31.1 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21103

Βδελυγμία

Απορρίπτω μετά βδελυγμίας σημαίνει ότι νιώθω αποστροφή για κάτι, το θεωρώ πολύ κακό.

Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα

Η λέξη παράγεται από το βδελύττομαι (=σιχαίνομαι, απεχθάνομαι). Το βδελύττομαι και τα παράγωγά του συνδέονται με την σημασία ενός ρήματος που αναφέρεται σε κάποια λειτουργία του ανθρώπινου σώματος, πολύ σιχαμερή, που για λόγους κοσμιότητας δεν την αναφέρουμε. Αυτά τα β και δ, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο, δημιουργούν έναν πολύ δυσάρεστο ήχο που παραπέμπει σε αυτό που υπονοούμε.

Τον βδελυρό τον αποφεύγουμε, γιατί μας κάνει να νιώθουμε αηδία ή, για να μην ξεφύγουμε από το ετυμολογικό πεδίο που εξετάζουμε, βδελυρότητα. Τέτοια αισθήματα μάς γεννά ένα αποτρόπαιο έγκλημα, για παράδειγμα.

Στα αρχαία κείμενά μας, η βδελυγμία ήταν επίσης η ναυτία που μας φέρνει την τάση για εμετό. Ο μεγάλος γιατρός της αρχαιότητας, ο Ιπποκράτης, ονομάζει τις ακαθαρσίες του ανθρώπινου σώματος, βδελυγμίες.

Βδελυγμία δεν μας προκαλούν μόνο συμπεριφορές, δηλώσεις, καταστάσεις, αλλά και πρόσωπα. Όλα αυτά τα βδελύγματα ή τα απεχθανόμαστε ή τα αποκηρύσσουμε ή τα αποστρεφόμαστε ή τα απορρίπτουμε μετά βδελυγμίας. Μετά βδελυγμίας απορρίπτουμε, επίσης, τη χυδαιότητα, τη μωρολογία, την υποκρισία, την κακογουστιά, την έλλειψη μόρφωσης, την απρεπή στάση απέναντι στους συνομιλητές μας, τις βρισιές, τη διαδικτυακή οχλαγωγία.

Ο κατάλογος είναι μακρύς για όλα τα βδελυρά. Εξίσου μακρύς είναι ο κατάλογος αυτών που αγαπάμε και για τα οποία δεν νιώθουμε βδελυγμία, αλλά ενδιαφέρον, αφοσίωση, αγάπη, χαρά, τρυφερότητα, λατρεία, προσήλωση.

Η βδελυγμία είναι δυσάρεστο συναίσθημα και κάθε δυσάρεστο συναίσθημα είναι ψυχοφθόρο. Εάν κάποιος την αποκαλύψει στους άλλους, για να λυτρωθεί, τότε μπορεί να αναφωνήσει: «ξεσκεπάζω την ψυχοφθόρο βδελυγμία». Το «ξεσκεπάζω την ψυχοφθόρο βδελυγμία» είναι φράση που χαρακτηρίζεται ως παντόγραμμα, γιατί περιέχει όλα τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου.

Κάτι καλό προέκυψε, λοιπόν, από την βδελυγμία.

*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

Άννα-Μαρία Παπαδημητρίου: Ζωγραφίζω για το ταξίδι

του Γιάννη Τριανταφύλλου 

Άρχισα να καταλαβαίνω το τι είμαι στη διάρκεια των πρώτων μου σπουδών στην Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων. Εκεί διαμορφώθηκα αρκετά αλλά και παράλληλα κατάλαβα πως κάτι ακόμα πιο εσωτερικό αναζητούσα, αλλιώς δε θα ησύχαζα. Είτε θα συνέχιζα με σπουδές στην Αρχιτεκτονική, η οποία μου φαινόταν κάπως παγιδευμένη μέσα στα Ελληνικά δεδομένα, είτε με την Καλών Τεχνών που δυνητικά πρόσφερε το ”φτάσε κι εκεί που δεν μπορείς”, ένα άπειρο πεδίο ελευθερίας έκφρασης. 

 

 

Οι επιρροές είναι βιωματικές. Τα παιδικά και νεανικά μου καλοκαίρια στην Αρκαδία αλλά και στο Αιγαίο. Η φύση σε έκσταση. Το Μαίναλο. Οι Κυκλάδες. Το φως. Ο έρωτας. Η Ελληνική νηφαλιότητα. Η όποια ποίηση διάβασα και μου επιστρέφεται. Και η άσκηση στην σκοποβολή που έκανα από παιδί και επηρέασε τον τρόπο που βλέπω το χρόνο και τα πράγματα. Είχα μια έμφυτη κλίση νομίζω στις διαλογιστικές διαδικασίες. Η τελευταία μου άφησε κι ένα πανελλήνιο ρεκόρ.

 

 

Περισσότερο συνδέομαι με  όσους ζωγράφους βγήκαν από τους οριοθετημένους χώρους και επικοινώνησαν άρρητα. Μου αρέσει η δόνηση και το άμορφο του Rothko, η συνύπαρξη του βάθους και του αβαθούς στον Soulages, η αναζήτηση περιεχομένου και η ποιητική του Σπυρόπουλου. Ακόμα ο Hodgkin που σκάβει χώρους με καταιγίδες χρωμάτων και υφών, ο Richter για τον ίδιο λόγο, ο Γύζης για το πνευματικό στοιχείο και τους δυνητικούς χώρους των πιο αφαιρετικών του έργων.

-Επίσης η διαφάνεια στα χρωματικά πεδία της Frankenthaler.  Και αρκετοί Ιάπωνες και Κινέζοι που συνδέονται με την παράδοσή τους δίνοντας έμφαση στην ένωση με τη φύση και το άπειρο. Ο Zhang Daquian, ο Zao Woo-Ki, ο Hokusai στις ξυλογραφίες του κ.α.

ΠΗΓΗ: POPLIKE.GR

 

 

Καλλιτέχνις στις μέρες μας στην Ελλάδα σημαίνει δημιουργώ παρά τις αντίξοες συνθήκες. Άρα η εσωτερική ανάγκη είναι μεγάλη. Έχει και μια ειλικρίνεια αυτό. Δεν πιστεύω πως ενοχλεί την ουσία της ζωγραφικής. Σε πραγματικό επίπεδο βέβαια έχει πολλές δυσκολίες. Ύστερα όμως είναι και η Ελλάδα ως τόπος και φως. Αυτό δε θα σταματήσει ποτέ να εμπνέει.

-Η οικονομική κρίση σαφώς και επηρέασε την αγορά τέχνης. Είμαι τυχερή που βλέπω πως όταν εκθέσω δυο έργα, θα πουληθούν είτε άμεσα είτε λίγο αργότερα. Αλλά είναι προφανές πως η αγορά συρρικνώθηκε τα τελευταία χρόνια. Από την πλευρά μου φροντίζω να εστιάζω στο δημιουργικό μέρος.

 

 

Ζωγραφίζω για το ταξίδι. Για να προεκταθώ. Η ζωγραφική μου κάνει ορατούς αυτούς τους αρχετυπικούς βυθούς. Υπάρχει αυτό το ανοίκειο απέραντο που ξαφνικά σου εμφανίζει μια αλήθεια που το συνειδητό αγνοούσε. Και μετά μια άλλη. Καταδύεσαι χωρίς τέλος. Κι όσο πιο πολύ, τόσο επεκτείνεσαι στο άπειρο.

-Είναι σα μια διαδικασία αυτοέρευνας και ταυτόχρονα συνάντησης με το άλλο. Αυτό το ταυτόχρονο, αυτή η ίδια στιγμή, είναι που τα κάνει όλα να μοιάζουν ένα. Ακούγεται τρελό, ή θεϊκό, αλλά πώς το σταματάς αυτό; Είναι και μια τρέλα. Να υπάρχεις εδώ σε μια σχετική επίγεια τάξη, αλλά να είσαι κι εκεί στο χάος. Όμως αυτή η μετατροπή του ”υπάρχω” σε ”είμαι” είναι που σε κάνει να το θέλεις ξανά. 

