*Γράφει ο Παναγιώτης Μπαλακτάρης
«Θα κερδίσουμε τις εκλογές αν βάλουμε κάποιους φυλακή. Πρέπει να βόλευε, κάποιους φυλακή και εδώ είναι ζήτημα πολύ συγκεκριμένο, είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα. Πρέπει να επιταχύνει η δικαιοσύνη αυτό που κάνει, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο τη ψηλή κουλτούρα. Δεν το λέω έτσι, υπάρχει συνειδητή προσπάθεια, συνειδητή προσπάθεια καθυστέρησης κάποιων διαδικασιών. Αυτό δεν πρέπει να το αφήσουμε και δεν το αφήνουμε, αλλά πρέπει να το σπρώχνουμε περισσότεροι και πρέπει να βγαίνει και στον λόγο μας πιο πολύ το περισσότερο. Είναι επικίνδυνο αλλά έτσι είναι. Αν δεν σπάσει αυτή η ιστορία δεν παίρνουμε πραγματική εξουσία σε αυτή τη χώρα…και ο νοών νοείτω…»
Παύλος Πολάκης, Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας, Κεντρική Επιτροπή ΣΥ.ΡΙΖ.Α., 15-10-2018
«Ο αριστερόστροφος φασισμός είναι ο πιο επικίνδυνος»
Μίκης Θεοδωράκης
«Ο φασισμός είναι η σκιά ή μάλλον το αποτρόπαιο γέννημα του κομμουνισμού»
Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ
Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Οι πολίτες εκλέγουν τους νομοθέτες (νομοθετική εξουσία), από τους νομοθέτες λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση και εγγυητής αυτής της διαδικασίας είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Πολλοί πλέον ισχυριζόμαστε ότι η δημοκρατία αυτή, όπως ασκείται, είναι κουτσουρεμένη, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι καν δημοκρατία. Προσωπικά, είμαι της άποψης ότι η δημοκρατία δεν είναι μια κατάσταση στατική, αλλά δυναμική, που σημαίνει ότι καθημερινά, κάθε ώρα και κάθε λεπτό διαμορφώνεται. Άλλοτε κερδίζει έδαφος και άλλοτε υποχωρεί. Ο αγώνας των πολιτών, όμως, να υποστηλώνουν τη δημοκρατία και να απαιτούν από τους αντιπροσώπους τους να την περιφρουρούν οφείλει να είναι ένας αγώνας καθημερινός και συνεχής.
Τι σημασία έχει, άλλωστε, να αγωνίζεται κάποιος για την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, τη δημόσια διοίκηση κ.λπ. αν αυτά τίθενται στην υπηρεσία ενός τυράννου, ο οποίος τα δομεί όπως θέλει και τα εκμεταλλεύεται αποκλειστικά προς όφελός του; Στα Σκόπια και συγκεκριμένα από την όχθη της Λίμνης Οχρίδας φαίνονται κάποια πρώην πολυτελή κτίρια που στέγαζαν τους ανθρώπους του κόμματος επί Τίτο, δηλαδή την νομενκλατούρα. Η διαφορά τους από τις φτωχικές κατοικίες των «προλεταρίων» είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Επίσης, η παιδεία που λάμβαναν δε οι πολίτες των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ ή των χωρών που υπέφεραν από τον φασισμό και τον ναζισμό ή είχαν άλλου είδους δικτατορίες ήταν στρεβλή ως κατευθυνόμενη. Είναι γνωστό, για παράδειγμα, ότι στην Πολωνία το καθεστώς απαγόρευε τη διδασκαλία των μαθηματικών!
Η έλλειψη δημοκρατίας σε μια χώρα είναι η αιτία της καταστροφής. Δείτε την Τουρκία. Επειδή η πολιτική ασκείται κατά πως επιθυμεί ο Πρόεδρος Ερντογάν η χώρα ακολουθεί φθίνουσα πορεία. Στη Βενεζουέλα πάλι με τους ηγέτες της αντιπολίτευσης φυλακισμένους από το τυραννικό καθεστώς και την Γενική Εισαγγελέα που είχε επιλέξει ο ίδιος ο Πρόεδρος Μαδούρο εξόριστη η κοινωνία πεινάει, βασανίζεται και πένεται. Το ίδιο ακριβώς μοτίβο παρατηρείται σε όλες τις χώρες με αντιδημοκρατικά καθεστώτα. Ακόμη και αν σε κάποιες ο μονοκράτορας για μια περίοδο φαίνεται ότι οδηγεί τη χώρα σε πρόοδο, η σκληρή πραγματικότητα σε βάθος χρόνου θα αποδείξει ότι οι πολίτες, η κοινωνία και το κράτος βλάπτονται.
