Τα αποκαλυπτήρια της μπάλας που θα χρησιμοποιηθεί φέτος στο Champions League, αρχής γενομένης από τα play off, έκανε η UEFA. Η νέα μπάλα της Adidas, θα είναι μπλε με λευκά αστέρια!
Road to Madrid.
Introducing the new @ChampionsLeague official match ball for the 2018/19 season.#HereToCreate pic.twitter.com/EmRE6BvxNb— adidas Football (@adidasfootball) August 15, 2018
Η Τουρκία διπλασίασε τους δασμούς σε κάποια εισαγόμενα προϊόντα αμερικανικής προέλευσης, περιλαμβανομένων επιβατικών οχημάτων, αλκοολούχων ποτών και ποικιλιών καπνού, ως αντίποινα στις αμερικανικές κινήσεις, με τη λίρα, ωστόσο, να ενισχύεται περαιτέρω κατά 6% ύστερα από τις νέες κινήσεις των αρμόδιων τραπεζικών αρχών προκειμένου να στηρίξουν το νόμισμα.
Η ανάκαμψη του τουρκικού νομίσματος έναντι του δολαρίου ήταν αποτέλεσμα των κινήσεων της τραπεζικής ρυθμιστικής αρχής να περιορίσει τις συναλλαγές swap και των ελπίδων για βελτίωση των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η διαμάχη με την Ουάσινγκτον έχει οδηγήσει τη λίρα σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, χάνοντας πάνω από το 40% της αξίας της έναντι του δολαρίου από τις αρχές του χρόνου.
Σήμερα, η ισοτιμία της λίρας ενισχύθηκε στις 5,75 λίρες ανά δολάριο και διαμορφώθηκε στις 5,9350 λίρες ανά δολάριο στις 10:45 ώρα Ελλάδας, σε μία κίνηση που αρχικά πυροδοτήθηκε από την απόφαση τουρκικού δικαστηρίου να απελευθερώσει τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, όπως επισημαίνει το Reuters.
Χρηματιστής σε τράπεζα δήλωσε ότι «αυτή η εξέλιξη έδειξε πως οι σχέσεις με την ΕΕ μπορούν να ανακάμψουν ενώ συνεχίζονται οι τεταμένες σχέσεις με τις ΗΠΑ».
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Μητσοτάκης, παρακολούθησε σήμερα, Τετάρτη 15 Αυγούστου, τη Θεία Λειτουργία για την Κοίμηση της Θεοτόκου στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδος, στο Ακρωτήρι Χανίων. Αμέσως μετά έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Σήμερα είναι μια σπουδαία μέρα για την Oρθοδοξία, για τον Ελληνισμό, για όλους τους Έλληνες απανταχού της γης. Μια μέρα που αντλούμε δύναμη από την εσωτερική μας πίστη για να ατενίζουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ειδικά το φετινό καλοκαίρι, μετά τις πρόσφατες τραγωδίες, αυτή η εσωτερική ανάγκη είναι ακόμα πιο έντονη.
Ακόμα πιο έντονη, όχι μόνο για όσους βίωσαν την τραγωδία στο Μάτι από πρώτο χέρι, αλλά για όλες τις Ελληνίδες και για όλους τους Έλληνες που συγκλονιστήκαμε από αυτή την ανείπωτη τραγωδία. Αλλά μέσα σε αυτό το ζοφερό καλοκαίρι, ήρθε το χαρμόσυνο, το πολύ ευχάριστο νέο της απελευθέρωσης των δυο αξιωματικών μας. Ένα νέο το οποίο μας γέμισε όλους με χαρά, με αισιοδοξία και με συγκίνηση.
Θέλω και πάλι, και με την ευκαιρία αυτή, να συγχαρώ πραγματικά από καρδιάς τους δύο αξιωματικούς μας αλλά και τις οικογένειες τους για το κουράγιο, τη λεβεντιά, και την αυτοπεποίθηση που έδειξαν αυτούς τους πέντε μήνες αυτής της μεγάλης ταλαιπωρίας. Και εύχομαι πραγματικά αυτό το χαρμόσυνο συμβάν να είναι η απαρχή άλλων νέων θετικών εξελίξεων για την πατρίδα μας που θα μας ξαναφέρουν το χαμόγελο στα χείλη μας και θα αποδείξουμε, με αυτό τον τρόπο, στους εαυτούς μας ότι πραγματικά αξίζουμε καλύτερα.
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες».
Στοιχειώδη πράξη δικαιοσύνης εκ μέρους των τουρκικών αρχών αποτελεί η αποφυλάκιση και απελευθέρωση των δύο στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, επανέλαβε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος, σε δήλωση του από την Όλυμπο Καρπάθου, όπου μετέβη για την εορτή του Δεκαπενταύγουστου. Όπως σημείωσε ο κ. Παυλόπουλος, η “ευτυχής αυτή εξέλιξη” δείχνει και τον δρόμο “που μπορεί και πρέπει ν’ ακολουθήσει εφεξής η Τουρκία, προκειμένου ν’ αποκατασταθεί πλήρως το κλίμα φιλίας και καλής γειτονίας με την Ελλάδα, η οποία έχει αποδείξει εμπράκτως ότι κινείται πάντοτε προς αυτήν την κατεύθυνση”.
Σημείωσε μάλιστα ότι “εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε τα προβλήματα του τουρκικού λαού. Ζει κι αυτός δύσκολες ώρες και το ξέρουμε, και δεν θα βρει περισσότερη συμπαράσταση από την δική μας, αρκεί να πιστέψει στην ειλικρίνειά μας και την φιλία μας. Εμείς πιστεύουμε πρώτοι. Και θεωρούμε ότι με αυτή την πράξη ξεκινά μια καινούρια αρχή”.
Αναφερόμενος στη Γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο κ. Παυλόπουλος είπε ότι η σκέψη μας είναι πάντα στραμμένη στα τραγικά θύματα της φονικής πυρκαγιάς της Ανατολικής Αττικής, ενώ εξέφρασε την ευχή η Υπεραγία Θεοτόκος να “φωτίζει όλους εμάς, που επωμιζόμαστε τις τύχες του Τόπου μας και του Λαού μας, να αναλαμβάνουμε τις μεγάλες ευθύνες μας και να εκπληρώνουμε το χρέος μας, έτσι ώστε να μην ζήσουμε, ποτέ, ξανά, άλλη τέτοια τραγωδία”.
Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι, “από εδώ, την Ακριτική Κάρπαθο και την Ιστορική Όλυμπο, στέλνουμε, προς κάθε κατεύθυνση, το μήνυμα ότι εμείς, οι Έλληνες, είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπισθούμε, έναντι πάντων, το σύνορά μας, το έδαφός μας και την εθνική μας κυριαρχία, άρα και τα σύνορα και το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό θα το πράξουμε υπό όρους αρραγούς ενότητας, γνωρίζοντας και την κρισιμότητα των καιρών και το τεράστιο κόστος του διχασμού και της διχόνοιας στο παρελθόν, πρόσφατο και απώτερο”.
Η πλήρης δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει ως εξής:
<<Εορτάζουμε σήμερα, ιδίως εμείς οι Έλληνες, την Μεγάλη Γιορτή της Χριστιανοσύνης, την Γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του Καλοκαιριού.
Η σκέψη μας είναι πάντα στραμμένη στα τραγικά θύματα της φονικής πυρκαγιάς της Ανατολικής Αττικής, καθώς και στους τραυματίες συνανθρώπους μας που δίνουν την μάχη για την ζωή. Η Υπεραγία Θεοτόκος, η οποία «εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπεν», ας φωτίζει όλους εμάς, που επωμιζόμαστε τις τύχες του Τόπου μας και του Λαού μας, να αναλαμβάνουμε τις μεγάλες ευθύνες μας και να εκπληρώνουμε το χρέος μας, έτσι ώστε να μην ζήσουμε, ποτέ, ξανά, άλλη τέτοια τραγωδία.
Επίσης, προσευχόμαστε η Υπέρμαχος Στρατηγός να προστατεύει πάντα τον Λαό μας και το Έθνος μας κατά την επιτέλεση της Ιστορικής του Αποστολής, η οποία ξεπερνά τα σύνορά μας και αφορά, επιπλέον, την Ευρωπαϊκή μας Οικογένεια αλλά και την Διεθνή Κοινότητα εν γένει. Από εδώ, την Ακριτική Κάρπαθο και την Ιστορική Όλυμπο, στέλνουμε, προς κάθε κατεύθυνση, το μήνυμα ότι εμείς, οι Έλληνες, είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπισθούμε, έναντι πάντων, το σύνορά μας, το έδαφός μας και την εθνική μας κυριαρχία, άρα και τα σύνορα και το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό θα το πράξουμε υπό όρους αρραγούς ενότητας, γνωρίζοντας και την κρισιμότητα των καιρών και το τεράστιο κόστος του διχασμού και της διχόνοιας στο παρελθόν, πρόσφατο και απώτερο.
Επίσης, δεν μπορώ να μην επισημάνω το ότι η Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου συμπίπτει με την αποφυλάκιση και απελευθέρωση των δύο στελεχών των Ενόπλων μας Δυνάμεων, Δημήτρη Κούκλατζη και Άγγελου Μητρετώδη. Και με την ευκαιρία, ξανατονίζω ότι η ευτυχής αυτή εξέλιξη αφενός συνιστά στοιχειώδη πράξη δικαιοσύνης εκ μέρους των τουρκικών αρχών. Αφετέρου δε δείχνει και τον δρόμο που μπορεί και πρέπει ν’ ακολουθήσει εφεξής η Τουρκία, προκειμένου ν’ αποκατασταθεί πλήρως το κλίμα φιλίας και καλής γειτονίας με την Ελλάδα, η οποία έχει αποδείξει εμπράκτως ότι κινείται πάντοτε προς αυτήν την κατεύθυνση. Διότι άλλωστε εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε τα προβλήματα του τουρκικού λαού. Ζει κι αυτός δύσκολες ώρες και το ξέρουμε, και δεν θα βρει περισσότερη συμπαράσταση από την δική μας, αρκεί να πιστέψει στην ειλικρίνειά μας και την φιλία μας. Εμείς πιστεύουμε πρώτοι. Και θεωρούμε ότι με αυτή την πράξη ξεκινά μια καινούρια αρχή.
Τέλος, να συγχαρώ θερμώς τα δύο στελέχη των Ενόπλων μας Δυνάμεων και τις Οικογένειές τους για το έξοχο φρόνημα και το υποδειγματικό ήθος που επέδειξαν, καθ’ όλη την διάρκεια αυτής της επώδυνης δοκιμασίας.
Χρόνια Πολλά.>>
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είναι έτοιμος να συναντηθεί με τον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν σε «σύντομο χρονικό διάστημα», μετέδωσε σήμερα το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Βόρειας Κορέας KCNA.
Ο Πούτιν έχει ήδη προσκαλέσει τον Κιμ και τον Νοτιοκορεάτη πρόεδρο Μουν Τζε-ιν στο Ανατολικό Οικονομικό Φόρουμ, που έχει προγραμματιστεί για τις 11-13 Σεπτεμβρίου στο Βλαδιβοστόκ.
Σε μήνυμά του προς τον Κιμ με αφορμή την Εθνική Ημέρα Απελευθέρωσης, η οποία στη Βόρεια Κορέα σηματοδοτεί την ανεξαρτησία από την Ιαπωνία το 1945, ο Ρώσος πρόεδρος επανέλαβε, σύμφωνα με το KCNA, την πρότασή του για μια συνάντηση κορυφής.
«Επιβεβαιώνω ότι είμαι έτοιμος να σας γνωρίσω σύντομα για να συζητήσουμε τα επείγοντα ζητήματα διμερών σχέσεων και τα σημαντικά ζητήματα στην περιοχή», δήλωσε ο Πούτιν σύμφωνα με το μήνυμα που επικαλείται το KCNA.
Ο Πούτιν εξέφρασε την ελπίδα να αναπτυχθεί «αμοιβαία συνεργασία και ειδικότερα η υλοποίηση του τριμερούς σχεδίου», η οποία θα περιλαμβάνει επίσης τη Σεούλ.
Από την πλευρά του, ο Κιμ έστειλε επίσης ένα μήνυμα στον Ρώσο πρόεδρο, σύμφωνα με το KCNA, σημειώνοντας ότι οι «ισχυρές ρίζες» των διμερών τους σχέσεων βρίσκονται στο κοινό τους αγώνα ενάντια στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Ο εκπρόσωπος τύπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ επιβεβαίωσε στον Τύπο την αποστολή του μηνύματος, στο οποίο ο Ρώσος πρόεδρος «τόνισε την επιθυμία του και την προθυμία του να ξεκινήσει διάλογο» με τον Κιμ Γιονγκ Ουν. Ερωτηθείς για μια πιθανή συνάντηση μεταξύ του Πούτιν και του Κιμ στο Βλαδιβοστόκ, τόνισε ότι το Ανατολικό Οικονομικό Φόρουμ «είναι ανοικτό για όλους τους περιφερειακούς ηγέτες», διευκρινίζοντας ότι «μέχρι στιγμής δεν έχει παραληφθεί επιβεβαίωση της (συμμετοχής) της Πιονγκγιάνγκ».
Ως ένα μεγάλο δώρο της Παναγίας χαρακτήρισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, οι οποίοι κρατούνταν επί 5 μήνες στην Αδριανούπολη χωρίς κατηγορητήριο, όπως επισήμανε.
Ειδικότερα, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας από τον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Σχοινούδι της Ίμβρου, όπου τέλεσε τον εσπερινό, δήλωσε: Αδερφοί μου, φαίνεται ότι η Παναγία, με την ευκαιρία της εορτής Της, θέλησε να μας στείλει ένα μεγάλο δώρο. Μόλις τώρα πληροφορήθηκα ότι αφέθησαν ή αφήνονται ελεύθεροι οι δύο στρατιωτικοί οι οποίοι κρατούνταν επί 5 μήνες στην Αδριανούπολη χωρίς κατηγορητήριο».
Το πλήθος των πιστών που παρακολουθούσε τον εσπερινό επιδοκίμασε την αναγγελία της είδησης και εκείνη τη στιγμή η φωνή του κ.κ. Βαρθολομαίου «έσπασε» από μεγάλη συγκίνηση.
Απορρίφθηκε το τελευταίο αίτημα αποφυλάκισης του Άντριου Μπράνσον, όπως μετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, το οποίο είχε υποβάλλει πριν από μερικές μέρες.
Ο Αμερικανός ευαγγελιστής πάστορας, αν και δεν βρισκόταν σε κάποια φυλακή, αλλά υπό κατ’ οίκον περιορισμό, στη Σμύρνη, είχε καταθέσει αίτημα άρσης των μέτρων περιορισμού, τα οποία περιελάμβαναν και την απαγόρευση εξόδου από την Τουρκία.
Σύμφωνα με τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζον Μπόλτον, μέχρι να απελευθερωθεί ο Μπράνσον δεν πρόκειται να υπάρξει κανένας συμβιβασμός, στην κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας με θύμα την τουρκική λίρα. Όμως και ο Τραμπ έχει θέσει ως πρώτο όρο και έχει δηλώσει ότι θέλει πρώτα να δει τον Μπράνσον να φτάνει στις ΗΠΑ».
Ένας βαθύς προσωπικός δεσμός με τον πατέρα του, η αγάπη για τη διαδικασία της πτήσης και παιδικά χρόνια με άφθονες στιγμές μέσα στο αεροδρόμιο της Τανάγρας ήταν αρκετά ώστε ο νεαρός Μιχάλης Τσάλτας να πάρει, πριν από 14 χρόνια, την απόφαση και να μεταφέρει το ιδιότυπο και απαιτητικό περιβάλλον εργασίας του πατέρα του, πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας, μέσα στο σπίτι του.
Ο νεαρός ειδικός στην πληροφορική επιχειρεί να κατασκευάσει με αυθεντικά εξαρτήματα, ένα πιλοτήριο μαχητικού αεροσκάφους Dassault Mirage F1, τον τύπο που πετούσε από το 1978 μέχρι και το 1991 ο πατέρας του, σε μια ειδική κατασκευή.
“Ήταν πριν από 14 χρόνια που αποφάσισα να ‘φέρω στη ζωή’ το αεροσκάφος με το οποίο πετούσε ο πατέρας και συγκεκριμένα το πιλοτήριο, μέσα στο οποίο πετούσε για πολλές ώρες σε αποστολές αναχαίτισης πάνω από το Αιγαίο”, εξήγησε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων “Πρακτορείο 104,9 FM”.
Δυσμενείς συγκυρίες δεν του επέτρεψαν να δώσει εξετάσεις για τη Σχολή Ικάρων, όταν ήταν μαθητής, δεν εγκατέλειψε όμως την πρωτότυπη για τα ελληνικά δεδομένα ιδέα της κατασκευής που χώρου, μέσα στον οποίο δεκάδες Έλληνες επαγγελματίες πιλότοι περιπολούσαν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας επί δεκαετίες ώστε να μπορεί να την επιδεικνύει σε αεροπορικές εκθέσεις και γιορτές στο ευρύτερο κοινό.
Το ενδιαφέρον του πατέρα του νεαρού ελεύθερου επαγγελματία ήταν όμως πάντα το μεγαλύτερο του κίνητρο: “Από μόνος του, όποτε έβλεπε την πορεία της κατασκευής, μου έλεγε ιστορίες πάνω από το Αιγαίο, κάτι που με συγκινεί πάρα πολύ, να το ακούω· για παράδειγμα να μου λέει: “αυτός ο διακόπτης έκαμνε αυτό, εκείνος το άλλο, όταν έδειχνε βλάβη κάναμε αυτό, βάζαμε τη μανέτα στο σημείο Χ, όταν θέλαμε να ‘γυρίσουμε’ το αντίπαλο αεροσκάφος…”, εξιστορεί ο Μιχάλης Τσάλτας.
Από την Αθήνα στη Χαλκίδα, στη συνέχεια στο Βέλγιο, όπου είχε μετατεθεί ο πατέρας του επί σειρά ετών και από εκεί στην Αθήνα και το Γαλάτσι, όπου ξεκίνησε και την κατασκευή. Παρά τις μεγάλες δυσκολίες δεν εγκατέλειψε ποτέ το όνειρό του, με υποστηρικτές ιδιώτες από τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Νότιο Αφρική και μεγάλο κόστος, που επωμίστηκε προσωπικά.
Πατέρας σκότωσε τον γιο του, μπροστά στα μάτια της μάνας και άλλων συγγενών, κατά την διάρκεια επεισοδίου για οικογενειακές διαφορές, χτες το απόγευμα στην Αγία Βαρβάρα Αιγάλεω.
Θύμα είναι ένας 51χρονος Ρομά, ο οποίος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας όπου κατέληξε λίγη ώρα αργότερα, ενώ αναζητείται ο 67χρονος πατέρας του, για τον φόνο.
Όπως προέκυψε από τις έρευνες της Ασφάλειας Δυτικής Αττικής και τις καταθέσεις των συγγενών, πατέρας και γιος λογομάχησαν και οικογενειακά θέματα και τότε ο πατέρας άρπαξε την καραμπίνα του και τον πυροβόλησε με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει θανάσιμα.
Στην συνέχεια ο 67χρονος δράστης, διέφυγε παίρνοντας μαζί του και το όπλο του εγκλήματος και γίνονται έρευνες από την Αστυνομία, για τον εντοπισμό και την σύλληψη του.
Εν τω μεταξύ, εξακριβώθηκαν τα στοιχεία του άνδρα που βρέθηκε δολοφονημένος με μια σφαίρα στο κεφάλι, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, στην οδό Μάκρης στην Κυψέλη.
Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, πρόκειται για Αλβανό υπήκοο, 36 ετών και η ανθρωποκτονία αποδίδεται σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών.
Προανάκριση για το έγκλημα, διενεργεί το Τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής της Ασφάλειας Αττικής.
“Η αγάπη για τον άνθρωπο, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός της ιστορίας και της παράδοσης, αποτελούν σταθερές συντεταγμένες στην πορεία και στον αγώνα μας για την οικοδόμηση μιας πιο δίκαιης κοινωνίας”, τονίζει ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, με ανάρτηση του στο twitter για την εορτή της Παναγίας.
“Δεκαπενταύγουστος, το μικρό Πάσχα της Ορθοδοξίας, σπουδαία μέρα για την παράδοση του λαού μας. Η δύναμη της πίστης, όπως κι αν την βιώνει ο καθένας μας, είναι κινητήρια δύναμη για να αντιμετωπίζουμε τις προσωπικές και συλλογικές δυσκολίες. Η αγάπη για τον άνθρωπο, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός της ιστορίας και της παράδοσης, αποτελούν σταθερές συντεταγμένες στην πορεία και στον αγώνα μας για την οικοδόμηση μιας πιο δίκαιης κοινωνίας. Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες απανταχού της γης”, έγραψε ο πρωθυπουργός.
Η αγάπη για τον άνθρωπο, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός της ιστορίας και της παράδοσης, αποτελούν σταθερές συντεταγμένες στην πορεία και στον αγώνα μας για την οικοδόμηση μιας πιο δίκαιης κοινωνίας. Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες απανταχού της γης.
— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) August 15, 2018
Παντού υπάρχει μια εκκλησία της Παναγιάς. Πάνω στο βουνό ή δίπλα στη θάλασσα. Μέσα στην πόλη ή σε κάποια εξοχή.
Όπου κι αν τιμάται η χάρη Της, χιλιάδες προσκυνητές αυτές τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου θα διανύσουν χιλιόμετρα για να την προσκυνήσουν. Δεν θα παραπονεθούν για κούραση μέχρι να φτάσουν στην εκκλησία.
Δεν θα βαρυγκωμήσουν κάτω από τον καυτό ήλιο. Δεν θα χάσουν την υπομονή τους περιμένοντας στην ουρά για να ανάψουν το κερί τους. Δεν θα διαμαρτυρηθούν για κάποιον που πιθανόν τους πήρε τη σειρά.
Με ευλάβεια, υπομονή, κυρίως όμως με πίστη και αφοσίωση στη μητέρα του Θεανθρώπου θα σκύψουν ταπεινά το κεφάλι εκπληρώνοντας ο καθένας το προσωπικό του τάμα.
Εκείνη, θα είναι εκεί. Θα περιμένει τον καθένα ξεχωριστά για να ακούσει προσευχές και ικεσίες, παρακλήσεις και πονεμένα λόγια, ευχαριστίες για την εκπλήρωση κάθε προσδοκίας για το προσωπικό θαύμα που συντελέστηκε στη ψυχή και το μυαλό κάθε ανθρώπου, κάθε προσκυνητή. Εξάλλου, η πίστη είναι αυτή που σώζει.
Κάθε χρόνο, παραμονή και ανήμερα της μεγάλης Θεομητορικής γιορτής του Δεκαπενταύγουστου, πιστοί κάθε ηλικίας θα αναζητήσουν τη δική τους εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία ή στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Θα αναζητήσουν εκείνη τη θαυματουργή εικόνα που θα οδηγήσει τα βήματά τους στην προσωπική σωτηρία. Τότε, η ατομική ιστορία του κάθε προσκυνητή συνδέεται με την ιστορία, τους θρύλους και της παραδόσεις της κάθε εικόνας της Μεγαλόχαρης, που τοποθετημένη στο εικονοστάσι κάποιου ξυλόγλυπτου τέμπλου ή στο μέσον του ιερού ναού κοιτάει στα μάτια κάθε έναν και κάθε μία, που με ευλάβεια την προσεγγίζει για να την ασπαστεί.
Αυτό το διήμερο, η πίστη του κάθε ανθρώπου θα ταξιδέψει σε βουνό ή θάλασσα για να αναζητήσει το προσωπικό του θαύμα καθώς θα διαβαίνει την πόρτα της εκκλησίας, όπου τιμάται η μνήμη της Θεομήτορος.
Από τις αρχές Αυγούστου, πλήθος πιστών προσέρχονται στα γραφικά παραθαλάσσια γυαλοχώρια του Δήμου Παγγαίου, ιδιαίτερα στη Νέα Ηρακλείτσα και τη Νέα Πέραμο, αποδίδοντας το δέοντα σεβασμό προς το ιερό πρόσωπο της Παναγίας.
Επίκεντρο των εορτασμών, τα δύο προσκυνήματα στη Ν. Πέραμο, τον Δεκαπενταύγουστο και στη Ν. Ηρακλείτσα στις 23 Αυγούστου, στα Εννιάμερα της Θεοτόκου.
Η Παναγία Φανερωμένη της Νέας Περάμου
Η παράδοση, οι μαρτυρίες και οι γραφές θέλουν το λιμάνι της Ν. Περάμου να χρησιμοποιείται το 1919 για την επιβίβαση του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος με προορισμό τα παράλια της Μικράς Ασίας.
Ένα από τα τελευταία βράδια πριν από την αναχώρηση, ένας στρατιώτης ονειρεύτηκε την εικόνα της Παναγίας στον τόπο όπου κατασκήνωσαν. Το όνειρο κρίθηκε ως θεϊκό σημάδι και την επόμενη μέρα, σκάβοντας, βρέθηκε μια μικρή εικόνα σε οβάλ σχήμα που αναπαριστούσε την Θεοτόκο βρεφοκρατούσα.
Οι πρόσφυγες που το 1922 ήρθαν από την παλιά Πέραμο στην Καβάλα για να εγκατασταθούν και να δημιουργήσουν μια νέα πατρίδα, κατασκεύασαν ένα μικρό εξωκλήσι ώστε εκεί μέσα να φυλάξουν την εικόνα της Παναγίας.
Το 1945, στην ίδια θέση, με χρήματα των κατοίκων της περιοχής ανεγέρθη ένα μεγαλύτερο παρεκκλήσι. Δυστυχώς, η οβάλ εικόνα της Παναγίας κλάπηκε το 1977 μαζί με τάματα και αφιερώματα, έκτοτε κανείς δεν την είδε.
Η μοναδική αυτή ιστορία συνδέεται με την ιστορία μας άλλης εικόνας της Παναγίας Φανερωμένης που βρίσκονταν στο Μοναστήρι της Λανγκάδας στην παλιά Πέραμο, την οποία οι κάτοικοι τιμούσαν στις 15 Αυγούστου. Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης ή Περαμιώτισας, μετά την καταστροφή του 1922 μεταφέρθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπου είναι μέχρι σήμερα.
Οι πρόσφυγες όταν εγκαταστάθηκαν στη Ν. Πέραμο συνέδεσαν την οβάλ εικόνα της Παναγίας με τη δική τους εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης, που δεν μπόρεσαν να φέρουν μαζί τους. Έτσι, αποφάσισαν να τιμούν την εκκλησία που ανέγειραν στην είσοδο της Ν. Περάμου στην ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Το 1938, ο αείμνηστος ιερέας Δημοσθένης Θεοδωρίδης αγιογράφησε ένα πιστό αντίγραφο της Παναγίας Φανερωμένης, μικρότερων διαστάσεων, που όμως για τους κατοίκους της Ν. Περάμου έχει ιδιαίτερη συναισθητική και θρησκευτική αξία.
Κάθε χρόνο, την παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως, με λιτανεία, η εικόνα μεταφέρεται για προσκύνημα από το ναό του Αγίου Νικολάου, όπου φυλάσσεται στην εκκλησία στην είσοδο της Ν. Περάμου.
Η Παναγία Φανερωμένη της Νέας Ηρακλείτσας
Ακόμα πιο εντυπωσιακή και θαυματουργή είναι η ιστορία της εικόνας της Παναγίας Φανερωμένης της Νέας Ηρακλείτσας. Η παράδοση θέλει τρεις μοναχές, να εγκαθίστανται το 1700 σε ένα ερειπωμένο πύργο στην παλιά Ηρακλείτσα, έναν πύργο που οι κάτοικοι της περιοχής θεωρούσα στοιχειωμένο επειδή τα βράδια ακούγονταν θόρυβοι και εμφανίζονταν οπτασίες γυναικών.
Ο φόβος και η ανησυχία των τριών μοναχών έδωσαν τη θέση τους στο δέος και το θαυμασμό, όταν καθώς έσκαψαν σε έναν τοίχο του πύργου διαπίστωσαν ότι εκεί υπήρχε μια μικρή κρύπτη και μέσα εκεί, πίσω από ένα καντήλι, μια εικόνα της Θεοτόκου.
Για την Παναγία τη Φανερωμένη ή Παναγία της Κρύπτης, η παράδοση, οι γραφές αλλά και τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία θέλουν να έχει αγιογραφηθεί από τα χέρια του Ευαγγελιστή Λουκά.
Προς τιμήν της Παναγίας Φανερωμένης, ο ερειπωμένος πύργος μετατράπηκε σε παρεκκλήσι.
Το 1922, η εικόνα μαζί με όλα τα κειμήλια μεταφέρθηκαν στην Μονή Ιβήρων ώστε να προστατευτούν από τη θηριωδία των Οθωμανών. Το 1932, η εικόνα μεταφέρθηκε από την Μονή Ιβήρων στο λιμανάκι της Ν. Ηρακλείτσας.
Τότε, πλήθος κόσμου με βαθιά συγκίνηση υποδέχθηκαν την Παναγία Φανερωμένη στη νέα της πατρίδα. Η εικόνα τοποθετήθηκε στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου και σύμφωνα με την παράδοση γιορτάζεται στις 23 Αυγούστου, δηλαδή εννέα μέρες μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου.
Στην έδρα του Δήμου Καβάλας, στην ομώνυμη πόλη, ανατολικά της Νέας Ηρακλείτσας, οι προσευχές των πιστών απευθύνονται στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου στους δυο ιερούς ναού που τιμώνται στη χάρη Της την ημέρα της Κοιμήσεων της.
Ο πρώτος είναι ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην άκρη της χερσονήσου που φέρει το όνομά της, στην παλιά πόλη, κάτω από τη σκιά του μεσαιωνικού φρουρίου. Ο δεύτερος, είναι ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον παραθαλάσσιο οικισμό του Παληού, που σχεδόν ακτινοβολεί μέσα στο λευκό του χρώμα.
Η Παναγία της παλιά πόλης
Η εκκλησία της Παναγίας έδωσε το όνομά της σε μια ολόκληρη συνοικία της πόλης. Η πρώτη εκκλησία χρονολογούνταν από το 1700 και μέχρι το 1864 ήταν η μοναδική εκκλησία που διέθεταν οι υπόδουλοι χριστιανοί – Ρωμιοί της Καβάλας, οπότε τότε ζήτησαν και έλαβαν άδεια από το Σουλτάνο για έξοδο από τα τείχη και επέκταση της πόλης πιο δυτικά.
Ωστόσο, η παλιά και ταπεινή αυτή εκκλησία κατεδαφίστηκε το 1957 και στη θέση της οικοδομήθηκε ένας νέος, σύγχρονος ναός, που αγναντεύει το απέραντο γαλάζιο μέσα από τις φυλλωσιές των πεύκων και των κυπαρισσιών. Μόνο το καμπαναριό έχει διασωθεί για να θυμίζει την ιστορική συνέχεια του ναού.
Κάθε χρόνο, την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου, εκατοντάδες πιστοί ανηφορίζουν το λιθόστρωτο κεντρικό δρόμο της παλιάς πόλης για να επισκεφθούν την εκκλησία, περιμένοντας υπομονετικά να ανάψουν το κερί και να προσκυνήσουν την εικόνα.
Κάποιοι θα παραμείνουν στην ολονύχτια αγρυπνία και κάποιοι άλλοι θα περπατήσουν λίγα μέτρα ακόμα, μέχρι το νοτιότερο άκρο της χερσονήσου, για να θαυμάσουν από τον σβηστό πλέον φάρο την υπέροχη θέα της νυχτερινής Καβάλας.
Η Παναγία του Παληού
Μεγάλη όμως είναι η προσέλευση των πιστών και στη δεύτερη εκκλησία της Παναγίας στο Παληό Καβάλας.
Εκεί, τα αυτοκίνητα σχηματίζουν ουρά χιλιομέτρων πάνω στην επαρχιακή οδό από τους προσκυνητές, που σπεύδουν να λάβουν τη χάρη της Παναγίας “ντυμένη” στα λευκά και ακριβώς δίπλα στη θάλασσα.
Σαν εικόνα βγαλμένη από κάποιο νησιωτικό τοπίο, η Παναγία του Παληού κατασκευάστηκε πριν από 80 χρόνια περίπου και έκτοτε αποτέλεσε τοπόσημο μια ολόκληρης περιοχής αλλά και σημείο αναφοράς της θρησκευτικής πίστης εκατοντάδων μόνιμων κατοίκων και τουριστών που ζουν ή επισκέπτονται το όμορφο παραθαλάσσιο τουριστικό προάστιο.
Η Παναγία της Εικοσιφοίνισσας
Στη βόρεια πλευρά του Παγγαίου, σε υψόμετρο 743μ. βορειοδυτικά της Καβάλας, μέσα σε μια κατάφυτη τοποθεσία απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, που προκαλεί τον θαυμασμό του επισκέπτη, βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα μοναστικά συγκροτήματα της Ελλάδας, η Ιερά Μονή της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας.
Η Παναγία της Εικοσιφοίνισσας είναι η δεύτερη σημαντικότερη μονή της Μακεδονίας, όπου κάθε χρόνο, τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου, συρρέουν χιλιάδες πιστοί για να προσκυνήσουν τη χάρη Της και να ασπαστούν την αχειροποίητο θαυματουργή εικόνα της.
Δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία για την ίδρυσης της ιστορικής Μονή καθώς αυτή χάνεται στα βάθη των αιώνων. Ωστόσο, πολλές ιστορικές παραδόσεις αναφέρουν ως πρώτο κτήτορα της μόνης τον Άγιο Γερμανό, που ήρθε το 518 μ.Χ. στο Παγγαίο από την Παλαιστίνη έπειτα από όραμα αγγέλου.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Γερμανός αναζήτησε στο δάσος ένα ξύλο κατάλληλο για να εικονίσει την Παναγία ως ένδειξη ευχαριστίας. Όταν το επεξεργάστηκε και το ετοίμασε, το ξύλο ράγισε, ο άγιος λυπήθηκε και σκέφτηκε να το αφήσει.
Τότε ένα “φοινικούν”, δηλ. κοκκινωπό φως έλουσε το σχισμένο ξύλο και φάνηκε η Παναγία μαζί με το Χριστό και μια φωνή ακούστηκε να λέει: “Παιδί μου ήλπισε. Εγώ είμαι εδώ”. Αμέσως τότε εντυπώθηκε η Παναγία πάνω στο ξύλο. Αυτό το φως έδωσε μάλλον και το όνομα της αχειροποίητού εικόνας.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η συμβολή της μονής υπήρξε ανεκτίμητη. Η δράση των μονάχων στην περιοχή προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι το 1507 θανάτωσαν και τους 172 μοναχούς.
Το 1917, οι Βούλγαροι κατακτητές άρπαξαν τα περισσότερα κειμήλια και τα μετέφεραν στη χώρα τους, όπου σήμερα φυλάσσονται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Σόφιας.
Την περίοδο αυτής της δεύτερης βουλγαρικής κατοχής των επιθέσεων και των αρπάγων, ένα Βούλγαρος αξιωματικός επιχείρησε να συλήσει την ιερή εικόνα της Παναγίας, αλλά τινάχθηκε και εξέπνευσε, ενώ η μπότα του και το πιστόλι του αποτυπωθήκαν στις μαρμάρινες πλάκες του δαπέδου, θυμίζοντας μέχρι σήμερα το θαύμα.
Κατά την τρίτη και τελευταία βουλγαρική κατοχή, το 1943, οι στρατιώτες εκδίωξαν και πάλι τους μονάχους, έβαλαν φωτιά και κάηκε όλο το μοναστήρι εκτός από το ναό. Η μονή αφέθηκε έρημη μέχρι την επαναλειτουργία της, το 1967, αυτή τη φορά ως γυναικείο μοναστήρι.
Ο εντυπωσιακός τετράγωνος ναό της μονής, το καθολικό, είναι αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου και διαθέτει ξυλόγλυπτο επίχρυσο τέμπλο του 11ου αιώνα, μέσα στο οποίο φυλάσσεται η θαυματουργή αχειροποίητη εικόνα της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας.
Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από τον Δήμο Καβάλας και τον Δήμο Παγγαίου
Όταν ο χρόνος δεν εξαντλείται στο εδώ και τώρα, όταν ο θάνατος γίνεται γιορτή, η Χριστιανική Εκκλησία αποτίει τιμές στην Παναγία Θεοτόκο και με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζει την Κοίμησή Της, διότι υπάρχει η ελπίδα της αιώνιας ζωής.
Σήμερα, η Ελλάδα βιώνει με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη το «Πάσχα του καλοκαιριού», τη λαμπρότερη θεομητορική γιορτή της και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μετάστασή Της από τη Γη στον Ουρανό. Και είναι ξέχωρη η χαρά, καθώς μέσα στο καλοκαίρι η Γιορτή της Παναγίας «κάνει την πατρίδα μας να ευωδιάζει πνευματικά», όπως έλεγε ο εικαστικός καλλιτέχνης Φώτης Κόντογλου, ο οποίος τόνιζε ότι «η Παναγία είναι η μητέρα της Ορθοδοξίας. Από το πνευματικό της μύρο ευωδιάζει, όχι μονάχα η Εκκλησία μας, αλλά και ολόκληρη η ζωή μας».
Εκατοντάδες προσωνύμια, Ελευθερώτρια, Οδηγήτρια, Γιάτρισσα, Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Παντάνασσα, Κεχαριτωμένη, Μολυβδοσκέπαστη, Τουρλιανή, Αθηνιώτισσα, Κυρά των Αγγέλων και πλείστα όσα ακόμη, την αγκαλιάζουν βουβά, μυσταγωγικά, με προσευχές αγάπης και ευγνωμοσύνης. Είναι η Παναγία, η μητέρα όλων μας. Εξ ου και αναρίθμητα τα προσκυνήματα, όπου προστρέχουν σήμερα χιλιάδες πιστών, καθότι απανταχού στην ελληνική επικράτεια ένα μοναστήρι ή ένας ναός, ακόμη και ένα εξωκλήσι τιμά το όνομά Της.
Ανάμεσα στα προσκηνύματα, δεσπόζει όλων το προσκύνημα της Μεγαλόχαρης στην Τήνο, σημείο αναφοράς της Ορθοδοξίας όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Χιλιάδες πιστών, πολλοί εξ αυτών γονατιστοί, ανηφορίζουν με θρησκευτική ευλάβεια προς τον Ναό της Ευαγγελίστριας για να εκπληρώσουν το τάμα τους στην εικόνα της Παναγίας. Μάλιστα, η περιφορά του Επιταφίου και η μεγαλοπρεπής λιτάνευση της εικόνας Της σε ολόκληρη τη πόλη δημιουργούν θρησκευτικό δέος και συγκίνηση.
Άξιο λόγου, ότι στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα κτισμένος ο Ι.Ν. της Ευαγγελίστριας υπήρχε παλαιότερα ένας άλλος ναός, του Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, ο οποίος καταστράφηκε ολοσχερώς από τις επιδρομές των Σαρακηνών τον 12ο αι. Στον ναό βρισκόταν και η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, την οποία κατά την παράδοση έφεραν από την Κωνσταντινούπολη. Η εικόνα αυτή έμεινε θαμμένη στη γη για περισσότερα από 800 χρόνια. Η Παναγία εμφανίστηκε στη μοναχή Πελαγία, στην οποία υπέδειξε πού βρίσκεται η εικόνα της. Ύστερα από ανασκαφές βρέθηκε. Συγκλονιστική υπήρξε η στιγμή που η σκαπάνη του εργάτη συνάντησε την εικόνα και την έκοψε στη μέση. Κι όμως, κατά θαυμαστό τρόπο, τόσο το πρόσωπο της Παναγίας όσο και του Αρχαγγέλου έμειναν ανέγγιχτα από την τομή. Επιπλέον, παρόλο που ήταν θαμμένη περισσότερα από 800 χρόνια, τα χρώματά της παρέμειναν «ζωντανά».
Η Παναγία Εκατονταπυλιανή της Πάρου
Στο διπλανό κυκλαδίτικο νησί, την Πάρο, τιμάται η Παναγία Εκατονταπυλιανή.
Ο παλαιοχριστιανικός ναός της βρίσκεται στο λιμάνι της Παροικιάς, πρωτεύουσας της νήσου, και θεωρείται από τους αρχαιότερους και καλύτερα διατηρημένους χριστιανικούς ναούς.
Στο αρχαιότερο ορθόδοξο προσκύνημα του Δεκαπενταύγουστου αποδίδονται δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή». Και οι δύο είναι σύγχρονες και βρίσκονταν σε παράλληλη χρήση από τα μέσα του 16ου αι. Σήμερα, η επίσημη ονομασία του ναού είναι Εκατονταπυλιανή. Μάλιστα, η παράδοση που διασώζεται μέχρι σήμερα σχετικά με την ονομασία αυτή έχει ως εξής: «Ενενήντα εννέα φανερές πόρτες έχει η Καταπολιανή. Η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Θα φανεί η πόρτα αυτή και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη».
Ο Ναός της Εκατονταπυλιανής, από τις εντυπωσιακότερες εκκλησίες του Αιγαίου, φοράει τα γιορτινά του. Στην πρωτεύουσα του νησιού, χαρακτηριστική είναι η περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας, που δίνει το έναυσμα για το παραδοσιακό γλέντι το οποίο θα ακολουθήσει με νησιωτικούς χορούς και με το κρασί της Πάρου να ρέει εν αφθονία. Την ίδια ώρα, στο λιμανάκι της Νάουσας, δεκάδες καΐκια με αναμμένες δάδες προσεγγίζουν την προβλήτα και δίνουν το σύνθημα για να αρχίσει η γιορτή.
Ο Ποντιακός Ελληνισμός στο Βέρμιο για την Παναγία Σουμελά
Από την πλευρά του, ο Ποντιακός Ελληνισμός συναντάται στις πλαγιές του Βερμίου όρους, στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, για να γιορτάσει με θρησκευτική μεγαλοπρέπεια. Χιλιάδες προσκυνητών από ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συρρέουν στην ιστορική εκκλησία, σύμβολο των «χαμένων πατρίδων» και της ποντιακής πίστης, όπου η Θεία Λειτουργία και ο Μεγάλος Εσπερινός της Κοίμησης της Θεοτόκου τελούνται με μεγάλη ευλάβεια. Στο αποκορύφωμα της γιορτής, ποντιακά συγκροτήματα προσφέρουν μοναδικές στιγμές με παραδοσιακούς σκοπούς και πολύωρο γλέντι.
Η εκκλησία κτίστηκε το 1951 από τους πρόσφυγες του Πόντου, στη μνήμη της ιστορικής ομώνυμης μονής, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στο όρος Μελά, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου.
Στη Μυτιλήνη, η Παναγία της Αγιάσου
Ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα της χώρας είναι η Παναγία της Αγιάσου, στην ενδοχώρα της Λέσβου. Αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεκινούν από την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου, από κάθε σημείο του νησιού, για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου διανυκτερεύουν και να προσκυνήσουν τη «δική τους Παναγία».
Στην Αγιάσο, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί ξεχωριστή εμπειρία για όλους. Στο κέντρο της βρίσκεται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, όπου οδηγούν από την πρώτη του μήνα όλοι οι δρόμοι, όταν αρχίζουν να καταφθάνουν τα καραβάνια των προσκυνητών. Η κωμόπολη παίρνει όψη πανηγυρική. Οι προσκυνητές έρχονται και φεύγουν κατά κύματα.
Ανήμερα της εορτής, μετά τη Θεία Λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας της Παναγίας της Αγιάσου γύρω από τον ναό, ενώ παράλληλα οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους με μουσική και χορούς στην πλατεία του χωριού.
Η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα. Η ιστορία της ξεκινά πριν από περίπου 1.100 χρόνια, την περίοδο της Εικονομαχίας, όταν οι υπερασπιστές της κατέστρεφαν με μένος κάθε εικόνα. Τότε ο ιερέας Αγάθων ο Εφέσιος έφθασε στη Λέσβο έχοντας μαζί του όσα ιερά κειμήλια μπόρεσε να διασώσει. Ως πολύτιμο φυλαχτό κρατούσε μία αρχαία βυζαντινή εικόνα διαστάσεων 0,56χ0,62. Ήταν μια εικόνα της Θεοτόκου που κρατούσε τον Ιησού Χριστό. Ο Αγάθων δίσταζε να παραμείνει στα παραθαλάσσια μέρη του νησιού διότι φοβόταν από τις συχνές επιθέσεις πειρατών και κατευθύνθηκε προς τα βουνά. Όταν έφτασε σε μια έρημη τοποθεσία, με πολλά δέντρα και μεγάλους θάμνους, αποφάσισε πως αυτός θα είναι ο χώρος που θα ασκητέψει. Πρώτη του μέριμνα ήταν να προστατεύσει την εικόνα. Έφτιαξε μια κρύπτη και μαζί με τα άλλα κειμήλια που είχε φέρει την έκρυψε εκεί. Στην πορεία, αρκετοί πιστοί αποφάσισαν να ασκητέψουν εκεί μαζί του και έχτισαν ένα μικρό μοναστήρι. Για πολλά χρόνια, ακόμη και μετά την κοίμηση του Αγάθωνος, η εικόνα προστατευόταν και φυλασσόταν με προσοχή και ευλάβεια.
Μετά την αναστήλωση των εικόνων με την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο, χιλιάδες πιστοί από όλο το νησί αλλά και από τα μικρασιατικά παράλια έφταναν καθημερινά στο μοναστήρι για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας. Το ενδιαφέρον των πιστών ήταν τέτοιο που ανάγκασε τους μοναχούς να χτίσουν ένα μεγάλο ναό, ώστε να εξυπηρετούνται οι προσκυνητές που έρχονταν με πεζοπορία ή με τα ζώα τους.
Άνθρωποι με ευλάβεια ανέβαιναν για να τιμήσουν την Παναγία την Αγιά Σιών και να της απευθύνουν τις προσευχές τους. Αγιά Σιών ήταν γνωστή, διότι έτσι αναγραφόταν στο εικόνισμα που προερχόταν από τα Ιεροσόλυμα. Και από το «πάμε στην Αγιά Σιών» προέκυψε το «πάμε στην Αγιάσο», όπου οδηγούν όλοι οι δρόμοι της Ορθοδοξίας του νησιού και όχι μόνο.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ
Παναγία Σουμελά. Η Μεγαλόχαρη, η Παναγία των Ποντίων απανταχού της γης, το ισχυρό θρησκευτικό, πνευματικό σύμβολο του ποντιακού ελληνισμού. Την ύμνησαν οι Πόντιοι για αιώνες, προσέτρεξαν σε βοήθεια της στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας τους, την τιμούν και την προσκυνούν οι απόγονοί τους και όλος ο Ορθόδοξος ελληνισμός. Και φέτος, τον Δεκαπενταύγουστο, ημέρα της γιορτής της Κοιμήσεως της Παναγίας, λατρευτικές εκδηλώσεις διοργανώνονται στις πλαγιές του όρους Βερμίου, στην Καστανιά Ημαθίας, όπου χτίστηκε το νέο μοναστήρι της Παναγιάς Σουμελάς, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, σε ανιστόρηση του προσκυνήματος της παλιάς ιστορικής μονής του Πόντου.
