Στις 10:30 το πρωί θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά με τον ομόλογό του της ΠΓΔΜ Νικόλα Ντιμιτρόφ. Η συνάντηση θα γίνει στο Σούνιο, παρουσία του προσωπικού απεσταλμένου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μάθιου Νίμιτς.
Το πρώτο από τα τρία βήματα έκανε ο Ολυμπιακός
Το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του 5ου συνεχόμενου τίτλου στην Α1 υδατοσφαίρισης γυναικών έκανε ο Ολυμπιακός, που επικράτησε εύκολα στον Πειραιά 13-7 της Βουλιαγμένης, στον πρώτο τελικό των πλέι-οφ. Η σειρά κρίνεται στις τρεις νίκες και ο δεύτερος αγώνας θα γίνει την Κυριακή (13/5, 18:00), στο Λαιμό.
Το ματς φάνηκε ότι θα ήταν ντέρμπι, με τις φιλοξενούμενες να βρίσκουν λύσεις στην κλειστή άμυνα του Ολυμπιακού και να παίρνουν τρεις φορες προβάδισμα στην πρώτη περίοδο, που ολοκληρώθηκε 3-2 υπέρ του ΝΟΒ.
Η εικόνα άλλαξε όμως στη συνέχεια, με την “ ερυθρόλευκη” άμυνα να εγκλωβίζει την Ελένη Ξενάκη και τη Βουλιαγμένη να μην μπορεί να απειλήσει στην περιφέρεια. Με σκόρερ τις Αβραμίδου, Ασημάκη και Βάσω Πλευρίτου, ο Ολυμπιακός έκανε ένα σερί 3-0 και πέρασε μπροστά 5-3, για να κλείσει το ημίχρονο 6-4.
Η απόλυτη κυριαρχία των γηπεδούχων συνεχίστηκε και στο τρίτο οκτάλεπτο, με τη Χρυσή Διαμαντοπούλου να κρατάει απαραβίαστη την εστία της. Για περίπου τέσσερα λεπτά ο ΝΟΒ έμενε στο παιχνίδι από την άμυνά του, αλλά όταν οι παίκτριες του Χάρη Παυλίδη βρήκαν τις λύσεις, τα πάντα τελείωσαν.
Η Ασημάκη πό τα 2μ. και η Ελευθερία Πλευρίτου στην κόντρα ανέβασαν το δείκτη του σκορ σε 8-4, ενώ η Εμολο στην εκπνοή της τρίτης περιόδου αύξησε την “ ψαλίδα” στα πέντε γκολ και “ καθάρισε” οριστικά το ματς. Η Βουλιαγμένη τα παράτησε και ο Ολυμπιακός έφτασε ακόμη και στο +8 (12-4), πριν το τελικό 13-7, αποκτώντας και ψυχολογικό προβάδισμα ενόψει της συνέχειας των τελικών.
Μέχρι εδώ και μη παρέκει με τον Κατσίκη
Αμετανόητος, σύμφωνα με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παραμένει ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Κώστας Κατσίκης, ο οποίος είτε δεν καταλαβαίνει τι λέει κατά καιρούς, είτε καταλαβαίνει πολύ καλά και απλά συνεχίζει τις ακραίες του τοποθετήσεις: «Δεν υπήρξα ομοφοβικός ούτε σκοταδιστής και δεν έχω να εξετάσω καμία θέση και στάση μου. Ήμουν ξεκάθαρος και δεν παίρνω τίποτα πίσω», δήλωσε στον Αντ1 ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αρνούμενος ότι «εξίσωσε» τους ομοφυλόφιλους με τους παιδόφιλους, στην ομιλία του στη Βουλή.
Ο βουλευτής δεν στάθηκε μόνο εκεί, αλλά πέρασε και στην επίθεση κατηγορώντας τα ΜΜΕ λέγοντας ότι παραποίησαν τις δηλώσεις του για να «κατασκευάσουν ειδήσεις» και ισχυρίστηκε ότι «βιώνει τη δικτατορία του διαφορετικού». Σε ότι αφορά στην πρωτοβουλία των 16 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ζήτησαν την παραπομπή του στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής, είπε πως «16 ετεροφοβικοί προστάτες της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ, λεσβιών, γκέι, τρανσέξουαλ, ζητάνε από τον πρόεδρο της Βουλής την παραπομπή μου». Να τον χαίρονται, όσοι τον ψήφισαν.
Όλα έτοιμα για τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ
Θα ξεπεράσει κάθε προσδοκία η συμμετοχή του κόσμου της ΝΔ που θα πάει αύριο να ψηφίσει στις εσωκομματικές εκλογές. Αυτό υποστηρίζουν, βασίμως, οι επιτελείς της Πειραιώς που έχουν κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένοι από τα στοιχεία για την εγγραφή μελών και τις καταθέσεις υποψηφιοτήτων.
Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά η Νέα Δημοκρατία είναι πανέτοιμη ενόψει των αυριανών εσωκομματικών εκλογών. Η συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία εγγραφής και κατάθεσης υποψηφιοτήτων ήταν εντυπωσιακή. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, χορηγήθηκε παράταση στην προθεσμία ηλεκτρονικής εγγραφής μέχρι τις 5/5/2018.
155.335 πολίτες κατέβαλαν την ετήσια συνδρομή των 12 ευρώ, αποκτώντας το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στην επικείμενη διαδικασία. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της ΝΔ «ο αριθμός είναι πρωτοφανής τόσο για τα δεδομένα της χώρας μας, όσο και στην Ευρώπη. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι η Νέα Δημοκρατία σήμερα αποτελεί το κόμμα με την -αναλογικά- ισχυρότερη βάση ενεργών μελών όχι μόνο μεταξύ των ελληνικών, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών κεντροδεξιών κομμάτων. Επισημαίνεται δε, ότι 27.896 πολίτες έγιναν μέλη της Νέας Δημοκρατίας για πρώτη φορά.
Αξιοσημείωτα είναι και τα επιμέρους δεδομένα των 155.335 ενεργών μελών μας που μπορούν να ψηφίσουν στις 339 κάλπες που θα στηθούν. Περισσότερα από τα μισά μέλη ανήκουν στην πλέον δυναμική ηλικιακή ομάδα των 25-54 ετών, ενώ το 35% αυτών είναι γυναίκες και το 65% άνδρες.
Το 46,3% εργάζονται ως μισθωτοί στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, το 13,3% είναι έμποροι και ελεύθεροι επαγγελματίες, το 7,5% είναι εκπαιδευτικοί, το 6,8% εργάζεται στον πρωτογενή τομέα και το 4,4% στην υγεία.
Υπάρχει επίσης εντυπωσιακή γεωγραφική κατανομή των εκλογέων στην επικράτεια καθώς σε κάθε κάλπη κατά μέσο όρο είναι εγγεγραμμένοι περισσότεροι από 2.500 πολίτες, ενώ εκλογές θα γίνουν σε όλους τους νομούς και σε εκατοντάδες πόλεις της χώρας.
Σε περισσότερες από 60% των ΝΟΔΕ αναμετρώνται δύο ή και περισσότεροι υποψήφιοι για τη θέση του προέδρου, ενώ εκτιμάται ότι το ποσοστό ανανέωσης των μελών των προεδρείων των οργανώσεών μας θα ξεπεράσει το 50%». Τέλος ανακοινώθηκε ότι ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, θα ψηφίσει σε εκλογικό κέντρο στο Περιστέρι. Όπως ο ίδιος δήλωσε «η πρωτοβουλία αυτή είναι προφανές ότι δεν αφορά μόνον τη Νέα Δημοκρατία. Αποτελεί μια τολμηρή πολιτική επιλογή, καθώς σηματοδοτεί το άνοιγμα που οφείλουν να κάνουν όλα τα κόμματα σήμερα στην κοινωνία, προκειμένου να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη της. Πολλοί πριν από 30 μήνες όταν ανέλαβα την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας μου έλεγαν οι ιδέες αυτές θα μείνουν μόνον στη θεωρία. Αποδείξαμε στην πράξη ότι το αίτημα για ανανέωση σε πρόσωπα, ιδέες και οργανωτικές δομές είναι ισχυρότερο από οποιαδήποτε δύναμη αντίστασης».
Αναρτήθηκαν τα πρώτα ραβασάκια του ΕΦΚΑ
Μαύρα μαντάτα για χιλιάδες εργαζόμενους, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, από την ανάρτηση των εισφορών, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν σε 5 δόσεις επιπλέον εισφορές για το 2017. Κατά τα άλλα ο «εμπνευστής» του ΕΦΚΑ κ. Κατρούγκαλος δηλώνει ακόμη και σήμερα πόσο «πετυχημένη» ήταν αυτή η «μεταρρύθμιση».
Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), οι ασφαλισμένοι μπορούν να επισκεφθούν τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες, προκειμένου να πληροφορηθούν αναλυτικά την εισφορά τους, να αντλήσουν την ταυτότητα πληρωμής ή να εκτυπώσουν το ειδοποιητήριο πληρωμής, δεδομένου ότι δεν θα πραγματοποιηθεί ταχυδρομική αποστολή.
Υπενθυμίζεται, ότι για την καταβολή εισφορών Μαρτίου 2018 των αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων και των ελεύθερων επαγγελματιών, έχει δοθεί παράταση έως την Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018.
Ο Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ και η «παγίδα του Θουκυδίδη»
*Του Νάιαλ Φέργκιουσον
Πριν από εκατό χρόνια, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος έμπαινε στην τελική του φάση. Η τελευταία απελπισμένη προσπάθεια των Γερμανών να αποκτήσουν ένα αποφασιστικό πλεονέκτημα στο δυτικό μέτωπο κατέρρεε. Το καλοκαίρι του 1918 θα έκρινε τη μάχη, καθώς ο Βρετανικός Στρατός εξαπέλυσε μια επίθεση που θα αποδεικνυόταν νικηφόρα.
Κανείς, ούτε στο Βερολίνο ούτε στο Λονδίνο, δεν είχε προετοιμαστεί για το ξόδεμα τόσου αίματος και χρήματος σε τέσσερα χρόνια εκβιομηχανισμένης σφαγής. Όπως έγραψα πριν από 20 χρόνια στο βιβλίο μου «The Pity of War», ο Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν κατά πάσα πιθανότητα το μεγαλύτερο λάθος στη σύγχρονη ιστορία.
Οι ιστορικοί αναζητούν συχνά τις ρίζες του αγγλογερμανικού ανταγωνισμού στα γεγονότα των δεκαετιών του 1890 και 1900. To αφήγημα πηγαίνει κάπως έτσι. Η γερμανική οικονομία υπερτερούσε της βρετανικής οικονομίας, κάτι που φαινόταν στην επιγραφή “Made in Germany” σε όλο και περισσότερα εισαγόμενα προϊόντα. Η Γερμανία είχε επίσης αυτοκρατορικές φιλοδοξίες, αποκτώντας αποικίες στην Ασία και την Αφρική. Και κατασκεύαζε έναν στόλο με προφανή στόχο να ανταγωνιστεί το Βασιλικό Ναυτικό.
Οσο η οικονομία τους ευδοκιμούσε, τόσο οι Γερμανοί θεωρούσαν το πολιτικό τους σύστημα – όπου το κοινοβούλιο είχε πολύ μικρότερη δύναμη από το βρετανικό ισοδύναμό του και ο μονάρχης πολύ περισσότερη δύναμη – ανώτερο. Τα υλικά τους επιτεύγματα τόνωναν έναν εθνικισμό που είχε ήδη βαθιές ρίζες. Η δημιουργία μιας Παγγερμανικής Ενωσης είχε στόχο την προώθηση μιας μεγαλύτερης γερμανικής εδαφικής επέκτασης.
Το αποτέλεσμα ήταν η Βρετανία και η Γερμανία να ακολουθήσουν το αρχαίο παράδειγμα της Σπάρτης και της Αθήνας: η απερχόμενη δύναμη και η ανερχόμενη δύναμη κατέληξαν να πολεμήσουν μεταξύ τους. Ο πολιτικός επιστήμονας του Χάρβαρντ Γκρέιαμ Αλισον μίλησε για την «παγίδα του Θουκυδίδη».
Η Αμερική και η Κίνα είναι άραγε έτοιμες να επαναλάβουν αυτό το κλασικό ιστορικό λάθος; Εχοντας περάσει μια συναρπαστική εβδομάδα στο Πεκίνο και τη Σανγκάη, φοβάμαι πως η απάντησή μου είναι καταφατική.
Η κινεζική οικονομία έχει ήδη προσπεράσει από μια άποψη την αμερικανική. Οι Κινέζοι ακολουθούν μια στρατηγική για να μειώσουν την απόσταση και στην τεχνολογία. Λέγεται «Made in China 2025».
Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει τη δική του εκδοχή της αυτοκρατορικής Weltpolitik των Γερμανών: την πρωτοβουλία «Μια ζώνη, ένας δρόμος», που προβλέπει την παγκόσμια επέκταση της κινεζικής υποδομής και επιρροής. Και ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός φιλοδοξεί (όπως μου είπε ένας κινέζος πανεπιστημιακός) να είναι ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου όταν η Λαϊκή Δημοκρατία θα γιορτάζει την εκατοστή της επέτειο, το 2049.
Όπως οι Γερμανοί πριν από έναν αιώνα, οι Κινέζοι δεν ανησυχούν πλέον για το αν η αγγλόφωνη δημοκρατία είναι ανώτερη από το πολιτικό τους σύστημα. Το μονοπώλιο του Κομμουνιστικού Κόμματος στην εξουσία θεωρείται τώρα πηγή ισχύος. Ολοι επαινούν τον Σι, όπως προφανώς κάποτε όλοι επαινούσαν τον Γουλιέλμο Β’ στο Βερολίνο.
Οσο για τον εθνικισμό, η άνοδός του είναι προφανής. «Υπάρχει όμως και κινεζικός λαϊκισμός», με προειδοποίησαν.
Όπως έδειξαν τα γεγονότα του 1918, η Γερμανία υπερτίμησε τον εαυτό της και υποτίμησε τη Βρετανία. Φοβάμαι ότι οι Κινέζοι κάνουν σήμερα το ίδιο λάθος με την Αμερική, με την ενθάρρυνση άλλων Ασιατών. Ο παλιός μου φίλος Κισόρε Μαμπουμπάνι, πρώην αντιπρόσωπος της Σιγκαπούρης στον ΟΗΕ, εξέδωσε πρόσφατα ένα μικρό βιβλίο με τον τίτλο «Το έχει χάσει η Δύση;» Η απάντησή του είναι ΝΑΙ.
«Το μεγαλύτερο στρατηγικό λάθος που θα μπορούσε να διαπράξει σήμερα η Αμερική», γράφει, «είναι να καταβάλει μια μάταιη προσπάθεια να εκτροχιάσει την επιτυχημένη ανάπτυξη της Κίνας προτού η Κίνα κατακτήσει καθαρά την πρώτη θέση.»
Όταν συναντηθήκαμε την περασμένη εβδομάδα στο Πεκίνο, ο Μαμπουμπάνι μου είπε πως πιστεύει ότι η Αμερική θα το κάνει τελικά αυτό το λάθος – αρχίζοντας με την κήρυξη εμπορικού πολέμου από τον Τραμπ -, επειδή «υποσυνείδητα η Δύση δεν μπορεί να δεχθεί την άνοδο της Κίνας».
Οι πεποιθήσεις αυτές ενισχύουν μια κάποια αλαζονεία στο Πεκίνο. Οι κινέζοι αξιωματούχοι που συνάντησα επέμεναν ότι θα αντέξουν έναν εμπορικό πόλεμο. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι ένας τέτοιος πόλεμος δεν θα κρατήσει έτσι κι αλλιώς πολύ, γιατί το αμερικανικό δημοκρατικό σύστημα θα υπονομεύσει την αμερικανική διαπραγματευτική θέση. Σε έξι μήνες δεν είναι οι ενδιάμεσες εκλογές; Οι αμερικανοί αγρότες δεν γκρινιάζουν ήδη για τις συνέπειες του εμπορικού πολέμου στις εξαγωγές σόγιας στην Κίνα;
Η αλήθεια όμως είναι ότι οι Κινέζοι εξαρτώνται περισσότερο από τις διευθετήσεις του παγκόσμιου εμπορίου και θα χάσουν περισσότερα σε έναν εμπορικό πόλεμο. Η αμερικανική αγορά βαραίνει περισσότερο στην Κίνα απ’ό,τι η κινεζική αγορά στην Αμερική.
Επιπλέον, η κινεζική οικονομία δεν είναι όσο ισχυρή φαίνεται. Ενας οικονομολόγος που συνάντησα ξεκαθάρισε ότι παρόλο που δεν προβλέπει μια κινεζική χρηματοπιστωτική κρίση, πιστεύει ότι η συνεχιζόμενη λειτουργία μη επικερδών κρατικών επιχειρήσεων χάρις στο χρέος υπονομεύει την αποτελεσματικότητα της οικονομίας.
Ο κινεζικός λαός λυγίζει κάτω από ένα μεγάλο βουνό χρέους. Υστερα από δεκαετίες αφθονίας, η εργατική δύναμη της Κίνας συρρικνώνεται και ο πληθυσμός γηράσκει, θυμίζοντας την Ιαπωνία της δεκαετίας του 1990. Αυτό δείχνει ότι η ανάπτυξη στο μέλλον θα είναι μικρότερη.
Οι δυτικοί παρατηρητές θεωρούν ότι η συγκέντρωση ισχύος στα χέρια του Σι είναι ένδειξη δύναμης. Ισως. Με εντυπωσίασε όμως η παρατήρηση ενός πρώην υπουργού ότι η άνοδος του Σι απέτρεψε μια μείζονα πολιτική κρίση το 2012. «Εσωσε το κόμμα, τη χώρα και τον στρατό», είπε. Μια χώρα όμως που χρειάζεται μια δικτατορία για να είναι σταθερή δεν είναι όσο ισχυρή δείχνει. Όπως και μια χώρα που βασίζεται στην ατομική ελευθερία δεν είναι όσο αδύναμη δείχνει.
Υπάρχουν δύο σενάρια. Η Αμερική και η Κίνα μπορεί να πέσουν μαζί στην παγίδα του Θουκυδίδη και ο εμπορικός τους πόλεμος να εξελιχθεί σε πραγματικό. Η να συμβεί αυτό που ο Χένρι Κίσινγκερ αποκαλεί «συν-εξέλιξη». Ο δεύτερος αυτός δρόμος δεν θα είναι εύκολος. Θα είναι όμως προτιμότερος από την επανάληψη του αγγλογερμανικού ανταγωνισμού.
Πριν από 104 χρόνια, δεν γνώριζαν πολλοί Βρετανοί για την υποχρέωση της χώρας τους να υπερασπιστεί την ουδετερότητα του Βελγίου. Το έμαθαν μόνο όταν η Γερμανία εισέβαλε στο Βέλγιο τον Αύγουστο του 1914. Αντιστοίχως, δεν γνωρίζουν σήμερα πολλοί Αμερικανοί τις υποχρεώσεις τους σε περίπτωση που γίνει προσπάθεια να καθοριστεί το μέλλον της Ταϊβάν με μη ειρηνικούς τρόπους.
Ένα αυστηρό σύστημα συμμαχιών καταδίκασε τη Βρετανία και τη Γερμανία σε πόλεμο το 1914, γράφει ο Κίσινγκερ στο βιβλίο του «Διπλωματία». Οι πολιτικοί στην Ουάσινγκτον και το Πεκίνο πρέπει να αποφύγουν σήμερα αυτή την αυστηρότητα. Το να επαναλάβουν τα λάθη που έστειλαν τον παππού μου στην κόλαση της Φλάνδρας θα ήταν – για να το πω ήπια – κρίμα.
(*) Ο Νάιαλ Φέργκιουσον είναι βρετανός ιστορικός
Ο… κηρυγμένος πόλεμος Euroleague και Champions League
*Γράφει ο Μενέλαος Σεβαστιαδής
Η ΑΕΚ πανηγυρίζει την κατάκτηση του, μόλις δεύτερου στην ιστορία, Basketball Champions League. Η νεοσύστατη διοργάνωση πανηγυρίζει τα βήματα προόδου της, με τις εντυπωσιακές εικόνες και ατμόσφαιρα που επικράτησε στο final four του ΟΑΚΑ. Οταν σβήσουν τα φώτα, όμως, το ευρωπαϊκό μπάσκετ θα συνεχίσει να ψάχνει μια λύση, αφού ο διχασμός είναι μεγάλος, διαρκώς εντείνεται και προς ώρας, δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ.
Από το 2000 που δημιουργήθηκε η Ευρωλίγκα, με την ανοχή αν όχι τις ευλογίες της παγκόσμιας Ομοσπονδίας μπάσκετ FIBA, προχώρησε και εδραίωσε μια ελιτίστικη διοργάνωση με όλη την αφρόκρεμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η εταιρία ECA που την διαχειρίζεται, με διαχρονικό CEO τον Ισπανό Τζόρντι Μπερτομέου, έφτιαξε σταδιακά και μια δεύτερη ισχυρή διοργάνωση, το Eurocup και κυριάρχησε απόλυτα σε διασυλλογικό επίπεδο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Οταν το καλοκαίρι του 2016 η FIBA εμφανίστηκε, όχι ακριβώς αιφνιδιαστικά αφού είχε στείλει σημάδια και ανακοίνωνε την ίδρυση του Basketball Champions League, σήμανε… συναγερμός. Μια νέα προοπτική ανοιγόταν για ομάδες που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα στο, επισήμως πια, κλειστό κλαμπ της Ευρωλίγκας με τα 11 εγγυημένα συμβόλαια σε βάθος δεκαετίας, ένα αντίπαλο μέγεθος, αν και όχι δέος σε πρώτο άκουσμα εμφανιζόταν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Η FIBA πόνταρε, όπως ήταν λογικό στην σημερινή εποχή του αυστηρά επαγγελματικά αθλητισμού στο δυνατό της ταμείο, εγγυώμενη 30 εκατομμύρια ευρώ για να στηρίξει την διοργάνωση και να μοιράσει στους συμμετέχοντες.
Η Ευρωλίγκα, που άκουγε μεν σποραδικές γκρίνιες για μικρά έσοδα σε σχέση με την λάμψη του προϊόντος, αλλά δεν… ίδρωνε και πολύ αφού έπαιζε μόνη μπάλα, μέσα σε μια μέρα κι αυτό είναι κυριολεκτικό εμφάνισε μια σύναψη συμφωνία με εταιρία που θα έδινε 40 εκατομμύρια ευρώ! Οι φήμες λένε ότι η Ρεάλ και η Μακάμπι, από τους ισχυρούς πυλώνες της Ευρωλίγκας έκλεισαν το deal, το οποίο στα ψιλά γράμματα μιλούσε για εκτιμώμενα και όχι εγγυημένα κέρδη, αλλά εκείνη την ώρα αυτό που προείχε ήταν οι εντυπώσεις.
Το παιχνίδι άρχισε να χοντραίνει ότι οι Εθνικές ομοσπονδίες μπάσκετ, μέλη της FIBA και στην πλειοψηφία τους ταγμένες σε αυτήν, όπως και οι κατά χώρα λίγκες, διοργανώτριες του πρωταθλήματος, άρχισαν να πιέζουν, έως να απειλούν όπως κατήγειλε η Ευρωλίγκα, τις ομάδες που θα συμμετείχαν σε διοργανώσεις της ECA. Εξαιρούσαν όσες είχαν υπογράψει το 10ετές κλειστό συμβόλαιο με την Ευρωλίγκα, μεταξύ των οποίων και ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό και συνολικά η στόχευση ήταν στο Eurocup.
Η FIBA γνώριζε ότι δεν μπορούσε αρχικά να στοχεύσει, ούτε καν να… πλησιάσει στον πυρήνα της Ευρωλίγκας και ήθελε να αρχίσει τις περιφερειακές φθορές, μέσα από την δεύτερη διοργάνωση που είχε αρκετά καλά ονόματα.
Το αποτέλεσμα που προέκυψε, ήταν… τρεις διοργανώσεις. Τίποτα δεν καταργήθηκε, κυρίως τίποτα δεν συμφωνήθηκε σε πολλές αλλά μάλλον τυπικές συναντήσεις μεταξύ των δύο πλευρών και ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του.
Η πρόσφατη κορύφωση της κόντρας του Παναθηναϊκού με την Ευρωλίγκα, με βαριές εκφράσεις και με την ευθεία «απειλή» του Δημήτρη Γιαννακόπουλου ότι φεύγει για το Champions League, άνοιξε εκ νέου την κουβέντα για το πώς μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση και αν μπορεί ποτέ να υπάρξει πραγματική απειλή για την Ευρωλίγκα. Ας δούμε, όμως, τα κύρεια επιχειρήματα που παρουσιάζουν οι δύο πλευρές:
EUROLEAGUE: Το αυτονόητο που παρουσιάζει η Ευρωλίγκα είναι ότι μαζί της και μάλιστα γερά δεμένα, τα κορυφαία κλαμπ της Ευρώπης. Η ελίτ των ομάδων σε ποιότητα, βάση φιλάθλων, οικονομική δυνατότητα διοικούντων συγκροτούν μια λαμπερή διοργάνωση που συγκεντρώνει διαχρονικά και τα μεγάλα ονόματα παικτών και το ενδιαφέρον των φιλάθλων.
Κατηγορεί την FIBA ότι χρησιμοποιεί… αντιδημορκατικές μεθόδους για να της αποδυναμώσει διοργανώσεις και φέρνει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την τακτική που ακολουθούσε η Ελληνική Ομοσπονδία να μην χρησιμοποιεί στην ΕΛλάδα τους 4 διαιτητές που παίζουν στην Ευρωλίγκα, μέχρι που αυτοί δικαιώθηκαν στα δικαστήρια.
Αύξησε τα έσοδα των ομάδων, σημαντικά μάλιστα, για να μειώσει τις αντιδράσεις τους και να μην υστερεί έναντι των πολλών χρημάτων που εξαρχής μοίρασε το Champions League. Ακόμα πάντως δεν τους… γεμίζει τα ταμεία.
Κάνει επικοινωνιακή επίθεση, προτείνονταςε κάθε τόσο ο νικητής του Champions League να εξασφαλίζει συμμετοχή στο… Eurocup, για να δείχνει ότι το θεωρεί τρίτης διαλογής διοργάνωσης και ότι η Ευρωλίγκα δεν… ασχολείται μαζί του.
Εχει αναγγείλει αύξηση των ομάδων, από 16 σε 18 και λίγο αργότερα σε 20, ώστε να προσελκύσει μεγαλύτερη πελατεία και να… αποτινάξει την κατηγορία του κλεισού κλάμπ λόγω των 11 εγγυημένων συμβολαίων.
Κατηγορεί την FIBA για τον διχασμό αφού «εμείς υπήρχαμε και έχουμε καθιερωθεί, αυτοί έφτιαξαν μια νέα διοργάνωση».
CHAMPIONS LEAGUE: Ηπια και… βολιδοσκοπητική τακτική ακολουθεί η φρέσκια διοργάνωση, υπό την δοικητική ηγεσία του Ελληνα CEO, Πατρίκ Κομνηνού. Αντιμετωπίζει ρεαλιστικά την κατάσταση, με σταθερή παραδοχή ότι η Ευρωλίγκα είναι η κορυφαία διοργάνωση, αλλά δεν παύει να… υπενθυμίζει ότι σε βάθος πενταετίας προσδοκά να της έχει πάρει την κορυφή.
Το βασικό της επιχείρημα, είναι ο σεβασμός στα αγωνιστικά κριτήρια και στα Εθνικά πρωταθλήματα. Στο Champions League βγαίνεις μόνο βάσει κατάταξης στο πρωτάθλημά σου, όχι με το… πορτοφόλι του αφεντικού ή, την δημοφιλία του κλαμπ. Κατ’ επέκταση, έχει νόημα να επενδύσει κάποιος αφού ξέρει ότι έχει κάτι να κυνηγήσει, ενώ το μπάσκετ ανοίγεται σε νέες αγορές, σε νέους φιλάθλους.
Αποδείχθηκε έξυπνη η κίνηση να δίνει την διοργάνωση του final four σε έναν εκ των τεσσάρων συμμετεχόντων, αφού και πέρυσι στην Τενερίφη και φέτος στο ΟΑΚΑ πεικράτησε εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, κατάμεστα γήπεδα και γενικά η εκδήλωση… συζητήθηκε.
Προσφέρει χρήματα που θεωρούνται ίσως και δυσαάλογα με το μέγεθος της διοργάνωσης που ακόμα βηματίζει διστακτικά, αλλά είναι ένα μπόνους για την αξιοπιστία της. Πριν τις αυξήσεις της Ευρωλίγκας, ο νικητής του 2016-17 έπαιρνε περισσότερα από της Ευρωλίγκας και συνολικά οι αποδοχές κρίνονται άκρως δελεαστικές.
Μείωσε τις ομάδες από 40 σε 32, όπου και θα παραμείνουν, ανεβάζοντας σημαντικά το επίπεδο του ανταγωνισμού και της ποιότητας.
Κατηγορεί την Ευρωλίγκα για «αθέμιτες αθλητικές πρακτικές, καθαρά εμπορικές που στοχεύουν στην πλήρη απαξίωση των εθνικών πρωταθλημάτων και των εθνικών ομάδων», προσοδκώντας έτσι να συγκινήσουν τους απλούς φιλάθλους.
Το ευρωπαϊκό μπάσκετ, βλέπει μεν χρήμα να μπαίνει στην… σκηνή, ξέρει δε ότι αυτό είναι για λόγους πείσματος και ότι μακροπρόθεσμα με τρεις διοργανώσεις δεν μπορεί να προσδοκά σε οφέλη. Οι δύο πλευρές δεν δείχνουν καμία διάθεση συνεννόησης, όσες φορές κι αν κάθισαν στο τραπέζι δεν τα κατάφεραν.
Η Ευρωλίγκα παραμένει η ισχυρή, με τους κορυφαίους στις τάξεις της, το Champions League χαμογελά για τα σταθερά του βήματα στα δύο πρώτα χρόνια και προσδοκά ότι αν πείσει έναν από τον σκληρό πυρήνα της Ευρωλίγκας να συνταχθεί μαζί του, θα έχει ανοίξει την πόρτα για την σταδιακή του επικράτηση.
*Ο Μενέλαος Σεβαστιάδης είναι δημοσιογράφος
“Νάρκη” στο ΧΑA βάζει η FF!
*Του Γιάννη Διονάτου
Αναμφίβολα η υπόθεση της FF θα αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στην εβδομάδα που
ολοκληρώνεται στο ΧΑ, αλλά και στο σύνολο της επιχειρηματικής ζωής της χώρας.
Ήταν εξάλλου κάτι που σχεδόν κάνεις δεν το περίμενε, μεταξύ των οποίων και η διοίκηση της εταιρείας FF η οποία έδειξε με τον “καλύτερο” τρόπο τον αιφνιδιασμό τον οποίο δέχθηκε από τους αναλυτές (ή αναλυτή) του Quintessential Capital Management.
Το βασικό ωστόσο πρόβλημα που ανέδειξε η υπόθεση της FF και ο μέγας κίνδυνος για το ΧΑ
είναι το θέμα της εταιρικής διακυβέρνησης, ένας τομέας που οι περισσότερες εισηγμένες εταιρείες φαίνεται πως είναι σε μεγάλο ή σε μικρότερο βαθμό εκτεθειμένες σε οποιονδήποτε έλεγχο μπορεί να αντιμετωπίσουν στο μέλλον.
Βεβαίως το γεγονός πως κάποιοι επενδυτές ή funds επιθυμούν να ελέγχουν τις εισηγμένες στο ΧΑΑ εταιρείες δεν αποτελεί απαραίτητα ένα αρνητικό στοιχείο, καθώς φαίνεται πως το ελληνικό χρηματιστήριο μπαίνει εκ νέου στο “μικροσκόπιο” των επενδυτών.
Το θέμα όμως είναι οι εισηγμένες στο ΧΑ εταιρείες να εντοπίσουν τα σημεία εκείνα που “πονούν” και να τα “γιατρέψουν” έγκαιρα και να “θωρακιστούν” προκειμένου να γίνουν θελκτικές στα επενδυτικά κεφάλαια εκείνα που επιθυμούν να τοποθετούν στο ελληνικό χρηματιστήριο, αλλά και στις ίδιες.
* o Γιάννης Διονάτος είναι δημοσιογράφος και επικεφαλής του EMEA.gr και του STARTUPPER.gr
Καμπανάκι του ΠτΔ για τα μορφώματα του λαϊκισμού
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, συμμετέχει στην όγδοη ετήσια συνδιάσκεψη για την κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία διοργανώνεται από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας. Ο κ. Παυλόπουλος, κατά την ομιλία του στο δημαρχιακό μέγαρο της Φλωρεντίας Παλάτσο Βέκιο, αναφέρθηκε διεξοδικά στην αρχή της αλληλεγγύης, στο πλαίσιο του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου.
«Η δημοκρατική αρχή, η αρχή του κράτους δικαίου, η αρχή του κοινωνικού κράτους, η αρχή της νομιμότητας της διοικητικής δράσης, η ασφάλεια δικαίου και η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα, δεν συνιστούν μόνο τα θεμέλια του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού αλλά αποτελούν και νομικές αντηρίδες, επί των οποίων εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και η εν γένει δημοκρατική νομιμοποίηση της λειτουργίας της» τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Όπως τόνισε ο κ. Παυλόπουλος κατά την παρέμβαση του, εάν δεν βρει ουσιαστική εφαρμογή η αρχή της αλληλεγγύης στις ευρωεκλογές του 2019, οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις ενδέχεται να βρεθούν σε δύσκολη θέση και να ευνοηθούν μορφώματα του λαϊκισμού.
«Η αρχή της αλληλεγγύης αναδεικνύεται σε βασική νομική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεμελιώδους μάλιστα σημασίας για την συνεκτικότητα και, ως εκ τούτου, τη βιωσιμότητά της» πρόσθεσε. Και εξήγησε ότι η εφαρμογή της αρχής αυτής, επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση «να υπερβεί, μερικώς τουλάχιστον, ορισμένες από τις δυσκολίες που προκαλούνται από τις ιδιαιτερότητες της δομής της και να συμβάλλει στην ενότητα και αποτελεσματικότητα της λειτουργίας της, προς όφελος όλων των κρατών-μελών της, πρωτίστως δε των Ευρωπαίων πολιτών».
Ο κ. Παυλόπουλος υπογράμμισε, επίσης, ότι η αλληλεγγύη «συντείνει στην πραγμάτωση της «ισχύος εν τη ενώσει», σε βαθμό μάλιστα που μπορεί να θεωρηθεί sine qua non προϋπόθεσή της».
Αλλά δεν έκρυψε, παράλληλα, ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας σημαντικής πρόκλησης, η οποία συνίσταται στον ταυτόχρονο σεβασμό όλων των επιμέρους πτυχών και εγγυήσεων της αρχής της αλληλεγγύης. «Κυρίως, δε, των πτυχών και εγγυήσεων της αρχής της κοινωνικής αλληλεγγύης, η οποία δέχεται σήμερα και τις μεγαλύτερες πιέσεις» σημείωσε.
Kατά την ομιλία του, ο Προκόπης Παυλόπουλος υπογράμμισε ότι «είναι αναγκαίο και, επέκεινα, νομικώς επιβεβλημένο η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης να γίνεται σεβαστή και όταν αναλαμβάνεται κοινή δράση των κρατών-μελών με βάση την μεταξύ τους αλληλεγγύη, έτσι ώστε οι εκάστοτε πολιτικές επιλογές να μην αποβαίνουν εις βάρος του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής συνοχής».
Ολοκληρώνοντας, θέλησε να καταστήσει σαφές ότι ερμηνεία του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου δείχνει πως «ο σκοπός όλων των επιμέρους εγγυήσεων της αρχής της αλληλεγγύης, ανεξαρτήτως του υποκειμένου των in concreto υποχρεώσεων που προκύπτουν, είναι κοινός και αφορά την προστασία του Ανθρώπου -άρα και του Eυρωπαίου Πολίτη- ως πρωταρχικού θεμελίου της ευρωπαϊκής έννομης τάξης».
Ο Στ.Σπανουδάκης στο ThePresident
Ο συνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης μιλά στο thepresident, για όλα και για όλους, με αφορμή τη συναυλία «Τη ζωή μου ξετυλίγω», στο Θέατρο Παλλάς τη Δευτέρα 14 και την Τρίτη 15 Μαίου 2018.
Επιστροφή στις συναυλίες μετά από καιρό! Τελικά η μοναξιά του αναχωρητισμού είναι που δίνει ζωή στον καλλιτέχνη ή η συνεύρεση με το κοινό;
Στον καλλιτέχνη, γενικά, δεν ξέρω. Στον συνθέτη, όμως, κατά τη γνώμη μου πάντα, το πρώτο. Η μοναξιά σε φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου. Εκεί, λοιπόν, σαν μια γλυκιά και αγαπημένη από χρόνια φίλη, έρχεται η μουσική και σε παίρνει στην τεράστια αγκαλιά της. Και σε βγάζει από άγχη, προβλήματα, αδυναμίες, φόβους κλπ, για λίγο. Είναι, όμως, τόσο πολύ αυτό το λίγο. Και … Πάλι απ’ την αρχή, σε μια χώρα που αιμορραγεί …..
Σε όλη τη διάρκεια της μεγάλης σας καριέρας, ποιον θεωρείται σημαντικότερο σταθμό σας και γιατί;
Θα έλεγα το ότι γεννήθηκα. Γιατί αυτό με αναγκάζει, ως σκεπτόμενο και μόνον άνθρωπο, να προβληματιστώ για το αναπόφευκτο τέλος. Τον θάνατο. Κι έτσι η μουσική,(που μου δωρήθηκε εκ γενετής, άγνωστον γιατί) είναι πάλι αυτή, που, μέσα από τις συμπληγάδες της ζωής και του εαυτού μου, με οδήγησε τελικά, στο happy end. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι ο σημαντικότερος σταθμός της ζωής μου, άρα και της μουσικής μου, είναι η στιγμή που γνώρισα τον Χριστό: 12/11/1975.
Κοιτάζοντας πίσω, βλέπει κανείς δεκάδες επιτυχημένα τραγούδια σας (μουσική-στίχοι), αλλά και δεκάδες επιτυχημένες μουσικές (χωρίς στίχο). Ποιες οι απαιτήσεις κάθε είδους; Και σε ποιο είδος νιώθετε πιο άνετα ως δημιουργός;
Σαφώς στη σκέτη μουσική. Γιατί εκεί «όλα είναι κρυμμένα, μυστικά και μαγεμένα». Όποιος αφεθεί στη μουσική, είτε ως ακροατής, είτε ως δημιουργός, ξέρει τι εννοώ. Και, δόξα τω Θεώ, είμαστε πολλοί. Το τραγούδι, τώρα, άγιο από τη φύση του, έχει τόσο βρωμίσει στις μέρες μας, που για κάποιον σαν κι εμένα, ευγενώς ιδιόμορφο, είναι είδος προς αποφυγήν. Δεν φταίει, όμως, το τραγούδι. Όσοι το κάναν καριέρα και παντιέρα φταίνε.
Στη μουσική σας υπάρχει σχεδόν πάντα ένα πάντρεμα Δύσης και Ανατολής. Αυτό που εσείς πετυχαίνετε δημιουργικά στη μουσική σας είναι πιστεύετε εφικτό στον χώρο της κοινωνίας, της πολιτικής και του πολιτισμού γενικότερα; Είναι ζητούμενο (θα έπρεπε να είναι ζητούμενο); Ή μήπως έχει ήδη επιτευχθεί; Μήπως «ανήκομεν εις την Δύσιν» μόνο;
Εγώ νομίζω ότι δεν ανήκουμε πουθενά. Είμαστε ολομόναχοι, με την καλή και την κακή έννοια. Ο σωστός Έλληνας περιέχει, ή κουβαλάει, στη ψυχή του και τα δύο. Αυτό, λοιπόν, αναγκαστικά θα τον κάνει ή ιδιοφυή, ή τρελό. Διαλέξτε. Κοιτάξτε γύρω σας. Και μέσα σας. Άλλωστε, μέσα μας κρύβονται όλα. Είναι, όμως, δύσκολο το εσωτερικό «σκάψιμο» και αποφεύγεται από τους πολλούς. Δόξα τω Θεώ όμως, για τους λίγους. Αυτοί, άλλωστε, κάνουν πάντα την διαφορά.
Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών στάθηκε για σας αφορμή δημιουργίας;
Καμία αλλαγή στην ουσιαστική και καθημερινή σχέση μου, με τη μουσική. Είναι, όπως είπα και πριν, αλλού το «παιχνίδι». Σαν ναυαγός σε ερημικό νησί, που αγωνίζεται να υπάρξει, να επιβιώσει, αγνοώντας εντελώς το τι γίνεται αλλού. Έτσι κάπως είναι η δημιουργία.
Αν σας ζητούσαν να κάνετε μια αποτίμηση της πορείας των Ελλήνων μέσα σ’ αυτά τα δέκα χρόνια της ελληνικής κρίσης, τι θα λέγατε; Άλλαξαν οι Έλληνες προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο; Βρήκαν κάτι που έπρεπε να βρεθεί, ή έχασαν κάτι που δεν έπρεπε να χαθεί;
Νομίζω ότι ακόμη ψαχνόμαστε σε λάθος μέρος. Αν το ποιος φταίει απαντηθεί με το «εγώ», τότε είμαστε σε καλό δρόμο. Αν δεν καταλάβουμε ότι πίσω απ’ όλα υπάρχει Θεός που ελέγχει και, κυρίως, αγαπάει, πού να βρούμε λύση, ελπίδα, στήριγμα; Όλα τα άλλα, μάταια και εφήμερα. Ενός εστίν χρεία.
Είστε ένας άνθρωπος που δείχνετε αποτραβηγμένος από τη δημοσιότητα και τη βουή του lifestyle. Τι είναι αυτό που στηρίζει έναν άνθρωπο όταν βρίσκεται «μόνος προς μόνον»; Δεν έχει κινδύνους οι μοναξιά;
Το αντίθετο. Οι κίνδυνοι υπάρχουν στο lifestyle και την πολυκοσμία. Η μοναξιά είναι πολύ καλός σύμβουλος και οδηγός. Φτάνει να είναι από άποψη η ανάγκη, και με αγάπη. Όχι από φόβο της ζωής, αλλά από δίψα για την όντως ζωή.
Οι αναφορές σας στην πατρίδα και η δισκογραφία σας που εμπνέεται από την Ελλάδα και τη χριστιανική πίστη, έχουν κάνει πολλούς να σας χαρακτηρίσουν ιδεοληπτικό και σωβινιστή. Οπότε θα σας ρωτήσω ξανά, αυτό που ακούγεται κλισέ, αλλά έχει εντούτοις το νόημά του: τι απαντάτε απέναντι σ’ αυτή τη μομφή;
Δίκιο έχουν. Κυρίως, γιατί δεν ξέρουν τι λένε. Είναι οι γλυκύτατοι, τα πάντα γνωρίζοντες, «ταμπελάνθρωποι». Αντί επιχειρημάτων, βαρετές, ανέμπνευστες και ξεπερασμένες ταμπέλες. Που δηλώνουν μόνον πού κατοικεί το μυαλό τους. Συγχωρεμένοι από εμένα ολοψύχως, κυρίως γιατί μου υπενθυμίζουν όσα καμμιά φορά ξεχνώ.
Ετοιμάζετε νέα δισκογραφική δουλειά αυτό τον καιρό;
Ναι, και κάποια κομμάτια θα τα παίξω στις συναυλίες μου.
Γ.Μ.
Από το «Κίνημα Δεν Πληρώνω» στο «Κίνημα Δεν Κληρονομώ»
Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, σχετικά με την εκρηκτική αύξηση των αποποιήσεων κληρονομιάς, ιδίως όταν αυτές περιλαμβάνουν ακίνητα, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Το “Κίνημα Δεν Πληρώνω” του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε τελικά το “Κίνημα Δεν Κληρονομώ”. Κόποι μιας ζωής μένουν στα αζήτητα και καταλήγουν στο Δημόσιο λόγω της υπερφορολόγησης και της οικονομικής καχεξίας που έχει παγώσει την αγορά κατοικίας. Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας “Η Καθημερινή”, οι αποποιήσεις κληρονομιών το 2017 έφτασαν τις 130.000, αριθμός υπερτριπλάσιος σε σχέση με το 2014.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να αναστραφεί μόνο με δραστική μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στα ακίνητα και με εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου μεταρρυθμίσεων και παροχής κινήτρων που θα αναθερμάνουν την αγορά κατοικίας.
Η Νέα Δημοκρατία, για να οδηγήσει την αγορά κατοικίας ξανά σε ανάπτυξη, έχει δεσμευθεί για τα εξής:
Τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%, ώστε ο μέσος φόρος να ανέρχεται σε 350€ περίπου, από 500€ σήμερα.
Τη χορήγηση έκπτωσης φόρου ύψους 40 έως 50% της δαπάνης για εργασίες ενεργειακής και λειτουργικής αναβάθμισης ακινήτων, με ειδική μέριμνα για τα φτωχότερα νοικοκυριά και για όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας.
Την απλοποίηση των μεταβιβάσεων και τη μείωση των δικαιολογητικών για τη μεταβίβαση ακινήτων.
Την ταχύτατη ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού, ώστε οι χρήσεις γης να μην επιδέχονται αμφισβήτησης.
Την ενίσχυση των φορολογικών κινήτρων για την απόκτηση ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα από πολίτες άλλων κρατών (Πρόγραμμα golden visa / nom dom).
Έτσι το ακίνητο θα πάψει να είναι βάρος και θα ξαναγίνει μοχλός ανάπτυξης για την οικονομία και ασφάλειας για τα νοικοκυριά».
Τα 3,5 χρόνια ΣΥΡΙΖΑ έγιναν 21 περικοπές στις συντάξεις
“Αν δεν ήταν τραγικό θα μπορούσε να είναι ένα πολύ καλό ανέκδοτο να λέει στη Βουλή ο κ. Πετρόπουλος -ασύλληπτο για υπουργό- ότι δεν έχουν μειωθεί οι συντάξεις επί ΣΥΡΙΖΑ, τα 3,5 αυτά χρόνια”, δήλωσε ο τομεάρχης Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της ΝΔ, βουλευτής Κυκλάδων Ιωάννης Βρούτσης, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, “Πρακτορείο 104,9 FM”.
Κληθείς να σχολιάσει δηλώσεις του βουλευτή της ΝΔ Νίκου Δένδια σχετικά με τις μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις, ο κ. Βρούτσης ανέφερε: “Οι 21 περικοπές των συντάξεων επί ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κείμενο το οποίο εξέδωσα εγώ δια μέσω δελτίου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας και πολύ σωστά και ορθά ο κ. Δένδιας αναφέρθηκε σε αυτό. Μέσα εκεί υπάρχουν και μειώσεις στις κύριες συντάξεις, βεβαίως, αναφέρονται οι 21 περικοπές, ύψους 10 δισ. ευρώ”.
“Οι μεγαλύτερες περικοπές στο συνταξιοδοτικό σύστημα από την ώρα που μπήκαμε στο μνημόνιο έγιναν επί ΣΥΡΙΖΑ”, επισήμανε ο κ. Βρούτσης, διευκρινίζοντας πως πρόκειται για “δέκα δισ. ευρώ στο τρίτο – τέταρτο μνημόνιο επί ΣΥΡΙΖΑ, όταν στο 1ο μνημόνιο οι παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό ήταν 3,5 δισ. και στο δεύτερο 4,7 δισ., δηλαδή επί ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγαλύτερες οι περικοπές στο συνταξιοδοτικό σύστημα και από το άθροισμα των δύο πρώτων μνημονίων”.
Ο τομεάρχης της ΝΔ χαρακτήρισε “ορισμό της πολιτικής απάτης και αθλιότητας”, τις ερμηνείες που το υπουργείο Εργασίας δίδει στο θέμα των περικοπών στις συντάξεις. Ερωτηθείς πώς προκύπτουν μειώσεις 40% στις συντάξεις διευκρίνισε: “Με βάση τις 21 περικοπές και τις επικείμενες μειώσεις που θα γίνουν τον Δεκέμβριο. Αυτές οι μειώσεις φέρνουν 35% μείωση στις κύριες συντάξεις μεσοσταθμικά και 44% μείωση μεσοσταθμικά στις επικουρικές συντάξεις, συγκριτικά με το 2014 […] δηλαδή, ένας συνταξιούχος σε σχέση με το 2014 και σήμερα, με την ωρίμανση του συνταξιοδοτικού του Κατρούγκαλου, που θα γίνει 31 Δεκεμβρίου 2018, θα έχει 35% μείωση στη σύνταξή του. Είναι η 1 έως 3 συντάξεις που λέω ότι θα κοπούν σε όλους, συνδυαστικά με τα αφορολόγητα. Είναι μία σκληρή πραγματικότητα, που θα μπορούσαμε να την είχαμε αποφύγει”.
Η “καθαρότητα” της εξόδου καθορίζει την κάλπη
Η «καθαρή έξοδος» τελικά δεν θα είναι και τόσο καθαρή, καθώς ο πρόεδρος του Εurogroup Mάριο Σεντένο επιβεβαίωσε ότι και θα υπάρχει εποπτεία και μάλιστα ενισχυμένη με έλεγχο κάθε τρίμηνο και θα συνεχιστεί η εφαρμογή σκληρών μέτρων με τις περικοπές συντάξεων και την κατάργηση του αφορολόγητου.
Ο ίδιος ο κ. Τσακαλώτος, άλλωστε έχει δηλώσει πως οι δανειστές θα ελέγχουν ανά τρίμηνο την ελληνική οικονομία, κάτι που δεν εφαρμόστηκε , όπως θυμίζουν από την Πειραιώς, στις υπόλοιπες χώρες όταν βγήκαν από τα μνημόνια. Όμως, το γεγονός ότι ο επικεφαλής του Eurogroup μιλά για εργαλείο ενισχυμένης εποπτείας σημαίνει ότι πρόκειται για ειδικού τύπου μηχανισμό, που δεν έχει προηγούμενο στην Ευρωζώνη. Ίσως, γι’ αυτό ο κ. Τσακαλώτος φέρεται να είναι υπέρμαχος των εκλογών πριν από το τέλος του έτους.
Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν πως η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να θολώσει το μήνυμα της μη καθαρής εξόδου με τη συμφωνία για το τέλος των μνημονίων και μία συμφωνία για το χρέος. Το γεγονός πως στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν δείχνουν σπουδή να υλοποιήσουν τα 88 προαπαιτούμενα, παρά τις δημόσιες παραινέσεις των αρμόδιων στελεχών προς τους υπουργούς, δείχνει πως στην κυβέρνηση δεν θέλουν να κλείσουν άμεσα την αξιολόγηση.
Όπως ανέφερε κορυφαίο στέλεχος της ΝΔ “μοιάζει σαν να θέλουν να σπρώξουν προς τα πίσω την ολοκλήρωση του Μνημονίου για να συναντήσουν κάποια ημερομηνία ή γεγονός”, ανάμεσα στα οποία ίσως είναι η συμφωνία για το χρέος καθώς οι Γερμανοί διαφωνούν με το γαλλικό σχέδιο της αυτοματοποιημένης ελάφρυνσης.
Έτσι, στην κυβέρνηση η ομάδα Τσακαλώτου έχει πιο ανοικτό το σενάριο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες εντός του Φθινοπώρου, εκτός εάν οδηγήσουν στα άκρα την διαπραγμάτευση πριν ολοκληρωθεί το μνημόνιο με στόχο να αποφύγουν τυχόν επιβολή λόγω των αγορών της προληπτικής γραμμής στήριξης.
Ο στενός πυρήνας των επιτελών του κ. Τσίπρα φλερτάρει με την ιδέα της ταυτόχρονης διεξαγωγής ευρωεκλογών και εθνικών εκλογών για να στρέψουν την δυσαρέσκεια στην ευρωπαϊκή κάλπη, κάτι που φαίνεται να προκρίνει και ο πρόεδρος της Βουλής κ. Ν Βούτσης – σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις του – αλλά η εφαρμογή των περικοπών στις συντάξεις θα προκαλέσει σοβαρό πολιτικό πλήγμα.
Πάντως, υπα΄ρχει μεταξύ στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, συζήτηση ή και ελπίδα πως θα μπορέσουν τραβώντας προς τα πίσω τη διαπραγμάτευση, οι περικοπές να μετατεθούν μετά τις εκλογές και ανάμεσα στα επιχειρήματα που ακούγονται, όπως λένε βουλευτές της ΝΔ, είναι για να μην ενισχυθεί η αντιευρωπαϊκή γραμμή στις ευρωεκλογές.
Το σενάριο της καθυστέρησης της διαπραγμάτευσης έχει σημαντικό κόστος για τη χώρα και την οικονομία και αντί να βοηθήσει θα ρίξει φωτιά στο εύφλεκτο καζάνι των spreads, δημιουργώντας αρνητικό περιβάλλον για τη χώρα. Μπορεί ο απώτερος στόχος να είναι η εφαρμογή των σκληρών μέτρων να γίνει από τη ΝΔ ώστε να υποστεί πλήγμα στις ευρωεκλογές, αλλά η χώρα θα έχει χρεωθεί πάλι με δεκάδες δις, όπως το 2015, και θα ξαναχρειάζεται μνημόνιο ή αυξημένη πιστοληπτική γραμμή στήριξης.
Το σενάριο για εκλογές τον Οκτώβριο του 2019, είναι στο τραπέζι των κυβερνητικών επιλογών αλλά μόνο εάν δεν βγει κανένα άλλο σενάριο θα υιοθετηθεί. Όλα είναι ανοικτά για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών αλλά το πρόβλημα είναι πως δημιουργείται ζήτημα για τη χώρα και η κυβέρνηση δεν δείχνει να ενδιαφέρεται, επισημαίνουν στη Πειραιώς, η οποία με τις εσωκομματικές εκλογές, στοχεύει στην κινητοποίηση των μελών της και σε μια πιο δυναμική συσπείρωση.
Η Μάρθα Λεκκάκου γράφει για την Ερμού και την επίσκεψη του Καρόλου
ΕΡMOY, H “COMME IL FAUT” *
Της Μάρθας Λεκκάκου
Τώρα ο Κάρολος και η Καμήλα. Λίγους μήνες νωρίτερα ο Εμμανουέλ και η Μπριζίτ. Στο κέντρο της Αθήνας, στην Ερμού, στον πιο πολυπερπατημένο δρόμο της Ελλάδας. Οι .. «Άγγλοι – Γάλλοι – Πορτογάλοι», – όπως λέει κι κι ο λαός – εν μια ριπή σπάνε τα πρωτόκολλά τους, αλλάζουν τα προγράμματά τους και βρίσκονται να βιντεοσκοπούνται στον πιο εμπορικό δρόμο της χώρας για να αγοράσουν κουλούρι Θεσσαλονίκης, λουκουμά, να βγάζουν σέλφι με περαστικούς, να πιούν φρέντο καπουτσίνο (χωρίς καλαμάκι για οικολογικούς λόγους, άλλωστε η Μ. Βρετανία είναι πρωτοπόρος σε αυτό), να χαμογελάσουν, να ανταλλάξουν χειραψίες, γοητεία και αποδοχή.
Τα χαμόγελα αμέτρητα, από όλους, διεθνείς επισκέπτες και περαστικούς. Το πλήθος συναθροίζεται και γίνεται αίφνης μια μεγάλη χαριεντίζουσα παρέα. Οι άγνωστοι- μεταξύ τους -περαστικοί, χαμογελούν μεταξύ τους, σχολιάζουν ευκαιριακά μεταξύ τους, ανταλλάσσουν γνώμες, αστειεύονται μεταξύ τους και γενικώς διακατέχονται από μια …ευφορία, ένα συναίσθημα απροσδόκητης έκπληξης σε συνδυασμό με μπόλικη αστική ευγένεια . Δώστε σημασία σε αυτό. Για λίγο οι περαστικοί αποκτούν ταυτόχρονα αστική ευγένεια. Καθώς μάλιστα η παρουσία του τηλεοπτικού φακού είναι εμφανής και μεγάλη, όλοι ή έστω οι περισσότεροι συμπεριφορικά «βάζουν τα καλά τους». Δηλαδή, οι περισσότεροι γίνονται comme il faut, καθωσπρέπει, καλά παιδιά δηλαδή. Άλλωστε ποιος θέλει να βγει στα ελάχιστα δευτερόλεπτα της τηλεοπτικής καταγραφής κατσούφης, απρεπής, αποσυνάγωγος δηλαδή σε ένα σύνολο ανθρώπων που χαίρεται και χαμογελά δίπλα στον κ. Μακρόν ή τον πρίγκιπα Κάρολο; Κανείς. Ή έστω ελάχιστοι.
Η Ερμού των παπουτσιών και των κουλουριών ίσως δεν είναι μόνον ο πιο εμπορικός δρόμος της Ελλάδας. Ίσως είναι η πιο “comme il faut” διαδρομή της Ελλάδας. Παρουσία κάμερας βέβαια.
*Αν και βρετανική η επίσκεψη, ο τίτλος έχει γαλλικό άρωμα, μιας και η γαλλική γλώσσα έχει συνδράμει με 80.000 λέξεις την αγγλική.