Στην Ελλάδα κλείσαμε τα μάτια στην αντιδημοκρατία. Στον βωμό της ανατροπής των Μνημονίων (πρώτου και δεύτερου) η χώρα κυριολεκτικά κάηκε, οι πολίτες καλλιέργησαν θυμό και μίσος και διάφοροι σαλτιμπάγκοι της εξουσίας ξεσήκωσαν τις «λαϊκές μάζες» για πράξεις παράνομες. Άσκηση βίας σε πολιτικούς, καταστροφή περιουσιών, προπηλακισμοί και προτροπές για λιντσαρίσματα επιτρέπονταν, αρκεί να ήσουν από την πλευρά εκείνου που τα προξενούσε και όχι του θύματος. Η κοινωνία αργά αλλά σταθερά συνήθισε τη βία. Εθίστηκε στην ανομία. Θεώρησε ότι κάνει επανάσταση, ενώ στην πραγματικότητα εξαχρειωνόταν με την ανοχή, έγκριση και επιδοκιμασία συγκεκριμένων πολιτικών χώρων.
Αυτοί οι πολιτικοί χώροι, για κακή μας τύχη, έφθασαν – εξαπατώντας τους πάντες – στο σημείο να αναλάβουν τη διακυβέρνηση. Και τώρα θέλουν να «πάρουν και την εξουσία». Κάποια φορά η σύντροφος του Πρωθυπουργού λέει σε συνέντευξή της ότι δεν έχουν καταλάβει την εξουσία, κάποια άλλη φορά ο Σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού στέλνει «στα τσακίδια» πολίτη με την οποία διαφωνεί, σύσσωμη η κυβέρνηση επιτίθεται σε δικαστές επειδή δυσφορεί με τις αποφάσεις τους κ.ο.κ.
Τελευταίο και απεχθέστερο κρούσμα αυταρχισμού οι δηλώσεις του – όπως ο ίδιος δείχνει – χουντικού Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας. Η πρόσκληση του Παύλου Πολάκη στο βασικό όργανο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. «να σπρώχνουν περισσότερο» για να βάλουν φυλακή τους αντιπάλους, ώστε να πάρουν την εξουσία είναι εφιαλτική. Αποκρουστικότερη, όμως, είναι η συμφωνία όλων των παρευρισκομένων στην Κεντρική Επιτροπή με την παρακίνηση Πολάκη. Και μάλιστα εν γνώσει του γεγονότος – όπως είπε και ο ίδιος – ότι είναι επικίνδυνο αυτό που συνιστά!
Από την ημέρα που είδαν το φως της δημοσιότητας οι δηλώσεις Πολάκη όφειλαν όλα τα κόμματα να λάβουν σαφείς αποστάσεις από αυτές. Όφειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να τις αποδοκιμάσει σαφώς και ο Πρωθυπουργός να έχει απομακρύνει τον χουντικό υπουργό του. Το γεγονός της παραμονής του Πολάκη στην κυβέρνηση και στο κόμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σημαίνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει τα ίδια με εκείνον.
Οι δικαστικές ενώσεις, η Ακαδημία Αθηνών, η Ευρώπη και οι διεθνείς οργανισμοί πρέπει να σταθούν απέναντι στην κυβερνητική προσπάθεια να καταπατηθούν οι θεσμοί, προκειμένου να παραμείνει η κυβέρνηση στην εξουσία.
Όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες, συντονισμένη η κοινωνία των πολιτών, πρέπει να καταγγείλουμε αυτές τις δηλώσεις, διότι κατ’ ουσίαν είναι πρόσκληση σε κατάργηση της δημοκρατίας. Και τούτο δεν διαφέρει και πολύ από ένα πραξικόπημα. Για την ακρίβεια, είναι πιο αθόρυβο…
Ο Παναγιώτης Μπαλακτάρης είναι δικηγόρος
Διώξτε τους χουντικούς από τη Βουλή
*Γράφει ο Παναγιώτης Μπαλακτάρης
«Θα κερδίσουμε τις εκλογές αν βάλουμε κάποιους φυλακή. Πρέπει να βόλευε, κάποιους φυλακή και εδώ είναι ζήτημα πολύ συγκεκριμένο, είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα. Πρέπει να επιταχύνει η δικαιοσύνη αυτό που κάνει, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο τη ψηλή κουλτούρα. Δεν το λέω έτσι, υπάρχει συνειδητή προσπάθεια, συνειδητή προσπάθεια καθυστέρησης κάποιων διαδικασιών. Αυτό δεν πρέπει να το αφήσουμε και δεν το αφήνουμε, αλλά πρέπει να το σπρώχνουμε περισσότεροι και πρέπει να βγαίνει και στον λόγο μας πιο πολύ το περισσότερο. Είναι επικίνδυνο αλλά έτσι είναι. Αν δεν σπάσει αυτή η ιστορία δεν παίρνουμε πραγματική εξουσία σε αυτή τη χώρα…και ο νοών νοείτω…»
Παύλος Πολάκης, Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας, Κεντρική Επιτροπή ΣΥ.ΡΙΖ.Α., 15-10-2018
«Ο αριστερόστροφος φασισμός είναι ο πιο επικίνδυνος»
Μίκης Θεοδωράκης
«Ο φασισμός είναι η σκιά ή μάλλον το αποτρόπαιο γέννημα του κομμουνισμού»
Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ
Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Οι πολίτες εκλέγουν τους νομοθέτες (νομοθετική εξουσία), από τους νομοθέτες λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση και εγγυητής αυτής της διαδικασίας είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Πολλοί πλέον ισχυριζόμαστε ότι η δημοκρατία αυτή, όπως ασκείται, είναι κουτσουρεμένη, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι καν δημοκρατία. Προσωπικά, είμαι της άποψης ότι η δημοκρατία δεν είναι μια κατάσταση στατική, αλλά δυναμική, που σημαίνει ότι καθημερινά, κάθε ώρα και κάθε λεπτό διαμορφώνεται. Άλλοτε κερδίζει έδαφος και άλλοτε υποχωρεί. Ο αγώνας των πολιτών, όμως, να υποστηλώνουν τη δημοκρατία και να απαιτούν από τους αντιπροσώπους τους να την περιφρουρούν οφείλει να είναι ένας αγώνας καθημερινός και συνεχής.
Τι σημασία έχει, άλλωστε, να αγωνίζεται κάποιος για την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, τη δημόσια διοίκηση κ.λπ. αν αυτά τίθενται στην υπηρεσία ενός τυράννου, ο οποίος τα δομεί όπως θέλει και τα εκμεταλλεύεται αποκλειστικά προς όφελός του; Στα Σκόπια και συγκεκριμένα από την όχθη της Λίμνης Οχρίδας φαίνονται κάποια πρώην πολυτελή κτίρια που στέγαζαν τους ανθρώπους του κόμματος επί Τίτο, δηλαδή την νομενκλατούρα. Η διαφορά τους από τις φτωχικές κατοικίες των «προλεταρίων» είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Επίσης, η παιδεία που λάμβαναν δε οι πολίτες των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ ή των χωρών που υπέφεραν από τον φασισμό και τον ναζισμό ή είχαν άλλου είδους δικτατορίες ήταν στρεβλή ως κατευθυνόμενη. Είναι γνωστό, για παράδειγμα, ότι στην Πολωνία το καθεστώς απαγόρευε τη διδασκαλία των μαθηματικών!
Η έλλειψη δημοκρατίας σε μια χώρα είναι η αιτία της καταστροφής. Δείτε την Τουρκία. Επειδή η πολιτική ασκείται κατά πως επιθυμεί ο Πρόεδρος Ερντογάν η χώρα ακολουθεί φθίνουσα πορεία. Στη Βενεζουέλα πάλι με τους ηγέτες της αντιπολίτευσης φυλακισμένους από το τυραννικό καθεστώς και την Γενική Εισαγγελέα που είχε επιλέξει ο ίδιος ο Πρόεδρος Μαδούρο εξόριστη η κοινωνία πεινάει, βασανίζεται και πένεται. Το ίδιο ακριβώς μοτίβο παρατηρείται σε όλες τις χώρες με αντιδημοκρατικά καθεστώτα. Ακόμη και αν σε κάποιες ο μονοκράτορας για μια περίοδο φαίνεται ότι οδηγεί τη χώρα σε πρόοδο, η σκληρή πραγματικότητα σε βάθος χρόνου θα αποδείξει ότι οι πολίτες, η κοινωνία και το κράτος βλάπτονται.
Στην Ελλάδα κλείσαμε τα μάτια στην αντιδημοκρατία. Στον βωμό της ανατροπής των Μνημονίων (πρώτου και δεύτερου) η χώρα κυριολεκτικά κάηκε, οι πολίτες καλλιέργησαν θυμό και μίσος και διάφοροι σαλτιμπάγκοι της εξουσίας ξεσήκωσαν τις «λαϊκές μάζες» για πράξεις παράνομες. Άσκηση βίας σε πολιτικούς, καταστροφή περιουσιών, προπηλακισμοί και προτροπές για λιντσαρίσματα επιτρέπονταν, αρκεί να ήσουν από την πλευρά εκείνου που τα προξενούσε και όχι του θύματος. Η κοινωνία αργά αλλά σταθερά συνήθισε τη βία. Εθίστηκε στην ανομία. Θεώρησε ότι κάνει επανάσταση, ενώ στην πραγματικότητα εξαχρειωνόταν με την ανοχή, έγκριση και επιδοκιμασία συγκεκριμένων πολιτικών χώρων.
Αυτοί οι πολιτικοί χώροι, για κακή μας τύχη, έφθασαν – εξαπατώντας τους πάντες – στο σημείο να αναλάβουν τη διακυβέρνηση. Και τώρα θέλουν να «πάρουν και την εξουσία». Κάποια φορά η σύντροφος του Πρωθυπουργού λέει σε συνέντευξή της ότι δεν έχουν καταλάβει την εξουσία, κάποια άλλη φορά ο Σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού στέλνει «στα τσακίδια» πολίτη με την οποία διαφωνεί, σύσσωμη η κυβέρνηση επιτίθεται σε δικαστές επειδή δυσφορεί με τις αποφάσεις τους κ.ο.κ.
Τελευταίο και απεχθέστερο κρούσμα αυταρχισμού οι δηλώσεις του – όπως ο ίδιος δείχνει – χουντικού Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας. Η πρόσκληση του Παύλου Πολάκη στο βασικό όργανο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. «να σπρώχνουν περισσότερο» για να βάλουν φυλακή τους αντιπάλους, ώστε να πάρουν την εξουσία είναι εφιαλτική. Αποκρουστικότερη, όμως, είναι η συμφωνία όλων των παρευρισκομένων στην Κεντρική Επιτροπή με την παρακίνηση Πολάκη. Και μάλιστα εν γνώσει του γεγονότος – όπως είπε και ο ίδιος – ότι είναι επικίνδυνο αυτό που συνιστά!
Από την ημέρα που είδαν το φως της δημοσιότητας οι δηλώσεις Πολάκη όφειλαν όλα τα κόμματα να λάβουν σαφείς αποστάσεις από αυτές. Όφειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να τις αποδοκιμάσει σαφώς και ο Πρωθυπουργός να έχει απομακρύνει τον χουντικό υπουργό του. Το γεγονός της παραμονής του Πολάκη στην κυβέρνηση και στο κόμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σημαίνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει τα ίδια με εκείνον.
Οι δικαστικές ενώσεις, η Ακαδημία Αθηνών, η Ευρώπη και οι διεθνείς οργανισμοί πρέπει να σταθούν απέναντι στην κυβερνητική προσπάθεια να καταπατηθούν οι θεσμοί, προκειμένου να παραμείνει η κυβέρνηση στην εξουσία.
Όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες, συντονισμένη η κοινωνία των πολιτών, πρέπει να καταγγείλουμε αυτές τις δηλώσεις, διότι κατ’ ουσίαν είναι πρόσκληση σε κατάργηση της δημοκρατίας. Και τούτο δεν διαφέρει και πολύ από ένα πραξικόπημα. Για την ακρίβεια, είναι πιο αθόρυβο…
Ο Παναγιώτης Μπαλακτάρης είναι δικηγόρος