29.7 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21177

Tα πρώτα ηλεκτρικά ταξί στη Θεσσαλονίκη

Μέσα στο επόμενο εξάμηνο είναι πιθανόν να δούμε τα πρώτα ηλεκτρικά ταξί στους δρόμους της Θεσσαλονίκης”. Αυτό αποκάλυψε ο πρόεδρος του συνεταιρισμού ραδιοταξί Taxiway, Θεόδωρος Σταυρίδης κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του ηλεκτρικού αυτοκινήτου Nissan Leaf στους επισκέπτες της ΔΕΘ.

Το “ταξί του μέλλοντος” όπως το αποκαλούν οι περισσότεροι οδηγοί ταξί, έκανε επίδειξη των δυνατοτήτων του μέσα στον χώρο της 83ης ΔΕΘ και κέρδισε τις εντυπώσεις, αλλά και την… ψήφο εμπιστοσύνης πολλών οδηγών ταξί που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για να το αποκτήσουν. “Το τελευταίο χρονικό διάστημα εκπονήσαμε μελέτη από την οποία διαπιστώσαμε ότι η Θεσσαλονίκη μπορεί να αποκτήσει ηλεκτρικά ταξί. Ήδη κάναμε τις πρώτες επαφές με την περιφέρεια, τον Δήμο Θεσσαλονίκης και τον ΔΕΔΔΗΕ προκειμένου να πάρουμε όλες εκείνες τις διαβεβαιώσεις και τα κίνητρα για να μπορέσουμε να το αποκτήσουμε. Από τον πάροχο της ενέργειας να μας στήσουν την υποδομή για τους ταχυφορτιστές, με τους υπόλοιπους να δοθεί κίνητρο απόκτησης και ίσως και κάποια χρηματοδότηση. Όπως γίνεται στη Ευρώπη, γιατί ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο βοηθάει στις καθαρές μετακινήσεις και συμβάλλει στο καθαρό περιβάλλον”, είπε ο κ. Σταυρίδης.

Ο ίδιος, πάντως, εξήγησε πως η αυτονομία του αυτοκινήτου είναι αρκετή για να μπορεί κάποιος οδηγός να το οδηγήσει: “Η επίσημη αυτονομία του σε πραγματικές συνθήκες είναι περίπου 270 χιλιόμετρα. Όμως σε αυτό παίζουν πολλοί παράγοντες. Ένας οδηγός ταξί σήμερα διανύει 200 με 220 χιλιόμετρα στην βάρδια του και αν δουλεύει το ταξί δύο βάρδιες, τότε τα χιλιόμετρα φτάνουν τα 300 χιλιόμετρα. Όμως με δεδομένο ότι κατά τη διάρκεια της σαραντάλεπτης ανάπαυλας μπορεί εφόσον υπάρχει υποδομή, να φορτιστεί στο 80% της ενέργειας λύνει το πρόβλημα της αυτονομίας”, τόνισε ο κ. Σταυρίδης.

Εξετάζοντας, όμως και το αρνητικό σενάριο, δηλαδή να μην υπάρξει βοήθεια από τους φορείς, ο ίδιος πιστεύει ότι αρχικά και μέσα στο χρονικό διάστημα θα κυκλοφορήσουν 5-10 αυτοκίνητα. “Το σίγουρο είναι ότι θα δοκιμαστούν τα οχήματα και θα βγουν τα συμπεράσματα. Και όπως γίνεται στον κλάδο μας ο ένας επαγγελματίας ρωτάει τον άλλον και αν είναι ευχαριστημένοι τότε θεωρώ ότι πολύ σύντομα η Θεσσαλονίκη θα έχει πολλά ηλεκτρικά ταξί. Όπως γίνεται και στην Ολλανδία που σήμερα κυκλοφορούν περίπου 650 ταξί. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που τις επόμενες εβδομάδες θα ταξιδέψουμε στην Ολλανδία και θα έχουμε συνάντηση με τους επικεφαλής του συνεταιρισμού ταξί της Ολλανδίας για να δούμε και να ακούσουμε και οι ίδιοι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της ηλεκτροκίνησης στο χώρο του ταξί”, υπογράμμισε.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης οι επισκέπτες του περιπτέρου είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν από τους ανθρώπους της ιαπωνικής εταιρείας και τα οφέλη της ηλεκτροκίνησης, αλλά και της ευφυούς κινητικότητας, ενώ υπήρξε και σύστημα προβολής των τουριστικών σημείων της πόλης μέσα από μία αναδρομή στο παρελθόν και τη λειτουργία των ταξί πριν από αρκετές δεκαετίες.

Ετοιμαστείτε και για νέα μέτρα μετά τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού. Γράφει ο Κ.Δαυλός

Οκτώ δευτερόλεπτα χρειάστηκε ο πρωθυπουργός προκειμένου να βρει τα κατάλληλα λόγια ώστε να αποφύγει να δώσει απάντηση στην ερώτηση «τί θα γίνει με τις συντάξεις». Και μπορεί οκτώ δευτερόλεπτα να ακούγονται λίγα, στην πραγματικότητα όμως είναι πάρα πολλά για έναν έμπειρο πολιτικό που θεωρητικά έπρεπε να είναι απόλυτα προετοιμασμένος για αυτή την ερώτηση.
Του Κωνσταντίνου Δαυλού
 
Κι όμως, ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να απαντήσει. Και κατέληξε στο χειρότερο επιχείρημα που θα μπορούσε να βρει. Εκτός από την πρόθεσή του να επιμείνει ότι η περικοπή των συντάξεων δεν είναι διαρθρωτικό μέτρο και μπορεί να καλυφθεί από το υπερπλεόνασμα, όπως αποκάλυψε, προτίθεται να εξηγήσει στους θεσμούς ότι αυτό το μέτρο δεν θα έχει μόνιμο χαρακτήρα καθώς αφορά ανθρώπους που είναι στην πλειοψηφία τους πάνω από 70 ετών και άρα η αποτελεσματικότητα του μέτρου θα φθίνει. Στην ουσία είπε στις εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους που τον παρακολουθούσαν και ανησυχούν για τα χρήματα που θα μπουν στο πορτοφόλι τους τον Δεκέμβριο, ότι θα προσπαθήσει να μην μειωθούν οι συντάξεις τους επειδή… πεθαίνουν.
 
Την ίδια στιγμή όμως ο πρωθυπουργός άφησε ανοιχτό ένα άλλο ενδεχόμενο, το οποίο μας έχει διδάξει η εμπειρία από την επαφή με την τρόικα: Όταν κόβεις ένα μέτρο πρέπει να το αντικαταστήσεις με ένα άλλο μέτρο, διότι πολύ απλά δεν βγαίνουν τα κουκιά. Αν λοιπόν το μέτρο της μείωσης των συντάξεων «δεν είναι μία μόνιμη περικοπή» όπως είπε επί λέξη ο Αλέξης Τσίπρας, τότε το πιθανότερο είναι να περιμένουμε κάποιο άλλο μόνιμο μέτρο που θα στηρίξει το ασφαλιστικό. Κι αυτό διότι το ασφαλιστικό δεν βγαίνει. Μπορεί σήμερα να παρουσιάζει πλεόνασμα, η γήρανση του πληθυσμού όμως αναμένεται να πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και πολύ σύντομα θα απαιτήσει εκ νέου παρεμβάσεις. Κι αυτό βέβαια δεν το λέω εγώ, αλλά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και μπορεί το Ταμείο να έπεσε έξω κάποτε στον «πολλαπλασιαστή» και η κυβέρνηση να του το «χτυπάει» με κάθε ευκαιρία, δεν σημαίνει όμως ότι πέφτει σε όλα έξω. Και πιστέψτε με, εδώ δεν κάνει λάθος.
 
Και πάμε τώρα στο άλλο προνομοθετημένο μέτρο. Αυτό της περικοπής του αφορολόγητου. Και εδώ ο Πρωθυπουργός απέφυγε να απαντήσει λέγοντας (το αυτονόητο) «κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο». Και φυσικά δεν νομίζω ότι θα υπήρχε άνθρωπος που να μην χρησιμοποιήσει αυτή την παροιμία όταν κάτι είναι στο μέλλον και θέλει να το αποφύγει. Θα πάρω όμως λαβή από αυτό το θέμα για να σας πω το εξής. Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει μάθει τελικά τίποτα από την κρίση και τον τρόπο αντιμετώπισής της.
Αν υπάρχει ένα πράγμα που ζητούν οι θεσμοί στα φορολογικά είναι η διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Ζητούν να πληρώνουν περισσότεροι έτσι ώστε να μοιράζονται καλύτερα τα βάρη. Θυμηθείτε ότι ένας στους δύο μισθωτούς και συνταξιούχους σήμερα δεν πληρώνει φόρους. Κι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ αφού επιβάρυνε υπέρμετρα την μεσαία τάξη (και το παραδέχθηκε μέσω του Ευκλείδη Τσακαλώτου) έχει ήδη νομοθετήσει τη μείωση του αφορολόγητου, χωρίς όμως να κάνει λόγο για μείωση των συντελεστών φορολόγησης των φυσικών προσώπων και κυρίως για την δημιουργία ενός συντελεστή-κατώφλι για τα πολύ χαμηλά εισοδήματα.
Το ίδιο ετοιμάζεται να κάνει η κυβέρνηση και για τον ΕΝΦΙΑ. Ο φόρος που έχει χαρακτηριστεί παράλογος από τον πρωθυπουργό, διατηρήθηκε ως είχε, και τώρα –λόγω της διευρυμένης προεκλογικής περιόδου στην οποία μπήκαμε- η κυβέρνηση ετοιμάζεται να τον μεταλλάξει. Θα τον κάνει ξανά Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, θα μειώσει τον αριθμό εκείνων που τον πληρώνουν, θα εξαπλασιάσει τα βάρη σε κάποιους ιδιοκτήτες (στοιχείο της ΠΟΜΙΔΑ) και τελικά θα εισπράξει λιγότερα απ’ ο,τι εισέπραττε. Αντί 2,65 δισ. που εισπράττει σήμερα, 1,8 δισ. όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή της Κυριακής.
Ετοιμαστείτε λοιπόν και εδώ για άλλα μέτρα που θα αντικαταστήσουν αυτή την απώλεια.

Η τραγωδία της Μόντσα που σημάδεψε την F1

Η Φόρμουλα Ένα μπορεί να χωριστεί σε δύο μεγάλες περιόδους, σε ό,τι αφορά την ασφάλεια των αγώνων, με το σημείο «τομής» να είναι το γκραν πρι του Σαν Μαρίνο που διεξήχθη στην πίστα της Ίμολα, το 1994. Ο τραυματισμός του Ρούμπενς Μπαρικέλο στα δοκιμαστικά της Παρασκευής (29/4), αλλά κυρίως οι θάνατοι του Ρόλαντ Ρατσενμπέργκερ στα δοκιμαστικά του Σαββάτου (30/4) και του Αϊρτον Σένα στην διάρκεια του αγώνα (1/5), είχαν ως αποτέλεσμα η ασφάλεια να γίνει η Νο 1 ανησυχία για την Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (FIA). Από εκείνο το γκραν πρι και μετά η FIA ανέβασε σημαντικά τα στάνταρ ασφαλείας στη Φόρμουλα Ένα, με αποτέλεσμα ο πρώτος θάνατος οδηγού ως αποτέλεσμα αγωνιστικού ατυχήματος μετά από αυτόν του θρυλικού Βραζιλιάνου να είναι αυτός του Ζιλ Μπιανσί το 2015 (σ.σ. ο Γάλλος τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι στην διάρκεια του ιαπωνικού γκραν πρι στις 5 Οκτωβρίου 2014 και υπέκυψε στα τραύματά του στις 17 Ιουλίου 2015).

Πριν το 1994, ωστόσο, και ειδικά στα πρώτα χρόνια της Φόρμουλα Ένα, η «παρθενική» σεζόν της οποίας διεξήχθη το 1950, η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική: το άθλημα ήταν θεαματικά βίαιο, οι θανάσιμοι τραυματισμοί ένα αποδεκτό μέρος του μηχανοκίνητου αθλητισμού και οι κηδείες μια ρουτίνα. Και μια ημέρα σαν σήμερα, στις 10 Σεπτεμβρίου 1961, καταγράφηκε στη Μόντσα μια από τις μεγαλύτερες αγωνιστικές τραγωδίες στη Φόρμουλα Ένα. Εκείνη την ημέρα διεξήχθη το ιταλικό γκραν πρι, το οποίο ήταν ο έβδομος από τους οκτώ αγώνες της χρονιάς στη Φόρμουλα Ένα, στην πίστα της Μόντσα με την παλιά «χάραξή» της, μήκους 10 χιλιομέτρων. Τον τίτλο στους οδηγούς διεκδικούσαν δύο οδηγοί της Ferrari, ο 34χρονος Αμερικανός Φιλ Χιλ, και ο 33χρονος Γερμανός Βόλφγκανγκ φον Τριπς, ενώ η «σκουντερία» και η Lotus-Climax έδιναν «μάχη» για το πρωτάθλημα στους κατασκευαστές.

Προς το τέλος του δεύτερου γύρου, η Ferrari του φον Τριπς και η Lotus του Τζιμ Κλαρκ αρχίζουν να επιβραδύνουν, καθώς πλησιάσουν την Parabolica, ωστόσο συγκρούονται. Αποτέλεσμα είναι ο Γερμανός να χάσει τον έλεγχο και το μονοθέσιό του να βγει από την πίστα και να πέσει με μεγάλη ταχύτητα πάνω στο κοινό που παρακολουθούσε τον αγώνα. Ο φον Τριπς και 11 θεατές σκοτώνονται άμεσα, ενώ άλλοι τέσσερις, σύμφωνα με αναφορές εκείνης της εποχής, αφήνουν την τελευταία πνοή τους αργότερα σε νοσοκομείο. Πάντως, κάποια στατιστικά κάνουν λόγο για 13 νεκρούς, ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα από τα πλέον θανατηφόρα δυστυχήματα στη Φόρμουλα Ένα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά το συγκεκριμένο συμβάν, ο αγώνας δεν διεκόπη, τάχα για να αποφευχθεί η μαζική αποχώρηση των θεατών, η οποία θα προκαλούσε συνωστισμό στους δρόμους γύρω από την πίστα και, επομένως, θα εμπόδιζε το έργο της διάσωσης για τους τραυματίες. Επίσης, κάποιες αναφορές για τον αγώνα εστίαζαν πρώτα στη δράση μέσα στην πίστα και στη συνέχεια εξιστορούσαν την τραγωδία με το δυστύχημα. Το ιταλικό γκραν πρι του 1961 ήταν ο τελευταίος αγώνας Φόρμουλα Ένα που διεξήχθη στην πίστα της Μόντσα με το μήκος των 10 χιλιομέτρων. Για την ιστορία, πρώτος τερμάτισε ο Φιλ Χιλ, ο οποίος κατέκτησε παράλληλα και τον τίτλο των οδηγών, ενώ η επιτυχία του εξασφάλισε στη Ferrari το πρωτάθλημα κατασκευαστών. Ο Αμερικανός δεν πανηγύρισε για την επιτυχία του, ενώ αργότερα δήλωσε: «Ήθελα να νικήσω, αλλά όχι με αυτό το τίμημα».

Από την πλευρά του, ο Βρετανός Τόνι Μπρουκς, ο οποίος ήταν πέμπτος σε εκείνο το γκραν πρι για λογαριασμό της BRM, δήλωσε το 2011 στον “Guardian”: «Δεν γνωρίζαμε στην διάρκεια του αγώνα τη σοβαρότητα του ατυχήματος. Ως οδηγοί, καθοριζόμασταν ακόμη από τη νοοτροπία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ότι ο κίνδυνος είναι μέρος της ζωής. Κανείς δεν μας υποχρέωνε να αγωνιστούμε κι εμείς αποδεχθήκαμε το ρίσκο. Όταν ο αγώνας τελείωσε, αυτό που μας αναστάτωσε ήταν ότι αθώοι παρευρισκόμενοι είχαν σκοτωθεί…».

Σχολή

Ένας διαφορετικός τίτλος για το σημερινό μας λήμμα θα ήταν «Μια που ανοίγουν τα σχολεία» ή «Μια που ξεκινά η σχολική χρονιά».

*Γράφει η Σοφία Μουρούτη Γεωργάνα

Ας αρχίσουμε και εμείς την περιδιάβαση στην λέξη λέγοντάς σας ότι σχολή ήταν αρχικά η ανάπαυση, η απραξία, η ξεγνοιασιά και η ησυχία. Από εκεί προέκυψε και η γνωστή μας λέξη σχόλη που μάς θυμίζει το περίφημο  τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Αλέκου Σακελλάριου, που το έχουμε ακούσει να το τραγουδά τόσο η εθνική μας σταρ Αλίκη Βουγιουκλάκη όσο και η Μαρινέλλα.

Κυριακή, γιορτή και σχόλη

να ‘ταν η βδομάδα όλη

κι η Δευτέρα να ‘ταν μόνο

κανα δυο φορές το χρόνο…

Σχολή και σχόλη δηλώνουν το ίδιο πράγμα, λοιπόν, την αργία. Επειδή, όμως, οι αρχαίοι μας στον ελεύθερο χρόνο τους ασχολούνταν με πράγματα δημιουργικά κατέληξε να σημαίνει ο λεκτικός τύπος τον χρόνο δημιουργίας, μάθησης. Συνεπώς και το σχολείο είναι ο τόπος δημιουργικής απασχόλησης και άσκησης, ο τόπος μελέτης.

Από την σχόλη την δική μας προέκυψε και το schola των λατίνων, το οποίο έδωσε το αγγλικό school, το γαλλικό école, το ιταλικό scuola και πολλά σχολεία άλλων ευρωπαϊκών γλωσσών.

Η ξεκούραση σχόλη που έγινε δημιουργία γέννησε την απασχόληση, ενασχόληση, το απασχολούμαι και ενασχολούμαι. Όλα αυτά ξεκινούν από την ασχολία, την απουσία, δηλαδή, αργίας και ελεύθερου χρόνου.

Όταν τελειώνει το σχολείο, την δουλειά, την πανεπιστημιακή διδασκαλία κανείς, λέμε ότι σχολάζει ή σχολάει Έχει ολοκληρώσει τις εργασίες του και βαδίζει προς την ξεκούραση. Οι μαθητές, όμως, έχουν να κάνουν τις σχολικές εργασίες, επομένως καθόλου δεν απολαμβάνουν την σχόλη.

Έχουμε ακόμα και τον σχολαστικό, που στα νέα ελληνικά είναι αυτός που εργάζεται με ιδιαίτερη επιμέλεια πάνω σε κάτι, είναι προσεκτικός και επιμελής και φροντίζει να μην του ξεφύγει και η παραμικρή λεπτομέρεια. Αυτή η έννοια προκύπτει από την απόδοση στα ελληνικά του ελληνογενούς scοlastique, που ήταν ο πολυμαθής άνθρωπος των γραμμάτων, ο λόγιος. Αρχικά ο σχολαστικός ήταν εκείνος που του αρέσει η ξεκούραση. Αργότερα, επειδή όπως είπαμε οι αρχαίοι μας, όταν είχαν ελεύθερο χρόνο, τον αξιοποιούσαν συζητώντας και μελετώντας, σχολαστικός ήταν ο άνθρωπος της πνευματικής αναζήτησης, ο εραστής των γραμμάτων. Αργότερα οι σπουδαστές της ρητορικής και της φιλοσοφίας καλούνταν σχολαστικοί. Στα βυζαντινά χρόνια οι νομικοί ονομάζονταν σχολαστικοί και κάποιοι από αυτούς είχαν αξιώματα στην βυζαντινή αυλή.

Ας έλθουμε τώρα και στον σχολάριο. Αντιδάνειο και αυτή από το λατινικό scholaris. Σχολάριοι στα χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν επίλεκτοι φρουροί του παλατιού. Οι πρώτες αυτοκρατορικές φρουρές, «αἱ σχολαί» οργανώθηκαν από τον Μ. Κωνσταντίνο και στρατολογούσαν νέους που είχαν δείξει εξαιρετική ανδρεία ή είχαν καλή καταγωγή. Ο πρώτος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γεννάδιος είχε το προσωνύμιο Σχολάριος, γιατί κάποιο μέλος της οικογένειάς του είχε παλαιότερα το αντίστοιχο αξίωμα στον στρατό.

Οι παλατιανοί σχολάριοι φορούσαν εντυπωσιακά ενώτια. Τι είναι τα ενώτια; Τα σχολαρικά ενώτια ήταν τα σκουλαρίκια που έφεραν στα αυτιά τους οι στρατιώτες φρουροί και τους έκαναν να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Έτσι προέκυψαν τα ωραία σκουλαρίκια ή σκουλαρικάκια που αρέσουν πολύ στις γυναίκες.

Από την σχολή φθάσαμε στα σκουλαρίκια. Ξεσκολίσαμε αρκετά, τελειώσαμε με το σχολείο. Μάθαμε ό, τι ήταν να μάθουμε. Το ρήμα βέβαια ξεσκολίζω έχει να κάνει και με το ότι βγαίνω στην ζωή. Αλλά για όσους τώρα αρχίζουν το σχολείο το ξεσχολίζω δεν έχει ακόμη θέση, αφού ο ξεσκολισμένος είναι κάποιος που έχει μάθει και πράγματα που δεν περιλαμβάνονται στο αναλυτικό πρόγραμμα.

Σε όσους, λοιπόν, ξεκινούν με σχολεία και σχολές ευχόμαστε:

Καλή σχολική χρονιά!

 

*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

Λολίτα: Η αληθινή ιστορία της Σάλι Χόρνερ

Εάν δεν είχε περάσει πλέον στο Πάνθεον της κλασσικής λογοτεχνίας και δεν είχε παγιωθεί ως συμβολική εικόνα στο κοινωνικό (και κυρίως στο ανδρικό) ασυνείδητο, το πασίγνωστο μυθιστόρημα του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ «Λολίτα» υπό τις σημερινές αντιλήψεις περί πορνογραφίας και δικαιωμάτων των ανηλίκων θα είχε καταδικασθεί στο «πύρ το εξώτερον» και ο συγγραφέας του αντί για λογοτεχνικές δάφνες θα είχε χαθεί σε έναν κυκεώνα δικών και διώξεων.

Η επιτυχία της Λολίτας όμως, εάν δεν καθαγιάζει το θέμα -κοινωνικό ταμπού, το έχει καταστήσει θεμιτό λογοτεχνικά και συνάμα έχει επικυρώσει μία αρχέτυπη εικόνα, που επιβιώνει ως πρότυπο επιθυμίας από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Η ισπανική εφημερίδα El Pais με ένα δημοσίευμα του ανταποκριτή της στη Νέα Υόρκη, επανέρχεται στο αντικείμενο του βιβλίου, βάσει μίας νέας μελέτης που από σήμερα θα πωλείται στα αμερικανικά και βρετανικά βιβλιοπωλεία και υπογραμμίζει την μεγάλη ομοιότητα που έχουν η πλοκή της «Λολίτας» με τα αληθινά γεγονότα της ιστορίας της 11χρονης Σάλι Χόρνερ, που στο μακρινό 1948 είχε απαχθεί και κακοποιηθεί από έναν παιδεραστή, ονόματι Φρανκ Λα Σαλ, επί δύο χρόνια σε μία απόμακρη κρυψώνα. Ίσως η αφήγηση από τις εφημερίδες της περιπέτειάς της, έδωσε έμπνευση στον Ναμπόκοφ, που την περίοδο 1950-52 βρισκόταν σε αδιέξοδο με την συγγραφή του βιβλίου του «Το βασίλειο κοντά στη θάλασσα», που δεν μπορούσε να τελειώσει. Η ιστορία της Σάλι, φαίνεται του ενέπνευσε νέο οίστρο, ο οποίος ενσαρκώθηκε στην πλοκή της «Λολίτας», βιβλίο που τον εκτόξευσε στο παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα.

«Η πρόταση αυτή της συγγραφέως Σάρα Γουάινμαν στο βιβλίο της The Real Lolita: The kidnapping of Sally Horner (Ecco) (Η αληθινή Λολίτα: η απαγωγή της Σάλι Χόρνερ), καρπού μίας τετράχρονης έρευνας για την αληθινή ταυτότητα του δίδυμου (αλλά με σάρκα και οστά) χαρακτήρα της Λολίτας, εμβαθύνει μία υπόθεση που ήταν από καιρό γνωστή, αλλά δεν είχε καταγραφεί στην πληρότητά της», τονίζει η εφημερίδα. «Ήδη από το 2005, ο Ρώσος πανεπιστημιακός Αλεξάντερ Νταλίνιν, ειδήμων στο έργο του Ναμπόκοφ, είχε αποκαλύψει τις απίστευτες ομοιότητες ανάμεσα στην Σάλι Χόρνερ και την ηρωΐδα του βιβλίου Ντολόρες Χέιζ. Αμφότερες ήσαν καστανές, οι μητέρες τους ήσαν χήρες, απήχθησαν σχεδόν την ίδια ηλικία και οι συνθήκες της κράτησής τους ήσαν σχεδόν παρόμοιες», προσθέτει το δημοσίευμα.

«Η ζωή της Σάλι, που ήταν βραχύχρονη και τραγική, αποτελεί την απαρχή άλλων δεινών που υπέφεραν γυναίκες και κορίτσια. Με το βιβλίο τούτο θέλησα να καταστήσω αθάνατη τη Σάλι, διότι η ζωή της είχε σημασία και εξακολουθεί να έχει», υποστηρίζει από την πλευρά της η συγγραφέας.

Κατά την El Pais, η ιστορία ξεκινά στο Κάμντεν, του Νιου Τζέρσεϊ, όπου ζούσε η Σάλι με τη μητέρα της. Μία ημέρα, η 11χρονη μαζύ με κάποιες φίλες της τολμά να κλέψει ένα τετράδιο, αξίας 5 σέντς. «Σχεδόν αμέσως μετά την σταματά ένας άνδρας, που δηλώνει πράκτορας του FBI, λέγοντάς της πως πρέπει να περάσει κάποιες μέρες στο αναμορφωτήριο. Απέναντι στις γοερές της παρακλήσεις, της δηλώνει πως δεν τη συλλαμβάνει, όμως με την προϋπόθεση να παραμείνει σε επαφή μαζύ του και να υπακούει σε ό,τι την διατάσσει στο μέλλον».

«Όμως ο πράκτορας δεν είναι αληθινός, είναι ο 50χρονος ΛαΣαλ, ένας απλός μηχανικός με βεβαρυμμένο παρελθόν για ασέλγεια σε ανήλικους. Λίγο αργότερα παρουσιάζει στη Σάλι μία καινούργια αποστολή που οφείλει, στο πλαίσιο της ποινής, να εκτελέσει: να τον συνοδεύσει στο Ατλάντικ Σίτι, την πόλη των καζίνο στην Ανατολική Ακτή. Για να πεισθεί η μητέρα της, η Σάλι θα πρέπει να την πείσει πως θα περάσει κάποιες εβδομάδες στο σπίτι μίας φίλης. Η μητέρα έχει αμφιβολίες αρχικά, αλλά μετά βλέπει στην επίσκεψη αυτή τη δυνατότητα διακοπών που η ίδια δεν μπορεί να προσφέρει στη μικρή. Συνόδευσε λοιπόν την κόρη της στο λεωφορείο κι έκτοτε την έχασε, για να την ξαναδεί 21 μήνες αργότερα, όταν η Σάλι κατόρθωσε να τηλεφωνήσει στην οικογένειά της από την Καλιφόρνια, χάρις στη βοήθεια μίας γειτόνισσας. Όμως το δράμα της ζωής της δεν είχε τέλος, καθώς δύο χρόνια μετά την επιστροφή της στο σπίτι, έχασε τη ζωή της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα», τονίζει η εφημερίδα, επικαλούμενη το βιβλίο.

Κατά την El Pais, «η υπόθεση Σάλι Χόρνερ επηρέασε τον Ναμπόκοφ, ο οποίος μάλιστα έκανε και μία άμεση αναφορά σε αυτήν στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου: «Θα έκανε άραγε με την Ντόλι ο ίδιος εκείνο που έκανε ο Φρανκ ΛαΣαλ, ένας 50χρονος μηχανικός το 1948 με την 11χρονη Σάλι Χόρνερ;» Το 1952 μάλιστα ο Ναμπόκοφ αντέγραψε ένα τυλέτυπο για τον θάνατο της Σάλι σε μία από τις σημειώσεις, που χρησιμοποιούσε για την πλοκή της Λολίτας, και η οποία σήμερα φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον. Λίγους μήνες αργότερα κατόρθωνε να ολοκληρώσει το μυθιστόρημα».

«Η ιστορία της Σάλι είχε σημασία για τον Ναμπόκοφ, γιατί δεν θα μπορούσε να τελειώσει τη Λολίτα εάν δεν είχε διαβάσει για την απαγωγή», τονίζει η ίδια Γουάινμαν, που είναι πεπεισμένη πως ο συγγραφέας γνώριζε την υπόθεση από το 1950, στην αρχική κιόλας φάση της σύλληψης του μυθιστορήματος. Στοιχεία για τούτο δεν υπάρχουν, όμως υπάρχουν πλήθος ενδείξεις. Για παράδειγμα, ο ήρωας της Λολίτας Χάμπερτ Χάμπερτ επίσης απειλεί να κλείσει την ανήλικη σε αναμορφωτήριο και στο τελευταίο κεφάλαιο εκφράζει φόβο «μην καταδικασθεί σε 35 χρόνια για βιασμό» ανηλίκου, όμως είναι βέβαιος πως θα «απαλλαγεί για τις υπόλοιπες κατηγορίες». Αυτή ήταν ακριβώς η καταδικαστική απόφαση για τον ΛαΣαλ», τονίζεται στο δημοσίευμα.

Όμως, «έως την ύστατη στιγμή, ο Ναμπόκοφ πάντοτε αρνείτο πως η υπόθεση Χόρνερ του ενέπνευσε την πλοκή και τα πρόσωπα. «Η Λολίτα ποτέ δεν είχε ένα πρότυπο. Γεννήθηκε στο μυαλό μου, ποτέ δεν υπήρξε. Ενώ έγραφα το βιβλίο, εμφανίσθηκαν στις εφημερίδες όλων των ειδών ιστορίες για ενηλίκους που κυνηγούσαν μικρά κορίτσια. Ήταν μία ενδιαφέρουσα συγκυρία, τίποτε περισσότερο όμως», τόνισε ο ίδιος στο BBC το 1962. Το ίδιο έγινε, μέσω της συζύγου του, το 1963, όταν το περιοδικό Nugget τον κατηγόρησε πως δεν εφηύρε τίποτε και πως αντέγραψε αυτολεξεί την ιστορία της Σάλι Χόρνερ, προσθέτοντας πως για τη συγγραφή της Λολίτας μελέτησε πολλές ανάλογες περιπτώσεις».

«Για την Γουάινμαν, γράφει η El Pais, η αντίδραση του Ναμπόκοφ είναι κατανοητή: όπως τονίζει, το ζεύγος εκτιμούσε την τέχνη για την τέχνη. Ο,τιδήποτε υπαινίσσεται μία σχέση με την καθημερινή ζωή θεωρούσαν ότι αφαιρεί τη μαγεία της δημιουργικότητας».

Πηγή: El Pais

Οι αντιφάσεις Τσίπρα, η ομολογία «κολοβής» εξόδου από το μνημόνιο και το «μαξιλάρι» που… ξεπουπουλιάζεται!

Σε σωρεία αντιφάσεων και ανακριβειών υπέπεσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της 83ης ΔΕΘ και δύο εξ` αυτών, επρόκειτο να αποτελέσουν την ερώτηση του ThePresident.gr, που… δεν δόθηκε ευκαιρία να διατυπωθεί (έκπληξη θα αποτελούσε το αντίθετο μάλλον).

