Ξεκινώ -εν συντομία- με την αντιπολίτευση, για να σταθώ μετά με την ησυχία μου στην κυβέρνηση:
Ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει την καλύτερη υπηρεσία στην ενίσχυση της κυριαρχίας της Ν.Δ. σπεύδοντας μετεκλογικά να «απογειώσει» σε νέα ύψη την λαϊκίστικη, διχαστική και σουρεάλ νοοτροπία, που συνοδεύεται και από ένα έλλειμμα φιλότιμου…
του Βαγγέλη Μωυσή
Διότι όταν είσαι ΣΥΡΙΖΑ και μιλάς τρεις μέρες μετά τις εκλογές για «Βόρεια Κορέα», απλά δεν έχεις φιλότιμο… Όταν ψάχνεις τρεις μέρες μετά τις εκλογές, να βρεις αφορμές αντιπολίτευσης σε ζητήματα που ήταν απότοκα της άκρατης πελατειακής οπισθοδρόμησης, της ιδεοληψίας σου και της ποδηγέτησης των θεσμών που επέβαλες ως «νέο» (π.χ. Νομική Πάτρας, ορισμός Δικαστικής ηγεσίας, πανεπιστημιακό άσυλο, κλπ), απλά δεν έχεις φιλότιμο…
Αν είχες φιλότιμο θα σώπαινες… Ή θα μιλούσες, μεν, με στοιχειώδη σοβαρότητα δε. Όχι με το ίδιο δηλητηριώδες και διχαστικό ύφος, ούτε με τον ίδιο λαϊκίστικο λεονταρισμό του 2014, τότε που ερχόσουν με φόρα για να λαφυραγωγήσεις (όπως αποδείχτηκε) την εξουσία. Όχι, όταν έχεις νωπή βαριά εκλογική ήττα και θες πραγματικά να διατηρήσεις αυτό το 31,5%, ως «θεμέλιο» κυριαρχίας στην Κεντοαριστερά.
Η νέα κυβέρνηση –λοιπόν- ξεκίνησε καλά. Πολύ καλά! Με σωρεία κινήσεων, συμβατών με τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Με αισθητά αντανακλαστικά απέναντι σε μια σοβαρή κρίση (στη Χαλκιδική) στην πρώτη της κιόλας μέρα… Με το αίσθημα της επιστροφής της κανονικότητας και του αυτονόητου, να προκαλεί… ρίγη συγκίνησης σε πολύ κόσμο που εμπιστεύθηκε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα μιας μακράς κυριαρχίας του κιτς, του γκροτέσκο, του διχασμού, του λαϊκισμού και της ιδεοληψίας.
Πολύ καλά! Τέλεια όχι. Αλλά κανείς –πλην φανατικών- δεν θα ψέξει αυτή την κυβέρνηση, επειδή δεν θα είναι στο σύνολο της πορείας της, τέλεια. Η ελληνική κοινωνία «διψά» για αλήθεια, ειλικρίνεια, αποτελεσματικότητα, ώθηση. Πραγματική ώθηση. Και η αλήθεια, η αποτελεσματικότητα και η ειλικρίνεια, δεν είναι ποτέ τέλεια. Κυρίως, δεν είναι ποτέ τέλεια για όλους. Μπορεί όμως να είναι χρήσιμη για όλους. Και ωφέλιμη για όλους.
Να μας πάει όλους, μαζί, ως λαό, ως κράτος, δέκα βήματα πιο πέρα, χωρίς να κάνουμε ενδιάμεσα και πέντε προς τα πίσω…
Συνεπώς, λάθη θα υπάρξουν. Και ενδεχομένως αποτυχημένες, ή λιγότερο επιτυχημένες επιλογές. Και σε πολιτικές αποφάσεις και σε πρόσωπα. Θα υπάρξουν και αφορμές αντιπολίτευσης. Αλλά δυστυχώς, το δείγμα γραφής του ΣΥΡΙΖΑ προοιωνίζει μια αντιπολίτευση που όσο θα περνά ο καιρός, θα γίνεται όχι πιο εποικοδομητική, αλλά πιο χυδαία, πιο ακραία και πιο διχαστική και λαϊκίστικη από εκείνη του 2014.
Το καλύτερο αντίδοτο που πρέπει να αξιοποιήσει η κυβέρνηση απέναντι σε μια τέτοια αντιπολίτευση, είναι η κριτική συμπολίτευση. Να φροντίζει δηλαδή, να έχει υψωμένες της κεραίες της στην βάση της, στον κόσμο που την εμπιστεύθηκε και τη στήριξε, για τα παράπονα και τις κριτικές, ακόμα και τις γκρίνιες.
Να φροντίζει με ποιοτική αξιολόγηση, να ξεχωρίζει την καλοπροαίρετη, ειλικρινώς διατυπωμένη και με τεκμηριωμένα επιχειρήματα ή στοιχεία δομημένη κριτική, από τη άλλη, την κριτική του τύπου «θέλω ρουσφέτι, πόστο, συμμετοχή στο γκουβέρνο, πίτα από την εξουσία, και θα γκρινιάζω μέχρι να μου δώσεις».
Να φροντίζει μάλιστα να την ενθαρρύνει και να την αποζητά, από στελέχη που έχουν ήδη συμμετοχή στο γκουβέρνο αντί να τους θέλει «κόλακες» και από ιδεολογικά προσκείμενους ανθρώπους της πιάτσας και της αγοράς, που συχνά αισθάνονται πρώτοι τα «ρίχτερ» της αντίδρασης, ακόμα και των πιο μικρών κοινωνικών κραδασμών.
Η κριτική συμπολίτευση, η καλοπροαίρετη, αν αξιοποιηθεί σωστά από το Μέγαρο Μαξίμου, μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη, προληπτική «ασπίδα» έναντι της πιο αφιλότιμης και ακραίας εκδήλωσης της αντιπολίτευσης.
Δεν θα επεκταθώ προς το παρόν…
Όμως το «μη τέλεια» που προανέφερα, περιλαμβάνει ήδη κρούσματα ενεργειών που αν και καλοπροαίρετης αφετηρίας, έχουν μια ροπή προς λαϊκισμό…
Περιλαμβάνει επίσης τα πρώτα «καμπανάκια» δυσαρέσκειας για αποφάσεις που στοχεύουν στην επικοινωνία, θυσιάζοντας την ουσία στον βωμό της…
Δεν χρειάζεται να γράψουμε περισσότερα προς το παρόν. Τα μηνύματα εκπέμπονται και όποιοι έχουν «κεραίες» τα πιάνουν…
Και είναι πολύ καλά τα πρώτα δείγματα γραφής αυτής της κυβέρνησης στο σύνολό της, για να επιτρέψει στις λίγες παραφωνίες να περάσουν δίχως έγκαιρη αντιμετώπιση. Γιατί τότε οι επόμενες θα είναι περισσότερες και πιο εμφατικές. Και μετά από 2-3 χρόνια θητείας, θα αρχίσουν να βαραίνουν στο ζύγι…
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πολύ σωστά εξέπεμψε στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο την αίσθηση του ηγέτη που ξέρει, ότι η προεκλογική «μάχη» της δικαίωσης και στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, έχει ήδη ξεκινήσει. Και σ` αυτή τη μάχη, απέναντι σ` αυτή την αντιπολίτεση, η κριτική συμπολίτευση μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμη σύμμαχος, με σπουδαιότερη πάντα, την κυβερνητική αποτελεσματικότητα…
