Οι εσωκομματικές εκλογές στη ΝΔ, λοιπόν, δεν είναι μόνο μία οργανωτική διαδικασία, αλλά και βαθύτατα πολιτική, και αφορά όλους τους πολίτες, αναφέρει σε άρθρο του ο πρόεδρος του κόμματος, Κυριάκος Μητσοτάκης, προσθέτοντας ότι η ΝΔ ξαναγίνεται ένα μαζικό λαϊκό κόμμα.
«Για πρώτη φορά, όλα τα μέλη της Νέας Δημοκρατίας, σε ολόκληρη τη χώρα εκλέγουν απευθείας τις ηγεσίες των νομαρχιακών και των δημοτικών μας οργανώσεων, καθώς και τους εκπροσώπους τους για το επόμενο Συνέδριό μας που θα γίνει στο τέλος του χρόνου» αναφέρει . Εξηγεί ότι η πρωτοβουλία αυτή δεν αφορά μόνο τη ΝΔ, «αποτελεί μια τολμηρή πολιτική επιλογή, καθώς σηματοδοτεί το άνοιγμα που οφείλουν να κάνουν όλα τα κόμματα σήμερα στην κοινωνία, προκειμένου να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη της». Σημειώνει ότι υλοποιεί την εντολή που του έδωσαν οι πολίτες όταν τον εξέλεξαν: «Να ανοίξω τις πόρτες της παράταξής μας και να μπουν άνθρωποι που μέχρι σήμερα αποθαρρύνονταν να ασχοληθούν με την πολιτική, καθώς έβλεπαν -και δικαίως- τα κόμματα ως κλειστούς μηχανισμούς εξουσίας. Πολλοί μού έλεγαν τότε ότι αυτά δεν γίνονται. Αποδείξαμε στην πράξη ότι το αίτημα για ανανέωση σε πρόσωπα, ιδέες και οργανωτικές δομές είναι ισχυρότερο από οποιαδήποτε δύναμη αντίστασης».
Ο πρόεδρος της ΝΔ αναφέρει στο άρθρο του στον «Φιλελεύθερο», ότι περίπου 155.000 πολίτες συμμετέχουν στη διαδικασία, «αριθμός πρωτοφανής όχι μόνον για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά και για μεγάλα κόμματα της Ευρώπης» και υπογραμμίζει ότι οι πολίτες αυτοί στηρίζουν εμπράκτως τη στρατηγική επιλογή της ΝΔ να ενισχύεται οικονομικά με πλήρη διαφάνεια από τους πολίτες.
«Είπαμε ότι θέλουμε λίγα από πολλούς και όχι πολλά από λίγους, Θέλω ειλικρινά να ευχαριστήσω τα 155.000 ενεργά μέλη μας που σε αυτές τις δύσκολες εποχές έδωσαν 12 ευρώ ως ετήσια συνδρομή για να λάβουν μέρος στην εκλογική διαδικασία και να ενισχύσουν έτσι τη συλλογική μας προσπάθεια. Σημειώνω δε ότι 30.000 εξ αυτών είναι νέα μέλη που γράφηκαν για πρώτη φορά στη Νέα Δημοκρατία», τονίζει ο κ. Μητσοτάκης.
Κάνει αναφορά στην πολιτική συγκυρία, σημειώνοντας ότι οι εκλογές λαμβάνουν χώρα ενώ «μία κυνική κυβέρνηση συνεχίζει το καταστροφικό της έργο, με τη Νέα Δημοκρατία να της απαντά δυναμικά, εντός και εκτός Βουλής. Αποκαλύπτοντας το ψέμα της “καθαρής εξόδου” και προειδοποιώντας για τις μειώσεις συντάξεων και την κατάργηση αφορολόγητου που έχουν ήδη υπογραφεί. Και καλώντας όλους τους πολίτες να συμπορευθούμε όχι απλά για να φύγει το συντομότερο η χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος στη Μεταπολίτευση. Αλλά κυρίως για να κάνουμε μαζί, την επομένη μέρα των εθνικών εκλογών, τις αναγκαίες τομές που χρειάζεται η Ελλάδα και να βάλουμε οριστικό τέλος στην κρίση που δοκιμάζει τη χώρα εδώ και 9 χρόνια».
Ο κ. Μητσοτάκης κάνει λόγο για «μια πλατιά κοινωνική συμμαχία που προτάσσει την αλήθεια απέναντι στο ψέμα. Τη δημιουργική ανόρθωση απέναντι στην καθήλωση. Τα έργα απέναντι στα λόγια. Το ρεαλιστικό και κοστολογημένο πρόγραμμα δράσης απέναντι στην αποδεδειγμένη ανικανότητα και ιδεοληψία. Την αυτοπεποίθηση και την ελπίδα απέναντι στην εσωστρέφεια και την παρακμή».
Και καταλήγει, στο άρθρο του στον “Φιλελεύθερο”: «Τα 155.000 μέλη μας και οι εκπρόσωποι που θα εκλέξουν θα μεταφέρουν παντού το μήνυμά μας. Να πείσουν ακόμη περισσότερους Έλληνες ότι αξίζουμε καλύτερα. Και να φέρουν την παράταξη της αλήθειας και του αποτελέσματος στην κυβέρνηση. Για να πάμε επιτέλους την πατρίδα μας μπροστά. Γιατί όσο και να πιστεύουν κάποιοι ότι το πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης έχει μεταφερθεί στο διαδίκτυο, οι κομματικές μας οργανώσεις εξακολουθούν να επιτελούν ένα κρίσιμο ρόλο. Βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των τοπικών κοινωνιών και δίνουν τη μάχη για την επικράτηση των ιδεών μας. Και βέβαια συγκροτούν έναν ετοιμοπόλεμο εκλογικό μηχανισμό που θα δώσει οργανωμένα και συντεταγμένα τη μάχη των επόμενων εθνικών εκλογών όποτε και αν αυτές γίνουν».
















Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται έναν μάνατζερ με…
Του Βαγγέλη Μωυσή
Θα μπορούσε κανείς να ξεπεράσει εύκολα –έστω ευκολότερα- τις εικόνες ινδονησιακής επαρχίας σε περίοδο μουσώνων, αν ήταν αυτή η μόνη διαρκής κρίση της Θεσσαλονίκης… Και λέω διαρκής, διότι μπορεί αυτή τη φορά, να πλημμύρισε ολόκληρο το κέντρο καθιστώντας το γεγονός πρώτη είδηση σε όλα τα ΜΜΕ, αλλά για κάποιες γειτονιές και κάποια υπόγεια, τα πλημμυρικά φαινόμενα είναι τακτικό πρόβλημα.
Θα πει κάποιος ότι είναι άσκοπο να αναλωνόμαστε στην κουβέντα για τις ευθύνες, διότι συζητώντας για το παρελθόν, δεν λύνουμε τα προβλήματα του μέλλοντος.
Κι όμως, οφείλουμε να διδαχτούμε μερικά πράγματα από το παρελθόν, αν θέλουμε πραγματικά να δούμε τι πραγματικά λείπει από τη Θεσσαλονίκη.
Μιλώντας για διαχρονικά προβλήματα:
Η Θεσσαλονίκη, έχει έναν κεντρικό αγωγό ύδρευσης περίπου συνομήλικό μου, που μας «άφησε» στη δίψα πριν δυο μήνες. Και όχι, δεν μετράω ακόμα τον αγωγό του Αλιάκμονα, αφού αποδείχτηκε πως δεν μπορεί μόνος του ακόμα, να σηκώσει βάρος υδροδότησης… Τα έργα κολλημένα. Κάπου εκεί στο νότο…
Η Θεσσαλονίκη έχει ένα μέσο αστικής συγκοινωνίας, και δεν είναι ανεύθυνοι γι` αυτό όσοι «προστάτευαν» το μονοπώλιο του ΟΑΣΘ επί δεκαετίες. Εξ` Αθηνών, αλλά και εντόπιοι.
Η Θεσσαλονίκη έχει έναν αποχετευτικό αγωγό και έναν βιολογικό καθαρισμό, ο οποίος συνεχίζει να επιτρέπει την επιβάρυνση του Θερμαϊκού ακόμα και μπροστά στη Ν.Παραλία, ιδιαίτερα όταν έχουμε έντονες βροχοπτώσεις. Και εννοώ τις συνήθεις έντονες… Όχι το τελευταίο «τσουνάμι» εξ` ουρανού που έστειλε λύματα ακόμα και μπροστά στην πόρτα το δημαρχείου. Μη ρωτάτε που κολλάνε τα αναγκαία έργα…
Η Θεσσαλονίκη, έχει φατρίες γεμάτες κόμπλεξ ή μια έναντι της άλλης. Ενίοτε αναδεικνύουν και αυτοδιοικητικούς άρχοντες. Η ουσία είναι πως δεν υπάρχει μεγάλο έργο στην πόλη, που να μην «κουβαλήσει» και 2-3 προσφυγές στο ΣτΕ από την δημοπράτηση κιόλας.
Η Θεσσαλονίκη, τελεί υπό την ομηρία του ΚΑΣ, ελέω υπουργών και δημάρχων που φοβούνται να αμφισβητήσουν την Αρχαιολογική Δικτατορία. Διότι το ΚΑΣ, φίλοι μου, απλώς γνωμοδοτεί. Δεν αποφασίζει. Ο υπουργός αποφασίζει και δεν δεσμεύεται από τη γνωμοδότηση.
Η Θεσσαλονίκη, εδώ και χρόνια, αντί να αναδεικνύει προσωπικότητες, τις αναγνωρίζει μόνο όταν «φιλτραριστούν» επαρκώς στο “star system” της Αθήνας και επιστρέψουν… αναβαπτισμένες για να «φυτευτούν». Μόνο που τότε, πια, εκεί αισθάνονται πως οφείλουν να «λογοδοτούν», στο star system. Και όχι, δεν υπάρχει καμία εξαίρεση, όποιον κι αν θεωρείτε «σταρ» της πόλης.
Το συμπέρασμα –κατ` εμέ- είναι πως αυτό που λείπει από τη Θεσσαλονίκη είναι ένας «μάνατζερ» με… προσόντα. Ένας πολιτικός αρκετά τεχνοκράτης, ή ένας τεχνοκράτης αρκετά πολιτικός. Τόσο, όσο να μην λογαριάζει το παιχνίδι των παραπολιτικών ισορροπιών.
Να βλέπει τι λείπει και να ψάχνει όλους του τρόπους να το αποκτήσει, υπερβαίνοντας γραφειοκρατίες και διαδρομίστικες συνομωσίες. Να σηκώνει το τηλέφωνο και να βαράνε «προσοχές» οι υπηρεσιακοί… όπου κι αν βρίσκονται. Να συνομιλεί με την «κοινή λογική» και να μπορεί να την επιβάλλει.
Να μπορεί να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι.
Να μπορεί να επιλέγει συνεργάτες με βάσει προσόντα και αποτελεσματικότητα και όχι με βάση επιρροή και «κύκλους» γνωριμιών…
Να μπορεί όμως ταυτόχρονα να εμπνεύσει τους πολίτες της Θεσσαλονίκης, για να του δώσουν την ισχύ, να… «τρέξει» όλους τους άλλους για χάρη τους.
Να μπορεί να κοιτάξει προς την Ευρώπη και να αντλήσει πόρους, να προσελκύσει συμμάχους και να αξιοποιήσει χρηματοδοτικά εργαλεία, πέρα από τα αυτονόητα…
Να σταματήσει τη σκυταλοδρομία των μελετών που θρέφει καθηγητάδες και δεν παράγει τελικά κανένα έργο.
Έναν τέτοιον θέλει η πόλη. Δεν ξέρω αν θα είναι βουλευτής, υπουργός, δήμαρχος, περιφερειάρχης… Μα αν βρεθεί ένας, θα τον ακολουθήσουν κι άλλοι πολλοί.
Ρομαντικό θα μου πείτε…
Ίσως.
Όμως εκεί είναι η μαγκιά.
Να βρεθεί για την πόλη, ο ρομαντικός ρεαλιστής που θα έχει σκοπό του την αποτελεσματικότητα όλων. Και όχι μόνο να μην «χρεωθεί» κουταμάρες άλλων…
*Ο Βαγγέλης Μωυσής είναι δημοσιογράφος