«Μεγάλο κερδισμένο» της ελληνικής διάσωσης χαρακτηρίζει την Γερμανία, η Frankfurter Allgemeine Zeitung, αναφερόμενη σε κέρδη 2,9 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει αποκομίσει η χώρα από τόκους, από το 2010.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, η οποία επικαλείται στοιχεία που έδωσε η γερμανική κυβέρνηση απαντώντας σε κοινοβουλευτική ερώτηση των Πρασίνων, πρόκειται κυρίως για κέρδη από αγορές ελληνικών ομολόγων στο πλαίσιο του «Securities Market Programme» (SMP) της ΕΚΤ, τα οποία αποκόμισε η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας και τα οποία μεταβιβάστηκαν στον κρατικό προϋπολογισμό. Παλαιότερες συμφωνίες προέβλεπαν ότι τα κέρδη από το SMP άλλων χωρών θα εκταμιεύονταν προς την Ελλάδα με την εκπλήρωση όλων των όρων λιτότητας και μεταρρυθμίσεων. Σύμφωνα με την απάντηση της γερμανικής κυβέρνησης, μεταβιβάστηκε όμως προς την Ελλάδα μόνο το 2013 ένα συνολικό ποσό ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ το 2014 μεταβιβάστηκε περίπου 1,8 δισεκ. προς έναν κλειστό λογαριασμό του ΕΜΣ.
«Αντιθέτως προς όλους τους δεξιούς μύθους, η Γερμανία ωφελήθηκε πάρα πολύ από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν μπορεί η γερμανική κυβέρνηση να εξυγιαίνει τον γερμανικό προϋπολογισμό με δισεκατομμύρια από ελληνικά κέρδη τόκων», δήλωσε ο ειδικός των Πρασίνων για θέματα προϋπολογισμού Σβεν Κρίστιαν Κίντλερ, ζητώντας ελαφρύνσεις του ελληνικού χρέους και πρόσθεσε: «Η Ελλάδα εφάρμοσε σκληρή λιτότητα και τήρησε τις δεσμεύσεις της. Τώρα πρέπει και το Eurogroup να τηρήσει την υπόσχεσή του. Η Γερμανία και η Ευρώπη έχουν δεσμευθεί να βοηθήσουν την Αθήνα».
Ένα από τα δημοφιλή θέματα στην εποχή που ζούμε είναι και η παντός τύπου παρέκκλιση από έναν πολιτικά ορθό -δομημένο από ποιούς ακριβώς, θα σας γελάσω…- λόγο, να χαρακτηρίζεται σεξιστική, ρατσιστική επίθεση κ.ο.κ. Κάτι τέτοιο συνέβη προ ολιγων ημερών στο ελληνικό Κοινοβούλιο όταν, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην οποία και τασσόταν υπέρ της συμφωνίας με τα Σκόπια, ο Σταύρος Θεοδωράκης άκουσε από τα έδρανα την ατάκα της κυρίας Μάρκου, βουλευτού της Ν.Δ. και πρώην του Ποταμιού: «να πας να τα πεις στη Θεσσαλονίκη αυτά».
Κάπου εκεί, ο κ.Θεοδωράκης επέδειξε πλήρη έλλειψη πολιτικής ψυχραιμίας, επιτιθέμενος χυδαία και ρατσιστικά στην πρώην βουλευτή του: «Εγώ κυκλοφορώ στους δρόμους και όχι στα σαλόνια της Θεσσαλονίκης. Εκεί δεν φτάνουν τα ψηλοτάκουνά σας. Βγάλτε τις γόβες και πηγάινετε να ακούσετε ττι λεέι ο κόσμος γι’αυτά που εσείς λέτε»
Η Καϊλή δεν άφησε τον προσβλητικό χαρακτηρισμό να “πέσει κάτω”. Εστειλε επιστολή στο πειθαρχικό του κόμματος, ζητώντας την τιμωρία του Ξυνίδη ενώ δημόσια δήλωσε: «Το θέμα δεν είναι προσωπικό ούτε πολιτικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και ρατσιστικό». Μάλιστα κάλεσε τις γυναίκες να μην το βάζουν κάτω όταν δέχονται τέτοιες επιθέσεις. «Το φαινόμενο αυτό το αντιμετωπίζουν πολλές γυναίκες σήμερα σε επαγγελματικούς χώρους και δεν βρίσκουν τη δύναμη να το αντιμετωπίσουν, πιστεύουν ότι δεν πρέπει να εκφέρουν άποψη και να την υποστηρίξουν μέχρι τέλους».
