“Όχι μόνο δεν απαλείφονται με τη Συμφωνία των Πρεσπών η πλαστογράφηση της Μακεδονικής Ιστορίας και ο Αλυτρωτισμός των Σλάβων της ΠΓΔΜ, αλλά επιτείνονται και αποκτούν μια πολύ επικίνδυνη και επίσημη δυναμική, καθώς θα υπάρχει πλέον (μετά την κύρωσή της) μια κρατική οντότητα με το διεθνώς αναγνωρισμένο όνομα «Βόρεια Μακεδονία» και ένας «Μακεδονικός» λαός που θα μπορεί, κατά τη βούλησή του, να εργάζεται πλέον για την εθνική του ολοκλήρωση με την «απελευθέρωση» και προσάρτηση της «Νότιας Μακεδονίας (του Αιγαίου)».
*Του Βαγγέλη Μωυσή
Τα παραπάνω επισημαίνονται στο πόρισμα ομάδας εργασίας που συγκρότησαν φορείς της Βόρειας Ελλάδας με πρωτοβουλία του παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
Στο ίδιο πόρισμα, προβλέπεται –σε περίπτωση κύρωσης της Συμφωνίας- μελλοντική «επιθετικότητα» σε βάρος των ελληνικών επιχειρήσεων που παράγουν και εμπορεύονται διεθνώς προϊόντα Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης, ιδιαίτερα μετά την είσοδο της γειτονικής χώρας στην Ε.Ε., με κάθε ένδικο μέσο. Οι φορείς καταλήγουν με το αίτημα να μην κυρωθεί η Συμφωνία από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Στην ομάδα εργασίας συμμετείχαν:
1) ο κ. Αθανάσιος Σαρόπουλος, Πρόεδρος της Δ.Ε. του Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. και Συντονιστής της Ομάδας Εργασίας με αναπληρωτή τον κ. Δημήτριο Βαφειάδη, Αντιπρόεδρο της Δ.Ε.
2) ο κ. Στυλιανός Θεοδουλίδης, Μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Εξαγωγέων – ΣΕΒΕ με αναπληρωτή τον κ. Συμεών Διαμαντίδη, Οικονομικό Επόπτη του ΣΕΒΕ,
3) ο κ. Εμμανουήλ Βλαχογιάννης, Α΄ Αντιπρόεδρος του Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) με αναπληρωτή τον κ. Κωνσταντίνο Μωραϊτίδη, Υπεύθυνο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Επιχειρήσεων ΔΣ του ΕΒΕΘ,
4) ο κ. Χρήστος Μαρμαρινός, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος Βιοτεχνών του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ),
5) ο κ. Νικόλαος Σούλτος, Καθηγητής του Τμήματος Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Α.Π.Θ. με αναπληρωτή τον κ. Ιωάννη Αμβροσιάδη, Καθηγητή του Τμήματος Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Α.Π.Θ.,
6) η κα Μαρία Γιακουλάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. με αναπληρωτή τον κ. Αθανάσιο Παπαϊωάννου, Αναπληρωτή Καθηγητή του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ.
7) η κα Ευθυμία Τσακιρίδου, Καθηγήτρια, Διευθύντρια του Τομέα Αγροτικής Οικονομίας, του Τμήματος Γεωπονίας της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. με αναπληρώτρια την κα Παναγιώτα Σεργάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τομέα Αγροτικής Οικονομίας, του Τμήματος Γεωπονίας της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ
8) η κα Καλλιόπη Παπαοικονόμου, Μέλος της Δ.Ε. του Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. με αναπληρώτρια την κα Σταυρούλα Κυρίτση, Μέλος της Δ.Ε. του Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤ.Ε.Ε.
9) η κα Μαρία Καλαϊτζίδου, Ταμίας της Δ.Ε. του Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. με αναπληρωτή τον κ. Άγγελο – Λώρη Θώμα, Μέλος της Δ.Ε. του Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤ.Ε.Ε.
Ολόκληρο το πόρισμα, που στάλθηκε στο Γραφείο Πρωθυπουργού, σε όλα τα ελληνικά κόμμα και στους Βουλευτές, έχει ως εξής:
«Είναι γνωστό ότι η ονομασία (brand name) ενός ποιοτικού προϊόντος αποτελεί το διαβατήριο του, ενώ πολλές φορές συνιστά καθοριστικό λόγο επιλογής του από τον καταναλωτή. Οι λέξεις «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό» στην ονομασία των περίφημων προϊόντων της Μακεδονικής Γης μπορεί να βρίσκονται στην επωνυμία ή στον διακριτικό τίτλο των επιχειρήσεων, στο όνομα των επιμέρους προϊόντων τους, στην ετικέτα ή στην διαφήμιση των προϊόντων ως τόπος παραγωγής κ.ο.κ. Συνεπώς, εκατοντάδες προϊόντα φέρουν το όνομα της Μακεδονίας μας, ενώ υπάρχει ο Μακεδονικός Τοπικός Οίνος και το Τσίπουρο Μακεδονίας που είναι προϊόντα Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ). Και φυσικά υπάρχει η παράδοση χιλιάδων ετών στην παρασκευή τροφίμων και στην επινόηση συνταγών που αποτελεί το απόσταγμα του διαχρονικού Μακεδονικού Πολιτισμού με όλες τις ζυμώσεις του χρόνου, γι’ αυτό και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δημιούργησε τα πρότυπα και το σήμα της «Μακεδονικής Κουζίνας». Μέσα στο πέρασμα των χρόνων η ονομασία της Μακεδονίας έχει δοθεί σε διατροφικά προϊόντα και από άλλες κοινωνίες, όπως στη Γαλλία, όπου η φρουτοσαλάτα στα γαλλικά λέγεται συχνά macédoine de fruits, δηλαδή κατά λέξη «Μακεδονία φρούτων», ενώ macédoine de legumes λέγεται μια σαλάτα με ψιλοκομμένα λαχανικά, καρότα, μπιζέλια και τα λοιπά, που μοιάζει αρκετά με αυτό που λέμε στα ελληνικά ρώσικη σαλάτα.
Μία πιθανή επίσημη και αναγνωρισμένη από την Ελλάδα χρήση της ονομασίας «Μακεδονικός/ή/ό» σε διατροφικά ή άλλα προϊόντα από επιχειρήσεις της ΠΓΔΜ μετά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών θα έχει δυσμενέστατες συνέπειες για τα αντίστοιχα προϊόντα των ελληνικών επιχειρήσεων για πολλούς και διάφορους λόγους. Τα ελληνικά αγροδιατροφικά προϊόντα είναι ποιοτικά και ελεγμένα, ενώ αντίθετα είναι γνωστό ότι στην ΠΓΔΜ δεν υπάρχουν τα πρότυπα και οι έλεγχοι (π.χ. για υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων και άλλους επιμολυντές) που γίνονται στις Ευρωπαϊκές Περιφέρειες της Μακεδονίας (Δυτική, Κεντρική και Ανατολική). Το κόστος παραγωγής και οι τιμές των προϊόντων διαφέρουν, επίσης, κατά πολύ, με άμεση συνέπεια τον ορατό κίνδυνο για την παραπλάνηση του καταναλωτή ως προς την προέλευση, τον αθέμιτο ανταγωνισμό κ.ά.
Δυστυχώς, η Συμφωνία των Πρεσπών, πέραν των άλλων προβλημάτων που δημιουργεί, αφήνει σε πλήρη αοριστία και το θέμα της εμπορικής ονομασίας, των εμπορικών σημάτων και της επωνυμίας των προϊόντων της Μακεδονικής Γης. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1, παρ. 3, εδ. θ΄ υπάρχει μόνο ένα ευχολόγιο για έναν «ειλικρινή, δομημένο και με καλή πίστη διάλογο» μεταξύ των επιχειρηματικών κοινοτήτων και η αναφορά σε μια ακαθόριστη διμερή ομάδα ειδικών στο πλαίσιο της ΕΕ με συνεισφορά του ΟΗΕ και του ΔΟΤ (ISO), η οποία θα δράσει επί τριετία μετά το 2019, ενώ καμία διαδικασία επιβολής των αποφάσεων της διμερούς ομάδας ειδικών δεν θεσπίζεται.
Επιπροσθέτως, σύμφωνα με το άρθρο 1, παρ. 3, εδ. ζ΄ της Συμφωνίας των Πρεσπών οι ιδιωτικές οντότητες της ΠΓΔΜ θα μπορούν να χρησιμοποιούν για πάντα τους όρους «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό» χωρίς τον επιθετικό προσδιορισμό «Βόρεια», γεγονός που σε συνδυασμό με τη «Μακεδονική» ιθαγένεια (nationality = εθνικότητα στο πρωτότυπο κείμενο) του άρθρου 1, παρ. 3, εδ. β΄ και τη «Μακεδονική» γλώσσα του άρθρου 1, παρ. 3, εδ. γ΄ θα επιτείνουν την σύγχυση. Παράλληλα, δεν υπάρχει σε κανένα άρθρο της Συμφωνίας μία ανάλογη ρητή κατοχύρωση ότι οι ιδιωτικές οντότητες της Ελλάδας θα μπορούν να χρησιμοποιούν για πάντα τους όρους «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό».
Αδιανόητη και απόλυτα δυσμενής για τα Ελληνικά συμφέροντα, είναι και η προβλεπόμενη στο άρθρο 1, παρ. 3, εδ. ε΄ της Συμφωνίας των Πρεσπών χρήση από την ΠΓΔΜ των κωδικών χώρας ΜΚ και MKD για όλους τους σκοπούς, εκτός από τις πινακίδες των αυτοκινήτων, για τα οποία και μόνο προβλέπονται οι κωδικοί ΝΜ (από τα αρχικά της νέας ονομασίας North Macedonia = Βόρεια Μακεδονία) και ΝΜΚ (λες και το πρόβλημα εντοπίζεται στο τι θα βλέπουν οι Έλληνες ως σήμανση στα αυτοκίνητα της ΠΓΔΜ όταν επισκέπτονται την Θεσσαλονίκη και την Χαλκιδική…). Αυτή και μόνο η πρόβλεψη ακυρώνει την erga omnes χρήση του νέου ονόματος της κρατικής οντότητας της ΠΓΔΜ, πόσο μάλλον που στο άρθρο 1, παρ. 10 της Συμφωνίας των Πρεσπών προβλέπεται ότι σε όλα επίσημα έγγραφα της ΠΓΔΜ που προορίζονται για διεθνή χρήση, η αλλαγή του ονόματος θα γίνει εντός 5 ετών, ενώ η αλλαγή στα έγγραφα που προορίζονται για εσωτερική χρήση συνδέεται με την εξέλιξη της ενταξιακής διαδικασίας της ΠΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση με απροσδιόριστο χρονικό ορίζοντα.
Η πηγή των ασαφειών, των κινδύνων και των προβλημάτων, όμως, βρίσκεται κυρίως στο άρθρο 7. Είναι διαχρονικά γνωστό ότι οι δύο πλευρές προσέρχονταν σε αυτό τον διάλογο δίνοντας διαφορετική έννοια στον όρο «Μακεδονία». Η Ελληνική πλευρά έδινε κυρίως γεωγραφικό περιεχόμενο, ενώ η πλευρά της ΠΓΔΜ έδινε κυρίως εθνολογικό περιεχόμενο καταχρώμενη του ονόματος και πλαστογραφώντας την ιστορία. Η διακήρυξη στο άρθρο 7, παρ. 1 ότι “τα Μέρη αναγνωρίζουν ότι η εκατέρωθεν αντίληψή τους ως προς τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά” αφήνει να διαπερνά όλη τη συμφωνία η πραγματικότητα ότι το κάθε μέρος κρατάει τις δικές του αντιλήψεις, οι οποίες επουδενί δεν καθορίζονται στο κείμενο της Συμφωνίας και δεν είναι στην πράξη συμβατές. Η αναφορά σε Ελληνικό πολιτισμό στο άρθρο 7, παρ. 2 και σε αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό στο άρθρο 7, παρ. 4 σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζουν την Ελλάδα από την παραχάραξη της ιστορίας της, καθώς για παράδειγμα στο γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας υπήρχαν στην αρχαιότητα αποικίες των Αθηναίων, Κορινθίων, Χαλκιδαίων κλπ., όπως η Όλυνθος ή η Ποτίδαια, οι οποίες για την πλευρά της ΠΓΔΜ αποτελούν τους φορείς του Ελληνικού πολιτισμού στην γεωγραφική περιοχή και με τις οποίες ήρθε σε πολεμική σύρραξη ο Φίλιππος Β΄ ο Μακεδών. Η αναφορά, λοιπόν, στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, αποσυνδέει την «Βόρεια Μακεδονία» από τον Ελληνικό πολιτισμό και την ιστορία του, κατά την αντίληψη του κάθε μέρους, γεγονός παντελώς αδιάφορο για την ΠΓΔΜ, καθόσον το διακύβευμα για αυτήν θα ήταν εάν σαφώς αποσυνδέαμε τη «Βόρεια Μακεδονία» από την αρχαία Μακεδονία και την ιστορία του αρχαίου Μακεδονικού Βασιλείου. Συνεπώς, όχι μόνο δεν απαλείφονται με τη Συμφωνία των Πρεσπών η πλαστογράφηση της Μακεδονικής Ιστορίας και ο Αλυτρωτισμός των Σλάβων της ΠΓΔΜ, αλλά επιτείνονται και αποκτούν μια πολύ επικίνδυνη και επίσημη δυναμική, καθώς θα υπάρχει πλέον (μετά την κύρωσή της) μια κρατική οντότητα με το διεθνώς αναγνωρισμένο όνομα «Βόρεια Μακεδονία» και ένας «Μακεδονικός» λαός που θα μπορεί, κατά τη βούλησή του, να εργάζεται πλέον για την εθνική του ολοκλήρωση με την «απελευθέρωση» και προσάρτηση της «Νότιας Μακεδονίας (του Αιγαίου)».
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι μετά από μία πιθανή είσοδο της «Βόρειας Μακεδονίας» στην ΕΕ, σύντομα θα ζητηθεί η αλλαγή της ονομασίας των Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης προϊόντων μας που περιέχουν τους όρους «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό» ή στην καλύτερη περίπτωση η συμπερίληψη σε αυτών και των αντίστοιχων της ΠΓΔΜ, και φυσικά αναμένεται η έντονη και συντονισμένη επιθετικότητα των επιχειρήσεων της ΠΓΔΜ με κάθε ένδικο μέσο στα Ελληνικά προϊόντα που, επίσης, φέρουν τους όρους «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό». Δεν μπορεί να αποκλεισθεί, ακόμη, ούτε το ενδεχόμενο η συναίνεση της «Βόρειας Μακεδονίας» μετά την ένταξη της στην ΕΕ για χρηματοδοτήσεις, προγράμματα κλπ. να περνάει μέσα από επώδυνες δεσμεύσεις της εκάστοτε Ελληνικής Κυβέρνησης, περί αναγνώρισης και παραχωρήσεων για «μακεδονική μειονότητα», αρχαίου μακεδονικού πολιτισμού, διευκολύνσεων στην «Ελληνική Μακεδονία» κλπ. Το αποτέλεσμα όλων των αυτών των διεκδικήσεων, πέραν της οικονομικής εξάντλησης και της βλάβης των επιχειρήσεων μας, αναμένεται να είναι δυσμενές γιατί θα αντιπαρατίθεται μια χώρα με επίσημα κατοχυρωμένο τον όρο «Μακεδονία» στο όνομα της και στον καθομιλούμενο χαρακτηρισμό της και μια Ελληνική γεωγραφική περιοχή. Δυστυχώς, η οικονομική ζημία σε κάποιες εκατοντάδες επιχειρήσεις (μόνο στο νομό Θεσσαλονίκης έχουν καταγραφεί 39 επιχειρήσεις αγροδιατροφικών προϊόντων με τον όρο «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό» στην επωνυμία ή στον διακριτικό τίτλο τους, χωρίς να συνυπολογίζονται οι επιχειρήσεις που έχουν τους παραπάνω όρους μόνο στην επωνυμία των επιμέρους προϊόντων τους), όσο μεγάλη και αν είναι, δεν θα μπορεί να συγκριθεί με τον αναμενόμενο σφετερισμό και την κλοπή της Μακεδονικής Ιστορίας και Πολιτισμού των οποίων η αξία είναι ανεκτίμητη.
Στην περίπτωση κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών από την Ελληνική Βουλή με τα προαναφερθέντα προβλήματα, οι μόνοι τρόποι αντίδρασης για την αποφυγή μέρους των δυσμενών επιπτώσεων για τις Ελληνικές επιχειρήσεις είναι:
α) Η ενθάρρυνση των επιχειρήσεων του αγροδιατροφικού τομέα να καταθέσουν αιτήματα για καταχώρηση εμπορικών σημάτων στο Ευρωπαϊκό Γραφείο του Alicante ή σε οποιοδήποτε φορέα απαιτείται.
β) Η οργάνωση της κατάλληλης νομικής υποστήριξης που είναι ιδιαίτερα απαραίτητη στην περίπτωση διαμφισβητήσεων των σημάτων.
γ) Η οργάνωση και στελέχωση των Ελληνικών δημόσιων υπηρεσιών για τον έλεγχο της ποιότητας και της ασφάλειας των διακινούμενων προϊόντων.
δ) Η κατάλληλη υπεράσπιση των πιστοποιημένων αγροδιατροφικών προϊόντων σύμφωνα με τους Κανονισμούς της ΕΕ.
ε) Η δημιουργία Παρατηρητηρίου για την παρακολούθηση των υποβληθέντων αιτήσεων καταχώρησης σημάτων που περιλαμβάνουν τους όρους «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός/ή/ό» από όμορες χώρες.
στ) Η άμεση συγκρότηση της επιτροπής ειδικών εμπειρογνωμόνων του άρθρου 1, παρ. 3, εδ. θ΄.
ζ) Η συστηματική προάσπιση των συμφερόντων των Ελληνικών επιχειρήσεων σε περίπτωση μελλοντικής διαδικασίας ένταξης της ΠΓΔΜ στην ΕΕ.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η Συμφωνία των Πρεσπών θα δημιουργήσει πολύ σοβαρά προβλήματα στις Μακεδονικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον αγροδιατροφικό τομέα και σημαντικούς κινδύνους στην περιοχή της αρμοδιότητάς μας και για αυτό το λόγο σας καλούμε να μην προχωρήστε στην κύρωσή της.»
Η υψηλή επισκέπτρια, αναμφίβολα, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στα Γερμανικά και Ευρωπαικά πράγματα. Εξαιρετικά ικανή, μεθοδική και εργατική. Βρίσκεται πλέον στην πολιτική της αποδρομή. Στην ιδιότυπη κατάσταση του ‘lame duck’ (κουτσής πάπιας), όπως έχει επικρατήσει να λέγεται το μεταβατικό διάστημα, παράδοσης της προεδρίας από τον απερχόμενο στον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο (των Ηνωμένων Πολιτειών). Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν εξακολουθεί να έχει τα ενδιαφέροντά της. Κάθε άλλο μάλιστα. Και τα Βαλκάνια, τα οποία αφορά η λεγομένη συνθήκη των Πρεσπών, αποτελούν όπως φαίνεται προνομιακή θεματική της. Αναφέρθηκε εξάλλου σε αυτά και κατά τις δηλώσεις της.
«Η …πολιτική της κόκκινης γραμμής» – Άρθρο της Βίκης Νάκου
Πολλές οι κόκκινες γραμμές που «τραβήχθηκαν» την τελευταία τετραετία.
Από την άνοιξη του 2015 απέναντι στις αξιώσεις των θεσμών –«οι κόκκινες γραμμές της ελληνικής κυβέρνησης δεν παραβιάζονται», «οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης είναι κόκκινες γραμμές του λαού» κ.ο.κ.–, μέχρι τον εγκλωβισμό της Κυβερνησης σε αυτές και την όψιμη παραβίασή τους, που γνωρίζουμε πόσο κόστισαν στη χώρα.
Μετά η επικοινωνιακή πολιτική άλλαξε στο «ψάχνουμε λύσεις, χωρίς να αλλοιώνουμε τις κόκκινες γραμμές», «υπερασπιστήκαμε όλες τις κόκκινες γραμμές» και αλλοιώνοντας κάπως το χρώμα ανάλογα την περίπτωση: σε ροζ, πορτοκαλί ή και άχρωμη στο τέλος.
Προεκλογικές γραμμές των ΑΝΕΛ, μαζί λογότυπο και πρόγραμμα μέχρι την τελευταία απόπειρα διαφήμισης με την κόκκινη γραμμή, που τραβά ο Πάνος Καμμένος αποχωρώντας πλέον, από την Κυβέρνηση, μετά από εκατοντάδες δηλώσεις το τελευταίο διάστημα.
Και το ερώτημα είναι πλέον σαφές: Γιατί δεν το έκανε πριν φθάσουμε στις Πρέσπες τον περασμένο Ιούνιο, αφού για εκείνον ήταν «αδιαπραγμάτευτη Εθνική υπόθεση»;
Η απάντηση του, ήταν η μεγάλη μάχη για την περιβόητη «έξοδο από τα μνημόνια» δηλαδή το τέλος του προγράμματος, που έφεραν ΣυΡιΖα και ΑνΕλ με εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ στις πλάτες του Ελληνικού λαού και την έξοδο στις αγορές, που ακόμη περιμένουμε, μιας και δεν «χόρεψαν» στους ρυθμούς των νταουλιών του κ. Τσίπρα.
Οι μακροχρόνιες δηλώσεις του Πάνου Καμμένου, για μια παραίτηση, που δεν ήλθε ως προϊόν αξιοπιστίας αλλά πολιτικής επικοινωνίας έγινε σήμερα.
Η δήλωση, που την συνόδευσε ήταν κατώτερη των περιστάσεων αφού μαζί με το «αίμα το χιλιάδων αγωνιστών που έδωσαν τη ζωή τους, για την ελευθερία της Μακεδονίας» ήλθε και η ταυτόχρονη πρότασή του «…δεν μου επιτρέπουν να μην θυσιάσω την καρέκλα…».
Βέβαια το ερώτημα, γιατί ο κ.Καμμένος δεν την θυσίασε πιο πριν, ακόμη και μετά την 21η Αυγούστου που θεωρητικά ήταν η ημερομηνία «κλειδί» παραμένει αναπάντητο.
Όπως και η δήλωσή του, ότι είπε «το μεγάλο Όχι» το 2012 στο 2ο μνημόνιο γιατί δεν δεν ήθελε την συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ που έφερνε ο Αντώνης Σαμαράς.
Πολλές φορές σκέφθηκα, τι μπορεί να είναι αυτό που κάνει έναν πολιτικό τόσο αναξιόπιστο.
Η απάντηση ήλθε σήμερα αβίαστα: η ίδια η εξουσία, η «καρέκλα» δηλαδή.
Γιατί αν δεν είναι αυτό, δεν θα εφθανε στο χείλος του πολιτικού του τέλους-αν και αυτό έχει έλθει-ο κ. Καμμένος, για να αποχωρήσει με «κρυφή στήριξη» στην Κυβέρνηση, αφού δεν επιβάλει κομματική πειθαρχία, όπως έλεγε και κυρίως, αφού θα διαγράψει τους υπουργούς που θα παραμείνουν στη θέση τους αλλά όχι τους βουλευτές, που θα δώσουν «ψήφο εμπιστοσύνης» στην Κυβέρνηση.
Όμως, επειδή με την αναξιόπιστη στάση κάποιων πολιτικών επιχειρήται γενίκευση σε όλο το πολιτικό προσωπικό, εγώ θα βάλω την «κόκκινη γραμμή» σε αυτή.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβγαλε την χώρα μας, από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου απείλησε με πόλεμο την Τουρξιανστηξ κρίση του Μαρτίου του 1987 με το «Σισμίκ».
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν δέχθηκε τον όρο «Μακεδονία» μετά την διάλυση της Ενωμένης Γιουγκοσλαυΐας και ο Κώστας Καραμανλής, θα έθετε «βέτο» στο Βουκουρέστι, για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, αφού δεν συμμορφώνονταν με τις επιταγές των διεθνών οργανισμών.
Τις ίδιες «κόκκινες γραμμές» είχε βάλει και ο Αντώνης Σαμαράς, που ποτέ δεν δέχθηκε συζήτηση, για το Εθνικό θέμα.
Έξι Πρωθυπουργοί, με την στάση τους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και με διαφορετικές προσεγγίσεις στο θέμα, είπαν το μεγάλο «ΟΧΙ».
Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την σοβαρότητα, που τον διακρίνει έχει εξηγήσει, ότι η δική μας «κόκκινη γραμμή» είναι η βούληση των Ελλήνων πολιτών και εξ αυτού δεν θα επικυρώσουμε την Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή Των Ελλήνων.
Οι κόκκινες γραμμές απαιτούν πολιτικούς με οντότητα στα θέματα της Εθνικής πολιτικής κι όχι γραμμές πολιτικής επικοινωνίας, που μπορεί να προσπερνούν την συγκυρία αλλά είναι σίγουρο, πως δεν γράφουν την Ιστορία.
Άλλωστε η «θυσία της καρέκλας του Υπουργού Εθνικής Άμυνα» κ. Καμμένου είναι λίγους μήνες, προ των Εθνικών Εκλογών.
Φυσικά δεν εννοώ τη συνταγματική ημερομηνία του Οκτωβρίου αλλά αρκετά πριν, ώστε να μπορεί να διασωθεί ο κ. Καμμένος, αν καταφέρει να πείσει τους Έλληνες, για την διασωθείσα -όπως πιστεύει- αξιοπιστία του.
Άραγε, θα τον ξαναεμπιστευτούν οι Έλληνες πολίτες ή θα τον ακολουθήσουν κάποιοι λίγοι, που ακόμη μετά από όλα όσα υπέγραψε, πιστεύουν ότι είναι «Ανεξάρτητοι» και βάζουν «κόκκινες γραμμές», «θυσιάζοντας καρέκλες»;
Και εν τέλει ποιοί θα εμπιστευτούν τον ΣυΡιΖα, που το στοιχείο επιλογής εταίρου ήταν μόνο η παραμονή στην εξουσία πάση θυσία;
Την απάντηση πολύ σύντομα, θα την δώσει ο Ελληνικός Λαός με το πιο βροντερό ΟΧΙ και την πιο βαθιά «κόκκινη γραμμή» απέναντι στο λαϊκισμό και τον ναρκισσισμό της εξουσίας, που ήταν η μόνη σταθερή άχρωμη γραμμή του Α. Τσίπρα και Π. Καμμένου.
*Η Βασιλική (Βίκη) Νάκου είναι Ιστορικός-Δημοσιογράφος, Αναπλ. Γραμματέας Κοινωνίας Κόμματος Νέας Δημοκρατίας.