Ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία, στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», όπου φιλοξενήθηκε φέτος, το Φεστιβάλ Αναλόγιο 2026, θεσμός πλέον στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας. Κοινό και συμμετέχοντες σχολίασαν εκθειαστικά την άρτια διοργάνωση, τα ενδιαφέροντα θέματα τα οποία συζητήθηκαν στη διάρκειά του, όπως και τα ιδιαίτερα θεατρικά έργα, τα οποία παρουσιάστηκαν σε μορφή αναλογίου.
Η διοργάνωση τελούσε υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα.
Το μότο του φεστιβάλ φέτος ήταν ANOTHER WORLD IS POSSIBLE, μια πρόκληση προς τους καλλιτεχνικούς συντελεστές, τους μεταφραστές, τους δημιουργούς που εμπνέουν με τον λόγο και το έργο τους, προς κάθε έναν από εμάς όλους, να συνεχίσουμε να αναζητούμε, να συνομιλούμε και να ονειρευόμαστε.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε φέτος στη μετάφραση. Με μεταφραστικά σεμινάρια και πρόγραμμα φιλοξενίας μεταφραστών που διοργανώθηκαν σε συνεργασία με Έλληνες και ξένους μεταφραστές και φορείς, με εργαστήρια δραματοποίησης λογοτεχνικών κειμένων, διαλόγους και συναντήσεις, με νέες διεθνείς συνεργασίες με το δίκτυο EURODRAM και το Marathon Open University, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ ανέδειξε αυτό που βρίσκεται από την αρχή στον πυρήνα του ΑΝΑΛΟΓΙΟΥ: την ελληνική δραματουργία και τη συνάντησή της με το κοινό, τους δημιουργούς, τους μεταφραστές και τη διεθνή κοινότητα.
Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου όπως πάντα γλαφυρός, με γοητευτικό λόγο ο Ανδρέας Στάικος, μιλώντας με θέμα: «Μεταφράζοντας στα ελληνικά / Μεταφράζοντας στα γαλλικά» αναφέρθηκε στη λέξη (μετά-φράση=λόγος, δηλαδή δημιουργία) επισημαίνοντας πόσο σωστή είναι αυτή η ελληνική λέξη, σε σχέση με τις ομόλογές της σε άλλες γλώσσες.
Μετέφερε στο κοινό του σκέψεις και βιώματα γύρω από τη Μετάφραση. Διαχώρισε τους ‘γλωσσομεταφορείς’, όπως τους αποκάλεσε, άστοχους μεταφραστές και εστίασε στην ουσία της μετάφρασης και κυρίως στο κατά πόσο η μετάφραση είναι μια πράξη καθαρής δημιουργίας.
Την ίδια μέρα το απόγευμα, σε πρώτη δημόσια ανάγνωση παρουσιάστηκαν αποσπάσματα από το εμβληματικό κείμενο «Τρωάδες» του Σενέκα, σε σκηνοθεσία Σπύρου Βραχωρίτη, μετάφραση από το λατινικό κείμενο: Μαίρη Γιόση, Διαμαντής Ζέρβας, από τα αγλλικά: Άγις Ιορδάνου.
Τους ρόλους διάβασαν: Σίσσυ Παπαθανασίου (Εκάβη), Διαμαντής Ζέρβας (Κάλχας – Χορικό), Χριστιάνα Καραμανίδου (Ανδρομάχη – Κήρυκας), Ευάγγελος Χρήστου (Οδυσσέας – Κήρυκας)
Χαρακτηρίστηκε από τις πιο επιτυχημένες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αναλόγιο 2026 και ως προς τη μετάφραση αλλά και την παρουσίασή της Στη συνέχεια, το βράδυ της Τρίτης, το λόγο πήρε η ποίηση και αγαπημένα κείμενα τα οποία επέλεξαν να διαβάσουν μέλη του Pen Greece και της Εταιρείας Συγγραφέων, όπως και φίλοι του Αναλογίου, οι οποίοι παρακολούθησαν την εκδήλωση.
Την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου παρακολουθήσαμε το Σεμινάριο Μετάφρασης — Αραβικά / Ελληνικά με εισηγήτρια την Πέρσα Κουμούτση η οποία μίλησε με θέμα: «Η μετάφραση ως πράξη μετάβασης ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους: Όταν η γλώσσα γίνεται το όχημα για την κατανόηση του “Άλλου”».
Το βράδυ της Τετάρτης, στην κατάμεστη από κοινό, φίλους του Φεστιβάλ Αναλόγιο και επίσημους προσκεκλημένους, στην αίθουσα Gallery του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» παρουσιάστηκε σε μορφή αναλογίου το διήγημα της Τασούλας Τσιλιμένη, «Μάνα λέω», από τη συλλογή διηγημάτων της «Το κουμπί».
Δραματουργική επεξεργασία / σκηνοθεσία: Φίλια Δενδρινού.
Οι γυναικείες μορφές του έργου θυμούνται την παιδική ηλικία, την απώλεια, το τραύμα.
Η παλιότερη Ελλάδα και οι γυναίκες της υπαίθρου. Γυναίκες μάνες, γυναίκες της υπομονής στις πλαγιές του Ολύμπου και στις συνοικίες επαρχιακών πόλεων της δεκαετίας του ‘60
Διάβασαν η Μαρία Δαμασιώτη και τη Φίλια Δενδρινού.
Ακολούθησε η παράσταση «Οδός Σακίνα Μανζίλ 3». Ένα σύγχρονο ινδικό θεατρικό έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά, του καταξιωμένου Ινδού συγγραφέα Ραμού Ραμανάθαν, το οποίο μετέφρασε η Σίσσυ Παπαθανασίου.
Με φόντο τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον αγώνα της Ινδίας για ανεξαρτησία και τα πρώτα βήματα του Bollywood, δύο ερωτευμένοι βλέπουν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται από ένα παιχνίδι της μοίρας. Χρόνια μετά, μια τυχαία συνάντηση τους φέρνει ξανά κοντά. Ενα πολιτικό έργο με την ιστορία, και τον έρωτα στο επίκεντρο.
Σκηνοθεσία Ηλίας Μαλανδρής, ενώ τους ρόλους διάβασαν η Χάρις Συμεωνίδου και ο Ηλίας Μαλανδρής.
Για την παράσταση, ο εκπρόσωπος του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ, Θανάσης Βασιλείου μας είπε: Σημαντική στιγμή του Φεστιβάλ Αναλόγιο ήταν η παράσταση του ινδικού έργου, που βασίζεται σε πραγματικό ιστορικό γεγονός και μας έδειξε όλη την περιπέτεια της μεταπολεμικής ιστορίας της Ινδίας και του καστικού συστήματος, το οποίο επιβιώνει ακόμα δύσκολα. Επίσης, μας έδειξε τη δύναμη και τις αδυναμίες του έρωτα.
Παρουσιάστηκε την ίδια μέρα, σε θέατρο αναλογίου, το έργο «Την τελευταία στιγμή», Ανθούλα Βαφοπούλου Σταθοπούλου, σε αφαιρετική, ποιητική και ουσιαστική σκηνοθεσία Χαράς Νικολάου, βασισμένη στη μελέτη της Έλενας Χουζούρη «Ψυχή ντυμένη αέρα», με πρωταγωνιστικό πρόσωπο την Ανθούλα Βαφοπούλου Σταθοπούλου, μια από τις πρώτες ποιήτριες και σημαντική μορφή της Θεσσαλονίκης στον Μεσοπόλεμο.
Τους ρόλους ερμήνευσαν: Άντα Κουγιά, Χαρά Νικολάου, Σέβη Οροκλού, Μαρίνα Παντελάκη, Μελίνα Ταμπαροπούλου, Αθανασία Τσουμελέκα.
Η βραδιά έκλεισε με κοκτέιλ πάρτι, καλή διάθεση και δημιουργική ανταλλαγή απόψεων.
Την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, το πρωί παρακολουθήσαμε το Σεμινάριο Μετάφρασης — Τουρκικά / Ελληνικά με εισηγητές τους: Σεμπνέμ Αρσλάν και Στέφο Μπενλίσοϋ και θέμα: «Μετάφραση και έκδοση ελληνικών βιβλίων στην τουρκική αγορά». Όσοι παρακολούθησαν το Σεμινάριο αποκόμισαν πως: η πολιτική και οι ιδεολογίες μπορεί να χωρίζουν τους ανθρώπους, τους λαούς, όμως η τέχνη, ο πολιτισμός τους ενώνουν.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας τρεις παραστάσεις αναλογίου συζητήθηκαν, κάθε μία για τους δικούς της λόγους.
Burn out, του πολύ νεαρού θεατρικού συγγραφέα Παύλου Τσακαλίδη (γεννήθηκε το 2009) που σκηνοθέτησε ο Άγγελος Μπούρας.
Σε έναν τόπο που καίγεται ξανά και ξανά, τρεις έφηβοι επιστρέφουν στα καμένα για να καταγράψουν γεγονότα, να ερευνήσουν μυστικά και να αμφισβητήσουν ό,τι θεωρούσαν δεδομένο. Η αλήθεια, ωστόσο, δεν αργεί να γίνει προσωπική κι εκεί είναι που αλλάζουν όλα.
«Το πόσο παλεύω με τους φόβους μου, όπως και το τι κάνω για να τους αντιμετωπίσω, το ξέρω μόνο εγώ… Το σκοτάδι, τα τέρατα κι εγώ».
Διάβασαν: Λένα Βερβενιώτη, Δήμητρα Δρακάκη, Γιάννης Παναγόπουλος, Αλέξης Ρηγόπουλος
Αναμονή της Κατερίνας Λουκίδου, σε σκηνοθεσία Αναστασίας Κουμίδου. Διάβασαν οι ηθοποιοί: Καλλιρρόη Μυριαγκού, Γιώργος Κροντήρης, Τάσος Τυρογαλάς, Αναστασία Κουμίδου.
Η Γκαϊανέ, παράνομη αποκλειστική νοσοκόμα και ο Κώστας, ασθενής της, πηδούν μαζί από το παράθυρο του νοσοκομείου. Όμως δεν είναι μια πράξη απελπισίας αλλά απελευθέρωσης, μια στιγμή θριάμβου της σχέσης τους, ένα ονειρικό πάρτι εξόδου.
Eμπνευσμένο από πραγματικό περιστατικό, το θάνατο της Γκαϊανέ Καζαρτζιάν (Η Γκαϊανέ έπεσε στο κενό από παράθυρο του νοσοκομείου της Νίκαιας το πρωί του Σαββάτου, 29 Ιουνίου 2019, στην προσπάθειά της να διαφύγει κατά τη διάρκεια ελέγχου, καθώς εργαζόταν ανασφάλιστη. Ζούσε στην Ελλάδα για περισσότερα από 25 χρόνια, παλεύοντας να επιβιώσει.
Το άλλο πρόσωπο του έργου προσομοιάζει με την προσωπικότητα του Κωνσταντίνου Καβάφη. Το έργο δημιουργεί μια συνάντηση υπαρξιακή που φανερώνει τη χαρά που κρύβει η ζωή στις μικρές στιγμές της, εκεί που η ανθρώπινη σύνδεση αποτελεί την ύστατη πράξη αντίστασης.
Το Αντικλείδι, σε ευρηματική σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο βιβλίο του διακεκριμένου συγγραφέα και δημοσιογράφου Θανάση Θ. Νιάρχου, μια συγκεντρωτική έκδοση μελετών και δοκιμίων που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της «Οδού Πανός».
Ένα αντικλείδι για όλες εκείνες τις κλειδαριές της καθημερινότητας, της ψυχής, των άλλων, της ανθρωπότητας.
Όσο δύσκολη ή φοβερή και αν είναι
η ώρα του απολογισμού για τον κάθε άνθρωπο
δεν παύει να διατηρεί αυτή και μια γλυκύτητα
Ερμηνεία: Σταμάτης Γαρδέλης.
Η Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου ήταν μια κομβική ημέρα του Φεστιβάλ Αναλόγιο 2026, ήταν η μέρα της Διεθνούς συνάντησης και του Αφιερώματος στην Παγκόσμια ημέρα Μετάφρασης 2026.
«Η μετάφραση ως δημιουργική πράξη και ως πεδίο ουσιαστικής πολιτισμικής ανταλλαγής»
Στην επιβλητική αίθουσα ‘Κωστής Παλαμάς’ του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», προηγήθηκαν χαιρετισμοί και τοποθετήσεις από τους διακεκριμένους:
Μανόλης Χατζηνάκης, Β΄Αντιπρόεδρος της Εφορείας του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», Φιλόλογος
Σοφία Παπαϊωάννου, Καθηγήτρια Λατινικής Φιλολογίας, Αντιπρύτανις Ακαδημαϊκών, Διεθνών Σχέσεων και Εξωστρέφειας, ΕΚΠΑ.
Νίκος Μπακουνάκης, Πρόεδρος Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ), Ομ. Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Ιωάννης Δημ. Τσόλκας, Καθηγητής, Πρόεδρος Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, ΕΚΠΑ, Πρόεδρος Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνικής Μετάφρασης
Θανάσης Βασιλείου, Εκπρόσωπος του Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ, Δημοσιογράφος, ερευνητής, συγγραφέας, μεταφραστής.
Ελένη Κεκροπούλου, Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Μεταφραστών Λογοτεχνίας (ΕΕΜΛ), Συγγραφέας, Μεταφράστρια
Κώστας Κατσουλάρης, Συγγραφέας, Πρόεδρος Εταιρείας Συγγραφέων
Τέσυ Μπάιλα, Συγγραφέας, μεταφράστρια, Πρόεδρος PEN Greece
Ακολούθησε η πρώτη Συνεδρία με θέμα: Γέφυρες Συνεργασίας: Ελλάδα,
Τουρκία και Αραβικός Κόσμος, την οποία συντόνισε ο Ευριπίδης
Γαραντούδης, Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας, ΕΚΠΑ · Πρόεδρος
Επιτροπής Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων και στην οποία συμμετείχαν:
Η Ασλή Νταμάρ (Aslı Damar Çakmak), μεταφράστρια, ερευνήτρια νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας, Καθηγήτρια, Τμήμα Νεοελληνικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης, μίλησε με θέμα: «Μεταφράζοντας τον Ελύτη στα τουρκικά. Δυσκολίες και προτάσεις».
Ο Αλτούγ Γιλμάζ (Altuğ Yılmaz), μεταφραστής, ερευνητής ελληνοτουρκικών πολιτισμικών και μεταφραστικών σχέσεων αναφέρθηκε στο θέμα: «Ακροβασίες και γέφυρες: Η μετάφραση ανάμεσα στα τουρκικά και στα ελληνικά ως πολιτική και πολιτισμική πράξη».
Είπε μεταξύ άλλων: Η έκδοση είναι μια επιτυχία, όχι όμως και η μετάφραση.
Είμαι όλοι προδότες ως μεταφραστές, αλλά είμαστε καλοπροαίρετοι.
Επιθυμητό: Η τεχνητή νοημοσύνη να μην είναι καλή μας φίλη.
Ο Χαρούν Ομέρ Ταρχάν (Harun Ömer Tarhan), μεταφραστής, επιμελητής, εκδότης εστίασε: «Απόδοση της ιδιότυπης γλώσσας του Καζαντζάκη στα τουρκικά».
Μερικές φράσεις από την ομιλία του: Στη μετάφραση του Καζαντζάκη έπρεπε να μεταφραστούν/επεξηγηθούν στα τουρκικά λέξεις που δε χρησιμοποιούνται πια, πχ το γιαταγάνι.
Οι παλιότεροι μεταφραστές είχαν το πρόβλημα της λογοκρισίας και δεν είχαν ούτε λεξικό.
Σήμερα, υπάρχει λεξικό για τις λέξεις που χρησιμοποιούσε ο Καζαντζάκης.
Ο Mohamed Abdelaziz, μεταφραστής, ερευνητής συγκριτικής λογοτεχνίας, διδάσκων αραβικής γλώσσας στο ΕΚΠΑ ανέπτυξε το θέμα: «Από το κείμενο στη σκηνή: Οι προκλήσεις της μετάφρασης του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου στην αραβική γλώσσα».
Ο Roni Bou Saba, φιλόλογος, μεταφραστής, διδάσκων αραβικής γλώσσας στο ΕΚΠΑ μίλησε με θέμα: «Από τα ελληνικά στα αραβικά: μια μεταφραστική παλίρροια».
Αναφέρθηκε επίσης: Στην Ιορδανία υπάρχουν ελληνικές επιγραφές από τον 4ο αιώνα. Κυκλοφορούν μαρτυρίες Αράβων στον ελληνόφωνο κόσμο.
Καμία μετάφραση δεν είναι αποκομμένη από τις επόμενες. Δημιουργεί εργαλεία για μελλοντικές μεταφράσεις.
Η Πέρσα Κουμούτση, συγγραφέας, μεταφράστρια, μελετήτρια αραβικής λογοτεχνίας, αναφέρθηκε: «Μεταφράζοντας πεζογραφία, ποίηση και θεατρικό λόγο: Προσεγγίσεις, συγκλίσεις, διαφορές».
Και τη δεύτερη Συνεδρία με θέμα: Διασταυρώσεις Εμπειριών: Ελλάδα-Γαλλία- Ισπανία-Ιταλία-Βουλγαρία-Ρωσία, συντόνισε o Ευριπίδης Γαραντούδης και μίλησαν:
Η Maria-Rosa Caracausi, νεοελληνίστρια, μεταφράστρια, Αν. Καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, Πανεπιστήμιο του Παλέρμο με θέμα: «Νέοι μεταφραστές / ερευνητές στη δράση.» Hélène Zervas, μεταφράστρια ελληνικής λογοτεχνίας στα γαλλικά. «Μεταφράζοντας προς τα γαλλικά».
Σημεία από την ομιλία της: Το μάθημα των ελληνικών διδάσκεται από το 1930 περίπου και κάθε χρόνο εμπλουτίζεται.
Η μετάφραση είναι ένας βαθύτερος τρόπος ανάγνωσης.
Η προσπάθεια απόδοσης ενός κειμένου, προϋποθέτει ότι το έχει καταλάβει κάποιος καλά. Μετά, πρέπει να «βυθιστεί» στο κείμενο.
Ο Ανδρέας Στάικος, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, μεταφραστής γαλλικής δραματουργίας. «Μια συζήτηση για τη θεατρική μετάφραση».
Είπε: Μεταφράζουμε -> Γιατί υπάρχει ανάγκη πραγματική να μάθουμε μια γλώσσα. Εκείνος βρέθηκε στο Παρίσι, λόγω του τότε καθεστώτος. Η ανάγκη μετέπειτα έγινε αγάπη και έρωτας και για τους δημιουργούς.
Η Ξένια Καλιτά, φιλόλογος ρωσικής γλώσσας και λογοτεχνίας, διδάσκουσα στο Τμήμα Ρωσικής Γλώσσας και Φιλολογίας, ΕΚΠΑ. «Μήτσος Αλεξανδρόπουλος και Σόνια Ιλίνσκαγια: η αμφίδρομη μετάφραση μεταξύ ελληνικών και ρωσικών ως πρότυπο διαπολιτισμικής μεταφραστικής πρακτικής».
Σημεία της ομιλίας της: Ο ένας (Μήτσος Αλεξανδρόπουλος) μετέφρασε στα ελληνικά μεγάλους Ρώσους συγγραφείς και παραμύθια και η άλλη (Σόνια Ιλίνσκαγια) Έλληνες συγγραφείς στα ρωσικά.
Δίνουνε εξηγήσεις για τον Ρώσο και τον Έλληνα αναγνώστη αντίστοιχα για να γίνεται αντιληπτός και ο πολιτιστικός, πολιτικός και κοινωνικός κόσμος, ειδικά σε περιπτώσεις που δεν υπήρχαν λέξεις για να περιγράψουν ακριβώς έννοιες που υπήρχαν στα κείμενα.
Ο Eduardo Lucena, φιλόλογος, μεταφραστής: «Ο Φιλοκτήτης του Ρίτσου ή πώς να μεταφέρεις τον μυθικό ποίημα στα ισπανικά».
Ο Γκέντσο Μπάνεβ, Λέκτορας Βουλγαρικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Πολιτισμού ΕΚΠΑ (Τμήμα Ρωσικής Γλώσσας και Φιλολογίας και Σλαβικών Σπουδών | Διδασκαλείο Ξένων Γλωσσών). «Ο βουλγαρο-ελληνικός λογοτεχνικός και πολιτιστικός διάλογος στον Μεσοπόλεμο ως ένα δυναμικό και παραγνωρισμένο πρότυπο. Το περιοδικό “Νέα Εστία” και ο Σύλλογος “Παρνασσός” »
Κάποιες διαπιστώσεις του: Αναφερόμενος στον Βούλγαρο λογοτέχνη Ντιμίταρ Σισμάνοφ επισήμανε το όραμα της Πολιτιστικής Διπλωματίας
Οι λαοί δεν εκπροσωπεύονται από τους διπλωμάτες τους αλλά από τους λογοτέχνες τους.
Και για το έργο του Σισμάνοφ: «Όνειρα στην Ακρόπολη» ανέφερε πως πρόκειται για μια λογοτεχνική συζήτηση με τον Παπαδιαμάντη.
Ως μεταφραστής γνώρισε στο βουλγαρικό κοινό τους νέους –σύγχρονούς του – Έλληνες συγγραφείς, καθώς γνώριζαν μόνο τους αρχαίους.
Οι Βούλγαροι εκείνη την περίοδο έβλεπαν τον εαυτό τους περισσότερο ως Σλάβους και λιγότερο ως βαλκάνιους.
Ακολούθησε η Συζήτηση: Σύγχρονο Πλαίσιο και Διεθνείς Προοπτικές: Οι Νέες Τάσεις στον Παγκόσμιο Χάρτη.
Συμμετείχαν: Θανάσης Βασιλείου, Δημοσιογράφος, ερευνητής, συγγραφέας, μεταφραστής, Διευθυντής του Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ,
Ευριπίδης Γαραντούδης,
Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, Ποιήτρια, μεταφράστρια, μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης του GreekLit της ΕΛΙΒΙΠ,
Σίσσυ Παπαθανασίου,
Βασίλης Σαμπατακάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λουντ της Σουηδίας, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών (ΕΕΝΣ)
Το ίδιο βράδυ πλήθος κόσμου, κριτικοί θεάτρου και επίσημοι προσκεκλημένοι παρακολούθησαν τις παραστάσεις:
Δυο μονόλογοι, κείμενο και σκηνοθεσία του Κώστα Πούλου.
Η αγάπη είναι στον αέρα, με τον Γιάννη Οιχαλιώτη
Ένας ηθοποιός απευθυνόμενος προσωπικά σε έναν από τους θεατές της παράστασης προσπαθεί να αναδείξει τη δολοφονική υπόσταση που μπορεί να έχει κάποτε η γνώση όταν καλύπτεται από την αδιαφορία και τη σιωπή
Η γυναίκα του πανίβλακα με τον Γιάννη Προκόπο.
Ένας ηθοποιός συγχέει τον εαυτό του με τον ρόλο, τον έρωτα με τον μη έρωτα.
Εν Κορακοβουνίω του Ανδρέα Στάικου, σε σκηνοθεσία Νίκου Νίκα με την Εμμανουέλα Κοντογεώργου.
Σε ένα ορεινό, εγκαταλειμμένο χωριό, οι κάτοικοι μαραζώνουν. Η πραγματικότητα τους δωρίζει γενναιόδωρα τη μιζέρια. Ένας από μηχανής θεός –στην περίπτωσή μας μια νεαρή δασκάλα που ξεκινά τη σταδιοδρομία της στο συγκεκριμένο χωριό-, για να μη βυθιστεί στην ανία που υποβάλλει το νέο της περιβάλλον μηχανεύεται, φαντάζεται και προσφέρει αφειδώς την ψευδαίσθηση που θα αφυπνίσει όχι μόνο το χωριό αλλά και την ίδια. Δίκην μάγισσας δημιουργεί το βασίλειο της ψευδαίσθησης, δημιουργεί έναν εθνικό ήρωα.
Μια μεταφορά για τους Νεοέλληνες. Αρνούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και επιβιώνουν –αλίμονο! με τη λυτρωτική συνδρομή της ψευδαίσθησης!
«Αποφάσισα να τους ανταμείψω μ’ ένα ωραίο παραμύθι που, νομίζω, το χρειάζονταν. Χρειάζονταν ό,τι τους έλειπε. Είχα λοιπόν τη σατανική σκέψη να τους προσφέρω τον ήρωα των ονείρων τους!»
Επόμενο έργο, του Παναγιώτη Μέντη Η κατάθεση, που σκηνοθέτησε η Σοφία Παπουτσόγλου.
Αναγνώστες – Ηθοποιοί: Σοφία Παπουτσόγλου, Κωνσταντίνος Κλάδης
Ένας άνδρας και μια γυναίκα θα συναντηθούν για να καταθέσουν ενώπιος ενωπίω τα πεπραγμένα και τα λάθη μιας ζωής που δεν άντεξαν να την αντιμετωπίσουν μαζί. Εκείνος επιλέγει τη φυγή. Εκείνη επιλέγει τη σιωπή και την ανοχή. Και για τους δύο το αδιέξοδο μιας δύσκολης εποχής, σε μια πατρίδα που δεν αφήνει περιθώρια ονείρων και η επιβίωση απαιτεί αντάλλαγμα το κόστος του να ανήκεις, να χρωστάς, να υποτάσσεσαι. Ένας άνδρας και μια γυναίκα τολμούν να διεκδικήσουν την ελευθερία τους, μέσα από μια «Κατάθεση» αυτογνωσίας και λύτρωσης.
Στην Ενότητα: Βιβλιοθήκες περιπάτων, το Εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Σαββάτου, το πρωί, αφορούσε στη συνάντηση με τους συντελεστές των παραστάσεων: BURN OUT, ΑΝΑΜΟΝΗ, ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙ, ΔΥΟ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ, ΕΝ ΚΟΡΑΚΟΒΟΥΝΙΩ, Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ, ΟΙ ΛΕΑΙΝΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και με το κοινό.
Το απόγευμα, παρουσιάστηκαν σε αναλόγιο τα θεατρικά έργα:
Λέαινες του θεού της Ροδής Στεφανίδου, που σκηνοθέτησε ο Ένκε Φεζολλάρι και διάβασαν: Ελένη Ζαραφίδου, Αθηνά Καραγιώτη, Αναστασία Τζελέπη.
Τρεις γυναίκες σε διαφορετικές εποχές αλλά σε κοινή ήπειρο. Αποτέλεσαν, ίσως, από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της αμερικανικής λογοτεχνίας , η Emily Dickinson, η Anne Sexton και η Sylvia Plath. Με το έργο τους εξύμνησαν τη γυναικεία φύση, αμφισβήτησαν τα κοινωνικά στερεότυπα, και έδωσαν φωνή σε θέματα όπως η ταυτότητα, εν γένει η δημιουργία, η μοναξιά και η ψυχική δοκιμασία. Η σκηνική συνάντησή τους στις “Λέαινες του Θεού” αναδεικνύει τη δύναμη του λόγου τους και τη διαχρονική επικαιρότητα των προβληματισμών τους, υπενθυμίζοντας ότι η τέχνη τους εξακολουθεί να εμπνέει, να συγκινεί και να προκαλεί. Ένα έργο επίκαιρο όσο ποτέ καθώς δημιουργεί έναν ουσιαστικό και γόνιμο διάλογο γύρω από τη θέση της γυναίκας, της δημιουργού και εν τέλει του ανθρώπου στη σύγχρονη κοινωνία.
Τελευταίο έργο που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της διοργάνωσης Φεστιβάλ Αναλόγιο 2026 ήταν το 20 χρόνια πριν του Lelio Lecis , σε σκηνοθεσία του ίδιου με την Βαλεντίνα Σοφοκλέους στους ρόλους του έργου.
Πρόκειται για μια συγκινητική και ποιητική αφήγηση, ένας διάλογος ανάμεσα στην Εκάβη και το σήμερα. Εστιάζει στη μνήμη, τη μοναξιά, τη διαχρονική θέση της γυναίκας μέσα στον χρόνο και τη σκληρότητα του πολέμου.
Λίγο πριν τη λήξη της διοργάνωσης: Τα βραβεία του Φεστιβάλ Αναλόγιο 2026, τα οποία παρουσίασε η δημοσιογράφος Πόλυ Κρημνιώτη.
Βραβεύτηκαν εξέχουσες προσωπικότητες των Γραμμάτων, των Τεχνών και των Επιστημών, «Πρωτεργάτες της Ελληνικής Πολιτιστικής Σκηνής» οι οποίες με το έργο τους συνέβαλαν στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας, στη μελέτη της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου και στην προώθηση και στη προβολή της ελληνικής πολιτιστικής σκηνής εντός και εκτός Ελλαδικού χώρου.
Βασίλης Κωνσταντινόπουλος, Ομ. Καθηγητής, Τμήμα Φιλολογίας, Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Πρόεδρος Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός»
Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας και την προσφορά του στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός»
Προσφώνηση / Laudatio: Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, Ομ. Καθηγητής Γλωσσολογίας ΕΚΠΑ, Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Αντιφώνηση: Βασίλης Κωνσταντινόπουλος.
Άννα Ταμπάκη, Ομ. Καθηγήτρια Θεατρολογίας – Ιστορίας του Θεάτρου, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
Για τη σημαντική προσφορά της στη μελέτη της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου.
Προσφώνηση / Laudatio: Αλεξία Αλτουβά, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεατρολογίας, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, ΕΚΠΑ, «Χαράσσοντας Δρόμους Γνώσης και Ήθους: Μια σύντομη αναφορά στο έργο της Άννας Ταμπάκη»
Αντιφώνηση: Άννα Ταμπάκη.
Θεατρικό Τμήμα Πανεπιστημίου Αθηνών (ΘΤΠΑ) — Φοιτητικό Θέατρο στη Μεταπολίτευση Για τη συμβολή στην ανάπτυξη του φοιτητικού θεάτρου κατά την περίοδο της Δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης και τη συνεισφορά του στη διασύνδεση τέχνης και κοινωνίας, καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, πολιτικής έκφρασης και κοινωνικής αμφισβήτησης.
Προσφώνηση / Laudatio: Ευανθία Στιβανάκη, Καθηγήτρια Θεατρολογίας, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ.
Αντιφώνηση: Νίκος Παροίκος, σκηνοθέτης, διδάκτωρ του ΕΚΠΑ, εκ των ιδρυτών του Θεατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μιχαήλ Μαρμαρινός, Σκηνοθέτης, δραματουργός, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Για τη συμβολή του στην εξέλιξη του ελληνικού θεάτρου.
Προσφώνηση από τη δραματολόγο Έρι Κύργια
Μιχάλης Ρέππας – Θανάσης Παπαθανασίου, συγγραφείς, σκηνοθέτες.
Για την πολυετή προσφορά τους στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή και τη συνεισφορά τους στην εξέλιξη του ελληνικού κωμικού είδους στη δραματική και σκηνική γραφή.
Προσφώνηση / Laudatio και ανάγνωση κειμένου των βραβευμένων: Κάτια Δανδουλάκη. Αντιφώνηση: Μιχάλης Ρέππας – Θανάσης Παπαθανασίου.
Τις βραβεύσεις προσωπικοτήτων συνόδευσε στο πιάνο η Έλενα Χούντα.
14 ΕΡΓΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ 1η ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ
6 νέα θεατρικά έργα Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων
1 έργο νέου πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα συγγραφέα ετών 17
4 δραματοποιήσεις λογοτεχνικών κειμένων Ελλήνων συγγραφέων
1 εμβληματικό κείμενο της Λατινικής Γραμματείας: Σενέκα, Τρωάδες
1 σύγχρονο θεατρικό έργο από την Ιταλία
1 σύγχρονο θεατρικό κείμενο από την Ινδία, όπου αποτυπώνεται η ιστορία της χώρας το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα
14 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ • 14 ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ • 15 ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΣ • 9 ΧΩΡΕΣ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 100 ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
μουσικοί • σκηνογράφοι • ψηφιακοί δημιουργοί
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 180 ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
συγγραφείς • μεταφραστές • ποιητές • ηθοποιοί • σκηνοθέτες • μουσικοί • σκηνογράφοι • ψηφιακοί δημιουργοί • τεχνικοί • καλλιτέχνες • θεωρητικοί • πολιτιστικοί διαχειριστές • εκπαιδευόμενοι • εθελοντές
Τα φάλτσα του Γονίδη, η άνοδος της ακροδεξιάς και ο ρόλος των social media – Γράφει ο Σωτήρης Τριανταφύλλου
Παρ’ ότι ο Σταμάτης Γονίδης επιχείρησε να τα μαζέψει μετά το σάλο που ξέσπασε με τον Ηλία Κασιδιάρη λέγοντας «Δεν τα πάω καλά με την πολιτική, το είπα στο πλαίσιο της ευγένειας», το πρόβλημα παραμένει και είναι ένα. Η – εκ νέου – άνοδος της ακροδεξιάς στην Ελλάδα σε πλήρη αντιστοίχιση με ότι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο.
Του Σωτήρη Τριανταφύλλου*
Αυτή η εικόνα και αυτό το γεγονός, ακόμη και αν ο Σταμάτης Γονίδης έκανε λάθος, αναδεικνύει το πρόβλημα που είναι η άνοδος της ακροδεξιάς και που έχει βεβαίως, εξήγηση. Οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των νέων και του συνόλου της κοινωνίας, η αβεβαιότητα για το μέλλον τους και η αύξηση των ανισοτήτων είναι με μια πρώτη προσέγγιση οι αιτίες. Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό, είναι παγκόσμιο. Ακόμη και η νίκη του υιού Μπολσονάρο στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Βραζιλία είναι επιβεβαιωτική όλων αυτών.
Το πρόβλημα υπάρχει, το λεγόμενο «αυγό του φιδιού» επωάζει επικίνδυνα -και στη χώρα μας- και η απάντηση θα πρέπει να είναι άμεση και δεν μπορεί να είναι άλλη από την αλλαγή των πολιτικών εξουθένωσης των πολιτών με ταυτόχρονα μέτρα που θα δώσουν προοπτική και ελπίδα.
Να μην λησμονούμε ότι η άνοδος των ακραίων φωνών παγκοσμίως ευνοούνται και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των οποίων οι αλγόριθμοι δείχνουν μια.. προτίμηση στην προώθησή τους. Η διείσδυση των social media είναι πολύ μεγάλη ειδικά στις πιο μικρές ηλικίες και αυτό είναι ένα στοιχείο που καταδεικνύει το μέγεθος και τη σοβαρότητα του προβλήματος. Η προτίμηση του αλγόριθμου θα αλλάξει μόνο εάν εξαλειφθεί η ανάγκη ύπαρξης αυτών των φωνών, άρα η ανάγκη για αλλαγή πολιτικής παγκόσμια είναι επιτακτική και άμεση, πριν τα πράγματα λάβουν το δρόμο της δεκαετίας του 1930 που κατέληξε στο αιματοκύλισμα του πλανήτη.
* Ο Δρ. Σωτήριος Τριανταφύλλου είναι Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών – Διδακτικό προσωπικό Πανεπιστημίου Πελοποννήσου – Μέλος ΣΕΠ Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου