Λίγοι ίσως θυμούνται ότι το παγκόσμιο Κύπελλο παλιότερα ονομαζόταν Jules Rimet (Κύπελλο Ριμέ) από το όνομα του Γάλλου παράγοντα που ζήτησε στον γλύπτη Αμπέλ Λαφλέρ να δημιουργήσει το τρόπαιο για την πρώτη διοργάνωση που εκείνος είχε εμπνευστεί. Στα 1930 στην Ουρουγουάη, που πανηγυρίζει και την κατάκτηση του νικώντας (4-2) την Αργεντινή.
Το τρόπαιο, ύψους 38 εκατοστών από χρυσάφι μασίφ ήταν η εικόνα της νίκης, που κρατούσαν αθλητές με υψωμένα τα χέρια. Το Κύπελλο του monsierur Ριμέ, όπως όλοι ξέρουν κατέληξε στα χέρια των Βραζιλιάνων που το κατέκτησαν στο Μεξικό το 1970.
Ο κανονισμός προέβλεπε ότι η ομάδα που θα νικούσε τρεις φορές στην διοργάνωση θα το κρατούσε για πάντα σπίτι της. Στην πραγματικότητα που βρίσκεται αυτό το Κύπελλο σήμερα κανένας δεν ξέρει. Το 1983 το έκλεψαν από την ομοσπονδία της Βραζιλίας και κάποιοι υποστηρίζουν πως το έλιωσαν. Είχε κλαπεί επίσης το 1966, λίγο πριν το Μουντιάλ της Αγγλίας, αλλά τότε βρέθηκε από ένα σκυλάκι, με το όνομα όνομα «Πικλς», που το ανακάλυψε αναζητώντας χώρο για να κάνει την ανάγκη του σε ένα πάρκο κοντά στο Λονδίνο.
Αποφεύγοντας τον κίνδυνο, η ομοσπονδία της Αγγλίας ζήτησε τότε να κάνει ένα αντίγραφο, αλλά η Fifa της το αρνείται. Οι Αγγλοσάξωνες δεν ακολουθούν την υπόδειξη της Fifa και αναθέτουν σε ένα Λονδρέζο κοσμηματοπώλη, τον Τζωρτζ Μπερντ, να κάνει ένα ίδιο μπρούτζινο και να το επιχρυσώσει. Όταν οι Αγγλοι «έκλεψαν», τρόπος του λέγειν, το Κύπελλο από την Γερμανία στο Ουέμπλει (4-2), έκαναν τον γύρο του θριάμβου με το πραγματικό, όμως το βράδυ στους φιλάθλους τους παρουσίασαν το …ψεύτικο, αφήνοντας στα σίγουρα χέρια της αστυνομίας το αυθεντικό χρυσό.
Το αντίγραφο, λένε, το επέστρεψαν μετά στον Mr Μπερντ, που το τοποθέτησε κάτω από το κρεβάτι του. Τέσσερα χρόνια αργότερα οι Αγγλοι ήταν υποχρεωμένοι να δώσουν το Κύπελλο στην Fifa, όμως φαίνεται αντί να τους δώσουν το πραγματικό τους έδωσαν το αντίγραφο ή ίσως είχαν πάντα το αντίγραφο χωρίς αν το γνωρίζουν.
Η ιστορία είναι περίεργη αλλά εξαιρετική. Το 1983 οι Βραζιλιάνοι δήλωσαν πως τους έκλεψαν το τρόπαιο. Στα 1995, ο κοσμηματοπώλης Μπέρντ πέθανε και η οικογένεια που βρήκε το «αντίγραφο» του Κυπέλλου Ριμέ κάτω από το κρεβάτι, αποφάσισε να το βγάλει σε δημοπρασία. Στον κατάλογο δημοπρασιών της Sotheby’s, το τρόπαιο αναφέρεται ως αντίγραφο, αλλά η τιμή εκκίνησης είναι 20000-30000 στερλίνες, που τα χρόνια εκείνα υπολογίζεται να ήταν τουλάχιστον περίπου 15 εκατ δραχμές. Πολλά για ένα αντικείμενο που κόστισε 850.000 δραχμές. Ξεκινάει η δημοπρασία, το διεκδικούν δύο και η τελική του τιμή φτάνει τις 254.00 στερλίνες, περισσότερα από 127 εκτ δραχμές!!!. Ποιος ήταν αυτός που το πήρε; Η ίδια η Fifa, που το διεκδίκησε με την ομοσπονδία τη Βραζιλίας. Αμφότερες ήταν πεισμένες πως επρόκειτο για το αυθεντικό. Ενώ; Θυμίζει ίσως το διάσημο φιλμ του Χάμφρει Μπόγκαρτ, «το γεράκι της Μάλτας», όπου το αυθεντικό αποδεικνύεται ψεύτικο. Οι Βραζιλιάνοι εγκατέλειψαν την αίθουσα με ένα χαμόγελο, οι απεσταλμένοι της Fifa σκεπτικοί. Το μυστήριο όμως παραμένει.
Που βρίσκεται άραγε το αυθεντικό «Κύπελλο Ριμέ»;
Πάντως φαίνεται ότι το…άλλο μυστήριο, εκείνο της κλοπής στην Αγγλία λύθηκε πρόσφατα, αφού ο ανηψιός ενός από τους ληστές, αποκάλυψε και ισχυρίστηκε ότι «ο θείος μου το πήρε για συγκινησιακούς λόγους».
Ο Γκάρι Κουγκουλέρ και δύο ακόμη άτομα, ανέφεραν στη Mirror ότι ο Σίντει Κουγκουλέρ ηλικίας τότε 40 ετών, εισέβαλε στην Methodist Central Hall in Westminster, στο κεντρικό Λονδίνο, την Κυριακή 20 Μαρτίου 1966 και άρπαξε το τρόπαιο Jules Rimet. Εκείνος πήρε το μυστικό στον τάφο του όταν πέθανε από καρκίνο το 2005, αλλά ο ανηψιός του είπε ότι αυτή την ιστορία είχε αποκαλύψει ο θείος στην οικογένεια και τους στενούς φίλους του. Η υπόθεση ανάγκασε την Scotland Yard να κάνει ένα από τα μεγαλύτερα κυνηγητά στην ιστορία της δύναμης, αφού το τρόπαιο εξαφανίστηκε λίγες μόνο εβδομάδες πριν αρχίσει το τουρνουά στην Αγγλία. Να σημειωθεί ότι τότε, οι Αγγλοι ανέφεραν πως οι ληστές είχαν ζητήσει 15.000 λίρες ως λύτρα, αφού αν και άξιζε 3.000 λίρες, το τρόπαιο είχε ασφαλιστεί για 30.000 λίρες εκείνη την εποχή. Είχε συλληφθεί ένα άτομο που καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση, ενώ το τρόπαιο εντόπισε λίγες ημέρες αργότερα, σκάβοντας σε ένα δέντρο, ένα συμπαθέστατο σκυλάκι με το όνομα «Πικλς», με τον ιδιοκτήτη του να λαμβάνει αμοιβή 6.000 λιρών.
Ετσι κι αλλιώς πάντως μετά από εκείνο το περιστατικό αποφασίστηκε να δημιουργούνται και ρεπλίκες για λόγους ασφαλείας.
Πατερίτσα από… Ποταμίσιο καλάμι
Το ότι ψάχνουν αφορμή να “χωρίσουν τα τσανάκια” τους με το Κίνημα Αλλαγής, οι του Ποταμιού, έχει γίνει πλέον κάτι περισσότερο από εμφανές. Το κάνουν όμως τόσο άκομψα, τόσο άγαρμπα, που βγάζει μάτι, έστω και αν το αμπαλάρουν με διαφορές θέσεων, απόψεων, ιδεολογιών και στάσεις ζωής που βγήκαν τώρα ξαφνικά στην επιφάνεια. Γιατί πριν την ανάδειξη της Γεννηματά στην ηγεσία, μια χαρά ταίριαζαν και οι θέσεις και οι απόψεις και οι ιδεολογίες και οι στάσεις ζωής…
Από τη στιγμή που δεν χάνουν ευκαιρία να «βγουν απέναντι» από επιλογές της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ ή να ασκήσουν εντονότατη κριτική και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – βασικά με όλους τους τρόπους – καθιστούν ξεκάθαρο ότι δεν «ταιριάζουν τα χνώτα τους» με τους «συνκινηματίες» της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, του πρώην ΠΑΣΟΚ δηλαδή, γιατί δεν αποχωρούν, να τελειώσει επιτέλους το μαρτύριο και των δύο πλευρών;
Μήπως επειδή πιστεύουν ότι κάποια στιγμή θα το πάρουν το «μαγαζί»; Η βάση άλλα αποφάσισε… Μήπως θέλουν να προκαλέσουν το «διαζύγιο» με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρεωθούν «εγκατάλειψη στέγης» και πληρώνουν και… διατροφές;
Μήπως ελπίζουν , υποπτεύονται ή… ξέρουν, για αυτό και δηλώνουν ξανά παρόντες, ότι δεν είναι απίθανο το Μαξίμου, προκειμένου να σώσει την παρτίδα, να προχωρήσει σε κάποια εντυπωσιακή κίνηση και να αναζητήσει μεταξύ των προθύμων, έναν νέο π.χ. πιο προοδευτικό σύμμαχο από τον σημερινό;
Ή μήπως απλά εύχονται να… σπάσει επιτέλους το πόδι του ο ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά τώρα που ακροβατεί επικίνδυνα με την ονομασία των Σκοπίων και να χρειαστεί νέα πατερίτσα;