20.5 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20989

Οι “Μαγεμένες” ως ζωντανά τοπόσημα της πόλης

«Δεν είναι πολύς καιρός που διάβασα σ’ ένα σπάνιο βιβλίο για το μνημείο με τις Μαγεμένες, τις Las Incantadas, όπως τις έλεγαν οι ισπανόφερτοι εβραίοι της πόλης μας. Είδα και όσα σχέδια διασώζονται: ένα χτίσμα στολισμένο με κόρες και άλλα αγάλματα, χωμένο ανάμεσα σε σπίτια και σπιτάκια, εκεί σε μια γωνιά της σημερινής πλατείας Δικαστηρίων. Τα ‘χουν ξεσηκώσει, βέβαια, κι αυτά τα λείψανα, εδώ κι έναν αιώνα περίπου, και τώρα βρίσκονται, ποιος ξέρει πού πεταμένα, στο μουσείο του Λούβρου…» – Είναι μια μόνο μικρή παράγραφος από το έργο του Γιώργου Ιωάννου “Η Σαρκοφάγος” (δημοσιευμένο το 1971)

Oι “Μαγεμένες”, “Las Incantadas” (ή “Encantadas” όπως “διορθώθηκε πρόσφατα) , οι “Καλοκυράδες της αγοράς” , Τα “είδωλα”, οι “Φιγούρες αγγέλων” οι “sureth maleh” (η “νέα” τουρκική πρόταση) είναι τα τέσσερα αμφίπλευρα αγάλματα (της Μαινάδας, του Διονύσου, της Αριάδνης, της Λήδας, του Γανυμήδη, ενός εκ των Διόσκουρων, της Αύρας και της Νίκης). Πρόκειται για τα γλυπτά μιας ρωμαϊκής κιονοστοιχίας της Θεσσαλονίκης, που το 1864 αποσπάστηκαν από τον παλαιογράφο Εμανουέλ Μιλερ , κατέληξαν στο Λούβρο και επέστρεψαν ως αντίγραφα προ τριετίας σχεδόν στην πόλη και βρίσκονται πλέον τοποθετημένα στο αίθριο του Αρχαιολογικού Μουσείου, έως ότου εντοπισθεί η ακριβής “γενέθλια” θέση τους. Τα γλυπτά αυτά αποτελούν το αντικείμενο του πρώτου σχετικού επιστημονικού συνεδρίου υπό τον τίτλο “The work of magic art: Ιστορία, χρήσεις και σημασίες του μνημείου των Incantadas της Θεσσαλονίκης”.

Στην επιστημονική διημερίδα που πραγματοποιείται από το πρωί στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης (Αίθουσα Μανόλης Ανδρόνικος) και θα συνεχισθεί αύριο Κυριακή στο μουσείο της Αρχαίας Αγοράς, επιστήμονες από πανεπιστήμια της Ελλάδας , της Τουρκίας, της Γαλλίας, αρχαιολόγοι, ιστορικοί , αρχιτέκτονες, συλλέκτες, ερευνητές της Εβραϊκής παρουσίας στην πόλη, επιχειρούν μέσα από τη γοητευτική ιστορία των “Μαγεμένων” να ανασυνθέσουν το παρελθόν αλλά και το παρόν της πόλης. Παρελθόν αρχαίο, συνυφασμένο με τη ρωμαϊκή και βυζαντινή Θεσσαλονίκη, παρελθόν οθωμανικό, συνδεδεμένο με τις διαφορετικές εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες που ζούσαν στην πόλη από τον 15ο αιώνα έως τις αρχές του 20ού, παρελθόν νεότερο, η ιστορία της Θεσσαλονίκης ως «συμπρωτεύουσας» του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Γυναίκες με ρευματικό νόσημα μπορούν να μείνουν έγκυες

Οι γυναίκες με ρευματικά νοσήματα μπορούν να μείνουν έγκυες αλλά ενδέχεται να χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να συλλάβουν. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους, όπως η ενεργότητα της νόσου ή τα φάρμακα που μπορεί να λαμβάνει η ασθενής. Μελέτες έχουν δείξει ότι αν η νόσος ελέγχεται επαρκώς, 3 στις 4 γυναίκες με ρευματικό νόσημα μένουν έγκυες μέσα σε ένα έτος προσπάθειας. Τα παραπάνω ανέφερε η γυναικολόγος, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Εργαστήριο Κλινικής Φαρμακολογίας, του Τμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ Χρυσάνθη Σαρδέλη κατά τη διάρκεια της ενημερωτικής εκδήλωσης “Σχολείο  Αγωγής Υγείας” που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛΕΑΝΑ)

Σύμφωνα με την κ. Σαρδέλη ο καλύτερος έλεγχος των συμπτωμάτων πριν από την εγκυμοσύνη μπορεί επίσης να βελτιώσει τον έλεγχο στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μειώνει τον κίνδυνο δυσμενέστερων εκβάσεων για την ασθενή  και το μωρό της. Ο αποτελεσματικός έλεγχος της νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσυνης,  πρόσθεσε η κ. Σαρδέλη, μπορεί να συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου ανεπιθύμητων εκβάσεων όπως πρόωρος τοκετός ή χαμηλότερο βάρος γέννησης. Ο σωστός σχεδιασμός και η αποτελεσματική θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στην αύξηση της πιθανότητας για φυσιολογικό τοκετό.

H περίοδος μετά τη γέννα μπορεί να είναι δύσκολη εαν η νόσος δεν ελέγχεται καλά. Επιπλέον, πολλές ασθενείς παρουσιάζουν παρόξυνση των συμπτωμάτων μετά τον τοκετό, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την ικανότητά τους να θηλάσουν, σε περίπτωση που το επιθυμούν. Η αποτελεσματική θεραπεία και ο έλεγχος των συμπτωμάτων μετά τον τοκετό θα βοηθήσουν στην φροντίδα  της ασθενούς και του μωρού  της όσο το δυνατό καλύτερα, επεσήμανε η ομιλήτρια.

Η διαχείριση της θεραπείας, σύμφωνα με την κ. Σαρδέλη, πρέπει να γίνεται από όλα τα μέλη της ομάδας φροντίδας της υγείας μιας γυναίκας, όπως ο ιατρός πρωτοβάθμιας φροντίδας, ο ρευματολόγος, ο νοσηλευτής, ο γυναικολόγος και πιθανώς ο μαιευτήρας και μετά την γέννα, ο παιδίατρος. “ Είναι πολύ σημαντικό όλα τα μέλη να επικοινωνούν και να κατανοούν τις ανάγκες της εγκύου ώστε να διασφαλιστούν τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για την ίδια όσο και για το μωρό της  και το ταξίδι της εγκυμοσύνης να είναι όσο το δυνατο πιο όμοιο με εκείνο οποιασδήποτε άλλης γυναίκας. Η διασφάλιση του καλού ελέγχου της νόσου είναι καθοριστικής σημασίας για την επίτευξη αυτού του στόχου. Οι γυναίκες θα πρέπει να διαβιβάζουν τα στοιχεία των ειδικών που τις φροντίζουν σε κάθε μέλος της ομάδας” πρόσθεσε η κ .Σαρδέλη.

Καθοριστικός ο ρόλος της σχέσης ιατρού-ασθενούς στην επιτυχία της θεραπείας

Στη σχέση ιατρού – ασθενούς, αναφέρθηκε μιλώντας στην ίδια εκδήλωση  ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας & διευθυντής του ομώνυμου Εργαστηρίου, Τμήματος Ιατρικής, της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ Δημήτριος Κούβελας τονίζοντας ότι η αλληλοεπίδραση του ασθενούς με τον θεράποντα ιατρό έχει αποδειχθεί ότι παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχημένη έκβαση του θεραπευτικού αποτελέσματος και αποδίδει επιτυχία και εντυπωσιακή μακροβιότητα ακόμα και στα πλέον περίπλοκα περιστατικά.

Σύμφωνα με τον ομιλητή ο ιατρός, οφείλει να ασκεί το έργο του δείχνοντας τον καλύτερο εαυτό του, να συντηρεί τις γνώσεις του και τις δεξιότητες του,  να είναι υπομονετικός, να διαθέτει χρόνο και ειλικρινές ενδιαφέρον για τους ασθενείς του. Από την άλλη ο ασθενής οφείλει να αντιλαμβάνεται ότι ο ιατρός είναι άνθρωπος, βιοπορίζεται από την άσκηση της ιατρικής , έχει προσωπική ζωή, δικαίωμα λάθους και συγκεκριμένο τρόπο που ασκεί την δουλειά του.

Σημαντικό ρόλο  στην σωστή διάγνωση της νόσου, επεσήμανε ο καθηγητής, παίζουν  ο  τρόπος εξέτασης, οι  πληροφορίες του ιστορικού , οι εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις και οτιδήποτε αποτελεί εργαλείο διαγνωστικό στα χέρια του ιατρού.  Ο ασθενής οφείλει να σέβεται την άποψη του θεράποντα, να μην απαιτεί και αποφεύγει εξετάσεις, γεγονός που μπορεί να αποβεί  ακόμα και επικίνδυνο στην εξέλιξη της νόσου.

