Το κτηματολόγιο είναι ένα σύστημα πληροφοριών για όλα τα ακίνητα της επικράτειας. Οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό το σύστημα μπορεί να είναι νομικές, τεχνικές αλλά και άλλες, πρόσθετες. Για την ώρα, το κτηματολόγιο περιέχει μόνο νομικές και τεχνικές πληροφορίες. Υπό αυτήν την έννοια, σήμερα λειτουργεί αποκλειστικά ως υποκατάστατο του συστήματος εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων. Ωστόσο δεν αποκλείεται -αντίθετα, επιτρέπεται και είναι μάλλον χρήσιμο- να περιληφθούν και άλλες πληροφορίες: οικονομικής ή φορολογικής φύσης, πληροφορίες σχετικές με τη δόμηση, τις χρήσεις γης ή ό,τι άλλο η πολιτεία κρίνει σκόπιμο (αυτό είναι εύκολο, αφού κάθε τέτοια συστηματοποίηση της πληροφορίας είναι σκόπιμη) και εφικτό (εδώ είναι που το ζήτημα «κολλάει»).
Το σύστημα των πληροφοριών είναι οργανωμένο σε κτηματοκεντρική βάση. Αυτό σημαίνει ότι η ευρετηρίαση γίνεται επί της αρχής με βάση το ακίνητο: κάθε ακίνητο, στο πλαίσιο του κτηματολογίου, λαμβάνει έναν μοναδικό δωδεκαψήφιο -στη μη εκτεταμένη μορφή του- αριθμό, τον ΚΑΕΚ (Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου). Με αυτόν τον αριθμό είναι δυνατή η απόλυτη ταυτοποίηση του ακινήτου, αφού με αυτόν τον αριθμό είναι δυνατός ο εντοπισμός του συνόλου της πληροφορίας που τηρείται για το ακίνητο.
Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει ευρετηρίαση με βάση το πρόσωπο. Όπως είναι δυνατή η αναζήτηση πληροφορίας με τη χρήση του ΚΑΕΚ, είναι δυνατή και η αναζήτηση της πληροφορίας των δικαιωμάτων ενός προσώπου επί ενός ή περισσοτέρων ακινήτων. Υπό όρους μάλιστα είναι δυνατή η αναζήτηση πληροφορίας και με βάση τον τίτλο.
Όπως προαναφέραμε, προς ώρας το κτηματολόγιο λειτουργεί αποκλειστικά ως σύστημα δημοσιότητας εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων. Περιλαμβάνει δηλαδή μια πλήρη περιγραφή του ακινήτου ως προς τη θέση, την έκταση και τα όριά του (και μερικές ακόμη πληροφορίες αν μιλάμε για διηρημένες ιδιοκτησίες), σε συνδυασμό με την παρουσίαση των προσώπων που έχουν πάνω στο ακίνητο εμπράγματα δικαιώματα, καθώς και των δικαιωμάτων αυτών, δηλαδή των εννόμων σχέσεων που συνδέουν το πρόσωπο με το ακίνητο, μαζί με στοιχεία του τίτλου (συνήθως συμβολαιογραφικού εγγράφου) από τον οποίο αυτά πηγάζουν.
Ποια είναι η λογική του συστήματος δημοσιότητας: τα δικαιώματα που τυχόν έχει κάποιος πάνω σε ακίνητα, υποχρεωτικά υπάγονται σε σύστημα δημοσιότητας, ώστε κάθε τρίτος που θέλει να συναλλαγεί με το δικαιούχο (πχ να αγοράσει ένα ακίνητο) να έχει κάποια ασφάλεια στις ενέργειές του. Αυτό είναι επιβεβλημένο, καθώς η ακίνητη ιδιοκτησία είναι κατά κανόνα υψηλότερης αξίας σε σχέση με τα κινητά πράγματα, συνεπώς, αν δεν υπάρχει επαρκής δημοσιότητα, τα ακίνητα μπορούν να αναδειχθούν σε πεδίο εξαπάτησης.
Μέχρι σήμερα, το σύστημα δημοσιότητας εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων είναι στη χώρα μας το σύστημα μεταγραφών και υποθηκών. Αυτό δηλαδή που τηρείται από τα υποθηκοφυλακεία. Το βασικό μειονέκτημα του παλιού συστήματος σε σχέση με το νέο, το οποίο σταδιακά παίρνει τη θέση του, είναι ότι στο παλιό (υποθηκοφυλακεία) η ευρετηρίαση γίνεται αποκλειστικά με κλειδί το όνομα, με όσα μάλιστα προβλήματα μπορεί να επιφέρει η πλημμελής ταυτοποίηση στη βάση των ονομάτων -αρκεί να σκεφτεί κανείς πόσο συχνά μπορεί να πετύχει σε μία μεγάλη πόλη άτομα με το όνομα Δημήτριος Παπαδόπουλος του Γεωργίου.
Από εκεί και πέρα, ανάμεσα στα πλεονεκτήματα του κτηματολογίου έναντι του προϋφιστάμενου συστήματος είναι η ακριβής περιγραφή και μοναδικοποίηση του ακινήτου, η ψηφιοποίησή του κτηματολογίου, καθώς και ο έλεγχος νομιμότητας που διενεργείται από τον προϊστάμενο του κτηματολογικού γραφείου, προκειμένου μια πράξη να υπαχθεί στο σύστημα δημοσιότητας.
Θα πίστευε κανείς ότι στα τρία χρόνια που κυβερνούν οι αριστεροί θα είχαν αποκτήσει μία στοιχειώδη εμπειρία διακυβέρνησης. Συνεχώς όμως διαψεύδουν και κάθε καλοπροαίρετο που θα ήθελε να δει με επιείκεια τις ασυναρτησίες τους.
Άνοιξαν τις πόρτες των φυλακών με τον απίθανο Νόμο του Παρασκευόπουλου και ξεχύθηκαν στους δρόμους επικίνδυνοι εγκληματίες για να συνεχίσουν το έργο τους.
Κ. Γκαγκάκη: Αφελή digital minds
*Γράφει η Κατερίνα Γκαγκάκη
Σήμερα το πρωί, μόλις μπήκα στο αυτοκίνητο, το κινητό μου έδωσε τις εναλλακτικές διαδρομές για τον προορισμό μου χωρίς μάλιστα να έχω κάπου σημειώσει το ραντεβού μου. Υπολογίζει ότι κάθε μέρα περίπου την ίδια ώρα, κατευθύνομαι στο ίδιο μέρος.
Τα πρωινά του Σαββάτου, αναγνωρίζει ότι η διαδρομή αλλάζει και πάω για γυμναστική. Επιμένει δε τόσο πολύ, που όταν για κάποιο λόγο κάνω σκασιαρχείο, αισθάνομαι ότι με κρίνει και σηκώνει το φρύδι αποδοκιμαστικά.
Περιττό να πω βέβαια ότι τα βράδια, αμέσως μου δίνει συντεταγμένες επιστροφής σπιτιού. Λίγο το Σεπτέμβριο είχαμε ένα πρόβλημα, που για πολλές μέρες απ την επιστροφή απ τις διακοπές επέμενε ότι για να γυρίσω σπίτι το απόγευμα έπρεπε να οδηγήσω ως τη Ραφήνα, να μπω στο πλοίο και να πάω Μυτιλήνη, αφού εκεί με είχε καταχωρημένη να κατοικώ για μεγάλο διάστημα.
Αυτή η digital διάδραση, με εξυπηρετεί, με βολεύει. Με διευκολύνει να λαμβάνω ειδήσεις μόνο για θέματα που μ ενδιαφέρουν, να έρχονται διαφημίσεις μόνο για τα είδη που χρησιμοποιώ, να ενημερώνομαι για εκδηλώσεις που δυνητικά με αφορούν. Με ανακουφίζει ακόμα και το ότι αν συμβεί κάτι, μπορεί να εντοπιστεί το πού βρίσκομαι.
Ενδεχομένως να μπορούν να με ακούσουν, δεδομένο ότι μπορούν να σκιαγραφήσουν τις κινήσεις μου με ακρίβεια, αποδεδειγμένο ότι γνωρίζουν τις προτιμήσεις μου. Ακόμη και τις ιδεολογικές επιλογές μου.
Και δεδομένο ότι προσπαθούν ενίοτε να τις επηρεάσουν. Ίσως να το καταφέρνουν.
Θεωρώ ύψιστη αφέλεια να διαμαρτυρηθώ για αυτό. Όχι άγνοια, αλλά τον απόλυτο στρουθοκαμηλισμό.
Ένα μήνα μετά το μνημειώδες «σκάνδαλο» του FB, τη μαραθώνια κατάθεση του Μαρκ Ζούκενμπεργκ στην Επιτροπή του Κογκρέσου και τα ατελείωτα κείμενα, και δονκιχωτικές κορώνες για τα χαμένα προσωπικά δεδομένα, αναρωτιέμαι ακόμα, ποιος κοροιδεύει ποιον.
Ποιος νοήμων άνθρωπος χρησιμοποιεί τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, τις εφαρμογές που προσφέρονται με ασύλληπτες επιλογές, τις διαδικτυακές συναλλαγές, για να αναφέρω κάποια μόνο, και θεωρεί ότι το αποτύπωμά του αυτό δεν θα χρησιμοποιηθεί με κάποιο τρόπο; Τώρα σοβαρολογούμε;
Μπαίνοντας σε αυτή τη διαδικασία, εμείς που ζήσαμε την εποχή χωρίς το διαδίκτυο, ή τουλάχιστον την παντοδύναμη εκδοχή του, οφείλουμε να έχουμε επίγνωση της έκθεσης. Της έκτασης αυτής. Των κινδύνων αυτής. Και αν δεν μπορούμε να τους αντέξουμε, τότε ελαχιστοποιούμε τη χρήση. Λυπάμαι αλλά όλα μαζί δεν μπορούμε να τα έχουμε και θεωρώ τουλάχιστον αστείο να τα απαιτούμε.
Ιδιαίτερα κάποιοι, πολλοί επιτρέψτε μου, που χρησιμοποιούμε την digital εκδοχή μας, για να γίνουμε αυτό που πιθανόν δεν είμαστε. Πιο όμορφοι, πιο κοινωνικοί , πιο ψαγμένοι.
Και είδα στην κατάθεση του Ζούκενμπεργκ, στην υπερβολή της μάλιστα, την επιτηδευμένη πλευρά της Αμερικής. Την ψέυτικη. Κυριούληδες και κυριούλες στα απόλυτα συντηρητικά – επ ουδενί δεν κάνω πολιτικό χαρακτηρισμό – σχόλια και ερωτήσεις και τον κουστουμαρισμένο – πιο άχρωμο και αδιάφορο δε γίνεται – Δ. Σύμβουλο του φαινομένου FB, να απαντά εξίσου προσποιητά και πολιτικά ορθά.
Ούτε καν επικοινωνιακό ενδιαφέρον είχε η πολύκροτη υπόθεση καθώς φαίνονταν πρωτόλειας μορφής τα επιχειρήματα εκατέρωθεν.
Τολμώ να πω ότι αν δεν υπήρχε η γενικευμένη αντίδραση στην εκλογή Τραμπ, πιθανόν να μην είχε ασχοληθεί κανείς. Σίγουρα η υπόθεση δεν θα είχε πάρει τέποιες διαστάσεις. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που προσωπικά δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για επηρεασμό εκλογικής διαδικασίας. Ούτε καν απ τις πρώτες.
Λυπάμαι που κάποιος εκεί έξω έχει εικόνα της ζωής μας αλλά θεωρώ ότι αποτελεί προϋποθεση πλέον για πολλές απ τις ανέσεις μας, άρα και επιλογή. Μ ενοχλεί που κάποιος χάκαρε πριν κάποιους μήνες το «προφίλ» μου κι έστειλε ακατάλληλο υλικό σε όλες τις επαγγελματικές επαφές μου, με εξοργίζει μάλιστα, αλλά το θεωρώ αναπόφευκτο ρίσκο.
Συνεχίζω να πιστεύω ότι το δικό μου μυαλό, το δικό μας, μπορεί να ελέγξει, να μετριάσει τις όποιες παρενέργειες της digital διαβίωσης. Αλλά πάλι, μπορεί να είμαι εγώ η αφελής.
*Η Κατερίνα Γκαγκάκη έχει σπουδάσει Ψυχολογία και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ψυχολογία και Οργανωσιακή Ψυχολογία στο London School of Economics Έχει εργαστεί ως στέλεχος στον χώρο της επικοινωνίας σε πολυεθνικές και ελληνικές εταιρίες.