14.5 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20656

Μουντιάλ: Η ακτινογραφία των 64 αγώνων

Το Μουντιάλ της Ρωσίας ολοκληρώθηκε απόψε (15/07) με τη Γαλλία να στέφεται παγκόσμια πρωταθλήτρια στο Λουζνίκι της Μόσχας.

Οι «τρικολόρ» επικράτησαν με 4-2 της Κροατίας και για 2η φορά στην Ιστορία τους κατάκτησαν το βαρύτιμο τρόπαιο του Μουντιάλ. Μία ημέρα νωρίτερα (14/07) είχε προηγηθεί ο «μικρός τελικός» της διοργάνωσης, με το Βέλγιο να επικρατεί 2-0 της Αγγλίας και να κατακτά την 3η θέση για πρώτη φορά στην Ιστορία του.

Αυτά είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία από τους 64 αγώνες της κορυφαίας διοργάνωσης όπως τα έχει καταγράψει η  FIFA  στην επίσημη ιστοσελίδα της:

Ήταν ένας τελικός της …Nike. Στην μάχη των χορηγών, η Adidas που ξεκίνησε με 12 ομάδες, συνέχισε μόλις με μία, το Βέλγιο στον «μικρό» τελικό, ενώ ο τελικός ήταν… υπόθεση της Nike, που πήρε…κεφάλι, αφού  από  τις 10 ομάδες που είχε στην αρχή, στους δύο τελευταίους αγώνες πήγε με τρεις (Γαλλία, Κροατία, Αγγλία).
Ο Αγγλος Χάρι Κέιν είναι με 6 γκολ ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στο τουρνουά. Ακολούθησαν οι Λουκάκου (Βέλγιο, 4 γκολ), Τσερίσεφ (Ρωσία, 4 γκολ), Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία, 4 γκολ), Γκριεζμάν και Μπαπέ (Γαλλία, 4 γκολ) ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες που έφτασαν μέχρι το φινάλε, Μάντζουκιτς και Πέρισιτς (Κροατία, 3 γκολ), Αζάρ (Βέλγιο, 3 γκολ) κι από δύο οι Μόντριτς (Κροατία), Στόουνς (Αγγλία).
Σημειώθηκαν 169 γκολ σε 64 παιχνίδια, μέσο όρο 2,64 γκολ ανά παιχνίδι.
Συνολικά οι διαιτητές έδειξαν 219 κίτρινες κάρτες (3,42 μέσο όρο ανά ματς) και 4 κόκκινες.
Έχουν ολοκληρωθεί 49.115 πάσες, με μέσο όρο *******
Το Βέλγιο είναι η ομάδα με την καλύτερη επίθεση (16 γκολ), η Βραζιλία που αποκλείστηκε εκείνη με τις περισσότερες επιθέσεις (292),  η Ισπανία έχει τις πιο πολλές πάσες (3120) και η Ρωσία τις πιο πολλές αναχαιτήσεις στην άμυνα (259).
Ο Νεϊμάρ είχε τις περισσότερες προσπάθειες (27), ο Κροάτης Λούκα Μόντριτς έτρεξε τα περισσότερα χιλιόμετρα (63), ο Σέρχιο Ράμος ολοκλήρωσε τις περισσότερες πάσες (485) και ο Γκιγιέρμο Οτσόα τις πιο πολλές αποκρούσεις (25).
Το παιχνίδι με τα περισσότερα  γκολ (7)  έως τώρα ήταν αυτό ανάμεσα στο Βέλγιο και την Τυνησία και εκείνο με τις περισσότερες κάρτες (8) το Βέλγιο-Παναμάς.
Στο 37ο παιχνίδι παρουσιάστηκε η μοναδική ισοπαλία χωρίς γκολ στα 62 έως τώρα παιχνίδια της διοργάνωσης.
Μεταξύ των τεσσάρων εθνικών ομάδων που βρέθηκαν στα ημιτελικά του Μουντιάλ της Ρωσίας, καμία  δεν ήταν στην ίδια φάση πριν από τέσσερα χρόνια.
Και οι τέσσερις ομάδες που συμμετείχαν σε τελικό και αγώνα τρίτης θέσης είναι από την Ευρώπη  (Κροατία, Βέλγιο, Γαλλία, Αγγλία), ενώ από την Γηραιά Ήπειρο όπως είναι γνωστό είχαν ξεκινήσει στο Μουντιάλ 14 ομάδες. Η Αφρική έχει αποχαιρετήσει την διοργάνωση ήδη από τους ομίλους, η Βόρεια Κεντρική Αμερική κα Καραϊβικής στην φάση των «16» , όπως και η Ασία, ενώ η Νότια Αμερική έφυγε  με τις δύο τελευταίες εκπροσώπους της (Βραζιλία, Ουρουγουάη) στα προημιτελικά
Ανάμεσα  στις τέσσερις καλύτερες ομάδες της Ρωσίας το 2018, Γαλλία (το 1998 και 2018) και Αγγλία (το 1966) έχουν κερδίσει το τουρνουά. Για την Κροατία είναι η πρώτη φορά σε τελικό. Όπως και το Βέλγιο, είχε φτάσει στους ημιτελικούς μόνο μία φορά, απέναντι στην ομάδα που στη συνέχεια κατέκτησε τον τίτλο: Το Βέλγιο το 1986 εναντίον της Αργεντινής του Μαραντόνα και η Κροατία το 1998 κατά της Γαλλίας του Ζιντάν.
Η Κροατία έγινε η δεύτερη ομάδα, μετά την Αργεντινή το 1990, που κέρδισε δύο διαδοχικές προκρίσεις στα πέναλτι, ενώ είναι και εκείνη που φτάνει στον τελικό μετά από τρεις στην σειρά παρατάσεις.
Δύο ρεκόρ έχει η Κροατία: έξι ματς χωρίς ήττα στη σειρά σε Μουντιάλ (πρώτη στο έβδομο στον τελικό) και γκολ σε 11 συνεχόμενα παιχνίδια.
Το τρόπαιο έμεινε στην Ευρώπη για τέταρτη διαδοχική διοργάνωση, μετά το 2006, 2010 και 2014.

Κορίτσια 2Χ2

Με επιτυχία πέρασε η εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών το πρώτο της σοβαρό τεστ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βαρκελόνης.

Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα επικράτησε 7-6 της Ιταλίας και έκανε σημαντικό βήμα για την κατάληψη της πρώτης θέσης του Α΄ ομίλου, που θα της ανοίξει διάπλατα το δρόμο για την τελική τετράδα, αφού θα της φέρει βατό αντίπαλο τον προημιτελικό.

Η ελληνική ομάδα βρίσκεται στην κορυφή του ομίλου με δύο νίκες, μαζί με την Ολλανδία, και στη συνέχεια έχει δύο εύκολα ματς με Κροατία (Τρίτη 17/7) και Ισραήλ (19/7), πριν το μεγάλο ντέρμπι του επόμενου Σαββάτου (21/7) με τις «οράνιε».

Η Ιταλία άνοιξε το σκορ με την Αβένιο, αλλά γρήγορα η ελληνική ομάδα πήρε τον έλεγχο, με «όπλο» την εξαιρετική της άμυνα, αλλά και καλές επιλογές στην επίθεση. Η Τσουκαλά στον παραπάνω (στη μοναδική αποβολή που κέρδισαν οι διεθνείς στο πρώτο ημίχρονο!) έδωσε για πρώτη φορά προβάδισμα (2-1) στην εθνική, ενώ μετά την απάντηση της Μπιανκόνι, η Ελευθεριάδου σκόραρε δέκα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη της πρώτης περιόδου για το 3-2.

Στο δεύτερο οκτάλεπτο, με τη Χρυσή Διαμαντοπούλου να κάνει 2-3 μεγάλες αποκρούσεις, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ξέφυγε 4-2 με την Ελευθερία Πλευρίτου και 5-3 με εξαιρετικό γκολ της Ασημάκη από τα 2μ., αλλά οι Ιταλίδες βρήκαν λύσεις στην παίκτρια παραπάνω και σε μία κόντρα 6 εναντίον 5 με την Μπιανκόνι και έμειναν «ζωντανές». Το ημίχρονο ολοκληρώθηκε 5-4, με τις αποβολές να είναι 5-1 (!) και τις Βασιλική Διαμαντοπούλου και Ελευθερία Πλευρίτου να έχουν ήδη από δύο ποινές.

Στη συνέχεια το σκηνικό του αγώνα άλλαξε, καθώς η «σετερόζα» βελτιώθηκε πολύ στην άμυνα και εγκλώβισε τις διεθνείς μας, που δεν είχαν σωστές επιλογές, ούτε καν στη μία αποβολή που κέρδισαν.

Με δύο γκολ της Κεϊρόλο η Ιταλία πήρε προβάδισμα 6-5 και θα μπορούσε να ξεφύγει ακόμη περισσότερο, όμως το κοντινό σουτ Εμολο σε παίκτρια παραπάνω σταμάτησε στο δοκάρι, ενώ η Χρυσή Διαμαντοπούλου έκανε μία μεγάλη επέμβαση σε γυριστό της Αϊέλο από τα 2μ.

Έτσι, η Βασιλική Διαμαντοπούλου με σουτ από την περιφέρεια στην εκπνοή του τρίτου οκταλέπτου έφερε το ματς ξανά σε ισορροπία (6-6). Στην τελευταία περίοδο τον πρώτο λόγο είχαν οι άμυνες και το ματς κρίθηκε στην παίκτρια παραπάνω.

Η ελληνική ομάδα κατάφερε να μη δεχθεί γκολ στις τρεις περιπτώσεις που βρέθηκε με αριθμητικό μειονέκτημα, ενώ αντίθετα όταν κέρδισε αποβολή σκόραρε με την Αβραμίδου, 3΄26΄΄ πριν τη λήξη, για το 7-6.

Αυτό το γκολ έμελλε να κρίνει το ματς, αφού οι τελευταίες ιταλικές προσπάθειες δεν ήταν οι ενδεδειγμένες και η Χρυσή Διαμαντοπούλου εξουδέτερωσε τα σουτ της Παλμιέρι (σε παραπάνω), της Μπιανκόνι και της Κεϊρόλο, βάζοντας την προσωπική της «σφραγίδα» στη σπουδαία «γαλανόλευκη» νίκη.

Τα οκτάλεπτα (με πρώτη την τυπικά γηπεδούχο Ιταλία): 2-3, 2-2, 2-1, 0-1
Η εξέλιξη του σκορ: 1-0 Αβένιο (π.π.), 1-1 Ασημάκη (φουνταριστός), 1-2 Τσουκαλά (π.π.), 2-2 Μπιανκόνι (π.π.), 2-3 Ελευθεριάδου (περιφέρεια), 2-4 Ελευθ. Πλευρίτου (περιφέρεια), 3-4 Μπιανκόνι (κόντρα), 3-5 Ασημάκη (φουνταριστός), 4-5 Εμολο (π.π.), 5-5 Κεϊρόλο (περιφέρεια), 6-5 Κεϊρόλο (π.π.), 6-6 Β. Διαμαντοπούλου (περιφέρεια), 6-7 Αβραμίδου (π.π.).

Η εθνική είχε 2/4 με παίκτρια παραπάνω, 3 γκολ από την περιφέρεια και 2 από θέση φουνταριστού.
Η Ιταλία είχε 4/10 με παίκτρια παραπάνω, 1 γκολ από την περιφέρεια και 1 στην κόντρα.
Με τρεις ποινές αποβλήθηκε η Μπιανκόνι, 53΄΄ πριν τη λήξη του αγώνα

Διαιτητές: Μπουτς (Ισπανία), Ναούμοφ (Ρωσία)
Οι συνθέσεις:
ΙΤΑΛΙΑ (Φάμπιο Κόντι): Γκορλέρο, Ταμπάνι, Γκαριμπότι, Αβένιο 1, Κεϊρόλο 2, Αϊέλο, Πικότσι, Μπιανκόνι 2, Εμολο 1, Παλμιέρι, Γκρανιολάτι, Ντάριο, Λάβι
ΕΛΛΑΔΑ (Γιώργος Μορφέσης): Χρ. Διαμαντοπούλου, Τσουκαλά 1, Β. Διαμαντοπούλου 1, Ελευθεριάδου 1, Μαργ. Πλευρίτου, Αβραμίδου 1, Ασημάκη 2, Χυδηριώτη, Πάτρα, Πρωτοπαπά, Ελευθ. Πλευρίτου 1, Ξενάκη, Σταματοπούλου

** Στα άλλα παιχνίδια της 2ης αγωνιστικής του Α΄ ομίλου, η Ολλανδία συνέτριψε το Ισραήλ με 20-2 και η Γαλλία επιβλήθηκε εύκολα της Κροατίας 17-6. Στον Β΄ όμιλο, Ουγγαρία και Ρωσία έκαναν περίπατο απέναντι σε Τουρκία (32-5) και Σερβία (27-2) αντίστοιχα.

ΠόλοΕυρωπαϊκό ΠρωτάθλημαΒαρκελόνηΕθνική ΟμάδαΓυναικώνΙταλία

Επεισόδια στην περιοχή του ΧΥΤΑ στην Λευκίμμη Κέρκυρας

Επεισόδια σημειώθηκαν μετά τις 9 το βράδυ στην περιοχή του ΧΥΤΑ στην Λευκίμμη της Κέρκυρας .

Οι διαδηλωτές που βρίσκονται στην 23η ημέρα των κινητοποιήσεων συγκεντρώθηκαν λίγο μετά τις 8 το βράδυ στο γήπεδο Νεοχωρίου, που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον ΧΥΤΑ και επιχείρησαν να φθάσουν στις εγκαταστάσεις του χώρου, εμποδίστηκαν όμως από τις αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες έκαναν χρήση χημικών .

Από τα επεισόδια προκλήθηκε πυρκαγιά σε παρακείμενο ελαιώνα η οποία σβήστηκε με την άμεση επέμβαση της πυροσβεστικής.

Οι κάτοικοι της Λευκίμμης ζητούν να μην λειτουργήσει ο ΧΥΤΑ και να απομακρυνθούν οι αστυνομικές δυνάμεις από την περιοχή.

Παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός της Αϊτής μετά από αιματηρά επεισόδια

Ο πρωθυπουργός της Αϊτής παραιτήθηκε χθες, μετά τις αιματηρές διαδηλώσεις που προκάλεσε το σχέδιο για σημαντική αύξηση των τιμών των καυσίμων, επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της χώρας.

Ο πρόεδρος Ζοβενέλ Μοΐζ ανέφερε σε ανάρτησή του στο Twitter ότι ο πρωθυπουργός Τζακ Γκι Λαφοντάν υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία έγινε δεκτή. Η παραίτηση του Λαφοντάν υπεβλήθη ενώ βρισκόταν αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να χάσει την εξουσία σε διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης στην κάτω βουλή του Κοινοβουλίου της χώρας.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, τουλάχιστον επτά άτομα σκοτώθηκαν σε βίαιες διαδηλώσεις αναφορικά με το σχέδιο αύξησης των τιμών των καυσίμων κατά έως και 50%. Οι διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε λάστιχα, λεηλάτησαν καταστήματα και πυρπόλησαν οχήματα στην πρωτεύουσα Πορτ-ο-Πρενς εναντίον του σχεδίου, το οποίο αργότερα ο Λαφοντάν εγκατέλειψε. Διαδηλώσεις έγιναν σε άλλες περιοχές της χώρας.

Η Αϊτή είναι η φτωχότερη χώρα στο δυτικό ημισφαίριο και στηρίζεται πολύ στην βοήθεια που της χορηγείται από το εξωτερικό. Η διαφθορά και η βία είναι κοινός τόπος στη χώρα και οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις συχνά καταλήγουν σε συγκρούσεις.

Ντάλιτς: Μας αποσυντόνισε το πέναλτι

Στο πέναλτι, το οποίο καταλογίστηκε μετά από εξέταση του βίντεο και με το οποίο ο Αντουάν Γκριεζμάν έδωσε προβάδισμα 2-1 στη Γαλλία, απέδωσε εν πολλοίς την ήττα της Κροατίας από τη Γαλλία στον τελικό του Μουντιάλ, ο Ζλάτκο Ντάλιτς.

Στις πρώτες του δηλώσεις μετά την ολοκλήρωση του αγώνα στο «Λουζνίκι» της Μόσχας, ο ομοσπονδιακός τεχνικός των φιναλίστ επισήμανε: «Πρώτα απ΄όλα θέλω να συγχαρώ τη Γαλλία. Είμαστε λυπημένοι, αλλά ταυτόχρονα και περήφανοι.

Παίξαμε καλά, αλλά το πέναλτι μας αποσυντόνισε και μετά ήταν πολύ δύσκολα. Θέλαμε πάρα πολύ να κερδίσουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Δεν μας εξέπληξε η Γαλλία, δεχθήκαμε όμως δύο “φτηνά” γκολ, μαζί με ένα αυτογκόλ και ένα πέναλτι».

Ο αρχηγός της “χρβάτσκα”, Λούκα Μόντριτς, υποστήριξε ότι η ομάδα του ήταν ανώτερη σε μεγάλο διάστημα του τελικού. «Δεν μετανιώνουμε για κάτι, ήμασταν η καλύτερη ομάδα για μεγάλο κομμάτι του αγώνα. Δυστυχώς, τους ευνόησαν κάποια τυχερά γκολ.

Εκείνοι θα πανηγυρίζουν, όμως εμείς μπορούμε να κρατήσουμε ψηλά το κεφάλι. Οταν κατακαθίσουν τα συναισθήματα, θα κάνουμε πιο καθαρές αναλύσεις», ανέφερε ο άσος ττης Ρεάλ, ενώ για την ανάδειξή του σε κορυφαίο παίκτη του Μουντιάλ δήλωσε περήφανος και κατέληξε:

«Η απίστευτη υποστήριξη των φιλάθλων με κάνει ακόμη πιο χαρούμενο. Καταλαβαίνεις ότι, παρά την ήττα, πέτυχες κάτι μεγάλο, αλλά είναι σκληρό να φτάνεις τόσο κοντά και να μην τα καταφέρνεις».

Συριακές δυνάμεις καταλαμβάνουν χωριό στη νοτιοδυτική χώρα, εντείνοντας την επίθεση κατά των ανταρτών

Οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις κατέλαβαν σήμερα ένα χωριό στην επαρχία Κουνέιτρα, προελαύνοντας εναντίον των ανταρτών στην περιοχή που βρίσκεται δίπλα στα υπό ισραηλινή κατοχή Υψίπεδα του Γκολάν για πρώτη φορά από τότε που εξαπέλυσαν επίθεση στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα με μη κυβερνητική οργάνωση.

Το χωριό Μασάρα, σε απόσταση περίπου 11 χλμ. από τα σύνορα του Γκολάν, κατελήφθη ύστερα από σφοδρούς βομβαρδισμούς, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Κυβερνητικές δυνάμεις επίσης βομβάρδισαν επίσης την πόλη αλ-Χαάρα στη γειτονική επαρχία Ντεράα, σύμφωνα με το παρατηρητήριο. Η κυβέρνηση, με τη βοήθεια του ρωσικού στρατού, έχει καταλάβει το μεγαλύτερο τμήμα της επαρχίας Ντεράα στην επίθεση που ξεκίνησε τον Ιούνιο.

Έκσταση στη Γαλλία για το τρόπαιο

Εκατομμύρια οπαδοί της Γαλλίας «μέθυσαν» από χαρά το βράδυ της Κυριακής (15/7), μετά τη νίκη των «μπλε» επί της Κροατίας με 4-2 στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας. Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν σε όλες τις πόλεις της χώρας, από την πρωτεύουσα (Παρίσι) έως τη Μασσαλία και το Μπορντό ήταν απερίγραπτες!

epa06891634 A French supporter waves a French flag as she celebrates after France won the 2018 World Cup at the Champs-Elysees venue during the FIFA World Cup 2018 final match between France and Croatia in Paris, France, 15 July 2018. France won 4-2. EPA/GUILLAUME HORCAJUELO

Στο Παρίσι, περίπου 90.000 άνθρωποι παρακολούθησαν τον αγώνα σε γιγαντοοθόνες δίπλα στον Πύργο του Άιφελ, όπου υπήρχαν χορωδίες από την Μασσαλία, χιλιάδες σημαίες με τα χρώματα της χώρας που κυμάτιζαν στον αέρα και ο κόσμος να ζητωκραυγάζει.

Η έκρηξη των πυροτεχνημάτων και των βεγγαλικών γέμισε τον αέρα, ενώ οι οδηγοί κόρναραν συνέχεια με τα αυτοκίνητά τους και όλοι μαζί γιόρταζαν την κατάκτηση του δεύτερου παγκόσμιου τίτλου, μετά από αυτόν του 1998.

Μία εκκωφαντική χορωδία του «Είμαστε οι πρωταθλητές, είμαστε οι πρωταθλητές» ακουγόταν από την Σακρ Κερ στα βόρεια της πόλης έως τη Σορβόννη. Παρόμοιες σκηνές σημειώθηκαν στην Μασσαλία, στη Λιόν, στο Λιλ, στο Μπορντό και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας.

Περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι αναμένεται να συγκεντρωθούν τις επόμενες ώρες Ηλύσια Πεδία και στην Πλατεία Κονκόρντ, όπου ήδη η ατμόσφαιρα έχει αρχίσει να «ζεσταίνεται», ενώ άνθρωποι ιδιωτικής ασφάλειας προσπαθούν να κρατήσουν τον κόσμο σε κάποια απόσταση.

Στεναχώρια αλλά και περηφάνια

Αφού είδαν την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας τους να ηττάται με 2-4 από τη Γαλλία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλο,υ στη Μόσχα, μερικοί από τους Κροάτες οπαδούς εμφανίστηκαν θλιμμένοι, ενώ άλλοι ένιωθαν υπερηφάνεια που το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας τους έφτασε τόσο μακριά στη διοργάνωση.

Στην πλατεία Μπαν Γέλασιτς, στην πρωτεύουσα Ζάγκρεμπ, μετά το τέλος του αγώνα πολλοί φίλοι της «Χρβάτσκα» που βρέθηκαν εκεί για να παρακολουθήσουν τον αγώνα σε μια μεγάλη οθόνη, αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλον δίνοντας συγχαρητήρια.

Μια νεαρή γυναίκα με κόκκινη και λευκή κροατική σημαία σκούπιζε τα δάκρυά της δίπλα στο φίλο της, που επίσης ήταν δακρυσμένος. Άλλοι συνέχισαν να κυματίζουν κροατικές σημαίες και κασκόλ μέσα από την απογοήτευση, αφού παρακολούθησαν για πρώτη φορά τη χώρα τους να αγωνίζεται σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.

«Οι Γάλλοι αποδείχθηκαν καλύτεροι σε καθοριστικές στιγμές, παρόλο που ουσιαστικά τους αφήσαμε να πετύχουν τα πρώτα δύο γκολ εύκολα» δήλωσε ο 59χρονος Ντάκο Ιλάκοβατς. «Παρόλα αυτά είναι ένα μεγάλο επίτευγμα να παίξεις στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου», πρόσθεσε.

Η Κροατία, με πληθυσμό μόνο 4,2 εκατομμυρίων ανθρώπων, δεν ήταν από τα φαβορί στην αρχή του τουρνουά. Η πρόοδός της ως τον τελικό «άναψε» τη φαντασία του βαλκανικού έθνους και των μελών της κροατικής διασποράς, που ζουν σε χώρες από τη Γερμανία ως την Αυστραλία. «Για ένα έθνος τεσσάρων εκατομμυρίων είναι ένα θαύμα η συμμετοχή στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου», δήλωσε ο πρόεδρος της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν.

Η Εθνική Κροατίας θα αφιχθεί αύριο (16/7) στο Ζάγκρεμπ και χιλιάδες οπαδοί αναμένεται να έρθουν στην κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας νωρίς το απόγευμα, όταν πρόκειται να φτάσουν οι ποδοσφαιριστές. Ο πρωθυπουργός Αντρέι Πλένκοβιτς έκανε έκκληση στους εργοδότες να αφήσουν το προσωπικό να φύγει νωρίς, ενώ τα εισιτήρια με το τρένο θα είναι 50% φθηνότερα για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν στο Ζάγκρεμπ.

Συγχαρητήρια Τραμπ σε Γαλλία και Πούτιν

Τα συγχαρητήριά του στη Γαλλία για την κατάκτηση του τίτλου στο Μουντιάλ, αλλά και στη Ρωσία και προσωπικά στον Πρόεδρο Βλάντιμιρ Πούτιν για τη διοργάνωση του τουρνουά, έστειλε μέσω twitter ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

«Συγχαρητήρια στη Γαλλία, που απέδωσε εκπληκτικό ποδόσφαιρο, για τη νίκη της στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2018. Επιπροσθέτως, συγχαρητήρια στον Πρόεδρο Πούτιν και τη Ρωσία για τη διοργάνωση ενός αληθινά σπουδαίου Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενός από τα καλύτερα που έγιναν ποτέ», αναφέρει στην ανάρτησή του ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αύριο θα έχει συνάντηση κορυφής με τον Ρώσο ομόλογό του στο Ελσίνκι.

Υμνεί την Γαλλία ο πάγκοσμιος Τύπος

Με διθυραμβικά σχόλια υποδέχθηκε ο παγκόσμιος Τύπος -στις περισσότερες περιπτώσεις- την κατάκτηση του Μουντιάλ 2018 από τη Γαλλία.

Οι «μπλε» νίκησαν στον τελικό της Μόσχας με 4-2 την Κροατία και πρόσθεσαν το δεύτερο αστέρι στην φανέλα τους. Οι μεγαλύτερες αθλητικές -και όχι μόνο- εφημερίδες του πλανήτη κάνουν λόγο για γαλλικό θρίαμβο στις ιστοσελίδες τους, με την ισπανική Marca να γράφει για «belle epoque» και την αργεντίνικη Clarin να αποδίδει τον τίτλο «φεστιβάλ γκολ».

Πιο αναλυτικά:

L΄Equipe (Γαλλία): «Ένα άλλο Παγκόσμιο»
Le Parisien (Γαλλία): «Ένα δεύτερο αστέρι»
France Football (Γαλλία): «Η ημέρα της δόξας έφτασε»
Gazzetta dello Sport (Ιταλία): «Το Μουντιάλ είναι της Γαλλίας!»
Corriere dello Sport (Ιταλία): «Η Γαλλία θριάμβευσε στον τελικό»
Ansa (Ιταλία): «Η Γαλλία πρωταθλήτρια κόσμου, νίκησε 4-2 την Κροατία»
Corriere della Sera (Ιταλία): «Η Γαλλία πρωταθλήτρια κόσμου 20 χρόνια μετά το πρώτο Κύπελλο»
Kicker (Γερμανία): «Θέαμα στη Μόσχα! Η Γαλλία παγκόσμια πρωταθλήτρια»
BBC (Αγγλία): «Η Γαλλία νίκησε την Κροατία στον τελικό του Μουντιάλ»
Sky Sports (Αγγλία): «Η Γαλλία χτύπησε τετράκις για να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο»
Independent (Αγγλία): «Μετά τη διαμάχη για το πέναλτι, την εισβολή στο γήπεδο […] η Γαλλία κατάκτησε το Μουντιάλ»
Daily Mail (Αγγλία): «Καταιγίδα της Γαλλίας για το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο»
Telegraph (Αγγλία): «Οι “μπλε” στέφθηκαν πρωταθλητές σε τελικό χωρίς ανάσα»
Marca (Ισπανία): «La Belle Epoque (Η όμορφη εποχή)»
As (Ισπανία): «Δεύτερο αστέρι για τη Γαλλία»
El Pais (Ισπανία): «Η Γαλλία κατάκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο»
Mundo Deportivo (Ισπανία): «Γαλλία, παγκόσμια πρωταθλήτρια χωρίς λάμψη»
Abola (Πορτογαλία): «”Είμαστε πρωταθλητές κόσμου”»
OJogo (Πορτογαλία): «Η Γαλλία νικά την Κροατία και κατακτά το Μουντιάλ 2018»
Record (Πορτογαλία): «Η Γαλλία νίκησε την Κροατία κι έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια»
Clarin (Αργεντινή): «Η Γαλλία πήρε τον τελικό σε μια γιορτή γκολ και είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά»
Globo (Βραζιλία): «Δις παγκόσμια πρωταθλήτρια η Γαλλία»

Άγνωστα έργα του Banksy παρουσιάζει η γκαλερί Lazinc στο Λονδίνο

Από τα παγκοσμίως γνωστά στένσιλ του Μπάνκσι έως τις απρόσμενες ελαιογραφίες του και μερικά γλυπτά: έργα του εκτίθενται σε λονδρέζικη γκαλερί από τέλη της εβδομάδας, δίνοντας την ευκαιρία στον επισκέπτη να ανακαλύψει άλλες όψεις του 44χρονου μυστηριώδους καλλιτέχνη. 

Ο εικαστικός της τέχνης του δρόμου από το Μπρίστολ είναι κυρίως γνωστός για τα στένσιλ του, τα περισσότερα μαυρόασπρα, όπως το “Girl with Balloon”, που δείχνει ένα μικρό κορίτσι ν’ αφήνει στον αέρα ένα κόκκινο μπαλόνι σε σχήμα καρδιάς ή το “Flower Thrower”, που παρουσιάζει έναν ταραξία να ετοιμάζεται να πετάξει ένα μπουκέτο λουλούδια, δύο έργα που υπάρχουν μέσα στην έκθεση.

Ωστόσο ο επισκέπτης ανακαλύπτει επίσης αρκετές ελαιογραφίες που ο καλλιτέχνης έχει εμπνευσθεί από διάσημους πίνακες για να καταγγείλει τις τάσεις της καταναλωτικής κοινωνίας ή οικολογικές καταστροφές – όπως η ελαιογραφία “Sunflowers from Petrol Station”, την οποία εμπνεύστηκε από τα “Ηλιοτρόπια” του Βίνσεντ βαν Γκογκ, τα οποία ο Μπάνκσι παρουσιάζει μαραμένα. 

Οι πίνακες αυτοί απέχουν μακράν από τα γκράφιτι που ο καλλιτέχνης σχεδιάζει με σπρέι. Κανένα από τα έργα που εκτίθενται στη γκαλερί Lazinc στο Μέιφερ δεν φιλοτεχνήθηκε στον δρόμο και όλα παράχθηκαν για εμπορικό σκοπό. Οι κάτοχοί τους, ιδιώτες συλλέκτες, τα δάνεισαν για τις ανάγκες της έκθεσης με τίτλο “Banksy, Greatest Hits: 2002-2008”, που αφορά αυτή την πολύ γόνιμη περίοδο του καλλιτέχνη.

Εκείνη την περίοδο οργανώθηκαν οι “σημαντικότερες εκθέσεις του Μπάνκσι”, όπως οι Crude Oil, Barely Legal και Turf War”, δήλωσε ο Στιβ Λαζαρίντις, συνιδρυτής της γκαλερί Lazinc μαζί με τον μεγιστάνα Ουίσαμ Αλ Μάνα από το Κατάρ. Η Lazinc παρουσίασε τον Ιανουάριο έκθεση του γάλλου φωτογράφου JR, ο οποίος δηλώνει “photograffeur” αναφέροντας ότι η δουλειά του περιέχει στοιχεία και φωτογραφίας και γκράφιτι.

Ο Λαζαρίντις, γιός ενός Ελληνοκύπριου και μιας Βρετανίδας, που μεγάλωσε πάνω από το μαγαζί με κεμπάμπ του πατέρα του στο Μπρίστολ, γνώρισε τον Μπάνκσι, του οποίου η ταυτότητα παραμένει άγνωστη, το 1997. Τον εντυπωσίασε η “εσωτερική ενέργεια” και η “ελευθερία” του Μπάνκσι, έγινε φωτογράφος του, ατζέντης του, μετά γκαλερίστας προτού οι δρόμοι τους χωρίσουν πριν από 10 χρόνια.

Το γεγονός ότι ο Μπάνκσι έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς σύγχρονους καλλιτέχνες, οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι “δεν φοβίζει τον κόσμο”, σύμφωνα με τον Λαζαρίντις. “Ο Μπάνκσι εκλαΐκευσε την τέχνη. Δεν χρειάζεται να έχεις μάστερ στην ιστορία της τέχνης για να καταλάβεις τα έργα του”.

Όσο για την ανωνυμία του καλλιτέχνη, και αυτή ενισχύει τον μύθο… Ο γκαλερίστας αρνείται να πει κάτι περισσότερο, επιλέγοντας να συντηρεί το μυστήριο: “Ίσως είναι μια ομάδα, ίσως δίδυμοι, ίσως μια γυναίκα, ποιός ξέρει;”.

Συγχαρητήρια Τσίπρα στην Γαλλία, ευτυχώς μετά τον αγώνα !

Συγχαρητήρια μέσω twitter απέστειλε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία.

Ευτυχώς για τους Γάλλους οι ευχές του κ. Τσίπρα ήρθαν μετά τον αγώνα και όχι πριν.  Και αυτό γιατί ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως γουρλής αφού όποια ομάδα υποστήριξε σε αυτό το μουντιάλ απέτυχε παταγωδώς. Στην αρχή ταυτίσ ηκε με την Αργεντινή, στη συνέχεια με την Ουρουγουάη και τέλος παρεβρέθηκε σε αγγλική πάμπ λίγο πριν τον ημιτελικό της Αγγλίας. Και οι τρεις ομάδες μετά τις ευχές Τσίπρα πάτωσαν και αποκλείστηκαν!

Ίσως γι αυτό επέλεξε να αποστείλει ευχές κατόπιν εορτής.

Δείτε το tweet του κ. Τσίπρα:

Η Ελλάδα οφείλει να επενδύσει στην καινοτομία!

 «Σε ό,τι αφορά τη γνώση είμαστε στην Ελλάδα το ίδιο καλοί με τους καλύτερους. Δυστυχώς όμως, αν δεν έχεις μεταποίηση, βιομηχανία, όλη αυτή η γνώση δεν γίνεται καινοτομία… Πού θα εφαρμοστεί, στον αέρα; Δεν γίνεται έτσι (…) Χρειαζόμαστε βιομηχανία και άρα ισχυρή βιομηχανική πολιτική»: με τη φράση αυτή, ο επιχειρηματίας Παντελής Αγγελίδης, πρόεδρος της Αλεξάνδρειας Ζώνης Καινοτομίας Θεσσαλονίκης (ΑΖΚ ΑΕ) και ιδρυτής της καινοτομικής εταιρείας τηλεματικής στον τομέα της υγείας «Vidavo», περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το σημείο εκείνο, στο οποίο η Ελλάδα χάνει κατά τη γνώμη του τη δυνατότητα να μετουσιώσει σε προσοδοφόρα καινοτομία το σημαντικό πλεονέκτημα, που έγκειται στο υψηλής ποιότητας διανοητικό της κεφάλαιο.

Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Αγγελίδης, που μεταξύ άλλων έχει διατελέσει επισκέπτης ερευνητής του ΜΙΤ Media Lab, επισημαίνει ακόμη ότι, ενόψει και της πραγμάτωσης του “Industry 4.0”, η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή από το να επενδύσει στην καινοτομία, παρότι αυτή η επένδυση αποδίδει έσοδα πολύ βραδύτερα σε σχέση με άλλους τομείς της οικονομίας, όπως ο τουρισμός. Τονίζει τον πολύ μεγάλο θετικό αντίκτυπο που έχουν για τη χώρα μας επενδύσεις όπως αυτή της Tesla του Elon Mask για τη δημιουργία ερευνητικού hub στην Αθήνα, αλλά και της Deloitte στη Θεσσαλονίκη για το Πρότυπο Κέντρο Τεχνογνωσίας, λειτουργώντας σαν μαγνήτης για την τοποθέτηση περισσότερων ξένων κεφαλαίων στην Ελλάδα.

Πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, λέει, γίνονται το τελευταίο διάστημα ολοένα και πιο «ορατές» σε τεχνολογικές επιχειρήσεις του εξωτερικού και η τάση αυτή εκτός απροόπτου θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα: συνολικά πέντε επιχειρήσεις πληροφορικής, τέσσερις γερμανικές και μία ελβετική, είτε έχουν ήδη έρθει στη Θεσσαλονίκη φέτος είτε σχεδιάζουν να έρθουν μέσα στο 2018, για τη δημιουργία μικρών τμημάτων R & D (έρευνας και ανάπτυξης), τα οποία στελεχώνονται σε πρώτη φάση από 20-25 άτομα.

Ο πρόεδρος της ΑΖΚ προσθέτει ακόμη ότι «η Ελλάδα δεν είναι μεν γνωστή για την τεχνολογία της, αλλά υπάρχουν niche (εξειδικευμένες) αγορές, στις οποίες έχει αριστεία και μπορεί να “ποντάρει”. Εδώ στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα το “νούμερο ένα” είναι το simulation (προσομοίωση) στην αυτοκινητοβιομηχανία. Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις εταιρείες, που είναι leaders (ηγέτιδες) στον χώρο τους» τονίζει.

Εξηγεί τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι μακροπρόθεσμα το brain drain θα λειτουργήσει θετικά για την Ελλάδα, παρότι βραχυπρόθεσμα αποτελεί πολύ μεγάλο πρόβλημα για τις τεχνολογικές επιχειρήσεις, που πλέον αδυνατούν να βρουν δυναμικό, έστω και για να το εκπαιδεύσουν. Εκτιμά ότι στο κομμάτι της χρηματοδότησης της καινοτομίας, η συγκυρία είναι πλέον πάρα πολύ θετική, ενώ αποκαλύπτει ότι η ΑΖΚ ΑΕ «ίσως πρέπει να σκεφτεί ν’ αναλάβει πρωτοβουλία για την ίδρυση ενός τοπικού fund».

Σημειώνει ότι ο σχεδιασμός για τη δημιουργία του Κέντρου Ψηφιακής Καινοτομίας για την Αγροδιατροφή της ΑΖΚ ΑΕ εξελίσσεται ομαλά. «Μέχρι το τέλος του 2018 εκτιμώ ότι (…) θα έχουμε την ίδρυση του θύλακα και στο πρώτο τετράμηνο του 2019 θα έχουμε την ένταξη του έργου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα “Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα, Καινοτομία” (ΕΠΑνΕΚ) σε ό,τι αφορά τις υποδομές και στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) Κεντρικής Μακεδονίας για τις soft ενέργειες». Η αιτούμενη χρηματοδότηση είναι συνολικά 49 εκατ. ευρώ.

Ο Παντελής Αγγελίδης εξηγεί ακόμη γιατί πιστεύει ότι το να στήσεις σήμερα μια εταιρεία “με σύνορα”, είναι κατά τη γνώμη του χαζό, καυτηριάζει την έλλειψη κουλτούρας συνεργασίας στην Ελλάδα, περιγράφει ποια θεωρεί τα κυριότερα προβλήματα για έναν καινοτόμο επιχειρηματία, επισημαίνει τις αδυναμίες της ΕΕ, σε σύγκριση με τις ΗΠΑ, ως προς την ικανότητα προσαρμογής στις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις κι εκτιμά ότι το εκπαιδευτικό σύστημα όπως το ξέρουμε θα καταρρεύσει όταν η αγορά εργασίας σταματήσει να δίνει αξία στα πτυχία.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του προέδρου της ΑΖΚ AE και ιδρυτή της Vidavo Παντελή Αγγελίδη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και την Αλεξάνδρα Γούτα ακολουθεί:

Καλύτερα γερμανικά στη Θεσσαλονίκη από ό,τι …στη Γερμανία

Έχει αρχίσει η Θεσσαλονίκη να γίνεται “ορατή” στις ξένες εταιρείες, ως προς τη δυνατότητά της να διαθέσει αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό σε τμήματα R & D;

Τα τελευταία δύο-τρία χρόνια στόχος και της Ζώνης Καινοτομίας είναι να δημιουργηθούν στη Θεσσαλονίκη θέσεις εργασίας για μηχανικούς και άλλους επιστήμονες, για ανθρώπους που αποφοιτούν από τα πανεπιστήμιά μας και η πρώτη τους επιλογή είναι να φύγουν έξω. Αυτή τη φυγή προσπαθούμε να την ανατρέψουμε και πλέον, αυτό (η έλευση ξένων επιχειρήσεων) έχει αρχίσει και γίνεται πιο έντονο. Υπάρχει η μεγάλη επένδυση της Deloitte (σσ το Πρότυπο Κέντρο Τεχνογνωσίας), που είναι πολύ σημαντική για την πόλη και η οποία (…) σχεδιάζουν σε πλήρη εξέλιξη να απασχολεί 250 άτομα. Παράλληλα με αυτό, από όσο ξέρουμε εμείς, συνολικά πέντε επιχειρήσεις πληροφορικής, τέσσερις γερμανικές και μία ελβετική, είτε έχουν ήδη έρθει στη Θεσσαλονίκη φέτος είτε σχεδιάζουν να έρθουν μέσα στο 2018, για τη δημιουργία τμημάτων R & D, μικρών καταρχήν, ξεκινώντας από 20-25 άτομα, αλλά πολύ σημαντικών, όχι μόνο γιατί δημιουργούν τέτοιες θέσεις εργασίας αλλά και κυρίως γιατί δίνουν μια δυναμική, επειδή πάρα πολύ δουλεύει το “ξέρεις, ο γείτονάς μου στη Γερμανία ήρθε στη Θεσσαλονίκη και έλυσε το πρόβλημά του, μήπως να το δω κι εγώ;”. Οι δύο από αυτές είναι ήδη εδώ, οι γερμανικές “Exciting AG” και “Prodyna” και οι άλλες αναμένεται να εγκατασταθούν μέσα στο 2018. Οι εταιρείες αυτές έρχονται εδώ γιατί βρίσκουν μορφωμένο κόσμο σε κόστος ανταγωνιστικότατο και μάλιστα σε ένα περιβάλλον όπου αρέσει στους ανθρώπους να ζουν (…) Η μία από τις γερμανικές εταιρίες έφτιαξε εδώ call center και όπως μου είπαν βρίσκουν ανθρώπους στη Θεσσαλονίκη να το στελεχώσουν που μιλούν καλύτερα γερμανικά από ό,τι οι εργαζόμενοι που θα έβρισκαν στη Γερμανία! Επίσης, η αμερικανική “Altair” ήταν από τους πρώτους που ήρθαν. Εκτιμώ ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί, δεν βλέπω λόγο να μη συνεχιστεί τον επόμενο χρόνο, εκτός απροόπτου (…)

Η επένδυση στην ανάπτυξη καινοτομίας αποδίδει έσοδα πολύ βραδύτερα από ό,τι άλλες δραστηριότητες της οικονομίας… Υπό τις παρούσες πιεστικές συνθήκες, ποια περιθώρια εκτιμάτε έχει η Ελλάδα να επενδύσει “βαριά” στην ανάπτυξη της καινοτομίας; Προλαβαίνουμε;

Νομίζω ότι δεν έχει άλλη επιλογή. Προλαβαίνεις δεν προλαβαίνεις, πρέπει να επενδύσεις, αλλιώς την πάτησες. Ακόμη και στον τουρισμό και τον πρωτογενή τομέα, δεν μπορείς να προχωρήσεις με τις παλιές μεθόδους. Χρειάζονται βαριές επενδύσεις, οι οποίες ναι, δεν θα αποδώσουν άμεσα (…) Ο πρωτογενής τομέας έχει τρομερή δυναμική να βελτιώσει τα πάντα εισάγοντας καινοτομία στις διαδικασίες του: την παραγωγικότητα ανά στρέμμα, την ποιότητα προϊόντος, την εμπορευσιμότητα. Είναι μεν ακριβή η καινοτομία αλλά πρέπει να επενδύσεις. Αυτό φυσικά χρειάζεται εκπαίδευση, ενημέρωση, αλλαγή κουλτούρας και νοοτροπίας.

Σκεπτόμενοι ως επιχειρηματίες, όχι ως επιδοτούμενοι

Κίνητρα; Χρειάζονται;

(…)Αν είναι να δοθούν κίνητρα, χρειάζονται έξυπνα κίνητρα, γιατί π.χ. οι επιδοτήσεις όπως λειτούργησαν στον αγροτικό τομέα στη χώρα, κατέστρεψαν γενιές αγροτών, που μόλις τώρα ανακτούν την επιχειρηματικότητά τους, γιατί και ο αγρότης ένας επιχειρηματίας είναι τελικά και πρέπει ν’ αρχίσει να σκέφτεται ως επιχειρηματίας και όχι ως επιδοτούμενος. Θέλει προσοχή στο θέμα των κινήτρων (…) Αν δηλαδή το κίνητρο θα είναι για να εισάγεις νέες τεχνολογίες στην παραγωγή, τότε νομίζω έχει νόημα. Υπάρχουν πάρα πολλά λεφτά για αυτό, από την ΕΕ, από τα διαρθρωτικά ταμεία, αλλά και κατευθείαν, από ερευνητικά κονδύλια της ΕΕ. Τέτοια κίνητρα θα λειτουργούσαν, γιατί υπάρχει και όλο το εγχώριο ανθρώπινο δυναμικό, που θα μπορούσε να τα υποστηρίξει όλα αυτά και έτσι θα πετυχαίναμε “με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια” (…) Δυστυχώς όμως, ως έχουν τα πράγματα σήμερα, όλη αυτή την τεχνογνωσία (του ελληνικού δυναμικού) την εκμεταλλεύεται η βιομηχανία του εξωτερικού κι αυτό είναι τραγικό. Εδώ στο ΕΚΕΤΑ (Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης) π.χ., κάνουν εξαιρετικά πράγματα, στην αιχμή της τεχνολογίας, τους εμπιστεύονται ξένοι κολοσσοί και ουσιαστικά η προστιθέμενη αξία για την πόλη είναι πάρα πολύ μικρή, οι μισθοί τους.

 

“Το ίδιο καλοί με τους καλύτερους” κι …ένα leapfrog στο “Industry 4.0”

Πόσο ανταγωνιστικοί είμαστε σε όρους ανάπτυξης καινοτομίας, σε σχέση τόσο με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της ΕΕ, όσο και με τις βαλκανικές χώρες;

Θεωρώ πάρα πολύ. Σε ό,τι αφορά τη γνώση είμαστε το ίδιο καλοί με τους καλύτερους. Δυστυχώς όμως, αν δεν έχεις μεταποίηση, όλη αυτή η γνώση πού θα εφαρμοστεί, στον αέρα; Δεν γίνεται. Είναι πολύ σημαντικό να αποκτήσουμε ξανά βιομηχανία. Δηλαδή, αυτό που είπε ο Τσίπρας στη γενική συνέλευση του ΣΒΒΕ, ότι θέλει να ανεβάσει τη βιομηχανία, δεν ξέρω πώς έχει στο νου του να το κάνει, αλλά ως στόχος είναι στη σωστή κατεύθυνση. Χρειαζόμαστε βιομηχανία. Η βιομηχανία είναι που θα αξιοποιήσει αυτή τη γνώση και θα δώσει προστιθέμενη αξία στο προϊόν. Εκτός από τον πρωτογενή τομέα, χρειάζεται και ο δευτερογενής υποστήριξη. Αυτό το διάστημα σε όλη την Ευρώπη, το στοίχημα είναι το “Industry 4.0”. Που ουσιαστικά τι σημαίνει; Μετεξέλιξη της βιομηχανίας με την εισαγωγή ψηφιακών τεχνολογιών. Εδώ δεν μιλάει κανείς για αυτό, ενώ οι άλλες χώρες δημιουργούν εθνικά προγράμματα, που δεν είναι μόνο λεφτά, είναι προγράμματα μετασχηματισμού όλης της βιομηχανίας τους, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες αλλάζουν τελείως το τοπίο (…) Πιστεύω ότι εδώ μπορούμε να κάνουμε leapfrog, δηλαδή να ξεπεράσουμε δύο-τρία στάδια που πέρασαν οι άλλοι, και να μπούμε κατευθείαν σε αυτό.

“Μήπως πρέπει να δω κι εγώ αυτό που έχει δει η Tesla στην Ελλάδα;”

Υπάρχει στον κλάδο της τεχνολογίας στην Ελλάδα αντικείμενο για εταιρείες που απευθύνονται αποκλειστικά στην εγχώρια αγορά;

(Στην εγχώρια αγορά υπάρχει αντικείμενο) σε πολύ συγκεκριμένους κλάδους, π.χ., στη ναυτιλία, τουρισμός, αγροτική παραγωγή. Ωστόσο σίγουρα έχουμε μια μικρή αγορά και αν θέλεις να αναπτυχθείς ως εταιρεία τεχνολογίας δεν έχει νόημα να στοχεύεις στην ελληνική αγορά. Έχει νόημα να στοχεύσεις στην ελληνική αγορά ξεκινώντας, για να αποκτήσεις references και να τεστάρεις το προϊόν σου, ώστε να χτίσεις πάνω σε αυτό μια διεθνή παρουσία. Ακόμη και αν η αγορά που απευθύνεσαι στην Ελλάδα είναι μεγάλη, π.χ., απευθύνεσαι στον τουρισμό, πάλι η παγκόσμια αγορά θα είναι πάντα πολύ μεγαλύτερη. Το να στήσεις σήμερα μια εταιρεία που να έχει σύνορα στο πού απευθύνεται, κατά τη γνώμη μου είναι χαζό.

Πόσο εφικτό είναι σήμερα για την τεχνολογία “Made in Greece” να πείσει τους ξένους αγοραστές ότι “το έχει”;

Η Ελλάδα δεν είναι γνωστή για την τεχνολογία της, κι αυτό είναι κάτι πάνω στο οποίο πρέπει να δουλέψουμε (…), ξεκινώντας από τις niche αγορές, στις οποίες έχουμε αριστεία. Εδώ στη Θεσσαλονίκη, το “νούμερο ένα” είναι το simulation στον τομέα των προσομοιώσεων της αυτοκινητοβιομηχανίας. Έχουμε ήδη εδώ στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον τέσσερις εταιρείες, που είναι leaders στον χώρο τους, με λογισμικό που παράγουν οι ίδιες (…) Πρέπει να δουλέψουμε πολύ, αλλά σιγά-σιγά γίνονται πράγματα. Βοηθάνε πάρα πολύ και τα significant projects. Αυτό που έγινε με την Tesla στην Αθήνα, ακόμη και αν είναι κάτι πολύ μικρό, το impact (αντίκτυπος) που δημιουργεί διεθνώς είναι πολύ μεγάλο. Αν σκεφτείς ότι έξω από την Αμερική δεν έχει τέτοιο κέντρο και ήρθε να κάνει στην Ελλάδα ένα (…) Σκέφτεται ο άλλος, “σε μια χώρα που δεν παράγει αυτοκίνητα, που δεν παράγει μπαταρίες, γιατί πηγαίνει η Tesla να κάνει R & D εκεί; Μήπως πρέπει να δω κι εγώ αυτό που έχει δει;”

“‘Ο,τι πέτυχε ο Καποδίστριας με τις πατάτες”

Το clustering φαίνεται ότι μπορεί να βοηθήσει τις ελληνικές τεχνολογικές εταιρίες να βγουν με αξιώσεις στο εξωτερικό… Παρόλα αυτά, δεν δείχνουμε να έχουμε αξιοποιήσει δεόντως τις δυνατότητες που προσφέρει η συγκρότηση επιχειρηματικών “συστάδων”. Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό; Το βλέπετε να αλλάζει;

Δεν έχουμε κουλτούρα συνεργασίας στην Ελλάδα και το αυτό μπορεί να αλλάξει είναι θέμα κοινωνιολόγων και ψυχολόγων. Το έλλειμμα αυτό το έχω ζήσει με διάφορα καπέλα και σε διάφορες περιόδους, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε, είναι στο DNA μας αυτό. Για τους Γερμανούς, το να μην υπάρχει clustering είναι ακατανόητο. Εδώ πρέπει να κάνεις τεράστια προσπάθεια και στην πράξη πάλι δεν θα δουλεύει… Πρέπει να βρούμε άλλον τρόπο (για να πετύχουμε συνεργασίες που θα αυξήσουν το μέγεθος των ελληνικών επιχειρήσεων). Ποιος είναι αυτός, δεν ξέρω. Ίσως δια της επιβολής ή της απαγόρευσης των… συνεργασιών, ώστε να πετύχουμε ό,τι πέτυχε ο Καποδίστριας με τις πατάτες (γελάει). 

Οι εθελοντές που “πουλάνε Θεσσαλονίκη” στις ΗΠΑ και η “μαυρίλα” στο παγόβουνο

Πολλοί νέοι στην Ελλάδα έχουν ήδη είτε μεταναστεύσει στο εξωτερικό είτε εργάζονται remotely, πχ. στις ΗΠΑ. Τι στοιχίζει σήμερα στις ελληνικές τεχνολογικές επιχειρήσεις αυτό το φαινόμενο; Κοιτάζοντας μπροστά, στα επόμενα δέκα χρόνια, πώς βλέπετε να επηρεάζει το brain drain την ανάπτυξη στον τεχνολογικό κλάδο στη χώρα μας;

Βραχυπρόθεσμα είναι πολύ αρνητικό, γιατί δεν βρίσκεις πλέον ανθρώπους να προσλάβεις. Υπάρχει πρόβλημα μεγάλο αυτή τη στιγμή, και στη Θεσσαλονίκη, που μέχρι τώρα δεν είχε πρόβλημα, γιατί υπήρχε πολύ μεγάλη παραγωγή από τα πανεπιστήμιά μας, σε σχέση με την απορρόφηση. Δεν υπάρχουν άνθρωποι ούτε καν για να τους εκπαιδεύσεις (…) Μακροπρόθεσμα όμως, πιστεύω ότι θα είναι θετικό αυτό, γιατί οι άνθρωποι στη μεγάλη πλειονότητά τους θέλουν να γυρίσουν πίσω, είναι δύσκολη η ζωή στο εξωτερικό, αυτό που βλέπει κάποιος πριν φύγει είναι σαν την κορυφή του παγόβουνου, δεν βλέπει το 90% που είναι η μαυρίλα, κι όταν αυτοί επιστρέψουν θα φέρουν πίσω μια διαφορετική νοοτροπία και κουλτούρα κι αν υπάρχει κάτι στο οποίο μπορούμε να ελπίζουμε για τις επόμενες δεκαετίες είναι ακριβώς αυτό (…) Γι’ αυτό και είναι σημαντικό -και το κάνουμε στην ΑΖΚ- να καλλιεργούμε δεσμούς μαζί τους (…) Εμείς ως ΑΖΚ ΑΕ έχουμε ήδη Ambassadors της Θεσσαλονίκης στις ΗΠΑ, που πουλάνε Θεσσαλονίκη εθελοντικά, ενώ σκεφτόμαστε να δημιουργήσουμε και στη Γερμανία.

Τοπικό fund για την καινοτομία στη Θεσσαλονίκη;

Παρά τις όποιες σημαντικές πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί τα τελευταία χρόνια, η αίσθησή μου είναι ότι οι καινοτομικές ελληνικές επιχειρήσεις, στην πλειονότητά τους, και ιδίως εκείνες σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, παραμένουν ακόμη και σήμερα εκτός των “ραντάρ” των κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital funds) και των ταμείων. Ισχύει;

Όπως δεν υπάρχει κουλτούρα στον επιχειρηματικό κόσμο για την καινοτομία, αντίστοιχα δεν υπάρχει και στον χρηματοδοτικό κόσμο. Αυτό όμως αλλάζει και λόγος που αλλάζει είναι ότι πλέον υπάρχουν κάποια success stories, άνθρωποι που έβγαλαν λεφτά επενδύοντας στην καινοτομία (στην Ελλάδα) κι αυτά τα λεφτά επανεπενδύονται τώρα και κάποια από αυτά είναι μέσα σε αυτά τα Equifunds. Υπάρχει νέα γενιά χρηματοδοτών (…) η οποία είναι έτοιμη να κάνει κι επενδύσεις ρίσκου. Στο funding κομμάτι η συγκυρία νομίζω πως είναι πάρα πολύ θετική, πιστεύω ότι τα χρήματα που υπάρχουν υπερκαλύπτουν τις ανάγκες (…), αλλάζει το κλίμα. Εδώ στη Θεσσαλονίκη είναι άσχημο που δεν έχουμε ένα τοπικό fund κι ίσως αυτό θα ήταν κάτι στο οποίο θα έπρεπε να αναλάβει πρωτοβουλία η ΑΖΚ θα έπρεπε να το σκεφτούμε, μαζί με κάποιους επιχειρηματίες. Προς το παρόν όμως δεν έχουμε συγκεκριμένο πλάνο (…)

Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η δημιουργία του Κέντρου Ψηφιακής Καινοτομίας για την Αγροδιατροφή της ΑΖΚ;

Εξελίσσεται ομαλά ο σχεδιασμός, δεν υπάρχει κάτι καινούργιο, αλλά δεν έχουμε κι αρνητικές εκπλήξεις. Περιμένουμε να ανταποκριθούν τα αρμόδια υπουργεία -για την ώρα ανταποκρίνονται- και η Περιφέρεια σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες και τη χρηματοδότηση. Μέχρι το τέλος του 2018 εκτιμώ ότι θα έχουμε τελειώσει τις διαδικασίες, θα έχουμε την ίδρυση του θύλακα και στο πρώτο τετράμηνο του 2019 θα έχουμε την ένταξη του έργου στο ΕΠΑΝΕΚ σε ό,τι αφορά τις υποδομές και στο ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας για τις soft ενέργειες. Η αιτούμενη χρηματοδότηση είναι 47 εκατ. για τις υποδομές και 2 εκατ. για τις soft ενέργειες.

Οι ασφαλιστικές εισφορές ως δεύτερη φορολογία

Ως επιχειρηματίας σε έναν κλάδο αιχμής, ποια θεωρείτε τα σημαντικότερα προβλήματα για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα και τι θα αλλάζατε αύριο αν μπορούσατε;

Το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η αστάθεια κι αυτό είναι θέμα και για τις ξένες επενδύσεις (…) Το περιβάλλον είναι τελείως αποτρεπτικό, γιατί υπάρχει αστάθεια, δεν ξέρεις αύριο τι θα σου ξημερώσει κι αν θα μπει αναδρομικά έκτακτη εισφορά για τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Το δεύτερο είναι η σχέση με τον δημόσιο τομέα. Θα πρέπει η αυθαιρεσία του ελέγχου να ελεγχθεί και το κανονιστικό πλαίσιο να αποτυπώνει τις πραγματικές συνθήκες και όχι να βάζει κανόνες που είναι ανεφάρμοστοι, σαν να σου λέει πρακτικά “παρανόμησε” ή “σήκω και φύγε”.

Αν μιλήσουμε για φορολογικά, για μένα το νούμερο ένα θα πρέπει να είναι να αλλάξει η φορολόγηση των ανθρώπων, να μειωθεί όλη αυτή η ιστορία με τον ΕΦΚΑ, αυτό πρέπει να είναι το πρώτο που θα αλλάξει και όχι η φορολόγηση των επιχειρήσεων, γιατί το 29% αν το κάνεις 22%, δεν θα κάνει τεράστια διαφορά. Όταν ο επιχειρηματίας ξέρει ότι ο φόρος είναι 29% κάνει το κουμάντο του. Δεν είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη το 29% άλλωστε, η αστάθεια είναι το μεγάλο πρόβλημα. Δεν είναι λοιπόν το πρώτο για μένα η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων… Οι ασφαλιστικές εισφορές είναι μια δεύτερη φορολογία, κι ο κόσμος φεύγει όχι γιατί δεν έχει δουλειά, αλλά γιατί δουλεύει και δεν του μένει τίποτα στην τσέπη (…) Πληρώνει και δεν παίρνει και τίποτα πίσω. Και στις ΗΠΑ, αν προσθέσεις federal (ομοσπονδιακό), state (πολιτειακό) και city (δημοτικό) tax (φόρο), φτάνεις περίπου στο 65%, αλλά εκεί παίρνεις υπηρεσία πίσω, έχεις δημόσια διοίκηση που δουλεύει. Εδώ είναι υψηλό και δεν είναι ανταποδοτικό, δεν παίρνεις τίποτα πίσω…

Η Ευρώπη είναι πολύ “θεσμοποιημένη”, γι αυτό οι ΗΠΑ προσπερνούν

Η διάρκεια των οικονομικών κύκλων έχει μειωθεί δραματικά -κατά ορισμένες πλευρές από τα 40 έως 50 χρόνια, στα 10 έως 15 κι αναμένεται να συρρικνωθεί περαιτέρω- καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται ταχύτατα. Δεδομένου ότι στα επόμενα χρόνια αναμένονται άλματα, εκτιμάτε ότι η Ευρώπη είναι επαρκώς προετοιμασμένη για την αλλαγή;

Ένα πρόβλημα που υπάρχει στην Ευρώπη είναι ότι είναι πολύ institutionalised (θεσμοποιημένη), για αυτό και η Αμερική πρωτοπορεί στο κομμάτι της καινοτομίας και θα συνεχίσει να πρωτοπορεί: εκεί, όταν δημιουργείται μια καινούργια κατάσταση, λόγω π.χ., μιας νέας τεχνολογικής εξέλιξης, αυτή η νέα κατάσταση επιτρέπεται να λειτουργήσει χωρίς να υπάρχει θεσμικό πλαίσιο, το θεσμικό πλαίσιο δημιουργείται μετά και προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση. Στην Ευρώπη δουλεύουμε ανάποδα. Αν δεν έχουμε θεσμικό πλαίσιο, δεν μπορεί να λειτουργήσει κάτι. Αυτό μας αφήνει πίσω και θα συνεχίσει να μας αφήνει. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι θεσμοί μας. Η Ευρώπη έχει θέμα, γιατί έχει πολύ καλή παραγωγή γνώσης που δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί για αυτόν τον λόγο. Δεν νομίζω ότι υπάρχει τομέας που θα μείνει ανεπηρέαστος από τις αλλαγές (…) Εκείνο που θα πρέπει να αλλάξει οπωσδήποτε είναι η εκπαίδευση διεθνώς. Η εκπαίδευση διεθνώς είναι τελείως παρωχημένη. Ο μόνος λόγος που εξακολουθούν να υπάρχουν λύκεια και πανεπιστήμια είναι γιατί δίνουν πτυχία, τα οποία αποτελούν διαπιστευτήρια που η αγορά εργασίας τούς δίνει αξία. Όταν σταματήσει απόλυτα να γίνει αυτό, απλώς θα καταρρεύσει το εκπαιδευτικό σύστημα όπως το γνωρίζουμε…

 

Λένα Παπαληγούρα: «Νιώθω ευγνωμοσύνη που κάνω αυτό που αγαπάω»

Η Λένα Παπαληγούρα παρότι είχε αποφασίσει να μην δουλέψει φέτος το καλοκαίρι και να ξεκουραστεί, όταν της προτάθηκε να υποδυθεί την Ηλέκτρα στην ομώνυμη παράσταση, θεώρησε πως ήταν ένα δώρο που δεν μπορούσε να αρνηθεί. Έτσι περιοδεύει από τις 25 Ιουνίου με την παράσταση αυτή και μ΄ έναν πολυμελή θίασο σ΄ όλη την Ελλάδα.

 

Σε συνέντευξή της στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η δημοφιλής ηθοποιός αναφέρεται στην «Ηλέκτρα», μιλάει για την πρόκληση για έναν ηθοποιό να συμμετέχει σε παραστάσεις έργων αρχαίων συγγραφέων, αλλά και για τα μελλοντικά της σχέδια, ενώ σημειώνει πως νιώθει ευγνωμοσύνη που κάνει αυτό που αγαπάει.

 

Επίσης τονίζει πως ο Πολιτισμός πλήττεται από την κρίση, επισημαίνοντας όμως πως από τα λίγα καλά της κρίσης είναι ότι οι νέοι ηθοποιοί έμαθαν να είναι πιο ομαδικοί, να μην είναι ανταγωνιστικοί και να βοηθούν περισσότερο ο ένας τον άλλον.

 

Ακολουθεί η συνέντευξη της Λένας Παπαληγούρα στον Νίκο Γιώτη για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

 

Ερ. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας στη συγκεκριμένη παράσταση και μάλιστα στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ηλέκτρας;

 

Απ. Είχα αποφασίσει να μην δουλέψω το καλοκαίρι και να κάνω διακοπές, κι ενώ είχα πει αρκετά όχι και σε πράγματα που μ΄ ενδιέφεραν μάλιστα, θεώρησα την πρόταση του σκηνοθέτη Θέμη Μουμουλίδη να υποδυθώ την «Ηλέκτρα» ως ένα δώρο που δεν μπορούσα να αρνηθώ. Έτσι μπήκα σ΄ αυτήν την… περιπέτεια, σ΄ αυτό το ταξίδι το οποίο είναι πανέμορφο.

 

Ερ. Έχετε παίξει και στο παρελθόν σε παραστάσεις έργων αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων: «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», «Τρωάδες», «Λυσιστράτη». Παραστάσεις αυτών των έργων αποτελούν πρόκληση για να συμμετάσχει ένας ηθοποιός;

 

Απ. Για κάθε ηθοποιό αυτά τα έργα είναι τεράστια κι έχουν ένα πεδίο πάνω στο οποίο μπορεί ο ηθοποιός να κάνει την έρευνά του. Είναι ανεξάντλητα αφού κάθε μέρα τα ανακαλύπτεις και είναι σαν ο Ευριπίδης ή ο Αισχύλος ή ο Σοφοκλής να τοποθετούν έναν μεγεθυντικό φακό και να μεγεθύνουν μ΄ έναν τρόπο τα πρόσωπα, τα πράγματα και τις καταστάσεις, οπότε καλείται ο ηθοποιός να υποδυθεί τελικά όχι έναν χαρακτήρα αλλά ένα σύμβολο. Συνεπώς για μένα όντως πρόκειται για δώρο γιατί είναι τεράστιο το ταξίδι που κάνεις μέσα από αυτά τα μεγάλα κείμενα!

 

Ερ. Η προσέλευση του κοινού στις παραστάσεις σας είναι μεγάλη. Τι είναι εκείνο που έλκει τους θεατρόφιλους σε όποια πόλη κι αν παίζετε;

 

Απ. Νομίζω ότι η παράσταση επικοινωνεί με τον κόσμο, κι αυτό το αποδεικνύει η προσέλευση, το χειροκρότημά του και τα σχόλια που ακούμε μετά. Και γι αυτό φαίνεται πως όπου κι αν παίζουμε η παράσταση πάει καλά!

 

Ερ. Πώς προσεγγίζετε, πώς ζείτε τον εμβληματικό αυτόν ρόλο που υποδύεστε, της Ηλέκτρας;

 

Απ. Σίγουρα τον ζω έντονα. Η Ηλέκτρα είναι ένα πρόσωπο που το βασικό της στοιχείο είναι η εμμονή, το πάθος για εκδίκηση και το μίσος. Ζει εξόριστη από το παλάτι του πατέρα της και δέκα χρόνια προσμένει τον αδελφό της προκειμένου να οργανώσουν μαζί την εκδίκηση για τον φόνο του πατέρα τους. Κατά συνέπεια νομίζω ότι αυτά τα δέκα χρόνια την έχουν μετατρέψει -όπως λέμε με τον Θέμη Μουμουλίδη- σ΄ ένα αγρίμι, αυτά τα χρόνια της εξορίας την έχουν σκληρύνει πολύ και ο πόνος την έχει κάνει να ζει μόνο για την εκδίκηση. Οπότε είναι μια ηρωίδα -αυτό που λέμε οι ηθοποιοί- «στα κόκκινα». Δηλαδή από τη στιγμή που ξεκινάει η παράσταση μέχρι το τέλος είναι όλα τα συναισθήματα πολύ έντονα και φυσικά όσο προχωράει το έργο, που έχει πολύ σασπένς και αρκετή αγωνία από τη γραφή του, βλέπουμε ότι είναι ένα πρόσωπο που συνέχεια κορυφώνει μ΄ έναν τρόπο. Γι αυτό είναι σίγουρα για μένα έντονο το να το κάνω αυτό κάθε μέρα. Από την άλλη η Ηλέκτρα είναι τόσο πολύπλοκη και τόσο γοητευτική, που πραγματικά αισθάνομαι σαν να βουτάω σε μια θάλασσα και κάθε μέρα να εξερευνώ και περισσότερο. Είναι σύμβολα αυτοί οι ρόλοι, είναι ανεξάντλητοι.

 

Ερ. Τι είναι εκείνο που κάνει ξεχωριστή αυτήν την παράσταση;

 

Απ. Κατ΄ αρχάς νομίζω το ίδιο το έργο. Είναι η πιο σκληρή «Ηλέκτρα» από όσες έχουν γραφτεί, η πιο αιρετική κι από τις λίγες τραγωδίες που η αγωνία και το σασπένς δεν προκύπτουν μόνο από την πλοκή και τον μύθο αλλά και από τους χαρακτήρες, τις σχέσεις μεταξύ τους και τις ανατροπές που συμβαίνουν στις σχέσεις και τα πράγματα με αυτούς τους χαρακτήρες. Επίσης νομίζω πως είναι ενδιαφέρον και το κομμάτι που έχει το έργο στο τέλος, το αντί επιλόγου ή μετά το φόνο, που ενώ θα περίμενε κανείς ότι ένα πρόσωπο κυριευμένο από εμμονή όπως η Ηλέκτρα που προσμένει την εκδίκηση, όταν η πράξη συμβαίνει θα λυτρωθεί, όχι μόνο δεν λυτρώνεται αλλά βλέπουμε ότι εκεί είναι η πιο μεγάλη τραγωδία κι εκεί είναι που το πρόσωπο συνειδητοποιεί την απόλυτη ματαιότητα και ότι φυσικά δεν μπορεί να υπάρξει λύτρωση μετά τη μητροκτονία.

 

Ερ. Τα επαγγελματικά σας σχέδια για τον χειμώνα ποια είναι; Πού θα σας δούμε;

 

Απ. Έχω κάποια σχέδια τα οποία όμως ακόμη δεν είναι ανακοινώσιμα.

 

Ερ. Όσον αφορά το θέατρο, τον κινηματογράφο ή την τηλεόραση;

 

Απ. Μιλάω για το θέατρο. Όσον αφορά την τηλεόραση θα γυριστούν πάλι επεισόδια της «10ης εντολής» με άλλο τίτλο -«Ου φονεύσεις» θα λέγεται-, στα οποία θα συμμετέχω. Είναι ωραία γιατί είναι σαν ταινίες αυτά τα επεισόδια, από την άποψη ότι δουλεύεις δέκα μέρες και είναι σαν να κάνεις μια μικρή ταινία, με αρχή, μέση, τέλος. Είναι ωραία τα σενάρια, ωραία η σκηνοθεσία…

 

Ερ. Υπάρχει κάτι στον ορίζοντα που να αφορά τον κινηματογράφο;

 

Απ. Κινηματογραφικά βέβαια πάντα κάτι έχεις και ποτέ δεν γίνεται τίποτε. Γιατί όλο προγραμματίζονται και όλο μετά δυστυχώς αναβάλλονται…

 

Ερ. Πού το αποδίδεται αυτό;

 

Απ. Στην κρίση. Στο σινεμά χρειάζονται χρήματα, δεν είναι όπως το θέατρο όπου τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Εγώ έχω βέβαια και το παράδειγμα της «Κατερίνας» του Κορτώ που κάναμε με τον Γιώργο Νανούρη, που ξεκινήσαμε χωρίς καθόλου χρήματα, μόνο για να αποδείξουμε στους εαυτούς μας ότι γίνεται- και πραγματικά έγινε και παίζαμε τέσσερα χρόνια. Δυστυχώς αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει στο σινεμά.

 

Ερ. Το θέατρο έχει πληγεί από την κρίση;

 

Απ. Νιώθω ότι περισσότερος κόσμος θα ήθελε να έρθει, αλλά είναι δύσκολα τα πράγματα. Από την άλλη, νιώθω ότι είναι συγκινητική η προσέλευση του κόσμου- με την έννοια ότι αποδεικνύει πως έχουμε ανάγκη αυτό το «μαζί» που συμβαίνει στο θέατρο, δηλαδή αυτή τη ζωντανή επικοινωνία και ότι έχουμε ανάγκη να συγκινηθούμε με κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, και νομίζω ότι αυτό είναι ελπιδοφόρο. Απ΄ την άλλη, σίγουρα έχουν πληγεί οι συνθήκες εργασίας και οι παραγωγές, είναι πιο στενά τα πράγματα, και η ανασφάλεια στη δουλειά μας είναι πολύ μεγαλύτερη, γιατί κάτι μπορεί να ακυρωθεί ή να αλλάξει, να έχεις σχέδια και να μην τολμάς να τα πεις επειδή όλα είναι ρευστά. Δυστυχώς και ο Πολιτισμός πλήττεται από την κρίση…

 

Ερ. Ορισμένοι χαρακτηρίζουν «άτυχη» τη γενιά των νέων ηθοποιών, όπως εσείς, με την έννοια ότι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης δεν υπάρχουν οι επαγγελματικές ευκαιρίες όπως παλιότερα. Υιοθετείτε αυτήν την άποψη;

 

Απ. Σίγουρα,, τα παιδιά που τελειώνουν τώρα, δεν ξέρω αν είναι πιο άτυχα, αλλά σίγουρα αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες με την έννοια ότι ακόμη κι αν είσαι τυχερός και δουλέψεις και σε ωραίες παραστάσεις οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί και ζεις με δυσκολία. Κι εγώ άλλωστε, επειδή ζω μόνο απ΄ τη δουλειά μου ποτέ δεν κάνω μόνο μία δουλειά σ΄ έναν χρόνο. Πρέπει να κάνω δύο ή τρεις παραστάσεις. Ταυτόχρονα όμως -επειδή μ΄ αρέσει να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο-, νομίζω ότι μάθαμε να είμαστε πιο ομαδικοί, να μην είμαστε ανταγωνιστικοί και να βοηθάμε περισσότερο ο ένας τον άλλον -το βλέπω αυτό πολύ στη γενιά μου- και αυτό νομίζω ότι είναι από τα λίγα καλά της κρίσης.

 

Ερ. Μετανιώσατε ποτέ που εγκαταλείψατε -τις παράλληλες με τη δραματική σχολή- σπουδές σας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ;

 

Απ. (Γελάει) Η δραματική σχολή είναι τρία χρόνια και αυτά τα τρία χρόνια σπούδαζα παράλληλα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Μόλις τελείωσα τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και άρχισα να δουλεύω στο θέατρο, η δουλειά μου με απορρόφησε τόσο πολύ και ήταν σαν να μου άνοιγε μπροστά μου αυτό που αγαπούσα και δεν είχα μυαλό για τίποτε άλλο. Γι αυτό νιώθω ευγνωμοσύνη που κάνω αυτό που αγαπάω.

1...20.65520.65620.657...21.083Σελίδα 20.656 από 21.083

TAYTOTHTA

Ιδιοκτησία/ Κάτοχος Domain Name: ΑBP ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΙΚΕ
Έδρα Επιχείρησης: Κολοκοτρώνη 49 Αθήνα, 10560
ΑΦΜ: 800949819
ΔΟΥ: Α ΑΘΗΝΑΣ
Γραφεία Σύνταξης: Πανεπιστημίου 38 Αθήνα
Tηλ. 2103629510
Email: [email protected]
Νόμιμος Εκπρόσωπος / Γενική Διεύθυνση Εταιρίας / Διαχειριστής: Γιώργος Νικ. Μουρούτης
Διευθυντής: Ειρήνη Μυλωνά
Διευθυντής Σύνταξης: Κώστας Πασίσης

Όροι Χρήσης | Αποποίηση Ευθυνών | Πολιτική Απορρήτου

ΜΕΛΟΣ

FOLLOW US

© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists