Αν η μετάβαση ενός απλού μέλους της Εκκλησίας στην αντίπερα όχθη είναι ένα εκκλησιαστικό γεγονός, η Έξοδος της Θεοτόκου, της Πρώτης μέσα στην Εκκλησία, αποτελεί το κορυφαίο εκκλησιαστικό γεγονός. Ο Θάνατος καταλύεται και η Κοίμηση της μητέρας του Θεανθρώπου, της μητέρας της Ζωής, σηματοδοτεί το αέναο ταξίδι του πνεύματος που αναζητά την υπέρτατη ουσία και την ένωση με το Ύψιστο Ον.
Γράφει η Βάσω Κόλλια
Η Παρθένος Μαρία αποτελεί την αρχή και το αποκορύφωμα του έργου της απολυτρώσεως του ανθρώπου. Με την υπακοή της στο θείο θέλημα γινόμαστε όλοι μέτοχοι της ζωής του Χριστού. Πάσχουμε μαζί της και τα πάθη της μεγαλύνουν το πνεύμα και την ψυχή μας. Εκείνη που γέννησε τον σωτήρα του κόσμου γεννά ελπίδα και προσμονή για την σωτηρία του ανθρώπου. Δεν είναι απλώς μια αγία, αλλά η Παναγία, η πρώτη των πρώτων που μέσα από τη ζωή και τον βίο της μεταμορφώνει τη λύπη σε χαρμόσυνο μήνυμα για την αιωνιότητα. Στην Κοίμησή της υποκλίνεται σύμπασα η ανθρωπότητα, συμμετέχοντας πνευματικά και ψυχικά, καθώς ο θρήνος γίνεται σιωπή, περισυλλογή και στοχασμός για το μακρύ και επίπονο ταξίδι του ανθρώπου να φτάσει προς το Θείο. Επώδυνη πορεία για τον άνθρωπο που απαιτεί ένδεια και ταπείνωση ως μια πράξη κένωσης της ανθρώπινης ύπαρξης για να προετοιμαστεί για το μεγάλο ταξίδι που ανυψώνει το πνεύμα.
Η Θεοτόκος είναι η βασίλισσα των ουρανών και η σκέπη του κόσμου.Εισακούει τις προσευχές μας και έρχεται αρωγός μας στις δύσκολες στιγμές με τη μεσιτεία της προς το Θεό. Είναι η υπέρτατη μορφή της αγιοσύνης που διακονεί αδιάλειπτα για τη σωτηρία και προστασία του ανθρώπου. Η δοκιμασία, η ταπείνωση, η εγκαρτέρηση και η πίστη της εκφράζουν το μεγαλείο της ψυχής της και αποτελούν παράδειγμα μίμησης.
Σε καιρούς χαλεπούς, όπως οι σημερινοί, η Ορθοδοξία καθίσταται πολύτιμος και αναντικατάστατος συμπαραστάτης του ανθρώπου. Η Κοίμησης της Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού, έρχεται ως μια διαρκή υπόμνηση στον σύγχρονο άνθρωπο ότι η έξοδος του ανθρώπινου πνεύματος από τις δαιδαλώδεις διαδρομές του είναι η απαρχή μιας νέας πορείας και απόλυτης συγκατάβασης στο ανθρώπινο πεπρωμένο. Το πνεύμα και η ψυχή εξαγνίζονται μέσα από ένα πνευματικό γάμο που εξυμνεί το θείο και υπερούσιο. Η άνοδος στα επουράνια είναι η αρχή για να δούμε το φως το αιώνιο και το αληθινό και η Θεοτόκος είναι ο πνευματικός μας οδηγός και στυλοβάτης που με το μεγαλείο τη ψυχής της μας καθοδηγεί πνευματικά και μας συμπαραστέκεται ψυχικά.
