Έλλειψη συντονισμού κατά τη διάρκεια της καταστροφικής πυρκαγιάς καταγγέλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ).

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, το Κέντρο Υγείας Ραφήνας εκκενώθηκε με πρωτοβουλία της διευθύντριας, καθώς δεν υπήρξε κανένας συντονισμός. «Έπαιρνε άπειρα τηλέφωνα στον δήμο, την αστυνομία, την Πυροσβεστική και κανένας δεν της έλεγε τι να κάνει. Το πρώτο πυροσβεστικό εμφανίστηκε 11:30 τα μεσάνυκτα. Το κτίριο σώθηκε από τις φωτιές από 3 τεχνικούς υπαλλήλους με δική τους πρωτοβουλία και κίνδυνο τη ζωή τους. Άφαντοι οι αρμόδιοι» σημειώνει η ΠΟΕΔΗΝ.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, το Κέντρο Υγείας εκκενώθηκε στις 6:30 μ.μ. και κανείς δεν γνωρίζει τι θα είχε συμβεί άν η διευθύντρια-συντονίστρια δεν έπαιρνε την πρωτοβουλία να το εκκενώσει. «Απομακρύνθηκαν οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς στη Λ. Μαραθώνος. Με δική της ευθύνη και αυτοθυσία γύρισαν πίσω οι τρεις τεχνικοί (υδραυλικός, ψυκτικός, ηλεκτρολόγος), πήραν τις μάνικες και έσωσαν το Κέντρο Υγείας» τονίζει.

«Μάχη» δόθηκε στα Κέντρα Υγείας Νέας Μάκρης και Σπάτων.

Πολλοί από τους εργαζόμενους έχασαν περιουσίες στην πύρινη λαίλαπα και κινδύνεψαν δικοί τους άνθρωποι. Όμως, όλοι προσέτρεξαν στο Κέντρο Υγείας Νέας Μάκρης και πρόσφεραν βοήθεια σε τραυματίες και εγκαυματίες, επισημαίνουν οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοοκομεία.

«Πήγαν όλοι οι εργαζόμενοι, γιατροί, νοσηλευτές για να προσφέρουν τη βοήθειά τους. Οι ίδιοι περιγράφουν εικόνες φρίκης και καταστάσεις μπάχαλο, χωρίς κανέναν συντονισμό. Περιέθαλψαν 92 εγκαυματίες και τραυματίες, εκ των οποίων οι τρεις πιο σοβαρά διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ σε εφημερεύοντα νοσοκομεία» υπογραμμίζει η ΠΟΕΔΗΝ.

Στο Κέντρο Υγείας Σπάτων, γιατροί και νοσηλευτές περιέθαλψαν 25 εγκαυματίες και τραυματίες, εκ των οποίων οι δύο πιο σοβαρά διακομίσθηκαν σε εφημερεύοντα νοσοκομεία και σύμφωνα με την Ομοσπονδία «αρκετοί εργαζόμενοι που είναι κάτοικοι της περιοχής έχασαν τα σπίτια τους και κινδύνεψαν συγγενείς τους, περιγράφουν εικόνες φρίκης και παντελή έλλειψη συντονισμού με το δημαρχείο και τις άλλες αρμόδιες αρχές».

«Θρηνούμε μία συνάδελφο που χάθηκε στις φωτιές με τα δύο παιδιά της και τη μητέρα της»

Όμως, η ΠΟΕΔΗΝ αναφέρεται και σε μία τραγική ιστορία που αφορά τον θάνατο μίας συναδέλφου, εργαζόμενης στον τομέα της Υγείας: «Δυστυχώς, από επίσημη ενημέρωση που έχουμε, μεταξύ των θυμάτων βρίσκεται και συνάδελφος Τεχνολόγος-Ακτινολόγος με τα δύο παιδιά της και τη μητέρα της, που αναγνωρίστηκαν σε ένα από τα καμένα αυτοκίνητα (αναγνωρίστηκε το παιδί της και βρέθηκε η τσάντα με την ταυτότητά της). Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η άτυχη συνάδελφός μας, παρουσιάστηκε για πρώτη ημέρα τη Δευτέρα 23 Ιουλίου στο Κέντρο Υγείας Ραφήνας με τρίμηνη μετακίνηση από το ΓΟΝΚ που υπηρετούσε. Μονογονεϊκή οικογένεια, που πέρυσι στο ίδιο σπίτι χάθηκε και ο πατέρας της (σκοτώθηκε στο πηγάδι του σπιτιού)».

Η ΠΟΕΔΗΝ προσφέρει 3.000 ευρώ στους πυρόπληκτους και καλεί τα σωματεία-μέλη της να συνεισφέρουν και αυτά όπως μπορούν. Τέλος, εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες και τους συγγενείς των θυμάτων της πύρινης λαίλαπας.

«Θάνατος, ερείπια, οργή» είναι τίτλος στο πρωτοσέλιδο της Süddeutsche Zeitung για τις καταστροφικές φωτιές που άφησαν πίσω τους δεκάδες νεκρούς και τραυματίες στην Αττική. Η εφημερίδα μεταδίδει την τραγική εικόνα της επόμενης μέρας: «Η πυρκαγιά ξέσπασε πολύ γρήγορα, εξαπλώνοντας ανελέητα την καταστροφική της ορμή. Ολόκληρες γειτονιές στις παραθεριστικές περιοχές Ραφήνα, Μάτι και Νέα Μάκρη κοντά στην Αθήνα είναι τώρα ερείπια και στάχτη(…). Ήταν οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές στην Ελλάδα εδώ και πάνω από δέκα χρόνια».

Η ίδια εφημερίδα σε άλλο ρεπορτάζ της με τίτλο «Μετά τις φλόγες έρχεται η οργή» σημειώνει ότι σύμφωνα με κατοίκους «η καταστροφή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί». Η SZ σημειώνει ότι η ευρύτερη περιοχή είναι δημοφιλής παραθεριστικός προορισμός για τους Αθηναίους, από όπου κάθε καλοκαίρι χιλιάδες τουρίστες ξεκινούν το ταξίδι τους για τα νησιά των Κυκλάδων (από τη Ραφήνα). Στη συνέχεια η γερμανική εφημερίδα διερωτάται: «(…) Ηταν οι αρμόδιοι επαρκώς προετοιμασμένοι; Γιατί δεν εκκενώθηκαν έγκαιρα οι περιοχές; Πυρκαγιές ξεσπούν κάθε χρόνο στην Ελλάδα, αλλά δεν είναι πάντα τόσο καταστροφικές. Στη συλλογική μνήμη έχουν μείνει οι πυρκαγιές του 2007, όπου είχαν σκοτωθεί 70 άτομα. (…) Kαι τότε υπήρχαν καμένες εκτάσεις, άνεμοι, ακραία ξηρασία, υπερφορτωμένες αρμόδιες αρχές. Και τότε πολλοί θεώρησαν την καταστροφή ως απόλυτη αποτυχία του κράτους. Έκτοτε έχουν γίνει κάποια πράγματα. Αλλά όχι αρκετά».

Το πρόβλημα των αστικών προαστίων

Το ερώτημα αυτό θέτει επίσης η SZ στον Γερμανό ειδικό γεωχημείας και μελέτης των δασών Γιόχαν Γκόλνταμερ από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ. Ο ίδιος απαντά λέγοντας τα εξής: «Αυτό που συνέβη στην Αττική είναι δραματικό και μου θυμίζει την κατάσταση στην Πορτογαλία πέρυσι, όπου σε δύο πυρκαγιές πέθαναν πάνω από 100 άνθρωποι. Το βασικό πρόβλημα είναι κοινό σε όλες τις μεσογειακές χώρες. Στις πρώην αγροτικές περιοχές γύρω από την Αθήνα η βλάστηση δεν αξιοποιείται τόσο εντατικά όσο παλαιότερα. Αντ‘ αυτού γύρω από τις μεγάλες πόλεις έχουν αναπτυχθεί αστικές δομές με ακαλλιέργητα χωράφια και κήπους. Αυτό κάνει την κατάσταση τόσο επικίνδυνη». Για ποιο λόγο; «Στο παρελθόν τα αιγοπρόβατα τρέφονταν από το γρασίδι και τους χαμηλούς θάμνους στις περιοχές αυτές και έτσι το τοπίο φαινόταν μεν γυμνό, αλλά δεν ξεσπούσαν μεγάλες, καταστροφικές πυρκαγιές. Σήμερα οι άνθρωποι δεν εκμεταλλεύονται τη γη αυτή, υπάρχουν περισσότερα εξοχικά, κήποι και δέντρα –αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα σε πολλές νοτιοευρωπαϊκές χώρες. Έτσι τα προάστια πόλεων είναι συνήθως πιο ευάλωτα σε πυρκαγιές. Εκεί οι φωτιές γίνονται ανεξέλεγκτες», αναφέρει ο Γερμανός ειδικός.

Οι πυρκαγιές και η ιστορία του ΕΣΕΠΑ

Και η Frankfürter Allgemeine Zeitung κυκλοφορεί με τις πυρκαγιές στην Αττική ως πρώτο θέμα και τίτλο «Πάνω από 70 οι νεκροί στις πυρκαγιές στην Ελλάδα». Φιλοξενεί επίσης εκτενές ρεπορτάζ, όπου διαβάζουμε τα εξής: «Για τα αίτια της φωτιάς, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, υπάρχουν πολλές εκτιμήσεις. Μπορεί να ήταν εμπρησμός; Την Τρίτη ήταν πολύ νωρίς για να δοθούν ακόμη και πρώτες απαντήσεις» σημειώνει η εφημερίδα. «Παλιότερα πάντως συνέβαινε αυτό. Επιχειρηματίες πλήρωναν εγκληματίες για να βάλουν φωτιές σε ελκυστικές περιοχές. Αργότερα οι πληγείσες περιοχές μετατρέπονταν σε κατοικήσιμες εκτάσεις. Πλέον αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο τότε γιατί άλλαξαν οι νόμοι. Επιπλέον, παρά την ελαφρά οικονομική ανάκαμψη της χώρας, ο κατασκευαστικός κλάδος παραμένει ισχνός».

Στο ίδιο ρεπορτάζ μιλά και Νίκος Σαχινίδης, πρόεδρος της ΜΚΟ «Εθελοντικό Σώμα Ελλήνων Πυροσβεστών Αναδασωτών» (EΣΕΠΑ), μιας οργάνωσης που είχε συσταθεί με την υποστήριξη της Γερμανίας και της Αυστρίας. Ο Ν. Σαχινίδης αναφέρει στην FAZ ότι η ΕΣΕΠΑ έχει αποδυναμωθεί εδώ και κάποια χρόνια για πολιτικούς λόγους. Η ΕΣΕΠΑ διέθετε κάποτε δική της σχολής πυροσβεστών στα Ριζώματα Ημαθίας. Ωστόσο ένας νόμος του 2014 άλλαξε το καθεστώς λειτουργίας των εθελοντικών οργανώσεων στην Ελλάδα. «Έκτοτε ντε φάκτο απαγορεύεται να σβήνουμε εμείς πυρκαγιές, αλλά μόνο οι επαγγελματίες πυροσβέστες. Όταν ξεσπά μια φωτιά η πυροσβεστική αποφασίζει αν θα χρειαστεί τη βοήθειά μας ή όχι», σημειώνει ο ίδιος, προσθέτοντας ότι ο νόμος έγινε ουσιαστικά γιατί οι επαγγελματίες πυροσβέστες δε ήθελαν τον ανταγωνισμό. Πλέον η σχολή έχει κλείσει μετά από καταγγελία για υπεξαίρεση χρημάτων από δωρεές. Μετά από χρόνια ερευνών από το ελληνικό υπ. Οικονομικών, όπως αναφέρει ο Ν. Σαχινίδης, διαφάνηκε ότι δεν υπήρξε υπεξαίρεση. Πιστεύει επίσης ότι εάν λειτουργούσε ο ΕΣΕΠΑ ακόμη κανονικά θα μπορούσε να είχε συμβάλει στην αποφυγή της καταστροφής στην Αττική. «Αυτό είναι σίγουρο. Ξέρω την περιοχή, όπου ξέσπασαν οι φωτιές. Έχουμε εκεί εθελοντές. Θα μπορούσαν άμεσα να επέμβουν», λέει ο ίδιος. Βέβαια αν και παλιά είχε 2000 μέλη, η ΕΣΕΠΑ πλέον μετρά μερικές δεκάδες. «Η Ελλάδα ζητά τώρα βοήθεια από άλλες χώρες, αν και θα μπορούσε να είχε οργανώσει την απαιτούμενη βοήθεια εδώ», σημειώνει ο ίδιος.

Όπως το 2007

Σε σχόλιό της τέλος η Kölner Stadt-Anzeiger αναφέρει: «Πριν από 11 χρόνια η Ελλάδα επλήγη από μια καταστροφική πυρκαγιά στην Πελοπόννησο και σκοτώθηκαν 73 άνθρωποι. Μαθήματα δεν πήραν από τότε ούτε η Αθήνα ούτε οι Βρυξέλλες. Ακόμη δεν υπάρχει κανένα πανελλαδικό δίκτυο εθελοντών πυροσβεστών, όπως το γνωρίζουμε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ειδικά από τη Γερμανία, υπήρξαν εδώ και χρόνια προσφορές για τη δημιουργία και στήριξη τέτοιων δομών. Αλλά το γιατί δεν ανταποκρίθηκαν οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν είναι κατανοητό. Μετά από αυτό το τελευταίο παράδειγμα, η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να κάνει τις πυροσβεστικές της δυνάμεις αποτελεσματικές, που σημαίνει να τις αποκεντρώσει».

«Στην περιοχή στο Μάτι, που έγινε η τραγωδία, από ό,τι φαίνεται δεν υπήρχε καμία διέξοδος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες»: στην καταγγελία αυτή για την οικιστική ανάπτυξη στο Μάτι προχώρησε η πρώην Ειδική Γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη.

Μιλώντας στον ρ/σ realfm 97,8 η κ. Καραβασίλη κατήγγειλε -όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του σταθμού- «δυστυχώς το κράτος είναι ‘λαδωμένο’, όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες δυστυχώς. Εγώ το 1992, εάν είχα υποχωρήσει και είχα βάλει τη γραμμή λίγο πιο εκεί για να εντάξω κάποια ‘φιλέτα’, θα ήμουν τώρα με περιουσία. Αυτό γινόταν, θα πάρεις οικόπεδο και θα μοσχοπουλήσεις, βάλε τη γραμμή πιο εκεί, αυτές ήταν οι πιέσεις. Το έχω δεχτεί επανειλημμένα αυτό. Έκανα το Γενικό Πολεοδομικό (Σχέδιο) Κηφισιάς, αντίστοιχες οι πιέσεις. Κάποιοι κρατούσαν “Θερμοπύλες”, κάποιοι δεν το έκαναν, κάποιοι άρχισαν να ξεχειλώνουν τα πράγματα και μετά άρχισαν οι νόμοι να ξεχειλώνουν, παράθυρα και πόρτες για να μπορεί ο καθένας το αυθαίρετο του να το νομιμοποιήσει. Αυτό γίνεται συνέχεια, ποτέ δεν υπήρξε πολιτική βούληση.Ποτέ δεν θα υπάρξει όσο το σύστημα στηρίζεται στην ψηφοθηρία», τόνισε η αρχιτέκτων-πολεοδόμος, αναφερόμενη στην εκπόνηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου Νέας Μάκρης, στον οποίο ανήκει διοικητικά και η πληγείσα περιοχή στο Μάτι.

«Ο Δήμος της Νέας Μάκρης ήταν ένας από αυτούς τους δήμους που είχε ανάπτυξη από την εποχή του ’80 – ’90 και έπρεπε να μπουν κανόνες. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός και η νομοθεσία έδιναν ακριβώς αυτά που πρέπει να προβλέψει κανείς προκειμένου να εξασφαλίσει βιώσιμους οικισμούς, ασφαλείς οικισμούς. Ολοκληρώθηκε το γενικό πολεοδομικό περίπου το 1992, από εμένα την ίδια, σε μία περιοχή που το 80% ήταν δασική, που σημαίνει ότι βάσει της νομοθεσίας δεν μπορούσαν να μπουν στο σχέδιο. Ένας από αυτούς ήταν και η περιοχή στο Μάτι, στα όρια δηλαδή με τον δήμο Ραφήνας», τόνισε η κ. Καραβασίλη.

«Αυτή η περιοχή δεν μπήκε ποτέ στο σχέδιο, παρά το γεγονός ότι μετά το 1992 ακολούθησαν και πολεοδομικές μελέτες, έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στον σχεδιασμό με στόχο να μπει στο σχέδιο και το υπόλοιπο κομμάτι. Με πιέσεις μεγάλων που είχαν συμφέροντα πάνω στη γη. Εγώ είχα δεχτεί απίστευτες πιέσεις για να βάλω στο σχέδιο κάτι που θα έπεφτε έτσι και αλλιώς από το ΣτΕ το οποίο ήταν ο τελικός νομοθέτης. Το Μάτι ανήκει στον δήμο Νέας Μάκρης, που σημαίνει ότι αυτό το κομμάτι δεν μπορούσε ποτέ να μπει στο σχέδιο. Ήταν στο γενικό πολεοδομικό ως προστατευόμενη περιοχή, δασική έκταση», πρόσθεσε