Η ανάγκη ρυθμιστικής διαφοροποίησης στο πλαίσιο που διέπει τη διάθεση προϊόντων ατμίσματος έναντι παραδοσιακών τσιγάρων βρέθηκε στο επίκεντρο εκδήλωσης εργασίας (workshop) που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από τον Ευρωπαϊκό Όμιλο Μέσων Ενημέρωσης EURACTIV στις Βρυξέλλες με τίτλο «Clearing the Clouds: Reduced-Risk and Vaping Regulation».
Στο workshop αυτό συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Δρ Κων/νος Φαρσαλινός καρδιολόγος και ερευνητής στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο Αθηνών, Ευρωβουλευτές, ο Αντιπρόεδρος του τμήματος Προϊόντων Μειωμένου Κινδύνου της JTI κ. Yasuhiro Nakajima, ο Διευθύνων Σύμβουλος του οργανισμού Consumer Choice Center κ. Frederik Roeder, κ.ά.
Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν κατά κύριο λόγο στην ανάγκη σαφούς διαφοροποίησης των κατηγοριών προϊόντων μειωμένου κινδύνου και της νομοθεσίας που τα διέπει, ενώ ο Διευθυντής Ρυθμιστικού Πλαισίου της EcigIntelligence, Pablo Cano Trilla υποστήριξε ότι : «Δεν πρέπει να ρυθμίζονται ανόμοια πράγματα με τον ίδιο τρόπο, σα να ήταν τα ίδια. Για παράδειγμα, δεν μπορούν να ρυθμίζονται τα παραδοσιακά τσιγάρα όπως τα προϊόντα ατμίσματος καθώς έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά κινδύνου και είναι πολύ διαφορετικά προϊόντα.»
Ο Δρ Φαρσαλινός επεσήμανε ότι: «Χρειαζόμαστε ρυθμιστικούς κανόνες που να είναι αναλογικοί και να εξηγούν με σαφήνεια στους Ευρωπαίους καταναλωτές τις συνέπειες του καπνίσματος και τα οφέλη των προϊόντων μείωσης των επιβλαβών συνεπειών».
Στο θέμα της διαφοροποίησης της ρυθμιστικής αντιμετώπισης των προϊόντων αυτών, αναφέρθηκε επίσης πρόσφατα, στη διάρκεια παρουσίασης στη Βιέννη, στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Εφημερίδων και ο κ. Ramunas Macius Vice President JTI RRP Corporate Development επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η απουσία καύσης καθιστά τα προϊόντα αυτά δυνητικά λιγότερο επιβλαβή.
Ως Προϊόντα Μειωμένου Κινδύνου (ΠΜΚ) ορίζονται από τη JTI εκείνα που έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με το κάπνισμα.
Δύο είναι οι μεγάλες κατηγορίες Προϊόντων Μειωμένου Κινδύνου: τα ηλεκτρονικά τσιγάρα που χρησιμοποιούν υγρά και τα προϊόντα ατμίσματος με καπνό. Η κατηγορία των ΠΜΚ συνεχίζει να αυξάνεται, οδηγούμενη από τα προϊόντα ατμίσματος με καπνό.
Τα προϊόντα Logic και Ploom είναι οι ναυαρχίδες της JTI στην κατηγορία των Προϊόντων Μειωμένου Κινδύνου.
Σύμφωνα με την JTI, οι φορείς δημόσιας υγείας, οι ρυθμιστικές αρχές, η επιστημονική κοινότητα και οι εταιρείες προϊόντων καπνού θα πρέπει να συνεργαστούν για την ανάπτυξη πολιτικών οι οποίες θα παρέχουν στους καταναλωτές πρόσβαση και πληροφορίες για όλα τα προϊόντα μειωμένου κινδύνου.
Υπενθυμίζεται ότι η Japan Tobacco Inc ανακοίνωσε τον Μάρτιο ότι, μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις, ο Όμιλος Εταιρειών JT συμφώνησε στην εξαγορά των εταιρειών Donskoy Tabak (DT), με σκοπό την ενίσχυση της πρώτης θέσης της εταιρείας στη Ρωσία, την τρίτη μεγαλύτερη αγορά προϊόντων καπνού στον κόσμο. Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, ο Όμιλος JT θα αποκτήσει και τα πλειοψηφικά μερίδια της Συνεταιριστικής Καπνοβιομηχανίας Ελλάδος Α.Ε. (ΣΕΚΑΠ).
«Η εξαγορά αυτή αποδεικνύει τη δέσμευσή μας να ενισχύσουμε την πρώτη θέση μας στην αγορά της Ρωσίας. Για αρκετά χρόνια, η αγορά αυτή αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο της αύξησης των κερδών του Ομίλου μας. Η συναλλαγή αυτή θα αυξήσει το μερίδιο αγοράς μας σε περίπου 40% και θα συμβάλει άμεσα στα κέρδη του Ομίλου, μέσα από συνέργειες που αναμένονται στα επόμενα χρόνια» σχολίασε ο Mutsuo Iwai, Πρόεδρος των Παγκόσμιων Επιχειρήσεων Καπνού του Ομίλου.