Του Βαγγέλη Μωυσή

Η αλήθεια είναι πως, αρχικά, η πρόθεση ήταν να αφορά η ερώτησή μας, το χθεσινό επιχειρησιακό σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ. και το κατά πόσον η πρωτοφανής επιθετικότητα των ΜΑΤ που έπνιξαν την πόλη στα χημικά και διέλυσαν το συλλαλητήριο χιλιάδων πολιτών για τη Μακεδονία με το πρόσχημα 50-100 θερμοκέφαλων, τελούσε εν γνώσει και είχε την έγκριση του κ. Τσίπρα, ή αν ζήτησε εκ των υστέρων εξηγήσεις από την πολιτική ηγεσία των κ.κ. Γεροβασίλη και Παπακώστα.
Ωστόσο, αφενός η …Αργεντινή αντίφαση του πρωθυπουργού που λίγα χρόνια μετά το «μακάρι να γίνουμε Αργεντινή» που είχε πει στη Βουλή, έφτασε στο σημερινό «να μην γίνουμε σαν την Αργεντινή» (που με φιλελεύθερη κυβέρνηση οδεύει ξανά στο ΔΝΤ, εξήγησε) και αφετέρου η ομολογία πως για τα επόμενα χρόνια αντί να βγούμε στις αγορές θα πρέπει να… ξεπουπουλιάζουμε το «μαξιλάρι» των 30 δις ευρώ, μας έκανε να αλλάξουμε πρόθεση.
Η ερώτηση λοιπόν θα ήταν –αν είχε δοθεί η ευκαιρία να διατυπωθεί- η εξής:
«Η σημερινή ευχή κύριε πρωθυπουργέ σημαίνει πως μετανιώνετε για το “μακάρι να γίνουμε Αργεντινή” που διατυπώσατε όταν η προηγούμενη και αριστερή διακυβέρνησής της, κατανάλωνε τα αποθεματικά της χώρας και εξαθλίωνε λαό και οικονομία; Κι αν ναι, πως αυτό συνάδει με το γεγονός ότι την επομένη της πανηγυρικής εξόδου από τα μνημόνια, αντί να έχουμε την αυτονομία που υποσχεθήκατε να βγούμε στις αγορές, προαναγγέλλετε πως θα πρέπει να …ξεπουπουλιάζουμε επί 2,5 χρόνια το «μαξιλάρι» των 30 δις, που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε για ώρα ανάγκης και για την ανάσχεση ενός πιθανού δημοσιονομικού εκτροχιασμού τα επόμενα χρόνια; Βρισκόμαστε κιόλας σε ανάγκη και εκτροχιασμό; Και πόσο θα αδειάσει αυτό το “μαξιλάρι” από την κυβέρνησή σας μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές;»
Ναι, εντάξει, είναι περισσότερες ερωτήσεις σε μία, αλλά στο ίδιο πνεύμα και επί του ιδίου θέματος.
Διότι ο κ. Τσίπρας, θα πρέπει κάπου, κάπως, να εξηγήσει, το γεγονός ότι καταφεύγει ήδη η κυβέρνησή του στο «μαξιλάρι» των 30 δις που συγκροτήθηκε με τη συμφωνία των δανειστών και πως δικαιολογείται η «κολοβή» έξοδος από μνημόνια χωρίς προσφυγή στις αγορές…
Διότι υποτίθεται πως το «μαξιλάρι ασφαλείας» σχηματίστηκε, όχι για να το κάνει …κομφετί σε παροχές και επιδόματα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ την επομένη της λήξης του προγράμματος και μέχρι τις εκλογές, αλλά για να υποστηρίξει την αυτόνομη έξοδο της χώρας στις αγορές, εξασφαλίζοντας περιθώριο ελιγμών σε περίπτωση που τα επόμενα χρόνια, μια σοβαρή δημοσιονομική και οικονομική πολιτική θα είχε πιθανούς μικρούς εκτροχιασμούς και κραδασμούς, λόγω κάποιου ελλιπούς υπολογισμού, ή κάποιου απρόβλεπτου παράγοντα (π.χ. μεγάλη άνοδο τιμών πετρελαίου, φυσικές καταστροφές, κλπ).
Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω δεν συνιστούν τη μόνη αντίφαση, ή ανακρίβεια του πρωθυπουργού.
Καθώς κλήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις να αναφερθεί στην τραγωδία με τους 98 νεκρούς στο Μάτι, ο κ. Τσίπρας έσπευσε να προ-χαρακτηρίσει …τυμβωρυχία της αντιπολίτευσης, το ενδεχόμενο πρότασης για προκαταρκτική επιτροπή μετά τη διαβίβαση από τη Δικαιοσύνη στη Βουλή, του φακέλου επώνυμης μήνυσης συγγενούς θυμάτων, για ποινικές ευθύνες υπουργών.
Αυτό βέβαια, από τον ίδιο πρωθυπουργό που θεωρεί χρέος της Βουλής να διερευνήσει την υπόθεση, όταν η Δικαιοσύνη διαβιβάζει φακέλους για πολιτικούς αντιπάλους, βάσει ανώνυμων (σ.σ.:προστατευόμενων) μαρτυριών… εξ` ακοής και υποθέσεων.
Αντίφαση επίσης, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η εικόνα ενός πρωθυπουργού που από τη μια δηλώνει σίγουρος ότι θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, παρά το σύνολο των δημοσκοπήσεων που «προειδοποιούν» για το εντελώς αντίθετο, ενώ από την άλλη… ασκεί ήδη εκτενή αντιπολίτευση (αφιέρωσε αρκετό χρόνο σ` αυτό) στον νυν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ερμηνεύοντας με τον δικό του τρόπο τις όποιες εξαγγελίες έχει κάνει η Ν.Δ. για την επόμενη διακυβέρνηση, καταγγέλλοντας ότι ο Μητσοτάκης θα ξαναφέρει το ΔΝΤ, ότι έκανε τη ΝΔ ακροδεξιά, ότι θα εφαρμόσει τη συμφωνία των Πρεσπών που δεν θα κυρώσει, ότι δεν αποσκοπεί στη μη εφαρμογή της περικοπής του αφορολόγητου το 2020 όπως ο ίδιος, κλπ..
Αυτή η… αντιπολίτευση στους επόμενους φυσικά, είναι χαρακτηριστική εικόνα ενός πρωθυπουργού σε αποδρομή.
Και για να μη μακρηγορούμε… προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για τον ΟΑΣΘ, όταν ρωτήθηκε από συνάδελφο της εφημερίδας «Μακεδονία» που επανακυκλοφόρησε, να σχολιάσει δημοσκόπηση που δείχνει ότι η Θεσσαλονικείς θεωρούν χειρότερη τη νέα εικόνα της αστικής συγκοινωνίας, απ΄ ότι στο παρελθόν, ο κ. Τσίπρας δεν δίστασε να υποστηρίξει αναληθώς, πως κυκλοφορούν περισσότερα λεωφορεία στους δρόμους. Ωστόσο, λόγω βλαβών, αδυναμίας νέων προμηθειών (λόγω εκκαθάρισης του φορέα) και λόγω κακού συντονισμού, τα λειτουργικά λεωφορεία έχουν μειωθεί δραματικά και η συχνότητα των δρομολογίων είναι αντιστρόφως ανάλογη της αυξανόμενης δυσφορίας των Θεσσαλονικέων, γεγονός που επισημαίνουν με κάθε ευκαιρία κάτοικοι, φορείς και δημοσιογραφικά ρεπορτάζ (μεταξύ των οποίων και πρόσφατο δικό μας).
Αυτές είναι μερικές από τις αντιφάσεις.
Κάποιες ίσως να είχαν διευκρινιστεί αν είχαν γίνει περισσότερες ερωτήσεις…
Ομολογουμένως, η διάρκεια της συνέντευξης υπερέβη τις τρεις ώρες.
Ομολογουμένως, ήταν θεμιτό και σωστό να δοθούν ερωτήσεις σε περιφερειακά μέσα.
Ωστόσο, είναι γεγονός πως οι ερωτήσεις που δόθηκαν σε μέσα της Θεσσαλονίκης ήταν ελάχιστες, ενώ αναλώθηκε πολύς χρόνος σε επανάληψη απαντήσεων με άλλα λόγια, επί θεμάτων που επανέρχονταν – όλως τυχαίως- ξανά και ξανά, με άλλες διατυπώσεις…
Ακόμα και έτσι, μια πιθανή εκ των υστέρων απάντηση στο ερώτημα που εκ των υστέρων διατυπώνουμε (πιο πάνω) για το «μαξιλάρι των 30 δις», ευχαρίστως θα την φιλοξενήσουμε…

Εκτέλεσαν άνδρα στην Αγία Παρασκευή μέσα στο αυτοκίνητό του!

Αγνωστοι εκτέλεσαν εν ψυχρώ έναν άνδρα στην Αγία Παρασκευή, το βράδυ της Δευτέρας.

Ολα συνέβησαν περίπου στις 21:30 στην οδό Νεαπόλεως. Ο άνδρας βρισκόταν στο αυτοκίνητό του, έξω από το νεκροταφείο Αγίας Παρασκευής, όταν τον πλησίασε κάποιοιος (ή κάποιοι) και τον πυροβόλησαν με τρεις σφαίρες. Το θύμα, άνδρας ηλικίας γύρω στα 40, εξέπνευσε.

Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε το θύμα, ανήκει σε γυναίκα, όπως διαπίστωσε η ΕΛ.ΑΣ.. Ολα δείχνουν ότι το θύμα είχε ραντεβού στο σημείο όπου βρέθηκε νεκρός, άγνωστο με ποιον ή ποια.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Στο σημείο βρίσκονται αστυνομικοί του τμήματος εγκλημάτων κατά ζωής της ασφάλειας Αττικής οι οποίοι ερευνούν την υπόθεση.

 

Έκθεση με θησαυρούς από την ανατολική Κίνα

Βουδιστικά ιερά συγγράμματα ηλικίας εκατοντάδων χρόνων καθώς και ένα πρωτότυπο αρχαίο αντίγραφο του χάρτη της παλιάς πόλης Τσινάν, πρωτεύουσας της ανατολικής επαρχίας της Κίνας Σαντόνγκ, εκτίθενται στη νότια Αυστραλία.
Η έκθεση με τίτλο: «Ένα Βουνό, ένας Ποτάμι, ένας Σοφός: Θησαυροί από τη βιβλιοθήκη του Σαντόνγκ» άνοιξε τις πύλες της σήμερα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της νότιας Αυστραλίας, στην Αδελαΐδα. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 20 Ιανουαρίου 2019 και περιλαμβάνει 172 εκθέματα, μεταξύ των οποίων 31 από την τελευταία δυναστεία της Κίνας, Τσινγκ.
Το Βουνό, το Ποτάμι και ο Σοφός παραπέμπουν στο βουνό Τάι, στον Κίτρινο ποταμό και στον Κομφούκιο αντίστοιχα, και αντιπροσωπεύουν τις έννοιες της φύσης και της φιλοσοφίας στην ιστορία και τον πολιτισμό της Κίνας, σύμφωνα με τους διοργανωτές της έκθεσης.
Τα πιο αρχαία πρωτότυπα εκθέματα είναι πέντε βιβλία βουδιστικών ιερών συγγραμμάτων τα οποία τυπώθηκαν μεταξύ 1419 και 1440 μ.Χ.. Το κάλυμμα των βιβλίων είναι φτιαγμένο από χρυσό μεταξένιο νήμα, γεγονός που δείχνει την υψηλή ποιότητα του μεταξιού εκατοντάδες χρόνια πριν.
Τα ιερά συγγράμματα μεταφράστηκαν από τον Χουαντσάνγκ, κινέζο βουδιστή μοναχό, μελετητή, ταξιδευτή και μεταφραστή που ταξίδεψε στην Ινδία τον 7ο αιώνα κατά τη διάρκεια της πρώιμης δυναστείας των Τανγκ (618-907) και στη συνέχεια θεοποιήθηκε στο κλασικό μυθιστόρημα «Ταξίδι στη Δύση».
Η επαρχία Σαντόνγκ είναι πατρίδα πολλών σπουδαίων μελετητών και καλλιτεχνών, ενώ στην έκθεση παρουσιάζεται και ο έγχρωμος πίνακας Loyal Dog που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1851 και 1908 και αποτελεί τμήμα των ιστοριών Strange Tales.
‘Αλλο σημαντικό έκθεμα είναι ένα αντίγραφο του πρώτου σχεδιασμένου στο χέρι χάρτη της πόλης Τσινάν, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1889. Το αντίγραφο, μήκους τριών μέτρων, αναπαριστά λεπτομέρειες για την πόλη πριν από 130 χρόνια.
Στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Αδελαΐδας υπάρχει μία φωτογραφία της πόλης Τσινάν τραβηγμένη το 1800.  Είναι ενδιαφέρον, όπως λένε οι διοργανωτές, να τοποθετηθεί ο χειροποίητος χάρτης δίπλα στη φωτογραφία για να κάνουν οι επισκέπτες την σύγκριση.
Την πρώτη ημέρα της έκθεσης αρκετοί Κινέζοι ειδικοί έδειξαν πως γίνεται η εκτύπωση ξυλογραφίας και πως επισκευάζονται τα αρχαία βιβλία ενώ κατά την έξοδο των επισκεπτών θα χαρίζονται σελιδοδείκτες με τα σύμβολα του κινεζικού ζωδιακού κύκλου.

Ανακαλύφθηκε ο πρώτος αποδεδειγμένα “χορτοφάγος” καρχαρίας

Επιστήμονες ταυτοποίησαν τα πρώτα παγκοσμίως γνωστά παμφάγα είδη καρχαρία, τα οποία μπορούν να τρώνε θαλάσσια χόρτα σε ποσοστό 60% της συνολικής τροφής τους, μεταδίδει το κινεζικό πρακτορείο. Εμπειρογνώμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια  και του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Φλόριντα στο Μαϊάμι αποφάσισαν να διερευνήσουν τις διατροφικές συνήθειες των πλατυκέφαλων καρχαριών, αφότου διάβασαν σε άρθρα ότι το είδος αυτό τρώει συχνά θαλάσσιο χορτάρι.

Οι πλατυκέφαλοι καρχαρίες, ένα από τα πιο μικρά είδη της οικογένειας των σφυροκέφαλων καρχαριών, αφθονούν στα πιο ρηχά νερά της Αμερικής όπου συνήθως τρώνε καβούρια, γαρίδες, σαλιγκάρια και μικρά ψάρια. Στη διάρκεια της έρευνας, πέντε από αυτούς ακολούθησαν μία διατροφή διάρκειας τριών εβδομάδων αποτελούμενη από θαλάσσια χόρτα και καλαμάρια. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι καρχαρίες χώνεψαν με επιτυχία τα θαλάσσια χόρτα που περιείχαν ένζυμα και συστατικά όπως άμυλο και κυτταρίνη. Επίσης, όλοι οι καρχαρίες στη διάρκεια της δίαιτας πήραν κιλά…
Τα ευρήματα που δημοσιεύονται στην επιστημονική εφημερίδα της Βασιλικής Εταιρίας στο Λονδίνο ανατρέπουν την μέχρι τώρα αντίληψη, ότι όλοι οι καρχαρίες  είναι αποκλειστικά κρεατοφάγοι και έχουν «σαρκοφάγο έντερο».

Λίντα: η “pasta ninja”

Η Λίντα Μίλερ Νίκολσον (Linda Miller Nicholson) από το Σιάτλ είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη υπερδύναμη στα ζυμαρικά. Από το τίποτα, δημιουργεί ζυμαρικά τα οποία είναι χάρμα οφθαλμών. Χρώματα, χρώματα παντού (που διατηρούνται στο μαγείρεμα). Βλέποντας τη δουλειά της, δικαιολογημένα μιλάς για pasta art.

Τα «έργα» της έχουν παρουσιαστεί στο «Saveur», το «Good Housekeeping», το «Buzzfeed», το «Elle», το BBC, το «Business Insider» και αλλού. Σχετικά προσφάτως, έκανε pasta art για την Κέιτι Πέρι, τον Μάριο Μπατέλι και άλλους. Έχουν γυριστεί πολλά ντοκιμαντέρ για αυτήν, συχνά εμφανίζεται στην τηλεόραση, αλλά είναι και οικοδεσπότης σε online show στο The Food Network. Στις 16 Οκτωβρίου κυκλοφορεί το βιβλίο της «Pasta Pretty, Please: A Vibrant Approach to Handmade Noodles».

Εξομολογήθηκε ότι έκανε συνηθισμένα ζυμαρικά από τότε που ήταν τεσσάρων χρονών. «Πάντα ήταν το μεγάλο μου πάθος» είπε. «Μετά, πήγα στην Ιταλία και έζησα εκεί πολλά χρόνια, στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής μου. Πριν, είχα κολλήσει στα πιο παραδοσιακά ζυμαρικά, όπως φετουτσίνι ή παπαρντέλε. Όταν έζησα στην Ιταλία, κατά έναν τρόπο άνοιξαν τα μάτια μου σ’ αυτό το τεράστιο εύρος ζυμαρικών που έχουν εκεί».

Η Αβρίλ Λαβίν μιλά για τη νόσο του Lyme

Η τραγουδίστρια από τον Καναδά Αβρίλ Λαβίν που έγινε διάσημη στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με το “Complicated” και το “Girlfriend” ανακοίνωσε την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ και μίλησε για τη μάχη της κατά της νόσου του Lyme που παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή.

Ηγερία του “skater rock” ή “skate punk”, η Αβρίλ Λαβίν προβλήθηκε από τη νόσο του Lyme το 2014 αλλά η διάγνωση έγινε μήνες αργότερα.

“Πέρασα τα τελευταία χρόνια στο σπίτι, άρρωστη, να πολεμώ την ασθένεια του Lyme”, έγραψε σε κείμενο που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της.

Η ίδια εξήγησε ότι το πρώτο τραγούσι, που περιλαμβάνεται στο νέο της άλμπουμ, με τίτλο “Head Above Water” (Τα κεφάλι έξω από το νερό) γράφτηκε “κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο τρομακτικές στιγμές της ζωής μου”.

“Είχα αποδεχτεί τον θάνατο και ένιωθα ήδη το σώμα μου να σβήνει”, θυμάται η μουσικός που μεγάλωσε στον Καναδά αλλά έχει και γαλλική υπηκοότητα. Η Λαβίν που έχει συνθέσει πολλά από τα τραγούδια της ομολογεί ότι δίσταζε πριν να μιλήσει για την ασθένειά της. “‘Οχι μόνο αυτό αποτελεί ένα κομμάτι της ζωής μου αλλά οφείλω να επιστήσω την προσοχή στη σοβαρότητα της νόσου του Lyme”.

Ζιντάν: Σύντομα επιστρέφω στους πάγκους

Ο Ζινεντίν Ζιντάν δεν έχει λάβει  ακόμα καμία απόφαση για το μέλλον του, πάντως συνεχίζει η φημολογία πως μπορεί να πάρει τη θέση του Ζοζέ Μουρίνιο στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο «Ζιζού», που πριν από περίπου τρεις μήνες αποχώρησε από τον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, μίλησε για το μέλλον του στο γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό «TVE» και φούντωσε περαιτέρω τη σχετική φημολογία δηλώνοντας πως «είμαι σίγουρος ότι θα προπονήσω ξανά σύντομα, αφού αυτό είναι που μου αρέσει και κάνω ολόκληρη την ζωή μου. Το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μου.»

“Ύμνος στη θηλυκότητα” από τον BVLGARI

Για πρώτη φορά στη Ρωσία, τα Μουσεία του Κρεμλίνου στη Μόσχα παρουσιάζουν αναδρομική έκθεση με θησαυρούς υψηλής κοσμηματοποιίας του διάσημου ιταλικού οίκου BVLGARI, του οποίου η ιστορία αρχίζει πριν από 130 χρόνια. Περισσότερα από τετρακόσια μοναδικά κομμάτια από τη Συλλογή Πολιτιστικής Κληρονομιάς Bulgari καθώς και κοσμήματα ιδιωτικών συλλογών από όλο τον κόσμο παρουσιάζονται σε δύο εκθεσιακούς χώρους των μουσείων του Κρεμλίνου, σε αυτόν του Καμπαναριού της Κοίμησης της Θεοτόκου και σε αυτόν του Πατριαρχικού Ανακτόρου.

Σοφία Λόρεν, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Καρολίνα του Μονακό, ‘Οντρεϊ Χέπμπορν, ‘Ινγκριντ Μπέργκμαν, Τζίνα Λολομπριτζίτα, Μόνικα Βίτι … περισσότερα από 500 διαδήματα, ρολόγια και ανεκτίμητα κοσμήματα που στόλισαν διασημότητες σε όλο τον κόσμο εκτίθενται από σήμερα και έως τις 13 Ιανουαρίου στο Κρεμλίνο.

Η έκθεση «Ύμνος στη θηλυκότητα» σκιαγραφεί δύο αιώνες ιστορίας του οίκου χρυσοχοΐας Μπούλγκαρι (όμιλος LVMH).

Πενήντα από τα 511 κομμάτια που εκτίθενται προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές. Η εταιρία, που προσπαθεί να εξαγοράσει τα πιο διάσημα κομμάτια που έχουν πριγκίπισσες και ηθοποιοί, παρουσιάζει για πρώτη φορά πολλά κομμάτια που αποκτήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια.

Έτσι εκτίθενται για πρώτη φορά η πλήρης συλλογή της ηθοποιού Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τα κοσμήματα της ρουμάνας ηθοποιού ‘Αννα Μανιάνι, μούσας του Ρομπέρτο Ροσελίνι και του Πιέρ-Πάολο Παζολίνι, που εξαγοράστηκαν πρόσφατα από την οικογένειά της.

“Η έκθεση αυτή είναι η πιο πλούσια όλων των εποχών” για τον οίκο και παρουσιάζει ταυτόχρονα εξαιρετικές πέτρες και υπέροχα σχέδια”, δήλωσε ο Ζαν-Κριστόφ Μπαμπέν, επικεφαλής του BULGARI, υπογραμμίζοντας ότι τα μουσεία του Κρεμλίνου έχουν μια από τις πλουσιότερες συλλογές χρυσοχοΐας παγκοσμίως”.

Απαράδεκτη δήλωση του Προέδρου της Βουλής, δώρο στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων

Σε μια απίστευτα κυνική δήλωση αναφορικά με το Σκοπιανό προέβη ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, επιχειρώντας να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης σχετικά με την συμφωνία των Πρεσπών.

Αναφερόμενος στις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, που τονίζει ότι με τη συμφωνία των Πρεσπών αναγνωρίζεται στους Σκοπιανούς μακεδονική γλώσσα και εθνότητα, ο κ. Βούτσης είπε, μιλώντας στον Real FM και τον Νίκο Χατζηνικολάου: «Δεν γνωρίζω καμία μακεδονική γλώσσα να μιλιέται στην Ελλάδα, άρα δεν δίνουμε κάτι», για να συνεχίσει, λέγοντας ότι έχουν την γλώσσα τους (σ.σ. οι Σκοπιανοί), το πώς την διαμόρφωσαν θα το βρουν οι ιστορικοί…

Ο πρόεδρος της Βουλής εκτίμησε ακόμη ότι, όταν και όποτε έρθει η συμφωνία των Πρεσπών προς κύρωση στο ελληνικό Κοινοβοιύλιο, θα περάσει: «Οι εντάσεις που δημιουργούνται, που από πλευράς ποσότητας είναι όλο και μικρότερες, διότι πιστεύω ότι κάποια πράγματα εξηγούνται και φωτίζονται πλευρές αυτής της συμφωνίας πολύ θετικές για το μέλλον της χώρας μας στην περιοχή, μπορούν να συρρικνωθούν πάρα πολύ μέχρι να φτάσουμε στην ψήφιση στη Βουλή».

«Δημοψήφισμα γίνεται, όταν έχει κάτι να δώσει η χώρα… Η χώρα ως προς αυτή τη συμφωνία παίρνει, παίρνει αποσαφήνιση ότι θα λέγεται Βόρεια Μακεδονία και όχι Μακεδονία και δεν υπάρχει κανένας λόγος από την πλευρά μας, που έχουμε την ελληνική κεντρική, δυτική και ανατολική Μακεδονία, να θέτουμε τέτοια ζητήματα» δήλωσε ακόμη.

1...21.17621.17721.178...21.952Σελίδα 21.177 από 21.952

TAYTOTHTA

Ιδιοκτησία/ Κάτοχος Domain Name: ΑBP ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΙΚΕ
Έδρα Επιχείρησης: Κολοκοτρώνη 49 Αθήνα, 10560
ΑΦΜ: 800949819
ΔΟΥ: Α ΑΘΗΝΑΣ
Γραφεία Σύνταξης: Πανεπιστημίου 38 Αθήνα
Tηλ. 2103629510
Email: [email protected]
Νόμιμος Εκπρόσωπος / Γενική Διεύθυνση Εταιρίας / Διαχειριστής: Γιώργος Νικ. Μουρούτης
Διευθυντής: Ειρήνη Μυλωνά
Διευθυντής Σύνταξης: Κώστας Πασίσης

Όροι Χρήσης | Αποποίηση Ευθυνών | Πολιτική Απορρήτου

ΜΕΛΟΣ

FOLLOW US

© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists