13.2 C
Athens

Το επίχρυσο Κασσελάκ(η) του Βασιλάκη Καΐλα και τα άσφαιρα φυσέκια του Βελουχιώτη! – Γράφει ο Βαγγέλης Μωυσής

Στέφανος Κασσελάκης λοιπόν για τον ΣΥΡΙΖΑ!

Ως άνθρωπος και επιχειρηματίας; Εκ πρώτης αξιόλογος νέος, δυναμικός επιχειρηματίας, ευχάριστη προσωπικότητα που προκαλεί το ενδιαφέρον να τον ακούσεις. Προφανώς παιδί του Κεφαλαίου και του Καπιταλισμού που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι στη ΝΔ, ή στο ΠΑΣΟΚ.

Του Βαγγέλη Μωυσή

Παράγωγο της Γκόλντμαν Σακς που κουβαλά ως οικονομικός οργανισμός την συνευθύνη για την μεγάλη οικονομική κρίση που έσπρωξε την Ελλάδα στα μνημόνια!

Ως παράγωγο αυτής της δεξαμενής του καπιταλιστικού συστήματος, αποτελεί τον απόλυτο εκπρόσωπο του γενικώς λεγόμενου «Συστήματος». Φαίνεται άλλωστε, από την υπερπροβολή  που απολαμβάνει, από το σύνολο των παραγόντων που στη συνείδηση πολλών ταυτίζονται με το μεγάλο ψηφιδωτό που συνθέτει το λεγόμενο «Σύστημα»!

Ως gay; Μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, τον κατατάσσω στους σοβαρούς – όπως κάποιους φίλους που εκτιμώ. Αυτούς που έχουν ανθρώπινα το θάρρος της ταυτότητάς τους χωρίς το ασυγκράτητο κόμπλεξ των ακτιβιστών ΛΟΑΤΚΙ που γελοιοποιούν το ίδιο τους το κίνημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων με κάποιες από τις γνωστές γελοιότητες των pride. Είναι βέβαιο πως το κίνημα ΛΟΑΤΚΙ θα τον πολιορκήσει για να τον εκμεταλλευτεί και το κατά πόσον θα μπορέσει ο ίδιος να αντισταθεί σ` αυτή την πολιορκία, διατηρώντας το θάρρος της ταυτότητάς του, αλλά και διαφυλάσσοντας την σοβαρότητά του,  μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα της διάρκειας που θα έχει η δυναμική του.

Ως Συριζαίος; Το εντελώς αντίθετο από τα γνωστά πρότυπα. Καθιστά εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός, ότι ακόμα κι αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σ` αυτή τη διαδικασία, διεκδικεί να εξακολουθήσει να εκφράζει (ως μοντέλο εναλλακτικής επιλογής) τη μόνη ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει κόμμα εξουσίας και να διατηρήσει τα ηνία της Κεντροαριστεράς έναντι του ΠΑΣΟΚ γενικώς και πολύ περισσότερο έναντι ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη.

Η έντονη αντίθεσή του με τον χώρο που καλείται να εκφράσει είναι το μεγάλο ατού που τον ωθεί επικοινωνιακά με ταχύτητες διπλές και τρίδιπλες έναντι των υπολοίπων. Κομίζει το κέρδος των θετικών εντυπώσεων που προξενεί, όχι στο παραδοσιακό κοινό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στο ευρύ μετριοπαθές κοινό που κινείται στη μεγάλη δεξαμενή του κέντρου.

Από την άλλη, η προσπάθεια του να εμφανιστεί ως παιδί του λαού που ξεκίνησε από το μηδέν ως μικρός «Βασιλάκης Καΐλας» δουλεύοντας από ανάγκη στην Αμερική είναι ίσως το μοναδικό αδύνατο σημείο της πρώτης καμπάνιας του. Κι αυτό, διότι είναι σαφές, πως το «Κασσελάκ(η)» που κουβαλούσε αυτός ο αγαπημένος λουστράκος Βασιλάκης Καΐλας, στην προκείμενη περίπτωση, ήταν… επίχρυσο, αν όχι ολόχρυσο.

Απέναντί του, έχει ακόμα σκληρό αγώνα, με αντίπαλο δέος τον σκληρό πυρήνα της ριζοσπαστικής Αριστεράς και μένει να δούμε αν το «κασσελάκι» του θα στηθεί δίπλα ή… απέναντι από τα άσφαιρα φυσέκια του Άρη Βελουχιώτη που στόλιζαν τα υπουργικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, πίσω από σαμπάνιες, πούρα και φωτογραφίες διακοπών σε χλιδάτα κότερα…

Μπορεί να αποδειχτεί “φούσκα” ο Στέφανος Κασσελάκης; Μπορεί!

Εκτιμώ όμως, ότι θα δούμε ανατροπές στην κούρσα για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, με άλλους διεκδικητές να προσχωρούν στην υποστήριξη Κασσελάκη, ενδεχομένως ακόμα και πριν την  διεξαγωγή του 1ου γύρου, σίγουρα στον 2ο γύρο, αν ο ίδιος καταφέρει να βρεθεί εκεί.

Για τον γνωστό ΣΥΡΙΖΑ είναι ενδιαφέρον πως η ελπίδα του να επιβιώσει ως κόμμα εξουσίας, είναι η απόλυτη γελοιοποίησή του ως κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς και η απόλυτη παραδοχή πως όλα τα ιδεολογήματα και τα οικονομικά μοντέλα της Αριστεράς, αποτελούν “νυχτερίδες κι αράχνες”, δίχως καμία αξία για το μέλλον.

Το γεγονός και μόνο ότι ο Στέφανος Κασσελάκης, μας κάνει να ενδιαφερθούμε ξανά για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ (καθώς, ούτε που ένοιαζε την ευρύτερη κοινωνία, αν θα κερδίσει η Αχτσιόγλου ή ο Τζουμάκας), δείχνει το μέλλον για το συγκεκριμένο κόμμα. Φυσικά, κρίνοντας από πρώτες σπασμωδικές και θυμωμένες εσωκομματικές αντιδράσεις εκ του παραδοσιακού κομματικού πυρήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί αναλλοίωτες της πιθανότητες να συνεχίσει την πορεία συρρίκνωσής του, που προς το παρόν αναχαιτίζει η περιέργεια για το νέο πρόσωπο.

Κατά τη γνώμη μου ο πρώτος που δικαιούται να ανησυχεί από την εμφάνιση Κασσελάκη και την ενδεχόμενη επίδοσή του στην κούρσα διαδοχής του Αλέξη Τσίπρα, είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Ακόμα και ως πιθανός «λαγός» μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, μέχρι την πιθανή (σε 1-2 χρόνια) ολική επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, ο Κασσελάκης απειλεί να έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον Νίκο Ανδρουλάκη, όσο ο τελευταίος, εξακολουθεί να μένει εγκλωβισμένος στην παλαιοπασοκική «ξύλινη» παρακαταθήκη και στην «παπανδρεϊκή» Αγία Τράπεζα, μιας «εκκλησίας» που έχει μικρύνει εξ` αιτίας ακριβώς αυτής της παρακαταθήκης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