Η ταινία Bonfire of the Vanities ( Η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας ), βασισμένη στο βιβλίο του μέγιστου Τομ Γουλφ, δεν πήγε πολύ καλά στις αίθουσες. Ωστόσο, πέρα από τις αδυναμίες της, έχει στο τέλος της μια -κατ’εμέ- συγκλονιστική σκηνή:. όταν σε ένα δικαστικό σκηνικό όπου άπαντες επιχειρούν να εκμεταλλευτούν το θανατηφόρο ατύχημα που προκάλεσε λευκός πλούσιος σε φτωχό μαύρο, “σκυλεύουν” τη μνήμη του θύματος αλλά και την όλη διαδικασία, εστιάζοντας σε πιθανά προσωπικά οφέλη. Τότε ο μαύρος δικαστής ( που τον υποδύεται έξοχα ο Μόργκαν Φρίμαν ) εξεγείρεται και, με πολύ απλά λόγια, τους εξηγεί: « Αξιοπρέπεια! Η αξιοπρέπεια δεν είναι κάποια συμφωνία. Δεν είναι κάποιο συμβόλαιο. Αξιοπρέπεια είναι αυτό που σας δίδαξε η γιαγιά σας. Είναι μες τα κοκαλά σας. Λοιπόν, τώρα πάτε σπίτι και να είστε αξιοπρεπείς άνθρωποι. Αξιοπρεπείς! ».
Η Μακεδονία, το μεταναστευτικό και το χρέος
Η νέα χάρη προς την κ. Μέρκελ
*Γραφεί ο Νίκος Σίμος
Μία άλλη όμως διαροή έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον και που έχει σχεση με το περιεχόμενο πολυμερούς συνάντησης υπό την αιγίδα της Κομμισσιόν και το ιδιαίτερο ενδιαφερον της Γερμανίας. Το ενδιαφέρον δε αυτό του Βερολίνου έχει να κάνει με το μεταναστευτικό εξ αιτίας του οποίου και προεκλογικώς αλλά και τώρα η κ. Μέρκελ βρίσκεται σε δεινότατη θέση.
Ο πονηρός ελιγμός του Βερολίνου είναι, καθ΄όλες τις ενδείξεις, να συνδεθεί το χρέος και η ελάφρυνσή του – που υποτίθεται ότι θα συνδεόταν με τη υπογραφή συμφωνίας για το Σκοπιανό- με το μεταναστευτικό. Δηλαδή όσους περισσότερους θα δέχεται η χώρα μας θα φροντίζει το Βερολίνο να παρέχονται διευκολύνσεις ή και ελαφρύνσεις για το ελληνικό χρέος. Αυτό βεβαίως αφορά και την Ιταλία, η οποία πάντως δεν έχει τόσους προθύμους στην κυβέρνησή της, όσους η Ελλάδα προεξάρχοντος του πρωθυπουργού..
Δεν γνωρίζουμε αν θα προχωρήσει το σχετικό θέμα. Απλώς γνωρίζουμε πόσο πρόθυμος για τα πάντα είναι ο κ.Τσίπρας, τον οποίον προφανώς δεν απασχολεί το γεγονός ότι το προσφυγικό – μεταναστευτικό έχει προσλάβει τους τελευταίους μήνες μία πολυσήμαντη κοινωνική διάσταση, δεδομένου ότι στην πράξη αποδεικνύεται ότι, κυρίως η λαθρομετανάστευση υπερβαίνει τα όρια των οικονομικών επιπτώσεων για τη χώρα, στην οποία καταφεύγουν οι λαθραίως εισερχόμενοι.
Αν κάποτε, στο παρελθόν υπήρχε μία ανθρώπινη επιφυλακτικότητα στην εκδήλωση μιας βάναυσης ελληνικής συμπεριφοράς, ενάντια σε στοιχειώδεις ανθρωπιστικές αρχές, απέναντι σε δύσμοιρους ανθρώπους οι οποίοι αναζητούσαν στον ήλιο μοίρα, πλέον ο κίνδυνος αλλοίωσης των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών των τοπικών κοινωνιών στα μέρη όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες και λαθρομετανάστες, έχει μεταβάλει τις τοπικές αντιλήψεις. Όταν μάλιστα σε περιοχές όπως η Σάμος λ.χ. υπάρχει κίνδυνος αριθμητικής εξίσωσης των ντόπιου πληθυσμού με τους αλλοδαπούς.
Η πραγματικότητα αυτή βεβαίως ουδόλως απασχολεί τους κυβερνώντες ο επικεφαλής των οποίων είναι σίγουρο ότι δεν θα χαλάσει το χατήρι της κ. Μέρκελ όταν αυτή θα θελήσει να ξεφορτωθεί το δικό της πρόβλημα και να το φορτώσει στις δικές μας πλάτες, μαζί με τα οικονομικά βάρη που με συνέπεια μας φορτώνει.