14.5 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20857

Η Ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων

Έτσι κι αλλιώς η διαδρομή στην ιστορία των Μουντιάλ είναι συναρπαστική. Στις σελίδες της κορυφαίας διοργάνωσης υπάρχει μία ομάδα που το πήρε, η καλύτερη (Βραζιλία 1970), μία που δεν το πήρε (Ουγγαρία 1954) και μία που δεν «έπρεπε» να το πάρει λόγο έδρας (Ολλανδία 1978). 

Το ξεκίνημα στην Ουρουγουάη ίσως ούτε ο Ριμέ δεν περίμενε να είναι καλύτερο, στην Ιταλία ο φασισμός έκανε το μεγάλο παιχνίδι, το 1978 στην Αργεντινή οι στρατηγοί πανηγύριζαν στην εξέδρα και ο πεινασμένος λαός στους δρόμους. 

Οκτώ χρόνια αργότερα στο Μέξικο, ποτέ άλλοτε ένας παίχτης, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, δεν ταυτίστηκε με ένα τρόπαιο, στις ΗΠΑ η Βραζιλία έφτασε τα τέσσερα, ενώ στην Γαλλία οι «πετεινοί» έγραψαν ιστορία. 

Η Βραζιλία επέστρεψε στο Μουντιάλ των δύο χωρών Ιαπωνίας και Νότιας Κορέας, η Ιταλία πανηγύρισε στη Γερμάνια, η Ισπανία έκανε το νταμπλ μετά το Euro στη Νότια Αφρική το 2000, ενώ οι Γερμανοί ανέβηκαν στην κορυφή μέσα στην Βραζιλία. 

Τώρα στα γήπεδα της Ρωσίας, το πρώτο Μουντιάλ σε δύο ηπείρους, την Ευρώπη και την Ασία. Το Εκατερίνενμπουργκ και το Σότσι, δυο από τις πόλεις που έχουν επιλεγεί να φιλοξενήσουν αγώνες, είναι στο ασιατικό τμήμα της Ρωσίας, ενώ οι υπόλοιπες εννέα πόλεις των αγώνων σε εκείνο της Ευρώπης.

 Όλοι οι τελικοί:

1930

ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ/ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ

Στις 18 Μάη 1929 αρχίζει να ξετυλίγεται η ιστορία των Μουντιάλ. Η FIFA πήρε την μεγάλη απόφαση να αναθέσει στην Ουρουγουάη το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Μία χώρα μικρή, φτωχή και «χτυπημένη» από το αμερικανικό κραχ, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της Νότιας Αμερικής. Ηταν όμως η χώρα με την πιο ισχυρή Εθνική ομάδα στον κόσμο. Πολλοί αρνήθηκαν να ταξιδέψουν, όμως ο Ζιλ Ριμέ ήθελε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Μετά 18 παιχνίδια η Ουρουγουάη γίνεται στο Μοντεβιδέο η πρώτη παγκόσμια πρωταθλήτρια.

Ουρουγουάη – Αργεντινή 4-2 (12′ Ντοράντο, 57′ Σέα, 68′ Ιριάρτε, 89′ Κάστο – 20′ Πέσελ, 37′ Στάμπιλε Διαιτητής: Γ. Λάνγκενους (Βέλγιο) ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ (Α. Σουπίκι): Μπαλεστέρος, Ντοράντο, Σέα, Κάστρο, Γκεστίδο, Φερνάντεζ, Ιριάρτε, Νασάζι, Σκαρόνε, Αντράντε, Μασκερόνι ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (Φ. Ολαζάρ): Μποτάσο, Στάμπιλε, Πέσελ, Πατέρνοστερ, Χ. Εβαρίστο, Μ. Εβαρίστο, Βαρέλο, Φερέιρα, Μόντι, Ντέλα Τόρε, Σουάρεζ

1934

ΙΤΑΛΙΑ/ΙΤΑΛΙΑ

Η φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι είχε ανάγκη από προβολή, η Σουηδία απέσυρε την υποψηφιότητά της και έτσι η FIFA αποφασίζει να κάνει το χατίρι στον Ντούτσε που κηρύσσει την έναρξη. Απουσιάζει όμως η παγκόσμια πρωταθλήτρια, που μένει στο Μοντεβιδέο διαμαρτυρόμενη για εκείνα που έγιναν τέσσερα χρόνια πριν. Ο Μουσολίνι είχε φτιάξει νέα γήπεδα, μέσα μεταφοράς, δαπάνησε χρήματα και ήθελε φυσικά το τρόπαιο.

Ιταλία – Τσεχοσλοβακία 2-1 παράταση(81′ Ορσι, 95′ Σιάβιο-Πουτς 71′) Διαιτητής: Ι. Εκλιντ (Σουηδία) ΙΤΑΛΙΑ (Β. Πότσο): Κόμπι, Σιάβιο, Μπερτολίνι, Μεάτσα, Γκουάιτα, Μονζέλιο, Ορσι, Φεράρις, Μόντι, Φεράρι, Αλεμάντι ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ (Κ. Πέτρου): Πλάνικα, Κάμπαλ, Γούνεκ, Σβόμποντα, Νέγεντλι, Πουκ, Κόσταλεκ, Ζένισεκ, Σόμποτκα, Κρσιλ, Πλάνικα, Κτίροκι

1938

ΓΑΛΛΙΑ/ΙΤΑΛΙΑ

Στον πόλεμο πέθαιναν καθημερινά εκατοντάδες άνθρωποι. Η Αυστρία δεν υπήρχε πια. Οι παίχτες της υποχεώθηκαν να φορέσουν την φανέλα της ναζιστικής Γερμανίας. Πολλοί βέβαια προτίμησαν να μη αφήσουν τη Βιέννη, ενώ ο κορυφαίος όλων, Ματίς Σίντελαρ, συντετριμένος από τον χαμό της αγαπημένης του , αυτοκτόνησε μέσα στο σπίτι του από υγραέριο. Όμως οι Γερμανοί απέτυχαν. Η Ιταλία, παίζοντας αυτή την φορά καλό ποδόσφαιρο επικράτησε των φοβερών Ούγγρων. 

Ιταλία – Ουγγαρία 4-2 (6′ και 35′ Κολαούσι, 19′ και 82′ Πιόλα – 8′ Τίτκος, 70′ Σάροσι) Διαιτητής: Ζ. Καπντεβίλ (Γαλλία) ΙΤΑΛΙΑ (Β. Πότσο): Ολιβιέρι, Κολαούσι, Φόνι, Φεράρι, Ράβα, Πιόλα, Σεραντόνι, Αντρεόλο, Μεάτσα, Μπιαβάτι, Λοκατέλι ΟΥΓΓΑΡΙΑ (Α. Σάφερ): Σζάμπο, Πόλγκαρ, Σένγκελερ, Λάζαρ, Τίτκος, Σζούετς, Σάροσι, Βίντσε, Σζαλάι, Μπίρο, Σας

1950

ΒΡΑΖΙΛΙΑ/ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ

Το μεγαλύτερο κάζο στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου. Η χαρά γίνεται θάνατος. Στο περίφημο Μαρακανά του Ρίο Ντε Τζανέιρο, η Ουρουγουάη ταπεινώνει την Βραζιλία. Δεκάδες φίλαθλοι πέφτουν από τις πανύψηλες εξέδρες, ενώ σε όλα τα σημεία της χώρας ραδιοφωνικοί σταθμοί ανακοινώνουν αυτοκτονίες. Σύμφωνα με στοιχεία ξεπερνούν τις 300.. Ενα Μουντιάλ με νέο σύστημα. Δίχως ημιτελικούς και τελικό, αλλά με πρωτάθλημα και βαθμολογία.

Ουρουγουάη – Βραζιλία 2-1 (66′ Σκιαφίνο, 79′ Γκίγκια – 47′ Φριάκα) Διαιτητής: Τζ. Ρίντερ (Αγγλία) ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ (Ι. Λόπεζ): Μασπόλι, Σκιαφίνο, Γλκαμπέτα, Γκίγκια, Τεχέρα, Αντράντε, Πέρεζ, Βαρέλα, Μιγκέζ, Γκονζάλες, Μοράν ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Φ. Κόστα): Μπαρμπόσα, Κουιχάντα, Μπάουερ, Μπιγκόντε, Ντανίλο, Ζιζίνιο, Αουγκούστο, Φριάκα, Ζουβέναλ, Ζαϊρ, Τσίκο

1954

ΕΛΒΕΤΙΑ/ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Χωρίς απάντηση έμεινε το ερώτημα αν αυτή η Δ. Γερμανία άξιζε να πάρει το τρόπαιο από τον Πούσκας και την περίφημη παρέα του. Πάντως συχνά κάποιοι επαναλαμβάνουν ότι οι παίχτες του Χέρμπεργκερ έφτασαν στην τελική νίκη με χημική βοήθεια, μιας και μετά μία ανεξήγητη ασθένεια προσέβαλε τους Γερμανούς. Κάποιοι άλλοι επισημένουν την οικονομική βοήθεια που έστειλαν οι Γερμανοί για την ανασυγκρότηση της καταστραμένης από τον πόλεμο Ουγγαρίας.

Δ. Γερμανία – Ουγγαρία 3-2 (10′ Μόρλοκ, 18′ και 84′ Ραν – 6′ Πούσκας, 8′ Τσίμπορ) Διαιτητής: Γ. Λινγκ (Αγγλία) Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Σ. Χερμπέργκερ): Τούρεκ, Κολμέγερ, Εκελ, Πόσιπαλ, Μάι, Λίμπριχ, Ραν, Μόρλοκ, Ο. Βάλτερ, Φ. Βάλτερ, Χ. Σάφερ ΟΥΓΓΑΡΙΑ (Γκ. Σέμπες): Γκρόσιτς, Μπουζάνσκι, Λόραντ, Λάντος, Μπόζσικ, Ζακαρίας, Τοθ, Κόκσις, Χιντεγκούτι, Πούσκας, Τσίμπορ

1958

ΣΟΥΗΔΙΑ/ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Η πρώτη φορά της Βραζιλίας, η πρώτη παρουσία του Πελέ, πριν ακόμα συμπληρώσει τα 17 του χρόνια, η πρώτη και μοναδική μέχρι τώρα ομάδα που παίρνει το τρόπαιο σε διαφορετκή ήπειρο. Πελέ, Ντιντί, Βαβά, Ζάγκαλο, Γκαρίντσα, αρκούν ίσως να πιστοποιήσουν το κορυφαίο σε ταλέντα Μουντιάλ.

Βραζιλία – Σουηδία 5-2 (9′ και 32′ Βαβά, 55′ και 90′ Πελέ, 68′ Ζαγκάλο – 3′ Λίντχολμ, 80′ Σίμονσον) Διαιτητής: Μ Γκιγκέ (Γαλλία) ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Β. Φέολα): Γκίλμαρ, Μπελίνι, Ντζάλμα Σάντος, Ζίτο, Ορλάντο, Ζαγκάλο, Ντιντί, Πελέ, Γκαρίντσα, Νίλτον Σάντος, Βαβά ΣΟΥΗΔΙΑ (Τζ. Ρέινορ): Σβένσον, Μπέργκμαρκ, Αξμπομ, Λίντχολμ, Γκούσταβσον, Πάρλινγκ, Χάμριν, Γκρεν, Σίμονσον, Σκόγκλουντ, Μπόργεσον

1962

ΧΙΛΗ/ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Στην Χιλή του Αλιέντε με κεκτημένη ταχύτητα από το προηγούμενο Μουντιάλ, η Βραζιλία κατακτά και αυτό. Ένα μήνα πριν από την έναρξη των αγώνων, ο άνθρωπος που πήγε την Χιλή στο Μουντιάλ, Κάρλος Ντίτμπορν Πίντο, πέθανε σε ηλικία 38 ετών. Χαρακτηρίστηκε το Μουντιάλ της μεγάλης σφαγής, αφού περισσότεροι από είκοσι ποδοσφαιριστές εγκατέλειψαν τραυματισμένοι τα γήπεδα, πολλοί με βαριά κατάγματα.

Βραζιλία – Τσεχοσλοβακία 3-1 (17′ Αμαρίλντο, 69′ Ζίτο, 78′ Βαβά – 15′ Μάζοπουστ) Διαιτητής: Ν. Λάτισεφ (ΕΣΣΔ) ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Α. Μορέιρα): Γκίλμαρ, Ντζάλμα Σάντος, Μάουρο, Ζίτο, Ζόζιμο, Νίλτον Σάντος, Γκαρίντσα, Ντιντί, Βαβά, Αμαρίλντο, Ζαγκάλο. ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ (Ρ. Βίτλασιλ): Σρόιφ, Πόπλουχαρ, Νόβακ, Πλούσκαλ, Μάζοπουστ, Σέρερ, Ζέλινεκ, Τίκι, Πόσπιχαλ, Κάντραμπα, Κβάσνακ

1966

ΑΓΓΛΙΑ/ΑΓΓΛΙΑ

Το ποδόσφαιρο επέστρεψε σπίτι του και οι Αγγλοι φρόντισαν να κρατήσουν το τρόπαιο για τέσσερα χρόνια κοντά τους. Στο μυθικό Ουέμπλει έσπασε παράδοση 32 ετών, που ήθελε την διορανώτρια να μην κατακτά το τουρνουά.. Στην παράταση του τελικού το γκολ του Χαρτς έμεινε στην ιστορία ως το «γκολ -φάντασμα», αφού ακόμα και τώρα δεν έχει ξεκαθαριστεί αν η μπάλλα πέρασε την γραμμή της εστίας του Τιλκόφσκι.

Αγγλία – Δ. Γερμανία 4-2 (18′, 101′ και 120′ Χαρστ, 78′ Πίτερς – 12′ Χάλερ, 89′ Βέμπερ) Διαιτητής: Γκ. Ντινστ (Ελβετία) ΑΓΓΛΙΑ (Α. Ράμσεϊ): Μπανκς, Κόεν, Γουίλσον, Στάιλς, Τζ. Τσάρλτον, Μουρ, Μπολ, Μπ. Τσάρλτον, Χαρστ, Πίτερς, Χαντ Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Χ. Σεν): Τιλκόφσκι, Χέτγκες, Σνέλινγκερ, Μπεκενμπάουερ, Σουλτς, Βέμπερ, Χάλερ, Ζέελερ, Χελντ, Εμεριχ, Οβερατ

1970

ΜΕΞΙΚΟ/ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Οι χορηγοί δεν άφησαν χρόνο στον Πελέ να προπονείται, αλλά τελικά πείστηκε να επιστρέψει στην Εθνική Βραζιλίας. Παίζοντας εκπληκτικό ποδόσφαιρο και σημειώνοντας έξι νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια έφτασαν στο τρόπαιο. Την αποκάλεσαν «ομάδα του αιώνα» και μάλλον όχι άδικα, αφού βλέποντας απλά τον τελικό, θα διαπιστώσει κάποιος ότι η Ιταλία ήταν απλά η αντίπαλος.

Βραζιλία – Ιταλία 4-1 (18′ Πελέ, 66′ Γκέρσον, 71′ Ζαϊρζίνιο, 86′ Κάρλος Αλμπέρτο – 37′ Μπονισένια) Διαιτητής: Ρ. Γλόκνερ (Α. Γερμανία) ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Μ. Ζαγκάλο): Φέλιξ, Μπρίτο, Πιάτσα, Κάρλος Αλμπέρτο, Κλοντοάλντο, Ζαϊρζίνιο, Γκέρσον, Τοστάο, Πελέ, Ριβελίνο, Εβεράλντο ΙΤΑΛΙΑ (Φ. Βαλγκαρέζι): Αλμπερτόζι, Μπούργκνιτς, Φακέτι, Τσέρα, Ροσάτο, Μπερτίνι (74′ Τζουλιάνο), Ρίβα, Ντομενγκίνι, Ματσόλα, Ντε Σίστι, Μπονισένια (84′ Ριβέρα)

1974

ΓΕΡΜΑΝΙΑ/ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Στην θέση του Ζιλ Ριμέ περνάει το κύπελλο της FIFA. Φιλοτεχνείται από τον Ιταλό χρυσοχόο Σίλβιο Κατσανίγκα, είναι από χρυσάφι 18 καρατίων, ζυγίζει πέντε κιλά και αναπαριστά γυμνούς αθλητές που κρατούν τα χέρια τους υψωμένα στον ουρανό. Η αξία του τότε 7 εκατ δρχ. Το κράτησε στα χέρια της πρώτη η Δυτική Γερμανία, αφού χρειάστηκε να υποτάξει τον ιπτάμενο Ολλανδό και την παρέα του.

Δ. Γερμανία – Ολλανδία 2-1 (25′ Μπράιτνερ, 43′ Μίλερ – 2′ Νέεσκενς) Διαιτητής: Τ. Τέιλορ (Αγγλία) Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Χ. Σεν) : Μάγιερ, Φογκτς, Μπράιτνερ, Σβάρτσενμπεργκ, Μπεκενμπάουερ, Γκραμπόφσκι, Οβερατ, Μίλερ, Χένες, Μπόνοφ, Χόλτσενμπαϊν ΟΛΛΑΝΔΙΑ (Ρ. Μίχελς): Γιόνγκμπλουντ, Χάαν, Φαν Χάνενγκεμ, Γιάνσεν, Κρολ, Νέεσκενς, Κρόιφ, Ρένσενμπρινκ (46′ Ρ. Φαν ντε Κέρκοφ), Ρεπ, Ρισμπέργκεν (68′ Ντε Γιονγκ), Σουρμπίρ, Βος.

1978

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ/ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Ο Στρατηγός Βιντέλα ακουμπά στο συναίσθημα του υπερήφανου λαού της. «Στο Μουντιάλ θα παίξουμε 25 εκατ Αργεντινοί», είπε καλώντας τον κόσμο να ταχθεί στον μεγάλο σκοπό. Δουλειά μέρα νύχτα, ξεχάστηκε η χούντα και η πείνα. Η Αργεντινή είχε χρεοκοπήσει από εξωτερικό δανεισμό που ξεπερνούσε τα 1,5 δις δραχμές. Οι παίχτες αποζημίωσαν τον λαό τους σηκώνοντας το τρόπαιο στον ουρανό του Μπουένος Αιρες, απέναντι στην Ολλανδία που έφτασε ξανά στον τελικό αλλά δεν τα κατάφερε. 

Αργεντινή – Ολλανδία 3-1 (38′ και 105′ Κέμπες, 116′ Μπερτόνι – 82′ Νανίγκα) Διαιτητής: Σ. Γκονέλα (Ιταλία) ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (Λ. Σ. Μενότι): Φιλιόλ, Αρντίλες (65′ Λαρόσα), Μπερτόνι, Γκαγιέγκο, Γκαλβάν, Κέμπες, Λούκε, Ολγκίν, Ορτίζ (74′ Χούσεμαν), Πασαρέλα, Ταραντίνι. ΟΛΛΑΝΔΙΑ (Ρ. Μίχελς): Γιόνγκμπλουντ, Πόρτβλιτ, Κρολ, Γιάνσεν (72′ Σουρμπίρ), Χάαν, Ρ. Φαν ντε Κέρκοφ, Β. Φαν ντε Κέρκοφ, Ρένσενμπρινκ, Νέεσκενς, Ρεπ (59′ Νανίγκα), Μπραντς

1982

ΙΣΠΑΝΙΑ/ΙΤΑΛΙΑ

Αργά, αθόρυβα και αφού κοίμισε όλα τα φαβορί η Ιταλία έφτασε στη κατάκτηση του τρίτου τροπαίου, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Βραζιλίας. Μία παγκόσμια πρωταθλήτρια που δεν είχαν πιστέψει οι φίλοι της, οι Ιταλοί δημοσιογράφοι, ακόμα ίσως και οι ίδιοι οι παίχτες της, έφτασε στον τίτλο αφήνοντας εκτός Βραζιλία και Αργεντινή και υποτάσσοντας στον τελικό την Δυτική Γερμανία.

Ιταλία – Δ. Γερμανία 3-1 ( 57′ Ρόσι, 69′ Ταρντέλι, 81′ Αλτομπέλι – 83′ Μπράιτνερ) Διαιτητής: Α. Κοέλιο (Βραζιλία) ΙΤΑΛΙΑ (Ε. Μπεαρζότ): Τζοφ, Μπέργκομι, Καμπρίνι, Κολοβάτι, Τζεντίλε, Σιρέα, Οριάλι, Ταρντέλι, Κόντι, Γκρατσιάνι (7′ Αλτομπέλι, 89′ Καούζιο), Ρόσι Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Γ. Ντέρβαλ): Σουμάχερ, Μπρίγκελ, Μπράιτνερ, Κ.Χ. Φέρστερ, Μπ. Φέρστερ, Ντρέμλερ (62′ Χρούμπες), Λιτμπάρσκι, Φίσερ, Ρουμενίγκε (70′ Μίλερ), Στίλικε, Καλτς.

1986

ΜΕΞΙΚΟ/ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Είναι το Μουντιάλ του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Ποτέ πριν στο παρελθόν ένα Μουντιάλ, δεν ταυτίστηκε απόλυτα με ένα παίχτη. Όχι όμως άδικα, αφού ήταν εκείνος που οδήγησε μία χώρα στην ευτυχία. Εγινε και παρέμεινε σύμβολο. Δίχως άλλο ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής που πάτησε το πόδι του στον πλανήτη γη.

Αργεντινή – Δ. Γερμανία 3-2 (23′ Μπράουν, 55′ Βαλντάνο, 83′ Μπουρουσάγκα – 74′ Ρουμενίγκε, 80′ Φέλερ) Διαιτητής: Ρ. Α. Φίλιο (Βραζιλία) ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Πουμπίδο, Μπατίστα, Κουτσιούφο, Ενρίκε, Τζούστι, Ολαρτικοετσέα, Ρουγκέρι, Μπράουν, Μαραντόνα, Βαλντάνο, Μπουρουσάγκα (90′ Τρομπιάνι) Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Σουμάχερ, Μπρίγκελ, Μπρέμε, Κ.Χ. Φέρστερ, Εντερ, Ματέους, Μάγκατ (62′ Χένες), Μπέρτχολντ, Γιάκομπς, Κ. Αλοφς (46′ Φέλερ), Ρουμενίνγκε

1990

ΙΤΑΛΙΑ/ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Μετά δύο συνεχής αποτυχημένους τελικούς επιτέλους η Δυτική Γερμανία έφτασε στο τρόπαιο. Εστω και από τα ένδεκα βήματα ο Μπρέμε με ένα αμφισβητούμενο πέναλτι έκανε τον Ντιέγκο να κλάψει. Μία διοργάνωση που συνεχίστηκε στις αίθουσες των ιταλικών δικαστηρίων. Κερδοσκοπίες, πολιτικοί και φουσκωμένοι προυπολογισμοί για μία διοργάνωση που οι Ιταλοί πλήρωναν για πολλά χρόνια . Κι αυτό χωρίς να κερδίσουν το τρόπαιο, αφού ο Μαραντόνα τους πέταξε έξω στα ημιτελικά.

Γερμανία – Αργεντινή 1-0 (85′ Μπρέμε) Κόκκινες: 65′ Μονζόν, 87′ Ντεζότι. Διαιτητής: Ε. Κ. Μέντεζ (Μεξικό) ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Φ. Μπεκενμπάουερ): Ιλγκνερ, Μπρέμε, Κόλερ, Αουγκεντάλερ, Μπούχβαλντ, Λιτμπάρσκι, Χέσλερ, Ματέους, Μπέρτχολντ, Φέλερ, Κλίνσμαν. ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (Κ. Μπιλάρδο): Γκοϊκοτσέα, Μπασουάλδο, Μουρουσάγκα, Ντεζότι, Μαραντόνα, Λορέντσο, Σενσίνι, Σερισουέλα, Ρουγκέρι, Μονζόν, Τρόλιο.

1994

ΗΠΑ/ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Η Βραζιλία έφτασε για τέταρτη φορά στην ιστορία της στον παγκόσμιο θρόνο. Είναι το Μουντιάλ που βάφεται για πρώτη φορά με ελληνικά χρώματα. Φιλοξενείται σε μία χώρα που σχεδόν αγνοούσε το ποδόσφαιρο, οι αγώνες διεξάγονταν κάτω από ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες. Είναι το τελευταίο Μουντιάλ του Μαραντόνα που αποκλείεται και τιμωρείται για χρήση κοκαίνης. Είναι όμως και το Μουντιάλ που πλήρωσε με την ζωή του ένα αυτογκολ ο Κολομβιανός Αντρές Εσκομπάρ. Οι νικητές Βραζιλιάνοι αφιέρωσαν τον τίτλο στον συμπατριώτη τους αδικοχαμένο πιλότο της F.1 Αιρτον Σένα.

Βραζιλια – Ιταλία 0-0 (3-2 πεν.) Διαιτητής: Σ. Πουλ (Ουγγαρία) ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Κ. Α. Παρέιρα): Ταφαρέλ, Ζορζίνιο (21′ Καφού), Μάουρο Σίλβα, Μπράνκο, Ντούνγκα, Ζίνιο (106′ Βιόλα), Αλνταϊρ, Μάρσιο Σάντος, Μαζίνιο, Μπεμπέτο, Ρομάριο ΙΤΑΛΙΑ (Α. Σάκι): Παλιούκα, Μπεναρίβο, Μαλντίνι, Μπαρέζι, Μούσι (35′ Απολόνι), Αλμπερτίνι, Ντ. Μπάτζιο (95′ Εβάνι), Ρ. Μπάτζιο, Μπέρτι, Ντοναντόνι, Μασάρο.

1998

ΓΑΛΛΙΑ/ΓΑΛΛΙΑ 

Χρειάστηκε να περάσουν είκοσι χρόνια για να πανηγυρίσει το τρόπαιο η διοργανώτρια χώρα. Ότι δεν είχε καταφέρει ο Πλατινί, το μπόρεσε ο Ζιντάν και η παρέα του. Η Γαλλία για πρώτη φορά στην ιστορία της παγκόσμια πρωταθλήτρια, παρουσιάζοντας μία γενιά ταλέντων, μία γενιά νικητών. Θα μπορούσε να είναι θετικά το Μουντιάλ του Ρονάλντο, αλλά τελικά ήταν μάλλον αρνητικά. Χτυπημένος έντονα από στρες τις παραμονές του τελικού παραλίγο να χάσει το μεγάλο παιχνίδι. Η πρώτη σύνθεση τον είχε στον πάγκο, η δεύτερη στην ενδεκάδα. Ετσι κι αλλιώς ήταν απλά παρών, μία συμμετοχή που πολλοί λένε ότι υπαγορεύτηκε από την NIKE. Ηταν πάντως η πρώτη φορά που μία φιναλίστ δεν βγήκε για προθέρμανση πριν την σέντρα. 

Γαλλία-Βραζιλία 3-0 (27′ και 46′ Ζιντάν, 90′ Πετί) Διαιτητής: Σ. Μπελκόλα (Μαρόκο) ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Μ. Ζαγκάλο): Ταφαρέλ, Καφού, Αλνταϊρ, Τζούνιορ Μπαϊάνο, Σέζαρ Σαμπάιο (75′ Εντμούντο), Ρομπέρτο Κάρλος, Ντούνγκα, Ρονάλντο, Ριβάλντο, Λεονάρντο (45′ Ντένιλσον), Μπαμπέτο. ΓΑΛΛΙΑ (Ε. Ζακέ): Μπαρτέζ, Λιζαραζού, Ντεσαγί, Ντεσάμπ, Τιράμ, Λεμπέφ, Ντζορκαέφ (75′ Βιεϊρά), Καρεμπέ (57′ Μπογκοσιάν), Ζιντάν, Πετί, Γκιβάρς (66′ Ντουγκαρί) 

2002

ΙΑΠΩΝΙΑ-ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ/ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Για πρώτη φορά στην ιστορία το Παγκόσμιο Κύπελλο οργανώθηκε από δύο χώρες, δίνοντας έτσι επίσης για πρώτη φορά σε τρεις ομάδες (Νότια Κορέα και Ιαπωνία ως συνδιοργανωτές και η κάτοχος Γαλλία) αυτόματα θέσεις στη διοργάνωση. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που έγινε εκτός της Ευρώπης και της Αμερικής.

Γερμανία-Βραζιλία 0-2 (66΄,78΄Ρονάλντο)

Διαιτητής: Π.Κολίνα (Ιταλία)

Βραζιλία (Σκολάρι): Μάρκος, Καφού, Λούσιο, Ρόκε Τζούνιορ, Εντμίλσον, Ρομπέρτο Κάρλος, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Ριβάλντο, Ρονάλντο (90′ Ντενίλσον), Ροναλντίνιο (85′ Ζουνίνιο), Κλέμπερσον

Γερμανία (Φέλερ): Καν, Λίνκε, Ράμελοφ, Νόιβιλ, Χάμαν, Κλόζε (74’Μπίρχοφ), Γέρεμις (77’Ασαμόα), Μπόντε (84΄Τσίγκε), Σνάιντερ, Μέτσελντερ, Φρινγκς 

2006

ΓΕΡΜΑΝΙΑ/ΙΤΑΛΙΑ

Ένα Μουντιάλ που οι φίλαθλοι θα θυμούνται για την αποβολή του Ζινεντίν Ζιντάν στον τελικό, όπου οι Ιταλοί κέρδισαν στα πέναλτι τους Γάλλους. Μία κόκκινη κάρτα, ως αποτέλεσμα της…επίθεσης με το κεφάλι του διάσημου Γάλλου στον Ιταλό αμυντικό Μάρκο Ματεράτσι

Ιταλία-Γαλλία 1-1 (17΄Ματεράτσι-7΄πέναλτι Ζιντάν) 5-3 στα πέναλτι

Διαιτητής: Ορ. Ελισόνδο (Αργεντινή)

Κόκκινες: Ζιντάν (110΄)

Ιταλία (Λίπι): Μπουφόν, Τζαμπρότα, Ματεράτσι, Καναβάρο, Γκρόσο, Περότα (61΄Ντε Ρόσι), Πίρλο, Γκατούζο, Καμορανέζ (86΄Ντελ Πιέρο)ι, Τότ (61΄Ιακουίντα)ι, Τόνι 

Γαλλία (Ντομενέκ): Μπαρτέζ, Σανιόλ, Τουράμ, Γκαλάς, Αμπιντάλ, Βιεϊρά ( 56΄Αλού Ντιαρά), Μακελελέ, Ριμπερί (100΄Τρεζεγκέ), Ζιντάν, Μαλουντά, Ανρί (107΄Βιλτόρ)

2010

ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ/ΙΣΠΑΝΙΑ

Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2010 διοργανώθηκε στη Νότια Αφρική. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που μια χώρα της Αφρικανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου διοργάνωσε Μουντιάλ, ενώ για πρώτη φορά στην ιστορία επίσης, τον τίτλο κατέκτησε η εθνική Ισπανίας νικώντας στην παράταση την Ολλανδία, σε έναν… ευρωπαϊκό τελικό. Ενας τίτλος που έφτασε για τους Ισπανούς μετά την κατάκτηση του Euro 2008.Οι Ολλανδοί έχασαν και τον τρίτο τελικό που συμμετείχαν, έπειτα από αυτούς του 1974 και του 1978, όταν και έχασαν από τους διοργανωτές, Γερμανούς και Αργεντινούς, αντίστοιχα.

Ολλανδία-Ισπανία 0-1 στην παράταση (116΄Ινιέστα)

Διαιτητής: Χ. Γουέμπ (Αγγλία)

Κόκκινες:Χέιτιγκα (109΄)

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: (Φαν Μάαρβικ) Στεκέλενμπουργκ, Φαν ντερ Βίελ, Ματάισεν, Χέιτινγκα, Φαν Μπρόνκχορστ (105′ Μπράαφχαϊντ), Φαν Μπόμελ, Ντε Γιονγκ (99′ Φαν ντερ Φάαρτ), Σνάιντερ, Ρόμπεν, Κάιτ (71′ Έλια), Φαν Πέρσι.

ΙΣΠΑΝΙΑ: (Ντελ Μπόσκε) Κασίγιας, Σέρχιο Ράμος, Πουγιόλ, Πικέ, Καπντεβίλα, Μπούσκετς, Τσάμπι Αλόνσο (87′ Φάμπρεγκας), Τσάβι, Ινιέστα, Πέδρο (60′ Χεσούς Νάβας), Βίγια (106′ Τόρες).

2014

ΒΡΑΖΙΛΙΑ/ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ηταν το 20ό Παγκόσμιο Κύπελλο, με νικήτρια την εθνική Γερμανίας για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Ήταν η δεύτερη φορά που η Βραζιλία φιλοξενούσε το Μουντιάλ, έπειτα από το 1950 και η πρώτη στη Νότια Αμερική, για πρώτη φορά μετά από την ανάληψή του από την Αργεντινή το 1978.

Για πρώτη φορά σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία γραμμής τέρματος.

Γερμανία-Αργεντινή 1-0 στην παράταση (113΄ Γκέτσε)

Διαιτητής: Ν. Ριτσόλι (Ιταλία)

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: (Λεβ) Νόιερ, Λαμ, Τζερόμ Μπόατενγκ, Χούμελς, Χέβεντες, Κράμερ (31′ Σέρλε), Σβάινσταϊγκερ, Κρόος, Τόμας Μίλερ, Μεσούτ Εζίλ (120′ Μέρτεζακερ), Κλόζε (88′ Γκέτσε).

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: (Σαμπέγια) Ρομέρο, Σαμπαλέτα, Ντεμιτσέλις, Γκαράι, Ρόχο, Μαστσεράνο, Λούκας Μπίγλια, Ένσο Πέρες (86′ Γκάγκο), Μέσι, Λαβέτσι (46′ Αγουέρο), Ιγκουαΐν (78′ Παλάσιο).

Λεξιλογώντας τον Πρόεδρο

Γράφει η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα

Το γλωσσάρι του ThePresident

Ένας Πρόεδρος και μάλιστα ο Πρόεδρος δεν μπορεί να μη μιλήσει για τον πρόεδρο.

Λέξη πολύ παλιά της εποχής του Πινδάρου (522 π.Χ. – 437 π.Χ.), του χορικού και λυρικού ποιητή, από τις Κυνός Κεφαλές της Βοιωτίας, που έγραψε τραγούδια προς τιμήν των νικητών των διαφόρων αγώνων. Κατά τον Πίνδαρο, ήταν εκείνος που κάθεται στην πρώτη σειρά, στην πρώτη θέση, μια που τα συνθετικά της, η πρόθεση πρό – και η ἕδρα αυτό αποδεικνύουν.

Σήμερα ο πρόεδρος κάθεται στην πρώτη θέση, γιατί προΐσταται, προεδρεύει σε συνεδριάσεις, συμβούλια, επιτροπές, είναι με άλλα λόγια φορέας εξουσίας και ανώτερος ιεραρχικά από τους άλλους. Έτσι έχουμε Πρόεδρο της Βουλής, του Δικαστηρίου, του συνδικάτου των οδηγών ταξί κ.ά.

Ο Πρόεδρος, ωστόσο, μπορεί να είναι αρχηγός της εκτελεστικής ή νομοθετικής εξουσίας. Ενδέχεται εκτός από πρόεδρος να είναι και προεδρίνα, που έχει πάρει το προεδρικό χρίσμα. Κάποιοι μάλιστα την αποκαλούν η πρόεδρος, ή κυρία πρόεδρος, προσφώνηση που ακούμε κυρίως στα δικαστήρια.

Πρόεδροι υπάρχουν λογιών – λογιών. Από προέδρους μαθητικών κοινοτήτων ή κοινοτήτων χωριών μέχρι και ανώτατους άρχοντες, όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Εδώ στην Ελλάδα, βέβαια, ο τίτλος δίνεται σε καθέναν που είχε κάποτε αυτή τη θέση. Αν ήσουν μια φορά πρόεδρος, μένεις για πάντα πρόεδρος. Πρόεδρε, σε αποκαλούν οι φίλοι σου χαϊδευτικά, γιατί το προεδριλίκι σε ακολουθεί εσαεί. Μάλιστα αυτό το προεδριλίκι έχει πάρει την τουρκική κατάληξη -lık, που συνοδεύει εξάλλου ένα πλήθος λέξεων της ελληνικής γλώσσας (αρχηγιλίκι, υπουργιλίκι).

Στον πρόεδρο του πρέπει ένα προεδρείο.

Ένας Πρόεδρος μπορεί να αλλάξει τον τύπο του πολιτεύματος να κάνει μια δημοκρατία – έστω και κατ’ όνομα δημοκρατία – προεδρική ή προεδρευομένη.

Κάποτε είχαμε και Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως ή με ένα ελαφρύ στραμπούληγμα της γλώσσας Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης.

Λίγο προεδρολεξιλογία από την αρχαιότητα: Ὁ τῆς μαντείας πρόεδρος στα αρχαία κείμενά μας ήταν ο αετός που το πέταγμά του καθόριζε αν κάποιος οιωνός ήταν θετικός ή αρνητικός. Οι πρυτάνεις στην αθηναϊκή εκκλησία του δήμου καλούνταν κι εκείνοι πρόεδροι, ενώ στα πρώτα χριστιανικά χρόνια πρόεδρος ονομαζόταν ο επίσκοπος.

Ο κλητική προσφώνηση «πρόεδρε» λέγεται σε πολλές περιστάσεις της καθημερινής μας ζωής:

«Πρόεδρε, καθάρισες πάλι,» για έναν καλό μάγειρα.

«Πρόεδρε, είσαι άρχοντας» για εκείνον που είναι καλοπερασάκιας και του αρέσει η καλή ζωή.

Ο κατάλογος είναι μακρύς, γιατί ο Νεοέλληνας αγαπάει τις φιλοφρονήσεις και τις τιμητικές επικλήσεις, τα προεδριλίκια, τους προέδρους, τις προεδρίνες και όλα τα συναφή.

Ένα ξενοδοχείο σας πληρώνει για να κολλήσετε γρίπη. Θα μένατε;

Θα μένατε σε ένα ξενοδοχείο όπου δεν θα πληρώνετε, αλλά θα σας πληρώνουν και μάλιστα πολύ ικανοποιητικά; Αν δεν πιστεύετε την τύχη σας, λάβετε υπόψη σας ότι υπάρχει μια λεπτομέρεια: μάλλον θα κολλήσετε γρίπη.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σεντ Λούις στις ΗΠΑ, οι οποίοι προσπαθούν να αναπτύξουν ένα καλύτερο αντιγριπικό εμβόλιο, δημιούργησαν το λεγόμενο «Ξενοδοχείο Γρίπη» (πιο επιστημονικά «Ερευνητική Μονάδα Μακράς Παραμονής»). Σε αυτό προσκαλούνται εθελοντές να διαμείνουν, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα εκτεθούν σε ιούς της γρίπης και πιθανότατα θα κολλήσουν. Όταν φύγουν, θα αμειφθούν με 3.500 δολάρια για τον κόπο τους.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια κλινική δοκιμή, καθώς οι εθελοντές θα κάνουν είτε ένα κανονικό αντιγριπικό εμβόλιο, είτε ένα ένα εικονικό (πλασίμπο) και μετά θα εκτεθούν σε κάποιο στέλεχος της γρίπης. Θα παραμείνουν σε καραντίνα επί περίπου δέκα μέρες στο «ξενοδοχείο» και θα παρακολουθηθούν για τις αντιδράσεις του οργανισμού τους. Στο διάστημα αυτό απαγορεύεται να επιστρέψουν στα σπίτια τους, εκτός και κάποιος δεν αρρωστήσει καθόλου, οπότε μπορεί να φύγει νωρίτερα.

Οι επιστήμονες θέλουν να μελετήσουν πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά «δουλεύουν» τα εμβόλια και, με τον πρωτότυπο αυτό τρόπο, θα πάρουν τις πληροφορίες αυτές πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αν έκαναν μια κανονική κλινική μελέτη.  Η ελπίδα τους είναι να αναπτύξουν επιτέλους ένα καθολικό αντιγριπικό εμβόλιο για πολλά στελέχη του ιού.

Αρνητικό ρεκόρ στις μεταμοσχεύσεις ανά την Ελλάδα το 1ο εξάμηνο του 2018

Αρνητικό ρεκόρ καταγράφεται κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018 ώς προς τις μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα, καθώς αυτές δεν ξεπέρασαν τις 40, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η τάση δραματικής μείωσης του αριθμού τους, που παρατηρείται συνολικά την τελευταία δεκαετία, όπως προκύπτει από ανακοίνωση της Κοσμητείας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ. Παρότι τα οφέλη για την ποιότητα ζωής των ασθενών είναι μεγάλα και παρά τους σημαντικούς οικονομικούς πόρους, που θα εξοικονομούνταν για την υγεία αν οι μεταμοσχεύσεις ήταν περισσότερες, αυτές  ακολουθούν σταθερά καθοδική πορεία. Ενδεικτικό είναι ότι από τους 11.000 νεφροπαθείς στην Ελλάδα είναι ενταγμένοι στη λίστα για μεταμόσχευση μόνο οι 1.300, όπως προκύπτει από την ίδια ανακοίνωση.

Με αφορμή τη δραματική πτώση του αριθμού των μεταμοσχεύσεων, η Κοσμητεία της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ ανέλαβε πρωτοβουλία, στο πλαίσιο της οποίας  αύριο Τρίτη θα πραγματοποιηθεί, για πρώτη φορά, συνάντηση εργασίας για το θέμα με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. «Στόχος της συνάντησης εργασίας για τις μεταμοσχεύσεις και τον θεσμό της δωρεάς ιστών και οργάνων είναι ο συντονισμός δραστηριοτήτων για την αύξηση του αριθμού των μεταμοσχεύσεων στη Βόρεια Ελλάδα, με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη» αναφέρει ο κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, καθηγητής Θεόδωρος Ι. Δαρδαβέσης.

Στη συνάντηση θα συμμετάσχουν διοικητές Νοσοκομείων, στελέχη φορέων και δημόσιων υπηρεσιών, όλοι οι αρμόδιοι καθηγητές του Τμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, διευθυντές κλινικών και εργαστηρίων του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), διευθυντές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.), πρόεδροι τμημάτων της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ και εκπρόσωποι επιστημονικών φοιτητικών οργανώσεων.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στη συνάντηση θα συζητηθεί -μεταξύ άλλων- γιατί μεγάλα νοσοκομεία με Μονάδες Εντατικής Θεραπείας όπως είναι το ΚΑΤ Αθηνών έχουν μηδενική προσφορά δωρητών οργάνων, αλλά και για ποιο λόγο το Υπουργείο Υγείας ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας του Κέντρου Μεταμόσχευσης Καρδιάς του Γ.Ν.Θ. “Παπανικολάου” πριν από λίγους μήνες.

‘Οπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, τα οικονομικά οφέλη που προκύπτουν από τις μεταμοσχεύσεις είναι εντυπωσιακά, πόσο μάλλον αν λάβει κάποιος υπόψιν ότι μεγάλο μέρος του ετήσιου συνολικού προϋπολογισμού για την υγεία αφορά στους νεφροπαθείς. Ενδεικτικά, σύμφωνα με την ανακοίνωση, το ετήσιο κόστος αιμοκάθαρσης (τεχνητό νεφρό) υπολογίζεται στα 50.000-60.000 ευρώ, ενώ το ετήσιο κόστος ενός μεταμοσχευμένου νεφρού μετά το πρώτο έτος «πέφτει» εντυπωσιακά στα 10.000-20.000 ευρώ. “Συνεπώς, εκτός από την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ασθενών οι μεταμοσχεύσεις μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην εξοικονόμηση σημαντικών πόρων που δαπανώνται σήμερα για την υγεία” υπογραμμίζεται.

Η Θεσσαλονίκη, με επίκεντρο το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ και γενικότερα την ιατρική κοινότητα της πόλης, θεωρείται -σύμφωνα με την ανακοίνωση- η κοιτίδα των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα και συνεχίζει να παραμένει στην πρωτοπορία μέχρι σήμερα. “Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι τέσσερις στις πέντε μεταμοσχεύσεις πραγματοποιούνται στη Θεσσαλονίκη” τονίζεται.

“Οι καθηγητές Ιατρικής του ΑΠΘ, Κ. Τούντας, Δ. Λαζαρίδης, Δ. Βαλτής, Α. Αντωνιάδης, Π. Σπύρου και Λ. Μανωλίδης, πλαισιωμένοι από εξαίρετους συνεργάτες, πραγματοποίησαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα μεταμόσχευση νεφρών από πτωματικό και από ζώντα δότη, μεταμόσχευση ήπατος, μεταμόσχευση καρδιάς-πνευμόνων και μεταμοσχεύσεις ακουστικών οσταρίων. Ο διευθυντής του ΕΣΥ Α. Φάσσας και οι συνεργάτες του είναι πρωτοπόροι της μεταμόσχευσης του μυελού των οστών, ο καθηγητής Π. Κώνστας ίδρυσε την πρώτη στην Ελλάδα Τράπεζα Οφθαλμών, δίνοντας ώθηση στις μεταμοσχεύσεις του κερατοειδούς χιτώνα, ενώ ο διευθυντής του ΕΣΥ, Ζ. Πολυμενίδης, θεμελίωσε το πεδίο της ιστοσυμβατότητας, που αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση της μεταμόσχευσης” καταλήγει η ανακοίνωση

Έιμι Άνταμς vs equal pay

Δεν ήθελε να φανεί «αχάριστη». Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο όλον αυτόν τον καιρό η Έιμι Άνταμς δεν μιλά για τη διαφορά μισθών ανδρών-γυναικών στο Χόλιγουντ. Παρότι βρέθηκε στο επίκεντρο δίνης συζητήσεων για διακρίσεις φύλου στη βιομηχανία του θεάματος πολύ πριν εμφανιστούν τα κινήματα #MeToo και Time’s Up.

«Αχάριστη» απέναντι σε ποιον, όμως; Η απάντηση της σταρ του «Nocturnal Animals» έχει ενδιαφέρον, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

Το 2014, μετά από χακάρισμα χιλιάδων διευθύνσεων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη Sony, αποκαλύφθηκε ότι τόσο η Έιμι όσο και η συμπρωταγωνίστριά της στο «American Hustle» Τζένιφερ Λόρενς αμείφτηκαν με σημαντικά μικρότερα ποσά από ό,τι οι Μπράντλεϊ Κούπερ και Κρίστιαν Μπέιλ. Η Λόρενς δεν κράτησε το στόμα της κλειστό, η Έιμι δίσταζε να σχολιάσει.

Αποκάλυψε το γιατί, σε συνέντευξη που έδωσε προσφάτως στην εφημερίδα «The Daily Telegraph»: «Ο κάθε ένας ήθελε να μιλήσω για το πώς αισθάνθηκα γι’ αυτό, αλλά εγώ θέλω ν’ αγωνιστώ για τους ανθρώπους που είναι εκτός της δικής μας βιομηχανίας. Άρα, το να βγω και να φανώ αχάριστη για το πόσα πληρώνομαι ως ηθοποιός, απλά δεν ήταν σωστό» δήλωσε ο Έιμι

Σίγουρη έχει την Προεδρία ο Άλεκ Μπάλντγουιν

Ο Άλεκ Μπάλντγουιν δεν είναι ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, αλλά τον υποδύεται στην τηλεόραση.

Τώρα ο Αμερικανός ηθοποιός, Άλεκ Μπάλντγουιν εμφανίστηκε βέβαιος ότι θα νικούσε, αν έθετε υποψηφιότητα για την προεδρία των ΗΠΑ στις εκλογές του 2020.

Ο ηθοποιός υποδύεται συχνά τον πρόεδρο των ΗΠΑ, από την έναρξη της εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2016 στο τηλεοπτικό σόου «Saturday Night Live».

«Αν υπέβαλα υποψηφιότητα για πρόεδρος, θα κέρδιζα, με τα χέρια κάτω» δήλωσε ο ηθοποιός στην εκπομπή «The Howard Stern Show» του SiriusXM. «Θα ήταν η πιο αστεία, πιο συναρπαστική και πιο τρελή εκστρατεία» ανέφερε.

«Θα κέρδιζα οπωσδήποτε. 1000% θα κέρδιζα» τόνισε.

«Αν είσαι η ελπίδα του Δημοκρατικού Κόμματος…” σχολίασε ο Χάουαρντ Στερν.

«Δεν είμαι» τον διέκοψε ο ηθοποιός.

«Αναφέρομαι σε αυτό (την υποψηφιότητα) επειδή οι άνθρωποι πραγματικά δεν γνωρίζουν ποιος θα έρθει αντιμέτωπος με τον Τραμπ. Θέλω να πω, ελπίζω να έρθει κάποιος θαυμάσιος… Υπάρχουν τόσα πράγματα που πρέπει να κάνει αυτή η χώρα που είναι τόσο προφανή».

«Το κλειδί για τη νίκη», δήλωσε ο Άλεκ, «θα ήταν λιγότερη συζήτηση για τον Τραμπ και περισσότερη για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι, όπως η σταθεροποίηση της οικονομίας, η προστασία του περιβάλλοντος και η διαγραφή των σπουδαστικών δανείων».

Φυσάει…Βοριάς

Γράφει ο Γιάννης Χρηστάκος
Στις 10 Ιουλίου του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από την Βουλή εξουσιοδότηση για να διαπραγματευτεί, μαζί με το νέο τότε υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, τους τελικούς όρους της συμφωνίας με τους δανειστές. Για να καταλήξει στο περιβόητο τρίτο μνημόνιο μετά τα ξενύχτια, δύο ημέρες αργότερα στις Βρυξέλλες.
Ηταν οι μέρες που τον βασάνιζαν οι αυταπάτες.
Είχε προηγηθεί το δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου με το παραπλανητικό ερώτημα και το βροντερό όχι που απέσπασε πετώντας το κι αυτό το ίδιο βράδυ στις καλένδες. Τότε, ο πρωθυπουργός προφανώς εκτιμούσε ότι έπρεπε να έχει την απαραίτητη νομιμοποίηση για να διαπραγματευτεί τους όρους αυτής της συμφωνίας.
Η οποία δεν υπήρχε καν. Και θα την είχε όταν θα τελείωνε την διαπραγμάτευση. Δηλαδή, κατέφυγε στο ναό της Δημοκρατίας για να πάρει έγκριση για μία συμφωνία που δεν υπήρχε.
Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας εκτιμά τώρα ότι ως πρωθυπουργός μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά έχουν ως κυβέρνηση την απαιτούμενη εκ του Συντάγματος εξουσία να υπογράφουν διεθνείς συμφωνίες. Και τις οποίες δεν δικαιούται να εγκρίνει η Βουλή εφόσον σε αυτές περιγράφεται ένας οδικός χάρτης με τους γείτονές μας της ΠΓΔΜ να πρέπει να εγκρίνουν, να κάνουν δημοψήφισμα και να αλλάξουν το Σύνταγμά τους.
Ωστόσο, το κείμενο αυτό από την στιγμή που έχει τις υπογραφές των δύο υπουργών Εξωτερικών και τελεί υπό την ομπρέλα του ΟΗΕ παράγει αποτέλεσμα. Ακόμα και αν δεν περάσει τώρα η συμφωνία από την ΠΓΔΜ οι νέες διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να ξεκινήσουν από άλλο σημείο πέραν της συμφωνίας για την «Βόρεια Μακεδονία». Και δεν είναι κάτι προσωρινό όπως η προηγούμενη ενδιάμεση συμφωνία.
Επίσης δεν έχει καμία σχέση με τις διαπραγματεύσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
 

Τα ψάρια

Είμαι εγγονή, κόρη κι αδερφή ψαράδων. Το χαρτζιλίκι μου σαν παιδί το κέρδιζα ξεμπλέκοντας σκορπινάκια από τα δίχτυα, ξεμπερδεύοντας τις πετονιές στα παραγάδια, καθαρίζοντας κιλά γαρίδας για δόλωμα. Έχω φάει ό,τι έχει βγει από τη θάλασσα. Από μωρό. «Τι τσάρι είναι ατό, μπαμπά;» ρωτούσα. «Ψαρόψαρο, αγάπη μου» μου έλεγε. «Έλα γιε μπαμπά!», έλεγα εγώ. «Ψαρόψαρο, σου λέω. Πρώτα θα μάθεις να τα αγαπάς χωρίς να τα ξεχωρίζεις. Μετά θα μάθεις να τα ξεχωρίζεις».  Και μου έμαθε να τα αγαπάω. Να τα τιμώ και να τα σέβομαι. Να τα ξεχωρίζω. Να τα μαγειρεύω. Αυτά μου τα έμαθε ο πατέρας μου. Να τα πιάνω, να τα καθαρίζω, να τα γδέρνω, να τα φιλετάρω, να καταλαβαίνω τη νοστιμιά τους από το άγγιγμα, να τα συντηρώ και να τα διαχερίζομαι μου τα έμαθε ο αδερφός μου. Πέρασα δυο χειμώνες στο ψαράδικο του, μαθητεία κανονική. Ταμείο έκανα, στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα, όμως, έκατσα πλάι του να βλέπω για να μάθω. Ήταν μεγάλο ταξίδι για μένα η μαθητεία πλάι στον μικρό μου αδερφό. Τον εθαύμασα πολύ, τον σεβάστηκα περισσότερο, τον παραδέχτηκα άνευ όρων.

Τα έκανα όλα αυτά, γιατί στα νησιά θέλω να μαγειρεύω θάλασσα. Κι ας αγαπώ πολύ να τρώω κρέας. Κι ας το μαγειρεύω νόστιμα πολύ. Δε θέλω αυτή τη σάρκα στα τηγάνια και στις κατσαρόλες μου στη σεζόν. Δε μου πάει το κοκκινιστό πλάι στο κύμα. Κι όλα τα εστιατόρια που δούλεψα, εκτός του πρώτου, που ήταν μέσα στα σοκάκια της Πάρου, έβλεπαν θάλασσα από το παράθυρο της κουζίνας. Σε κάθε νησί, όταν πρωτοπήγαινα, και με πηγαίναν οι εστιάτορες στους ψαράδες του, γινόμουν  πρόβλημα για αυτούς. Γιατί ήξερα. Γιατί απαιτούσα. Γιατί γκρίνιαζα και φώναζα και έβριζα. Και στο τέλος είτε τους άλλαζα και πήγαινα στον επόμενο,  είτε εμάθαιναν και μου έκαμαν τα κέφια.

Η δικιά μου ώρα στην κουζίνα είναι η ώρα των ψαριών. Ο διαλογισμός μου, η γείωση μου, η ηρεμία μου είναι η περιποίηση τους. Κάθε που πιάνω τον ξιφία για να τον γδάρω και να τον κόψω για το σουβλάκι που κάνω, νιώθω πιο κόρη του πατέρα μου. Νιώθω τα χέρια του στα χέρια μου. Κάθε που πάω στον ψαρά μου να φιλετάρουμε παρέα έναν ολόκληρο τόνο, νιώθω πιο αδερφή του αδερφού μου. Νιώθω την αγάπη του για τα ψάρια στην καρδιά μου. Κάθε που καθαρίζω ένα φρέσκο, ντόπιο χταπόδι και φτάνω στον λολό, τρέχουν τα σάλια μου γιατί τον σκέφτομαι να σπάει στο τηγάνι και να μελώνει τα ψιλοκομμένα πλοκάμια του. Βάζω τον ζωντανό αστακό στο καυτό το λάδι και μέσα μου κλαίω και ζητώ συγχώρεση και ταυτόχρονα πεταρίζει η καρδιά μου για τη νοστιμιά που θα προσφέρει.  Και μετά γελώ με την υποκρισία μου, γιατί ποτέ δε σκέφθομαι το ίδιο για τα εκατοντάδες κιλά μυδιών που αχνίζω ζωντανά. Τι σου κάνει το πρόσωπο, ε; Κακοκαρδίζω τον ψήστη μας που δεν τον αφήνω να αλατίσει τα ψάρια πριν τα βάλει στα κάρβουνα, γιατί σκέφθομαι εκείνους τους γνήσιους ψαροφάγους που δε θέλουν παρά την κρουστή σάρκα καθαρή, χωρίς λαδολέμονα, αλάτια και φτιασίδια.  Μαγειρεύω το σαγανάκι με γαρίδες του πατέρα μου. Χωρίς  τομάτα. Μόνο με λάδι, λεμόνι, φέτα και μπόλικο φρέσκο, μαύρο πιπέρι. Πάντα φαίνεται παράξενο αυτό στους εστιάτορες. Μετά το τρώνε, ζητούν κι άλλο ψωμί, και το βάζουν στην κάρτα. Προτιμώ τα ταπεινά, εποχιακά ψαράκια, από τα τρίκιλα συναγρίδια και τις  λαχταριστές τσιπούρες του κιλού. Λατρεύω να κάνω ψαρόσουπες και στο τελείωμα να βάζω όστρακα και καραβίδες. Ευχαριστιέμαι τον παιδεμό του αλέσματος κάμποσης απο την σάρκα μαζί με τα λαχανικά. Καθαρίζει το μυαλό μου ενώ περνώ λίγο λίγο το ζουμί από το ψιλό σουρωτήρι για να είμαι σίγουρη πως κόκκαλο δε θα αγγίξει γλώσσα, λέπι δε θα ταράξει την βελούδινη υφή της.

Θα μπορούσα να κάνω τα μισά από αυτά. Να τα δείξω στα κορίτσια μου και να τα κάνουν εκείνες. Και να σου πω και την αλήθεια, είμαι σίγουρη πως θα τα κάνουν καλύτερα από μένα, γιατί είναι άξιες, μαθαίνουν γρήγορα και νοιάζονται κιόλας. Όμως δε θέλω. Θα με ακούσεις να λέω τακτικά «πάω να κόψω το γαμωξιφαράκι» και ίσως νομίσεις πως το βαριέμαι. Όχι. Το λέω χαΙδευτικά. Κι όταν, μια στο τόσο, έρχεται ολόκληρος, με το κεφάλι και τη μύτη, θα με ακούσεις να μιρλάω που δε μου το έκοψε. Αν μείνεις όμως λίγο στην κουζίνα, θα με δεις να χαϊδεύω τη μύτη, και να βουρκώνω με χαμόγελο, γιατί θυμάμαι που ήμουν κοριτσάκι κι ο μπαμπάς μου μας έφτιαχνε σπαθιά με τις μύτες από τους ξιφίες. Κι όταν ήμουν στην Χίο, και μαγείρευα γαλέο σαβόρο, κι ερχόταν κανένα γαλεάκι ολόκληρο, αφού πλακωνόμουν με τον εστιάτορα που αγόρασε μούφα γαλέο χωρίς να μου το πει – ο γνήσιος γαλέος δεν έχει τις σειρές δοντιών που έχουν τα υπόλοιπα καρχαριοειδή – το ξεμασέλιαζα, του έβαζα ένα ξυλάκι στα δόντια, και το στέγνωνα, όπως είχα δει τον μπαμπά μου να κάνει σαν ήμουν μικρή.

Είμαι εγγονή, κόρη κι αδερφή ψαράδων. Κι έρχομαι και δουλεύω σεζόν στα νησιά τα καλοκαίρια γιατί θέλω να τα μαγειρεύω νόστιμα. Θέλω να έρχονται οι ξένοι και να μαθαίνουν τη δική μας γεύση.  Θέλω να μαγειρέψω ροφό με ντόπια, κίτρινα φασολάκια. Να φιλετάρω σκουμπράκια σε λίγο καιρό που θα είναι τραγανά, να τα τυλίξω σε φέτες λεμονιών με χοντρό αλάτι και θρούμπι από τον βοτανόκηπο του μαγαζιού για λίγες ώρες, και μετά να τα κάνω πλακί στον φούρνο. Θέλω να γεμίσω καλαμάρια με πεταλίδες και χαβαράκια ντόπια, μια στάλα ζακυνθινό λαδοτύρι, και σκόρδο, να τα ψήσω στα κάρβουνα, και να τους κάνω πλάι μια σάλτσα μυστικό. Θέλω να μην τελειώσει η ντόπια, κόκκινη γαρίδα, γιατί μελώνει στο σαγανάκι μου. Θέλω να αχνίσω χάβαρα με μπόλικο σκόρδο και ζακυνθινό, παστό χοιρομέρι, να δέσω τη γη με τη θάλασσα και να σε κάνω να αναστενάξεις. Κι άλλα θέλω. Μα δεν προκάμω να στα πω. Ήρθε η ώρα να ετοιμαστώ για το μαγαζί. Κι έχω να κάμω σήμερα το χουνκιάρ με τα καλαμαράκια. Και θέλει ώρα και προσοχή η μελιτζάνα στην φωτιά για να μου κάμει σωστό πουρέ.

Εις μνήμην Θρακο – Μακεδνήν Βιργινίας και Πηνελόπης

*Γράφει η Βασιλική Τζότζολα

Από παιδί μου ασκούσαν γοητεία οι Γυναίκες εκείνες, που στο δημώδες άσμα του ο Πυθαγόρας χαρακτήρισε «ξαφνιάσματα της φύσης». Όχι εκείνες που δέχτηκαν στη ζωή τους να ανήκουν στην υπερφίαλη χορεία των “beautiful people”, αλλά εκείνες που ανέκαθεν πλαισίωναν το Χορό των Τραγικών Γυναικών.

Ας μου επιτραπεί η αναφορά σε δύο εξ αυτών των Γυναικών – Γητευτών των Λογίων και της Ιστορίας: τη Βιργινία και την Πηνελόπη, κόρη μιας άλλης Βιργινίας. Την αείμνηστη πλέον Βιργινία Τσουδερού και την αλήστου μνήμης Πηνελόπη Δέλτα. Η μια, ίσα που ανέχτηκε την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα κι έθεσε το τέλος. Η άλλη, λίγων ωρών δεδικαιωμένη από της αμαρτίας, δεν χρειάστηκε να ανεχτεί την Πρωθυπουργική αμαρτία της Παραχώρησης. Αφήνομαι χάριν μνήμης να παρασυρθώ στην αέναη παραίνεση: «και ο συνειρμών, συνειρμείτω». Και σαν δεινή κεντήστρα η σκέψη γνέθει υπόμνηση Φιλοπατρίας, εις μνήμην Τσουδερού και Δέλτα.

Για τη δική μου Πατρίδα, τη Θράκη, η Ευπάτειρα Τσουδερού έδρασε με ατσάλινη αποφασιστικότητα. Μόνη εκείνη έπεισε τα τρία κόμματα της τότε «Οικουμενικής Κυβέρνησης» για την προάσπιση της ισονομίας και της ισοπολιτείας έναντι της θρακικής μουσουλμανικής μειονότητας. Πρώτη εκείνη επόπτευσε τη δημιουργία «εργαλειοθήκης» για τη διαμόρφωση πολιτικής και ανάπτυξης στη Θρακική γη.

Γράφει η Εύπατρις Πηνελόπη Δέλτα, «Στα Μυστικά του Βάλτου», για τον Τέλλο Άγρα: «Γύρω στον Άγρα η οχλοβοή και τα γιουχαρίσματα φούντωναν.. Μα υπερήφανος στέκουνταν ο μικρόσωμος, λιγνεμένος από τους πυρετούς Έλληνας αρχηγός, το κεφάλι ψηλά, το βλέμμα ατρόμητο. – Τι είναι ένας άνθρωπος που θα σκοτώσετε; Σαράντα θα σηκωθούν να πάρουν πίσω το αίμα μου! Θα πληρώσετε βαριά την προδοσία σας!…»

Ευπάτριδες κι Ευπάτειρες οι δυο τους, επέλεξαν στην πορεία τους να σιγοκαίγονται απ’ τον καημό της Ρωμιοσύνης. Κάθε μια με τον Τρόπο του Τόπου μας. Με λογοδοσία στην ιερή κοινότητα. Με σεβασμό στην παράδοση και την εθνική κληροδοσία. Κληροδοσία, όχι κληρονομιά! Ας μη γελιόμαστε, «ευεργέτης» για τον Ελληνισμό νοείται όποιος κληροδότησε έστω και κάτι εθνικώς περισσότερο. Ο μηρυκασμός της ελληνικής κληρονομιάς μπορεί να μας βόλεψε για εκατονταετίες, αλλά δε μας σώζει!

Έχει σαν κάρφος σφηνωθεί στο νου μου: αν ζούσε η Τσουδερού, την αδιαπραγμάτευτη δωροδοκία στο «Σκοπιανό», θα την άντεχε..; Αν ζούσε η Δέλτα και μάθαινε την πρωθυπουργική απόφαση “erga Greciam”, δε θα αυτοκτονούσε..;

«Είναι ανάγκη στις εκατό στροφές Λύπης να παράγουμε και μια Χαράς: Δικαιοσύνη», μας διδάσκει ο Ελύτης. Αν υπολογίζω καλά τη στροφορμή της Λύπης στη χώρα τη δική μας, κάπου κοντά πρέπει να βρίσκεται η χαρά της Δικαιοσύνης. Λίγο πιο πάνω από το ελαφρύ χώμα που σκέπει την Πηνελόπη και τη Βιργινία. Και εξαιρετικά μακριά από τη βαρύτητα της Ιστορικής Αδικίας που θα πνίξει τους Υπαιτίους της: «Θα πληρώσετε βαριά την προδοσία σας»!

Η 83η ΔΕΘ… βγάζει δήμαρχο Θεσσαλονίκης!

Του Βαγγέλη Μωυσή

Συγκλίνουσες πληροφορίες, από διαφορετικές πηγές του ThePresident.Gr επιβεβαιώνουν πως ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης που θα στηρίξει η Νέα Δημοκρατία, θα είναι γνωστός και θα εργάζεται πυρετωδώς, στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται αποφασισμένος να μη δώσει το παραμικρό πλεονέκτημα στον Γιάννη Μπουτάρη, ειδικά μετά τη στήριξη που του παρέχει ο ΣΥΡΙΖΑ και με τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα των Σκοπίων, να προσδίδουν ιδιαίτερα συμβολική σημασία στην εκλογική «μάχη» για τον κεντρικό δήμο στην πρωτεύουσα της πραγματικής Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη. Έτσι, θέλει να ξεκαθαρίσει σύντομα σε ποιον από τους υποψηφίους που θα έχουν εμφανιστεί ως τότε, θα εκφράσει την εμπιστοσύνη της η Ν.Δ., καθώς, κάθε μέρα που περνά χωρίς αντίπαλο, είναι κέρδος για το νυν δήμαρχο Θεσσαλονίκης και εκλεκτό του ΣΥΡΙΖΑ (και του Κινήματος Αλλαγής).

Από την ειδησεογραφία του προηγούμενου διαστήματος έχει ήδη αναδειχθεί πως ο Πρόεδρος της Ν.Δ. έχει ήδη συλλέξει απόψεις, τόσο από τον τοπικό μηχανισμό της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη και δη τον πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής Αντώνη Γυφτόπουλο, όσο και από τοπικούς βουλευτές, αλλά και από αυτοδιοικητικούς που προέρχονται από τον πολιτικό χώρο της Ν.Δ., συμπεριλαμβανομένου του Περιφερειάρχη Απόστολου Τζιτζικώστα.

Αυτό που δεν έχει αναδειχθεί, είναι πως οι απόψεις που συγκεντρώνει, αφορούν τόσο σε πρόσωπα που έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους να διεκδικήσουν τον δημαρχικό θώκο της Θεσσαλονίκης, όσο και σε πρόσωπα που δεν έχουν ακόμα εκδηλώσει –ανοιχτά τουλάχιστον- ανάλογες φιλοδοξίες.

Απόφαση δεν έχει ληφθεί καμμία, ή αν υπάρχει προτίμηση, αυτή δεν έχει διαρρεύσει έξω από το στενό «πυρήνα» συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πάντως, με τη ονοματολογία να είναι ένα από τα δημοφιλή «αθλήματα» των ημερών –  ιδιαίτερα μετά την απόφαση του Σταύρου Καλαφάτη να βγει από το «κάδρο» των ενδιαφερομένων – οι εξελίξεις επισπεύδονται.

Οι πλείστες των εισηγήσεων -αλλά σύμφωνα με πληροφορίες και η άποψη του αρχηγού της ΝΔ- παραπέμπουν σε αναζήτηση ενός προσώπου που θα συνδυάζει δύο βασικά χαρακτηριστικά. Να είναι αρκετά ταυτισμένος με τη Ν.Δ., ώστε να ανταποκρίνεται επαρκώς στον πολιτικό συμβολισμό της «μάχης» για το Δήμο Θεσσαλονίκης, αλλά ταυτόχρονα με επαρκή εφόδια και  χαρακτηριστικά τέτοια, που να συνθέτουν μια ολοκληρωμένη και αυτόφωτη αυτοδιοικητική πρόταση, χωρίς κομματικό «λοφίο».

Δύσκολο στοίχημα, αλλά ίσως όχι τόσο δύσκολο, δεδομένων των πληροφοριών που θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αποφασισμένο να έχει επιλέξει μέσα στο επόμενο δίμηνο το πρόσωπο στο οποίο θα εκφράσει το ενδιαφέρον της ΝΔ για στήριξη σε ενδεχόμενη υποψηφιότητά του.

Κι αυτό, ώστε να δώσει επαρκή χρόνο στο συγκεκριμένο πρόσωπο να λάβει τις δικές του αποφάσεις και να προβεί στις δικές του ετοιμασίες και ανακοινώσεις, πριν ακολουθήσει η δημόσια στήριξη από τη ΝΔ, κοντά στα εγκαίνια της 83ης ΔΕΘ ή με την ευκαιρία της έλευσης του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη το δεύτερο Σαββατοκύριακο της διοργάνωσης.

Στον αντίποδα, ο Γιάννης Μπουτάρης μοιάζει να βρίσκεται ήδη σε τροχιά «είσπραξης» της προσωπικής του φθοράς από δύο θητείες με ουκ ολίγες κακές στιγμές, αλλά και ένα σημαντικό μέρος της κοινωνικής αντίδρασης στους χειρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ (και δικών του) στο θέμα των Σκοπίων και στα οικονομικά. Έτσι,  δεν είναι παράλογο να πούμε, πως αν βρεθεί το πρόσωπο που να συνδυάζει με την επιθυμητή (για τη ΝΔ) επάρκεια τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, η 83η ΔΕΘ ως κομβικό γεγονός της πόλης, θα είναι η… γραμμή αφετηρίας του επόμενου δημάρχου Θεσσαλονίκης.

Χαρίσαμε στα Σκόπια Κύριλλο και Μεθόδιο;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας 

Στο πανηγυρικό διάγγελμά του προς τον πολυεθνικό λαό του κράτους του ο Ζόραν Ζάεφ δήλωσε ευτυχής, διότι κέρδισε την αναγνώριση «μακεδονικής»  γλώσσας, εθνότητας και ταυτότητας. Και επικαλέσθηκε  ως ήρωες του – κατασκευασμένου- «μακεδονικού»  έθνους δύο Έλληνες, έναν Βούλγαρο και έναν πρώην Βούλγαρο και μετέπειτα «Μακεδόνα». Οι Έλληνες είναι οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, ο Βούλγαρος είναι ο οπλαρχηγός και στέλεχος της ΒΜΡΟ Γκότσε Ντέλτσεφ (οι Βούλγαροι έχουν δώσει το όνομά του στο Άνω Νευροκόπι) και ο μεταλλαγμένος  είναι ο Κίρστε Μισίρκοφ, ο οποίος ανακάλυψε τον «μακεδονισμό»,  ενώ στα νιάτα του δήλωνε στα κείμενά του φανατικός Βούλγαρος.

Ως Έλληνας και ως Χριστιανός Ορθόδοξος ενοχλούμαι ιδιαιτέρως από την καταγραφή των δύο Θεσσαλονικέων αδελφών ως Σκοπιανών- «Μακεδόνων». Επί αρκετά χρόνια βλέπαμε στον τάφο του Κωνσταντίνου – Κυρίλλου στη Ρώμη να προσκυνούν Σκοπιανοί και Βούλγαροι διεκδικώντας την καταγωγή του. Όμως οι δύο Βυζαντινοί ιεραπόστολοι του 9ου αιώνος ήσαν Έλληνες και το δήλωναν σε κάθε ευκαιρία. Στον βίο του Κυρίλλου, γραμμένο στην παλαιοσλαβική γλώσσα, αναφέρεται η απάντηση που έδωσε όταν βρέθηκε για διάλογο με τους Μουσουλμάνους στη Βαγδάτη: «Από εμάς πήρατε και σεις τα γράμματα και τις τέχνες». Είχε συνείδηση ελληνικής καταγωγής και αρχαιοελληνικής κληρονομιάς. Αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Σάλτσμπουργκ Αλβίνος, σύγχρονος του Μεθοδίου, σε επιστολή του στον Πάπα Ιωάννη Η’ ονομάζει τον Μεθόδιο Έλληνα: «Graecus Methodius nomine».

Αυτές τις σπουδαίες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού χαρίζει στα Σκόπια  η ελληνική κυβέρνηση; Αν συμφωνούν οι κ.κ. Τσίπρας και Κοτζιάς με την αναφορά του Ζάεφ στους Αγίους μας, τότε κακώς δηλώνουν ότι θα προστατευθεί η ελληνική μακεδονική κληρονομιά. Αν διαφωνούν με τα λεχθέντα από τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό, τότε ας διαμαρτυρηθούν δημοσίως. Με πολύ κακούς οιωνούς για τη Μακεδονία μας ξεκινά αυτή η περιπέτεια!

Αλλά και η αναφορά του Ζάεφ στον Βούλγαρο εθνικιστή Γκότσε Ντέλτσεφ δείχνει πόσο συγκεχυμένη και τεχνητή είναι η «μακεδονική»  ταυτότητα που κινδυνεύουμε να αναγνωρίσουμε. Για να δώσω και ένα σύγχρονο παράδειγμα: Ο πρώην Πρωθυπουργός των Σκοπίων Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι δηλώνει Βούλγαρος, ενώ ο νυν Πρωθυπουργός Ζάεφ έχει πφραδεχθεί ότι έχει αλβανική καταγωγή, αλλά οι παππούδες του «μακεδονοποιήθηκαν» βιαίως. Σ’ αυτό το  πολυεθνικό μείγμα, που βαφτίστηκε «μακεδονικό έθνος»  από τον κομμουνιστή δικτάτορα Τίτο, δέχονται  οι κυβερνήτες μας να χαρίσουν τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο;

Και τώρα ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Θα διεκδικήσουν οι Σκοπιανοί να μην λειτουργεί ο Ναός των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στη Θεσσαλονίκη ή μήπως να παραχωρηθεί σε δικούς τους ιερείς;  Ως Θεσσαλονικεύς διαμαρτύρομαι προς κάθε κατεύθυνση: Ας σεβασθούν όλοι τη μνήμη και την ελληνική καταγωγή των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου!

*Ο Κωνσταντίνος Χολέβας είναι πολιτικός Επιστήμων

Τσίπρας: Η συμφωνία αναγνωρίζει το δικαίωμα (της πΓΔΜ) στον αυτοπροσδιορισμό

«Αισθάνομαι ευτυχής και τυχερός διότι είχα τη συγκυρία να είμαι πρωθυπουργός σε μια στιγμή που στην γειτονική χώρα υπήρξε μια σημαντική πολιτική αλλαγή που έδωσε τη δυνατότητα σ’ εμένα και τον πρωθυπουργό Ζάεφ να κάνουμε μια ουσιαστική και επίπονη προσπάθεια προκειμένου να λύσουμε ένα θέμα δεκαετιών», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ1.

«Προσπαθήσαμε», είπε, «να το λύσουμε με σεβασμό στις αξίες, τις βασικές γραμμές και την αξιοπρέπεια ο ένας του άλλου».

«Το κρίσιμο από εδώ και πέρα είναι αν η άλλη πλευρά θα πετύχει όσα προβλέπονται», είπε και τόνισε πως είναι μια συμφωνία «που μπορεί να είναι βιώσιμη». «Δημιουργούμε ένα μομέντουμ να νικήσουμε τους εμπόρους πατριωτισμού και στις δύο πλευρές», σημείωσε.

«Με αυτή τη συμφωνία αίρουμε οποιαδήποτε προσπάθεια οικειοποίησης της ιστορίας μας», υπογράμμισε ο Αλ. Τσίπρας στην ΕΡΤ1.

Ερωτηθείς τι θα γίνει εάν ενώ περάσει από τη γείτονα, δεν περάσει από την ελληνική βουλή, ο κ. Τσίπρας είπε ότι οι ΥΠΕΞ θα υπογράψουν μια συμφωνία που θα τεθεί σε ισχύ μονάχα όταν κυρωθεί και από τις δύο πλευρές. Επισήμανε το χρονοδιάγραμμα των βημάτων που απαιτούνται από την γείτονα χώρα έως ότου έρθει η ώρα για κύρωσή της από την ελληνική πλευρά και να τεθεί σε ισχύ. Μόνο όταν τεθεί σε ισχύ θα υπάρχουν οι υποχρεώσεις και από τη δική μας πλευρά σε διεθνές επίπεδο, επισήμανε.

Πρόσθεσε ότι αν μια από τις προϋποθέσεις που προβλέπει η Συμφωνία δεν περάσει, δυστυχώς η Συμφωνία θα ακυρωθεί. «Εγώ όμως πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε», είπε και εκτίμησε ότι αν η άλλη πλευρά κάνει το μεγάλο βήμα, τότε στην ελληνική Βουλή θα επικυρωθεί από μια μεγάλη προοδευτική πατριωτική δημοκρατική πλειοψηφία.

«Εμείς ως Ελλάδα έχουμε τη διακριτική ευχέρεια να τους αναφέρουμε είτε ως Βόρεια Μακεδονία είτε ως Severna Makedonija», είπε ο Αλ. Τσίπρας, εξηγώντας ότι το όνομα δεν είναι αμετάφραστο και έφερε ως παράδειγμα την περίπτωση του Montenegro, το οποίο αναφέρουμε ως Μαυροβούνιο.

Ο πρωθυπουργός είπε πως αν καταλήγαμε σε μια συμφωνία με αμετάφραστη ονομασία, που όλες οι χώρες θα έλεγαν «Severna Makedonija», εξαιτίας του δύσχρηστου χαρακτήρα της ονομασίας, αργά ή γρήγορα κανείς δεν θα χρησιμοποιούσε ολόκληρο το όνομα, αλλά σκέτο «Maκedonija», ενώ τώρα θα χρησιμοποιείται το «Βόρεια Μακεδονία» στη γλώσσα κάθε χώρας.

Επισήμανε ότι ο διεθνής Τύπος υποδέχτηκε τη Συμφωνία με τίτλους όπως: «H Μακεδονία συμφώνησε να αλλάξει το όνομα της σε Βόρεια Μακεδονία».

Τόνισε ότι πρόκειται για «συμφωνία επωφελή για τη χώρα και την περιοχή, μια συμφωνία που μας δίνει πράγματα», είπε.

Ως προς τις κατηγορίες που δέχεται η κυβέρνηση είτε από δόλο είτε από ευαισθησία, ότι «πάμε να παραδώσουμε», σημείωσε: «εγώ δεν βλέπω να δίνουμε κάτι, βλέπω μόνο να παίρνουμε».

«Δεν αναγνωρίζει αυτή η Συμφωνία έθνος Μακεδονικό», είπε, «αναγνωρίζει βέβαια το δικαίωμα τους στον αυτοπροσδιορισμό και σέβεται την ταυτότητα που έχουν καλλιεργήσει».

«Με τον Ζ. Ζάεφ δώσαμε μάχη ο καθένας στη χώρα του κόντρα σε ιδεοληψίες και οργανωμένη προσπάθεια εμπόρων πατριωτισμού», είπε ο Αλ. Τσίπρας. Τόνισε ότι αντίθετα πραγματικός πατριωτισμός είναι η προσπάθεια που έκαναν οι δύο για να προχωρήσουν προς όφελος των λαών.

Χαρακτήρισε θλιβερή τη στάση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης της ΠΓΔΜ. Είπε ότι ταυτόσημες ήταν και οι δηλώσεις του κ. Σαμαρά και του προέδρου της ΠΓΔΜ. «Αν πιστέψουμε και τους δύο θα πιστέψουμε ότι και οι δύο πλευρές “έχουν συνθηκολογήσει”», σχολίασε, για να προσθέσει ότι «δεν έχουμε καμία συνθηκολόγηση, έχουμε μια αντίληψη μιας παράταξης που αρέσκεται στις φωνές, την πατριδοκαπηλεία, που αφήνει τα πράγματα χωρίς να προχωρούν».

Σχετικά με τη στάση των ΑΝ.ΕΛ. ανέφερε ότι όταν ξεκίνησε η κυβερνητική συνεργασία δεν υπήρχε ορίζοντας να υπάρξει μια τέτοια Συμφωνία.

Ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν ζητά από τον Πάνο Καμμένο να αλλάξει τη θέση αρχής του, του ζητεί να αναγνωρίσει και να μη θέσει σε κίνδυνο τη διακυβέρνηση, την πορεία της χώρας, την κρίσιμη αυτή στιγμή μάλιστα που είμαστε κοντά να ολοκληρωθεί αυτή τη διαδικασία.

«Ο Π. Καμμένος έχει τις αρχές και τις αξίες του αλλά δεν είναι έμπορος πατριωτισμού», υπογράμμισε και τόνισε ότι «δεν θα ρίξει την κυβέρνηση για να κάνει καριέρα όπως έκανε ο κ. Σαμαράς στον κ. Μητσοτάκη».

«Πολιτική τζογαδόρου, ανεύθυνη στάση απέναντι σε ένα εθνικό θέμα», καταλόγισε ο Αλ. Τσίπρας στον πρόεδρο της ΝΔ.

Ο Αλ. Τσίπρας μίλησε για την αλλαγή διάφορων θέσεων εκ μέρους του κ. Μητσοτάκη τους τελευταίους μήνες και για το γεγονός ότι στο εξωτερικό παρουσίαζε άλλες θέσεις απ’ ό,τι έκανε όταν επέστρεφε στο εσωτερικό.

Σχολίασε ότι αν ο κ. Μητσοτάκης κρατούσε μια έντιμη στάση ως προς τις ιδέες του και επωφελή για τη χώρα, θα αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματός του.

«Πήρα χτες τον κ. Μητσοτάκη να τον ενημερώσω και μου είπε “δώσε μου τη Συμφωνία, δεν θέλω να με ενημερώσεις”», ανέφερε ο Αλ. Τσίπρας. Σχολίασε ότι ακριβώς το ίδιο έκανε σήμερα ο Πρόεδρος της ΠΓΔΜ Ιβάνοφ στον Ζ. Ζάεφ.

Ερωτηθείς γιατί δεν συγκάλεσε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι αποφάσισε σε αυτή την κρίσιμη διαπραγμάτευση όχι να κλείσει τις πόρτες της πλήρους ενημέρωσης στους πολιτικούς ενημέρωσης, αλλά να μην προχωρήσει στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Διότι, εξήγησε, είχε κακή εμπειρία από τις προηγούμενες φορές και έχει καταλάβει από ορισμένους ότι δεν έχουν την σοβαρότητα και την αίσθηση ευθύνης.

Είπε ότι ο Κώστας Καραμανλής διαχειρίστηκε με ευθύνη το θέμα και πως η στάση που είχε στο Βουκουρέστι ήταν μια στάση ευθύνης.

Ερωτηθείς σχετικά, είπε ότι δεν τον έχει ενημερώσει, «δεν έχουμε μιλήσει» και πως όμως είναι γνωστό ότι είναι ανοικτός να ενημερώσει οποιονδήποτε, πόσο μάλλον πρόσωπα και πρώην πρωθυπουργούς που είχαν θέση ευθύνης.

Ερωτηθείς για το εάν σε περίπτωση πρότασης μομφής, η συζήτηση αυτή θα έχει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης, ο Αλ. Τσίπρας ανέφερε γενικότερα ότι όλες οι σημαντικές συζητήσεις και οι κρίσιμες διαδικασίες έχουν τέτοιον χαρακτήρα.

«Κάποιοι παριστάνουν ότι τάχα δεν υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία. Αν το πιστεύουν ας μου κάνουν πρόταση μομφής», τόνισε ο Αλ. Τσίπρας.

Ο πρωθυπουργός είπε πως δεν νομίζει ότι θα έχουμε κανένα πολιτικό παράδοξο, γιατί μια πρόταση δυσπιστίας είναι προφανές ότι δεν αφορά μόνο την αφορμή για την οποία γίνεται, αφορά την πορεία της σταθερότητας της χώρας, της οικονομίας και την κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα. «Αρα όποιοι ψηφίσουν -εάν τολμήσει να κάνει πρόταση μομφής ο αρχηγός της ΝΔ-, θα ψηφίσουν με γνώμονα αυτό», σημείωσε.

Για το αν θα μετατρέψει την ενδεχομένη πρόταση μομφής σε διαδικασία παροχής ψήφους εμπιστοσύνης, είπε: «Δεν έχω κανέναν λόγο. Δεν αισθάνομαι ότι αυτή η κυβέρνηση έχει χάσει την εμπιστοσύνη του κοινοβουλίου».

Για το αίτημα ορισμένων στη ΝΔ περί δημοψηφίσματος για τη Συμφωνία, ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι σε αυτή τη Συμφωνία «εγώ βλέπω να παίρνουμε, όχι να δίνουμε» και πως εάν έπρεπε να αλλάξουμε εμείς το Σύνταγμά μας, όπως πρέπει να κάνουν οι γείτονες, τότε ενδεχομένως να έπρεπε να γίνει.

Ερωτηθείς εάν ανησυχεί για τις αντιδράσεις του κόσμου, ο Αλ. Τσίπρας είπε πως δεν φοβάται, αλλά, αντίθετα, σέβεται τις αντιδράσεις των πολιτών. Πρόσθεσε πως όταν κάνεις εξωτερική πολιτική, το βλέμμα είναι στραμμένο στα συμφέροντα της χώρας, για να τονίσει ότι «πατριωτικό συμφέρον είναι να κλείσουμε ένα θέμα που μας ταλανίζει χρόνια». «Για ποιο λόγο να κρατήσουμε αυτή τη πληγή ανοικτή;», τόνισε.

«Βρέθηκα στη θέση του πρωθυπουργού και ο ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση της χώρας σε μια εποχή δύσκολη και εγώ προσωπικά χωρίς μεγάλη εμπειρία βρέθηκα μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για τη χώρα και το μέλλον του ελληνικού λαού», είπε ο Αλ. Τσίπρας.

Πρόσθεσε ότι μετά από τρία χρόνια, σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις του 2015 και τώρα, πιστεύει και είναι περήφανος γι’ αυτό και θα κριθεί από τον λαό, ότι λειτούργησε όχι με γνώμονα το πολιτικό κόστος, αλλά με γνώμονα το συμφέρον της χώρας και του ελληνικού λαού. Επισήμανε ότι πάντα όλες οι κρίσιμες αποφάσεις ενέχουν πολιτικό κόστος.

«Η Ελλάδα είναι μια χώρα που αυτά τα τρία χρόνια έγινε από χώρα-παρίας και μέρος του προβλήματος, μέρος της λύσης», τόνισε ο Αλ. Τσίπρας.

Σχετικά με τη Συμφωνία, είπε ότι στον χώρο της κεντροαριστεράς πιστεύω ότι θα δημιουργηθούν σιγά-σιγά πολιτικές συναινέσεις, επισημαίνοντας και το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είναι η πρώτη που αναγνωρίζει τις επιτυχίες αυτής της κυβέρνησης και που επικρότησε τη χθεσινή Συμφωνία.

Ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι σε τηλεφώνημα που είχε με τον Πρόεδρο Τουσκ κάποια στιγμή σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το ονοματολογικό, ο κ. Τουσκ τον ρώτησε «πώς πάτε;», ο πρωθυπουργός είπε: «είμαστε κοντά, προσπαθούμε». «Είναι απίστευτο, αν το καταφέρετε είναι απίστευτο», συνέχισε ο κ. Τουσκ, με τον κ. Τσίπρα να του απαντά: «Θα το καταφέρουμε για ένα λόγο, γιατί ούτε εγώ ούτε ο Ζάεφ ανήκουμε στην δική σου πολιτική οικογένεια, το ΕΛΚ».

Ο πρωθυπουργός είπε ότι ο κ. Τουσκ του απάντησε γελώντας: «Έχεις απόλυτο δίκιο».

Ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι δεν πιέστηκαν από κανέναν για να ανοίξουν οι διαπραγματεύσεις και να υπάρξει συμφωνία. Σημείωσε ότι «σε μεγάλο βαθμό η επίτευξη της Συμφωνίας οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε τη βούληση για να προχωρήσουμε και στο ότι πράγματι ο ΥΠΕΞ έκανε μια προσπάθεια που θέλω και δημόσια να αναφερθώ σε αυτή, μια εξαιρετική προσπάθεια».

«Σκληρός διαπραγματευτής, πάλεψε γραμμή-γραμμή για να φέρει αυτή τη συμφωνία», είπε ο πρωθυπουργός για τον Νίκο Κοτζιά. Σημείωσε ότι ο ΥΠΕΞ την έδωσε αυτή τη μάχη έχοντας και οικογενειακά ζητήματα που θα απαιτούσαν να βρίσκεται στην Αθήνα, αλλά εκείνος βρισκόταν στο εξωτερικό με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, ενώ πρόσθεσε ότι παράλληλα ο υπουργός βρισκόταν διαρκώς και απέναντι σε απειλές από τους «εμπόρους του πατριωτισμού».

«Όσο περνάει ο χρόνος τόσο η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας θα καταλαβαίνει τα οφέλη από αυτή τη συμφωνία και οι πραγματικά πατριώτες και ευαίσθητοι κι αυτοί που συμμετείχαν στα συλλαλητήρια, όχι οι εθνικιστές και οι ακραίοι, θα αρχίσουν σιγά σιγά να συνειδητοποιούν πόσο επωφελής είναι για τα εθνικά συμφέροντα», είπε ο Αλ. Τσίπρας για τη Συμφωνία.

Ερωτηθείς με αφορμή και την τελευταία παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη, είπε «τον Μίκη Θεοδωράκη τον αγαπάμε για το έργο και την πορεία του, αλλά προτιμώ να μείνω με το έργο και την πορεία του και όχι με τις κατά καιρούς πολιτικές τοποθετήσεις που έχει πάρει». «Τον αγαπάμε ακόμα κι αν διαφωνεί μαζί μας», πρόσθεσε.

Για την Τουρκία ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι έχουμε μια τελείως διαφορετική κατάσταση μετά το πραξικόπημα και έναν διαφορετικό Ερντογάν και όσο φτάνουν οι εκλογές, οι εντάσεις και οι ρητορικές επιθέσεις έγιναν ένα καθημερινό φαινόμενο.

«Το πιο κρίσιμο όμως είναι», τόνισε, «ότι είχαμε το τελευταίο διάστημα μια ποιοτική διαφοροποίηση της στάσης στο Αιγαίο και στην νοτιοανατολική Μεσόγειο». Χαρακτήρισε «απαράδεκτη ενέργεια» τη σύλληψη και κράτηση εδώ και σχεδόν τρεις μήνες χωρίς κατηγορίες, των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.

Ερωτηθείς εάν ο πρωθυπουργός είχε πει στον Ρ. Τ. Ερνοτγάν για άμεση επιστροφή των 8 Τούρκων αξιωματικών ή αν είχε πει κάτι που θα μπορούσε να ερμηνευθεί σαν κάτι παρόμοιο, ο Αλ. Τσίπρας τόνισε: «Δεν θα μπορούσα να είχα πει κάτι τέτοιο γιατί έχω πλήρη επίγνωση του διαχωρισμού των εξουσιών, σε ένα ευνομούμενο κράτος όπως είναι η Ελλάδα. Και δεν θα μπορούσα να υποσχεθώ σε έναν ηγέτη άλλης χώρας για τις αποφάσεις που θα πάρει η δικαστική εξουσία».

«’Αρα λέει ψέματα;», ερωτήθηκε ο πρωθυπουργός, για να απαντήσει: «Ο κ. Ερντογάν δεν ξέρω τι κατάλαβε απ’ αυτό το τηλεφώνημα. Εγώ ξέρω ότι εγώ ποτέ δεν του υποσχέθηκα ότι θα γυρίσουν». Πρόσθεσε ότι βεβαίως του είπε πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν έχει ανοικτή πόρτα στους πραξικοπηματίες και ότι οι πραξικοπηματίες δεν είναι καλοδεχούμενοι στην Ελλάδα και πως εκτιμά ότι οι διαδικασίες που θα ακολουθήσουν θα είναι διαδικασίες όπου η δικαστική εξουσία θα λειτουργήσει με γνώμονα το δίκαιο και θα κρίνει με βάση το αν συμμετείχαν ή δεν συμμετείχαν στο πραξικόπημα.

Ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι αν ο κ. Ερντογάν επέμενε σε αυτή τη θέση «γιατί δεν το έθεσε την επόμενη μέρα (σ.σ. στην επίσκεψη του στην Αθήνα)σ’ εμένα στην κατ’ ιδίαν συζήτηση ούτε στις δηλώσεις;». Έθεσε επίσης το ερώτημα μήπως το γεγονός ότι το επαναλαμβάνει είναι ένα πρόσχημα προκειμένου να δικαιολογεί μια στάση που δεν δικαιολογείται για μια γειτονική, συμμαχική χώρα, για να δικαιολογεί δηλαδή μια έντονη επιθετική ρητορική που αποσκοπεί σε θέματα εσωτερικής κατανάλωσης.

Στο ερώτημα αν του έχει ζητήσει ο Ερντογάν τους 8 ως αντάλλαγμα για τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, τόνισε: «Ευθέως όχι, δεν τους έχει ζητήσει και δεν θα μπορούσε να το κάνει». Σχολίασε ωστόσο ότι με τη δημόσια ρητορική του κάτι τέτοιο αφήνεται να εννοηθεί.

Η επιβίωση της Ε.Ε. διακυβεύεται από το μεταναστευτικό

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Ιταλός Αντόνιο Ταγιάνι, προειδοποίησε σήμερα ότι η μεταναστευτική κρίση θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη στιγμή που κράτη μέλη της ΕΕ βρίσκονται αντιμέτωπα με το θέμα της υποδοχής των προσφύγων και μεταναστών.

«Η μετανάστευση θέτει σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης» προειδοποίησε ο Ταγιάνι, σε ένα μήνυμα που ανήρτησε στον λογαριασμό του στο Twitter.

«Προτεραιότητα είναι να εμποδίσουμε τις αποχωρήσεις από τη Βόρεια Αφρική» συμπλήρωσε.

«Ο επείγον χαρακτήρας του μεταναστευτικού ζητήματος απαιτεί την άμεση αντίδραση της ΕΕ, το πρόβλημα δεν θα επιλυθεί σε εθνικό επίπεδο και ούτε θα επιλυθεί μέσω αντιπαραθέσεων μεταξύ των κρατών μελών. Αυτές οι διαμάχες ενέχουν τον κίνδυνο να απομακρυνθούμε περαιτέρω από την επίτευξη μιας λύσης για το πρόβλημα» επισήμανε νωρίτερα σήμερα ο Αντόνιο Ταγιάνι ενώπιον των ευρωβουλευτών στο Στρασβούργο.

«Οι διαμάχες μεταξύ των Κρατών: “ποιος είναι ο σκληρότερος; Ποιος είναι ο πιο υπεύθυνος;”. Δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Αυτές οι αντιπαραθέσεις γίνονται για ψύλλου πήδημα και δεν επιτρέπουν στην επίλυση ενός τόσο ιστορικού προβλήματος που ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει επιβλαβείς συνέπειες στην ακεραιότητα της ΕΕ» σημείωσε ο Ταγιάνι ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γνωστοποίησε ότι θα επισκεφθεί τον Νίγηρα τον Ιούλιο και ότι προτίθεται να μεταβεί στη Λιβύη «εάν καταστεί δυνατό».

Η VW θα πληρώσει πρόστιμο 1 δισεκ. ευρώ

ΑΠΕ

Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen ανακοίνωσε σήμερα ότι δέχτηκε να καταβάλει πρόστιμο ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στη Γερμανία, παραδεχόμενη έτσι την ευθύνη της για την υπόθεση του παράνομου λογισμικού στους ντιζελοκινητήρες των οχημάτων της.

Η εισαγγελία του Μπρούνσβικ απέδειξε τις παραλείψεις της εταιρείας στο θέμα αυτό και την διέταξε να πληρώσει πρόστιμο, ανέφερε στην ανακοίνωσή της.

Η Volkswagen αποδέχτηκε την απόφαση και δεν πρόκειται να ασκήσει έφεση καθώς θεωρεί ότι η εξέλιξη αυτή “αποτελεί ένα επιπλέον σημαντικό βήμα” για να ξεπεραστεί η κρίση των τελευταίων ετών.

Το 2015 η εταιρεία παραδέχτηκε ότι χρησιμοποιούσε ένα λογισμικό το οποίο παραποιούσε τα αποτελέσματα στους ελέγχους για τις εκπομπές καυσαερίων. Συνολικά, η εταιρεία είχε εγκαταστήσει αυτό το λογισμικό σε 11 εκατομμύρια οχήματα σε όλον τον κόσμο. Έτσι, τα αυτοκίνητα εμφανίζονταν εντός των ορίων για εκπομπή επικίνδυνων ρύπων όταν ελέγχονταν στο εργαστήριο, αλλά όταν κυκλοφορούσαν στον δρόμο ξεπερνούσαν αυτά τα όρια κατά 40 φορές.

Η καταβολή του προστίμου βάζει τέλος στη διοικητική διαδικασία σε βάρος της Volkswagen, όμως νυν και πρώην διευθυντικά στελέχη της εταιρίας έχουν μπει στο στόχαστρο των δικαστικών αρχών στη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Πολλοί Γερμανοί εισαγγελείς διεξάγουν έρευνες για απάτη, χειραγώγηση των μετοχών ή αναληθείς διαφημίσεις, σε βάρος υπαλλήλων της Volkswagen και των θυγατρικών της, Audi και Porsche, όπως επίσης και εναντίον στελεχών της Daimler και της εταιρείας οικιακών συσκευών Bosch.

Έρευνες είναι σε εξέλιξη επίσης εναντίον του πρώην διευθύνοντα συμβούλου της VW, Μάρτιν Βίντερκορν, του διαδόχου του στη θέση αυτή Μάρτιν Μίλερ και του νυν προέδρου της εταιρείας Χέρμπερτ Ντις.

Στις ΗΠΑ έχουν ασκηθεί διώξεις σε βάρος οκτώ στελεχών της VW, μεταξύ των οποίων και ο Βίντερκορν που κατηγορείται για “απάτη” και “συνωμοσία”.