 

 

-Από την πτυχιακή μου ήδη το 2005, ο ”Αστρολάβος” μου ζήτησε συνεργασία. Δυο χρόνια μετά συμμετείχα εκεί σε μια σημαντική έκθεση που λεγόταν ”Σύγχρονοι Δημιουργοί της Αφαίρεσης”. Εξέθεσα πλάι σε μεγάλους καλλιτέχνες όπως η Χρύσα, ο Κανιάρης, ο Λαζόγκας κ.α. Πέρυσι στην ”Art Athina” είχα πάλι την τιμή να εκθέτω μαζί με σημαντικούς ζωγράφους, τους Πατρασκίδη, Λασιθιωτάκη, Μυταρά. Συνολικά έχω πάρει μέρος σε περίπου είκοσι ομαδικές εκθέσεις και έχω κάνει και δύο ατομικές.

-Στο μεταξύ ήρθε και μια διάκριση από το εξωτερικό που με έφερε σε επαφή με την Ευρωπαϊκή σκηνή και με έκανε να σκεφτώ και τον χώρο εκτός συνόρων. Μέχρι τώρα λάμβανα προτάσεις αλλά δεν έστελνα η ίδια. Επομένως τώρα σε συνδυασμό με την πραγματοποίηση εκθέσεων στην Ελλάδα, θα ήθελα να διερευνήσω περαιτέρω τη διεθνή κατάσταση.

 

Ο… πάτος του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛισμού και η χάραξη μιας νέας πορείας χωρίς αυτούς

Η οδυνηρή εμπειρία από τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τον έναν ή τον άλλον τρόπο φτάνει στος τέλος της. Το ζητούμενο είναι να γυρίσει άμεσα σελίδα η χώρα και μέσα από μια ποιοτική πολιτική αλλαγή να χαράξει την επόμενη μέρα. Το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει σε μια χώρα που οι σημερινοί τυχοδιώκτες καταδίκασαν έως το 2060 σε στασιμοχρεοκοπία. Οι εξαπατημένοι πολίτες με την ψήφο τους το 2015, οδήγησαν σε καταδίκη τουλάχιστον άλλες τρεις γενιές. Το ζητούμενο είναι πώς θα μπορέσουμε να περιορίσουμε την πίεση και το βάρος μέσα στα επόμενα χρόνια. Δύσκολο το σχετικό εγχείρημα, αλλά όχι ακατόρθωτο. Αρκεί να βάλουμε μυαλό…

Του Λουκά Γεωργιάδη

Με ένα κόστος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, καλούμαστε να επαναχαράξουμε το μέλλον μετά τις ακροβασίες των σημερινών πολιτικών τυχοδιωκτών. Η ζημιά του 2015 είναι δεδομένη και έχει και συνέχεια. Οι περικοπές των συντάξεων είναι αναπόφευκτες, όπως επίσης και του αφορολόγητου ορίου. Όσο για τις ιδιωτικοποιήσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα, αυτές έχουν την υπογραφή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και βάζουν τη χώρα σε ένα κανονικό μονοπάτι. Μόνο που δεν ξεχνάμε πόσο τις πολέμησαν οι σημερινοί… εραστές της καρέκλας. Επιπλέον, πρέπει να τους υπενθυμίσουμε οτι ως αυριανή αντιπολίτευση δεν δικαιούνται να ξαναβγούν στους δρομους και τις πλατείες για να διαμαρτυρηθούν για όσα υπέγραψαν. Πληροφοριακά πρέπει να ξέρουν ότι η αντιμετώπιση τους δεν θα έχει καμία σχέση με αυτήν που τύγχαναν έως τα τέλη του 2014…

Η ανασυγκρότηση του κράτους πρέπει να αποτελεί κύριο μέλημα της νέας κυβέρνησης. Δεν μπορεί να είναι μία από τα ίδια σε καμία περίπτωση. Η νέα κυβέρνηση καλείται να οικοδομήσει ένα νέο κράτος, το οποίο δεν θα έχει σχέση με τη σημερινή εικόνα… τσαντιριού! Πρώτα απ΄ όλα πρέπει να ξαναγνωριστούμε στα ζητήματα τάξης και ασφάλειας. Για όσους έχουν μπερδέψει την ελευθερία με την ασυδοσία και συγχέουν την κανονικότητα με τον φασισμό, να τους ενημερώσουμε ότι αποτελούν μειοψηφία. Σήμερα, ο Έλληνας πολίτης νιώθει τεράστια ανασφάλεια και αισθάνεται ότι βάλλεται από παντού. Σκληροί κακοποιοί κυκλοφορούν ελεύθεροι, περιθωριακά στοιχεία… στοιχειώνουν την καθημερινότητα εκατομμυρίων νοικοκυραίων που δίνουν μάχη επιβίωσης. Το αριστερό αφήγημα της ασυδοσίας πρέπει να τελειώσει, αν δεν θέλουμε να τελειώσουμε ως κράτος…

Η απονομή της Δικαιοσύνης πρέπει να είναι καίρια, σαρωτική και αναμφισβήτητη. Άλλος ζωτικός χώρος για εγκληματίες, τρομοκράτες, αναρχικούς και περιθωριακά στοιχεία, δεν υπάρχει. Καλό είναι να το βάλουν καλά στο μυαλό τους αυτοί που θα κληθούν να κυβερνήσουν όταν φύγει από την εξουσία η σημερινή… μη κυβερνητική οργάνωση. Η επιβολή του Νόμου πρέπει να είναι άτεγκτη για να σταλεί το μήνυμα ότι η… παιδική χαρά που ήξεραν πολλοί δεν υπάρχει πια. Η κοινωνία των πολιτών απορρίπτει την αλητεία και ζητεί επιτακτικά το ιερό δικαίωμα στην ασφάλεια και την ελευθερία μέσα σε ένα συντεταγμένο κράτος που θα σέβεται τα δικαιώματα των φιλήσυχων πολιτών, χωρίς να καταπατά τα δικαιώματα των εγκληματιών και παραβατών. Η αποκατάσταση της ευνομίας στα πανεπιστήμια είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Αν χρειαστεί, ας αφαιρεθούν και τα ΑΤΜ εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, για να κάνουμε και το… χατίρι του Παρασκευόπουλου! Αλλά, ο νόμος θα είναι νόμος απέναντι σε αυτούς που έχουν μάθει να συμπεριφέρονται ως συμμορίτες, τραμπούκοι και κατσαπλιάδες.

Σε οικονομικό επίπεδο, η χώρα χρειάζεται με ταχύτατα βήματα να περάσει στην εποχή της δημιουργίας των υψηλών προσδοκιών για ένα success story. Με το να περιμένεις κάτι τέτοιο να γίνει με τους σημερινούς κυβερνώντες είναι σαν να προσδοκάς από έναν 80χρονο να τρέξει σε αγώνες ταχύτητος  με “Φεράρι” και να τερματίσει πρώτος! Δεν το έχουν οι άνθρωποι που κυβερνούν σήμερα, δεν το θέλουν και δεν το επιδιώκουν. Η εισαγωγή ενός σταθερού φορολογικού περιβάλλοντος που μάλιστα θα συμπεριλαμβάνεται ως εθνική επιταγή σε ένα αναθεωρημένο σύνταγμα, αποτελεί βασική προτεραιότητα.

Ένα από τα μεγάλα στοιχήματα είναι η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων. Για… καλή μας τύχη η πώληση ή εκχώρηση της εκμετάλλευσης των πάντων φέρει την υπογραφή της Αριστεράς και του λαϊκοδεξιού μορφώματος με το οποίο συνεργάζεται. Άρα, έχει φύγει ένας μεγάλος… βραχνάς για τους επόμενους, ενώ ταυτόχρονα έχει καμφθεί και η τελευταία γραμμή αντίστασης του αριστερού ιδεολογικού αφηγήματος. Η πλήρης αποκρατικοποίηση των πάντων θα μειώσει τον αριθμό των κρατικών υπαλλήλων και θα βελτιώσει τους δείκτες ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Μοναδικό ζητούμενο είναι η δημιουργία σταθερών θέσεων εργασίας με πλήρη απασχόληση. Γιατί με τα 300 ευρώ της μιζέριας, ο μόνος ωφελημένος είναι ο… ΣΥΡΙΖΑ. Το αφήγημα τους πρέπει να τελειώσει με τη βελτίωση των προοπτικών της οικονομίας και την άνοδο του δείκτη ευημερίας των πολιτών.

Το ξεκαθάρισμα στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων δεν αρκεί όμως για να περιοριστεί το Κράτος. Για τους… αφελείς να φρεσκάρουμε στη μνήμη τους ότι χρεοκοπήσαμε λόγω του κρατικισμού και των αριστερών πολιτικών που ακολουθούσαν τα κόμματα κυρίως από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 και μετά, με κάποιες εξαιρέσεις κατά περιόδους. Βασικό προαπαιτούμενο για ένα σοβαρό και αποτελεσματικό κράτος το οποίο σέβεται τα χρήματα των φορολογούμενων του είναι η αξιολόγηση των υπαλλήλων του. Ο φορολογούμενος πολίτης, ως γονιός, ασθενής κλπ. πρέπει να γνωρίζει ποιοι είναι άξιοι να είναι δάσκαλοι, καθηγητές, γιατροί και γενικά υπάλληλοι του στενού δημόσιου τομέα. Ξέρουμε ότι όλα αυτά είναι… ανάλγητα και… φασιστικά, αλλά τι να κάνουμε; Απλά να ευχηθούμε… κουράγιο σε όσους… πονάνε! Οι λίγοι δεν μπορούν να ανατρέψουν τα αυτονόητα που ισχύουν σε όλες τις χώρες του αναπτυγμένου κόμματος. Αν αισθάνονται κομματικά τοτέμ, τότε υπάρχουν χώρες όπου τους περιμένει ένα… λαμπρό μέλλον, όπως για παράδειγμα η Βενεζουέλα! Εκεί, ακόμη και άχρηστος να είσαι, αρκεί να είσαι του κόμματος. Η θέση είναι εξασφαλισμένη. Το ίδιο επιχειρούν να εφαρμόσουν και οι σημερινοί απίθανοι τύποι που κυβερνούν τη χώρα. Αλλά με μια διαφορά. Εδώ δεν έχουμε κομμουνισμό, ασχέτως εάν έχουμε κομμουνιστικό τρόπο σκέψης. Μάλιστα, δεν έχουμε ζήσει κομμουνισμό, ενώ αυτός έχει καταρρεύσει εδώ και 28-29 χρόνια.

Η αποκομματικοποίηση της κρατικής διοίκησης και η αξιολόγηση των υπαλλήλων είναι στοιχεία που θα συνεκτιμηθούν ως απολύτως θετικά από τους διεθνείς επενδυτές προκειμένου να φέρουν στη χώρα μας πολύτιμα κεφάλαια, μπας και βρούμε καμιά δουλειά της προκοπής, ώστε να βελτιωθούν οι προοπτικές του ασφαλιστικού. Ταυτόχρονα, πρέπει να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα καταπολέμησης του βολέματος και πρέπει να προάγεται η διαρκής προσπάθεια των υπαλλήλων της διοίκησης ώστε να είναι πιο αποδοτικοί και ταυτόχρονα αυτό να συνοδεύεται και από τις αντίστοιχες παροχές.

Η βελτίωση των προοπτικών της οικονομίας θα αρχίσει να ξαναβάζει στις σωστές ράγες τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος, το οποίο με τις σημερινές συνθήκες θα χρειαστεί εκ νέου αναδόμηση. Γιατί με μισθούς έως 500 ευρώ, αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους στο 1,3 προς 1 και με έντονο δημογραφικό πρόβλημα, δεν γίνεται να έχει μέλλον. Δεν γίνεται να πιστεύουμε ότι σε συνθήκες στασιμοχρεοκοπίας και αναιμικής ανάπτυξης στις οποίες μας έχει καταδικάσει η εγκληματική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 και μετά, ότι θα μπορέσουμε να έχουμε καλύτερες προοπτικές, πλην των… ευχών να γλεντήσουμε… τη φτώχεια μας και να φύγουμε από τη ζωή εκεί κάπου στα 70 χρόνια μας! Οι επενδύσεις θα συμβάλλουν στην αύξηση των θέσεων εργασίας και την αύξηση του ΑΕΠ έτσι ώστε να μην χρειαστεί να εύχονται κάποιοι τη… φυσική έξοδο των συνταξιούχων για να τους βγουν πρόσκαιρα οι πολιτικοί σχεδιασμοί.  

Η μεταμνημονιακή εποχή έχει όλα τα παραπάνω ως βασικούς πυλώνες ανασυγκρότησης της χώρας. Η εποχή των ψεμάτων τελείωσε. Στο εξής όσοι θελήσουν να… τζογάρουν στο θυμικό του λαού λέγοντας του ασύστολα ψεύδη, θα προσκρούουν στις δικές τους υπογραφές. Έχουν υπογράψει όλα αυτά για τα οποία έβγαιναν στους δρόμους. Σιγά σιγά οδεύουμε στο τέλος τους. Η χώρα δεν πρέπει ποτέ να ξαναβιώσει καταστάσεις απατηλών υποσχέσεων από ψεύτες και λαοπλάνους πολιτικούς. Η εμπειρία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πρέπει να είναι η τελευταία, αν και είναι η πλέον οδυνηρή. Αν δεν είναι η τελευταία, τότε η επόμενη θα είναι καταδικαστική για τη χώρα…  

Το μεγάλο ταξίδι του καφέ

*Του Αλέξη Ηλιάδη

«Γαλλικός» καφές, «αμερικανικός», «βραζιλιάνικος», «ιταλικός», «ελληνικός», «τουρκικός», «αραβικός». Σχεδόν κάθε χώρα έχει τον «δικό της» καφέ. Ποια είναι όμως η πατρίδα του ροφήματος που κατέκτησε Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο, του ροφήματος που για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο αποτελεί μία από τις απολαύσεις της καθημερινής ζωής; Η Καφέα η αραβική, δηλαδή το καφεόδενδρο, από τους κόκκους του οποίου παράγεται ο καφές, είναι αυτοφυές δένδρο στην περιοχή Κάφφα, της Αιθιοπίας. Σύμφωνα με έναν θρύλο, ο πρώτος καφές (ως ρόφημα) φτιάχτηκε στην Κάφφα, τον 9ο μ.Χ. αιώνα.

Τον 12ο αιώνα καρποί καφεόδενδρου πέρασαν, πιθανότατα μέσω εμπόρων, από την Αιθιοπία στην Υεμένη, όπου άρχισε η καλλιέργεια του καφεόδενδρου και η παραγωγή καφέ. Σταδιακά, ο καφές εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την αραβική χερσόνησο και τον 16ο αιώνα έφθασε στη Συρία, στη Μικρά Ασία, στη Βόρεια Αφρική, στην Ευρώπη και στα Βαλκάνια. Στην Αμερική το καφεόδενδρο έφθασε μόλις στις αρχές του 18ου αιώνα. Ο καφές συνεπώς είναι το δώρο μιας αφρικανικής χώρας, της Αιθοπίας, στην ανθρωπότητα. Ένα δώρο που άλλαξε τις συνήθειες, τον τρόπο ζωής πάρα πολλών ανθρώπων.

Τα καφενεία

Από τα τέλη του 15ου αιώνα δημιουργήθηκαν στη Μέκκα και στη Μεδίνα χώροι όπου πήγαινε ο κόσμος για να πιει καφέ, ήταν τα πρώτα καφενεία. Στην Κωνσταντινούπολη τα πρώτα καφενεία άνοιξαν γύρω στο 1554, ενώ στην Ευρώπη τα καφενεία έκαναν την εμφάνισή τους αρκετά αργότερα αλλά τον 17ο αιώνα και στις αρχές του 18ου ήταν πλέον πολλά.

