Του Βαγγέλη Μωυσή
Κατά τη γνώμη μου είναι λίγο άδικη, η εικόνα που έχει δημιουργηθεί και αποδίδεται κάπως γελοιογραφικά στον τύπο και στα social media, πως η Θεσσαλονίκη πορεύεται προς τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 με μια …τράπουλα «υποψηφιότητες» για τον κεντρικό δήμο. Θυμίζω, ότι και το 2014 είχαμε κάπου 20 και πλέον ενδιαφερόμενους, από διάφορες πλευρές του πολιτικού φάσματος, όμως στο πρωτοδικείο κατέληξαν 11 υποψήφιοι που κατάφεραν να σχηματίσουν συνδυασμό.
Ασφαλώς υπάρχει μια… ευκολία λόγων και αισιόδοξων προθέσεων, πρόδρομο σύμπτωμα της «μπαχαλοποίησης» που συνοδεύει την απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα, ειδικά με τη μορφή που την εισήγαγε για την Αυτοδιοίκηση η κυβέρνηση, σαν έναν παραλυτικό ιό με… ξενιστή τον «Κλεισθένη». Έναν ιό, που προς το παρόν επωάζεται για να εκδηλωθεί σε όλο του το μεγαλείο από την επομένη των εκλογών.
Προφανώς, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στη Θεσσαλονίκη, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταφέρει το «κωμικό» στοιχείο της …πανσπερμίας υποψηφιοτήτων, να πλήξει κατά κύριο λόγο προς το παρόν τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν βλέπετε από τις δικές της τάξεις ή παρυφές, που προέκυψε μια εικόνα πλήθους ενδιαφερομένων να διεκδικήσουν ρόλο στα αυτοδιοικητικά δρώμενα, ως εν δυνάμει υποψήφιοι.
Είναι όμως λάθος να χαρακτηρίζονται όλοι «υποψήφιοι».
Ναι, ασφαλώς υπήρξε ένα πλήθος «ενδιαφερομένων» για τη στήριξη της ΝΔ σε μια πιθανή συμμετοχή τους στη διεκδίκηση του δημαρχιακού θώκου. Όμως, δεδηλωμένοι «υποψήφιοι δήμαρχοι» από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας, είναι προς το παρόν μόνο τρεις. Γιώργος Ορφανός, Μάκης Κυριζίδης, Χάρης Αηδονόπουλος. Στον ίδιο χώρο της κεντροδεξιάς κινείται θεωρητικά και ο αντιστράτηγος ε.α. Βασίλης Μωυσίδης, χωρίς όμως να έχει προηγούμενη πολιτική διαδρομή που να τον τοποθετεί στο «κάδρο» των προερχόμενων από τη ΝΔ. Σαφώς στο «κάδρο» εντάσσεται ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο οποίος όμως, για πολλούς λόγους που δεν είναι της ώρας να αναλυθούν, αποτελεί… μια κατηγορία μόνος του.
Εξ` αυτών, λοιπόν, ο μόνος που έχει ρεαλιστικά το «βεληνεκές» για να προσελκύσει επίσημη στήριξη από τη Ν.Δ. είναι ο Γιώργος Ορφανός, του οποίου το όνομα άλλωστε, έχει «παίξει» το προηγούμενο διάστημα στην Πειραιώς. Το αν η ηγεσία της Ν.Δ. θα προτιμούσε να στηρίξει μια υποψηφιότητα άλλη, με πιο αμιγές αυτοδιοικητικό παρελθον (βλ. Ιγνάτιος Καϊτεζίδης), ή με τεχνοκρατικά αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά (βλ. Πάρις Μπίλλιας), ήταν πάντα δευτερεύον, όσο αυτές οι υποψηφιότητες δεν εκδηλώνονταν επίσημα και παρέμεναν στη «σφαίρα» του ενδιαφέροντος «υπό προϋποθέσεις».
Ο Γιώργος Ορφανός, διαπιστώνοντας «κενό ηγεσίας» στην πόλη και δηλώνοντας πως ήταν «προσωπική επιλογή η εγκατάλειψη της κεντρικής πολιτικής σκηνής και η απόφαση να διεκδικήσει το Δήμο ανεξάρτητα από τις αποφάσεις της Ν.Δ.», απαντά στη φημολογία που τον έφερε ως «κομμένο» από το ψηφοδέλτιο της Α΄ Θεσσαλονίκης, να αναζητά πολιτικό διέξοδο στην Αυτοδιοίκηση. Όσο κανείς αρμόδιος από πλευράς Ν.Δ. δεν διαψεύδει τη βεβαιότητα του Γιώργου Ορφανού πως ήταν στο ψηφοδέλτιο και το εγκατέλειψε, δεν έχει κανείς λόγο να αμφιβάλει για την τοποθέτησή του και την διάθεση προσφοράς στην πόλη, που αυτή εκπέμπει. Θεωρητικά δε, η υποψηφιότητα Ορφανού δίνει στη Ν.Δ. την ευκαιρία μιας εύκολης διεξόδου στήριξης ενός –ούτως ή άλλως- σημαντικού ονόματος προερχόμενου από τις τάξεις της.
Ωστόσο, είναι γνωστό πως στην Πειραιώς προβληματίζονται για δύο λόγους: Αφενός για το «βαριά πολιτικό» παρελθόν του πρώην υπουργού, που παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε και ο ίδιος από την αυτοδιοίκηση κάποτε στις Συκιές Θεσσαλονίκης, δεν ταυτίζεται με το αμιγώς αυτοδιοικητικό προφίλ που θα προτιμούσε να εμπιστευθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αφετέρου προβληματίζονται και για την παραδοσιακή σχέση του με τον ΠΑΟΚ και τους πιθανούς συνειρμούς, σε σχέση με τον Ιβάν Σαββίδη. Είδε κι έπαθε η ΝΔ να κλείσει το μέτωπο της διαρκούς αντιπαράθεσης με τον επιχειρηματία, αλλά η εξασφάλιση ενός Modus Vivendi απέχει αρκετά από το να κληθεί να διαχειριστεί μια νέα φημολογία περί πιθανής σύμπλευσης μαζί του σε επιλογές και προτιμήσεις…
Συνεπώς, μετά και το …δυσκολοχώνευτο –και αναμενόμενο- «όχι» του Ιγνάτιου Καϊτεζίδη στην πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ΝΔ βρίσκεται εκ νέου υπό σκέψη, με κάποιους που εμφανίζονταν μέχρι πρότινος ενδιαφερόμενοι, να τηρούν στάση αναμονής, όπως ο πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ Πάρις Μπίλλιας, ή ο δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Κούβελας. Όμως κι αυτοί, άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο, χωρίς τον αρχικό ενθουσιασμό που είχαν πριν την δημοσιότητα που έλαβε το τελευταίο τριήμερο η προσπάθεια για λύση «Καϊτεζίδη». Και βέβαια, υπάρχει πάντα και ο πρώην γραμματέας της ΝΔ Ανδρέας Παπαμιμίκος που… δοκιμάζει τις αντιδράσεις στο ενδιαφέρον του, με τη διασπορά που γίνεται από τρίτους προς το παρόν, αλλά δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του.
Κάπου στο… σύνορο μεταξύ κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς, «καραδοκεί» ο επί μακρόν αντιδήμαρχος του Μπουτάρη και πλέον επικριτής του, Κωνσταντινος Ζέρβας, ο οποίος έχει ήδη προαναγγείλει εκδήλωση για την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του, την ερχόμενη Τετάρτη 24 Οκτωβρίου. Λόγω της σύμπραξής του με τη Ν.Δ. ως υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο της Α΄Θεσσαλονίκης το 2015, θεωρείται από κάποιες πλευρές ως μια… ελκυστική εναλλακτική επιλογή «χρίσματος» για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό φυσικά, με τον Γιώργο Ορφανό στο προσκήνιο, δεν φαντάζει πλέον ούτε κατά διάνοια ως λογική επιλογή, με δεδομένη την επιφυλακτική στάση που διατήρησε πάντα ο κομματικός μηχανισμός, αλλά και ένα σημαντικό τμήμα της «βάσης» της Ν.Δ. απέναντι στο «πουλέν του Μπουτάρη», όπως επί σειρά ετών τον χαρακτήριζαν… Προβάλει πλέον το αυτοδιοικητικό του προφίλ και τηρεί στάση αναμονής για να συζητήσει ενδεχόμενες πολιτικές στηρίξεις που θα «απελευθερωθούν» (κυρίως ΚΙΝΑΛ και ΠΟΤΑΜΙ) αν αποσυρθεί ο Γιάννης Μπουτάρης.
Το ερώτημα τι θα κάνει ο νυν δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την κεντροαριστερά. Μέχρι να πει το «δεν ξανακατεβαίνω», που σύμφωνα με τις δικές μου πληροφορίες είναι και το πιθανότερο, οφείλουμε να τον θεωρούμε υποψήφιο προς επανεκλογή. Αν αποχωρήσει από την «κούρσα», θα δούμε πόσοι ενδιαφερόμενοι θα προκύψουν κι από εκείνον τον χώρο, αφού μέχρι στιγμής ο νυν δήμαρχος «ενώνει» στο πρόσωπό του ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΔΗΜΑΡ, ΠΟΤΑΜΙ, κ.α.
Πορεία προς… την κάλπη έχουν χαράξει ως «ντουέτο γενεών» οι Σπύρος Βούγιας και Νίκος Νυφούδης , που επίσης φαντάζουν κατάλληλοι για μια πιθανή στήριξη από ΚΙΝΑΛ ή ΠΟΤΑΜΙ αν αποσυρθεί ο Μπουτάρης.
Την απόφαση να είναι υποψήφιοι, έχουν ήδη δηλώσει οι Γιώργος Ρακκάς των «Μένουμε Θεσσαλονίκη», η Μαρία Ιωαννίδου, ο Ιωάννης Νασιούλας, ο εκ της πατριωτικής Δεξιάς προερχόμενος Γιάννης Κουριανίδης (στο ΛΑΟΣ κατά το παρελθόν) και ο Στέργιος Καλόγηρος εκ των διοργανωτών του συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία.
Σίγουρα θα έχουμε ξεχωριστά ψηφοδέλτια από υποψηφίους προσκείμενους στο ΚΚΕ και τη Χρυσή Αυγή. Μένει να δούμε αν η Ένωση Κεντρώων και άλλα κόμματα (Ανταρσία, ΛΑΕ, ΛΑΟΣ, Πλεύση, κλπ) θα κατεβάσουν ξεχωριστούς υποψηφίους δημάρχους, ή αν θα στηρίξουν κάποιους από τους υφιστάμενους και να δούμε τι θα κάνει ο Μάκης Στεργίου που είναι επικεφαλής παράταξης στο δημοτικό συμβούλιο.
Τελευταίος, αλλά όχι και ο λιγότερος σημαντικός, ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει είτε να στηρίξει υφιστάμενο υποψήφιο, ή να κατεβάσει νέο υποψήφιο (ακούγεται η Κατερίνα Νοτοπούλου) αν αποσυρθεί ο Μπουτάρης.
Κάνοντας «ταμείο» πάντως, αυτή τη στιγμή έχουμε 12 δεδηλωμένες «υποψηφιότητες», αναμενόμενες 3-4 και πιθανές, άλλες 4-5.
Συνεπώς, από πλευράς «δεδηλωμένων» (όχι απλά ενδιαφερόμενων) υποψηφίων, βρισκόμαστε προς το παρόν, στα επίπεδα του αντίστοιχου διαστήματος προ των εκλογών του 2014 και όσο πλησιάζουμε προ της επίσημη προεκλογική περίοδο, ενδέχεται να φτάσουμε ή να ξεπεράσουμε τα επίπεδα του 2014 κατά τι.
Το θέμα είναι, πόσοι από τους δεδηλωμένους «υποψηφίους» θα πάρουν και επισήμως τον τίτλο; Διότι αυτό, θα γίνει με την κατάθεση των συνδυασμών τους στο πρωτοδικείο όταν έρθει η ώρα.
Μέχρι τότε, ο καθένας μπορεί να λέει και να ισχυρίζεται ό, τι θέλει. Ή –αν προτιμάτε- να διαπραγματεύεται ό, τι θέλει.
Στο πρωτοδικείο θα δούμε πόσοι είναι πραγματικά αποφασισμένοι, ή ικανοί, να αναμετρηθούν με την κάλπη. Μέχρι τότε, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα… Να σεναριολογούμε, να εκτιμούμε, να σχολιάζουμε, να φιλολογούμε…
Όμως πόσοι θα φτάσουν στο πρωτοδικείο; Για αρκετούς, δεν θα έβαζα στοίχημα…