“Για δεκαέξι αιώνες, η Μονή της Παναγίας Σουμελά στον ιστορικό Πόντο υπήρξε το συλλογικό βίωμα πνευματικής και πολιτιστικής συνείδησης του ελληνισμού, ήταν σημείο αναφοράς”, είπε στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων “Πρακτορείο 104,9 FM” ο επίτιμος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων και συγγραφέας ιστορικής έκδοσης με θέμα την Παναγία Σουμελά, Στέφανος Τανιμανίδης.
Οι εκδηλώσεις, λατρευτικές και πολιτιστικές, στο πλαίσιο της πανήγυρης ξεκίνησαν χθες, στις 4 το απόγευμα, και κορυφώνονται σήμερα με τον επίσημο εορτασμό και με καλλιτεχνικές εκδηλώσεις από παραδοσιακά ποντιακά μουσικά και χορευτικά συγκροτήματα.
Φέτος, θα είναι η πρώτη φορά, που στο ιερό προσκύνημα στο Βέρμιο θα συνεορτάσουν μαζί με την εικόνα της Παναγίας Σουμελά και οι εικόνες των δύο γειτονικών της μονών στον ιστορικό Πόντο, του Ιωάννη Βαζελώνος και του Γεωργίου Περιστερεώτα.
“Πριν από το 1922 η επιρροή των μονών στον Πόντο ήταν τεράστια. Είχαμε τρεις μεγάλες μονές, σταυροπηγιακές, της Παναγίας Σουμελά, του Ιωάννη του Βαζελώνα και του Γεωργίου Περιστερεώτα, Αυτές έχουν ανιστορηθεί και οι τρεις και στην Ελλάδα. Υπήρχαν και άλλες μικρότερες ανά περιοχή. Επειδή ο Πόντος ήταν μια εκτεταμένη περιοχή, κάθε περιοχή είχε το δικό της μοναστικό κέντρο, τους κατοίκους της, τα παρχάρια της. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την προσφυγιά, αυτά τα μοναστήρια ιστοριοποιούνται στο χώρο της προσφυγικής εγκατάστασης”, λέει στο “Πρακτορείο 104,9 FM” ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης.
“Είναι αρχαίες μονές πολύ σημαντικές μονές στον χώρο του Πόντου, που άπλωσαν την ακτινοβολία της ελληνορθοδοξίας σε όλη τη Μαύρη Θάλασσα, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Κριμαία, είχε τεράστια απήχηση το ελληνορθόδοξο πνεύμα· μην το δούμε ως στενά ποντιακό, είναι ο ελληνορθόδοξος κόσμος, είναι μονές που προέρχονται από τη βαθιά αρχαιότητα”, εξηγεί ο κ. Αγτζίδης.
Η ιστορία της Παναγίας Σουμελά
Το παλιό ιστορικό μοναστήρι της Παναγιάς Σουμελά, χτισμένο στην πλαγιά του βουνού στην περιοχή της Ματσούκα της Τραπεζούντας, στην Τουρκία, ήταν για δεκαέξι αιώνες σημείο αναφοράς όχι μόνο για τους Ποντίους, αλλά και ένα ευρύτερο πνευματικό κέντρο τεράστιας ακτινοβολίας και ιστορικής σημασίας. Δεν είναι τυχαίο, ότι πέραν των Βυζαντινών αυτοκρατόρων, ιδιαιτέρως των Κομνηνών και του Αλεξίου του Γ’, που υπήρξε και ο πιο σημαντικός δωρητής της εκείνα τα χρόνια, πολλοί ισχυροί Οθωμανοί σουλτάνοι, όχι μόνο σεβάστηκαν τη μονή, αλλά και επέκτειναν τα προνόμιά της επικυρώνοντας τα, με διατάγματα τους και προσφέροντας σημαντικές δωρεές προς το μοναστήρι.
Oι σουλτάνοι Βαγιαζήτ Β΄, Σελήμ Α΄, Μουράτ Γ΄, Σελήμ Β΄, Iμπραήμ A΄, Μωάμεθ Δ΄, Σουλεϊμάν Β΄, Μουσταφά Β΄, Αχμέτ Γ΄ είναι ορισμένοι από τους ευεργέτες της ιστορικής μονής, που σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε το 386 μ.Χ. από τους μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο. Θρυλείται, μάλιστα, ότι στον τόπο, όπου χτίστηκε η ιστορική μονή, σε υψόμετρο 1063 μέτρα, άγγελοι είχαν μεταφέρει την ιερή εικόνα της Παναγίας της Aθηνιώτισσας, την οποία, εικονογράφος της οποίας κατά την παράδοση ήταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς.
“Είναι η Παναγία του Όρους Μελά. Το “στου” στα ποντιακά προφέρεται “σου” και έτσι γίνεται η Παναγία που βρίσκεται στο όρος Μελά (στου όρους Μελά), Παναγία Σουμελά”, λέει ο Βλάσης Αγτζίδης.
Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 οι ελάχιστοι -μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού- εναπομείναντες μοναχοί της παλιάς μονής, που είχαν ήδη προλάβει να υποστούν δοκιμασίες, ληστείες, διωγμούς, ακολούθησαν τη μοίρα των χιλιάδων προσφύγων και ήρθαν στην Ελλάδα. Όμως, προηγουμένως είχαν φροντίσει να θάψουν, με την προσδοκία κάποτε να τα ξαναβρούν τα πιο σημαντικά κειμήλια του μοναστηριού σε απόσταση δέκα περίπου χιλιομέτρων στα ερείπια του παρεκκλησίου της Αγίας Βαρβάρας. Τρία πολύ σημαντικά κειμήλια. Την εικόνα της Παναγίας, τον σταυρό του αυτοκράτορα Mανουήλ Γ΄ του Kομνηνού και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Οσίου Χριστοφόρου.
Μερικά χρόνια αργότερα, περί το 1930, όταν το πολιτικό κλίμα ανάμεσα στις δύο χώρες εξομαλύνθηκε, χρειάστηκε μια σειρά από ενέργειες του τότε πρωθυπουργού του Ελευθερίου Βενιζέλου, σε συνεννόηση με τον Ισμέτ Ινονού να γίνει από την Ελλάδα αποστολή για την εξεύρεση των θαμμένων κειμηλίων και την μεταφορά τους στην Ελλάδα.
“Ο πόντιος βουλευτής Λεωνίδας Ιασωνίδης, γνώστης της τουρκικής γλώσσας και παρών και μεταφραστής στις επαφές που είχαν οι δύο πρωθυπουργοί έπαιξε σημαντικό ρόλο”, λέει ο κ. Τανιμανίδης,
Προσθέτει, μάλιστα, ότι ο ο Ινονού εντυπωσιάστηκε από τις γνώσεις και την ομιλία του Ιασωνίδη και τον ενθάρρυνε να του πει εάν κάτι μπορούσε να κάνει για αυτόν. Και εκείνος αποκρίθηκε ότι θα ήθελε να έρθουν τα πολύτιμα κειμήλια της Παναγίας Σουμελά στην Ελλάδα. Μάλιστα, ο Ιασωνίδης, σε ομιλία του το 1932, αφού είχαν έρθει στην Ελλάδα τα κειμήλια, είπε χαρακτηριστικά: “Μέχρι σήμερα είχαν έρθει οι Πόντιοι. Τώρα ήρθε και ο Πόντος”.
Η αποστολή στην παλιά μονή οργανώθηκε σε συνεννόηση και αφού έγιναν όλες οι απαραίτητες γραφειοκρατικές ενέργειες, μεταξύ των δύο χωρών. Ο ιερομόναχος Αμβρόσιος Σουμελιώτης ήταν εκείνος που μετέβη στην περιοχή, καθ υπόδειξη του μοναχού Ιερεμία, ο οποίος ασθενούσε και δεν είχε τη δύναμη να πάρει μέρος στην αποστολή, αλλά ήταν από τους τελευταίους μοναχούς του μοναστηριού και γνώριζε την κρύπτη. Η αποκάλυψη των κειμηλίων ήταν επίπονη, το τοπίο εγκαταλειμμένο και διαφορετικό, αλλά ο ιερομόναχος Αμβρόσιος κατάφερε να τα βρει και να τα φέρει στην Αθήνα.
Για την επόμενη εικοσαετία, από το 1931,μέχρι και το 1951 τα κειμήλια φυλάσσονταν στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. Μέχρι που ο Κρωμναίος γιατρός και συγγραφέας Φίλων Κτενίδης πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» προώθησε δημόσια την ιδέα για την ίδρυση της μονής Παναγίας Σουμελά στην Καστανιά του Βερμίου. Οι πρώτες εργασίες ξεκίνησαν εκείνη τη χρονιά με τη θεμελίωση και την ανέγερση του πρώτου πετρόκτιστου ναού μικρών σχετικά διαστάσεων, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Φυλλίδη. “Ηταν λαμπρός αρχιτέκτονας, είχε κάνει το ρυμοτομικό σχέδιο όλης της Τραπεζούντας”, λέει ο Στέφανος Τανιμανίδης.
Τις επόμενες δεκαετίες, μετά το 1965 που αναλαμβάνει την προεδρία του Σωματείου ο νομικός Παναγιώτης Τανιμανίδης συνεχίζει το έργο του προκατόχου του. Μάλιστα αναβαθμίζει κόμη περισσότερο τον χώρο του προσκυνήματος καθώς, στο μεταξύ, χιλιάδες προσέρχονται για να γιορτάσουν την Κοίμηση της Θεοτόκου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 χτίζεται ο δεύτερος περίλαμπρος ναός με τις ψηφιδογραφίες, διευρύνονται οι χώροι και γίνονται και άλλα κτίσματα, όπως το Μελισσανίδειο Ιδρυμα (ξενώνας), το Αμβρόσιο Ηγουμενείο και πάνω από εξακόσια κελιά, χώροι για τη φιλοξενία των πιστών, χώροι υγιεινής, κ.α.
Στο παλιό ιστορικό μοναστήρι, στις 15 Αυγούστου του 2010 έγινε για πρώτη φορά Θεία Πατριαρχική Λειτουργία, με την άδεια των τουρκικών αρχών, στο ιστορικό μοναστήρι του Πόντου στην Τουρκία, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των μητροπολιτών Δράμας Παύλου και Βολοκαμάνσκ Υλαρίωνα, παρουσία χιλιάδων πιστών. Η πανήγυρης και η Θεία λειτουργία τελούνταν κάθε χρόνο για τα επόμενα πέντε χρόνια. Το 2016 το μοναστήρι δεν δόθηκε για τις ετήσιες εκδηλώσεις, καθώς όπως ανακοίνωσαν οι τουρκικές αρχές, έπρεπε να γίνουν εργασίες συντήρησης και να αφαιρεθούν κομμάτια βράχου που απειλούσαν με καταστροφή το μνημείο. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει γνωστό πότε θα επιτραπούν και πάλι οι λατρευτικές εκδηλώσεις.
Το πρόγραμμα των φετινών εκδηλώσεων
Προσκυνητές από όλη την Ελλάδα και από διάφορα μέρη το κόσμου και εκπρόσωποι ποντιακών ομοσπονδιών και σωματείων συμμετέχουν και φέτος στο προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά. Την κυβέρνηση εκπροσωπεί ο υφυπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Αμανατίδης, ενώ θα παραστούν, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης, εκπρόσωποι των κομμάτων, βουλευτές, στελέχη της αυτοδιοίκησης, μέλη ποντιακών νεολαιών και οργανώσεων, κ.ά.
Φέτος, για πρώτη φορά συνεορτάζουν στη μονή της Παναγίας Σουμελά, στο Βέρμιο, οι εικόνες της Παναγίας Σουμελά, και του Γεωργίου Περιστερεώτα, του Τιμίου Προδρόμου του Ιωάννη του Βαζελώνος” είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του προσκυνήματος, Αντώνης Δάλλας, Ανέφερε, ακόμη, ότι φέτος γίνονται και τα αποκαλυπτήρια προτομής του αείμνηστου ποντίου πολιτικού Λεωνίδα Ιασωνίδη για τη συνεισφορά του στη μεταφορά των κειμηλίων της παλιάς μονής της Παναγίας Σουμελά στην Ελλάδα και στην ανιστόρηση του προσκυνήματος της στο Βέρμιο.
Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν χθες, στις 4 το απόγευμα, με τη διανομή νηστίσιμης σούπας (σορβά) και αργότερα έγινε η υποδοχή των τριών εικόνων, ακολούθησε Μέγας Εσπερινός και λιτανεία και η σημερινή μέρα κλείνει με καλλιτεχνικό παραδοσιακό πρόγραμμα.
Σήμερα, θα γίνει η Θεία Λειτουργία, χοροστατούντος του μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονα, θα ακολουθήσει επίσημη λιτάνευση των εικόνων και κατάθεση στεφάνων στην προτομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Μετά τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Λεωνίδα Ιασονίδη, έργου του γλύπτη Γ. Κικώτη, θα ακολουθήσει καλλιτεχνικό πρόγραμμα από ποντιακά σωματεία.
Τέλος, για μια χρονιά ακόμη προβλέπεται να δοθούν, όπως κάθε χρόνο, υποτροφίες από το Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα «Παναγία Σουμελά» σε δύο μαθητές του γενικού λυκείου Μακροχωρίου Ημαθίας, στη μνήμη των παιδιών του Λυκείου Μακροχωρίου που έχασαν τη ζωή τους στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, στις 13 Απριλίου του 2003.
Γεννημένος στο Σουδάν Βρετανός υπήκοος είναι ο δράστης της χθεσινής επίθεσης με αυτοκίνητο στο Ουέστμινστερ, όπου παρέσυρε 15 πεζούς και ποδηλάτες προτού πέσει πάνω στις μπάρες ασφαλείας του Βρετανικού Κοινοβουλίου.
Ο 29χρονος Σαλίχ Χατέρ από το Μπέρμιγχαμ ήταν γνωστός στις Αρχές και σύμφωνα με βρετανικά ΜΜΕ έκανε επί έξι ώρες βόλτες στο Λονδίνο με το ασημί Ford Fiesta που είχε αγοράσει προ διμήνου, προτού εξαπολύσει την τρομοκρατική του επίθεση.
Ο Χατέρ ζει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα πάνω από ένα internet cafe στην περιοχή Σπάρκχιλ του Μπέρμιγχαμ, που περιγράφεται ως «σφηκοφωλιά» τζιχαντιστών. Το διαμέρισμα αυτό απέχει περίπου 10 λεπτά από το πρώην σπίτι του Χαλίντ Μασούντ, που είχε εξαπολύσει πριν από 17 μήνες μια δολοφονική επίθεση στο Ουέστμινστερ, σκοτώνοντας έξι άτομα προτού πέσει νεκρός από πυρά αστυνομικών.
Σύμφωνα με την αστυνομία ο Χατέρ ταξίδεψε το βράδυ της Δευτέρας 185 χλμ μέχρι το Λονδίνο κι έκανε βόλτες στο κέντρο της βρετανικής πρωτεύουσας προτού εξαπολύσει την επίθεσή του γύρω στις 07:30 το πρωί τοπική ώρα. Οι Αρχές υποπτεύονται ότι ο 29χρονος αναζητούσε πολυσύχναστα σημεία και τελικά επέλεξε το Ουέστμινστερ.
Αν και παρέσυρε με το αυτοκίνητό του τουλάχιστον 15 πεζούς και ποδηλάτες, ευτυχώς δεν σκοτώθηκε κανείς. Μια ποδηλάτισσα, ωστόσο, τραυματίστηκε σοβαρά.
Στο αυτοκίνητό του δεν βρέθηκαν όπλα ή εκρηκτικά. Η αντιτρομοκρατική εκτιμά ότι πρόκειται για μοναχικό λύκο. Ο Χατέρ δεν έχει πει μέχρι στιγμής κουβέντα στην ανάκριση. Η αστυνομία έκανε εφόδους στο διαμέρισμά του στο Μπέρμιγχαμ, απ’ οπου πήρε έναν Η/Υ και στο Νότιγχαμ, όπου είναι καταχωρημένο το αυτοκίνητο.
© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists