14.8 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20638

20 χρόνια από την ίδρυση της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής

ΑΠΕ

Υπέρλαμπρη εκδήλωση, με δόξες του παρελθόντος αλλά και του παρόντος από τον αθλητισμό των Ατόμων με Αναπηρία, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την ίδρυση της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής (ΕΠΕ), πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής. Στην εκδήλωση, η οποία τελούσε υπό την αιγίδα του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλόπουλου, τιμήθηκαν οι μεταλλιούχοι σε Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1980 έως και το 2016, οι χορηγοί αλλά και οι υποστηρικτές της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής. Το «παρών» στην εκδήλωση έδωσαν μεταξύ άλλων ο Υφυπουργός αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης ως εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, η βουλευτής Α` Πειραιώς του ΣΥΡΙΖΑ, Ελένη Σταματάκη, ως εκπρόσωπος του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση, η αναπληρώτρια τομεάρχης Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΝΔ, Άννα Καραμανλή, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, Φώφη Γεννηματά, οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ, Θεόδωρου Λιάπη, των ΑΝΕΛ, Ντίμης Αργυρόπουλος και του Ποταμιού, Πάνος Μπιτσαξής, εκπρόσωποι πολιτικών και αθλητικών φορέων, οι πρέσβεις της Ιαπωνίας, της Βραζιλίας, της Γαλλίας, της Κορέας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο πρόεδρος του ΠΣΑΤ, Γιάννης Θεοδωρακόπουλος, η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών, Βούλα Κοζομπόλη κ.α.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής και της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες, Γιώργος Φουντουλάκης, πήρε ως «οικοδεπότης» πρώτος το λόγο, υπογραμμίζοντας το κοινωνικό πρόσωπο της ΕΠΕ. «Θα αρχίσω μιλώντας λίγο αναδρομικά…», είπε ματαξύ άλλων ο κ. Φουντουλάκης και συνέχισε: «Τα πρώτα βήματα της ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπή έγινε πριν από το 1999, με το αθλητικό αναπηρικό κίνημα με τον Χρήστο Αγγουράκη. Ακολούθησαν πολλές προσπάθειες και καταφέραμε μέχρι στιγμής να έχουμε φτάσει σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο και να μας αναγνωρίζει η εκάστοτε Πολιτεία. Στόχος μας είναι να μπορούμε κάθε μέρα να χτυπάμε την απαξίωση και τον τρόπο αντιμετώπισης από κάποιους πολίτες. Η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή συμμετείχε στο Σίδνεϊ, το Σολτ Λέικ, την Αθήνα, το Πεκίνο, το Λονδίνο, το Βανκούβερ, το Σότσι, το Ρίο και την Πιονγκτσάνγκ, ενώ ο απολογισμός μας ήταν 93 μετάλλια. Στους Παραολυμπιακούς της Βραζιλίας, μάλιστα, η χώρα μας πήρε την 26η θέση, αν δεν κάνω λάθος. Ο αθλητισμός προβάλει τη χώρα μας. Η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή δείχνει το κοινωνικό της πρόσωπο. Προσπαθούμε να επισκεπτόμαστε κέντρα προσφύγων και βρίσκουμε άτομα με αναπηρια και τα εντάσσουμε. Έχουμε υποχρέωση να τους δώσουμε ευκαιρία να βγουν από το αδιεξοδο. θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους στηρίζουν την προσπάθεια που κάνουμε. Τον υφυπουργό αθλητισμού, κ. Βασιλειάδη, που μας έλυσε ένα πρόβλημα. Όλους χορηγούς και κυρίως τον μέγα χορηγό μας τον ΟΠΑΠ ΑΕ. Μας στηρίζει και καλύπτει σε μεγάλο ποσοστό τους αγώνες στο εξωτερικό. Θέλω να ευχαριστήσω την κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη. Πρόκειται για έναν ευαίσθητο άνθρωπο, που συναισθηματικά είναι πολύ κοντά μας. Υιοθέτησε 4 αθλητές μας μέχρι το 2020. Οι αθλητές έχουν ανάγκη τέτοιας στήριξης. Να ευχαριστήσω και τους προπονητές που τόσα χρόνια παλεύουν χωρίς θέμα χρημάτων. Έρχονται και μας βοηθάνε. Ευχαριστώ τους γονείς και όλους τους συνεργάτες μου. Τέλος τη σύζυγο μου, η οποία μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω αυτό που μπορώ, παρόλο που λείπω πολλές ώρες από το σπίτι. Να ολοκληρώσω με ένα λυπηρό γεγονός, καθώς «έφυγε» ο Περικλής Παναγόπουλος. θερμά συλλυπητήρια στη σύζυγο του που είναι σήμερα κοντά μας. Όλοι να έχετε υγεία και όλοι κάτι κάνουμε».

Από την πλευρά του, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης, τόνισε στον χαιρετισμό του: «Είμαι χαρούμενος γιατί πριν έρθω είδα την περσινή μας γιορτή και είδα ότι τα περισσότερα που είχαμε σχεδιάσει από κοινού τα καταφέραμε. Καταφέραμε να μην υπάρχουν επιβραβεύσεις στο χιόνι και να είμαστε συνεπείς στις αποφάσεις μας χωρίς μειώσεις. Κάναμε οικονομικές παρεμβάσεις για να πάρουν ανάσα τα σωματεία και θα έχουμε τη δυνατότητα να προχωρήσουμε σε έκτακτη επιχορήγηση που θα πάει απευθείας προς τα σωματεία του παραολυμπιακού κινήματος. Ξεπαγώνοντας τους διορισμούς του 2009 αποκαταστήσαμε  τις αδικίες προς τους αθλητές. Που δίνουν μια πολύ μεγάλη μάχη απέναντι σε ένα κράτος που ποτέ δεν ήταν φιλικό». Και κατέληξε: «Χαίρομαι που στο κλείσιμο της 20αετίας το σχέδιο Νόμου, στο οποίο προβλέπεται και θα φέρουμε σύντομα στη Βουλή η Παραολυμπιακή Επιτροπή δεν θα διαφέρει σε τίποτα από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και τα μέλη της δεν θα διορίζονται, αλλά θα εκλέγονται. Εκ μέρους της πολιτείας θα είμαι πάντα δίπλα σας για να λύνουμε τα προβλήματα που προκύπτουν».

Οι αθλητές που βραβεύτηκαν είναι οι εξής:
ΣΤΙΒΟΣ: Στέφανος Αναργύρου, Αθανάσιος Μπαράκας, Δημήτριος Κωνσταντάγκας, Πασχάλης Σταθελάκος, Τσε Τζον Φερνάντες, Μανώλης Στεφανουδάκης, Αθανάσιος Κωνσταντινίδης, Χρήστος Αγγουράκης, Γιώργος Τοπτσής, Ευάγγελος Μπακόλας, Ελένη Σαμαριτάκη, Παράσχος Στογιαννίδης, Ευθύμιος Καλαράς, Ανθή Καραγιάννη, Γεώργιος Καραμηνάς, Αλεξάνδρα Δημόγλου, Δημήτριος Σενικίδης, Γιώργος Μουζάκης, Συμεών Παλτσανιτίδης, Παρασκευή Καντζά, Μαρία Σταματουλά, Αναστάσιος Τσίου, Ιωάννης Πρώτος, Δημήτριος Ζησίδης, Δήμητρα Κοροκίδα
ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ: Κωνσταντίνος Φύκας, Χαράλαμπος Ταϊγανίδης, Χρήστος Ταμπαξής, Γιώργος Καπελλάκης, Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης, Μαρία Καλπακίδου, Αλέξανδρος Ταξιλδάρης, Ανδρέας Κατσαρός, Αριστείδης Μακροδημήτρης, Αντώνιος Παπουντζής, Ιωάννης Κωστάκης. Το βραβείο του εκλιπόντος Παραολυμπιονίκη, Κυριάκου Γριβέα, παρέλαβε η σύζυγός του Μαρία Αβραμίδη.
ΜΠΟΤΣΙΑ: Γρηγόρης Πολυχρονίδης, Νικόλαος Πανανός, Μαρία Ελένη Κορδαλή, Άννα Ντέντα / Δανιήλ Πολυχρονίδης, Κατερίνα Πατρώνη, Ανδρέας Κεραμιδάς, Χριστίνα Ντέντα
ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ ΣΕ ΠΑΓΚΟ: Παύλος Μάμαλος, Δημήτριος Μπακοχρήστος
ΞΙΦΑΣΚΙΑ ΜΕ ΑΜΑΞΙΔΙΟ: Παναγιώτης Τριανταφύλλου

