Χρόνια πριν, ο πόλεμος στο Ιράκ έσβησε από τον χάρτη την πλειονότητα των εργοστασίων που παρήγαν το δημοφιλές στους Ιρακινούς “αράκ”, το αντίστοιχο της ελληνικής ρακής και του ούζου. Ήταν στη συγκυρία εκείνη, που η “Ποτοποιία – Οινοποιία Θράκης”, με έδρα την Κομοτηνή, ξεκίνησε την αποστολή του ούζου της στην ιρακινή αγορά, πετυχαίνοντας έτσι να καταλαμβάνει σήμερα εντυπωσιακό μερίδιο αγοράς, της τάξης του 85%, στη συγκεκριμένη χώρα, όπως τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Βαϊος Κουδουμάκης.
“Μεταξύ άλλων παραγόντων, η επιτυχία της εταιρείας στο Ιράκ, είναι κυρίως θέμα timing. Κάναμε το άνοιγμα στην αγορά τη στιγμή που λόγω του πολέμου είχε καταστραφεί η πλειοψηφία των εργοστασίων που παρήγαγαν το αράκ, το αντίστοιχο ούζο που συνηθίζεται να πίνουν στο Ιράκ” υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο κ. Κουδουμάκης. Έτσι, διανύοντας σήμερα περισσότερα από 2.400 χιλιόμετρα, τα ούζο “7” και “8” Θράκης, κατακλύζουν ολοένα και περισσότερο την ιρακινή αγορά, με τις πωλήσεις μάλιστα να αυξάνονται συνεχώς, τόνισε ο ίδιος, και πρόσθεσε ότι πέρυσι επετεύχθη αύξηση πωλήσεων κατά 10,5% έναντι του 2016.
Η “Ποτοποιία – Οινοποιία Θράκης”, βασιζόμενη στις εξαγωγές της, όχι μόνο κατάφερε να μην έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση, αλλά παρουσιάζει σταθερή ανοδική πορεία. Οι εξαγωγές της εταιρείας αντιπροσωπεύουν το 87,6% του όγκου παραγωγής της και έχει παρουσία σε Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Ρωσία, Εσθονία, Βουλγαρία, πΓΔΜ, Κύπρο, ΗΠΑ, Αυστραλία, Ισραήλ και Ιράκ.
Στόχος της εταιρείας, σύμφωνα με τον κ. Κουδουμάκη είναι “η διεύρυνση του πελατολογίου μας στο εξωτερικό, η είσοδος στην τουριστική αγορά και η ανάπτυξη και παραγωγή νέων προϊόντων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της νέας γενιάς”.
Συγκεκριμένα, ο κ. Κουδουμάκης επισήμανε ότι η εταιρεία στοχεύει σε αύξηση των εξαγωγών σε χώρες με λιγότερη κατανάλωση, όπως Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία και πΓΔΜ και σε είσοδο στην τουριστική αγορά της Ελλάδας “όχι με απευθείας πώληση σε ξενοδοχεία, αλλά μέσω εμπορικών επιχειρήσεων που εξυπηρετούν τις μονάδες και ανάπτυξη προϊόντων με λιγότερη αλκοόλη”. Κατά τον κ.Κουδουμάκη, η εταιρία επιχειρεί την ανάμειξη παραδοσιακών ποτών -ούζο, τσίπουρο, ποτό τύπου μπράντι- με φυσικά ελληνικά προϊόντα, όπως μέλι ή με διάφορα λικέρ”. Παράλληλα, συνεχίζονται οι προσπάθειες για να καθιερωθεί στην αγορά η ελληνική βότκα και το ελληνικό τζιν.
“Συνεχίζεται αμείωτη” η φοροδιαφυγή στο τσίπουρο
Στο μεταξύ, τη θέση του ότι η φοροδιαφυγή στο τσίπουρο “συνεχίζεται αμείωτη”, διατύπωσε ο διευθύνων σύμβουλος της “Ποτοποιία – Οινοποιία Θράκης” και όπως σημείωσε “βάσει μελέτης του ΙΟΒΕ, 18 εκατ. λίτρα τσίπουρου διακινούνται παράνομα έναντι 5-7 εκατ. λίτρων επίσημα δηλωθέντων”. Παράλληλα, σύμφωνα με τον κ. Κουδουμάκη, “μεγάλο πρόβλημα υπάρχει στη Βόρεια Ελλάδα με τα παρανόμως εισαγόμενα αλκοολούχα ποτά από τις γειτονικές χώρες και παρά τις προσπάθειες των τελωνειακών υπαλλήλων και τις επιτυχίες τους, δυστυχώς η κατάσταση δεν έχει καν βελτιωθεί και το λαθρεμπόριο συνεχίζεται”.
Επενδύσεις και οικονομικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον κ. Κουδουμάκη, η εταιρεία έχει υποβάλει αίτημα για την εξασφάλιση χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ 2014-2020, ποσού ύψους 700.000 ευρώ, για κτιριακές εγκαταστάσεις και νέο μηχανολογικό εξοπλισμό, προκειμένου μεταξύ άλλων “να πετύχουμε αύξηση παραγωγής τσίπουρου σε ποσοστό 15% περίπου”, όπως διευκρίνισε.
Η εταιρεία, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της “Ποτοποιίας – Οινοποιίας Θράκης” το 2017 είχε συνολικό όγκο παραγωγής 3.340 λίτρα άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, από 3.182 το 2016.
Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας, το 2017 ο κύκλος εργασιών της έκλεισε στα 19,678 εκατ. ευρώ, από 10,134 εκατ. ευρώ το 2016 (+2,3%), με μικτά κέρδη 10,040 εκατ. ευρώ, από 9,59 εκατ. ευρώ (+5,03%) και κέρδη προ φόρων 1,218 εκατ. ευρώ, από 910 χιλιάδες ευρώ (+33,7), ενώ διανεμήθηκε μέρισμα 0,60 ευρώ/μετοχή. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Κουδουμάκης επισήμανε “φέτος, αναμένουμε να κλείσουμε στα περσινά επίπεδα”.
Η “Ποτοποιία – Οινοποιία Θράκης” ιδρύθηκε το 1977 στην Κομοτηνή από την συγχώνευση 17 μικρότερων ποτοποιιών. Η επιχείρηση απασχολεί 75 άτομα και παρά την κρίση δεν έχει προβεί σε μειώσεις μισθών ή απολύσεις, ενώ συμβάλλει σημαντικά στην οικονομία της Μακεδονίας και της Θράκης, λόγω της προμήθειας από τις περιοχές αυτές πρώτων υλών και υλικών.
Για την εξασφάλιση δε της άψογης λειτουργίας και ποιότητας, η εταιρεία έχει αναπτύξει και εφαρμόζει αυστηρά πιστοποιημένα συστήματα διασφάλισης ποιότητας, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα ISO 22000 και IFS FOOD STANDARD. Επίσης, η εταιρεία είναι πιστοποιημένη με ISO 9001:2005 για το χημικό εργαστήριο.
Νοτοπούλειες και Παπακώστειες ομολογίες Τσιπραίας υποκρισίας…
Η υπουργοποίηση της Κατερίνας Νοτοπούλου και η τοποθέτησή της στο ΥΜΑΘ, κλείνει έναν κύκλο κυβερνητικών και πρωθυπουργικών θεατρινισμών και υποκρισίας, σχετικά με τη σύσταση του περιβόητου Γραφείου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη.
*Του Βαγγέλη Μωυσή
Επιβεβαιώνει με λίγα λόγια -ακόμα και με το πρόσχημα της συμβολικής επιμονής στις Συριζαίες επιλογές στο θέμα των Σκοπίων- όσα όλοι ήξεραν, καταλάβαιναν και υπογράμμιζαν, σε όλη τη διάρκεια του βίου, αυτού του γραφείου.
1ον) Πολύ απλά δεν χρειαζόταν. Η δραστηριότητά του θα μπορούσε πολύ απλά να καλυφθεί από το ΥΜΑΘ, όπως θα γίνεται τώρα, με την ένταξη της Κατερίνας Νοτοπούλου στο κυβερνητικό σχήμα.
2ον) Η σύστασή του, εξυπηρετούσε αποκλειστικά τρεις σκοπιμότητες: α) Την ανάγκη επικοινωνιακού εντυπωσιασμού των Θεσσαλονικέων με τη δήθεν αύξηση του ενδιαφέροντος του πρωθυπουργού για τη Θεσσαλονίκη, που δήθεν σήμαινε η συγκρότηση του γραφείου. β) Την τακτοποίηση ημετέρων και την «εκπαίδευση» στελεχών της νέας γενιάς του ΣΥΡΙΖΑ για μελλοντικούς ενισχυμένους ρόλους γ) Τον πολιτικό έλεγχο της σχέσης με τους τοπικούς φορείς και την Αυτοδιοίκησης από το ΣΥΡΙΖΑ, με παράκαμψη και ουσιαστικό «καπέλωμα» του θεσμικού κυβερνητικού ρόλου του ΥΜΑΘ, που εκχωρήθηκε στους ΑΝΕΛ.
3ον) Ο ρόλος της Κατερίνας Κόλλια-Τσαρουχά στο ΥΜΑΘ ήταν απολύτως διακοσμητικός και αντιπροσωπευτικός μας παλαιοκομματικής νοοτροπίας νομής οφιτσίων άνευ ουσίας για την τήρηση ενδοκομματικών πολιτικών ισορροπιών, εν προκειμένω στους ΑΝΕΛ.
Από την άλλη, ενώ η δομή του Γραφείου Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, ήταν ένα θέατρο, η ίδια η Κατερίνα Νοτοπούλου, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, «κέρδισε» έστω και εκ των υστέρων, με τη δραστηριότητά της, την επιλογή της.
Κατάφερε, ενδεχομένως σε βάρος της νεανικής της «δροσιάς», να τηρήσει μια συνετή διαμεσολαβητική στάση, με αρκετή ευγένεια και συνεννόηση κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς υπερβολές στο προσκήνιο. Προστάτεψε τον εαυτό της, από δημόσιες εκτροπές, στις οποίες περιέπεσαν πολύ εύκολα, άλλοι πολύ εμπειρότεροι πολιτικοί από την ίδια.
Και αντιπαρήλθε με προσωπική –επιτηδευμένη ή μη, μικρή σημασία έχει-σεμνότητα, την αλαζονεία της επιλογής της, για μια ξέφρενη πορεία από δημοτική υπάλληλος, σε Θεσσαλονικάρχισσα του ΣΥΡΙΖΑ.
Κοντά σε όλα αυτά, μπορεί να επικαλεστεί και το γεγονός ότι έχει αποσπάσει αρκετά θετικά σχόλια από δημάρχους και στελέχη φορέων, ακόμα και εκτός βεληνεκούς του ΣΥΡΙΖΑ.
Όχι βέβαια για την ανύπαρκτη αποτελεσματικότητα των πρωθυπουργικών εξαγγελιών για τη Θεσσαλονίκη. Αλλά για την προσωπική της διαμεσολάβηση σε επίλυση μικροπροβλημάτων στην επικοινωνία της Αυτοδιοίκησης με την κεντρική εξουσία, σε θέματα κυρίως μικρά, διεκπεραιωτικού και γραφειοκρατικού χαρακτήρα, που όμως συχνά μπορούν να προξενήσουν μεγάλους πονοκεφάλους.
Τώρα φυσικά, περνά το σύνορο μεταξύ κομματικά ανερχόμενης τοποτηρητού και αμιγώς πολιτικού προσώπου. Και θα δούμε, πόσο εύκολο θα είναι να διατηρήσει τη σχετική συμπάθεια που φαίνεται να απολαμβάνει…
Ετέρα ομολογία της υποκρισίας που χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό, είναι υπουργοποίηση της άλλης Κατερίνας, της Παπακώστα… Μια πολιτικό που εκπροσωπεί όσα κοινοβουλευτικώς καταδίκαζαν όλον τον τελευταίο καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ ως πολιτικώς ανήθικα (ανεξαρτητοποίηση άνευ παράδοσης έδρας και συμφωνία με άλλο κόμμα). Μια πολιτικό, που όχι πολύ καιρό πριν, αποτελούσε ένα από τα βασικά «κουμπιά» της ΣΥΡΙΖαίας προπαγάνδας, στο αφήγημα περί «ακροδεξιών θυλάκων» στη Νέα Δημοκρατία. Μέχρι και Ζαρούλια της ΝΔ την είχαν αποκαλέσει, εκείνοι που σήμερα την εναγκαλίζονται…
Για την υποκρισία της ίδιας της Παπακώστα, τά` παν κι άλλοι αναλυτικά.
Αυτό που σίγουρα έχει αξία να κρατάμε από το «έργο» με τις δύο Κατερίνες, Βορρά και Νότου, είναι η ευκολία με την οποία ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ομολογούν εμπράκτως, ηχηρά και ανερυθρίαστα τον μέγεθος της υποκρισίας τους, την ευκολία του «είπα-ξείπα» και την ευκολία με την οποία χρησιμοποιούν τον πιο παλαιοκομματικό λαϊκισμό, για «φτιασιδώσουν» το… ρυτιδιασμένο «νέο» που ευαγγελίζονται.
569 λέξεις