Στην Ελλάδα, η JTI, μέλος του Ομίλου Εταιρειών Japan Tobacco, διαθέτει τα προϊόντα της στην αγορά από τη δεκαετία του ’80 και σήμερα κατέχει μερίδιο αγοράς που φτάνει το 23%. Η JTI Hellas έχει παράλληλα και την ευθύνη των αγορών της Κύπρου και της Μάλτας, ενώ απασχολεί περισσότερους από 100 εργαζόμενους. Η εταιρεία συνεισφέρει περίπου το 1,5% των συνολικών φορολογικών εσόδων της χώρας (το 2017: 640 εκατομμύρια ευρώ από ΕΦΚ & ΦΠΑ καπνού), ενώ υποστηρίζει και την τοπική οικονομία αγοράζοντας το 25% της συνολικής εγχώριας παραγωγής καπνού. Η εξαγορά της ΣΕΚΑΠ καταδεικνύει τη δέσμευση της JTI για την Ελλάδα και ενισχύει τη δεύτερη θέση της εταιρείας στην αγορά, με επιπλέον μερίδιο αγοράς 3%.
Η συναλλαγή αναμένεται να ολοκληρωθεί στις αρχές του 3ου τριμήνου του 2018, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση.
















Φτωχαδάκια και Λεφτάδες
*Του Γιώργου Κυρίτση
Κουρνιαχτός ξεσηκώθηκε από την είδηση ότι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας των Podemos και η σύντροφός του, Ιρένε Μοντέρο, αγόρασαν σπίτι αξίας 500.000 ευρώ (κόστους δηλαδή όσο ένα καλό τριάρι στο κέντρο της Μαδρίτης, για να έχουμε το μέτρο της σύγκρισης). Κι ο κουρνιαχτός αυτός δίνει το ερέθισμα για κάποιες σκέψεις πάνω σε αυτά τα ζητήματα που περιγράφονται ως θέματα «πολιτικής και ιδεολογικής ηθικής». Πολλώ μάλλον που οι Podemos είναι στη συνείδηση της κοινής γνώμης ταυτισμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το Λαϊκό Κόμμα είναι η αντίστοιχη Νέα Δημοκρατία της Ισπανίας.
Σε ό, τι αφορά το ζήτημα της «πολιτικής ηθικής», η αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου από τον Ιγκλέσιας δεν συνιστά σκάνδαλο, καθώς δεν κατηγορείται ότι έκανε κάτι παράνομο ή ότι εκμεταλλεύτηκε τη θέση του προκειμένου να έχει κάποιου είδους ωφέλημα. Είναι κατανοητή η αγωνία του Λαϊκού Κόμματος, για το οποίο υπάρχουν ανοιχτές στη Δικαιοσύνη 127 υποθέσεις διαφθοράς (με τον ίδιο το Ραχόι, εν ενεργεία Πρωθυπουργό, να καταθέτει στον ανακριτή), να ψάξει κάποιου είδους παρανομία των Podemos για να το χρησιμοποιήσει συμψηφιστικά. Η αποδόμηση του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, άλλωστε, είναι προτεραιότητα για τη Δεξιά και τα κυρίαρχα ΜΜΕ και στην Ισπανία.
Κι επειδή τα πολιτικά και δημοσιογραφικά λαγωνικά δεν έχουν κατορθώσει να εμπλέξουν τους Podemos και την ηγεσία τους σε κάποια λαμογιά, καταφεύγουν στο ηθικό σκέλος του ζητήματος, στη βάση του πρωτόγονου αφορισμού «αριστεροί με δεξιές τσέπες». Αυτό λέει ότι ο αριστερός πρέπει να είναι φτωχός, αλλιώς είναι υποκριτής. Το επιχείρημα αυτό πατάει στον άλλο θεμελιώδη μύθο της λαϊκίστικης δεξιάς ρητορικής, ότι οι αριστεροί είναι κατά του πλούτου και υπέρ της φτώχειας. Ωστόσο, ισχύει το ακριβώς αντίθετο: η Αριστερά είναι κατά της φτώχειας και της κοινωνικής αδικίας που την αναπαράγει, άρα υπέρ των φτωχών. Η Δεξιά πάλι, όπως είχε πρόσφατα την ευκαιρία να μας διευκρινίσει ο εν Ελλάδι ηγέτης της, θεωρεί φυσική την κοινωνική ανισότητα, άρα είναι καταστατικά υπέρ των κοινωνικών ανισοτήτων. Κι επειδή δεν υπάρχουν πλούσιοι χωρίς να υπάρχουν φτωχοί, είναι τρόπον τινά ένα σύστημα μηδενικού αθροίσματος: όσο μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας κατευθύνεται στους φτωχούς τόσο μειώνεται η συμμετοχή των πλουσίων στην πίτα. Όχι για λόγους κοινωνικού φθόνου, αλλά για λόγους πρακτικούς.
Είναι αυτό ως λογική παρωχημένο ή ακραία ισοπεδωτικό; Την απάντηση δίνουν άνθρωποι που δύσκολα κανείς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει αριστερούς, όπως ο Πικετί ή ο Στίγκλιτς, που θεωρούν τη δραστική φορολόγηση του πλούτου ως όρο επιβίωσης του ίδιου του καπιταλισμού.
Συνεπώς, η διχοτομική γραμμή τίθεται όχι με βάση το εισόδημα αλλά με βάση τη στάση απέναντι στη φορολογία. Είναι προφανές ότι ειδικά οι πλούσιοι αριστεροί έχουν σαφώς το ηθικό πλεονέκτημα όταν επιβάλλουν υψηλότερη φορολογία στα δικά τους μεγάλα εισοδήματα. Πάντως, αν θέλει κάποιος να έχει έναν μετρήσιμο δείκτη πολιτικής διαφθοράς, ένας τυπικός τρόπος είναι η σύγκριση του πόθεν έσχες ενός πολιτικού όταν μπαίνει στην πολιτική και όταν βγαίνει από αυτήν.
*Ο Γιώργος Κυρίτσης είναι Βουλευτής Β΄Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