Το «παρών» στην εκδήλωση έδωσε ο πρόεδρος της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής (IPC), Άντριου Πάρσονς, ο οποίος τιμήθηκε από την ΕΠΕ για την προσφορά του στο Κίνημα. Επίσης βραβεύτηκαν ο Μέγας Χορηγός της ΕΠΕ, ΟΠΑΠ, ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού, Ανδρέας Φούρας, η πρόεδρος του Πανελλήνιου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα», Κατερίνα Παναγοπούλου (σ.σ. το βραβείο παρέλαβε η ΓΓ, κα. Καρυοφύλλη), οι πρώην πρόεδροι της ΕΠΕ, Ιωάννα Καρυοφύλλη και Σπύρος Σταυριανόπουλος, οι Μεγάλοι Χορηγοί (Εθνική Τράπεζα, Toyota, COSCO Shipping Charity Foundation), οι Επίσημοι Χορηγοί (Allianz, Όμιλος Υγεία, Ελληνικά Πετρέλαια, Samsung), ο Χορηγός Επικοινωνίας (NOVA), οι Επίσημοι Υποστηρικτές (Ολυμπία Οδος, Νέα Οδός/Κεντρική Οδός) καθώς και οι Επίσημοι Συνεργάτες (Garnier, Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Ελ. Βενιζέλος, Σκλαβενίτης, Genesis Pharma, Pressious Arvanitidis).

Την εκδήλωση «έντυσαν» μουσικοχορευτικά η Ορχήστρα Σταύρου Ξαρχάκου & η Ηρώ Σαΐα, η Ειρήνη Κουρούβανη («Χορεύοντας με τα Χέρια») καθώς και η Ένωση Κρητών Νέας Σμύρνης.

Η οικογένεια Ροκφέλερ έκανε δωρεά 200 εκ. δολαρίων στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης

ΑΠΕ

Η οικογένεια Ροκφέλερ έκανε δωρεά 200 εκατομμυρίων δολαρίων στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, ανακοίνωσε σήμερα το μουσείο διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες δωρεές που έχουν γίνει ποτέ σε μουσείο.

Ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, που πέθανε το 2017, είχε ήδη δώσει 100 εκατομμύρια δολάρια στο μουσείο το 2005 καθώς και πολλούς πίνακες ζωγράφων, κυρίως του Γκογκέν, του Ματίς, του Πικάσο και του Σεζάν.

Εξάλλου η οικογένειά του έδωσε στο μουσείο ένα μέρος των εσόδων από την ιστορική πώληση της συλλογής του Ντέιβιντ και της Πέγκι Ροκφέλερ, η οποία τον περασμένο Μάιο απέφερε 832 εκατομμύρια δολάρια συνολικά.

Η ιστορία των Ροκφέλερ είναι στενά συνδεδεμένη με αυτή του ΜοΜΑ, το οποίο ιδρύθηκε από τη μητέρα του Ντέιβιντ, την ‘Αμπι, σύζυγο του Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ του νεότερου (1874-1960), με την υποστήριξη δύο ακόμη κυριών της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης που λάτρευαν την τέχνη, της Λίλι Μπλις και της Μέρι Κουίν Σάλιβαν.

Την ερχόμενη εβδομάδα στην Αθήνα αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου

FOTO CREDITS -Νίκος Μαγγίνας

Την ερχόμενη εβδομάδα μεταβαίνει στην Αθήνα η αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου προκειμένου να συζητήσει με τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου το διαχωρισμό κράτους – Εκκλησίας στο πλαίσιο της συζήτησης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Στο περιθώριο της επίσκεψης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης την Τετάρτη, και της συνάντησής του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, προηγήθηκε συνάντηση της αντιπροσωπείας για το ζήτημα με τον υπουργό Παιδείας όπου συζητήθηκαν όλα τα θέματα στην ατζέντα.

Εξάλλου, σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη κατ’ ιδίαν συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον κ. Βαρθολομαίο, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να προβεί σε αλλαγές χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

 

Ταινίες Α΄ Προβολής

ΑΠΕ

Μπαίνοντας στην τελική ευθεία για τα Όσκαρ και με την «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου, να διεκδικεί τα δέκα πολυτιμότερα βραβεία της μεγαλύτερης κινηματογραφικής βιομηχανίας, ένα γεγονός πρωτοφανές για Έλληνα κινηματογραφιστή, οι έξι νέες σινέ-αφίξεις της εβδομάδας μοιάζουν αναιμικές. Και αυτό διότι όλο το ενδιαφέρον το τραβά απάνω της η ταινία του Λάνθιμου, που συνεχίζει τη διαδρομή της σε πολύ περισσότερους κινηματογράφους, από τους μόλις δύο που προβλήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα και που ομολογουμένως πήγε πολύ καλά και στα ταμεία.

Έτσι, αυτή την εβδομάδα, ανάμεσα στις έξι ταινίες που βγαίνουν απόψε, υπάρχουν δύο αξιοσημείωτες δραματικές παραγωγές, που, ωστόσο, δεν απευθύνονται στο ευρύ κοινό, η παλαιστινιακή «Απαγορευμένες Συναντήσεις» και η ιρανική «Το γύρισμα της Τύχης». Επίσης, για τους φαν των δυναμικών περιπετειών και του Λίαμ Νίσον υπάρχει η «Ψυχρή Καταδίωξη».

«Απαγορευμένες Συναντήσεις»

(«The Reports on Sarah and Saleem») Κοινωνικό δράμα, παλαιστινιακής (γερμανικής, ολλανδικής) παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Μουάγιαντ Άλαγιαν, με τους Αντίμπ Σαφάντι, Σιβάν Κρέτσνερ, Ισάι Γκόλαν, Μάισα Αμπτ Ελχάντι

Το δράμα της κατοχής και της μόνιμα εύφλεκτης κατάστασης, που επικρατεί εδώ και δεκαετίες στην Ιερουσαλήμ, κυριαρχεί σε αυτό το αξιοπρόσεκτο φιλμ του Παλαιστίνιου Μουάγιαντ Άλαγιαν.

Το στόρι της ταινίας περιστρέφεται γύρω από μία απαγορευμένη ερωτική σχέση στην καρδιά της διχασμένης Ιερουσαλήμ, που νομίζεις ότι είναι η συμπρωταγωνίστρια και που το βάρος της ιστορίας της πυροδοτεί τους χαρακτήρες και δημιουργεί απρόβλεπτες εξελίξεις. Ταυτόχρονα, σε αυτό το κοινωνικό δράμα χαρακτήρων, αναπτύσσονται με επιδεξιότητα μία σειρά από πολιτικά, οικογενειακά, ανθρώπινα διλήμματα, υπό την απίστευτη καταπίεση που επικρατεί και φτάνουν στα όρια της βαρβαρότητας.

Αυτό το κλίμα ενδεχομένως να βαραίνει λίγο περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε την ταινία και έχεις την αίσθηση ότι θα ήθελε λίγο περισσότερο οξυγόνο, για να αναπνεύσει και να βγουν καλύτερα τα μηνύματα τα οποία θέλει να περάσει ο σκηνοθέτης. Επίσης, μπορεί να χαρακτηριστεί αμφίσημη η κινηματογράφηση του Άλαγιαν, ο οποίος παρακολουθεί το πρωταγωνιστικό ζευγάρι του από μία απόσταση, αφήνοντας τον θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, μέσα από τις απόψεις που εκφράζουν οι χαρακτήρες του καλογραμμένου σεναρίου, το οποίο απέσπασε το ανάλογο βραβείο στο Φεστιβάλ του Ρότερνταμ. Στα θετικά και οι στιβαρές ερμηνείες των πρωταγωνιστών.

Η Σάρα είναι Ισραηλινή και έχει μία καφετέρια στη Δυτική Ιερουσαλήμ. Ο Σαλίμ είναι Παλαιστίνιος από την Ανατολική Ιερουσαλήμ και κάνει παραδόσεις σε επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη της Σάρα. Παρόλο που ζουν σε διαφορετικούς κόσμους, η Σάρα και ο Σαλίμ διατηρούν εξωσυζυγική σχέση, ρισκάροντας έτσι την φαινομενικά ευτυχισμένη ζωή των οικογενειών τους. Όταν μία ριψοκίνδυνη μεταμεσονύχτια συνάντησή τους πάει στραβά, ο κίνδυνος να αποκαλυφθούν μεγαλώνει και οι δύο τους παρακολουθούν ανήμποροι, ενώ οι απελπισμένες προσπάθειές τους να σώσουν ότι έχει μείνει από τις ζωές τους, κάνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Εγκλωβισμένοι ανάμεσα στον αμείλικτο κατοχικό μηχανισμό και τις κοινωνικοπολιτικές πιέσεις, ο Σαλίμ και η Σάρα βρίσκονται παγιδευμένοι σε ένα πλέγμα εξαπάτησης και παρανοήσεων.

«Το Γύρισμα της Τύχης»

(«Hattrick») Δραματική ταινία, ιρανικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Ραμτίν Λαβαφιπούρ, με τους Αμίρ Τζαντιντί, Παρινάζ Ιζαντιάρ, Σαμπέλ Αμπάρ κα.

Θεατρικής δομής δράμα, γύρω από την άδεια ζωή της μεσαίας τάξης στο Ιράν, που έχει επηρεαστεί ως ένα βαθμό από τα κατάλοιπα του καθεστώτος του Σάχη. Ένα θέμα με το οποίο συνήθως καταπιάνονται οι Ιρανοί κινηματογραφιστές, οι οποίοι ακόμη και αν δεν βρίσκονται στην καλύτερη φόρμα τους – όταν αποδεικνύουν ότι δικαίως μπαίνουν με φόρα στις δυνατές κινηματογραφικές σχολές- σχεδόν πάντα καταφέρνουν να πετύχουν ένα ευπρεπές αποτέλεσμα, με στάνταρ τούς καλοδουλεμένους χαρακτήρες.

Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται κυρίως στο σαλονάκι ενός σπιτιού, χωρίς σάουντρακ και εύπεπτες εικόνες που να απαλύνουν τη βαριά, σχεδόν αρρωστημένη ατμόσφαιρα, που όσο περνά η ώρα χειροτερεύει ακόμη περισσότερο και φέρνει τους ήρωες στα άκρα. Ο Φαραντί («Τι απέγινε η Έλλη;») ακολουθεί αργούς ρυθμούς, εν αντιθέσει με τον ιστορικό ποδοσφαιρικό αγώνα που εξελίσσεται στην τηλεόραση της σκηνής (στο σαλονάκι που είπαμε) και στον οποίο επικρατεί το αουτσάιντερ.

Ταινία που δεν απευθύνεται σε αυτούς που συνδυάζουν σινεμά και διασκέδαση, που θέλουν μια απλή ψυχαγωγική ταινία, αλλά κυρίως σε αυτούς που αγαπούν και το θέατρο και αναζητούν ακόμη μία ένδειξη ότι η ζωή γεννά κυρίως προβλήματα και μίζερες καταστάσεις.

Οι ερμηνείες του ζεύγους Αμίρ Τζαντίντι – Παρινάζ Ιζαντιάρ κάτι περισσότερο από καλές.

Είναι μεσάνυχτα. Επιστρέφοντας από ένα πάρτι με τη σύζυγό του και δύο φίλους, ο Φαρσάντ χτυπά κάτι με το αυτοκίνητό του. Κανείς δεν βλέπει τίποτα! Μετά από μια μακρά συζήτηση, όλοι μπερδεμένοι και φοβισμένοι, απομακρύνονται από το συμβάν και ψάχνουν να βρουν μια λύση στο σπίτι ενός απ’ την παρέα. Αλλά οι αρχικές συνομιλίες για το ατύχημα αντικαθίστανται σύντομα από συζητήσεις σχετικά με κρυμμένα μυστικά.

«Ψυχρή Καταδίωξη»

(«Cold Pursuit») Περιπετειώδες θρίλερ, αμερικανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Χανς Πέτερ Μόλαντ, με τους Λίαμ Νίσον, Τομ Μπέιτμαν, Τομ Τζάκσον, Έμι Ρόσουμ Τζούλια Τζόουνς κα.

Χορταστική περιπέτεια, γεμάτη βίαιες σκηνές, εντυπωσιακά πλάνα, σε ένα παγωμένο σκηνικό, στα παρθένα ακόμη Βραχώδη Όρη είναι αυτό το αμερικανικό ριμέικ μιας νορβηγικής επιτυχίας.

Μία ακόμη ευκαιρία για τον Λίαμ Νίσον να επαναλάβει λίγο πολύ το γνωστό ρόλο του σκληρού πατέρα που χάνει ένα δικό του και απολαμβάνει, μαζί με το θεατή, την εκδίκηση που θα πάρει.

Έχοντας πλέον ξεπαστρέψει τον Τσαρλς Μπρόνσον από αυτού του είδους τους ρόλους, ο Λίαμ Νίσον αντικαθιστά για κάθε αδικημένο τους αδύναμους θεσμούς της δικαιοσύνης, παίρνοντας το νόμο στα χέρια του και καθαρίζοντας απεχθείς εγκληματίες, ωστόσο, κρατώντας τις αποστάσεις από τον «Dirty Harry», καθώς οι εποχές έχουν αλλάξει κυρίως σε επίπεδο επιφάνειας και επικοινωνίας.

Ο Λίαμ Νίσον, ένας ηθοποιός που έχει γράψει ορισμένες εξαιρετικές ερμηνείες κατά το παρελθόν, εδώ αν και έχει πιάσει τα 66 του χρόνια, καταφέρνει να ανταπεξέλθει στις σκηνές σκληρής δράσης, αλλά και εκεί που χρειάζεται κάτι παραπάνω, ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί πίσω από χάρτινους πολλές φορές χαρακτήρες, είναι εκεί για να τις τρώνε ή να τον θαυμάζουν.

Αν δεν πάρεις και πολύ στα σοβαρά την ταινία του Μόλαντ, σίγουρα θα διασκεδάσεις, πίνοντας και μια μπύρα και στο τέλος τσαλακώνοντας με ηδονή το κουτάκι, εκεί που ο Λίαμ Νίσον ολοκληρώνει το έργο του.

Στην πόλη Κεχόε, στο χειμερινό πολυτελές θέρετρο στα Βραχώδη Όρη, η θερμοκρασία είναι 10 βαθμοί υπό το μηδέν και συνεχώς κατεβαίνει. Η τοπική Αστυνομία συνήθως δεν έχει δουλειά μέχρι την ημέρα που ο γιος του Νελς, ενός ταπεινού οδηγού εκχιονιστικού μηχανήματος του δήμου, δολοφονείται ύστερα από εντολή του «Βίκινγκ», του τοπικού Βαρόνου των ναρκωτικών. Οργισμένος και εξοπλισμένος με βαριά μηχανήματα ο Νελς αποφασίζει να εξολοθρεύσει το καρτέλ ξεπαστρεύοντας ένα, ένα τα μέλη του, αλλά το μόνο που γνωρίζει από φόνους είναι ότι έχει διαβάσει από αστυνομικά μυθιστορήματα. Καθώς τα πτώματα στοιβάζονται, ένας πόλεμος ξεσπά μεταξύ του Βαρόνου των ναρκωτικών «Βίκινγκ» και του Αρχιμαφιόζου «Λευκού Ταύρου» και οι πλαγιές της μικρής πόλης από ολόλευκες βάφονται κόκκινες.

«Ο Χαρισματικός»

(«The Prodigy») Ταινία τρόμου, αμερικανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Νίκολας ΜακΚάρθι, με τους Τέιλορ Σίλινγκ, Τζάκσον Ρόμπερτ Σκοτ, Μπρίτανι Άλεν κα.

Ακόμη μία ταινία τρόμου που δεν ανανεώνει το είδος, αλλά διεκπεραιώνει με σχετική επάρκεια το θέμα της, έχοντας για πρωταγωνίστρια την ανερχόμενη Τέιλορ Σίλινγκ. Επίσης, ακόμη ένα φιλμ τρόμου που παίζει με το μεταφυσικό και την πραγματικότητα, με μία οπτική που θα αφήσει αδιάφορους τους θεατές που δεν ελκύονται από τον τρόμο, για τον τρόμο και θα ικανοποιήσει αυτούς που δεν χάνουν τις ταινίες αυτού του είδους.

Η Σάρα αρχίζει να πιστεύει πως ο γιος της Μάιλς κυριεύεται από υπερφυσικές ή ακόμα και σατανικές δυνάμεις. Ανησυχώντας για την ασφάλεια της οικογένειάς της, η Σάρα καλείται να διαλέξει ανάμεσα στο μητρικό ένστικτο που την προτρέπει να προστατεύσει τον Μάιλς και την απεγνωσμένη ανάγκη της να ανακαλύψει τι έχει φέρει στην επιφάνεια αυτή τη σκοτεινή του πλευρά. Η Σάρα θα αναζητήσει τις απαντήσεις στο παρελθόν, σε μια άγρια διαδρομή όπου η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αντίληψη και την πραγματικότητα θα γίνει τρομακτικά θολή.

«Scopophilia»

Ελληνικό θρίλερ, παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Ναταλίας Λαμπροπούλου και Ηλέκτρας Αγγελετοπούλου, με τους Κωνσταντίνο Λιάρο, Ηλέκτρα Καρτάνου, Τζόυς Ευείδη, Νικία Φονταρά, Ελένη Θυμιοπούλου, Θάνο Φερετζέλη, Ματίνα Κουλουριώτη, Στέλλα Νούλη κα.

Πρώτο ευρωπαϊκό computer screen movie, ένα νέο κινηματογραφικό είδος, που βασίζεται στην ηδονοβλεπτική ματιά του διαδικτύου και η ιστορία εξελίσσεται από τις οθόνες υπολογιστών.

Πρόκειται για ένα θρίλερ, τη σκηνοθεσία του οποίου υπογράφουν δυο νέες σκηνοθέτιδες, η Ναταλία Λαμπροπούλου και η Ηλέκτρα Αγγελετοπούλου. Η ταινία τους κέρδισε το βραβείο νεότητας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Μέσα από την ηδονοβλεπτική ματιά του Διαδικτύου, ο Αλέξης γίνεται άθελά του μάρτυρας ενός φόνου και μπλέκει στον ιστό ενός κατά συρροή δολοφόνου. Θα μπορέσει να ξεσκεπάσει τον δολοφόνο ή θα πιαστεί και ο ίδιος στην παγίδα του;

«Η Κλεμμένη Πριγκίπισσα»

(«The Stolen Princess: Ruslan and Ludmila») Ταινία κινουμένων σχεδίων, ουκρανικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Όλε Μαλαμούτζ.

Ουκρανική ταινία κινουμένων σχεδίων, που θα προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, με τις φωνές των Παύλου Πιέρρου, Πηνελόπη Σκαλκώτου, Γιώργου Σκουφή, Νίκου Παπαδόπουλου, Δημήτρη Μάριζα, Θανάση Κουρλαμπά, Άρης Γεροντάκη, Βασίλη Μήλιου, Άλκη Ζερβού, Παναγιώτη Τσακαλάκου, Μαρία Ζερβού.

Ο Ρούσλαν, ένας περιπλανώμενος καλλιτέχνης που ονειρεύεται να γίνει κάποτε ιππότης, συναντά την όμορφη Μίλα και την ερωτεύεται… πριν συνειδητοποιήσει ότι είναι η κόρη του Βασιλιά! Ωστόσο, η αγάπη τους δεν θα προλάβει να ανθίσει καθώς ο Τσόρνομορ, ο κακός μάγος, κλέβει τη Μίλα μπροστά από τα έκπληκτα μάτια του Ρούσλαν και προσπαθεί να απομυζήσει την αγάπη της για να τροφοδοτήσει τη μαγεία του. Χωρίς να χάσει χρόνο, ο Ρούσλαν ξεκινάει μια επική περιπέτεια ώστε να σώσει την κλεμμένη πριγκίπισσα και να αποδείξει ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από τη μαγεία!

Ταινίες Πρώτης Προβολής

Μεξικό και Ουρουγουάη προτείνουν διάλογο για τη Βενεζουέλα

Η Ουρουγουάη και το Μεξικό πρότειναν χθες Τετάρτη να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός διαλόγου χωρίς όρους ή προαπαιτούμενα προκειμένου να αναζητηθεί μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων στην πολιτική κρίση στη Βενεζουέλα.

Το Μεξικό και η Ουρουγουάη είναι ανάμεσα στις λιγοστές χώρες της Λατινικής Αμερικής που δεν αναγνώρισαν τον επικεφαλής της εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας και αντίπαλο του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, τον Χουάν Γκουαϊδό, ως προσωρινό αρχηγό του κράτους αφότου αυτοανακηρύχθηκε μεταβατικός πρόεδρος την 23η Ιανουαρίου.

Ο ουρουγουανός υπουργός Εξωτερικών Ροδόλφο Νιν Νοβόα και ο μεξικανός ομόλογός του Μαρσέλο Εμπράρδ παρουσίασαν κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου στην πρωτεύουσα της Ουρουγουάης τον «Μηχανισμό του Μοντεβιδέο», που προβλέπει διάφορες φάσεις, καθώς και τη μεσολάβηση προσωπικοτήτων διεθνούς και γενικής αποδοχής.

Διευκρίνισαν πως δεν τίθεται ως όρος η προκήρυξη πρόωρων προεδρικών εκλογών, όπως αξιώνουν η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας, οι ΗΠΑ, η ΕΕ και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής που τάσσονται υπέρ του Γκουαϊδό.

«Εάν απαιτούσαμε εκλογές σε μια τέτοια στιγμή, θα επιβάλλαμε όρους που θα έκαναν δύσκολο τον διάλογο. Είναι εκείνοι (η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας) που πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνία» ανέφερε ο Νιν Νοβόα, διαβάζοντας μια κοινή ανακοίνωση των δύο κυβερνήσεων.

«Προτείνουμε τον Μηχανισμό του Μοντεβιδέο στη βάση του δικαιολογημένου ενδιαφέροντός μας και της πρόθεσής μας να συμβάλλουμε ώστε ο λαός της Βενεζουέλας και οι διάφορες εμπλεκόμενες πλευρές να μπορέσουν να βρουν μια λύση στις διαφορές τους», συμπλήρωσε.

Η κοινή πρόταση θα παρουσιαστεί σήμερα Πέμπτη στα μέρη που θα συμμετάσχουν στην πρώτη σύνοδο – στο Μοντεβιδέο-της διεθνούς Ομάδας Επαφής. Την Ομάδα συνέστησαν η ΕΕ, επτά ευρωπαϊκές χώρες και τέσσερις λατινοαμερικάνικες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ουρουγουάης.

Το Μεξικό, ο ΥΠΕΞ του οποίου θα είναι παρών στη σημερινή σύνοδο, δεν εντάχθηκε στην Ομάδα Επαφής.

Γερμανικός Τύπος: Ο Ερντογάν βλέπει στον Τσίπρα έναν από τους λίγους συμμάχους στην ΕΕ

Οι επισκέψεις του έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Αγία Σοφία και στην Χάλκη απασχολούν και σήμερα τα γερμανικά ΜΜΕ, τα οποία δημοσιεύουν κυρίως αναλύσεις σχετικά με τα αποτελέσματα των συνομιλιών του Πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.

Για «ανομοιογενές ζευγάρι» κάνει λόγο σε ανάλυσή του το περιοδικό Der Spiegel, επισημαίνοντας ότι Ελλάδα και Τουρκία είναι ιστορικοί αντίπαλοι, αλλά ο πρόεδρος Ερντογάν και ο πρωθυπουργός Τσίπρας «διατηρούν μια ισχυρή σχέση – διότι επωφελούνται ο ένας από τον άλλον».

 

 

«Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας δεν είχε αρχίσει καν την επίσκεψή του την Τρίτη, όταν ο οικοδεσπότης του φρόντισε για μια προσβολή. Επικήρυξε τους οκτώ στρατιωτικούς που βρίσκονται στην Ελλάδα με 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Ο Τσίπρας ωστόσο προσπάθησε να διατηρήσει την ψυχραιμία του όταν λίγες ώρες αργότερα συναντήθηκε με τον Ερντογάν στην Άγκυρα. “Ο διάλογός μας ήταν στο πέρασμα των χρόνων ειλικρινής και ανθεκτικός”, δήλωσε κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου την Τρίτη το βράδυ και υπενθύμισε στον συνομιλητή του ότι μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ήταν ένας από τους πρώτους ηγέτες που του τηλεφώνησαν. Ο έλληνας πρωθυπουργός περιέγραψε τον Ερντογάν σε εμπιστευτικό κύκλο ως “έντιμο τύπο”. “Μαζί του, ξέρεις πού βρίσκεσαι”. Ο Ερντογάν βλέπει στον Τσίπρα έναν από τους λίγους συμμάχους στην Ευρωπαϊκή Ένωση», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό και προσθέτει ότι οι δύο ηγέτες συνδέονται με εταιρική σχέση, η οποία έχει συγκεκριμένο σκοπό. «Γνωρίζουν ότι χρειάζονται ο ένας τον άλλον σε διάφορα θέματα. Ταυτόχρονα, ο κατάλογος των διαφορών απόψεων, επί των οποίων ούτε κατά την συνάντηση της Τρίτης σημειώθηκε επιτυχία, είναι μακρύς», επισημαίνεται.

«Ο Ερντογάν πιέζει για την παράδοση των οκτώ στρατιωτικών. Είναι μια επιθυμία που ο Τσίπρας δεν μπορεί να εκπληρώσει λόγω της ανεξαρτησίας της ελληνικής δικαιοσύνης. Δεν θέλουμε η Ελλάδα να γίνει καταφύγιο τρομοκρατών”, είπε ο Ερντογάν. Οι δύο πλευρές διαφωνούν επίσης για την Κύπρο και για τα νησιά στο Αιγαίο”, αναφέρει ο συντάκτης και προσθέτει ότι ο Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε να χρησιμοποιήσει χαμηλούς τόνους έναντι του Ερντογάν, καθώς λογαριάζει ότι εξαρτάται από εκείνον κυρίως στο θέμα της μετανάστευσης. «Αν η Τουρκία καταγγείλει την συμφωνία με την ΕΕ, η κατάσταση στην Λέσβο, την Χίο και την Κω θα τεθεί εντελώς εκτός ελέγχου», αναφέρει.

«Στην Ελλάδα θα γίνουν αργότερα μέσα στη χρονιά εκλογές. Ο Τσίπρας παρουσιάζεται λοιπόν ως “statesman”. Μόλις κατάφερε μια επιτυχία στο θέμα της ονομασίας της Μακεδονίας. Τώρα θα ήθελε να εμφανιστεί και στην επίσκεψή του στην Τουρκία ως πολιτικός που λύνει προβλήματα”, συνεχίζει το άρθρο, το οποίο κλείνει με την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στην Αγία Σοφία και στην Χάλκη, όπου, όπως επισημαίνεται, η Θεολογική Σχολή έκλεισε το 1971. «Ο Τσίπρας έθεσε στον Ερντογάν και πάλι μάταια το θέμα της επαναλειτουργίας της. Ωστόσο το ταξίδι του ανταμείφθηκε: μπορεί να πάρει μαζί του στην Αθήνα ωραίες εικόνες για τον προεκλογικό του αγώνα», καταλήγει ο συντάκτης.

«Λουλούδια στην Χάλκη», είναι ο τίτλος ανταπόκρισης της Süddeutsche Zeitung από την Κωνσταντινούπολη, στην οποία επισημαίνεται ότι οι δύο πλευρές δείχνουν να αποπειρώνται προσέγγιση.

Στο άρθρο σημειώνεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος εν ενεργεία έλληνας Πρωθυπουργός στον οποίον επετράπη να επισκεφθεί την Χάλκη από το 1971, που έκλεισε η Θεολογική Σχολή. «Μετά την επίσκεψη του Τσίπρα, η Χάλκη υπάρχει και πάλι η ελπίδα ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα σπάσει ένα ταμπού, όπως έκανε παλιότερα τόσο καλά», επισημαίνεται και αναφέρεται ότι οι Τούρκοι «καλλιέργησαν την ελπίδα κυρίως με χειρονομίες», προσκαλώντας – απροσδόκητα – τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο δείπνο με τον Αλέξη Τσίπρα στην Άγκυρα. Επιπλέον, τονίζεται, την Τετάρτη το πρωί συνόδευσε τον πρωθυπουργό, όχι μόνο στην Χάλκη αλλά πρώτα στην Αγία Σοφία, ο στενότερος συνεργάτης του Ερντογάν, ο Ιμπραήμ Καλίν.

Η συντάκτρια περιγράφει ακόμη τις σκηνές από την λειτουργία στην Χάλκη, στην διάρκεια της οποίας, όπως γράφει, ακόμη και τούρκοι αστυνομικοί έβγαλαν τα κινητά τους προκειμένου να απαθανατίσουν την ιστορική στιγμή και εξηγεί την διαμάχη για την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης και την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Οι δύο μειονότητες «δεν πρέπει να αποτελούν αιτία διαμάχης, αλλά γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, αναφέρει η ανταπόκριση, ενώ σημειώνεται ότι ο Ερντογάν απαιτεί βελτίωση των συνθηκών στην Θράκη και μάλιστα το θέτει ως όρο για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής. «Μεταξύ των δύο γειτόνων, το τραυματικό παρελθόν παίζει μέχρι σήμερα ρόλο. Οι δύο μειονότητες το έχουν νιώσει», προσθέτει η συντάκτρια.

Η κυβερνήτρια του Νέου Μεξικού αποσύρει την Εθνοφρουρά απο τα σύνορα

Η νέα κυβερνήτρια του Νέου Μεξικού διέταξε να αποσυρθεί το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεων της Εθνοφρουράς οι οποίες σταθμεύουν στα σύνορα της Πολιτείας αυτής με το Μεξικό, χαρακτηρίζοντας «μασκαράτα» τις νέες προειδοποιήσεις του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ εναντίον της επαπειλούμενης «εισβολής» μεταναστών κατά κύματα.

«Απορρίπτω τον ισχυρισμό της ομοσπονδιακής κυβέρνησης κατά τον οποίο βιώνουμε κρίση ασφαλείας στα νότια σύνορα (ΗΠΑ), κατά μήκος των οποίων βρίσκονται κοινότητες που συγκαταλέγονται στις ασφαλέστερες αυτής της χώρας», τόνισε η Μισέλ Λουχάν Γκρίσαμ σε μια ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα

Η κυβερνήτρια, η οποία ανήκει στις τάξεις των Δημοκρατικών, έδωσε τη διαταγή λίγο πριν ο Τραμπ εκφωνήσει την ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης το βράδυ της Τρίτης ενώπιον του Κογκρέσου. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος επανέλαβε πως είναι κατ’ αυτόν ανάγκη να ανεγερθεί το τείχος στα σύνορα ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Μεξικό.

Η Γκρίσαμ διευκρίνισε ότι μερικοί από τους στρατιώτες — 118 στο σύνολο — θα παραμείνουν στα σύνορα, αλλά μόνο για να επιτελούν ανθρωπιστικό έργο, βοηθώντας κοινότητες της περιοχής που αντιμετωπίζουν μαζική εισροή μεταναστών, ιδίως οικογενειών από κράτη της Λατινικής Αμερικής που θέλουν να βρουν καταφύγιο ή καλύτερη ζωή στις ΗΠΑ.

«Όταν μπορούμε, θα τείνουμε χείρα βοηθείας στους πιο ευάλωτους ανθρώπους που παρουσιάζονται στα σύνορά μας, αλλά το Νέο Μεξικό δεν θα συμμετάσχει στη μασκαράτα του προέδρου», επέμεινε η κυβερνήτρια.

 

Ο Τραμπ απαίτησε το Κογκρέσο να εγκρίνει κονδύλια ύψους 7,7 δισεκ. δολαρίων για το τείχος και αποδύθηκε, μάταια, σε μπραντεφέρ με τους Δημοκρατικούς για το ζήτημα που οδήγησε στο 35ήμερο shutdown, τη μερική αναστολή λειτουργίας υπηρεσιών του ομοσπονδιακού κράτους.

 

Την Κυριακή, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει επιπλέον 3.750 στρατιώτες κατά μήκος των συνόρων με το Μεξικό για να συμβάλλουν στην καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης.

Σώμα εφεδρείας του αμερικανικού στρατού, η Εθνοφρουρά αναφέρεται στους κυβερνήτες των Πολιτειών.

Μικρή Σοφία: Το εκπαιδευτικό ρομπότ για μικρά παιδιά

Θυμόμαστε τη «Sophia the robot», στην οποία έδωσε υπηκοότητα η Σαουδική Αραβία; Τώρα, η εταιρεία Hanson Robotics, η εταιρεία που έφερε στη ζωή το ανθρωποειδές, παρουσίασε το μικρό αδελφάκι της, τη «Little Sophia» η οποία έχει βάλει στόχο να βοηθήσει τα μικρά να μάθουν να γράφουν σε κώδικα.

Στα βήματα της μεγάλης «αδελφής» της, η Μικρή Σοφία μπορεί να μιλά, να τραγουδάει, να παίζει παιχνίδια, να λέει αστεία. Παρόλα αυτά, βασικός σκοπός της είναι να μάθει στα μικρά – «ιδιαίτερα, τα κοριτσάκια» – μεταξύ επτά και 13 χρονών το STEM (Science, Technology, Engineering and Mathematics), το να γράφουν σε κώδικα και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Με το λογισμικό της και με διδακτικό υλικό από την Ακαδημία Τεχνητής Νοημοσύνης της Hanson Robotics, η Μικρή Σοφία είναι «ένας μοναδικός παιδικός σύντροφος που μπορεί να προγραμματιστεί, εμπνέοντας τα παιδιά να μάθουν μέσω μιας ασφαλούς εμπειρίας διάδρασης ανθρώπου-ρομπότ» διατείνεται η εταιρεία που έχει έδρα το Χονγκ-Κονγκ και το Λος Άντζελες.

Η Μικρή Σοφία καταφτάνει στη ζωή μας με πλατφόρμα open software και με δυνατότητα interface με τον μικρό και οικονομικά προσιτό ηλεκτρονικό υπολογιστή Raspberry Pi, «επιτρέποντας αφενός στα παιδιά να μάθουν ηλεκτρονικά και ρομποτική και, αφετέρου, δίνοντας της τη δυνατότητα να γίνει όσο έξυπνη και ικανή επιτρέψει η παιδική φαντασία».

Θ.Καράογλου στο ThePresident: Η Ελλάδα θα γίνει σύμβολο νίκης επί του λαϊκισμού

Στα χρόνια που εκλέγομαι στην ελληνική Βουλή δεν έχω ξαναζήσει παρόμοια θεσμική κατρακύλα, ούτε αντίστοιχο πολιτικό ξεπεσμό.

Η «γκαζόζα», ο συνάδελφος που δεν παραιτήθηκε από βουλευτής επειδή τον… παρακάλεσε ο Πρόεδρος της Βουλής, οι «διπλοθεσίτες» βουλευτές που αν και ανήκουν σε άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες εν τούτοις στηρίζουν με την ψήφο τους την κυβέρνηση, είναι θλιβερά φαινόμενα τα οποία προσβάλλουν τον κοινοβουλευτισμό.

Ταυτόχρονα, όμως, καθιστούν πιο επιτακτική από ποτέ την ανάγκη άμεσης προσφυγής στις κάλπες, προκειμένου να μπει ένα τέλος στη σημερινή εικόνα παρακμής.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι το αίτημα της Νέας Δημοκρατίας για εκλογές έχει τεράστια κοινωνική αποδοχή, όπως αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Ενδεικτικά υπενθυμίζω την έρευνα της MRB, τον περασμένο Δεκέμβριο, σύμφωνα με την οποία το 62% των πολιτών ζητά εκλογές πριν τη λήξη της τετραετίας.

Η κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά πως η κυβέρνηση Τσίπρα την εμπαίζει. Για αυτό και θα καταδικάσει με την ψήφο της εκείνους που τη φόρτωσαν άδικους φόρους και την ταπείνωσαν με την εθνικά επιζήμια συμφωνία των Πρεσπών. Με αφορμή μάλιστα και το πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού στην Τουρκία, ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί και δεν πρέπει να δεσμεύσει την αυριανή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με υποτιθέμενες «λύσεις» στα εθνικά μας θέματα, οι οποίες θα αντανακλούν τις αδυναμίες και τα αδιέξοδα της δικής του διακυβέρνησης.

Δυστυχώς, οι τελευταίοι μήνες της θητείας της παρούσας κυβέρνησης θα είναι ιδιαίτερα ζημιογόνοι για τη χώρα. Τόσο σε επίπεδο θεσμών, όσο και δημοκρατίας. Η παραμονή τους στην εξουσία «γεννά» καθημερινά μείζον πολιτικό ζήτημα, δεδομένου ότι εκείνοι που ισχυρίζονταν πως είναι κάθε… λέξη του Συντάγματος, στην πράξη το υπονομεύουν καθημερινά. Πρώτα απαξίωσαν την παιδεία, μετά επιχείρησαν να χειραγωγήσουν τη δικαιοσύνη, τώρα προσβάλλουν με τη συμπεριφορά τους τον κοινοβουλευτισμό. Τους τρεις, δηλαδή, βασικούς πυλώνες κάθε ευνομούμενης κοινωνίας που σέβεται τον εαυτό της, αλλά και τους πολίτες της.

Σε κάθε περίπτωση, την ώρα της κάλπης -που πλησιάζει- η Ελλάδα θα γίνει χώρα-σύμβολο της νικηφόρας μάχης ενάντια στο λαϊκισμό που ανήλθε στην εξουσία εξαπατώντας τους πολίτες. Θα στείλει ηχηρό μήνυμα ότι οι περίκλειστες πολιτικές και οι τυχοδιωκτικές πρακτικές δεν έχουν θέση σε μια δυτική δημοκρατία.

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω πως η πατρίδα μας δεν έχει περιθώριο για άλλους πειραματισμούς. Τελικά υπήρχαν χειρότερα… Ας πάψουμε, λοιπόν, ως Έθνος να πυροβολούμε τα πόδια μας, δίνοντας ψήφο στα κόμματα της διαμαρτυρίας που αποδεδειγμένα είναι κενά περιεχομένου-ιδεολογίας και ας αξιοποιήσουμε το εκλογικό δικαίωμα ως χρήσιμο εργαλείο προόδου και ανάκαμψης.

 

*O Θεόδωρος Καράογλου είναι Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης Ν.Δ. και πρώην Υπουργός Μακεδονίας και Θράκης

Αποκλειστικό: Ευρωκαταδίκη για τον “Πολάκη”… της Βουλγαρίας!

Σαφή παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας αποτελούν οι δηλώσεις πολιτικών (τύπου Πολάκη, που ζητάει φυλακίσεις πολιτικών αντιπάλων ας πούμε) περί ενοχής  πρώην υπουργών στο στάδιο της προδικασίας!

Του Βαγγέλη Μωυσή

Αυτό αποφάνθηκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μετά από από προσφυγή της πρώην υπουργού της Βουγλαρίας Εμιλίας Μασλάροβα, για τις δηλώσεις πολιτικών της αντιπάλων, το 2010, όταν κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος.

Η Emilia Maslarova είναι πολίτης της Βουλγαρίας, είχε διατελέσει Υπουργός Εργασίας και Απασχόλησης στην κυβέρνηση Στάνισεφ. Τον Αύγουστο του 2008 τα μέλη μιας ένωσης υπέβαλαν μήνυση στην Εισαγγελία σχετικά με τις παρατυπίες που συνδέονται με την ανακαίνιση πρώην ιατρικού κέντρου.

Ακολούθως  η Εισαγγελία κίνησε ποινική δίωξη κατά αγνώστων για κατάχρηση εξουσίας και υπεξαίρεση κατά του δημοσίου, και τρεις μήνες αργότερα ο Εισαγγελέας ζήτησε από το κοινοβούλιο να άρει την ασυλία της Μασλάροβα, έτσι ώστε αυτή μπορεί να διωχθεί.

Την επόμενη μέρα η ίδια η προσφεύγουσα συμφώνησε να αρθεί η ασυλία της.

Ταυτόχρονα διέρρευσαν κυκλοφόρησαν στον Τύπο πληροφορίες και αρκετές αναφορές  για το θέμα.

Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα παρέθεσε μια συνέντευξη Τύπου για τις ποινικές διαδικασίες και οι δηλώσεις του αναπαράχθηκαν  από διάφορα μέσα ενημέρωσης.  Οι δηλώσεις του εκπρόσωπου δεν ήταν απλά πληροφορίες, διότι ανέφεραν κατηγορηματικά ότι η  Μασλάροβα ήταν «ένοχη για κατάχρηση δημόσιου χρήματος»!

Τον Φεβρουάριο του 2010, η κυρία Maslarova κατηγορήθηκε για κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Κατηγορήθηκε ότι καταχράστηκε συνολικά ποσό περίπου 5.643.847,13 ευρώ για τον εαυτό της μαζί με δύο υποτιθέμενους συνεργούς.

Τον επόμενο μήνα η εφημερίδα «Politiκa» δημοσίευσε μια συνέντευξη του μέλους του Κοινοβουλίου, ο οποίος ήταν Αντιπρόεδρος της ad hoc κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής σχετικά με τις δαπάνες της προηγούμενης κυβέρνησης. Το άρθρο επεσήμανε ότι ο βουλευτής είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, ότι αυτό ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα διαφθοράς και παράλειψης συμμόρφωσης με το νόμο στις δημόσιες συμβάσεις που διαπράχθηκαν από ανώτερο μέλος της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή από Υπουργό.

Εννέα χρόνια μετά, η ποινική διαδικασία είναι σε εκκρεμότητα, αλλά οι πολιτικοί αντίπαλοι της Μασλάροβα, είχαν …προαποφασίσει την ενοχή της.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  καταδίκασε τη Βουλγαρία και υποχρέωσε τη βουλγαρική κυβέρνηση να αποζημιώσει οικονομικά την Εμιλία Μασλάροβα!

Τρέχουμε και προσφέρουμε

*Του Νίκου Αρμένη

Το παρόν κείμενο που μόλις άρχισες να διαβάζεις είναι αφιερωμένο στη δρομική μου ομάδα, στην Marathon Team Greece με επικεφαλής την προπονήτριά μας Μαρία Πολύζου.

Στο λέω εξαρχής ότι αντικειμενικός δεν είμαι με την ομάδα μου. Θα ευλογήσω τα γένια μας όσο δεν πάει..

Είναι βλέπεις που αισθάνομαι αυτή την ομάδα αλήθεια σαν οικογένειά μου και είμαι πολύ περήφανος εδώ και 4 χρόνια που φοράω τη φανέλα της.

Οι λόγοι είναι πολύ συγκεκριμένοι.

Πρωτίστως γιατί ενώ μιλάμε για ομάδα δρομέων τελικά δεν είναι μόνο αυτό αλλά πολλά περισσότερα.

Στην Marathon Team Greece μετατρέπουμε κάθε μέτρο από τα πολλά χλμ που τρέχουμε σε κοινωνική προσφορά.

Αναφέρω όλα τα σχετικά όσο πιο επιγραμματικά μπορώ:

  • Πρωταγωνιστούμε στην προσπάθεια του Συλλόγου «Όραμα Ελπίδας» για την εγγραφή εθελοντών δοτών μυελού των οστών εδώ και δύο χρόνια.
  • Επανειλημμένα έχουμε αναλάβει πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση αγαθών πρώτης ανάγκης (ρούχα, τρόφιμα) για φτωχούς, αστέγους, άπορους και πρόσφυγες.
  • Εξασφαλίσαμε χιλιάδες μερίδες φαγητού μέσα από την οργάνωση «Μπορούμε»
  • Συγκεντρώσαμε αθλητικά παπούτσια για τους πρόσφυγες
  • Σταθήκαμε στο πλευρό των πληγέντων από τις πλημμύρες στη Μάνδρα και από την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι

Σίγουρα έχουμε προχωρήσει και σε άλλες παρόμοιες δράσεις που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις αράδες.

Τρέχουμε και προσφέρουμε.

Αυτός είναι ο οδηγός και ο πρωταρχικός μας σκοπός, η κοινωνική προσφορά.

Την Κυριακή που μας πέρασε κόψαμε την πίτα μας για τη νέα χρονιά σε μια εκδήλωση που ακτινοβολούσε! Μας τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί σημαντικοί άνθρωποι και όλοι έσταζαν μέλι για την ομάδα μας! Ήταν μεγάλη τιμή και έμπρακτη αναγνώριση που ήρθαν!

Όμως για μένα το πιο σημαντικό από όσα ζήσαμε αυτό το ωραίο απόγευμα ήταν τα χαμόγελα που είδα. Παντού χαρούμενα πρόσωπα. Γέμισε η αίθουσα χαμόγελα και μάτια που διψούσαν για τη συνέχεια. Αυτό είναι το μυστικό μας. Αυτό και το βασικό μάθημα που παίρνουμε από την προπονήτριά μας.

Προσφέρουμε για να χαμογελάμε και χαμογελάμε γιατί προσφέρουμε!

Μετά έρχονται οι χρόνοι και οι επιδόσεις.

Μαρία σε ευχαριστούμε.

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ!

*Ο Νίκος Αρμένης ειναι δημοσιογραφος και μαραθωνοδρόμος. Εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης στο ΑΠΕ και παρουσιάζει την εκπομπή για το τρέξιμο keep Running στην web tv του Star Channel

Ειρήσθω εν παρόδω

Μια από τις λόγιες έκφρασεις που χρησιμοποιούμε, η εἰρήσθω ἐν παρόδῳ θα μας απασχολήσει σήμερα. Την παραθέτουμε με τα γνωστά της συμπληρώματα, τους τόνους και τα πνεύματα, όπως ήταν στην αρχική της μορφή.

Γράφει η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα

Σημαίνει ας ειπωθεί παρεμπιπτόντως, παρενθετικά, έξω από την προγραμματισμένη σειρά. Την λέμε, όταν θέλουμε να δώσουμε συμπληρωματικές πληροφορίες για κάποιο θέμα.

Το εἰρήσθω είναι γ’ πρόσωπο προστακτικής παρακειμένου του λέγομαι και έχει την έννοια ας έχει ειπωθεί. Η πάροδος από την άλλη είναι ένας δρόμος παράλληλος με κάποιον άλλον, μια πλάγια είσοδος, όχι δηλαδή η κεντρική.  Συνεπώς με την φράση αυτή, ξεφεύγουμε από την ροή των λόγων μας και παραθέτουμε κάποια επιπλέον πράγματα, ακολουθώντας άλλη οδό σκέψης, φτάνοντας στον στόχο μας από έναν παράδρομο.

Και ειρήσθω εν παρόδω, λοιπόν, με την ευκαιρία αυτή, ας πούμε ότι πάροδος ήταν ακόμη και καθεμιά από τις πλαϊνές εισόδους στο αρχαίο θέατρο, απ’ όπου έμπαινε ο χορός στην ορχήστρα ή οι ηθοποιοί που εισέρχονταν από την πόλη ή το λιμάνι. Πάροδο ονομάζαμε, ακόμη, και το τραγούδι του χορού, μετά τον πρόλογο στην αρχαία τραγωδία.

(Φωτ. Η δομή ενός αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Η φωτογραφία προέρχεται από τον ιστότοπο http://users.sch.gr/pchaloul/theatro-sxediagramma.JPG)

Είπαμε πολλά, τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, συμπληρώνουν το γλωσσάρι μας.

*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

 

Ο Τσιπραντώναρος και οι πικραμένοι της Θεσσαλονίκης

Όλο και χαμηλότερα στην «εργαλειοθήκη» Τσίπρα, φαίνεται πως πέφτει σταδιακά ο Ευάγγελος Αντώναρος. Κάποτε , στόχοι των βαθυστόχαστων σχολιασμών του, ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Τώρα, βρέθηκε να ασχολείται με τον υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης Νίκο Ταχιάο, που του έδωσε όμως «πληρωμένη» απάντηση. Στο επόμενο στάδιο, μπορεί να ασχολείται με υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους, της Λάρισας , ή της Πάτρας. Δείτε τι έγραψε ο Νίκος Ταχιάος

Δύο δημοσκοπήσεις «τρέχουν» αυτό το διάστημα για το Δήμο Θεσσαλονίκης σύμφωνα με πληροφορίες του thePresident. Μια από την Palmos Analysis (άγνωστο για ποιον εντολέα) και μία από εταιρεία της Αθήνας. Για να δούμε, αν θα μάθουμε, τι «φασούλια» θα βγάλουν τα «σακούλια»…
Πάντως, η πλέον αξιόπιστη δημοσκόπηση για το Δήμο Θεσσαλονίκης, ήταν αυτή που… «θάφτηκε» από τους εντολείς (και στοιχεία της αποκάλυψε το thePresident ενοχλώντας πολύ κόσμο), για έναν και μόνο λόγο. Το γεγονός ότι «θάφτηκε» επειδή… δεν βόλευε συγκεκριμένο υποψήφιο, αποδεικνύει, αν μη τι άλλο, πως δεν ήταν «μαγειρεμένη» όπως θέλουν κάποιοι να ισχυρίζονται, αλλά τιμιότατη και πεντακάθαρη. Οι «μαγειρεμένες» -αν υπάρχουν- ποτέ δεν «θάβονται». Να το ξέρετε αυτό. Και τι έδειχνε εκείνη; Τον Ταχιάο ψηλά. Και κάποιους άλλους πολύ χαμηλότερα απ` ότι ήλπιζαν. Και πολλοί πικράθηκαν… Ήρθε μετά και η δημοσκόπηση της «to the point» για την εφημερίδα «Μακεδονία» και κάποιους τους… αποπίκρανε!
Βέβαια, το σημαντικό πρόβλημα που έχουν όλοι αυτοί που μιλάνε για στημένες δημοσκοπήσεις , είναι πως… θα δημοσιευτούν σίγουρα κι άλλες. Και κάποιους θα τους πικράνουν ακόμα περισσότερο. Και θα έχει πλάκα μετά να συνεχίσουν να υποστηρίζουν ότι όλα τα «συστήματα» έχουν βαλθεί να τους κόψουν την ξέφρενη πορεία τους προς το δημαρχιακό θώκο…
Β.Μ.

Ο θάνατος της σοσιαλχριστιανοδημοκρατικής Ευρώπης

*του Αndrea Rizzi 

Στις τελευταίες σελίδες του έργου του «Σε αναζήτηση του χαμένου χρόνου», ο Προυστ χρησιμοποιεί μια αποκαλυπτική εικόνα για να δικαιολογήσει τα αβέβαια βήματα των ηλικιωμένων: τα ορατά τους σώματα αναζητούν μια δύσκολη ισορροπία πάνω σε τεράστια αόρατα ξυλοπόδαρα – ψηλά σαν καμπαναριά – που δεν είναι άλλο από την παρελθούσα ζωή τους. Το ίδιο βάδισμα φαίνεται να έχουν σήμερα στην Ευρώπη οι οικογένειες των σοσιαλδημοκρατών και των χριστιανοδημοκρατών.

Και οι δύο έχουν διαμορφώσει την Ευρώπη όπως τη γνωρίζουμε. Και οι δύο έχουν κάνει αξιοθαύμαστα πράγματα. Και οι δύο λυγίζουν κάτω από την ευθύνη που τους καταλογίζεται για οτιδήποτε δεν λειτουργεί. Τα κόμματα που με τη διαχείρισή τους έφεραν την ύφεση το 2008 καταβροχθίζονται τώρα από αυτήν. Η υποχώρηση των σοσιαλδημοκρατών και των χριστιανοδημοκρατών αφήνει ανοιχτό πεδίο για να ανθίσουν άλλες οικογένειες: εθνικιστές, φιλελεύθεροι, Πράσινοι, αριστεροί με λαϊκιστικό πρόσημο, ιδεολογικά κινήματα πολιτών για τα οποία πρέπει να εφευρεθεί μια νέα ταξινόμηση. Πρόκειται για την κληρονομιά μιας κρίσης του παρελθόντος που θα σημαδέψει το μέλλον μας.

Οι δύο οικογένειες που κυριάρχησαν στην Ευρώπη φτάνοντας να ελέγχουν το 80% των ψήφων σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία, και να αποτελούν την πλειοψηφία σε άλλες, σήμερα δεν φτάνουν το 50% ούτε στη Γερμανία ούτε στην Ισπανία, αλλά ούτε και στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές. Και οι δύο μαζί αποτελούν πλέον μειοψηφία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, κινδυνεύουν να εκλείψουν. Τα ένδοξα σοσιαλιστικά κόμματα της Γαλλίας και της Ελλάδας έχουν στην πράξη εξαφανιστεί (στη Γαλλία, μια ομάδα διανοουμένων κάλεσε την περασμένη εβδομάδα τις οργανώσεις που κινούνται ανάμεσα στην Αριστερά του Ζαν-Λικ Μελανσόν και το φιλελεύθερο κέντρο του Εμανουέλ Μακρόν να δημιουργήσουν για τις ευρωεκλογές ένα κοινό σπίτι, τη Δημόσια Πλατεία, μπροστά στον κίνδυνο να περάσουν στην αφάνεια). Το γερμανικό SPD δίνει μια σκληρή μάχη για να παραμείνει δεύτερη δύναμη, και πάνω από το 20%, όπως άλλωστε το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιταλίας. Στην Ισπανία, το PSOE μπορεί να κέρδισε με θεαματικό τρόπο την εξουσία, αλλά παραμένει εξαιρετικά ευάλωτο. Η μόνη ελπίδα έρχεται από την Πορτογαλία, όπου η κυβερνητική εμπειρία των σοσιαλιστών είναι θετική.

Στο χριστιανοδημοκρατικό στρατόπεδο, το γερμανικό CDU και το ισπανικό Λαϊκό Κόμμα υποφέρουν από μια πραγματική αιμορραγία. Στην Ιταλία, οι χριστιανοδημοκράτες πλήρωσαν μεγάλο τίμημα εξαιτίας της διαφθοράς στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η Forza Italia, ο σχηματισμός που αποτέλεσε τη συνέχεια των χριστιανοδημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, χάνει κι αυτή έδαφος.

Τι συνέβη; Είναι προφανές ότι τα δύο στρατόπεδα θεωρούνται υπεύθυνα για την τερατώδη κρίση που ξέσπασε. Την τροφοδότησαν ή τουλάχιστον δεν μπόρεσαν να την αποτρέψουν. Εκτός από την κρίση, όμως, αισθάνονται αμηχανία και μπροστά στις νέες γραμμές της πολιτικής διαμάχης. Ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός δεν βρίσκονται στο DNA τους. Οι ιδρυτικοί πατέρες και οι μεγάλοι ηγέτες – Αντενάουερ, Ντε Γκάσπερι, Μιτεράν, Ντελόρ, Κολ – τους απεχθάνονταν. Ούτε έχουν αξιοπιστία όμως ως ηγέτες των ανοιχτών και σύγχρονων κοινωνιών: οι φιλελεύθεροι και οι Πράσινοι είναι καλύτερα τοποθετημένοι για κάτι τέτοιο.

Το δίλημμα που έχουν τώρα οι χριστιανοδημοκράτες είναι κατά πόσον πρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω και να υιοθετήσουν μια εθνικιστική ρητορική ώστε να σταματήσουν την επέλαση της ριζοσπαστικής Δεξιάς (Λέγκα, λεπενισμός, Vox). Οι σοσιαλδημοκράτες, πάλι, αναρωτιούνται αν πρέπει να παραδοθούν στο λαϊκιστικό πνεύμα ώστε να αντιμετωπίσουν τους σχηματισμούς στα αριστερά τους (Pοdemos, ΣΥΡΙΖΑ).

Το κοινωνικό συμβόλαιο που κρατούσε στην εξουσία αυτές τις δύο μεγάλες οικογένειες προέβλεπε πρόοδο με κοινωνική συνοχή. Χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες πρόδωσαν αυτή την υπόσχεση και οδήγησαν σε κοινωνίες όλο και πιο άνισες. Μετά την κρίση του 2008, πολλοί θεωρούν ότι ο εθνικισμός της Δεξιάς και ο λαϊκισμός της Αριστεράς είναι η καλύτερη εγγύηση για την ανάκτηση αυτής της κοινωνικής συνοχής.

Κι έτσι, αυτοί οι εντιμότατοι ηλικιωμένοι πολιτικοί περιπλανιούνται στο σκοτάδι σε αναζήτηση αυτού του φωτεινού χαμένου χρόνου. Όμως, παρά τη νοσταλγία, αυτός ο χρόνος έφυγε και δεν θα ξαναγυρίσει. Αυτή η Ευρώπη πέθανε.

Στο σκοτάδι μπορείς να αισθανθείς φόβο ή διέγερση. Μακάρι οι χριστιανοδημοκράτες και οι σοσιαλδημοκράτες να μην υποκύψουν στον πρώτο – παραμένοντας πιστοί στις ρίζες τους – και να παρασυρθούν από τη δεύτερη, αναμιγνυόμενοι με άλλα πολιτικά σώματα και δημιουργώντας κάτι καινούργιο. Η Ευρώπη το έχει ανάγκη. Πρέπει να έχεις το θάρρος να απαλλαγείς από τα ξυλοπόδαρα. Είναι ο μόνος τρόπος να ανακτήσεις τη ζωτικότητά σου και να ανακαλύψεις νέους δρόμους σε έναν ανακτημένο χρόνο, που θα έλεγε και ο Προυστ.

 

*Ο Αντρέα Ρίτσι είναι αρθρογράφος της El Pais

Πηγή: El Pais