Τα πρώτα ευρωπαϊκά καφέ ήταν όχι μόνο χώροι για να απολαύσει κάποιος τον καφέ του αλλά ήταν και χώροι συζήτησης, ανταλλαγής ιδεών, χώροι ανάγνωσης, πολιτικής αντιπαράθεσης, επαγγελματικών συναλλαγών και διασκέδασης. Στα coffee houses του Λονδίνου πήγαιναν συχνά και λογοτέχνες για να συζητήσουν και να πιουν καφέ. Στο Παρίσι, φιλόσοφοι, συγγραφείς, καλλιτέχνες και πολιτικοί σύχναζαν στο Caf? Le Procope.

Βέβαια, και στην Αθήνα του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου υπήρχαν φιλολογικά καφενεία, στα οποία πήγαιναν συγγραφείς, ποιητές και κριτικοί. Ένα από τα πιο γνωστά ήταν το καφενείο Γιαννόπουλου, στην Πλατεία Συντάγματος, στο οποίο σύχναζαν ο Παλαμάς, ο Ροΐδης και ο Δροσίνης. Ένα άλλο πολύ γνωστό φιλολογικό καφενείο ήταν ο Μαύρος Γάτος, στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Ασκληπιού. Στις συζητήσεις που γίνονταν εκεί συμμετείχαν ο Κώστας Βάρναλης, ο Κλέων Παράσχος, ο Φώτος Γιοφύλλης, ο Δημοσθένης Βουτυράς, ο Τέλλος ‘Αγρας, ο Ρώμος Φιλύρας, ο Λάμπρος Πορφύρας, ο Κώστας Παρορίτης και ο Κωστής Παλαμάς.

Πολύ σημαντικό ήταν και το Πατάρι του Λουμίδη. Εκεί γεννήθηκε ο ελληνικός μοντερνισμός με ποιητές όπως ο Γκάτσος, ο Ελύτης και ο Εμπειρίκος, αλλά και ο Μίλτος Σαχτούρης, ο Τάκης Σινόπουλος, η Ελένη Βακαλό και ο Μιχάλης Κατσαρός.
Στο Πατάρι του Λουμίδη σύχναζαν επίσης ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μόραλης και ο Γιάννης Τσαρούχης.

Φυσικά, στην Αθήνα, όπως και στην ελληνική επαρχία, υπήρχαν και τα καφενεία που ονομάζουμε παραδοσιακά, δηλαδή καφενεία με ελληνικό καφέ, αναψυκτικά, γλυκά του κουταλιού, ούζο, τσίπουρο, λικέρ, με εφημερίδα, τάβλι και τράπουλα -μερικά είχαν και μπιλιάρδο. Τα καφενεία αυτά ήταν ανδροκρατούμενα. Οι θαμώνες τους αντάλλασσαν απόψεις για όλα τα θέματα, κυρίως όμως για τα πολιτικά, και οι πολιτικοί πήγαιναν συχνά σε αυτά τα καφενεία για να αποκτήσουν «λαϊκό έρεισμα», σύχναζαν όμως εκεί και άνθρωποι του πνεύματος. Στα χωριά, το καφενείο ήταν το κέντρο της κοινωνικής ζωής. «Σε χάσαμε από το καφενείο» σήμαινε «σε χάσαμε από την κοινωνική ζωή». Παραδοσιακά καφενεία υπάρχουν -λίγα- ακόμη, αλλά αρκετά από αυτά που επιβιώνουν προσφέρουν πλέον και φραπέ, καφέ φίλτρου, καπουτσίνο, εσπρέσο, ακόμη και τζιν η/και ουίσκι.

Εξέλιξη

Όμως, όλα εξελίσσονται. Στη μετά φραπέ εποχή, φρέντο, φραπουτσίνο, φρεντοτσίνο είναι μερικά από τα νέα «είδη» καφέ στην Ελλάδα, ενώ σε καφετέρια της Νέας Υόρκης σερβίρεται ο egg cappuccino, δηλαδή καπουτσίνο, στον οποίο προστίθεται ο κρόκος ενός αυγού. Πρόκειται για μια, όπως λέγεται, κορεάτικη συνταγή. Όλα αυτά βέβαια είναι παραλλαγές επί παραλλαγών. Που άλλοτε έχουν επιτυχία και άλλοτε όχι.

Ψαχτείτε, Δοκιμάστε, Πειραματιστείτε

*Του Νίκου Αρμένη

Κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος για να κάνει κάτι με εξαιρετικό τρόπο. Καθεμιά και καθένας δηλαδή έχει ένα ιδιαίτερο ταλέντο κάπου.

Το πιστεύω ακράδαντα ότι όλοι μας είμαστε ταλαντούχοι σε κάτι.

Το δύσκολο είναι να ανακαλύψουμε το ταλέντο μας όμως οι περισσότεροι δεν είμαστε και τόσο τυχεροί σε αυτό…

Ναι, τυχεροί. Γιατι το κρυφό ταλέντο του ο καθένας το ανακαλύπτει συνήθως κατά τύχη.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο για παράδειγμα δεν θα ήταν σήμερα στο NBA και δεν θα διέπρεπε ως αθλητής του μπάσκετ αν δεν είχε έρθει με την οικογένειά του από τη γενέτειρά του Νιγηρία και αν δεν είχε τύχει να τον δει ο προπονητής Σπύρος Βελλινιάτης να παίζει στις αλάνες των Πετραλώνων..

Καθαρή τύχη.

Ένας καθηγητής γυμναστικής σε γυμνάσιο της Πάτρας βαθμολόγησε με 18 μία μαθήτρια. Το στυλό δεν έγραψε καλά. Το «18» φαινόταν στον έλεγχο σαν «13». Η μαθήτρια αποφάσισε να πάει στο γήπεδο της γειτονιάς της και να ξεκινήσει να ασκείται συστηματικά προκειμένου να βελτιώσει το βαθμό της. Γρήγορα την πρόσεξαν. Έτρεχε ασταμάτητα, ακούραστη! 17 ετών τερμάτισε στον πρώτο της μαραθώνιο. Έγινε η πρώτη Ελληνίδα που αγωνίστηκε σε μαραθώνιο Ολυμπιακών Αγώνων το 1996 στην Ατλάντα, ήρθε 12η στον κόσμο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου σημειώνοντας ρεκόρ αυθεντικής διαδρομής το 1997, έγινε κάτοχος και του ρεκόρ μαραθωνίου δρόμου ένα χρόνο μετά με επίδοση που καμία άλλη Ελληνίδα μαραθωνοδρόμος δεν έχει πλησιάσει εδώ και 20 χρόνια, και το 2010 ήταν η πρώτη γυναίκα από την αρχαιότητα που αναβίωσε τον Φειδιππίδειο Άθλο (Αθήνα-Σπάρτη-Αθήνα-Τύμβος Μαραθώνα-524 χλμ). Ονομάζεται Μαρία Πολύζου και είναι η κορυφαία Ελληνίδα μαραθωνοδρόμος. Ανακάλυψε το ταλέντο της καθαρά από τύχη επειδή το μελάνι από το στυλό του καθηγητή «έκανε» παιχνίδια πάνω στον έλεγχό της..

Αλλά και στη μουσική, και στο θέατρο, και στην ποίηση, και στο τραγούδι, και στη ζωγραφική, και στη δημοσιογραφία, και στην πολιτική υπάρχουν τέτοια παραδείγματα. Άπειρα τέτοια παραδείγματα, παντού.

Άνθρωποι που ανακάλυψαν το ταλέντο τους καθαρά από τύχη την ίδια ώρα που άλλοι έχουν την εντύπωση ότι ήρθαν στον κόσμο χωρίς κάποια ιδιαίτερη κλίση κάπου.

Επαναλαμβάνω – χωρίς να μπορώ να το αποδείξω – ότι το πιστεύω πως κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος για να κάνει κάτι με εξαιρετικό τρόπο αρκεί ανακαλύψει τι είναι αυτό.

«Αναρωτιέμαι τι θα έκανες αν έτρεχες μαραθώνιο στα 25 σου… Νομίζω θα έκανες πρωταθλητισμό..!», μου έλεγε τις προάλλες ο καλός συνάδελφος στο ΣΤΑΡ, πολιτικός συντάκτης και φίλος, Γιάννης Ευσταθίου ο οποίος είναι από τους πιο φανατικούς λάτρεις του στίβου που γνωρίζω.

Δεν ξέρω αν έχει δίκιο. Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι τα γεγονότα. Ότι στα 34 μου άρχισα να τρέχω για να βάλω κάτι καινούργιο στη ζωή μου και 8 χρόνια μετά ετοιμάζομαι να τερματίσω για 10η φορά σε μαραθώνιο.

Δεν θα μιλήσω για επιδόσεις. Αλλά ομολογώ πως μου έχει περάσει κι εμένα από το μυαλό ότι αν είχα ασχοληθεί με το τρέξιμο αρκετά χρόνια νωρίτερα ίσως και να συνέβαινε αυτό που εκτίμησε ο Γιάννης..

Δεν ισχυρίζομαι φυσικά ότι έχω ιδιαίτερο ταλέντο στο τρέξιμο. Μάλλον δεν έχω, για να πω την αλήθεια. Άλλοι συνομήλικοί μου έχουν να επιδείξουν πολύ καλύτερες επιδόσεις από τις δικές μου. Όμως το λατρεύω και μου έχει αναβαθμίσει τη ζωή! Με κάνει να χαμογελώ και να αισθάνομαι ζωντανός.

Και αυτό που ξέρω μετά βεβαιότητας είναι πως ανακάλυψα μια πλευρά μου που δεν ήξερα ότι υπάρχει.

Και εννοείται πως φέρω την ιδιότητα του δρομέα, του μαραθωνοδρόμου, με δόξα και τιμή!

Αν με ρωτήσεις βέβαια, θα σου πω ότι θα ήθελα να έχω ανακαλύψει αυτή μου την πλευρά χρόνια πριν, από την εφηβεία τουλάχιστον..

Καλλιό αργά παρά ποτέ!

Καταλήγω με ένα συμπέρασμα και μια ευγενική σύσταση, αν μου επιτρέπετε.

Ψαχτείτε. Δοκιμάστε. Πειραματιστείτε. Και αν είστε τυχεροί και ανακαλύψετε το ταλέντο σας, μην το αφήσετε να πάει χαμένο ανεξάρτητα από την ηλικία σας.

Ξέρετε πόσους ανθρώπους γνωρίζω που άρχισαν να τρέχουν μετά τα 60 και μετράνε τερματισμούς σε μαραθωνίους με χρόνους που θα ζήλευαν αρκετά νεότεροί τους…;

Και όσοι έχουμε παιδιά, να το ψάξουμε διπλά. Τώρα που είναι νωρίς. Να προσπαθήσουμε να βρούμε το ταλέντο τους και να τα στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις, με κάθε τρόπο, με κάθε κόστος!

Άλλωστε αν ζητούμενο είναι η ευτυχία, ευτυχισμένος είναι εκείνος ο άνθρωπος που κάνει στη ζωή αυτό που πραγματικά του αρέσει..!

*Ο Νίκος Αρμένης είναι δημοσιογράφος και μαραθωνοδρόμος. Εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης στον τηλεοπτικό σταθμό Star και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ελλάδα: 108η μαζί με την Σουαζιλάνδη στην οικονομική ελευθερία

Την ώρα που, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την “μεταμνημονιακή” εποχή, για τις επενδύσεις που θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη και “αυξάνει” τον κατώτατο μισθό καθώς η οικονομία πλέον αναπτύσσεται,  η φετινή μελέτη του Ινστιτούτου Fraser για την οικονομική ελευθερία  αποτυπώνει την σκληρή πραγματικότητα, στην οποία η Ελλάδα βρίσκεται στην 108η θέση ανάμεσα σε 162 χώρες μαζί με την Σουαζιλάνδη. Από τη μελέτη, συνάγεται ότι στο φετινό δείκτη η χώρα μας σημείωσε άνοδο μόλις τριών θέσεων συγκριτικά με την περσινή, που αφορούσε τα στοιχεία του 2015.

Η μελέτη που αφορά σε στοιχεία του 2016 είναι του Ινστιτούτου Fraser του Καναδά και τιτλοφορείται «Η Οικονομική Ελευθερία στον Κόσμο». Εκτός από την 108η η Ελλάδα συνεχίζει σταθερά να καταλαμβάνει τη χειρότερη θέση μεταξύ όλων των κρατών-μελών της ΕΕ, αλλά και όλων των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ, η χώρα με την αμέσως καλύτερη επίδοση από την Ελλάδα, η Κροατία, βρίσκεται στην 75η θέση, 33 θέσεις πάνω από τη χώρα μας. Ακόμη όμως και σε σύγκριση με τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που δεν είναι κράτη-μέλη της ΕΕ, η χώρα με την αμέσως καλύτερη επίδοση από την Ελλάδα, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, βρίσκεται στην 98η θέση, 10 θέσεις πάνω από την χώρα μας. Αναφέρεται επίσης ενδεικτικά ότι η Ρουμανία καταλαμβάνει την 20η θέση, η Αλβανία την 34η, και η Βουλγαρία την 46η θέση.

Όπως επισήμανε ο εκτελεστικός διευθυντής του ΚΕΦίΜ Νίκος Ρώμπαπας «για μια ακόμη φορά η Ελλάδα καταγράφει απογοητευτική θέση ως προς την οικονομική της ελευθερία, έχοντας ξανά τη χειρότερη επίδοση τόσο μεταξύ των χωρών της ΕΕ, όσο και μεταξύ όλων των βαλκανικών χωρών. Είναι τραγική ειρωνεία, την ώρα που κάποιοι στην Ελλάδα συνεχίζουν να κυνηγούν τον μπαμπούλα του νεοφιλελευθερισμού, η οικονομική ελευθερία της χώρας μας να είναι αντίστοιχη της Κίνας και της Σουαζιλάνδης. Όσο πιο γρήγορα ως κοινωνία αντιληφθούμε αυτή την αντίφαση, τόσο γρηγορότερα και θα αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές και βαθιές αιτίες της κακοδαιμονίας μας».

Ο βαθμός οικονομικής ελευθερίας υπολογίζεται βάσει των θεσμών και των πολιτικών που εφαρμόζει κάθε χώρα σε πέντε πεδία: το μέγεθος του κράτους, το κράτος δικαίου, την πρόσβαση σε ισχυρό νόμισμα, την ελευθερία στο διεθνές εμπόριο και το ρυθμιστικό περιβάλλον στην τραπεζική πίστη, τα εργασιακά και την επιχειρηματικότητα.

Το Ινστιτούτο Fraser εκπονεί την ετήσια μελέτη για την Οικονομική Ελευθερία στον Κόσμο σε συνεργασία με το Δίκτυο Οικονομικής Ελευθερίας, ένα δίκτυο ανεξάρτητων ερευνητικών και εκπαιδευτικών ινστιτούτων από περίπου 100 χώρες. Το ΚΕΦίΜ παρουσιάζει φέτος για 3η συνεχή χρονιά τη μελέτη στην Ελλάδα, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο.

Εκ παραδρομής …στο Υπερταμείο το νοσοκομείο “Γ.Γεννηματάς” της Θεσσαλονίκης

στο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων εντάχθηκε και νοσοκομείο του ΕΣΥ

Εκ παραδρομής μπήκαν στη λίστα των ακινήτων, που μεταβιβάζονται στην Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου, οι Κωδικοί Αριθμοί Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) των ακινήτων που ανήκουν σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ΝΠΔΔ) ανέφερε ο διοικητής της 3ης ΥΠΕ (Υγειονομική Περιφέρεια), Γιώργος Κίρκος, απαντώντας σε καταγγελία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) περί παραχώρησης του νοσοκομείου Γεννηματάς της Θεσσαλονίκης στο Υπερταμείο.

“Μετά από επικοινωνία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών επιβεβαιώθηκε ότι εκ παραδρομής τέθηκαν στη λίστα οι ΚΑΕΚ Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου ανάμεσα στα οποία είναι και το ΚΑΕΚ του νοσοκομείου Γεννηματάς. Τα ΝΠΔΔ δεν μπορούν μεταβιβαστούν στο ΤΑΙΠΕΔ”, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κίρκος.

Να σημειωθεί, ότι σήμερα η ΠΟΕΔΗΝ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καταγγέλλει ότι το νοσοκομείο Γεννηματάς της Θεσσαλονίκης παραχωρείται στο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων (ΕΤΑΔ Α.Ε) επικαλούμενη το ΦΕΚ 2319 /τεύχος Β της 19ης Ιουνίου 2018.”Το 6.152 ακίνητο από τα 10.119 συνολικά που παραχωρήθηκαν με το ΦΕΚ Αρ. Φύλλου 2317 19 Ιουνίου 2018 είναι το Δημόσιο Νοσοκομείο «Γεννηματάς Θεσσαλονίκης». Φέρει Κωδικό Αριθμό Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) 190442650001-0-0.Η έρευνα μας συνεχίζεται. Απ’ ότι φαίνεται υπάρχουν και άλλα Νοσοκομεία που παραχωρήθηκαν”, αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ.

Ο διοικητής της 3ης ΥΠΕ Γιώργος Κίρκος, μετά την καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ, ζήτησε από τη διοίκηση του Γεννηματάς τα σχετικά έγγραφα και αφού διαπίστωσε ότι το ΚΑΕΚ 190442650001-0-0 ανήκει στο νοσοκομείο ενημέρωσε αμέσως το υπουργείο Υγείας, προκειμένου να διερευνήσει το θέμα και να προβεί σε περαιτέρω ενέργειες. Αμέσως η ηγεσία του υπουργείου Υγείας επικοινώνησε με την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών και διαπιστώθηκε ότι τα ΚΑΕΚ των ΝΠΔΔ, μεταξύ των οποίων και το ΚΑΕΚ του Γεννηματάς, συμπεριλήφθηκαν εκ παραδρομής στον κατάλογο που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ.

Ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιου του νοσοκομείου Γεννηματάς και οργανωτικός γραμματέας της ΠΟΕΔΗΝ, Πέτρος Κετικίδης, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι ο ίδιος διασταύρωσε από τα κτηματολογικά έγγραφα ότι το ΚΑΕΚ στη σειρά 6.152 του εν λόγω ΦΕΚ ανήκει στο Γεννηματάς . “Αν διαβάσετε την παράγραφο ζ’ του ΦΕΚ αναφέρεται ότι η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ υπέβαλε στον υπουργό Οικονομικών γραπτό αίτημα στις 14 Ιουνίου 2018 με εισήγηση του εντεταλμένου συμβούλου της. Φαίνεται ότι από κάποιον ζητήθηκε να μπει στη λίστα, το θέλουν, κάποιος ενδιαφέρεται. Και βέβαια από τα 22.601 τμ δομημένης επιφάνειας, τα 12.600-12.800 ανήκουν στο Γεννηματάς. Τόση είναι η δομημένη επιφάνεια του νοσοκομείου. Είναι φιλέτο το οικόπεδο του Γεννηματάς. Και μάθαμε ότι είναι στο ΦΕΚ και το παλιό νοσοκομείο της Άρτας, το οποίο τώρα λειτουργεί ως ΤΟΜΥ”, πρόσθεσε ο κ. Κετικίδης.

Στην Ελλάδα οι αδιάφθοροι της OLAF για την κακοδιαχείριση στο προσφυγικό

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) ερευνά πιθανή κακοδιαχείριση κονδυλίων της ΕΕ για τη σίτιση των προσφύγων στην Ελλάδα, δήλωσε ο εκπρόσωπός της.

Στη δήλωσή του, ο εκπρόσωπος της OLAF δεν θέλησε να δώσει λεπτομέρειες για την έρευνα ή αν σχετίζεται με το δημοσίευμα του «Φιλελεύθερου», σημειώνει η ιστοσελίδα Politico, κάνοντας αναφορά στη σύλληψη των τριών δημοσιογράφων της εφημερίδας έπειτα από τη μήνυση του Πάνου Καμμένου.

«Η έρευνα για τις φερόμενες παρατυπίες που αφορά την παροχή τροφίμων για πρόσφυγες στην Ελλάδα, με χρηματοδότηση από την ΕΕ, ξεκίνησε έπειτα από πληροφορίες που δόθηκαν από τη γενική διεύθυνση Μετανάστευσης και Εσωτερικών υποθέσεων της Κομισιόν, το 2017», ανέφερε ο εκπρόσωπος της OLAF.

«Καθώς η έρευνα συνεχίζεται, η OLAF δεν μπορεί να κάνει κανένα περαιτέρω σχόλιο σε αυτό το στάδιο. Το γεγονός ότι η OLAF εξετάζει το θέμα δεν σημαίνει ότι όποια πρόσωπα εμπλέκονται έχουν διαπράξει κάποια παρατυπία ή απάτη», σημείωσε ακόμη.

 

Πέρεθ: Ο Ρονάλντο στο μέλλον θα επιστρέψει στη Ρεάλ

Ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ, δεν ξεχνάει τον Κριστιάνο Ρονάλντο, που μετακινήθηκε στη Γιουβέντους, και μάλιστα τον θεωρεί, με τον πλέον τιμητικό χαρακτηρισμό για παίκτη των «μερένχες», διάδοχο του θρυλικού άσου της «βασίλισσας», Αλφρέδο ντι Στέφανο.

«Αν ο Κριστιάνο ήταν εδώ θα του έδινα μια αγκαλιά. Όλοι οι Μαδριλένοι είμαστε περήφανοι που ήταν μέρος του συλλόγου μας και είναι ένας παίκτης που βρίσκεται στις καρδιές όλων μας. Είναι άξιος διάδοχος του Αλφρέδο Ντι Στέφανο. Κάποια μέρα θα επιστρέψει στη Ρεάλ, είμαι σίγουρος γι’ αυτό και ξέρω πως αποτελεί επιθυμία και του ίδιου του Κριστιάνο».

ΣΕΒ: Ανάγκη αύξησης της παραγωγικότητας των ελληνικών ΜμΕ

Στο 50% του ευρωπαϊκού μέσου όρου κυμαίνεται η παραγωγικότητα των ελληνικών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες καλούνται να επενδύσουν σε πάγια κεφάλαια, τεχνολογική καινοτομία και να προχωρήσουν σε ριζικό εκσυγχρονισμό της εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας τους προκειμένου να καλύψουν το κενό.

Αυτό επισημαίνεται σε σχετική μελέτη του ΣΕΒ, σύμφωνα με την οποία η παραγωγικότητα των πολύ μικρών επιχειρήσεων (0-9 εργαζόμενους) στην Ελλάδα υπολογίζεται στο 40% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, των μικρών επιχειρήσεων (10-49 εργαζόμενων) είναι στο 65%, των μεσαίων (50-249) είναι στο 75% και συνολικά στο 50% του μ.ο. της Ε.Ε.

«Ο κατακερματισμός περιορίζει τις παραγωγικές τους δυνατότητες όπως φαίνεται και από το γεγονός πως το 97% των ΜμΕ παράγει το 9% του ΑΕΠ, ενώ το υπόλοιπο 3% παράγουν το 10%», υποστηρίζει ο Σύνδεσμος, προβάλλοντας την ανάγκη για βελτίωση των πρακτικών οργάνωσης της εργασίας, ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού διαχείρισης των σχέσεων με το εξωτερικό περιβάλλον (πελάτες-προμηθευτές) με την υιοθέτηση συστημάτων Διοίκησης Επιχειρησιακής Απόδοσης (ΔΕΑ).

Σύμφωνα με την ανάλυση του Συνδέσμου, βασικό γνώρισμα των σύγχρονων συστημάτων ΔΕΑ είναι ότι δεν περιορίζονται στην παρακολούθηση των οικονομικών αποτελεσμάτων της επιχείρησης, αλλά λαμβάνουν υπόψη μια πληθώρα μη χρηματοοικονομικών δεικτών, όπως τα μερίδια αγοράς, η παραγωγικότητα, η ικανοποίηση των πελατών και των υπαλλήλων, η αποτελεσματικότητα των επιχειρησιακών λειτουργιών.

Ενδεικτικά, στους δείκτες που παρακολουθούνται περιλαμβάνονται τα έσοδα, το περιθώριο κέρδους, η αποδοτικότητα των ιδίων κεφαλαίων, τα κέρδη ανά μετοχή, το χρέος, η κυκλοφοριακή ταχύτητα των αποθεμάτων / απαιτήσεων, το μερίδιο αγοράς, η κερδοφορία των πελατών, η απόκτηση νέων πελατών, η διαχείριση των απορριμμάτων, ο χρόνος διεκπεραίωσης των παραγγελιών, τα αποθέματα, το κόστος διανομής, τα κέρδη ανά εργαζόμενο, οι δείκτες ικανοποίησης των εργαζομένων, τα προγράμματα εκπαίδευσης των εργαζομένων καθώς και θέματα εταιρικής διακυβέρνησης και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

«Η απροθυμία ή αδυναμία πολλών ελληνικών ΜμΕ να συστηματοποιήσουν τις διαδικασίες μέτρησης και διοίκησης της απόδοσής τους αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, διότι η γενική πορεία μιας οικονομίας εξαρτάται πρωτίστως από τη δυνατότητα των “χαμηλότερου επιπέδου” επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στην πρόκληση της προσαρμογής. Είναι επομένως αναγκαίο να υπάρξει μια σημαντική επικέντρωση στη βελτίωση των διοικητικών πρακτικών και μεθόδων των μεσαίων και μικρών επιχειρήσεων ώστε να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα της χώρας», καταλήγει ο ΣΕΒ.

Κορυφαίος στον κόσμο

Ύστερα από πολλά χρόνια απόλυτης κυριαρχίας των Λιονέλ Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Λούκα Μόντριτς ήρθε να μπει «σφήνα» στο δίδυμο και να κατακτήσει το βραβείο για τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της FIFA (Best Player FIFA).

Ο Κροάτης άσος της Ρεάλ Μαδρίτης ήταν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του τρίτου συνεχούς τίτλου της «βασίλισσας» στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ οδήγησε τη «Χρβάτσκα» στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας. Συνυποψήφιοι για το βραβείο ήταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Μοχάμεντ Σαλάχ.

«Συγχαρητήρια στον Μοχάμεντ και τον Κριστιάνο. Είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα έχουν την ευκαιρία να κατακτήσουν αυτή τη διάκριση. Είναι ένα βραβείο για όλους τους συμπαίκτες μου στη Ρεάλ και την Εθνική Κροατίας. Χωρίς αυτούς και τα τεχνικά επιτελεία μας δεν θα έφτανα εδώ», δήλωσε ο Μόντριτς.

«Να ευχαριστήσω επίσης την οικογένειά μου, χωρίς αυτή δεν θα ήμουν ο ποδοσφαιριστής και ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Ευχαριστώ τους θαυμαστές μου σε όλο τον κόσμο. Σημαίνει πολλά για μένα αυτό το βραβείο. Σε αυτή την ιδιαίτερη στιγμή θέλω να αναφέρω το είδωλο που με ενέπνευσε και ήταν η Εθνική ομάδα της Κροατίας το 1998 (σ.σ. τρίτη στο Μουντιάλ της Γαλλίας)», πρόσθεσε.

Το βραβείο της κορυφαίας παίκτριας για το 2018 πήρε η Βραζιλιάνα Μάρτα.

Γεμάτη… Ρεάλ Μαδρίτης η κορυφαία ενδεκάδα για το 2018

Τέσσερις, ουσιαστικά όμως πέντε παίκτες της πρωταθλήτριας Ευρώπης τα τρία τελευταία χρόνια, Ρεάλ Μαδρίτης, συμπεριλήφθηκαν στην κορυφαία ενδεκάδα της FIFA για το 2018. Ο πέμπτος είναι ο Κριστιάνο Ρονάλντο, που μπορεί να μεταγράφηκε το καλοκαίρι στη Γιουβέντους, αλλά ψηφίστηκε επειδή οδήγησε τη «βασίλισσα» στο τρίτο συνεχές τρόπαιο. Την κορυφαία ενδεκάδα συνθέτουν οι: Νταβίντ Ντε Χέα (Ισπανία/Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ντάνι Άλβες (Παρί Σεν Ζερμέν), Ραφαέλ Βαράν (Γαλλία/Ρεάλ Μαδρίτης), Σέρχιο Ράμος (Ισπανία/Ρεάλ Μαδρίτης), Μαρσέλο (Βραζιλία/Ρεάλ Μαδρίτης), Λούκα Μόντριτς (Κροατία/Ρεάλ Μαδρίτης), Νγκολό Καντέ (Γαλλία/Τσέλσι), Εντέν Αζάρ (Βέλγιο/Τσέλσι), Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή/Μπαρτσελόνα), Κιλιάν Μπαπέ (Γαλλία/Παρί Σεν Ζερμέν), Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία/Γιουβέντους).
Στον Σαλάχ το βραβείο «Φέρεντς Πούσκας»

Στον Μοχάμεντ Σαλάχ απονεμήθηκε το βραβείο της FIFA «Φέρεντς Πούσκας», για το γκολ που σημείωσε ο Αιγύπτιος άσος της Λίβερπουλ στο ντέρμπι του Μερσεϊσάιντ (10 Δεκεμβρίου 2017), στα βραβεία της FIFA. Μεταξύ των υποψήφιων προς βράβευση τερμάτων ήταν κι εκείνο του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου με την εντυπωσιακή εκτέλεση φάουλ εναντίον του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ. Ακόμη, το εκπληκτικό γκολ με ανάποδο ψαλίδι του Κριστιάνο Ρονάλντο στο Τσάμπιονς Λιγκ, ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης, εναντίον της νυν ομάδας του, Γιουβέντους, στο Τορίνο.

Best FIFA Goalkeeper 2018: Νικητής ο Κουρτουά
Το πρώτο βραβείο για τον κορυφαίο γκολκίπερ που θέσπισε η FIFA ανήκει στον Τιμπό Κουρτουά. Ο Βέλγος πανύψηλος (1,99) πορτιέρε της Ρεάλ Μαδρίτης είχε αναδειχθεί πριν από μερικούς μήνες καλύτερος τερματοφύλακας του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας και απόψε, στο Λονδίνο, παρέλαβε το βραβείο του στα σχετικά βραβεία της FIFA ως ο καλύτερος και του κόσμου, υπερισχύοντας στην ψηφοφορία των Ούγκο Λιορίς (Τότεναμ) και Κάσπερ Σμάιχελ (Λέστερ), οι οποίοι επίσης είχαν κάνει εξαιρετικό Παγκόσμιο Κύπελλο με Γαλλία και Δανία, αντίστοιχα. «Ευχαριστώ όλους όσοι ψήφισαν για να πάρω απόψε αυτό το βραβείο και ιδιαίτερα την οικογένειά μου. Ευχαριστώ όσους με συμβούλεψαν», δήλωσε ο Κουρτουά.

Best FIFA Men’s Coach 2018: Το βραβείο στον Ντεσάν

Οδήγησε την Εθνική ομάδα της Γαλλίας στην κορυφή του κόσμου, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μουντιάλ της Ρωσίας, στις 15 Ιουλίου 2018. Ο Ντιντιέ Ντεσάν παρέλαβε στο Λονδίνο το βραβείο του κορυφαίου προπονητή για το 2018 (Best FIFA Coach), ύστερα από ψηφοφορία, για το επίτευγμά του να οδηγήσει τους «τρικολόρ» στο δεύτερο τρόπαιο της Ιστορίας τους. Να σημειωθεί ότι ο Γάλλος ομοσπονδιακός τεχνικός έγινε μόλις ο τρίτος άνθρωπος στα χρονικά του αθλήματος που κατόρθωσε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο ως παίκτης (1998) και προπονητής (2018), μετά τους Μάριο Ζαγκάλο και Φραντς Μπεκενμπάουερ.

Το State Department στο πλευρό του Οικουμενικού Πατριάρχη

ΑΠΕ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν σθεναρά τη θρησκευτική ελευθερία, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας των μελών των ομάδων να αποφασίζουν οι ίδιοι για την εκκλησία τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους και να ασκούν την πίστη τους ελεύθερα,  χωρίς κρατική παρέμβαση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες σέβονται την ικανότητα των ορθόδοξων ηγετών της εκκλησίας της Ουκρανίας και των μελών της, να λειτουργήσουν την Αυτοκέφαλη Εκκλησία σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους. Σεβόμαστε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως φωνή της θρησκευτικής ανοχής και του διαθρησκειακού διαλόγου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν χωρίς προσκόματα την Ουκρανία και την εδαφική της ακεραιότητα έναντι της ρωσικής επιθετικότητας στην ανατολική Ουκρανία και της ρωσικής κατοχής της Κριμαίας. Υποστηρίζουμε επίσης την Ουκρανία, καθώς  διαγράφει τη δική της αυτόνομη πορεία και λαμβάνει τις δικές της αποφάσεις, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις.

Δείτε την ανακοίνωση του State Department

Ο Τζέιμι Όλιβερ παρακολουθεί τις κόρες του μέσω app

Ο Βρετανός σεφ και τηλεοπτικός παρουσιαστής, Τζέιμι Όλιβερ παραδέχθηκε ότι χρησιμοποιεί εφαρμογή στο κινητό που του επιτρέπει να παρακολουθεί συνεχώς που βρίσκονται οι κόρες του.

Μιλώντας στο περιοδικό Woman, Τζέιμι Όλιβερ αποκάλυψε ότι χρησιμοποιεί μια εφαρμογή smartphone που ονομάζεται Life360 για να γνωρίζει σε ποια τοποθεσία βρίσκονται η 16χρονη Πόπι και η 15χρονη Ντέιζι.

«Τα μεγαλύτερα κορίτσια, η σύζυγός μου Τζουλς και εγώ έχουμε την εφαρμογή που ονομάζεται Life360, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούμε να δούμε ακριβώς πού βρίσκεται ο καθένας και ποια διαδρομή ακολουθεί» είπε.

«Έτσι, αν ένα από τα κορίτσια λένε: πηγαίνω στην Camden Town και μπορώ να δω ότι έχουν πάει στο Reading, τότε έχουμε πρόβλημα. Μπορούν επίσης να με ελέγξουν και να δουν πόσο γρήγορα οδηγώ. Είναι απίθανο» τόνισε.

Σύμφωνα με τον ιστότοπό της, η εφαρμογή smartphone έχει σχεδιαστεί «για να κρατά τις οικογένειες και τους στενούς φίλους συνδεδεμένους και επιτρέπει στους χρήστες να θέτουν σε ισχύ ειδοποιήσεις κάθε φορά που κάποιος φεύγει ή φτάνει στο σπίτι τους».

Ο σεφ είπε ότι αποφάσισε να εγκαταστήσει την εφαρμογή μετά από μια απόπειρα διάρρηξης στο σπίτι του στο βόρειο Λονδίνο νωρίτερα αυτό το μήνα. Ο Τζέιμι Όλιβερ φέρεται να κυνήγησε τον εισβολέα στο δρόμο και τον έριξε κάτω, ενώ περίμενε να φθάσει η αστυνομία.

Πίσω από τις παραιτήσεις των ιδρυτών του Instagram ο Ζάκερμπεργκ

ΑΠΕ

“Ύστερα από αυξανόμενες εντάσεις με τον Mark Zuckerberg σχετικά με την κατεύθυνση του Instagram, αποφασίσαμε την αποχώρηση μας από την εταιρεία”. Με αυτή την λιτή ανακοίνωση οι δύο ιδρυτές του Instagram ανακοίνωσαν την αναχώρηση τους από το Facebook, στο οποίο ανήκει το Instagram.

Οι Mike Krieger και Kevin Systrom ίδρυσαν το Instagram το 2010 και η αυξανόμενη επιτυχία του οδήγησε το Facebook το 2012 να δώσει 1 δισ. δολάρια για να το εξαγοράσει. Έκτοτε οι δύο ιδρυτές είχαν διοικητικές θέσεις μέσα στο Facebook με τον Systrom να είναι διευθύνοντας σύμβουλος του τμήματος για την κοινή χρήση των φωτογραφιών και ο Krieger είχε την θέση του CTO στο ίδιο τμήμα. Τα νέα έρχονται ύστερα από μήνες αναταραχής και σκανδάλων για το Facebook, από την υπεξαίρεση δεκάδων εκατομμυρίων δεδομένων των χρηστών του Facebok από τη Cambridge Analytica μέχρι τις επιπτώσεις από τη διάδοση των ρώσικων fake news κατά τις εκλογές του 2016 που δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει το κοινωνικό δίκτυο.

Το Instagram είναι μέχρι στιγμής ένα φωτεινό σημείο στο χαρτοφυλάκιο του Facebook, που σε μεγάλο βαθμό (αν και όχι εξ ολοκλήρου) δεν επηρεάζεται από τις αντιπαραθέσεις και τα προβλήματα που βασανίζουν το Facebook – όμως οι των ιδρυτών του Instagram δημιουργούν ερωτηματικά σχετικά με την κατεύθυνση και το μέλλον της ​​δημοφιλούς εφαρμογής. Όπως ανακοίνωσε ο Systrom οι δύο τους θέλουν “λίγο χρόνο για να ξεκουραστούν και να διερευνήσουν την δημιουργικότητα τους”.

Τους τελευταίους μήνες το Facebook είχε αρχίσει να βάζει το Instagram πιο “βαθειά” μέσα στον έλεγχο της εταιρείας, δημιουργώντας αρχικούς ενδοιασμούς για τους σκοπούς του Zuckerberg για το μέλλον της εφαρμογής. Το Facebook έχει αποφασίσει να “κυνηγήσει” την Google και τις υπηρεσίες της και το Instagram είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να προσπαθήσει να χτυπήσει το Youtube. Δημοσίευμα της Wall Street Journal πριν λίγο καιρό είχε υποδείξει την πιθανότητα αποχώρησης των ιδρυτικών μελών του Instagram όταν ο Zuckerberg άρχισε να “καπελώνει” το τμήμα τοποθετώντας στενούς του συνεργάτες σε θέσεις κλειδιά, “απειλώντας την αυτονομία” του.

Της αποχώρησης των Krieger και Systrom είχε προηγηθεί η αποχώρηση του ιδρυτή του WhatsApp, Jan Koum, το οποίο επίσης είχε εξαγοράσει το Facebook το 2018 για 19 δισ. δολάρια, επίσης για λόγους παρεμβατισμού από τον Zuckerberg. Είχε προηγηθεί η δημόσια προτροπή του έτερου συνιδρυτή του WahtsApp, Brian Acton ο οποίος μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου με την Cambridge Analytica είχε προτρέψει τους χρήστες να “διαγράψουν το facebook”.

O Mark Zuckerberg σε δηλώσεις του απέφυγε να επεκταθεί στους λόγους της αποχώρησης, αλλά ευχαρίστησε τους Krieger και Systrom για την συνεργασία: “Ο Kevin και ο Mike είναι εξαιρετικοί ηγέτες και η Instagram αντανακλά τα συνδυασμένα δημιουργικά τους ταλέντα. Έχω μάθει πολλά μαζί τους τα τελευταία έξι χρόνια και το έχω πραγματικά απολαύσει. Ανυπομονώ να δω τι θα φτιάξουν στη συνέχεια”.

Πηγή: emea.gr