“Η θεραπεία”, συνέχισε ο κ. Κούβελας,  “είναι επίσης ένας  σημαντικός παράγοντας στην αποκατάσταση της υγείας. Τα φάρμακα και η πρόσβαση σε αυτά, η διαχείριση, η προμήθεια, η λήψη, η συμμόρφωση, η ασφάλεια και τέλος η διακοπή τους είναι σπουδαίο κεφάλαιο στην αγωγή και προαγωγή της υγείας”.

Οι βιολογικές θεραπείες, φάρμακα υψηλού κόστους και ανάλογης θεραπευτικής αξίας, όπως ανέφερε ο ομιλητής, έχουν βελτιώσει σημαντικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες τη θεραπεία των ασθενών με συστηματικά αυτοάνοσα νοσήματα. Σήμερα στη ρευματολογία χρησιμοποιούνται 10 βιολογικοί παράγοντες για τη θεραπεία νοσημάτων όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ψωριασική αρθρίτιδα, η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, ενώ, νέα υποσχόμενα φάρμακα έρχονται. Η χρήση των βιο-ομοειδών είναι μια σημαντική εξέλιξη στην κατεύθυνση της βελτίωσης της σχέσης κόστους – αποτελεσματικότητας και της μείωσης του κόστους-προσβασιμότητας των θεραπειών αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι η χορήγησή τους πραγματοποιείται με τρόπο που εγγυάται την εξίσου ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία των ασθενών.

Ρεκόρ βροχόπτωσης για τον Μάιο στην Θεσσαλονίκη

Ο Μάιος του 2018 με 148,7 χιλιοστά βροχής, έσπασε κάθε ρεκόρ βροχόπτωσης από το 1930, τη χρονιά για την οποία υπάρχουν για πρώτη φορά αξιόπιστες, επιστημονικά τεκμηριωμένες μετρήσεις για την πόλη της Θεσσαλονίκης στα αρχεία του Εργαστηρίου Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ.
Την ίδια στιγμή, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των βροχοπτώσεων στη χώρα έχουν αλλάξει γενικότερα τα τελευταία χρόνια: οι συνολικές ποσότητες νερού είναι μεν παρόμοιες με παλαιότερες περιόδους, παρατηρούνται όμως πιο μεγάλοι όγκοι νερού να πέφτουν σε πολύ μικρότερα χρονικά διαστήματα.
“Εκείνο που παρατηρούμε τελευταία είναι πως το συνολικό ποσό βροχής δεν είναι περισσότερο από αυτό που δεχόμασταν τα προηγούμενα χρόνια, είναι περίπου το ίδιο, και λίγο λιγότερο, αλλά πέφτει σε λιγότερες ημέρες βροχής και επομένως πέφτει με πολύ μεγαλύτερη ραγδαιότητα” ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, “Πρακτορείο 104,9 FM”, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των βροχοπτώσεων στην επικράτεια, ο διευθυντής του εργαστηρίου, καθηγητής Θεόδωρος Καρακώστας.
Άξιο δε αναφοράς για τον πέμπτο μήνα του 2018 ήταν πως ειδικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης στις 10 Μαΐου, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας “δέχτηκε 72 χιλιοστά νερού”, κάτι που, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο καθηγητής του ΑΠΘ, “είναι σαν να παίρνουμε μια επιφάνεια ενός τετραγωνικού μέτρου και να ρίχνουμε 72 λίτρα νερό μέσα σε μια ώρα και να περιμένουμε από τον υδροφόρο αυτό ορίζοντα να απορροφήσει αυτό το νερό”.
Ερ. Τα δεδομένα που έχετε στη διάθεσή σας ως Εργαστήριο, με το χρονικό βάθος που προσφέρουν, μπορούν να οδηγήσουν σε εξαγωγή συμπερασμάτων για τη διαχρονική εξέλιξη των καιρικών συνθηκών;
Πραγματικά η μετεωρολογία, μια επιστήμη που έχει άμεση σχέση με τον άνθρωπο και την καθημερινότητα, τελευταία παίζει έναν σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας. Έναν ρόλο που έπαιζε όμως πάντοτε, γιατί ξεκινώντας ο άνθρωπος την ημέρα του, είχε σημασία εάν ο καιρός ήταν καλός, αν ήταν βροχερός και αυτό επηρέαζε τη διάθεσή του.
Τελευταία ο καιρός μάς τονίζει πόσο επηρεάζει τη ζωή μας και αυτό πράγματι φάνηκε με την αλλαγή του. Ο Απρίλιος ήταν λοιπόν ένας πολύ ξερός αλλά και θερμός μήνας και αμέσως, με την αλλαγή του μήνα, εμφανίστηκε ο Μάιος ο οποίος ήταν πάρα πολύ βροχερός.
Ο μετεωρολογικός σταθμός του ΑΠΘ λειτουργεί από το 1930 ανελλιπώς, στην περίοδο της Κατοχής μάλιστα οι Γερμανοί συνέχισαν και έκαναν παρατηρήσεις και όταν έφυγαν άφησαν τις παρατηρήσεις αυτές, ο σταθμός μας επομένως  δουλεύει από το 1930 και είναι ο δεύτερος σε “ηλικία” σταθμός που λειτουργεί στην Ελλάδα και βεβαίως ένας από τους καλύτερους ως προς την αξιοπιστία των δεδομένων.
Ερ. Τι συμπεράσματα βγαίνουν από την επεξεργασία των δεδομένων για τον Μάιο του 2018; Συμβαδίζει η αίσθηση των πολιτών με αυτά; Ήταν πράγματι ένας μήνας με πολύ υψηλές μετρήσεις;
Βασιζόμενος στο αρχείο των δεδομένων αυτών, πρέπει να σας πω ότι ο Μάιος του 2018 μας έδωσε ένα ρεκόρ βροχόπτωσης. Ενώ για όλο τον μήνα παίρναμε 40,2 χιλιοστά, αν αναφερθούμε στην περίοδο 1931 με 1960, ή 50,3 χιλιοστά  αν αναφερθούμε στη μεταγενέστερη τριακονταετία, δηλαδή το 1961 με 1990, για τον Μάιο του 2018 είχαμε 148,7 χιλιοστά, είχαμε δηλαδή ρεκόρ για το μήνα Μάιο από το 1930 από τότε που έχουμε δεδομένα.
Για να αντιληφθούμε δε την τυχαιότητα των γεγονότων αυτών, ο δεύτερος πιο βροχερός Μάιος ήταν το 1963 με 111,9 χιλιοστά, ο τρίτος πιο βροχερός ήταν το 1993 με 103 χιλιοστά και ο τέταρτος ήταν το 1934 με 102 χιλιοστά. Βλέπουμε επομένως να έχουμε μια κατανομή τυχαία και όχι συστηματική, όπως θα περιμέναμε για τα τελευταία χρόνια.
Πρέπει βέβαια να πούμε πως μεγάλη συνεισφορά είχε η βροχόπτωση, το πρωτόγνωρο και πάρα πολύ έντονο πλημμυρικό φαινόμενο που είχαμε στη Θεσσαλονίκη στις 10 Μαΐου, όπου μέσα σε μια ώρα πέσανε 72 χιλιοστά νερό. Για να εξηγήσουμε τι σημαίνει αυτό, όπως το αναφέρουμε εμείς οι μετεωρολόγοι, είναι σαν να παίρνουμε μια επιφάνεια ενός τετραγωνικού μέτρου και να ρίχνουμε 72 λίτρα νερό μέσα σε μια ώρα και να περιμένουμε από τον υδροφόρο αυτό ορίζοντα να απορροφήσει αυτό το νερό.
Είναι μια τεράστια ποσότητα νερού που δεν μπορεί να απορροφηθεί και φεύγει σαν απορροή δημιουργώντας έντονα πλημμυρικά φαινόμενα. Έτσι δημιουργήθηκε και το πλημμυρικό αυτό φαινόμενο της 10ης Μαΐου που έτυχε να εμφανιστεί στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στο κέντρο του πολεοδομικού συγκροτήματος της πόλης που σημαίνει ότι αν παράδειγμα είχε συμβεί σε μια αγροτική περιοχή, ίσως και να μην το είχαμε αντιληφθεί.
Ερ. Μπορούμε από τα δεδομένα να συμπεράνουμε πως υπάρχει γενικά μια ισορροπία σε μια περίοδο χρόνου; Εάν επί παραδείγματι πάρουμε έναν Ιανουάριο με Μάιο άλλου έτους και το συγκρίνουμε με την αντίστοιχη περίοδο του 2018, οι μετρήσεις δείχνουν, παρά τον έντονο φετινό Μάιο, συνολικά παρόμοια εικόνα βροχοπτώσεων;
Είναι μια πάρα πολύ καλή ερώτηση. Τα τελευταία χρόνια, που γίνεται μεγάλη ζήτηση για το ζήτημα της κλιματικής μεταβολής, παρατηρούμε ότι έχουμε πολύ έντονες βροχοπτώσεις και αυτό είναι γεγονός. Οι βροχοπτώσεις αυτές εμφανίζονται με την έννοια της ραγδαιότητας και δημιουργούν πλημμυρικά φαινόμενα, το άλλο όμως πρόβλημα είναι το πού θα εμφανιστούν αυτές. Εκείνο που παρατηρούμε τελευταία είναι πως το συνολικό ποσό βροχής δεν είναι περισσότερο από που δεχόμασταν τα προηγούμενα χρόνια. Είναι περίπου το ίδιο, και λίγο λιγότερο, αλλά πέφτει σε λιγότερες ημέρες βροχής και επομένως πέφτει με πολύ μεγαλύτερη ραγδαιότητα.
Ερ. Τα δεδομένα που έχετε σε ό,τι αφορά λοιπόν αυτή τη ραγδαιότητα των φαινομένων, πιστεύετε πως θα έπρεπε να είναι εφαλτήριο για αλλαγές σε επίπεδο πολιτικής προστασίας για τη χώρα μας και όχι μόνο;
Έχετε απόλυτο δίκιο. Πράγματι οι πολιτικές προστασίες θα πρέπει να είναι έτοιμες. Να είναι τα πάντα καθαρά και είμαι βέβαιος πως εάν σε μια ευνομούμενη πολιτεία έχουν ληφθεί (σ.σ τα απαραίτητα μέτρα) υπόψιν, θα μπορούμε να πούμε ότι η βροχόπτωση είναι η αφορμή ενός πλημμυρικού δεδομένου και όχι το αίτιο αυτό καθεαυτό. Έαν πάμε πίσω στο Νοέμβριο του 2017 και στη Μάνδρα της Αττικής, η Μάνδρα θα δούμε πως δέχτηκε 73 χιλιοστά νερού, περίπου όσο δηλαδή στη Θεσσαλονίκη στις 10 Μαίου 2018. Αλλά τις ίδιες ημέρες, 15, 16 και 17 Νοεμβρίου που η Μάνδρα δέχτηκε 73 χιλιοστά νερού, ο Κορινός ή τα Ρυζώματα ή και η Νάουσα δέχτηκαν πάνω από 200 χιλιοστά νερού.  Είχαμε κάποιες μικροπλημμύρες στον Κορινό, γιατί δεν μπορούσε να απορροφήσει η περιοχή όλο αυτό το νερό, όπως έγινε και στις άλλες περιοχές. Με 73 χιλιοστά στη Μάνδρα είχαμε 25 νεκρούς.
Όπως καταλαβαίνετε, η προετοιμασία πρέπει να γίνεται και είμαι σίγουρος ότι μπορεί να γίνει πάρα πολύ σωστά. Από εκεί και πέρα όμως, θα πρέπει όλοι οι άλλοι παράγοντες να δουλέψουν σωστά, ώστε και η απορροή να είναι μέσα στα λογικά πλαίσια, και η πολιτική προστασία να μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις αυτές.

Σωτήρης Κυριακίδης

Εξαφανίστηκαν 120.000 εισιτήρια που διέθεσε η FIFA

Ανάρπαστα γίνονται τα εισιτήρια για το Παγκόσμιο Κύπελλο που ξεκινάει την προσεχή Πέμπτη (14/6) στη Ρωσία. Η FIFA έβγαλε προς πώληση 120.000 επιπλέον εισιτήρια στη διάθεση του κοινού όλων των χωρών. Τα «μαγικά χαρτάκια»… εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγες ώρες από την έναρξη των πωλήσεων, όπως ανέφερε το γραφείο Τύπου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας.

Τα εισιτήρια αυτά προορίζονται για τις ομάδες που είναι μέλη της FIFA. Συνολικά, έχουν διατεθεί περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια εισιτήρια από τότε που ξεκίνησαν οι πωλήσεις τον Σεπτέμβριο του 2017.

«Λίγες ώρες μετά τη διαθεσιμότητα των εισιτηρίων του Παγκοσμίου Κυπέλλου έχουν ήδη διατεθεί 120.000 εισιτήρια και επί του παρόντος μόνο ένα περιορισμένο απόθεμα για επιλεγμένους αγώνες παραμένει διαθέσιμο για αγορά μέσω διαδικτύου», εξήγησε ο εκπρόσωπος Τύπου της FIFA.

Είναι παράλογο ο υπουργός να καθορίζει μισθούς οριζόντια

«Να ξεκολλήσουμε από τις ετικέτες και τα ψευδεπίγραφα συνθήματα» ζητά ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θεόδωρος Φέσσας απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα συγχαρητήρια που απηύθυνε προς τον πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα κατά την πρόσφατη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, για την έξοδο από τα μνημόνια.

Σε συνέντευξη που δημοσιεύεται στην “Βραδυνή της Κυριακής” ο πρόεδρος του ΣΕΒ υπενθυμίζει ότι έχει δώσει συγχαρητήρια και στον κ. Σαμαρά και στον κ. Βενιζέλο, επειδή μας κράτησαν στο ευρώ και την Ευρώπη και προσθέτει: «Αναγνωρίζω τις μεγάλες προσωπικές υπερβάσεις που έχει κάνει ο κ. Τσίπρας για να ολοκληρώσει σε ένα χρόνο 3 δύσκολες αξιολογήσεις. Ο ΣΕΒ δεν κομματίζεται. Ρόλος του είναι να συμβουλεύει τις κυβερνήσεις να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και να στηρίζουν την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, που γεννούν θέσεις εργασίας. Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι τον Αύγουστο μας δίνεται η ευκαιρία να σταματήσουμε τη συνεχή ανακύκλωση της εσωστρέφειάς μας και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος της τελευταίας δεκαετίας».

Αναφερόμενος εξάλλου στα θέματα της διαιτησίας και των συλλογικών συμβάσεων ο κ. Φέσσας υποστηρίζει πως «είναι παράλογο, σήμερα το 2018, ο υπουργός να καθορίζει μισθούς οριζόντια, να μην υπολογίζει τις ιδιαιτερότητες κάθε κλάδου, περιοχής ή κάθε επιχείρησης και να προσπαθεί να φέρει τη χώρα σε έναν μη ανταγωνιστικό ορισμό των αμοιβών, όπως συνέβαινε τη δεκαετία του 2000».

Υποστηρίζει ότι «τα εργατικά σωματεία που κατά πλειοψηφία είναι κομματικά καθοδηγούμενα, στο τέλος θα έχουν το δικαίωμα να προσφεύγουν μονομερώς στη Διαιτησία και να εξασφαλίζουν αυξήσεις πιθανόν εκτός των δυνατοτήτων της επιχείρησης, όπως συνέβαινε πριν την κρίση» και ότι ο ΣΕΒ είναι υπέρ των εργασιακών δικαιωμάτων, όταν διατυπώνονται από αυτούς που πράγματι εργάζονται.

Ξεκινούν οι από αέρος ψεκασμοί

Ξεκινούν σήμερα τα ξημερώματα οι από αέρος ψεκασμοί στους ορυζώνες της ευρύτερης περιοχής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας για την καταπολέμηση των προνυμφών κουνουπιών. Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση της Περιφέρειας, οι δράσεις θα επιβλέπονται από επιστήμονες και υπηρεσιακούς παράγοντες, θα γίνονται σε χαμηλό ύψος και μόνο πάνω από τους ορυζώνες, ενώ θα χρησιμοποιηθούν κατάλληλα σκευάσματα, για το οποία έχει δοθεί η προβλεπόμενη άδεια από το αρμόδιο υπουργείο. Τονίζεται άλλωστε η ανάγκη ενημέρωσης του τοπικού πληθυσμού, ώστε να αποκλειστεί η παρουσία πολιτών εντός των ορυζοκαλλιεργειών κατά τη διενέργεια των ψεκασμών.

G7: Καταγγέλλει τον προστατευτισμό το τελικό ανακοινωθέν

Οι ηγέτες των χωρών της Ομάδας των Επτά (G7) συνυπέγραψαν χθες ένα ένα συμβιβαστικό κείμενο για το εμπόριο έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις, που δεν επιλύει την τρέχουσα διαφωνία των ΗΠΑ και των έξι εταίρων της για τους δασμούς.

«Τονίζουμε τον κρίσιμο ρόλο ενός διεθνούς εμπορικού συστήματος που βασίζεται σε κανόνες και συνεχίζουμε να πολεμάμε τον προστατευτισμό», υπογραμμίζει το τελικό ανακοινωθέν των 28 σημείων και των οχτώ σελίδων. Η αναφορά σε αναγκαίους συλλογικούς «κανόνες» αποτελούσε μια προϋπόθεση των Ευρωπαίων, που αποδοκιμάζουν τις απειλές για εμπορικό πόλεμο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Το τμήμα του κειμένου που αναφέρεται στο εμπόριο, σε αντίθεση με εκείνο για το κλίμα, υπογράφηκε και από τις επτά χώρες της G7, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, ως αποτέλεσμα των επίπονων διαπραγματεύσεων που συνεχίστηκαν έως το Σάββατο.

Η ανακοίνωση περιλαμβάνει συγκεκριμένες απαιτήσεις του προέδρου των ΗΠΑ. Χρησιμοποιεί τη λέξη «αμοιβαία» για το ελεύθερο εμπόριο, το οποίο πρέπει επίσης να είναι «ελεύθερο, δίκαιο και αμοιβαία επωφελές».

«Δεσμευόμαστε να εκσυγχρονίσουμε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO) για να γίνει πιο δίκαιος το συντομότερο δυνατόν. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μειώσουμε τους δασμολογικούς φραγμούς, τους μη δασμολογικούς φραγμούς και τις επιδοτήσεις», σημειώνεται στο κείμενο.

Η εξάλειψη αυτών των εμποδίων στο εμπόριο ήταν ένα από τα σημεία που τόνισε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της συνόδου.
Εντούτοις, μια ένδειξη ότι οι τωρινές εντάσεις γύρω από το εμπόριο δεν υποχώρησαν, ήταν ότι ο Καναδός πρωθυπουργός Τζάστιν Τριντό, ο οικοδεσπότης της συνόδου, επιβεβαίωσε ότι η χώρα του θα επιβάλει από 1η Ιουλίου δασμούς ως αντίποινα σε εκείνους που επέβαλε η Ουάσινγκτον σε χάλυβα και αλουμίνιο.

Μετριότητα ALERT! Εθνική Στρατηγική Νεολαίας… για Καρανίκες!

του Βαγγέλη Μωυσή

Πριν λίγες μέρες παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη η… κατά ΣΥΡΙΖΑ «εθνική στρατηγική για τη νεολαία `17-`27».
Παρένθεση για μια σημαντική λεπτομέρεια: για το σχεδιασμό της εργάστηκε ως Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς, ο πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αιτωλοακαρνανία Παυσανίας Παπαγεωργίου, ένας διαχρονικά στενός συνεργάτης του Υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά, με σπουδές και διασυνδέσεις στη Γερμανία, μέλος της task force που είχε δημιουργήσει ο Νίκος Παπάς για… διερεύνηση σχέσεων του «παλιού πολιτικού συστήματος» με ξένες εταιρίες και κυβερνήσεις. Κλείνει η παρένθεση.
Όλως περιέργως ακόμα δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερου προβληματισμού, ούτε από την αξιωματική αντιπολίτευση, ούτε από άλλες πλευρές της ελληνικής πολιτικής και κοινωνίας. Το θέμα είναι πως ολόκληρη η δομή της εν λόγω «εθνικής στρατηγικής», μοιάζει να αποτελεί «καμουφλάζ» για ένα και μόνο σημείο, που αποτελεί την ιδεολογική «λίθο» ενός εγχειρήματος ενίσχυσης του επηρεασμού και της καθοδήγησης της νεολαίας από εξωθεσμικούς μηχανισμούς που καλύπτονται από τη γενική ορολογία «οργανώσεις νεολαίας» και «σύμβουλοι νέων» (που θα θεσμοθετηθούν από τη σημερινή κυβέρνηση με τα δικά της κριτήρια και τις δικές της προδιαγραφές).
Θα μπορούσαν άραγε «συλλογικότητες» και ΜΚΟ, σαν αυτές που βλέπουμε να πρωταγωνιστούν σήμερα στην επιβολή αριστερών ιδεολογημάτων σε πανεπιστημιακούς χώρους και στην κοινωνία, να αποτελέσουν τέτοιες «οργανώσεις νεολαίας» με ενισχυμένο… εκπαιδευτικό ρόλο;
Ενισχυμένο ρόλο… σε τι, θα αναρωτιέστε.
Μεταφέρω αυτολεξεί τον βασικό στόχο της Εθνικής Στρατηγικής, περί ου ο λόγος:
Ο πρώτος στόχος του «Νεολαία ’17-’27» αναγνωρίζει ότι η αυτονομία και η ανεξαρτησία των νέων είναι προϋποθέσεις για την ομαλή μετάβαση των νέων στην ενήλικη ζωή. Πώς οι νέοι μπορούν να αποκτήσουν τις κατάλληλες βάσεις για να ανταποκρίνονται σε όλες τις «μεταβάσεις» που συνδέονται με την ηλικία τους; Πώς μπορούν να υποστηριχθούν όσοι δεν ακολουθούν ένα «παραδοσιακό μοντέλο» μετάβασης (ολοκλήρωση σπουδών-εύρεση εργασίας- μετακόμιση σε προσωπική κατοικία); Ποιοι φορείς και ποιες δυνάμεις χρειάζεται να ενεργοποιηθούν ώστε οι νέοι να είναι αυτόνομοι και να λαμβάνουν υπεύθυνες αποφάσεις; Πώς μπορεί η αυτονομία να συνοδεύεται από μικρότερη εξάρτηση από την οικογένεια, τους φίλους και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον; Ο στόχος αυτός διαπερνά οριζόντια το «Νεολαία ’17-’27» και δίνει το «προσανατολισμό» και στους άλλους στόχους του, οι οποίοι συνθέτουν συνολικά το πλαίσιο στρατηγικής και δράσεων για την ενδυνάμωση των νέων.
Με ποια εργαλεία λοιπόν θα επιτευχθεί ο στόχος αυτός; Και από ποιους θα υποκατασταθούν η οικογένεια, οι φίλοι και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, στην καθοδήγηση των νέων;
Ο υποστόχος «ενίσχυση της κριτικής σκέψης και βούλησης των νέων προκειμένου να σκέφτονται, να αισθάνονται και να λαμβάνουν αποφάσεις με τον δικό τους τρόπο», εξηγεί με σαφήνεια, για όποιον ξέρει να διαβάζει και τις λέξεις και… πίσω από αυτές:

Στο πλαίσιο της προαγωγής της αυτονομίας των νέων, η έμφαση δίνεται στη μη τυπική και άτυπη μάθηση και, κυρίως σε δράσεις που υλοποιούνται εντός του πλαισίου της συμβουλευτικής για νέους (youth work), οι οποίες μεταξύ άλλων συντελούν: αφενός, στην ευαισθητοποίηση των νέων για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους ως ενεργοί πολίτες · και, αφετέρου, στον εξοπλισμό των νέων με δεξιότητες, γνώσεις και στάσεις που συνάδουν με το ήθος μιας συμπεριληπτικής και ανεκτικής κοινωνίας.
Για την υποστήριξη του παρόντος υποστόχου θεωρούνται απαραίτητα τα εξής βήματα:
1.1.1. Αύξηση των ευκαιριών μη τυπικής και άτυπης μάθησης στο πλαίσιο της συμβουλευτικής για νέους, με στόχο όχι μόνο την οργανωμένη αλλά και τη μη οργανωμένη νεολαία αλλά και τους νέους με λιγότερες ευκαιρίες.
1.1.2. Ενίσχυση του ρόλου των οργανώσεων νεολαίας ως παρόχων μη τυπικής και άτυπης μάθησης για νέους.
1.1.3. Υποστήριξη του επαγγέλματος και του έργου των συμβούλων νέων μέσω της ανάληψης στοχευμένων πρωτοβουλιών, όπως η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου για το επάγγελμα του συμβούλου νέων στη χώρα μας (π.χ. αναγνώριση και πιστοποίηση), η εξασφάλιση κατάλληλης εκπαίδευσης και κατάρτισης για τους συμβούλους νέων, κλπ
1.1.4. Ανάπτυξη μηχανισμών αναγνώρισης των γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που αποκτώνται κατά την συμμετοχή των νέων σε δραστηριότητες μη τυπικής και άτυπης μάθησης. (σ.σ.: πιστοποιητικά και «πτυχία»).

Δείκτες παρακολούθησης:
• Αριθμός προγραμμάτων μη τυπικής και άτυπης μάθησης που υλοποιούνται από οργανώσεις νεολαίας ή στο πλαίσιο της συμβουλευτικής για νέους, καθώς και ο αριθμός των ωφελούμενων νέων από τα προγράμματα αυτά.
• Ποσοστά νέων που έχουν λάβει κάποιο είδος πιστοποιητικού, διπλώματος ή άλλου είδους επίσημη αναγνώριση για τη συμμετοχή τους σε δράσεις μη τυπικής και άτυπης μάθησης, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων που διενεργούνται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εθελοντικής Υπηρεσίας.
• Αριθμός μέτρων και πρωτοβουλιών για την υποστήριξη της συμβουλευτικής για νέους, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών νομοθετικών παρεμβάσεων.
Να σας πω τι διαβάζω εγώ σε όλα αυτά;
Διαβάζω το επόμενο πεδίο δημιουργίας θέσεων εργασίας για ρουσφετολογικώς «άστεγους»… Καρανίκες του ΣΥΡΙΖΑ (συμπεριλαμβανομένων, συγγενών, κολλητών, κλπ), που θα γίνουν επαγγελματίες «Σύμβουλοι Νέων» για να αναλάβουν μέσω της «μη τυπικής και άτυπης μάθησης» το έργου της δημιουργίας μιας νέας γενιάς από… νέους Καρανίκες που θα θεωρούν ότι «η καριέρα είναι χολέρα» και «η αριστεία είναι ρετσινιά», η οικογενειακή συνοχή είναι «εξάρτηση» και το καλύτερο πτυχίο θα είναι η το πιστοποιητικό που θα αποδεικνύει την επάρκεια ιδεολογικής και κοινωνιολογικής κατήχησης από στελέχη εγκεκριμένα από μία εξουσία που θεωρεί ότι το «πανεπιστημιακό άσυλο» ταυτίζεται με την παροχή πεδίου ελεύθερης δράσης σε μολοτοφόρους αντιεξουσιαστές…
Το μήνυμα είναι ένα: Μη σας νοιάζει για την ποιότητα της θεσμικά υφιστάμενης Παιδείας και της Επαγγελματικής Κατάρτισης. Θα φτιάξουμε εμείς μια νέα άτυπη Παιδεία, με νέα «πτυχία» που θα σας δώσει όποιες δεξιότητες και δυνατότητες χρειάζεται να έχετε στην νέα κοινωνία που οικοδομούμε…
Όλα αυτά βέβαια, δοσμένα σε μια πολύ ωραία «συσκευασία» με στόχους για «ελεύθερη μετακίνηση των νέων», «πρόσβαση σε αξιοπρεπή, σταθερή και βιώσιμη εργασία», «αξιοπρεπή και επαρκή κατοικία» «δωρεάν υπηρεσίες υγείας», κ.λ.π.
Αλήθεια… Είμαι ο μόνος που βλέπει τον «δράκο» στο παραμύθι;

Βρείτε ένα κενό και γεμίστε το

Το ονομά του, Γουίλιαμ Χάινεκε.

Ένας αμερικανός αυτοδημιουργητος δισεκατομμυριούχος με έδρα την Ταϊλάνδη που θέλει να αγορασει τωρα την αλυσίδα ξενοδοχείων NH Hotels .

Ο Γουίλιαμ Χάινεκε, 69 ετών, είναι ένας από τους δισεκατομμυριούχους της Ταϊλάνδης. Ουδείς άλλος επιχειρηματίας με ξένες ρίζες κατάφερε να οικοδομήσει μια τέτοια μεγάλη περιουσία στη χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Το περιοδικό “Forbes” ανέφερε οτι ο Χάινεκε Ειναι μεταξύ των 20 πλουσιότερων του βασιλείου.

Τώρα έθεσε ένα νέο στόχο: σχεδιάζει την εξαγορά της ισπανικής αλυσίδας NH Hotels σε μια συναλλαγή που θα μπορούσε να κοστίσει έως και 2,5 δισ. ευρώ. Εφόσον συμβεί, θα είναι η πιο ακριβή επένδυση στην τουριστική ιστορία της Ταϊλάνδης – και για τον Χάινεκε η μεγαλύτερη δουλειά της επιχειρηματικής σταδιοδρομίας του.

“Φυσικά αυτό είναι μια πολύ συναρπαστική κατάσταση για εμάς”, λέει ο Χάινεκε σε συνέντευξή του στην Handelsblatt. Η αλυσίδα NH διαθετει περισσότερα από 150 ξενοδοχεία στην Ασία και τη Μέση Ανατολή. “Η NH έχει επισης μεγάλη παρουσια στην Ευρώπη και τη Νότια Αμερική”, λέει. «Αυτή τη στιγμή εκπροσωπείται μόνο με μια πολύ μικρή βάση.»

Η απόκτηση περισσότερων από 380 ξενοδοχείων NH θα καταστησει την εταιρια του Χάινεκε παγκόσμιο παικτη στην τουριστική βιομηχανία. Αναλυτές της τράπεζας της Σιγκαπούρης DBS διαπίστωσαν ότι ανοίγονται νέες αγορές για τα ξενοδοχεία ΝΗ.

Ο Χάινεκε ξεκίνησε την καριέρα του απο την εφηβική του ηλικία. Μαζί με τους γονείς του – ο πατέρας του ήταν Αμερικανός διπλωμάτης – είχε μετακομίσει στη Μπανγκόκ τη δεκαετία του 1960. Μετα το σχολείο εργάστηκε ως υπευθυνος διαφήμισης μιας τοπικής εφημερίδας και ίδρυσε την πρώτη του εταιρεία. Το όνομα της ήταν Minor, καθώς ήταν ακόμα ανήλικος την εποχή εκείνη.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, αγόρασε το πρώτο του ξενοδοχείο στην ταϊλανδέζικη παραλιακή πόλη Πατάγια. Το κτίριο βρισκόταν σε ακίνητο ιδιοκτησίας της βασιλικής οικογένειας της Ταϊλάνδης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια μακροχρόνια σχέση με το παλάτι, το οποίο έχει μεγάλη οικονομική επιρροή στη χώρα. Ο βασιλιάς Μπουμιμπόλ, ο οποίος πέθανε το 2016, ήταν μέτοχος της εταιρείας του Χάινεκε , η οποία είναι εισηγμένη στο ταϊλανδικό χρηματιστήριο εδώ και 30 χρόνια.

Ακόμα και σήμερα, η βασιλική οικογένεια εξακολουθεί να κατέχει μερίδιο στην εταιρια του στην οποία ανήκουν ξενοδοχεία με τα σήματα Four Seasons, JW Marriott και St. Regis. Επιπλέον ο Όμιλος διαθέτει περισσότερα από 2.000 υποκαταστήματα εστιατορίων και αλυσίδων καφέ – συμπεριλαμβανομένων των Burger King στην Ταϊλάνδη και τη Μιανμάρ. Στη δεκαετία του 1980, Ο Χάινεκε ήταν πρωτοπόρος στην ανάπτυξη καταστημάτων fast-food στην Ασία και έφερε στην ήπειρο τα πρώτα καταστηματα της Pizza Hut . Όταν τα «έσπασε» με τη μητρική αμερικανική εταιρία, αλλαξε το εμπορικό σήμα: με την επωνυμία Pizza Company, διαθέτει τώρα αρκετές εκατοντάδες εστιατόρια στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Το σύνθημα του Χάινεκε ήταν: «Βρείτε ένα κενό και γεμίστε το» . Ισχύει αυτο και σήμερα άραγε; “Είναι σίγουρα πιο δύσκολο απ’ ο,τι 50 χρόνια πριν”, λέει ο Χάινεκε . “Η Ταϊλάνδη είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη. Σε χώρες όπως η Ινδία, η Κίνα ή η Ινδονησία θα ήταν σίγουρα ευκολότερο”. Ο Χάινεκε θέλει να παραμείνει πιστός στην πατρίδα που τον υιοθέτησε . Επίσης, η πολιτική κατάσταση της χώρας, στην οποία ο στρατός έχει δύο φορές καταλάβει την εξουσία από το 2006, δεν τον ενοχλεί: είναι σαφές ότι η στρατιωτική κυβέρνηση αναζητά εκλογές. Επιπλέον, οι εκλογές δεν πρέπει να εξομοιωθούν με την πρόοδο μιας χώρας. “Δεν πιστεύω ότι η πλειοψηφία των Ταϊλανδών είναι δυσαρεστημένοι με την παρούσα κατάσταση”λέει .

Το φαινόμενο Σίνθια

Από την στιγμή που η Σίνθια Νίξον ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για να γίνει η επόμενη κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, ο σημερινός κυβερνήτης έχει γίνει άλλος άνθρωπος. Ο Αντριου Κουόμο, όχι μόνο αναθεώρησε δημοσία την γνωστή του αντίθεση στην νομιμοποίηση της μαριχουάνας και εξέδωσε διάταγμα για την αποκατάσταση των εκλογικών δικαιωμάτων των κρατουμένων που έχουν αποφυλακισθεί υπό όρους, αλλά και πήρε θέση κατά του κύματος των επιδρομών κατά των μεταναστών σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Αφού αρχικά αρνήθηκε να εγκρίνει πρόγραμμα 19 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αναβάθμιση των ταλαιπωρημένων υποδομών του μετρό της Νέας Υόρκης, ο κυβερνήτης αποφάσισε τελικά να το υποστηρίξει. Χάρη στην επίδραση του «φαινομένου Σίνθια», κάπως κατάφερε και βρήκε ακόμη και ένα κονδύλι 250 εκατομμυρίων δολαρίων για να αντιμετωπίσει τα επείγοντα προβλήματα της δημόσιας στέγης της Νέας Υόρκης. Τελικά, εξαιτίας της Σίνθια Νίξον, ο Αντριου Κουόμο αναγκάσθηκε να κάνει στροφή προς τα αριστερά.

Η Σίνθια Νίξον είναι αξιέπαινη για την ανάδειξη των προβλημάτων των δημοσίων σχολείων της Νέας Υόρκης, της άνισης κατανομής των πόρων ανάμεσα στις προνομιούχες περιοχές της αμερικανικής μεγαλούπολης και τις πλέον υποβαθμισμένες. Είναι επίσης αξιέπαινη για την προώθηση θαρραλέων, προοδευτικών, λογικών θέσεων για οικουμενική ιατρική περίθαλψη, δημόσια στέγη, ανανεώσιμη ενέργεια, προστασία των ενοικιαστών και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, και όχι μόνο στην Νέα Υόρκη αλλά σε ολόκληρη την χώρα, από το Μπάφαλο μέχρι το Λονγκ Άιλαντ. Αξιέπαινη είναι και για το θάρρος της να αναμετρηθεί με έναν από τους ισχυρότερους και μνησίκακους άνδρες της χώρας.

Ο μηχανισμός της προεκλογικής εκστρατείας του Αντριου Κουόμο επαναλαμβάνει ότι η Σίνθια Νίξον είναι μία ασήμαντη άνευ προσόντων υποψήφια, ένα θύμα της πολιτικής ορθότητας, φιλελεύθερη τηλεστάρ που κερδίζει το ενδιαφέρον μόνο γιατί είναι διάσημη. Είναι αλήθεια ότι η Νίξον δεν είναι πολιτικός καριέρας. Δεν έχει υπηρετήσει σε πολιτική θέση και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διασημότητα παίζει ρόλο στην ικανότητά της να αντιμετωπίσει τον Κουόμο. Αλλά ζούμε σε μία εποχή που το χρήμα μιλάει και τα 30 εκατομμύρια που έχει ως κεφάλαιο στην εκστρατεία του ο Κουόμο έχουν τρομοκρατήσει τους περισσότερους αντιπάλους. Η διασημότητα της Νίξον, η οποία οφείλεται στην καριέρα της ως ηθοποιού είναι το δικό της κεφάλαιο που κάνει την κούρσα της όχι μόνο εφικτή, αλλά και βιώσιμη. Η επιλογή της να χρησιμοποιήσει την φήμη της για να μιλήσει για την δημόσια εκπαίδευση, τα δικαιώματα της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την στέγαση είναι ενδεικτική του χαρακτήρα της. Μπορεί να μην έχει εμπειρία διακυβέρνησης όπως ο αντίπαλός της, αλλά κάποιος που μεγάλωσε σε ένα διαμέρισμα του ενός δωματίου του πέμπτου ορόφου χωρίς ασανσέρ ως κόρη ανύπαντρης μητέρας, που πήγε σε δημόσια σχολεία της Νέας Υόρκης, που έχει δουλέψει συνεχώς από τα 12 χρόνια του και έχει πληρώσει εισφορές σε τέσσερις διαφορετικές ενώσεις, η Νίξον έχει την αναγκαία εμπειρία ζωής για να γίνει κυβερνήτης του λαού για τον λαό. Εάν εκλεγεί, δεν θα είναι όμηρος παγιωμένων συμφερόντων και πολιτικών μηχανισμών που κυριαρχούν στο σύστημα των κυβερνητών. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι θα ταράξει τα νερά.

O πλανήτης Άρης στην ποπ κουλτούρα

Του: Γιάννη Τριανταφύλλου.

H περιθρύλητη ανακοίνωσή της NASA για τον πλανήτη Αρη και την πιθανότητα ύπαρξης ζωής σε αυτόν, μετά τις έρευνες του Curiosity, “ξεσήκωσε”, για μια ακόμη φορά, πλήθος συζητήσεων και εικασιών.

Αφού  δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αρης απασχολεί την ανθρώπινη πραγματικότητα( αλλά και φαντασία ). Οι αναφορές σε αυτόν είναι πολλές, ξεκινώντας από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Ιταλός Τζιοβάνι Σκιαπαρέλι, χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο του ‘ανακαλύπτει’ ‘τα κανάλια του Αρη’.

Η παραφιλολογία για “τα κανάλια” κράτησε πολλά χρόνια  αλλά όσο η τεχνολογία εξελισσόταν τόσο αποδεικνυόταν ότι επρόκειτο απλώς για οπτικές παραισθήσεις.

Ωστόσο η περί τον Αρη συζήτηση, με προεξάρχοντες τους Σκιαπαρέλι και Πέρσιβαλ Λόουελ, οδήγησε σε άπειρα βιβλία, άπειρες εικονογραφήσεις, άπειρες υποθέσεις για το τι υπάρχει “εκεί έξω”, αν οι δορυφόροι του, ο Φόβος και ο Δείμος είναι κανονικοί πλανήτες ή…διαστημόπλοια κ.ο.κ.

Με πολύ δημοφιλή την άποψη ότι στον Αρη υπήρχε ένας αρχαίος πολιτισμός που κατέρρεε και αναζητούσε διαφυγή…

Μια τέτοια συλλογική παράνοια δεν θα μπορούσε να μείνει ανεκμετάλλευτη από ένα ευφυές και ταυτόχρονα προβοκατόρικο μυαλό, όπως αυτό του Όρσον Ουέλς.

Σε ραδιοφωνική εκπομπή του το 1938, ο Ουέλς σκηνοθέτησε μια εισβολή Αρειανών στη Γη, βασισμενη στο βιβλίο του Χ.Τζ.Ουέλς “Ο πόλεμος των κόσμων”, αργότερα ταινία και με τον Τομ Κρουζ ) η οποία έβγαλε στους δρομους τής Νέας Υόρκης χιλιάδες πανικόβλητου κόσμου που προσπαθούσε να σωθεί από τους άγριους εισβολείς…

Σχετικά σύντομα οι απαραίτητες διευκρινίσεις δόθηκαν στη δημοσιότητα αλλά ήταν ήδη αργά: το κόλπο είχε πιάσει και ο Ουέλς είχε κάνει μια ραδιοφωνική φάρσα που έμεινε στην ιστορία.

Από τότε κύλησε πολλή…αστρόσκονη στα αυλάκια του Αρη. Ερευνητικές αποστολές, λήψη φωτογραφιών και νέες θεωρίες επί θεωριών για το εάν και κατά πόσο υπάρχει ζωή εκεί ή αν ο πλανήτης διαθέτει τις απαραίτητες συνθηκες για να κατοικηθεί από τον άνθρωπο.

To 1950, o Ρέι Μπράντμπερι, και αυτός επηρεασμένος από το γενικό κλίμα, το οποίο επί Μακάρθι, ως αντικομμουνιστικό, δεν βλέπει με καλό μάτι οτιδήποτε…κόκκινο, γράφει ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο -διαβάστε το- υπό τον τίτλο «Τα χρονικά του Αρη».

Ο Μπράντμπερι, με τον μοναδικό προσωπικό του τρόπο, και με όχημα την πιθανότητα ύπαρξης ζωής στον Αρη, εξετάζει τι θα συνέβαινε εάν οι γήινοι μετοικούσαν σε αυτόν.

Και κάπως έτσι, παρουσιάζει έντεχνα όλες τις αδυναμίες τής ανθρώπινης φύσης και τα προβλήματα του προηγμένου (;) πολιτισμού: δουλεία, ρατσισμό, ζήλεια, επιθετικότητα, φόβο του άλλου κ.ο.κ.

Καταλήγοντας προφανώς σε κάτι σαν “δεν κάνει ο πλανήτης τον κάτοικό του αλλά ο κάτοικος τον πλανήτη” ή, για να το θέσουμε πιο καβαφικά “ο πλανήτης σε ακολουθεί….” ( “η πόλις σε ακολουθεί” ). 

Οπότε αν η φύση σου είναι ατελής και κάνει ρημαδιό ό,τι υφίσταται τριγύρω, και σε άλλον πλανήτη να πάει, τα ίδια ακριβώς θα κάνει κι εκεί….

Και ίσως κάπως έτσι θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και η βαρυσήμαντη ανακοίνωση τής NASA.

Ακόμη κι αν υπάρχουν συνθήκες ζωής στον Αρη σίγουρα, σε μια κατάσταση γήινης έκτακτης ανάγκης, θα μετοικήσουν εκεί, εκείνοι που θα μπορούν να πληρώσουν το…εισιτήριο.

Και οι οποίοι, αν λειτουργήσουν και στον Αρη με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν στη Γη, δηλαδή χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον που τους φιλοξενεί, σύντομα θα αρχίσουν να ψάχνουν για έναν καινούριο πλανήτη – πάλι….

Tέλος, να μην ξεχάσουμε και δύο αξιόλογες ταινίες – για διαφορετικούς λόγους: το Totall Recall με Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ και Σάρον Στόουν, ταινία βασισμένη σε ομώνυμο μυθιστόρημα του μέγιστου Φίλιπ Ντικ, καθώς και την φοβερή σάτιρα του Τιμ Μπάρτον Mars Attacks, με μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών, όπου ουσιαστικά αποδομείται ο μύθος των “καλών εξωγήινων”, αφού εκείνοι παρουσιάζονται κακοί και μοχθηροί…( ποτέ δεν ξέρεις, εδώ που τα λέμε…).  

Gay parade  όπως θα έπρεπε να είναι

Της Μαρίας Ε. Δημητρίου

Όταν οι Έλληνες κατέλαβαν την Τροία σε μία κίνηση αβροφροσύνης , επέτρεψαν σε μερικούς πολεμιστές να εγκαταλείψουν την πόλη παίρνοντας μαζί τους ό,τι  ήθελαν,  φτάνει να μπορούσαν να το μεταφέρουν στα χέρια τους  και ενώ όλοι πήραν μαζί τους   χρυσό και άλλα πολύτιμα αντικείμενα ο Αινείας  προτίμησε να πάρει  στα χέρια του τον γέρο πατέρα του και  να τον σώσει . Αυτή η πράξη του προκάλεσε το θαυμασμό  στους Αχαιούς  που στη συνέχεια του επέτρεψαν να πάρει μαζί του και  ό,τι άλλο επιθυμούσε  . Κι αυτό συνέβη  επειδή  ο Αινείας με την πράξη του αυτή  κέρδισε το σεβασμό των αντιπάλων του.

Κανόνας πρώτος λοιπόν , ο σεβασμός κερδίζεται  κι ας γράφουν όλοι  οι καταστατικοί  χάρτες του κόσμου ότι οφείλεις να σέβεσαι τον άλλον. Αυτό είναι η γενική αρχή , αλλά είναι μόνο   λόγια και τα λόγια παραμένουν  νεκρά μέχρι να πάρουν ζωή μέσα από την πράξη .  Στην πραγματικότητα ο σεβασμός  είναι συνάρτηση   του  χαρακτήρα και της συμπεριφοράς μας  . Είναι έμπνευση  . Το να προκαλείς  σεβασμό στους άλλους    είναι μεγάλο επίτευγμα , τίποτα δεν είναι δεδομένο  όπως δεν είναι δεδομένο ότι κάποιος θα μας  σέβεται  εκ προοιμίου. Θα πρέπει να το κερδίσουμε  . Και όταν λέμε σεβασμό εννοούμε την αποδοχή και την αναγνώριση της προσωπικότητας μας   . Και  αυτό  δεν έχει να κάνει ούτε με ηλικίες , ούτε με κοινωνική καταξίωση. Δε σεβόμαστε όποιον  έχει άσπρα μαλλιά, αλλά επειδή έχει τιμήσει αυτά τα άσπρα μαλλιά με τις πράξεις του . Ένας ηλικιωμένος παιδόφιλος ή μια γιαγιά που πουλάει ναρκωτικά ή εκπορνεύει νέα κορίτσια δεν είναι δυνατόν να είναι ποτέ άξιοι  του σεβασμού μας. Ένας πολιτικός που χρηματίζεται ή ένας γιατρός που δεν χειρουργεί έναν ασθενή αν δεν πάρει πρώτα το φακελάκι δεν μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα στο σεβασμό.

Το ίδιο ισχύει  και για τους  ανθρώπους  που έχουν μια διαφορετική σεξουαλική προτίμηση  και κάθε χρόνο επιλέγουν να  το διαλαλούν μέσα από  πανηγυρικές παρελάσεις. Το δικαίωμα στην προσωπική επιλογή είναι καθόλα σεβαστό και ιδιαίτερα στην εποχή μας πια είναι και νομικά κατοχυρωμένο . ‘Αρα ποιο το νόημα αυτών των εκδηλώσεων ; Γιατί θα πρέπει μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη να στήνεται αυτή η φιέστα ;

Το σεβασμό και την αποδοχή δεν τον κερδίζεις με παρελάσεις που εμπεριέχουν μέσα και ακρότητες . Πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι με αυτόν τον σεξουαλικό προσανατολισμό αρνούνται να πάρουν μέρος σε αυτή την εκδήλωση δηλώνοντας ότι είναι κάτι που δεν τους εκφράζει . Αυτή η εικόνα που βλέπουμε  δεν νομίζω ότι είναι αυτή που αρμόζει και αντιπροσωπεύει τους ανθρώπους με αυτή τη σεξουαλική επιλογή .

Σαφώς και οι ίδιοι οι συμμετέχοντες νιώθουν την ανάγκη να διαδηλώσουν με αυτό τον τρόπο και να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους απέναντι σε ένα πλήθος  που πολλές φορές τους αντιμετωπίζει ρατσιστικά όμως,  αν ο στόχος τους είναι να πλησιάσουν την κοινωνία και να κερδίσουν την αποδοχή δεν νομίζω ότι αυτός ο τρόπος είναι ο πιο πρόσφορος . Αντίθετα  με αυτές τις εικόνες , ωθούν τους πιο σκληροπυρηνικούς να ταμπουρώνονται  ακόμα πιο πολύ πίσω από τις δικές τους πεποιθήσεις  χωρίς διάθεση επικοινωνίας .

Aν θέλεις να σε κατανοήσουν  και να σε αποδεκτούν  , που αυτό  θέλεις,  για να μπαίνεις σε μια τέτοια διαδικασία , τότε θα πρέπει να το κάνεις με ένα τρόπο που όσοι  βρίσκονται απέναντι,  να μπορούν να το αφομοιώσουν αλλιώς θα παραμείνει  μια ατραξιόν  με καρναβαλικές προεκτάσεις, που ουσιαστικά δεν θα προσφέρει τίποτα  και του χρόνου πάλι…

Αν θέλεις να σε αντιμετωπίζουν σοβαρά θα πρέπει και συ να συμπεριφέρεσαι το ίδιο  σοβαρά. Κανόνας δεύτερος. Γιατί δεν  μπορείς να κερδίσεις την αποδοχή του άλλου χρησιμοποιώντας έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης από αυτόν που ο ίδιος καταλαβαίνει. Γι’ αυτό  αν απομονώνονταν οι ακρότητες και το νόημα της όλης εκδήλωσης ήταν η αποδοχή του διαφορετικού, το μήνυμα θα ήταν πιο ξεκάθαρο και  θα είχε μια πιο ευρεία συναίνεση.

Όμως ο τρόπος που γίνεται  σήμερα, αντί να βοηθήσει  οδηγεί  την ομάδα αυτή  και πάλι στο περιθώριο, στη συνείδηση  μιας  μεγάλης  μερίδας  του κόσμου που βλέπει με απαξίωση το όλο γεγονός . Γιατί όσοι νόμοι και να ψηφιστούν,   αν δεν υπάρξει ένας ουσιαστικός προσεταιρισμός  μέσα από μια διαλεκτική προσέγγιση  και μία  συμπεριφορά που να μην προκαλεί  το φόβο στη  κοινωνία  δεν θα μπορέσει ποτέ να  επέλθει η πραγματική αποδοχή.

Γιατί η κοινωνία θα μάθει να εμπιστεύεται και να αποδέχεται όταν θα νιώσει ότι δεν απειλείται.

Πανελλήνιες: Από το «αρωγή και ευδοκίμηση» στο «ενίοτε»

*Του Αλέξανδρου Μίχα

Παραδοσιακά, η εξέταση της Έκθεσης στις Πανελλήνιες προσφέρει αφορμή για πολυεπίπεδους σχολιασμούς, κυρίως ως προς την ξύλινη γλώσσα και την έκφραση οπισθοδρομικών αντιλήψεων που συχνά εξωθούνται οι υποψήφιοι λόγω του θέματος. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει επικριθεί το περιεχόμενο του κειμένου προς περίληψη, το οποίο αποτελεί και τη βάση του θέματος της έκθεσης.

Διαβάζοντας ότι «έπεσε» κείμενο του Δ.Ν. Μαρωνίτη, ομολογώ ότι εξεπλάγην θετικά: Ο εκλιπών φιλόλογος έχει αφήσει μια σπουδαία παρακαταθήκη ιδεών, αλλά και ρέουσας, ζωντανής και πλούσιας ελληνικής γλώσσας. Οι επιφυλλίδες του στο Κυριακάτικο Βήμα ήταν ένα εβδομαδιαίο μάθημα πολύτιμο∙ ειδικά, δε, μέχρι τον θάνατο του Μάριου Πλωρίτη το 2006, η «συγκατοίκησή» τους στην ίδια σελίδα αποτελούσε έναν ανεκτίμητο θησαυρό για τους αναγνώστες τους. Επιτέλους – σκέφτηκα – ένα κείμενο τολμηρό, που θα δώσει την ευκαιρία στους πραγματικά ικανούς μαθητές να ξεδιπλώσουν τους ορίζοντές τους.

Ώσπου… Ώσπου το μάτι μου έπεσε σε μια παραπομπή δίπλα στη λέξη «ενίοτε». Ανατρέχοντας στην παραπομπή διαπίστωσα αυτό που φοβόμουν, αλλά δεν τολμούσα να πιστέψω: Οι εξεταστές έκριναν σκόπιμο να επεξηγήσουν ότι «ενίοτε» σημαίνει «μερικές φορές». Κάπου εκεί η αισιοδοξία μου διακόπηκε απότομα.

Επειδή πολλές φορές η χρονική απόσταση από μια διαδικασία είναι κακός σύμβουλος, αναλογίστηκα αν η αντίδρασή μου είναι υπερβολική, αν με καταλαμβάνει μια υστερία ανάλογη με αυτή που προκάλεσε το μυθικό «αρωγή και ευδοκίμηση» που άκουγε (και κορόιδευε) η δική μου γενιά. Είναι μήπως παράλογο να αξιώνεις από νέους 17-18 ετών να γνωρίζουν τι σημαίνει ενίοτε; Και, για να το πάμε ένα βήμα παρακάτω, είναι τόσο αφόρητα άδικο να αξιώνεις όσοι δεν το γνωρίζουν να πορευτούν χωρίς δεκανίκι;

Προσωπικά νιώθω ότι το «ενίοτε» είναι μια λέξη που έχει ρόλο και θέση στην καθομιλουμένη∙ δεν είναι δηλαδή μια λέξη που έχει περιπέσει σε αχρησία, εξ ου και τη χρησιμοποιεί σε ένα σχετικά πρόσφατο κείμενό του ένας από τους επιφανέστερους δημοτικιστές όπως ο Δ.Ν. Μαρωνίτης. Δεν πρόκειται για λέξη σπάνια, ώστε να δικαιολογεί την επεξήγηση, για να την ταυτίσουμε με το «αρωγή και ευδοκίμηση».

Για χάρη του διαλόγου, ας δεχτούμε ότι δεν είναι δα και λέξη Δημοτικού. Είναι η γνώση της τόσο κομβική για την κατανόηση του κειμένου και τόσο αδύνατον να συναγάγει το νόημά της από την υπόλοιπη φράση ο εξεταζόμενος; Με όλον το σεβασμό προς τους εξεταστές, η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Έχουμε να κάνουμε με μια λέξη που δεν είναι τόσο εξεζητημένη ώστε να δίνει πλεονέκτημα σε εκείνον που κατ’ εξαίρεση τη γνωρίζει, αλλά που συνιστά ένα εύλογο και δίκαιο μειονέκτημα για εκείνον που παραδόξως την αγνοεί, ο οποίος, όμως, καλείται να ανταπεξέλθει σε μια δυσκολία που δεν είναι κατακριτέα και μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε.

Δεν είναι, λοιπόν, το ζήτημά μας τόσο η λεξιπενία, όπως διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους τότε οι υπέρμαχοι του «αρωγή και ευδοκίμηση» – η οποία είναι υπαρκτή∙ το μεγάλο πρόβλημα που οδηγεί στην ενθάρρυνση της ξύλινης γλώσσας είναι η εδραιωμένη πεποίθηση (και ενδεχομένως το γεγονός) ότι οι νέοι δεν μπορούν να σκεφτούν στη μητρική τους γλώσσα, είναι η αδυναμία τους να αντιλαμβάνονται τον λόγο (και τον λόγο τους) ως κάτι δυναμικό, που έχει βάθος, παράγει νόημα και ενεργοποιεί στο δέκτη μια διαδικασία αποκωδικοποίησης όχι μόνο της λέξης, αλλά της φράσης ως ενιαίο μήνυμα. Και αν βρισκόμαστε στο καλό σενάριο ότι πρόκειται ακόμα για πεποίθηση, η αναπαραγωγή της σύντομα θα μας οδηγήσει μαθηματικά σε γεγονός.

Θα αναρωτηθεί κάποιος εύλογα: Είναι τόσο κακή αυτή η εξέλιξη ή μήπως η γλώσσα προχωρά απλουστευόμενη; Την απάντηση τη δίνει πλέον εμφανώς η ίδια η πραγματικότητα: Έχουμε έναν πρωθυπουργό ο οποίος προβάλλει ως λαϊκότητα ότι αναμασά στραβά και αργά πενήντα, με το ζόρι εκατό λέξεις∙ ο δημόσιος διάλογος έχει εξελιχθεί σε παράλληλους μονολόγους που ο καθένας νιώθει ελεύθερος να αυθαιρετεί στο σημαινόμενο θεμελιωδών όρων, καταργώντας ουσιαστικά τον πυρήνα της επικοινωνίας. Και όλα αυτά επειδή το σχολείο, ο κατεξοχήν φορέας κοινωνικοποίησης και κοινωνικής προόδου, παράγει καταναλωτές μασημένης τροφής, βαθαίνοντας το κοινωνικό χάσμα και προσάπτοντας στη σωστή χρήση της γνώσης την κατηγορία του ελιτισμού.

Αυτοί που έκριναν ότι έπρεπε να εξηγήσουν το «ενίοτε» προσέφεραν τις χειρότερες υπηρεσίες στους εξεταζόμενους, εξισώνοντας τους διαβασμένους με τους πλημμελώς προετοιμασμένους. Παράλληλα, όμως, εξαιτίας ακριβώς του προκλητικά περιττού της ενέργειάς τους, μας δίνουν μια τελευταία ευκαιρία να προβληματιστούμε αν αξίζουμε καλύτερα από αυτό το κατάντημα. Αν με μόχθο διδασκόντων και διδασκομένων μπορούμε να πάμε μπροστά τη γλώσσα μας, όχι για να φτάσουμε όλοι στο επίπεδο του Δ.Ν. Μαρωνίτη∙ αλλά για να επαναφέρουμε μια αναγκαία συνθήκη συνεννόησης στην κοινωνία των πολιτών.

*Ο Αλέξανδρος Μίχας είναι Δικηγόρος, Υπεύθυνος Τύπου και Ενημέρωσης της ΟΝΝΕΔ

Οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν και η Ελλάδα

Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Έχει ήδη αρχίσει να γίνεται ορατό, αλλά η απόφαση του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τράμπ, να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη διεθνή συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, είναι κομβικής σημασίας για τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας. Η απόφαση αυτή και η νέα πολιτική σκληρών οικονομικών κυρώσεων που ανακοίνωσε πρόσφατα με την ομιλία του στο Heritage Foundation, στην Ουάσιγκτον, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάϊκ Πομπέο, είναι κομβικής σημασίας και είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα οδηγήσουν, το σύνολο των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, να πάρουν θέση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Από τους πρώτους που θα αντιμετωπίσει το δίλλημα αυτό είναι η Ελλάδα, μια χώρα που η Ουάσιγκτον, θεωρεί κομβική σε αυτό το κρίσιμο θέμα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, που ο αρμόδιος Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, για την πολιτική έναντι του Ιράν, Άντριου Πήκ, βρέθηκε για επαφές στην Αθήνα, Τετάρτη και Πέμπτη. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ, ο υψηλόβαθμος Αμερικανός Αξιωματούχος, έκανε σαφές ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα κλειδί στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω των στενών σχέσεων που έχει με χώρες τις περιοχής, κάνοντας μάλιστα ιδιαίτερη αναφορά στη σχέση με το Ισραήλ.

Εκείνο όμως  που έχει εξαιρετική σημασία για τις επερχόμενες εξελίξεις γύρω από το θέμα του Ιράν, και το υπό διαμόρφωση νέο σκηνικό στην ευρύτερη περιοχή μας είναι η απάντηση που έδωσε στην ερώτηση για το πως βλέπει η Ουάσιγκτον, την Ελλάδα να κουμπώνει σε αυτή τη νέα πολιτική των ΗΠΑ, έναντι του Ιράν, με δεδομένο ότι οι σχέσεις, μεταξύ Αθήνας και Τεχεράνης, είναι μακροχρόνιες και η Ελλάδα είναι χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωση, η οποία όχι μόνο εναντιώνεται στην απόφαση του Αμερικανού Προέδρου να αποχωρήσει από τη διεθνή συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, αλλά εργάζεται ενεργά σε όλα τα μέτωπα εναντίον της νέας πολιτικής της Ουάσιγκτον.

Ο Αμερικανός Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών, σε ερώτηση να σχολιάσει αυτά τα γεγονότα σε σχέση με την Ελλάδα, ήταν παραπάνω από σαφής αναφορικά με το δίλλημα που σύντομα έρχεται. “Νομίζω ότι η ηγεσία της (Ελλάδας) με χώρες σε αυτή την περιοχή, είναι πολύ πιο σημαντική από τη σχέση της με το Ιράν, και είμαι πεπεισμένος ότι η σχέση της (Ελλάδας) με τις ΗΠΑ, είναι πιο σημαντική από τη σχέση με το Ιράν”, σημείωσε με νόημα.

Η τοποθέτηση αυτή δεν αφήνει κανένα περιθώριο, σχετικά με το τι αναμένει η Ουάσιγκτον από την Αθήνα, στη νέα στρατηγική που έχει επιλέξει έναντι του Ιράν.

Την ίδια στιγμή ο κ. Πήκ, έκανε σαφές ότι η κυβέρνηση Τράμπ, είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην επιβολή δευτερευόντων οικονομικών κυρώσεων έναντι χωρών και επιχειρήσεων που θα παραβιάσουν τις κυρώσεις εναντίον του καθεστώτος της Τεχεράνης, “δεν θα επιτρέψουμε να φθάσουν χρήματα στο καθεστώς του Ιράν”, ξεκαθάρισε.

Σύμφωνα με τον Αμερικανός Βοηθό Υπουργό Εξωτερικών, η Ευρώπη γνωρίζει πολύ καλά τις προθέσεις των ΗΠΑ στο θέμα αυτό, και το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τράμπ καθυστέρησε την απόφαση για αποχώρηση από τη συμφωνία με το Ιράν, για ένα ολόκληρο χρόνο, έχει να κάνει αποκλειστικά με το γεγονός ότι υπήρχε συζήτηση και ήθελε να δώσει χρόνο στους Ευρωπαίους συμμάχους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην όλη εξίσωση στην πλευρά των ΗΠΑ, παίζουν χώρες όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, και άλλες, Ταυτόχρονα στην αντίπαλη πλευρά βρίσκονται, η Ρωσία και η Τουρκία.

Σε κάθε περίπτωση, πολύ σύντομα η Ελλάδα θα βρεθεί ενώπιον του διλλήματος να διαλέξει ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη, πιεζόμενη και από την εκφρασμένη θέση της ΕΕ στο θέμα. Και αυτό θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ όπου η Ουάσιγκτον θα μετρήσει το κατά πόσο μπορεί να υπολογίζει στην Ελλάδα ως σύμμαχο και συνομιλητή στη νέα στρατηγική της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.

Η ώρα τον δύσκολων αποφάσεων είναι προ των πυλών, και δεν υπάρχει δρόμος διαφυγής. Οι επιλογές είναι ξεκάθαρες. Στρατηγικός παίκτης ή περιθώριο και σαλαμοποίηση.

 

*Ο Δημήτρης Γ. Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University, μέλος του The International Institute of Strategic Studies, και διετέλεσε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, το Στέητ Ντιπάρτμεντ, και το Πεντάγωνο, στην Ουάσιγκτον.  

 

1...20.98820.98920.990...21.191Σελίδα 20.989 από 21.191

TAYTOTHTA

Ιδιοκτησία/ Κάτοχος Domain Name: ΑBP ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΙΚΕ
Έδρα Επιχείρησης: Κολοκοτρώνη 49 Αθήνα, 10560
ΑΦΜ: 800949819
ΔΟΥ: Α ΑΘΗΝΑΣ
Γραφεία Σύνταξης: Πανεπιστημίου 38 Αθήνα
Tηλ. 2103629510
Email: [email protected]
Νόμιμος Εκπρόσωπος / Γενική Διεύθυνση Εταιρίας / Διαχειριστής: Γιώργος Νικ. Μουρούτης
Διευθυντής: Ειρήνη Μυλωνά
Διευθυντής Σύνταξης: Κώστας Πασίσης

Όροι Χρήσης | Αποποίηση Ευθυνών | Πολιτική Απορρήτου

ΜΕΛΟΣ

FOLLOW US

© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists