Με τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστο Σπίρτζη, να τονίζει ότι «δεν θα αφήσουμε την Αθήνα στο χάλι και τον μαρασμό που οι άλλοι δημιούργησαν» και σύσσωμη την αντιπολίτευση να αντιδρά στην ίδρυση Ανώνυμης Εταιρείας για την ανάπλαση της Αθήνας και να καταψηφίζει, το νομοσχέδιο για την ανάπλαση έγινε δεκτό από την ολομέλεια της Βουλής, με την θετική τοποθέτηση της πλειοψηφίας.
Απέναντι στις έντονες αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ότι αφαιρούνται αρμοδιότητες του δήμου Αθηναίων και δημιουργείται μια αχρείαστη εταιρεία μόνον και μόνον για να διοριστούν «ημέτεροι», ο κ. Σπίρτζης κάλεσε τους βουλευτές να αναφέρουν ποιες αρμοδιότητες και ποιοι πόροι αφαιρούνται, και απέρριψε την κριτική περί «τακτοποίησης» φιλοκυβερνητικών στελεχών στην εταιρεία. Καταλόγισε, τόσο στην σημερινή ηγεσία του Δήμου, όσο και στις προηγούμενες, ευθύνες για την σημερινή κατάσταση της πρωτεύουσας, «απάνθρωπης για τους πολίτες με κινητικά προβλήματα» με «μηδενικούς» ελεύθερους χώρους. Ο αρμόδιος υπουργός, αναφέρθηκε σχετικά και στην κατάργηση οργανισμών από προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως οι Οργανισμοί Ρυθμιστικού Σχεδίου των μεγάλων πόλεων, ο Οργανισμός Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων ή η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων και Αναπλάσεις, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπλαση του Κέντρου.
Ο υπουργός Επικρατείας, Αλέκος Φλαμπουράρης, ο οποίος συνυπογράφει το νομοσχέδιο, τόνισε ότι με το νομοσχέδιο επιχειρείται ο συντονισμός των φορέων ώστε να προχωρήσουν τα έργα, και έφερε ως παράδειγμα τα Προσφυγικά στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας και τα έργα στα Εξάρχεια (να ανοίξει ξανά το Πολυτεχνείο κ.ά.) που απαιτούν την συνεργασία πολλών φορέων. «Μακριά από μας το αν ο δήμαρχος είναι ή όχι της αρεσκείας μας. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να προχωρήσουν τα πράγματα για την Αθήνα» τόνισε ο κ. Φλαμπουράρης και επισήμανε ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε διορισμούς. Απέδωσε δε, τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης, στο ότι «χάνει τα αντιπολιτευτικά της ερείσματα», λόγω των θετικών πλέον, στοιχείων στην οικονομία, και των θετικών μηνυμάτων από την αγορά.
Οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, επικαλέστηκαν την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, η οποία εντοπίζει ελλείψεις και ασάφειες στο νομοσχέδιο και υπογραμμίζει ειδικότερα, ότι δεν είναι σαφές αν η άσκηση των αρμοδιοτήτων από την «Ανάπλαση Αθήνας ΑΕ» θα υπακούσει στο γενικότερο και ειδικότερο σχεδιασμό που έχει εκπονηθεί, ή θα εκπονηθεί από τα αρμόδια κεντρικά και τοπικά όργανα.
Εκ μέρους της ΝΔ, ο Θανάσης Μπούρας ανέφερε ότι πρόκειται για μία ακόμη ωμή παρέμβαση της κυβέρνησης προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ειδικότερα προς το μεγαλύτερο δήμο της χώρας, και υποστήριξε ότι η νέα αυτή εταιρεία υλοποιεί τον στόχο της κυβέρνησης να «καπελώσει» τον δήμο Αθηναίων, για να μοιράζει εκείνη την τράπουλα των έργων.
Ο ειδικός αγορητής της ΔΗ.ΣΥ., Γιάννης Μανιάτης, έκανε λόγο για μια «άχρηστη» και «αχρείαστη» εταιρεία που ιδρύει η κυβέρνηση, και ισχυρίστηκε ότι προχωρά σε μια κρατική υπερσυγκέντρωση, καταπατώντας ουσιαστικά δύο άρθρα του συντάγματος.
«Η Αθήνα δεν θα σωθεί από μια τέτοια εταιρεία», επισήμανε και ο Γιώργος Αμυράς, από το Ποτάμι, ο οποίος τόνισε ότι τον πρώτο λόγο για την ανάπλαση των Αθήνων, θα έπρεπε να έχουν ο δήμος και η Περιφέρεια.
Εκ μέρους του ΚΚΕ, ο Χρήστος Κατσώτης άσκησε κριτική στο νομοσχέδιο, ενώ υπογράμμισε ότι η υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων της Αθήνας είναι υπόθεση της πάλης των κατοίκων της.
Ο Μάριος Γεωργιάδης (Ένωση Κεντρώων) μίλησε για ένα νομοθέτημα, «πρότυπο προχειρότητας», και συνέκλινε στην άποψη ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να υφαρπάξει αρμοδιότητες και πόρους από την τοπική αυτοδιοίκηση.
Τέλος, σε παρέμβασή του, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, απάντησε στον βουλευτή της ΔΗΣΥ ο οποίος του έθεσε «θέμα Καλογρίτσα» με αφορμή το έργο Πάτρα – Πύργος.
«Το έργο “Καλογριτσιάδα Νο 4” σας το χαρίζουμε. Καλό θα ήταν να πείτε επιτέλους την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Θέλετε να ξεχνάτε αυτό που είχατε κανονίσει, να δοθεί με μηδενικές εκπτώσεις το έργο στις μεγάλες εταιρείες. Διότι αν δεν είχαμε αυτές τις εκπτώσεις σήμερα, δεν θα το ενέκρινε η ΕΕ, η οποία ξεσκονίζει κάθε σύμβαση που υπάρχει στη χώρα από τότε που δώσατε 1,2 δισ. περισσότερα στα έργα των αυτοκινητόδρομων» είπε.
Επίσης, ο κ. Σπίρτζης έκανε δεκτή τροπολογία που κατέθεσαν τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ο Ν. Παρασκευόπουλος, η Σία Αναγνωστοπούλου και ο Αρ. Μπαλτάς, να συμπεριληφθεί στους στόχους του νέου φορέα και η ίδρυση Μουσείου Δημοκρατίας. Εισηγούμενος την τροπολογία, ο κ. Παρασκευόπουλος μίλησε για την έλλειψη ενός τέτοιου μουσείου στην πόλη-λίκνο της Δημοκρατίας και έκανε ιδιαίτερη μνεία στην προσπάθεια του πρόεδρου της Βουλής, Ν. Βούτση, για την δημιουργία αυτού του έργου.
Από την πλευρά του, ο Χρ. Σπίρτζης δήλωσε ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί και Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού.
Χωρίς στρατηγική, σε λάθος timing η συζήτηση για τα γλυπτά του Παρθενώνα
Η επίσκεψη του πρίγκιπα Κάρολου στην Αθήνα, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον πολιτικό μας κόσμο να απολαύσει λίγα λεπτά δημοσιότητας και να βγάλει μερικές σέλφι δίπλα σε έναν από τους πιο προβεβλημένους (αλλά και πιο διακοσμητικούς) ανθρώπους του πλανήτη. Και δοθείσης της ευκαιρίας, μαζί με τις σέλφι, να καταγραφούν στην Ιστορία, ως οι πολιτικοί που έθεσαν στον πρίγκιπα το «εθνικό αίτημα» για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα.
Και γιατί να μην το κάνουν; Ευκαιρία δεν είναι; Άλλωστε τί να του έλεγαν; Για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή μήπως για τις γαμήλιες προετοιμασίες του μικρότερου γιού του;
Και κάπως έτσι, λοιπόν, η Ελλάδα έβαλε με τον πιο εμφατικό τρόπο στην ατζέντα των διμερών σχέσεων με το Ηνωμένο Βασίλειο το ζήτημα της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα.
Το έκανε στην σωστή στιγμή; Βάσει προετοιμασίας, στρατηγικής ή σχεδίου;
Προφανώς όχι.
Και γιατί η στιγμή είναι λάθος; Διότι οι Βρετανοί μόλις εξήλθαν από ένα διχαστικό δημοψήφισμα που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί σοβαρές εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Δεν πρόκειται να δυναμιτίσουν την ενότητά τους για ένα δευτερεύον για κείνους ζήτημα που θίγει τον εθνικό εγωισμό τους και δύναται να προκαλέσει πρόσθετες αναταράξεις…
Η στιγμή είναι λανθασμένη και για άλλον έναν λόγο: Μόλις προχθές ο Independet επιχειρηματολογούσε κατά της επιστροφής των γλυπτών στην Ελλάδα, ενώ και ο σύλλογος των Βρετανών μουσειολόγων μόλις είχε αποφανθεί ότι τα μάρμαρα δεν θα πρέπει να αναχωρήσουν από το Βρετανικό Μουσείο.
Και θα μου πείτε, τί μας νοιάζει εμάς, όσα ισχυρίζονται οι Βρετανοί;
Ασφαλώς και μας νοιάζει, ως προς την στιγμή, το timing όπου η χώρα μας βάζει το αίτημά της.
Για παράδειγμα, όταν ο Σαμαράς ως πρωθυπουργός είχε θέσει το αίτημα της επανένωσης, είχε ήδη καλλιεργήσει την ιδέα στην Βρετανική κοινή γνώμη, με συνέπεια οι τότε δημοσκοπήσεις στο Λονδίνο να εμφανίζουν και εκεί ως πλειοψηφική την άποψή μας. Αντίθετα, η σημερινή Βρετανική τάση είναι ευκρινώς αρνητική!
Και αν τελικά η κυβέρνηση έβαλε το αίτημα βάσει σχεδίου, βάσει στοχευμένης στρατηγικής;
Προφανώς αυτό το ρητορικό ερώτημα μόνον ως χιούμορ μπορεί να εκληφθεί. Όχι μόνον δεν έχουμε στρατηγική στο θέμα αυτό, αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ανέτρεψε και την μία, την εθνική στρατηγική που είχε αναπτυχθεί κατά την τελευταία δεκαετία.
Και εξηγούμαι: Θυμάστε την Αμάλ Κλούνεϊ που είχε αναλάβει (αδαπάνως για το κράτος) την νομική υποστήριξη της χώρας σε αυτό το θέμα; Αν την θυμάστε, πιθανότατα δεν θα γνωρίζετε ότι το πρώτο πράγμα που έκανε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα όταν ανέλαβε την εξουσία, ήταν να την απολύσει. Απολύοντάς την, διέρρηξε και τις σχέσεις της χώρας με δεκάδες διακεκριμένους φιλέλληνες που είχαν συστήσει την επιτροπή για την επιστροφή των γλυπτών έχοντας βάλει μπροστά την κα Κλούνεϊ.
Και δεν είναι μόνον η Αμάλ. Για να βάλεις στο τραπέζι μια τόσο σημαντική πρωτοβουλία και να μην την «κάψεις», θα πρέπει να έχεις προετοιμάσει τη διεθνή κοινή γνώμη, να έχεις δημιουργήσεις συμμαχίες, να έχεις προκαλέσει δημοσιεύματα και γιατί όχι να έχεις κάνει και διεθνή καμπάνια ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τις θέσεις σου. Προφανώς τίποτα απ΄όλα αυτά δεν έγινε. Ούτε καν το αυτονόητο: Δείπνο με τον πρίγκιπα Κάρολο, όχι στο Προεδρικό Μέγαρο, αλλά στο Μουσείο της Ακρόπολης. Σε ένα Μουσείο που δημιουργήθηκε ακριβώς γι΄ αυτόν τον σκοπό: Για να θυμίζει με την αφαιρετική λογική του, την απουσία των αποσπασμένων μαρμάρων και το διαχρονικό αίτημα επανένωσής τους.
Και καλά, αυτό δεν το σκέφτηκαν. Η κα Μπαζιάνα αντί να πάει τη Δούκισσα της Κορνουάλης στο Μουσείο Μπενάκη, δεν θα μπορούσε να την πάει στο Μουσείο της Ακρόπολης; Τόσο δύσκολο ήταν να βάλουν μια τέτοια επίσκεψη στο πρόγραμμά τους;
Αν πάλι το πρότειναν στους Βρετανούς και εκείνοι αρνήθηκαν, αυτό εκθέτει ακόμα περισσότερο όσους εισηγήθηκαν την χθεσινή υποβολή του αιτήματος, χωρίς καμία ουσιαστική διπλωματική προετοιμασία.
Όσα παρατέθηκαν συνηγορούν ότι το θέμα το βάλαμε πρόχειρα, επιπόλαια και επιφανειακά…
Βασικά το βάλαμε, για να έχουν κάτι να λένε οι δικές μας τηλεοράσεις.
Δυστυχώς όμως, όταν στα μεγάλα εθνικά θέματα ως προτεραιότητα μπαίνει η επικοινωνία και όχι η ουσία, τα αποτελέσματα είναι προδιαγραμμένα. Και πολύ σύντομα θα τα βρούμε μπροστά μας.
Γιώργος Μουρούτης
ΥΓ. Θα ήθελα να θυμίσω, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν φανατικά αντίθετος στην δημιουργία του Μουσείου της Ακρόπολης, δηλαδή του βασικού μας όπλου στην προσπάθεια επανένωσης των Γλυπτών. Και αν μη τί άλλο, γι αυτό οφείλει μιαν εξήγηση!