Το βιβλίο του Πάνου Αμυρά με τίτλο «Ο λιμός» (εκδόσεις Διόπτρα) παρουσιάστηκε  στον Ιανό.

Π. Αμυράς για το μυθιστόρημά του «Ο λιμός»: Ήθελα να κλέψω ματιές από την Ιστορία

«Είχα ακούσει από την οικογένειά μου πολλά για την πείνα της Κατοχής και ίσως στο μέλλον οι γενιές των επιγόνων μας να διηγούνται όσα άκουσαν από τους γονείς ή τους παππούδες τους για τις δικές μας ημέρες. Τα ακούσματά μου για την Κατοχή με ώθησαν να διερευνήσω ιστορικά την περίοδο. Ο μεγαλύτερος κόπος ήταν ο χρόνος που δαπανήθηκε για την έρευνα. Το γράψιμο κράτησε λιγότερο». Έτσι παρουσίασε στον «Ιανό» ο Πάνος Αμυράς το μυθιστόρημά του «Ο λιμός», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Και ο Π. Αμυράς συμπλήρωσε: «Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου, είχα την ευκαιρία να εξοικειωθώ με σημαντικά ιστορικά πρόσωπα και να ανακαλύψω τις ιστορίες τους. Το βασικό χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι ότι ο μυθοπλαστικός του ήρωας, που είναι ντετέκτιβ, συμπλέκεται με αυτά τα πρόσωπα. Ήθελα να κλέψω ματιές από την Ιστορία και τις προβάλω στο μυθοπλαστικό μου υλικό. Και επιδίωξα επίσης να αναπαραστήσω τον τρόπο ζωής της Αθήνας την εποχή του λιμού, δείχνοντας πως πάντοτε υπάρχουν κάποιοι που βάζουν το γενικό καλό πάνω από το ατομικό συμφέρον».

Για το βιβλίο του Π. Αμυρά μίλησαν ο δημοσιογράφος Κώστας Γιαννακίδης και ο συγγραφέας Ευάγγελος Μαυρουδής. «Ξέραμε μέχρι τώρα ντετέκτιβ που πίνουν, τώρα έχουμε έναν ντετέκτιβ ο οποίος πεινάει» παρατήρησε ο Κ. Γιαννακίδης, σημειώνοντας ότι το βιβλίο είναι μια ανατομία της καθημερινής αθηναϊκής ζωής επί Κατοχής, που φέρνει τον αναγνώστη σε επαφή με μια μεγάλη γκάμα ιστορικών προσωπικοτήτων: «Ο συγγραφέας συνδυάζει τη συναρπαστική μυθιστορηματική του αφήγηση με τη διερεύνηση και την προβολή της πραγματικότητας εκείνων των χρόνων. Η έρευνά του είναι εκτεταμένη και ενδελεχής ενώ είναι φανερή η μέριμνά του για τη συγκέντρωση και την παρουσίαση των ιστορικών του πληροφοριών. Ο Αμυράς γράφει το πρώτο λογοτεχνικό του βιβλίο με απενοχοποιημένη δημοσιογραφική διάθεση ενώ από την άλλη είναι ολοφάνερη η ηθική στάση την οποία υιοθετεί».

«Μίξη Ιστορίας και μυθοπλασίας σε συνδυασμό με την πλοκή ενός νουάρ μυθιστορήματος. Αυτή είναι η ταυτότητα του βιβλίου του Αμυρά» επισήμανε ο Ευ. Μαυρουδής, προσθέτοντας ότι ο συγγραφέας καταπιάνεται με μιαν εξαιρετικά δύσκολη και οδυνηρή εποχή: «Μεγαλώσαμε με τις αναμνήσεις των γονιών μας για τον λιμό της Κατοχής ο οποίος προκλήθηκε από τις αρπακτικές ορέξεις των Γερμανών και των Βουλγάρων στη Βόρεια Ελλάδα αλλά και από τον ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά από τους ‘Αγγλους. Το μυθιστόρημα δεν έχει καμία ιστορική ανακρίβεια ή υπέρβαση και μιλάει για το βασανιστήριο της πείνας ενός λαού ο οποίος ήδη πριν από το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου βρισκόταν στα όρια της φτώχιας».

Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε ο ηθοποιός Θάνος Τοκάνης, ο οποίος έκανε λόγο πριν από την ανάγνωσή του για το σασπένς και τους αφηγηματικούς χαρακτήρες του Αμυρά, όπως και για τον συνδυασμό μυθοπλαστικής φαντασίας και ιστορικής πραγματικότητας στη δουλειά του.

Και λίγα λόγια για την πλοκή. Τον Δεκέμβριο του 1941 η Αθήνα έχει βυθιστεί στον εφιάλτη του μεγάλου λιμού. Ένας λοχαγός των Ες Ες, ο οποίος ερευνά μια υπόθεση για λογαριασμό του υπουργού Προπαγάνδας, Γιόζεφ Γκέμπελς, δολοφονείται άγρια στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Την έρευνα της δολοφονίας αναλαμβάνει ο υπαστυνόμος Νίκος Αγραφιώτης, ο οποίος επιστρέφει στην ενεργό δράση, ύστερα από το καθεστώς διαθεσιμότητας στο οποίο είχε τεθεί λόγω της κλοπής της σβάστικας από την Ακρόπολη. Η υπόθεση παίρνει γρήγορα απρόβλεπτες διαστάσεις και ο υπαστυνόμος θα διαπιστώσει ότι έχει εμπλακεί σε ένα φονικό παιχνίδι ,όπου παίρνουν μέρος μαυραγορίτες, μέλη της δοσιλογικής κυβέρνησης, επίορκα στελέχη της Ειδικής Ασφάλειας και αξιωματικοί των Ες Ες. Μέσα από την περιπλάνησή του σε παράνομα στέκια, καζίνο και καμπαρέ, αλλά και στα κολαστήρια της Γκεστάπο, ο Αγραφιώτης θα αναζητήσει την αλήθεια ενώ με τη βοήθεια ενός βετεράνου της αστυνομίας και μιας μυστηριώδους κοπέλας θα βρεθεί μπροστά σε ένα παράτολμο σχέδιο που πρόκειται να κρίνει χιλιάδες ζωές.