Λάβρος κατά του πρώην πολιτικού της συντρόφου, Αλέξη Τσίπρα είναι σε άρθρο της που δημοσιεύεται στον Guardian, η πρώην πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η κ. Κωνσταντοπούλου αποκαλεί “πολιτικό ζόμπι” τον ΣΥΡΙΖΑ και κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι πρόδωσε τις αρχές του και τους πολίτες. Ακολουθεί το άρθρο της Ζωής Κωνσταντοπούλου
«Την προηγούμενη εβδομάδα, ήταν η τρίτη επέτειος από το δημοψήφισμα του 2015, όταν ο ελληνικός λαός ψήφισε «όχι» σε περισσότερη λιτότητα και «όχι» στην παραβίαση της δημοκρατίας από τους πιστωτές.
Μία εβδομάδα νωρίτερα,ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος πρόδωσε το γενναίο «όχι» του ελληνικού λαού, επισκέφθηκε το Λονδίνο για να παρουσιάσει ως επίτευγμα την συνθηκολόγησή του με την τρόικα της Ε.Ε, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Φανταστείτε πώς ο βρετανικός λαός θεωρεί έναν πρωθυπουργό που εκλέγεται για να βάλει τέλος στις ιδιωτικοποιήσεις και ο οποίος θα ιδιωτικοποιήσει σχεδόν όλα σχεδόν τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία.Ο Τσίπρας εξελέγη για να υπηρετήσει την ειρήνη και ο οποίος, αντιθέτως,διευκόλυνε τη στρατιωτική δράση κατά των στόχων στη Συρία και συμφώνησε να πουλήσει όπλα σε χώρες που κατηγορούνται για διεθνή εγκλήματα. Ο Τσίπρας εξελέγη για να προστατεύσει τα σπίτια των ανθρώπων με τις τράπεζες να τους τα κατάσχουν αφήνοντάς τους άστεγους. Ο Τσίπρας εξελέγη για να υπηρετήσει τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία της χώρας του και που αντιδρούσε στην Ε.Ε, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.
Αυτό έκανε ο Τσίπρας στον ελληνικό λαό.
Ήμουν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια των επτά μηνών της πρώτης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ο Τσίπρας υπέγραψε το τοξικό τρίτο μνημόνιο το 2015, αγωνίστηκα σκληρά για να προστατεύσω τις κοινοβουλευτικές μας διαδικασίες που παραβίασαν αυτός και η τρόικα.Παρά τη συνεχή πίεση, αρνήθηκα να λυγίσω τους δημοκρατικούς κανόνες μας και να αποδεχθώ περισσότερο το παράνομο χρέος για τον λαό μας. Μαζί με δεκάδες άλλους βουλευτές της ΣΥΡΙΖΑ ψήφισα κατά της τερατώδους συμφωνίας.
Ο Τσίπρας διέλυσε πρόωρα το κοινοβούλιο για να απαλλαγεί από εμένα και τους διαφωνούντες βουλευτές.
Τρία χρόνια μετά, η συνθηκολόγησή του με την τρόικα απέδειξε την καταστροφή που πολλοί από εμάς είχαν προβλέψει. Η ζωή των ανθρώπων έχει γίνει αφόρητη. Η ανεργία των νέων έχει γίνει ο κανόνας και εκτιμάται ότι το 8% του πληθυσμού δεν ψάχνει να βρει δουλειά. Ο ελάχιστος μισθός δεν φθάνει για τους λογαριασμούς και εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες τα βγάζουν πέρα χωρίς ηλεκτρικό για παρατεταμένες χρονικές περιόδους.
Αυτή η τραγωδία ξεκίνησε το 2010, αλλά η αποκαλούμενη αριστερή κυβέρνηση του Τσίπρα έκανε τα πάντα για να αποδείξει ότι μπορεί να εφαρμόσει περισσότερη λιτότητα από τους προκατόχους της.
Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2015, ο Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο επειδή η τρόικα του υποσχέθηκε συζητήσεις για την ελάφρυνση του χρέους. Το Eurogroup συμφώνησε στις 21 Ιουνίου μόνο για μια δεκαετή παράταση του χρονοδιαγράμματος αποπληρωμής του χρέους της Ελλάδας. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερα παιδιά και νέοι θα είναι χρεωμένοι ενάντια στη θέλησή τους. Κάθε νεογέννητο παιδί στην Ελλάδα ξεκινά να ζει με χρέος ύψους 40.000 ευρώ και όλο και λιγότερα βρέφη γεννιούνται μετά την επιβολή μέτρων λιτότητας.
Ο Τσίπρας γιόρτασε την επέκταση της αποπληρωμής του χρέους με μια ομιλία του στις 21 Ιουνίου κάνοντας λόγο για μία «ιστορική μέρα». Αμφιβάλλω αν κάποιος θα το θυμάται το επόμενο έτος. Το χρέος της Ελλάδας, η πηγή των προβλημάτων μας, διαπιστώθηκε ότι ήταν «παράνομο και μη βιώσιμο» από την κοινοβουλευτική επιτροπή ελέγχου χρέους που συγκάλεσα ως πρόεδρος του κοινοβουλίου το 2015. Ο Τσίπρας δεν χρησιμοποίησε ποτέ τις επίσημες εκθέσεις της επιτροπής. υπό την ηγεσία του, το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε και προβλέπεται να φτάσει σε εκρηκτικά επίπεδα.
Ο Τσίπρας ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα θα έχει “καθαρή έξοδο” από το Μνημόνιο τον Αύγουστο: έχει ήδη νομοθετήσει για τη νέα λιτότητα που επιβλήθηκε με την τρόικα μέχρι το 2022, αποδέχθηκε την εποπτεία της οικονομίας μέχρι το 2060 και απέδωσε τον έλεγχο της δημόσιας ιδιοκτησίας μέχρι το 2114.
Ο Τσίπρας είχε υποσχεθεί να καταστρέψει τους ολιγάρχες των μέσων ενημέρωσης. Σήμερα, οι παλιοί ολιγάρχες εξακολουθούν να ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης της Ελλάδας, ενώ μια νέα γενιά, οι “ολιγάρχες της εποχής του Τσίπρα”, καθιερώθηκαν.
Η εξωτερική του πολιτική είχε την ίδια τύχη. Τον περασμένο Οκτώβριο, εκπροσωπώντας ένας χρεοκοπημένο κράτος, δαπάνησε 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσει μαχητικά F-16 από τις ΗΠΑ. Eξήρε τότε τον Ντόναλντ Τραμπ για τη συνέχιση της «παράδοσης της δημοκρατίας και της ελευθερίας» που γεννήθηκε στην Ελλάδα.
Ο Τσίπρας ανέπτυξε στενές σχέσεις με το Ισραήλ του Νετανιάχου, συμφώνησε να πουλήσει όπλα στη Σαουδική Αραβία – ένα καθεστώς που κατηγορήθηκε ότι βομβάρδισε παιδιά στην Υεμένη – και ήρε το ελληνικό βέτο για την επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Επίσης, υπέγραψε συμφωνίες για τους πρόσφυγες, παραβιάζοντας αυστηρά το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.
Από το 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει εφαρμόσει ένα απογοητευτικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, με την πώληση λιμανιών,αεροδρομίων,σιδηροδρόμων, εταιρειών ύδρευσης και φυσικού αερίου, τους αρχαιολογικούς και πολιτιστικούς χώρους, τα θέατρα, τα δικαστήρια,και άλλες κερδοφόρες επιχειρήσεις. Κανείς από τους νεοφιλελεύθερους προκάτοχους του Τσίπρα δεν τολμούσε να πάει τόσο μακριά.
Το 2017 η κυβέρνησή του ξεκίνησε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς σπιτιών που δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους προς τις τράπεζες, χρησιμοποιώντας αντισυνταγματικές μεθόδους και αστυνομική βία. Ως δικηγόρος, είδα την αστυνομία να χρησιμοποιεί δακρυγόνα μέσα σε ένα δικαστήριο. Για να ευχαριστήσει την τρόικα, ποινικοποίησε ακόμη και τις διαμαρτυρίες κατά του πλειστηριασμού των σπιτιών.
Ως επικεφαλής του κόμματος “Πορεία προς Ελευθερία”, έκανα έκκληση στον ελληνικό λαό να αντισταθεί στην τρόικα και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ζητάμε την υποστήριξη όλων των προοδευτικών, συμπεριλαμβανομένων των φίλων μας στο Εργατικό Κόμμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το αριστερό κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι. Έχει γίνει ένα πολιτικό ζόμπι, συντρίβοντας κάθε προοδευτική αξία. Η απομάκρυνσή του από την εξουσία είναι το πρώτο βήμα προς την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα».
Μία Στοά καθρέπτης της Ελλάδας
Αρκεί να περπατήσει κανείς στην άλλοτε σφύζουσα από επιχειρηματική ζωή Στοά Αρσακείου για να αντιπαραβάλει τις αφελείς κυβερνητικές προβλέψεις για έξοδο από το τούνελ και για ανάπτυξη, με την σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Το 95% των μαγαζιών της συγκεκριμένης ερειπωμένης Στοάς είναι άδεια, με θλιβερή εικόνα κατάρρευσης έναν αλλοδαπό βιολιστή που αναζητεί την φιλευσπλαχνία κάποιων φιλόμουσων περαστικών.
του Νίκου Σίμου
Όμως η ερειπωμένη Στοά είναι ο αντικατοπτρισμός μιας ολόκληρης Ελλάδας. Η προσωποποίηση μίας μιζέριας που έχει πλήξει επιχειρήσεις, αυτοαπασχολούμενους, μισθωτούς υπαλλήλους, συνταξιούχους. Η μακρινή εικόνα της συγκεκριμένης Στοάς ή και ολόκληρης της Σταδίου ως εμπορικού και δρόμου γραφείων, μοιάζει τόσο μακρινή όσο και η απόσταση από την παλινόρθωση των παλιών καλών ημερών. Στην καλύτερη περίπτωση.
Στους ιστορικούς κύκλους κάθε κράτους το ναδίρ αποτελεί και την αφετηρία της ανόδου. Και η Ελλάδα έχει να επιδείξει τέτοιους κύκλους και πολλά περιστατικά σωτηρίας, με απο μηχανής (ξένους) Θεούς, τους οποίους περιγράφει πολύ παραστατικά ο Στάθης Καλύβας στο βιβλίο του «Καταστροφές και Θρίαμβοι». Και σήμερα πάλι σε ξένους από μηχανής Θεούς έχουμε εναποθέσει τις τύχες μας, με άδοξες βεβαίως αριστερές θριαμβολογίες γιατί ούτε χρέος κόπηκε, ενώ και η περίοδος χάριστος που έχει δοθεί ΤΟΚΙΖΕΤΑΙ, με αποτέλεσμα να αυξηθεί, για το οποίο μας έκαναν την χάρη –προκειμένου να κατορθώσουν να παρουν τα λεφτά τους, κάποτε- απλώς να επιμηκύνουν τις ωριμάνσεις του. Αυτό όμως δεν είναι παρά η παραστατική εικόνα ενός ναυαγού που του ρίχνουν σωσσίβιο για να επιπλεύσει, ενώ τριγύρω του πλησιάζουν αγέλες καρχαριών.
Για να το πούμε πιο λιανά. Αυτό που έχει συμβεί, ελέω ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, από το 2015 και μετά, αντικατοπτρίζεται στο εξής: Ας φανταστούμε έναν μικρό επιχειρηματία που χρωστάει τα μαλλιά της κεφαλής του και οι τράπεζες ετοιμάζονται να του πάρουν ό, τι έχει και δεν έχει. Κάποια στιγμή οι τράπεζες σκέπτονται ότι προκειμένου να χάσουν τα λεφτά από τα δάνεια που του έχουν χορηγήσει, αποφασίζουν να του δώσουν και άλλα δάνεια για να ορθοποδήσει και να πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Τα νέα δάνεια είναι πολύ μακρύτερης διάρκειας και με χαμηλότερο επιτόκιο, που συνολικά, πολλαπλασιαζόμενο επί τον χρόνο της διάρκειας των δανείων, θα αποφέρει στις τράπεζες περισσότερα κέρδη από τόκους. Συμπέρασμα. Ποιος είπε ότι ο επιχειρηματίας δεν παραμένει καταχρεωμένος, με πολύ μεγαλύτερα χρέη και σε κατάσταση χρεοκοπίας αφού με τα νέα δάνεια που πήρε απλώς εξοφλεί παλαιότερα;
Αυτή είναι η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας.
Η θλιβερή διαπίστωση είναι ότι κάποιοι αφελώς πίστεψαν ότι με αριστερή κυβέρνηση θα είχαμε έστω την τελευταία ευκαιρία για να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο της προσωρινής διάσωσης, του αγκομαχητού επιβίωσης και της βέβαιης πτώσης και πάλι στις ίδιες οικονομικές αδυναμίες. Με άλλα λόγια ότι θα είχαμε την τελευταία ευκαιρία ως κράτος, να γίνουμε πραγματικό κράτος, ξεφεύγοντας από τις περίπου αταβιστικές συνήθειες. Την εξοικείωση της επιβίωσης με συνεχή δανεικά τα οποία ξεπληρώνουμε με άλλα δανεικά και την εξοικείωση επίσης της διάσωσής μας από κάποια προστάτιδα δύναμη, η οποία και ιστορικώς εγίνετο προστατις προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων. Σε απλά ελληνικά, με δανεικά ξεκινήσαμε την νέα μας πορεία ως Έθνους μέχρι που και ονόματα προστατίδων δυνάμεων είχαμε δώσει στα πρώτα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλευτισμού, εγκλωβισμένοι στην βολική εξάρτηση. Γαλλικό, Ρωσσικό, Αγγλικό.
Δυστυχώς η αριστερή διακυβέρνηση μαε έριξε πιο βαθειά στο πηγάδι ώστε η σημερινή η μοίρα της Ελλάδας να είναι ο καθρέπτης της …Στοάς Αρσακείου.
Ευθυνη για το αύριο έχει και ο συνεχώς κολακευόμενος ελληνικός λαός. Διότι, ας μη γελιόμαστε πλέον. Η ευθύνη είναι κοινή. Και του πολιτικού κόσμου και του λαού. Διότι ο πρώτος αναδεικνύεται και ισχυροποιείται από τον δεύτερο. Πολύ περισσότερο από το 2015 και μετά. Και ας μη ξεχνάμε ότι από τον λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ της δεκαετία του ΄80 ξεκίνησε το κακό. Και μπορεί μεν ο λαός να «νομιμοποιείται», ως κυρίαρχος, να μην αναγνωρίζει τα λάθη του, αλλά είναι το βασικό θύμα, τελικώς, των λανθασμένων επιλογών του. Ευχόμαστε να το συνειδητοποιεί τώρα που και ο ίδιος είναι μία… Στοά Αρσακείου….