Η παρέλαση και τα «Καραγκιοζάκια»…

834

Τα τελευταία –πολλά- χρόνια, σε κάθε εθνική επέτειο, οι εορτασμοί και οι εκδηλώσεις της οποίας περιλαμβάνουν ή απαιτούν παρέλαση, προκαλούνται, εκτός από ποικίλα συναισθήματα και πάρα πολλές συζητήσεις και αντιδράσεις.
Οι… παραδοσιακοί αντιδραστικοί και επικριτές των παρελάσεων, εδώ και δεκαετίες, είναι οι… «σκεπτόμενοι», οι «προοδευτικοί» που θεωρούν ότι τέτοιες εκδηλώσεις είναι τριτοκοσμικές και ότι αρμόζουν μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Εντάξει, όχι όλες, γιατί ελάχιστοι από αυτούς – και προς τιμήν τους – έχουν σταθεί επικριτικά σε στρατιωτικές παρελάσεις της Κίνας, της Ρωσίας, της Βενεζουέλας, της Βόρειας Κορέας, κ.λ.π….
Λίγο πριν το 2015 είχαμε τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εκείνων που φώναζαν αντιμνημονιακά και άλλα «επαναστατικά» συνθήματα, που σήκωναν διάφορα πανό, προσπαθούσαν να διακόψουν τις παρελάσεις ή όταν δεν το κατάφερναν έκαναν δική τους, μετά το τέλος της κανονικής.
Προεκλογικά καραγκιοζιλίκια όπως αποδείχθηκε περίτρανα, καθώς αυτοί που μέχρι τότε αμαύρωναν τις παρελάσεις, με αυτόν τον γελοίο τρόπο, μια χαρά τις παρακολουθούσαν μετά καμαρωτοί και «φουσκωμένοι» εθνική υπερηφάνεια από τις θέσεις των επισήμων, ως υπουργοί, βουλευτές και γραμματείς.
Ήταν αυτοί οι ίδιοι που, πάντα πριν το 2015, αν δεν επικροτούσαν, τουλάχιστον δικαιολογούσαν, τα επεισόδια, τα υβριστικά συνθήματα και τις μούντζες μαθητών που παρήλαυναν, προς την εξέδρα των επισήμων.
Μετά βέβαια όλα αυτά σταμάτησαν, καθώς ξεκίνησε η… δημοκρατική πρακτική των προληπτικών προσαγωγών, της «αριστερής» κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και όλα κυλούσαν ομαλά.
Έτσι, μετά από μια σχεδόν πενταετία παρελάσεων χωρίς παρατράγουδα, διαμαρτυρίες, μούντζες, συνθήματα και επεισόδια, εμφανίστηκε μια ομάδα παιδιών, ευρηματικών είναι η αλήθεια, τα οποία έκαναν τα δικά τους καραγκιοζιλίκια και μάλιστα δίπλα στην σημαία, κερδίζοντας επάξια τα 5 λεπτά δημοσιότητας που τους αναλογούν και μια θέση στο πάνθεον των ηλιθίων, που κατάφεραν να εξευτελιστούν προσφέροντας το θέαμα που όλοι είδαν στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Προφανώς και δεν έχει κανείς την απαίτηση να κατανοήσουν τα συγκεκριμένα παιδιά, ούτε οι χειροκροτητές τους, την σημασία της επετείου, πόσω δε μάλλον να την τιμήσουν, όμως το γεγονός ότι δεν κατανοούν ή δεν μπορούν να κατανοήσουν ή δεν συμφωνούν με αυτού του είδους τις εκδηλώσεις, δεν τους δίνει το δικαίωμα να αμαυρώνουν την μνήμη, τους αγώνες και τις θυσίες εκείνων που αγωνίστηκαν για να έχουμε όλοι εμείς οι απόγονοί τους την ελευθερία που έχουμε σήμερα. Ακόμα και να κάνουμε τέτοια καραγκιοζιλίκια.