Η χώρα έχει εισέλθει ουσιαστικά σε μια άτυπη όσο και παρατεταμένη προεκλογική περίοδο εν μέσω οικονομικών αδιεξόδων, πολιτικών αποκαλύψεων, αρνητικής τροπής των εθνικών θεμάτων, κοινωνικής ισοπέδωσης, θεσμικής απαξίωσης και πολιτικής… αναπηρίας. Το μέγεθος της ήττας των σημερινών τυχοδιωκτών όταν έρθει η ώρα της κάλπης, θα είναι ανάλογο του ψεύδους και του θράσους που έχουν επιδείξει. Ξεχαρβάλωσαν το… σύμπαν, οι θεσμοί αρρωσταίνουν μέρα με την ημέρα, η εγκληματικότητα καθιστά πιο ευάλωτο στην ανασφάλεια τον πολίτη. Το καρκίνωμα μεγαλώνει και η χώρα φαίνεται να είναι σαν ένα αυτοκίνητο που κυλάει στον κατήφορο χωρίς φρένα…
*Του Λουκά Γεωργιάδη
Το σημερινό κυβερνητικό συνονθύλευμα έχει δώσει εξετάσεις… ψεύδους και θράσους και φαίνεται ότι έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ! Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο τέτοιου πρωτογενούς πλεονάσματος προκλητικότητας, αυθάδειας και θράσους αλλά και τόσο μεγάλου ελλείμματος ευθιξίας και αξιοπιστίας! Τίποτα δεν τους έχει βγει και ό,τι αρνητικό βγαίνει, προσπαθούν να το καλύψουν επιστρατεύοντας επικονωνιακές και προπαγανδιστικές μεθόδους άλλων εποχών και άλλων πολιτικών-οικονομικών συστημάτων. Και επειδή ακριβώς δεν τους βγαίνει τίποτα έχουν επιλέξει τον ολισθηρό δρόμο της καλλιέργειας μίσους και διχασμού.
Η έκθεση της χώρας σε έναν παγκόσμιιο εξευτελισμό είναι πλέον δεδομένη, αλλά φαίνεται ότι τα… αυτιά των σημερινών κυβερνώντων όχι μόνο δεν ιδρώνουν, αλλά αντιθέτως… μεγαλώνουν! Όπως και οι… μύτες τους!
Η πικρή εμπειρία της τετραετούς διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει αναδείξει ένα πράγμα: ότι όσοι λοιδωρήθηκαν έως το 2014, πρέπει να αισθάνονται δικαιωμένοι από τα πεπραγμένα της σημερινής… παιδικής χαράς. Δυστυχώς αυτή η δικαίωση κοστίζει στον ελληνικό λαό… μερικές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ και ένα διαρκή εθνικό εξευτελισμό. Κι όλα αυτά για ένα καπρίτσιο από μια ομάδα ανόητων έως και ανεγκέφαλων που έπαιξαν τη χώρα στα ζάρια. Για ένα συνονθύλευμα τύπων που ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να εφαρμόζουν ένα μνημόνιο… ψεύδους και να αποτελούν μνημείο ιστορικού και ανεπανάληπτου θράσους.
Η χώρα δεν βρίσκεται σε φάση κανονικότητας. Όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, μάλλον δεν είναι… κανονικός. Το σημερινό κακόγουστο κυβερνητικό σχήμα συνεχίζει να προκαλεί το κοινό αίσθημα, να κοροϊδεύει, να υποκρίνεται και να εξευτελίζει κάθε έννοια στοιχειώδους αξιακού και θεσμικού κώδικα. Έκαναν ένα ρεσάλτο στην εξουσία και είναι… λογικό να θέλουν να υπερασπιστούν τις καρέκλες τους. Γι αυτές υπάρχουν, γι αυτές αναπνέουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στις επόμενες εκλογές πρέπει να τους διαγράψουμε άπαξ δια παντός από την πολιτική σκηνή του τόπου. Για το καλό της χώρας και των επόμενων γενεών. Όμως, για να συμβεί κάτι τέτοιο θα χρειαστεί μια ευρεία πλειοψηφία, η οποία θα αντιληφθεί τι έγινε το 2015 και πόσο μεγάλη ζημιά προκάλεσαν τα μέλη της σημερινής κυβερνητικής παρέας.
Το ατύχημα του 2015 πρέπει να αποτελεί φάρο για όλους μας ώστε να αποφύγουμε και άλλα δεινά στο μέλλον. Γιατί με αυτούς που έχουμε μπλέξει, όλα μπορούμε να τα περιμένουμε. Μπορούμε να γυρίσουμε σελίδα, αρκεί να το συνειδητοποιήσει και ο ελληνικός λαός. Όσο… πυροβολούμε τα πόδια μας τύποι σαν τους σημερινούς, θα “πυροβολούν” εν ψυχρώ τη χώρα. Το κόστος για όλους μας είναι δεδομένο και ταυτόχρονα ανυπολόγιστο σε όλα τα επίπεδα. Τέτοια εθνική ντροπή δεν έχουμε ξαναζήσει στη σύγχρονη ιστορία μας…
ΛΟΥΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
e-mail: [email protected]
Facebook: Λουκάς Γεωργιάδης, Loukas Georgiadis
Twitter: LoukGeorgiadis, loukas geo
LinkedIn: LOUKAS GEORGIADIS

















Η δυτική Ευρώπη είναι όλο και πιο εξαρτημένη από το φυσικό αέριο της Ρωσίας
*του Rick Noack
Για το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, οι χώρες της Βαλτικής ελέγχονταν από τη Σοβιετική Ενωση, το μεγαθήριο που βρίσκεται στα ανατολικά τους. Σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά την ανεξαρτητοποίησή τους από τη Μόσχα, τα απομεινάρια αυτής της κυριαρχίας εξακολουθούν να είναι σκορπισμένα στην περιοχή.
Το ίδιο ισχύει για τις οικονομίες τους. Μέχρι πρόσφατα, η Εσθονία, η Φινλανδία, η Λετονία και η Λιθουανία εξαρτώντο κατά 100% από το ρωσικό φυσικό αέριο για τις ενεργειακές τους ανάγκες.
Τώρα, οι χώρες της Βαλτικής και της Σκανδιναβίας προσπαθούν να δώσουν τέλος σε αυτή την εξάρτηση. Η Φινλανδία και η Εσθονία κατασκευάζουν τον Balticconnector, έναν νέο μεγάλο αγωγό ανάμεσα στις δύο χώρες που θα μεταφέρει φυσικό αέριο στη Φινλανδία από τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες. Θα είναι ο πρώτος αγωγός που θα φτάνει στη Φινλανδία και δεν θα ξεκινά από τη Ρωσία.
Παρόμοιοι αγωγοί στην περιοχή έχουν ήδη αναγκάσει τον ρωσικό ενεργειακό γίγαντα Gazprom να μειώσει τις τεχνητά υψηλές του τιμές. Τα οφέλη όμως δεν είναι μόνο οικονομικά. «Είναι το τελευταίο βήμα για την εξουδετέρωση της σοβιετικής κληρονομιάς στην περιοχή», λέει ο Εμετ Τουόχι, ερευνητής στην Εσθονική Σχολή Διπλωματίας.
Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης συνδέει ακόμη πιο στενά το ενεργειακό του μέλλον με τη Μόσχα. Η Ρωσία κατασκευάζει τον αγωγό Nord Stream 2 που θα διπλασιάσει τις εξαγωγές φυσικού αερίου προς τη Γερμανία.
Ο αγωγός αυτός έχει φέρει σε αντιπαράθεση τις χώρες που χρειάζονται το φυσικό αέριο της Ρωσίας με εκείνες που θεωρούν αυτή τη σχέση ως άλλον ένα τρόπο ανάμιξης της Ρωσίας στις ευρωπαϊκές υποθέσεις.
Για την Ευρωπαϊκή Ενωση, το φυσικό αέριο έχει αποφασιστική σημασία: αυτή τη στιγμή καλύπτει το ένα τέταρτο των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ, οι οποίες αυξάνονται.
Το ένα τρίτο του αερίου της ΕΕ προέρχεται από τη Ρωσία και η Μόσχα ελπίζει να αυξήσει περαιτέρω αυτό το μερίδιο. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, η Gazprom κατασκευάζει δύο νέους αγωγούς προς την Ευρώπη. Ο ένας από αυτούς, ο Turkish Stream, θα καλύπτει τις ανάγκες της νότιας Ευρώπης μέσω Τουρκίας και Ελλάδας. Ο άλλος είναι ο Nord Stream 2, που θα καταλήγει στη βόρεια Γερμανία και θα καλύπτει μεταξύ άλλων μεγάλες χώρες της δυτικής Ευρώπης.
Οι χώρες της δυτικής Ευρώπης ελπίζουν ότι η επέκταση των εμπορικών τους σχέσεων με τη Ρωσία θα μειώσει τις εντάσεις, αλλά οι επικριτές του Nord Stream 2 φοβούνται ότι το σχέδιο θα καταστήσει την Ευρώπη ακόμη πιο ευάλωτη στις πολιτικές πιέσεις της Ρωσίας.
Οι επικριτές αυτοί έχουν έναν ισχυρό σύμμαχο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν τους τελευταίους μήνες τη Γερμανία να σταματήσει τις εργασίες του αγωγού. «Αν η Γερμανία δεν αλλάξει αμέσως ρότα», είπε ο πρόεδρος Τραμπ στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, «η εξάρτησή της από τη ρωσική ενέργεια θα είναι πλήρης». Ο Λευκός Οίκος εξέτασε κάποια στιγμή ακόμη και την επιβολή κυρώσεων για να σταματήσει το σχέδιο.
Με την Ουάσινγκτον στην επίθεση, οι χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης αισθάνονται ότι μπορούν να εντείνουν την κριτική τους. Ο πολωνός πρόεδρος Αντρέι Ντούντα χαρακτήρισε τον Nord Stream 2 «τεράστια απειλή» όταν επισκέφθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου τον Λευκό Οίκο. Ανάλογες δηλώσεις έκανε τον Ιούλιο και ο εσθονός υπουργός Εξωτερικών Σβεν Μίκσερ.
Πολλές από τις χώρες αυτές θυμούνται ακόμη την αντιπαράθεση που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2005 ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Η Μόσχα κατηγορούσε το Κίεβο ότι αποθήκευε φυσικό αέριο που προοριζόταν για άλλες χώρες της ΕΕ κι έτσι δεν πλήρωνε για τη δική της κατανάλωση. Η διαμάχη κλιμακώθηκε το 2009, όταν η Ρωσία σταμάτησε να τροφοδοτεί με αέριο την Ουκρανία, με αποτέλεσμα να πληγούν οι χώρες που εξαρτώνται από το ρωσικό αέριο.
Η Ρωσία και η Γερμανία αποφάσισαν τότε ότι χρειάζονται νέοι αγωγοί που δεν θα περνούν από την Ουκρανία. Τα πράγματα όμως περιεπλάκησαν τον Ιούνιο του 2014, όταν σημειώθηκε μια φιλοευρωπαϊκή εξέγερση στην Ουκρανία που οδήγησε στην προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία. Ο νέος ενεργειακός αποκλεισμός της Ουκρανίας έλαβε τέλος ύστερα από ευρωπαϊκές πιέσεις, αλλά το Κίεβο και άλλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες φοβούνται ότι δεν θα έχουν κάλυψη όταν η δυτική Ευρώπη αρχίσει να δέχεται αέριο από άλλους αγωγούς.
Αλλά και στην ίδια τη Γερμανία, ο Nord Stream 2 έχει δεχθεί κριτική λόγω των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γεωργία, την Ουκρανία και τη Συρία. Οι πιέσεις αυτές όμως δύσκολα θα αποδώσουν. «Η Γερμανία ήταν ανέκαθεν μια από τις χώρες της ΕΕ με τις πιο φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία», λέει ο Αντρέας Χάινριχ, ένας ερευνητής από το Πανεπιστήμιο της Βρέμης.
Η δυτική Ευρώπη έχει πράγματι λίγες εναλλακτικές λύσεις. Η Βρετανία, η Νορβηγία και η Ολλανδία είναι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί φυσικού αερίου στη βόρεια και δυτική Ευρώπη, αλλά στηρίζονται σε αποθέματα φυσικού αερίου στη Βόρεια Θάλασσα τα οποία συρρικνώνονται.
Οι ποσότητες αυτές θα αντικατασταθούν είτε από ρωσικό φυσικό αέριο είτε από υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG). Η νέα τεχνολογία εξόρυξης έχει ήδη καταστήσει τις ΗΠΑ τον μεγαλύτερο παραγωγό φυσικού αερίου στον κόσμο και η χώρα αυτή ελπίζει να γίνει και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας LNG. Ηδη κατασκευάζονται έξι νέοι ευρωπαϊκοί τερματικοί σταθμοί LNG, με τους περισσότερους στους πρώην σοβιετικούς δορυφόρους.
Σύμφωνα πάντως με τον Ντίτερ Κεμπφ, τον πρόεδρο της Ενωσης Βιομηχάνων της Γερμανίας, το LNG δεν θα αποτελέσει ποτέ μια πραγματική εναλλακτική λύση στο ρωσικό φυσικό αέριο γιατί η μεταφορά του δια μέσου του Ατλαντικού είναι πολύ ακριβή.
*Ο Ρικ Νόακ είναι ανταποκριτής της Washington Post στο Βερολίνο
Πηγή: Washington Post