Ελληνικά εμπορικά πλοία διασχίζουν τακτικά τα νερά του Ινδικού Ωκεανού στο Ντέρμπαν, γνωστό και ως το πιο πολυσύχναστο λιμάνι στην Αφρική, όχι μόνο μεταφέροντας εμπορεύματα, αλλά και για ανεφοδιασμό και επισκευές στις ναυπηγοεπισκευαστικές ζώνες της Νοτίου Αφρικής. Παρότι για τους Ελληνες πλοιοκτήτες η Νότιος Αφρική είναι βασικό σημείο όταν “χαράσσουν αζιμούθιο”, για τους υπόλοιπους ‘Ελληνες επιχειρηματίες αποτελεί μάλλον “άγνωστη” διαδρομή, με αποτέλεσμα η ελληνική επενδυτική και εμπορική παρουσία εκεί να είναι μέχρι σήμερα περιορισμένη, παρά την ευνοϊκή – όπως υποστηρίζουν διπλωματικά στελέχη – προοπτική.
“Οι Ελληνες επιχειρηματίες θα έλεγα πως δεν έχουν ανακαλύψει τη Νότιο Αφρική, γιατί δεν έχουν ενδιαφερθεί να την ανακαλύψουν, τους φαίνεται ίσως εξωτική χώρα, παρότι έχει θεσμικό περιβάλλον ευρωπαϊκού επιπέδου που υποστηρίζει την επιχειρηματικότητα, χαμηλή πραγματική φορολογία, καλές υποδομές και πολιτική και μακροοικονομική σταθερότητα. Παράλληλα, έχει συμφωνία ελεύθερου εμπορίου και αποφυγής διπλής φορολογίας με την ΕΕ και την Ελλάδα, ενώ, αν στην αγορά της Νοτίου Αφρικής καθεαυτήν, που αριθμεί 55 εκατ. κατοίκους, προσθέσουμε και τις γειτονικές αγορές (Μοζαμβίκη, Ζιμπάμπουε, Μποτσουάνα, Ναμπίμπια, Αγκόλα, Ζάμπια, Μαλάουι, Τανζανία), τότε δημιουργείται μια αγορά άνω των 200 εκατ. ανθρώπων, στην οποία απευθύνεται όποιος εξάγει, ή επενδύει στη Νότια Αφρική”, δηλώνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο επίτιμος γενικός πρόξενος της χώρας στη Θεσσαλονίκη, Βασίλης Τακάς, ενόψει εκδήλωσης, που διοργάνωσαν το βράδυ της Τρίτης, στη Θεσσαλονίκη, η Πρεσβεία της χώρας, σε συνεργασία με το Ελληνοαφρικανικό Επιμελητήριο, το Εμποροβιομηχανικό Επιμελήτηριο (ΕΒΕΘ) και τους συνδέσμους Βιομηχανιών και Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ και ΣΕΒΕ).
Κατά τον κ.Τακά, χάρη και στη δραστήρια ελληνική ομογένεια των 45.000 ανθρώπων, που στην πλειονότητά τους είναι επιχειρηματίες με ιστορία δύο ή τριών γενεών στη Νότιο Αφρική, η χώρα αποτελεί φιλική αγορά για τους ‘Ελληνες εξαγωγείς και επενδυτές, οι οποίοι προτιμούν να αναπτύσσουν δραστηριότητα σε αγορές που θεωρούν πιο κοντινές, όπως αυτές των Βαλκανίων, της Ευρώπης, ακόμη και της Βόρειας Αφρικής, αλλά όχι της Υποσαχάριας. “Κι΄ όμως, οι διαδικασίες για την ίδρυση επιχειρήσεων είναι πάρα πολύ απλές και το θεσμικό πλαίσιο πολύ ξεκάθαρο. Η Νότιος Αφρική έχει κληρονομήσει την απλουστευμένη αγγλική γραφειοκρατία” εξηγεί ο επίτιμος γενικός πρόξενος της χώρας στη Θεσσαλονίκη και προσθέτει ότι τα ελληνικά προϊόντα είναι ανταγωνιστικά στη χώρα, η οποία είναι πολυφυλετική, πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική, με αποτέλεσμα να μπορούν να τοποθετηθούν σε αυτή πολλά διαφορετικά είδη και υπηρεσίες, που απευθύνονται σε διαφορετικές ομάδες κι αγορές. Η Νότιος Αφρική είναι επίσης μέλος της ομάδας των BRICS, μαζί με τη Ρωσία, την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία.
Πολύ κοντά στα δυτικά πρότυπα
“Ένα στα δύο ή ένα στα τρία πλοία, που μπαίνουν στο λιμάνι του Ντέρμπαν σήμερα είναι ελληνικό (…) ΄Οταν μιλάμε για τη Νότιο Αφρική, η συνήθης προσέγγισή μας είναι: “είναι μακριά”. Κι΄ όμως: βρίσκεται πολύ κοντά στα δυτικά πρότυπα, με τα οποία συναλλάσσεται κάποιος στην Ευρώπη, ενώ η γεωγραφική απόστασή της από την Ελλάδα είναι μικρότερη από εκείνη που μας χωρίζει από τις ΗΠΑ ή την Κίνα. Η χώρα έχει ένα από τα καλύτερα οικονομικά συστήματα στον κόσμο και πάρα πολύ γρήγορη απονομή δικαιοσύνης”, λέει από την πλευρά του στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο σύμβουλος της πρεσβείας της Νοτίου Αφρικής στην Ελλάδα, Αντώνης Μαυρίδης.
Ερωτηθείς σε ποιους τομείς της οικονομίας παρουσιάζονται οι πιο ευοίωνες προοπτικές για τη δραστηριοποίηση ελληνικών εμπορικών επιχειρήσεων, ο ίδιος “δείχνει” τα φρούτα/ λαχανικά (ζήτηση λόγω του γεγονότος ότι όταν στην Ελλάδα είναι χειμώνας στη Νότιο Αφρική είναι καλοκαίρι και αντίστροφα) και γενικά τα τρόφιμα, τον φαρμακευτικό τομέα (ήδη τα φάρμακα είναι το δεύτερο ελληνικό εξαγώγιμο προϊόν εκεί, όπως επισημαίνει), τις ιχθυοκαλλιέργειες (τομέα στον οποίο η Ελλάδα διαθέτει πολύ μεγάλη τεχνογνωσία) και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
‘Οπως εξηγεί, το 2014-2015 η Νότιος Αφρική ξεκίνησε μεγάλα αναπτυξιακά προγράμματα σε τέσσερις τομείς: πρώτον, στον τομέα της αναδιάρθρωσης και ανακαίνισης των υπηρεσιών των λιμανιών. Δεύτερον, τις υδατοκαλλιέργειες, έναν τομέα με σημαντική προοπτική δεδομένου ότι η χώρα έχει πολύ μεγάλη ακτογραμμή. Τρίτον, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και το φυσικό αέριο και τέταρτον τον ναυτιλιακό τομέα.
Σύμφωνα με τον κ.Μαυρίδη, το διμερές εμπόριο παραμένει πολύ χαμηλό, γύρω στα 120 εκατ. ευρώ σήμερα, αλλά με σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης. Κάποτε ήταν ελλειμματικό για τη χώρα μας, στη συνέχεια έγινε πλεονασματικό για την Ελλάδα και σήμερα “βρισκόμαστε στο ένα προς ένα”.
Με βάση στοιχεία που άντλησε το ΑΠΕ – ΜΠΕ από ενημερωτικό σημείωμα του γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στο Γιοχάνεσμπουργκ (Μάιος 2017), οι διμερείς εμπορικές ροές της περιόδου 2010-2016, παρουσιάζουν σχετικά χαμηλά επίπεδα συναλλαγών, με κυριότερες παρατηρήσεις τις εξής: οι ελληνικές εξαγωγές παρουσίασαν αύξηση και κατά το 2016 (συνεχής αυξητική τάση από το 2010), με συνολική ετήσια αξία 52,92 εκατ. ευρώ το 2016, από 49,18 εκατ. το 2015, σημειώνοντας ετήσια ποσοστιαία αύξηση 7,7%. Την ίδια στιγμή, παρατηρείται αυξομείωση του όγκου των ελληνικών εισαγωγών από τη Νότιο Αφρική. Το 2016 οι εισαγωγές ανήλθαν σε 46,9 εκατ. (43,1 εκατ. το 2015), σημειώνοντας αύξηση 8,8%.
Το εμπορικό ισοζύγιο σημείωσε μικρό εμπορικό πλεόνασμα το 2016 (5,99 εκατ. ευρώ), για τρίτη συνεχή χρονιά (2014: 4,40 εκατ., 2015: 6 εκατ.). “Παρά το γεγονός ότι το 2016 ο διμερής όγκος εμπορίου ανήλθε σε 99,85 εκατ. ευρώ (έναντι € 92,36 εκατ. το 2015, αύξηση 8,1%), υπολείπεται έναντι του 2010 (106,13 εκατ.)”, υπογραμμίζεται στο σημείωμα.
Επενδύσεις στη Ν. Αφρική έχουν πραγματοποιήσει, κατά το παρελθόν, μεγάλοι ελληνικοί όμιλοι, όπως η Εθνική Τράπεζα (Bank of Athens), η ΦΑΓΕ (στην αγορά του παγωτού), η Frigoglass, η Γερμανός, η Α.Γ Πετζετάκις και άλλοι. Ορισμένοι εκ των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων, που κάποτε είχαν παρουσία στη Νότιο Αφρική, έχουν πλέον αποχωρήσει.
Χωρίς στρατηγική, σε λάθος timing η συζήτηση για τα γλυπτά του Παρθενώνα
Η επίσκεψη του πρίγκιπα Κάρολου στην Αθήνα, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον πολιτικό μας κόσμο να απολαύσει λίγα λεπτά δημοσιότητας και να βγάλει μερικές σέλφι δίπλα σε έναν από τους πιο προβεβλημένους (αλλά και πιο διακοσμητικούς) ανθρώπους του πλανήτη. Και δοθείσης της ευκαιρίας, μαζί με τις σέλφι, να καταγραφούν στην Ιστορία, ως οι πολιτικοί που έθεσαν στον πρίγκιπα το «εθνικό αίτημα» για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα.
Και γιατί να μην το κάνουν; Ευκαιρία δεν είναι; Άλλωστε τί να του έλεγαν; Για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή μήπως για τις γαμήλιες προετοιμασίες του μικρότερου γιού του;
Και κάπως έτσι, λοιπόν, η Ελλάδα έβαλε με τον πιο εμφατικό τρόπο στην ατζέντα των διμερών σχέσεων με το Ηνωμένο Βασίλειο το ζήτημα της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα.
Το έκανε στην σωστή στιγμή; Βάσει προετοιμασίας, στρατηγικής ή σχεδίου;
Προφανώς όχι.
Και γιατί η στιγμή είναι λάθος; Διότι οι Βρετανοί μόλις εξήλθαν από ένα διχαστικό δημοψήφισμα που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί σοβαρές εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Δεν πρόκειται να δυναμιτίσουν την ενότητά τους για ένα δευτερεύον για κείνους ζήτημα που θίγει τον εθνικό εγωισμό τους και δύναται να προκαλέσει πρόσθετες αναταράξεις…
Η στιγμή είναι λανθασμένη και για άλλον έναν λόγο: Μόλις προχθές ο Independet επιχειρηματολογούσε κατά της επιστροφής των γλυπτών στην Ελλάδα, ενώ και ο σύλλογος των Βρετανών μουσειολόγων μόλις είχε αποφανθεί ότι τα μάρμαρα δεν θα πρέπει να αναχωρήσουν από το Βρετανικό Μουσείο.
Και θα μου πείτε, τί μας νοιάζει εμάς, όσα ισχυρίζονται οι Βρετανοί;
Ασφαλώς και μας νοιάζει, ως προς την στιγμή, το timing όπου η χώρα μας βάζει το αίτημά της.
Για παράδειγμα, όταν ο Σαμαράς ως πρωθυπουργός είχε θέσει το αίτημα της επανένωσης, είχε ήδη καλλιεργήσει την ιδέα στην Βρετανική κοινή γνώμη, με συνέπεια οι τότε δημοσκοπήσεις στο Λονδίνο να εμφανίζουν και εκεί ως πλειοψηφική την άποψή μας. Αντίθετα, η σημερινή Βρετανική τάση είναι ευκρινώς αρνητική!
Και αν τελικά η κυβέρνηση έβαλε το αίτημα βάσει σχεδίου, βάσει στοχευμένης στρατηγικής;
Προφανώς αυτό το ρητορικό ερώτημα μόνον ως χιούμορ μπορεί να εκληφθεί. Όχι μόνον δεν έχουμε στρατηγική στο θέμα αυτό, αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ανέτρεψε και την μία, την εθνική στρατηγική που είχε αναπτυχθεί κατά την τελευταία δεκαετία.
Και εξηγούμαι: Θυμάστε την Αμάλ Κλούνεϊ που είχε αναλάβει (αδαπάνως για το κράτος) την νομική υποστήριξη της χώρας σε αυτό το θέμα; Αν την θυμάστε, πιθανότατα δεν θα γνωρίζετε ότι το πρώτο πράγμα που έκανε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα όταν ανέλαβε την εξουσία, ήταν να την απολύσει. Απολύοντάς την, διέρρηξε και τις σχέσεις της χώρας με δεκάδες διακεκριμένους φιλέλληνες που είχαν συστήσει την επιτροπή για την επιστροφή των γλυπτών έχοντας βάλει μπροστά την κα Κλούνεϊ.
Και δεν είναι μόνον η Αμάλ. Για να βάλεις στο τραπέζι μια τόσο σημαντική πρωτοβουλία και να μην την «κάψεις», θα πρέπει να έχεις προετοιμάσει τη διεθνή κοινή γνώμη, να έχεις δημιουργήσεις συμμαχίες, να έχεις προκαλέσει δημοσιεύματα και γιατί όχι να έχεις κάνει και διεθνή καμπάνια ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τις θέσεις σου. Προφανώς τίποτα απ΄όλα αυτά δεν έγινε. Ούτε καν το αυτονόητο: Δείπνο με τον πρίγκιπα Κάρολο, όχι στο Προεδρικό Μέγαρο, αλλά στο Μουσείο της Ακρόπολης. Σε ένα Μουσείο που δημιουργήθηκε ακριβώς γι΄ αυτόν τον σκοπό: Για να θυμίζει με την αφαιρετική λογική του, την απουσία των αποσπασμένων μαρμάρων και το διαχρονικό αίτημα επανένωσής τους.
Και καλά, αυτό δεν το σκέφτηκαν. Η κα Μπαζιάνα αντί να πάει τη Δούκισσα της Κορνουάλης στο Μουσείο Μπενάκη, δεν θα μπορούσε να την πάει στο Μουσείο της Ακρόπολης; Τόσο δύσκολο ήταν να βάλουν μια τέτοια επίσκεψη στο πρόγραμμά τους;
Αν πάλι το πρότειναν στους Βρετανούς και εκείνοι αρνήθηκαν, αυτό εκθέτει ακόμα περισσότερο όσους εισηγήθηκαν την χθεσινή υποβολή του αιτήματος, χωρίς καμία ουσιαστική διπλωματική προετοιμασία.
Όσα παρατέθηκαν συνηγορούν ότι το θέμα το βάλαμε πρόχειρα, επιπόλαια και επιφανειακά…
Βασικά το βάλαμε, για να έχουν κάτι να λένε οι δικές μας τηλεοράσεις.
Δυστυχώς όμως, όταν στα μεγάλα εθνικά θέματα ως προτεραιότητα μπαίνει η επικοινωνία και όχι η ουσία, τα αποτελέσματα είναι προδιαγραμμένα. Και πολύ σύντομα θα τα βρούμε μπροστά μας.
Γιώργος Μουρούτης
ΥΓ. Θα ήθελα να θυμίσω, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν φανατικά αντίθετος στην δημιουργία του Μουσείου της Ακρόπολης, δηλαδή του βασικού μας όπλου στην προσπάθεια επανένωσης των Γλυπτών. Και αν μη τί άλλο, γι αυτό οφείλει μιαν εξήγηση!