Η συλλογική νοημοσύνη, η ικανότητα των συνόλων να κατανοούν ένα θέμα και να παίρνουν τις αποφάσεις όλοι μαζί, μπορεί βελτιώσει την ποιότητα των νόμων που υιοθετούνται και των πολιτικών που χαράσσονται και εφαρμόζονται. Νομοθέτες και διαμορφωτές πολιτικής μπορούν να επωφεληθούν από τη συμμετοχή του κοινού και την τεχνογνωσία του σε διάφορα στάδια λήψης αποφάσεων αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, τόνισε σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η Βικτόρια Αλσίνα, ερευνήτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Τεχνολογίας, Πολιτισμού και Κοινωνίας της Σχολής Μηχανικής Tandon του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, όπου διευθύνει την ερευνητική πρωτοβουλία Crowdlaw στο Εργαστήριο για θέματα Διακυβέρνησης (GovLab).
Παρά τις δυνατότητες όμως που παρέχουν οι νέες τεχνολογίες, οι κυβερνητικοί, δημόσιοι θεσμοί είναι ακόμη επιφυλακτικοί στην πιο ενεργή συμμετοχή των πολιτών στη διακυβέρνηση, τη θεωρούν στην καλύτερη των περιπτώσεων ανώφελη, τόνισε η Βικτόρια Αλσίνα, εξηγώντας ότι η πρωτοβουλία CrowdLaw, επιχειρεί να αναδείξει εργαλεία συλλογικής νοημοσύνης που επιτρέπουν μεγαλύτερη νομοθετική διαφάνεια.
Η Βικτόρια Αλσίνα, η οποία είναι ομιλήτρια στο πολυθεματικό φόρουμ ιδεών και σκέψης Reworks Agora που διοργανώνεται σήμερα στη Θεσσαλονίκη, αναφερόμενη στην τεχνολογία blockchain τόνισε ότι έχει εφαρμογές που μπορούν να ενισχύσουν τη δημοκρατία.
Ακολουθεί η συνέντευξη της Βικτόρια Αλσίνα στο ΑΠΕ – ΜΠΕ και στη δημοσιογράφο Κατερίνα Γιαννίκη
– Το φόρουμ Reworks Agora φέτος προβάλλει ανθρώπους που τολμούν και είστε προσκεκλημένη για να αφηγηθείτε τη δική σας ιστορία. Ποιο είναι το ρίσκο που πήρατε και άλλαξε τη ζωή σας;
Είπα όχι σε συμβατικές επαγγελματικές ευκαιρίες για να κάνω αυτό που αγαπώ περισσότερο. Έθεσα ως προτεραιότητα το πάθος και τις ιδέες.
– Διευθύνετε την πρωτοβουλία Crowdlaw στο εργαστήριο για θέματα διακυβέρνησης GovLab. Ποιος είναι ο στόχος της πρωτοβουλίας;
To Governance Lab («GovLab») Εργαστήριο Διακυβέρνησης υπάγεται στη Σχολή Μηχανικής – Tandom School of Engineering του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και στοχεύει στη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων, αλλάζοντας τον τρόπο διαχείρισης της χρήσης νέων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των big data, της τεχνητής και συλλογικής νοημοσύνης και του blockchain. Είμαστε ένα ερευνητικό κέντρο δράσης που ερευνά, σχεδιάζει και δοκιμάζει πλατφόρμες και διαδικασίες για πιο ανοικτούς και συνεργατικούς τρόπους παροχής δημόσιων υπηρεσιών, επίλυσης προβλημάτων, διευθέτησης συγκρούσεων και διακυβέρνησης.
Το CrowdLaw είναι κάθε νόμος, πολιτική ή διαδικασία λήψης αποφάσεων που προσφέρει ουσιαστική, βασισμένη στην τεχνολογία ευκαιρία στο κοινό να συμμετέχει σε ένα ή σε πολλά στάδια λήψης αποφάσεων, το εντάσσει και δεν το περιορίζει σε διαδικασίες αναγνώρισης προβλημάτων, ταυτοποίησης λύσεων, κατάρτισης προτάσεων, επικύρωσης, εφαρμογής ή αξιολόγησης. Προωθώντας την πρωτοβουλία CrowdLaw, προσπαθούμε να βοηθήσουμε τους νομοθέτες και τους διαμορφωτές πολιτικής να επωφεληθούν από τη συμμετοχή του κοινού και την τεχνογνωσία του, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες για να συμπεριλάβουν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και ομάδες. Συνεργαζόμαστε με πολλά Κοινοβούλια και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Δημοτικών Συμβουλίων της Νέας Υόρκης και της Μαδρίτης.
Το CrowdLaw προσφέρει μια εναλλακτική λύση στην παραδοσιακή μέθοδο της κατάρτισης και υιοθέτησης νόμων κατά την οποία συνήθως επαγγελματίες και πολιτικοί εργάζονται πίσω από κλειστές πόρτες. Δημιουργεί ευκαιρίες για το κοινό να παρέχει πληροφορίες, γνώσεις και απόψεις στη σύνταξη νόμων, κανονισμών και Συνταγμάτων, τα οποία είναι καλύτερα ενημερωμένα και, ταυτόχρονα, νομιμότερα, επειδή έχουν καταρτιστεί με ανοιχτές διαδικασίες. Στο επίκεντρο της προσπάθειας μας είναι όχι μόνο η πιο άμεση, αλλά και η πιο ενημερωμένη δημοκρατία.
-Το πεδίο έρευνας είναι το πώς η τεχνολογία μπορεί να αλλάξει τη διακυβέρνηση, βελτιώνοντας τη ζωή των πολιτών, ποια είναι τα μέχρι τώρα ευρήματα;
Έχουμε διαπιστώσει ότι όταν υπάρχει καλός σχεδιασμός, το CrowdLaw μπορεί να βοηθήσει κυβερνητικούς θεσμούς να αποκτήσουν πιο συναφή στοιχεία και γνώσεις, καθώς και περισσότερες διαφορετικές προοπτικές, απόψεις και ιδέες για τον σχεδιασμό, την έγκριση και την εφαρμογή καλύτερων νόμων και πολιτικών. Πράγματι, η συλλογική νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει (πολύ!) την ποιότητα των νόμων και των πολιτικών που προκύπτουν. Η τεχνογνωσία που προέρχεται από τη ζωντανή εμπειρία ή τα επιστημονικά δεδομένα διανέμεται ευρέως στην κοινωνία.
Τώρα προωθούμε ένα Μανιφέστο CrowdLaw που θα συμβάλει στην προώθηση του αναπτυσσόμενου παγκόσμιου κινήματος γύρω από τη συμμετοχική νομοθεσία και ελπίζουμε να ενθαρρύνουμε περισσότερους ανθρώπους να απαιτήσουν (και περισσότερες κυβερνήσεις να αξιοποιήσουν) τις καινοτόμες, χωρίς αποκλεισμούς, πρακτικές του CrowdLaw. Θα πρέπει να υπογράψετε!
-Το θέμα της ομιλίας σας είναι ο επανασχεδιασμός των πρακτικών διακυβέρνησης για την επίλυση πολύπλοκων πολιτικών προκλήσεων στον 21ο αιώνα και η απαίτηση για δημιουργία αμφίδρομης συνομιλίας μεταξύ κυβέρνησης και κυβερνώντος. Πόσο πρόθυμοι είναι οι κυβερνώντες να ακούσουν τους πολίτες;
Το CrowdLaw αρχίζει να ανθίζει. Έχει γεννηθεί ένα παγκόσμιο κίνημα CrowdLaw και αναπτύσσεται μια κοινότητα εμπειρογνωμόνων, πολιτικών, δημοσίων υπαλλήλων, ΜΚΟ και πολιτών που ασχολούνται με την εφαρμογή και την προώθηση των εμπειριών του CrowdLaw. Σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν ήδη πάνω από 100 παραδείγματα Κοινοβουλίων, κυβερνήσεων και δημόσιων θεσμών που στρέφονται στο διαδίκτυο και στις νέες τεχνολογίες (civic technologies) που αναπτύσσονται για να ενισχύσουν τη σχέση μεταξύ πολιτών και κυβέρνησης, δίνοντας στους πολίτες περισσότερη φωνή για να συμμετάσχουν στη λήψη αποφάσεων – από τον εντοπισμό προβλημάτων έως την εξεύρεση λύσεων, την εκπόνηση προτάσεων, την επικύρωση, ή την αξιολόγηση.
Στο GovLab, δημιουργήσαμε έναν online Κατάλογο CrowdLaw για να συγκεντρώσουμε όλες τις πρωτοβουλίες, πλατφόρμες διαβούλευσης και συμμετοχής των πολιτών: https://catalog.crowd.law. Ωστόσο, παρά τις δυνατότητες της καινοτομίας του CrowdLaw, τα Κοινοβούλια, οι κυβερνήσεις και οι δημόσιοι θεσμοί καθυστερούν να εφαρμόσουν την εμπλοκή του κοινού, φοβούμενοι ότι η συμμετοχή θα είναι επαχθής στη χειρότερη των περιπτώσεων και ανώφελη στην καλύτερη περίπτωση. Είναι απαραίτητο να τους βοηθήσουμε (και να τους ωθήσουμε!) να ανοίξουν τις παραδοσιακές γραφειοκρατικές διαδικασίες στη συλλογική νοημοσύνη.
-Μέρος της ομιλίας σας είναι οι θέσεις σας για το blockchain και τη δημοκρατία. Είναι πιο δημοκρατική η τεχνολογία blockchain;
Το Blockchain προσφέρει την ευκαιρία για ασφαλή καταγραφή των μεταβιβάσεων οποιουδήποτε είδους περιουσιακού στοιχείου και αυτό έχει πολλές πιθανές εφαρμογές που μπορούν να ενισχύσουν τη δημοκρατία. Για παράδειγμα, μας επιτρέπει να αποθηκεύουμε με ασφάλεια και μόνιμα τα θεμελιώδη για τη δημοκρατία στοιχεία, όπως η ταυτότητα ή οι ψήφοι. Μας επιτρέπει επίσης να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη μέσω της μαζικής συνεργασίας αφήνοντας κατά μέρος ισχυρούς μεσάζοντες, όπως οι κυβερνήσεις και οι τράπεζες. Ωστόσο, το Blockchain είναι μια τεχνολογία. Και η τεχνολογία είναι ένας ισχυρός πόρος, αλλά δεν μπορεί να επιτύχει μόνη της την αλλαγή που χρειαζόμαστε. Όπως έχει πει ο Ντον Τάπσκοτ (συγγραφέας του βιβλίου «Blockchain Revolution») «Το μέλλον δεν είναι κάτι που πρέπει να προβλεφθεί, είναι κάτι που πρέπει να επιτευχθεί». Πρέπει να επανεξετάσουμε τον τρόπο, με τον οποίο κυβερνάμε για μια νέα εποχή εμπιστοσύνης, νομιμότητας και αποτελεσματικότητας. Οι ρηξικέλευθες τεχνολογίες όμως δεν πρέπει να κατευθύνουν τη δημοκρατία μας, εμείς πρέπει και εμείς το κάνουμε.
Η Βικτόρια Αλσίνα έχει συνεργαστεί και συμβουλεύσει κρατικές υπηρεσίες, ιδιωτικά ινστιτούτα και μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης, για θέματα μεταρρύθμισης του δημοσίου τομέα, συμμετοχικής διακυβέρνησης και καινοτομίας σε δημοκρατικές διεργασίες.
*Η Βικτόρια Αλσίνα συμμετέχει στη συζήτηση για την τεχνολογία Blockchain που διεξάγεται στο Reworks Agora 2018 με την ευγενική χορηγία του Αμερικανικού Προξενείου Θεσσαλονίκης και του Michael and Kitty Dukakis Center for Public and Humanitarian Service του ACT – American College of Thessaloniki, το οποίο συμπληρώνει φέτος 20 χρόνια λειτουργίας και δράσεων για τη συμμετοχή και ενασχόληση των πολιτών με τα κοινά.
Ασφάλεια και Γιατροσόφια
Η συλλογική απόφαση για κοινωνική συνύπαρξη είναι μια πολιτισμική κατάκτηση. Διαμορφώθηκε μέσα από εποχές και απηχεί την ανάγκη αλλά και το συμπέρασμα του ανθρώπου, ότι μέσα από το σύνολο διασφαλίζει πληρέστερα τα συμφέροντά του. Για τον σκοπό αυτό και κάνει μια σειρά από παραχωρήσεις.
Του Πολύκαροπου Αδαμίδη
Γιατί η συμβίωση, στο πλαίσιο μιας κοινωνίας και ενός κράτους εξ ορισμού συνεπάγεται συμβιβασμούς και αποδοχή περιορισμών. Όλα αυτά έναντι υπέρτερων στόχων. Που περιλαμβάνουν στον σκληρό πυρήνα τους, ως μια δίκαιη παροχή από το Κράτος και την αποδοχή της εξουσίας του, την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του. Περίοπτη θέση μεταξύ αυτών, κατέχει το δικαίωμα στην Ασφάλεια. Αντίστοιχη είναι η υποχρέωση της Πολιτείας και των οργάνων της να το παρέχουν. Και να μεριμνούν για αυτό. Εν πρώτοις και χωρίς δεύτερη σκέψη για τους Πολίτες και όσους νόμιμα διαβιούν στα όρια της Επικράτειας της. Αυτό ως αρχή εργασίας και κριτήριο αξιολόγησης, οποιασδήποτε ‘σύγκρουσης’ δικαιωμάτων. Πραγματικής ή ‘εικονικής’. Ενδεχομένως και υποβολιμαίας.
Το θεμελιώδες δικαίωμα στην Ασφάλεια, στις μέρες μας ωστόσο βάλλεται. Και τίθεται εν αμφιβόλω. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη χώρα μας. ‘Σαν κύμα’ διατρέχει όλη την Ευρωπαική ΄Ήπειρο και τη μεγάλη μας Ένωση. Δεν αποκλείεται ορισμένες εκφάνσεις του φαινομένου να υπερτονίζονται. ΄Άλλες επίσης να αποσιωπούνται. Το γενικότερο αίσθημα ωστόσο της ανασφάλειας είναι αδιαμφισβήτητο. Και συνδέεται αιτιακά, βοηθούσης και της αντίστοιχης προπαγάνδας, που αποτελεί διαχρονική παράμετρο της πολιτικής, με τις συνέπειες της αθρόας μετανάστευσης των τελευταίων ετών. Που μπορεί μεν να φθίνει, αλλά οι συνέπειές της, σταδιακά γίνονται ορατές. Κι αυτό γιατί η συντριπτική πλειοψηφία όσων έχουν βρεθεί στις Ευρωπαικές χώρες, χωρίς να το δικαιούνται, παραμένει σε αυτές, η ενσωμάτωση γίνεται, όταν γίνεται, κατά βάση με αυτοσχεδιασμούς και απέναντι σε ένα εξαιρετικά αρνητικό υπόβαθρο και οι ‘επιστροφές’ και ‘επαναπατρισμοί’, είναι ελλειμματικοί και περιορισμένοι. Στο εκρηκτικό αυτό μείγμα., πρέπει να ληφθεί υπόψη και το ηλικιακό φάσμα των παράνομα ευρισκομένων στις Ευρωπαικές χώρες, που είναι κατά βάση άρρενες νεαρής ηλικίας, με τις συνεπαγόμενες αρνητικές προοπτικές ως προς τους όρους της εκ των πραγμάτων συνύπαρξής τους, σε χώρες και πολιτισμούς, που ακούσια ή εκούσια, δεν τους αποδέχονται.
Το επιβαρυντικό αυτό σκηνικό για τους Ευρωπαίους πολίτες, είναι παντελώς ανεπίτρεπτο. Αποτελεί μια απαράδεκτη συνέπεια, για την οποία, ανεξαρτήτως προθέσεων και θετικών ενδεχόμενα στοχεύσεων, ουδεμία υποχρέωση είχαν. Τα ‘αποτελέσματα’ δεν έχουν αργήσει να φανούν. Η άνοδος των ‘ακροδεξιών’ κομμάτων αντικατοπτρίζει μια κοινωνική πραγματικότητα. Και κεφαλαιοποιεί τα πολιτικά οφέλη που αντιστοιχούν σε μια συγκεκριμένη, απτή και μετρήσιμη δέσμευση. Αυτή δηλαδή του προτάγματος και της κατοχύρωσης της ασφάλειας. Ο στρουθοκαλισμός της αναζήτησης άλλων αιτιών και της δαιμονοποίησης, όσων είναι φορείς και θιασώτες των δεσμεύσεων για την ασφάλεια, απλά διευκολύνει την εξάπλωση του φαινομένου. Που αφορά, σε μεγάλο βαθμό και χωρίς αυτό να είναι πολιτικά παράδοξο, τις δεξαμενές ψηφοφόρων των αριστερών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Τα μεσαία και κατώτερα οικονομικά στρώματα, που εκ των πραγμάτων είναι πιο εκτεθειμένα στη νέα κοινωνική πραγματικότητα. Δημιουργούνται έτσι συνθήκες μεσοπολέμου.
Η θεματικής της ασφάλειας, είναι κορυφαία πραγματικότητα. Η υιοθέτηση και εφαρμογή αποτελεσματικής πολιτικής, σε όλες της τις διαστάσεις είναι μια αναγκαιότητα. Θέλει γνώσεις, σχεδιασμό και αποφασιστικότητα. Όχι γιατροσόφια.