12.5 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20584

Ζητά την τιμωρία των «Δικεφάλων» ο Ολυμπιακός

Ο Ολυμπιακός έκανε καταγγελία στον ποδοσφαιρικό εισαγγελέα της ΕΠΟ, Κωνσταντίνο Σιμιτζόγλου, ζητώντας την αφαίρεση τριών βαθμών από ΑΕΚ και ΠΑΟΚ στο νέο πρωτάθλημα.

Οι «ερυθρόλευκοι» προσκόμισαν φωτογραφίες και οπτικοακουστικό υλικό, υποστηρίζοντας ότι πριν την έναρξη του τελικού και μετά την άφιξη των αποστολών στο ΟΑΚΑ έλαβαν χώρα, εντός του γηπέδου, επεισόδια από οπαδούς των δύο ομάδων, που σχετίζονται με βιαιοπραγίες και φθορά ξένης περιουσίας.

Οι φιναλίστ του εφετινού Κυπέλλου Ελλάδας έχουν κληθεί να απολογηθούν αύριο (18/5), όμως επειδή στο κατηγορητήριο δεν υπήρχε η συγκεκριμένη κατηγορία ο Ολυμπιακός ζήτησε την άσκηση συμπληρωματικής πειθαρχικής δίωξης με το άρθρο 15 (παρ. 4) του πειθαρχικού κώδικα, το οποίο προβλέπει ποινή αφαίρεσης τριών βαθμών στο επόμενο πρωτάθλημα, τιμωρία έδρας από 2 έως 4 αγωνιστικές και πρόστιμο από 50.000 έως 250.000 ευρώ.

Επίσης, η πειραϊκή ομάδα ζητεί τον πειθαρχικό έλεγχο των παρατηρητών του αγώνα, επειδή δεν ανέφεραν στις εκθέσεις τους τα επεισόδια που επικαλούνται οι άνθρωποί της.

Από την Aegean Aviation στην Aegean Airlines

Το 1994 ο «αυτοδημιούργητος» επιχειρηματίας από την Κρήτη, Θόδωρος Βασιλάκης αγοράζει τη μικρή εταιρεία αεροταξί Aegean Aviation, η οποία είχε ιδρυθεί το 1987 από τα αδέρφια Αντώνιος και Νικόλαος Σιμιγδαλάς και το 1992 γίνεται η πρώτη ιδιωτική εταιρεία αερομεταφορών και τη μετατρέπει σε Business Aviation με Learjet αεροσκάφη.

Τον Μάρτιο του 1999 δημιουργείται η Aegean Airlines. Δύο μήνες αργότερα, τον Μάιο, εκτελούνται οι πρώτες πτήσεις από την Αθήνα προς το Ηράκλειο και τη Θεσσαλονίκη με τα δύο καινούργια αεροσκάφη τύπου JET AVRO RJ100 ενώ τον Ιούνιο δυο νέοι προορισμοί (Ρόδος, Χανιά) προστίθενται στο δίκτυό της. Τον Οκτώβριο η εταιρεία αποκτά το τρίτο RJ και η Aegean μεγαλώνει και πετά σε δυο νέους προορισμούς Αλεξανδρούπολη και Κέρκυρα. Στο τέλος του ίδιου χρόνου εξαγοράζει την Air Greece, παραλαμβάνει ακόμη ένα αεροσκάφος RJ και 3 ATR 72 και ξεκινά πτήσεις προς Μυτιλήνη.

Τον Μάιο του 2000 ο 11ος προορισμός της είναι η Σαντορίνη. Από τον Ιούλιο του 2000 ο στόλος της αποτελείται από 6 RJ (συν 3 ΑΤR) με τα οποία πετά σε 11 προορισμούς σε όλη τη χώρα με περισσότερες από 80 πτήσεις καθημερινά.

Ανοίγει τα φτερά της στο εξωτερικό τον Απρίλιο του 2001, έχοντας ενώσει τις δυνάμεις της με την Cronus Airlines εξυπηρετώντας εκτός από τους 11 προορισμούς στην Ελλάδα και 7 στο εξωτερικό . Τον Νοέμβριο του 2001 εγκαινιάζει την παροχή της υπηρεσίας Business Class και στις πτήσεις εξωτερικού.

Τον Οκτώβριο του 2003 αποτελεί την πρώτη ελληνική αεροπορική εταιρεία που παρέχει τη δυνατότητα έκδοσης ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Τον Μάιο του 2004 ξεκινά τακτικές πτήσεις στην Κύπρο με νέο προορισμό τη Λάρνακα.

Τον Νοέμβριο του 2005 ξεκινά πτήσεις κοινού κωδικού με τη Lufthansa. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου παραγγέλνει τα 8 πρώτα Α320 της Airbus. Στις αρχές του 2008 η παραγγελία της εταιρείας προς την Airbus περιλαμβάνει 27 Α320 και 321. Προχωρά σε συμφωνία για την εξαγορά της Olympic Air τον Φεβρουάριο του 2010, ενώ τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου γίνεται μέλος της Star Alliance. Τον Οκτώβριο του 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού εγκρίνει την εξαγορά της Olympic Air από την Aegean, η οποία ολοκληρώνεται λίγες ημέρες αργότερα.

Τον Απρίλιο του 2018 ανακοινώνει την αγορά του αιώνα. Προχωρά στην παραγγελία έως και 42 αεροσκαφών από την γαλλογερμανική Airbus.

Το ύψος της επένδυσης που ανέρχεται σε περίπου 5 δισ. δολάρια και δεν θα χρηματοδοτηθεί από τις τράπεζες, σηματοδοτεί την είσοδο της εταιρείας σε μια νέα εποχή. To 2017 ο στόλος της AEGEAN αριθμούσε 46 jet αεροσκάφη της οικογένειας A320, καθώς και 12 turboprop αεροσκάφη.

Την χρονιά που μας πέρασε η εταιρεία μετέφερε 13,2 εκατομμύρια επιβάτες, 6% περισσότερους από το 2016. Για το 2018, η ΑΕGEAN δραστηριοποιείται σε ένα δίκτυο 153 προορισμών, 31 εσωτερικού και 122 εξωτερικού σε 44 χώρες, με 16.600.000 διαθέσιμες θέσεις, ενισχυμένες κατά 700.000 θέσεις σε σχέση με το 2017. Mέσα στο 2017, αναδείχθηκε η «Καλύτερη Περιφερειακή Αεροπορική Εταιρεία στην Ευρώπη» σε έρευνα που έγινε σε περισσότερους από 19,9 εκατ. επιβάτες από τα Skytrax World Airline Awards. Το βραβείο αυτό της απονέμεται για 7η συνεχή φορά και 8η συνολικά από το 2009 έως σήμερα – αποτελεί ακόμη μια απόδειξη της υψηλής ποιότητας υπηρεσιών που παρέχει στους επιβάτες.

Εύσημα Τραμπ στην Ελλάδα για τις αμυντικές δαπάνες

Την Ελλάδα μαζί με τις άλλες έξι χώρες-μέλη της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας που είναι συνεπείς στις νατοϊκές τους υποχρεώσεις και επενδύουν το 2% του ΑΕΠ στις αμυντικές δαπάνες ευχαρίστησε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ κατά την διάρκεια συνάντησης που είχε με τον γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ στον Λευκό Οίκο.

«Θέλω να ευχαριστήσω τα επτά κράτη του ΝΑΤΟ, εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που θα επιτύχουν τον νατοϊκό στόχο του 2% για τις αμυντικές δαπάνες… Το ποσοστό 2% (σ.σ. του ΑΕΠ) εκπληρώνεται από την Πολωνία, την Ρουμανία, την Εσθονία, την Λετονία, την Λιθουανία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Έκαναν αυτό που έπρεπε… Και πλήρωσαν τα χρήματα τα οποία τους αναλογούσαν», σημείωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έστειλε σαφές μήνυμα πως θα «αντιμετωπιστούν» τα μέλη που δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς την Συμμαχία, κάνοντας μάλιστα ειδική αναφορά στην Γερμανία.

«Ειδικότερα, η Γερμανία πρέπει να επιδείξει ηγετικό ρόλο στη Συμμαχία, αντιμετωπίζοντας τη μακροχρόνια υστέρηση των αμυντικών συνεισφορών της. Η Γερμανία δεν έχει συνεισφέρει αυτά που θα έπρεπε να έχει συνεισφέρει και είναι μια από τις χώρες που έχουν ευεργετηθεί πολύ – πολύ περισσότερο από ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ειλικρινά», τόνισε ο πρόεδρος Τραμπ.

Το θέμα των αμυντικών δαπανών αποτελεί ένα από τα κεντρικά πολιτικά μηνύματα της κυβέρνησης Τραμπ, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επανειλημμένα τονίσει πως δεν γίνεται οι Αμερικανοί φορολογούμενοι να επωμίζονται το κόστος της ασφάλειας ορισμένων πλούσιων χωρών, τις οποίες έχει κατηγορήσει ανοιχτά ότι εκμεταλλεύονται την ασφάλεια που τους παρέχουν οι ΗΠΑ.

«Τώρα, δυστυχώς, πληρώνουμε πολύ περισσότερο από το 2%, το οποίο είναι πιθανώς άδικο για τους φορολογούμενους των Ηνωμένων Πολιτειών… Έχουμε, όμως, κάποιους που δεν το κάνουν – και θα αντιμετωπισθούν».

Σκουρλέτης: Πιο κοντά σε μια συμφωνία με την ΠΓΔΜ

Πορευόμαστε θετικά και είμαστε πιο κοντά σε μια συμφωνία απ’ ότι πριν ή τέσσερις μήνες» είπε, αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ, ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης, μιλώντας στην ΕΡΤ1 και στην εκπομπή «Focus».

«Από συνάντηση Τσίπρα – Ζάεφ προκύπτει ότι έγιναν βήματα ουσιαστικά, όμως παραμένει το ζητούμενο, που είναι μια συνολική συμφωνία που δεν τεμαχίζεται. Η θέση της ελληνικής πλευράς είναι γνωστή και περιλαμβάνει σύνθετη ονομασία για κάθε χρήση που προϋποθέτει συνταγματική αλλαγή εκ μέρους της ΠΓΔΜ» πρόσθεσε ο κ. Σκουρλέτης.

Συνεχίζοντας, κατηγόρησε τη ΝΔ ότι έχει δυο και τρεις διαφορετικές γραμμές στο θέμα αυτό, ενώ επιλέγει να είναι ανακόλουθη ως προς την καραμανλική γραμμή.

«Η ΝΔ κατηγορεί γενικά και αόριστα την κυβέρνηση ότι δεν αποσαφηνίζει τη στάση της, ενώ είναι δεδομένο ότι προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη θετική συγκυρία και για πρώτη φορά κυβέρνηση έχει κάνει τόσα βήματα» ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών.

«Είναι εθνικό θέμα, και χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις και πλεόνασμα υπευθυνότητας. Είναι ευχής έργον να υπάρξουν οι 180 (βουλευτές) αλλά δεν εξαρτάται μόνο από την κυβέρνηση» είπε ο κ. Σκουρλέτης και εκτίμησε ότι «τα εθνικά ζητήματα, δεν πρέπει να μπαίνουν εν είδει δημοψηφίσματος και διλλήματος στον κόσμο».

Αναφερόμενος στα θέματα της οικονομίας τόνισε, ότι «το καινούργιο ποιοτικό στοιχείο είναι ότι ολοκληρώνουμε ένα πρόγραμμα χωρίς να μπαίνουμε στο επόμενο. Αυτό είναι μια μεγάλη ποιοτική διαφορά» είπε και πρόσθεσε.

«Βαδίζουμε σε νέα κατάσταση, και έχουμε ενθαρρυντικά στοιχεία. Υπάρχει αύξηση των εξαγωγών μετά από πολλά χρόνια. Υπάρχουν σταθερά θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης αποκλιμάκωση της ανεργίας θετικές εκτιμήσεις διεθνών οίκων το τραπεζικό σύστημα φαίνεται μετά από χρόνια ότι ξαναπατάει στα πόδια του».

Ερωτηθείς για τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του προγράμματος για μειώσεις των συντάξεων και του αφορολόγητου είπε πως «αν επιβεβαιωθεί αυτή η δυναμική της οικονομίας είμαστε οπλισμένοι με επιχειρήματα για να ξαναθέσουμε το θέμα του επανασχεδιασμού των δεσμεύσεων μας και μπορούμε να πετύχουμε ισχυρότατα αποτελέσματα»|.

Συμπλήρωσε, επίσης, ότι «από τη στιγμή που οι στόχοι των πλεονασμάτων έχουν πιαστεί δεν υπάρχει λόγος να πάμε σε μια άλλη προσέγγιση, όπως αυτή του ΔΝΤ. Θεωρώ θετικό να μην παραμείνει το ΔΝΤ γιατί από καλύτερες θέσεις θα κάνουμε τη συζήτηση για τις συντάξεις κι άλλα ζητήματα» είπε ο υπουργός Εσωτερικών.

Άσκησε κριτική στη ΝΔ και για το θέμα των προσλήψεων λέγοντας, ότι ενώ από το 2019 συμφωνήθηκε οι προσλήψεις να είναι μια πρόσληψη για κάθε μια αποχώρηση, ο κ. Μητσοτάκης υπερφαλαγγίζει θεσμούς και λέει ότι η σχέση αυτή πρέπει να παραμείνει μια πρόσληψη για πέντε αποχωρήσεις.

Αναφερόμενος στη ΔΕΗ υποστήριξε ότι τα σημερινά προβλήματα της ΔΕΗ, οφείλονται στην ανυπαρξία μιας ενεργειακής στρατηγικής των προηγουμένων ετών. «Παραλάβαμε ένα δυσθεώρητο χρέος από την κυβέρνηση Σαμαρά. Δεν αυξήθηκαν τα τιμολόγια επί των ημερών μας έγιναν οι ρυθμίσεις των 36 δόσεων και υπήρξε για πρώτη φορά η αποκλιμάκωση των χρεών. Στον τομέα της ενέργειας έγιναν εγκλήματα όπως στην υπόθεση του ΔΕΣΦΑ. Ευτυχώς ακυρώθηκε ο διαγωνισμός ιδιωτικοποίησης και σώθηκε η εγχώρια αγορά από μία επιβάρυνση 500 εκατ. ευρώ που θα επιβάρυνε επιχειρήσεις και νοικοκυριά» τόνισε ο κ. Σκουρλέτης.

Χαρακτήρισε «υπερώριμο» το θέμα της κατάτμησης των εκλογικών περιφερειών, ενώ εμφανίστηκε ανοικτός στο θέμα της ψήφου των αποδήμων.

«Ας προχωρήσουμε σε αυτό και βλέπουμε και θέμα ψήφου Ελλήνων εξωτερικού» ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «υπάρχει περιθώριο να δούμε τεχνικό και πολιτικό τρόπο, ώστε να είμαστε συμβατοί με το Σύνταγμα».

Σχετικά με την εφαρμογή της απλής αναλογικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ο κ. Σκουρλέτης χαρακτήρισε το υπάρχον σύστημα ως «το πιο αντιδημοκρατικό στην Ευρώπη. Δε μπορεί οι τοπικές κοινωνίες είναι κακέκτυπο της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να ανοίξει προς τον κόσμο», τόνισε.

Μέι: Καθαρά οφέλη για Ελλάδα και ΠΓΔΜ με λύση στο ζήτημα της ονομασίας

Η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας θα αποφέρει καθαρά οφέλη τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ΠΓΔΜ, δήλωσε η πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Τερέζα Μέι, η οποία επισκέφθηκε τα Σκόπια την Πέμπτη.

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Σκοπιανό ομόλογό της Ζόραν Ζάεφ, η κ. Μέι επεσήμανε ότι η γειτονική χώρα έχει δεσμευτεί σε λύση στο θέμα του ονόματος.

Από την πλευρά του, ο κ. Ζάεφ επεσήμανε ότι η φιλία μεταξύ της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας μεγαλώνει, καθώς και ότι «οικοδομείται εμπιστοσύνη».

Εξέφρασε επίσης την πεποίθηση ότι μπορεί να βρεθεί μια συνολική λύση.

Κλίμα αισιοδοξίας για το βερίκοκο

Mια χρονιά που θα είναι συνέχεια της προηγούμενης, όταν σημειώθηκε ρεκόρ εξαγωγών, και θα έχει όλα τα θετικά χαρακτηριστικά της διαφαίνεται η φετινή, όσον αφορά τα βερίκοκα. Από όλα τα σημεία, οι ενδείξεις δείχνουν επάρκεια στις ποσότητες και το ζητούμενο πλέον είναι η διαμόρφωση της τελικής τιμής. Άλλωστε, η πορεία των εξαγωγών δεν αφήνει πολλά περιθώρια απαισιοδοξίας, αφού τα τελευταία τρία χρόνια καταγράφεται αλματώδης αύξηση.
Πιο συγκεκριμένα, το 2015 οι εξαγωγές έφτασαν τους 10.013 τόνους για να ανέβουν το 2016 στους 16.190 τόνους και να φτάσουν σε έναν υπερδιπλασιασμό το 2017 με 24.678 τόνους. Εντυπωσιακή είναι η άνοδος των εξαγωγών στη Ρουμανία και στην Τσεχία που, ενώ από κοινού το 2015 απορροφούσαν 3.250 τόνους, το 2017 έφτασαν τους 10.996 τόνους βερίκοκου! Ακόμα μία αγορά που δείχνει θετική στάση απέναντι στο βερίκοκο είναι αυτή της Πολωνίας, που το 2015 ήταν στους 245 τόνους και το 2017 έφθασε τους 1.773 τόνους.

Παραγωγή στην Πελοπόννησο
Στην Πελοπόννησο, και ειδικότερα στους νομούς Αργολίδας και Κορινθίας, φέτος αναμένεται αυξημένη παραγωγή. Στην Αργολίδα, οι τάσεις αύξησης της παραγωγής είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές, αφού το 2015 και το 2016 κινήθηκαν γύρω στους 5.000-5.500 τόνους, αλλά το 2017 εκτινάχθηκε στους 7.000 τόνους. Αντίθετα, την τελευταία τριετία, η παραγωγή στην Κορινθία κινήθηκε πτωτικά, αφού το 2015 ήταν στους 9.700 τόνους, το 2016 στους 9.500 και το 2017 στους 9.300 τόνους.

Βιομηχανία

Από την πλευρά της βιομηχανίας, ο Μιλτιάδης Κονοπισόπουλος μίλησε με αισιοδοξία για τη φετινή χρονιά και δήλωσε ότι «η παραγωγή φαίνεται μέχρι στιγμής να είναι κανονική, αφού είχαμε καλή ανθοφορία και χωρίς προβλήματα. Σε ό,τι αφορά την πώληση, πιστεύω ότι τόσο οι βιομηχανίες κομπόστας όσο και οι βιομηχανίες πουρέ και κατάψυξης θα απορροφήσουν την παραγόμενη ποσότητα». Σε ό,τι αφορά την παρουσία των Κινέζων, επεσήμανε ότι «οι χαμηλοί δασμοί στα κινεζικά βερίκοκα δίνουν τη δυνατότητα διείσδυσης στην ευρωπαϊκή αγορά, αφού το κόστος παραγωγής είναι πολύ μικρό, ενώ υπάρχει περίπτωση να έχουν και κρατική ενίσχυση».

Αργολίδα
Στην Αργολίδα, επικρατεί κλίμα αισιοδοξίας και εάν σε κάποια χωριά δεν είχαν δημιουργηθεί κάποια προβλήματα λόγω της πτώσης χαλαζιού, θα στοιχημάτιζαν ότι θα έσπαγαν το φράγμα των 7.000 τόνων από την περασμένη χρονιά. Ο Θωμάς Φάκλαρης, από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Σκαφιδακίου, δήλωσε ότι «η περιοχή μας περιμένει μία καλή παραγωγή. Οι τιμές στην εξαγωγή πέρυσι ξεκίνησαν καλά, αλλά στην πορεία έπεσαν στα 40 λεπτά. Αυτή δεν είναι τιμή για πρώιμες ποικιλίες και γι’ αυτό περιμένουμε φέτος να δούμε πού θα πάνε». Σε ό,τι αφορά την ύπαρξη πολλών ποικιλιών, οι παραγωγοί δείχνουν ότι βρίσκονται σε διαρκή αναζήτηση, με στόχο την πρωιμότητα και την ανθεκτικότητα. Σε ό,τι αφορά το μέλλον, ο Νίκος Χασάπης τόνισε ότι «οι φετινές τιμές θα παίξουν καθοριστικό ρόλο για την πορεία του βερίκοκου».Εντυπωσιακή είναι η άνοδος των εξαγωγών βερίκοκου στη Ρουμανία και στην Τσεχία

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του Θωμά Φάκλαρη, που τονίζει ότι «εάν οι τιμές είναι ίδιες με εκείνες του 2015, θα υπάρξει εγκατάλειψη, αφού τα 0,35-40 λεπτά δεν φθάνουν. Ήδη, κάποιοι έχουν αφήσει τα χωράφια στην τύχη, για να μην ξοδέψουν χρήματα για φυτοφάρμακα»

Κορινθία

Από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Αγίου Βασιλείου, ο πρόεδρος, Μιχάλης Βαρδάκας, ενώ τόνισε ότι οι τιμές παραμένουν άγνωστες ακόμα, μας επεσήμανε ότι η παραγωγή φέτος θα είναι αυξημένη κατά 25%-30%. Η τιμή του 2017 για τα Μπεμπέκου ήταν 30 λεπτά, ενώ οι προσδοκίες φέτος είναι για 35 λεπτά. Το επιτραπέζιο κινήθηκε στα 1-1,30 για την ποικιλία Orange red και φέτος περιμένουν ακόμα καλύτερη τιμή.

Ο Μιχάλης Βαρδάκας επεσήμανε ότι «υπάρχει μια τάση για να δοκιμάζονται νέες ποικιλίες που θα μας βάλουν στην αγορά όσο το δυνατόν νωρίτερα, ενώ παράλληλα να έχουν αυξημένες αντοχές». Στην Κορινθία, παραμένει ακλόνητο ακόμα το βιομηχανικό βερίκοκο για το οποίο ο πρόεδρος της ΕΑΣ Κιάτου, κ. Παπαβασιλείου, επεσήμανε ότι απαιτείται μία μακρόχρονη στρατηγική, ώστε να μην αναγκαστούν οι παραγωγοί να το εγκαταλείψουν λόγω πτώσης της τιμής.
απο argolikeseidhseis.gr

«Τα σφάζουμε ή τα πουλάμε» λένε οι κτηνοτρόφοι

Την πλήρη απογοήτευσή τους εκφράζουν οι κτηνοτρόφοι του Κάμπου της Ηλείας για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της φέτας, ενώ πολλοί προβληματίζονται αν του χρόνου θα είναι σε θέση να διατηρήσουν την δουλειά τους αφού όχι μόνο δεν υπάρχουν κέρδη στον κλάδο της κτηνοτροφίας αλλά οι ζημιές είναι συνεχείς και αυξανόμενες.

Την ίδια στιγμή δέσμη μέτρων για εντατικότερο και αποτελεσματικότερο έλεγχο της αγοράς γάλακτος, εν μέσω κατάρρευσης των τιμών ιδιαίτερα στο αιγοπρόβειο, και διαμαρτυριών των κτηνοτρόφων, που σφάζουν τα κοπάδια τους και ετοιμάζονται σε πολλές περιπτώσεις ν’ αλλάξουν επάγγελμα, ανακοίνωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Βαγγέλης Αποστόλου, σε συνέντευξη Τύπου, που παραχώρησε χθες.

Έλεγχος για τα λευκά τυριά

Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι προχωρά σε τροποποίηση της Υπουργικής απόφασης του 2011, για το Άρτεμις, ώστε να γίνεται άμεση καταγραφή και διασύνδεση με το ΟΣΔΕ και να δηλώνεται ο αριθμός των προβάτων, του κωδικού των ενωτίων των ζώων και η θέση του στάβλου.

Παράλληλα, το ΣΥΚΑΠ (Συντονιστικό Κέντρο Καταπολέμησης της Απάτης) θα διασυνδεθεί με το Άρτεμις, ενώ θα γίνουν αυστηροί έλεγχοι σε επιχειρήσεις εστίασης για τα λευκά τυριά που σερβίρουν
patrisnews.com

Οι αγορές κρασιών μέσω internet αυξάνουν

Το βαρόμετρο του Sowine σχετικά με τις συνήθειες κατανάλωσης κρασιού και οινοπνευματωδών ποτών επιβεβαιώνει την ώθηση αγοράς κρασιών μέσω διαδικτύου στη Γαλλία.
Αν και το σούπερ μάρκετ εξακολουθεί να είναι ο προτιμώμενος τόπος αγοράς κρασιών, οι αγορές μέσω διαδικτύου συνεχίζουν να αυξάνονται.

Το 29% των Γάλλων που ερωτήθηκαν από τη Sowine (δείγμα 1009 ατόμων αντιπροσωπευτικό του γαλλικού πληθυσμού) αναφέρουν ότι έχουν ήδη αγοράσει κρασί στο διαδίκτυο. Αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση κατά 19 μονάδες σε σύγκριση με το 2011.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το ποσοστό καταγράφεται υψηλότερο μεταξύ των νέων ηλικίας 18 έως 35 ετών (35%), οι οποίοι αγόρασαν ηλεκτρονικά, έναντι 26% για τους ηλικιωμένους. Σύμφωνα με την έρευνα της Sowine, το μέσο καλάθι αποτελείται από 3 έως 6 φιάλες με μέσο προϋπολογισμό ανά φιάλη μεταξύ 5 και 10 ευρώ.

Οι ιστοσελίδες των παραγωγών και η σημασία τους

Οι προνομιούχες ιστοσελίδες αφορούν τους παραγωγούς κρασιών σε ποσοστό 50%, κατόπιν ακολουθούν οι ιστοσελίδες που διαθέτουν οι κάβες (38% των ερωτηθέντων) και τέλος κατατάσσονται οι ιστότοποι ηλεκτρονικού εμπορίου (35%). Αυτό που ωθεί τους καταναλωτές να αγοράσουν μέσω του διαδικτύου είναι η ελκυστικότητα της τιμής (51%), το κόστους αποστολής (38%) και της ποιότητας των πληροφοριών (35%).

Τι μπορεί όμως να τους εμποδίσει να πατήσουν το κλικ στο κουμπί “buy”; Είναι ο φόβος να παραλάβουν σπασμένες φιάλες, το ακριβό κόστος αποστολής, αλλά και το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς απλά δεν το έχουν σκεφτεί σαν δυνατότητα.

Το διαδίκτυο παίζει επίσης ρόλο καθοδήγησης

“Το 34% των καταναλωτών ακολουθούν τις σελίδες των κοινωνικών δικτύων που είναι αφιερωμένες στο κρασί και τα οινοπενευματώδη και το 70% δίνει μεγάλη σημασία στις πληροφορίες που βρίσκουν εκεί”, αναφέρει η Sowine.

Ο ρόλος των κοινωνικών δικτύων είναι ιδιαίτερα εμφανής στους νέους καταναλωτές με έναν στους τέσσερις millennials να έχουν ήδη αγοράσει ένα συνιστώμενο κρασί στα κοινωνικά δίκτυα, δύο φορές περισσότερο από τα άτομα άνω των 35 ετών. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το 40% των νέων ηλικίας 18 έως 35 ετών δηλώνουν ότι έχουν «κατεβάσει» μια εφαρμογή κρασιού στο smartphone ή το tablet τους.

Οι Παριζιάνοι γίνονται όλο και περισσότερο ξεκάθαροι

Το βαρόμετρο της Sowine δείχνει μια αύξηση εκπαιδευμένων καταναλωτών για τους κατοίκους του Παρισιού. Το 52% των ερωτηθέντων των Παριζιάνων πιστεύει ότι είναι λάτρεις του κρασιού, ενώ μόνο το 29% είχε καταγραφεί το 2011.
keosoe.gr

«Meet Lemnos Philema»

Η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου κα. Χριστιάνα Καλογήρου παρέστη στην εκδήλωση «Meet Lemnos Philema» που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 16 Μαΐου 2018 στον πολυχώρο γαστρονομίας Yoleni?s στην Αθήνα.
Με τη συγκεκριμένη εκδήλωση έγινε η παρουσίαση του ομώνυμου Φεστιβάλ Γαστρονομίας και Οίνου, που θα πραγματοποιηθεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά από τις 27 έως τις 29 Ιουλίου 2018, στη Μύρινα της Λήμνου. Το Φεστιβάλ συνδιοργανώνουν ο πολυχώρος «Αποθήκη», σε συνεργασία με το «Taste Lemnos» και το «Lemnos Wine Trails», υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Οι διοργανωτές Άνθεια Κώτση, Ελευθερία Κωνσταντάρα και Αλέξανδρος Αλεξάνδρου μίλησαν για το Φεστιβάλ, τις παράλληλες δράσεις του «Lemnos Philema 2018» και πληροφόρησαν το κοινό για τα εκλεκτά τοπικά προϊόντα και τα ξεχωριστά κρασιά της Λήμνου.
Οι προσκεκλημένοι στο τέλος της εκδήλωσης δοκίμασαν τα τοπικά προϊόντα παρουσία παραγωγών της Λήμνου, ενώ ο chef Αλέξανδρος Παπανδρέου, που θα συμμετέχει στο Φεστιβάλ, περιέγραψε την προσωπική του εμπειρία για το πώς γνώρισε και αγάπησε το νησί.
«Οι άνθρωποι της Λήμνου σας περιμένουμε να σας φιλέψουμε για να γευθείτε και να γνωρίσετε από κοντά τη γαστρονομία του νησιού», είπε στον σύντομο χαιρετισμό της η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου και επεσήμανε τη σημασία που έχει για την ανάπτυξη του νησιού η προώθηση των υψηλής ποιότητας και διατροφικής αξίας προϊόντων της Λήμνου, που είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με το μικροκλίμα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νησιού και αποτελούν βασικό στοιχείο της ταυτότητάς του.

Γεωργική πολιτική στην ΕΕ

Οι γεωργικές δραστηριότητες σε όλα τα κράτη μέλη να υπόκεινται στα ίδια υψηλά πρότυπα της ΕΕ δικαιότερη χρηματοδότηση σε ολόκληρη την ΕΕ και στα κράτη μέλη περισσότερες επιλογές για την προσέλκυση νεοεισερχομένων και για να βοηθηθούν οι αγρότες να αντιμετωπίσουν κρίσεις.
Η γεωργική πολιτική της ΕΕ μετά το 2020 πρέπει να είναι πιο έξυπνη, απλούστερη, πιο δίκαιη και πιο βιώσιμη αλλά και καλά χρηματοδοτούμενη και πραγματικά κοινή για να συνεχίσει να παρέχει την επισιτιστική ασφάλεια στην ΕΕ.

Η Επιτροπή Γεωργίας ενέκρινε με 32 ψήφους υπέρ, πέντε κατά και έξι αποχές, δέσμη προτάσεων για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) μετά το 2020.

Περισσότερη ευελιξία, αλλά όχι επανεθνικοποίηση της ΚΓΠ

Οι ευρωβουλευτές αναγνωρίζουν ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόζουν την αγροτική πολιτική της ΕΕ στις ανάγκες τους, αλλά να απορρίπτουν τυχόν επανεθνικοποίηση της ΚΓΠ, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε στρέβλωση του ανταγωνισμού στην ενιαία αγορά.

Η γεωργική πολιτική της ΕΕ πρέπει να βασίζεται σε ένα κοινό σύνολο στόχων, κανόνων, εργαλείων και ελέγχων.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να σχεδιάσουν τις εθνικές τους στρατηγικές σε αυτή τη βάση και να επιλέξουν τις δράσεις που θεωρούν τις πλέον κατάλληλες για αυτούς.

Ενώ η μελλοντική γεωργική πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να προάγει τις επιδόσεις και όχι τη συμμόρφωση, οι γεωργικές δραστηριότητες σε όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να υπόκεινται στα ίδια υψηλά πρότυπα της ΕΕ και η παράβασή τους θα πρέπει να επιφέρει παρόμοιες κυρώσεις, λένε οι ευρωβουλευτές.

Σύγχρονη πολιτική με σωστή και δίκαια κατανεμημένη χρηματοδότηση.

Για να καταστούν οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις της ΕΕ περισσότερο βιώσιμες και πλήρως ενσωματωμένες στην κυκλική οικονομία, η προώθηση της καινοτομίας, της έρευνας και των έξυπνων πρακτικών πρέπει να συγκαταλέγεται στις κορυφαίες προτεραιότητες της νέας ΚΓΠ.

Για το σκοπό αυτό, η γεωργική πολιτική της ΕΕ πρέπει να χρηματοδοτηθεί επαρκώς, πράγμα που σημαίνει τουλάχιστον διατήρηση του προϋπολογισμού της ΚΓΠ στο σημερινό της επίπεδο, τουλάχιστον, υποστηρίζουν οι ευρωβουλευτές.

Η Επιτροπή Γεωργίας επιθυμεί επίσης:

οι άμεσες πληρωμές να εξακολουθήσουν να χρηματοδοτούνται πλήρως από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, να μειώσουν τη γραφειοκρατία για τα υποχρεωτικά μέτρα οικολογικού σχεδιασμού (που απαιτούνται για την είσπραξη των πληρωμών) και να τα καταστήσουν περισσότερο προσανατολισμένα προς τα αποτελέσματα, νέα μέθοδος της ΕΕ για τον υπολογισμό των άμεσων πληρωμών μέχρι το 2030 για τη σταδιακή κατάργηση των κριτηρίων ιστορικής στήριξης και για την υποστήριξη περισσότερων εκείνων που παραδίδουν πρόσθετα δημόσια αγαθά, αποτελεσματικότερους τρόπους για να διασφαλιστεί ότι η στήριξη της ΕΕ θα παρέχεται σε πραγματικούς αγρότες, περισσότερα χρήματα για να βοηθήσουν στην αναζωογόνηση των αγροτικών περιοχών, λιγότερα χρήματα για μεγαλύτερες εκμεταλλεύσεις με υποχρεωτικό ανώτατο όριο στην ΕΕ, δικαιότερη κατανομή των κονδυλίων της ΕΕ μεταξύ των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη τα εισπραχθέντα ποσά και τις διαφορές π.χ. του κόστους παραγωγής ή της αγοραστικής δύναμης, να ενισχυθεί η στήριξη των νέων και των νέων γεωργών, ισχυρότερη στήριξη στους αγρότες που πλήττονται από το εισόδημα και την αστάθεια των τιμών, να αποκλείσουν τους πλέον ευαίσθητους τομείς από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις, εθελοντική συνδεδεμένη στήριξη, την οποία τα κράτη μέλη μπορούν τώρα να χορηγήσουν σε ιδιαίτερα σημαντικούς προβληματικούς τομείς, που θα χρησιμοποιηθούν και για στρατηγικά σημαντική παραγωγή, π.χ. πρωτεϊνούχων καλλιεργειών ή να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου.

“Χρειαζόμαστε φιλόδοξους στόχους για τη μελλοντική γεωργική πολιτική της ΕΕ. Πρέπει να διασφαλίσουμε τον ασφαλή εφοδιασμό των πολιτών της ΕΕ με υψηλής ποιότητας τρόφιμα, την καλύτερη στήριξη των νέων, των νέων και των οικογενειών αγροτών, προκειμένου να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των γεωργών μας – επίσης, καθιστώντας την γεωργία πιο έξυπνη και πιο καινοτόμο και καλύτερα εξοπλισμένη για να αντιμετωπίσει τις διακυμάνσεις της αγοράς. Αυτό όμως μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν η ΚΓΠ παραμείνει πραγματικά κοινή και χρηματοδοτηθεί στο μέλλον. Αυτό θα την καταπολεμήσουμε στην επόμενη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ », δήλωσε ο εισηγητής Herbert Dorfmann (ΕΛΚ, IT).

Επόμενα βήματα

Οι ιδέες της Επιτροπής Γεωργίας πρέπει τώρα να εξεταστούν από το Κοινοβούλιο στο σύνολό του κατά τη σύνοδο ολομέλειας της 28ης και 31ης Μαΐου στο Στρασβούργο.

“Να προσέχεις που βάζεις την… υπογραφή σου” vol 2

Μόλις χθες, γράφαμε για την συμβουλή των παππούδων και των μπαμπάδων προς εγγονούς και γιους, να «προσέχουν πάντα που βάζουν την … υπογραφή τους», με αφορμή τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκο Παππά, ο οποίος δεν φτάνει που δεν πρόσεξε, δεν φτάνει που ξέχασε, δεν φτάνει που δεν τσέκαρε καν τίνος απόφαση ήταν και ποιοι την υπογράφουν, βγήκε κι από πάνω και την επέκρινε!
Για την ιστορία, επρόκειτο για απόφαση επιβολής τέλους σε κινητά και τάμπλετ, την οποία ο ξεχασιάρης υπουργός είχε… τιμήσει με την υπογραφή του, μαζί με άλλους τρεις – τέσσερις συναδέλφους του, μόλις πέντε μέρες πριν.
Μετά τα γέλια και το πάρτι που ακολούθησε στα social, από την γκάφα του, θα περίμενε κανείς να ζητήσει μια συγγνώμη ή να δικαιολογηθεί κάπως. Να έβρισκε κάτι έξυπνο βρε αδερφέ! Να έλεγε πως εννοούσε κάτι άλλο. Να ξαναχρησιμοποιούσε την καραμέλα των fake news. Όλα αυτά που είναι στο καθημερινό ρεπερτόριο της κυβέρνησης. Ας έλεγε, στο φινάλε, πως μπήκε στον λογαριασμό του ένα παιδί και έκανε την ανάρτηση… Γιατί δηλαδή; Μόνο σε άλλους υπουργούς μπορούν να συμβαίνουν κάτι τέτοια;
Αφού δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά και αφού πέρασαν οι ώρες, υπέθεσαν όλοι πως ο απρόσεκτος και ξεχασιάρης υπουργός, θα το αφήσει να περάσει έτσι και σιγά σιγά να ξεχαστεί. Και όμως όχι! Περίμενε να… πέσει ο ήλιος, να αποφορτιστεί η ημέρα και να γαληνέψει η πλάση, για να την μπουμπουνίσει!
Ξεκαθάρισε λοιπόν τα πράγματα, κάνοντας δήλωση, με την οποία και δεν αναιρεί την χθεσινή επικριτική του ανάρτηση για την απόφαση που είχε ξεχάσει ότι είχε υπογράψει πέντε μέρες πριν και στηρίζει, με σθένος, την απόφαση που είχε υπογράψει πέντε μέρες πριν, αλλά την επέκρινε γιατί δεν θυμόταν ότι την είχε υπογράψει. Τι δεν καταλαβαίνετε..;

Βαδίζοντας για την Ρωσία

*του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Ο δρόμος για τη Ρωσία είναι μια σειρά ντοκιμαντέρ που προβάλλονται αυτή την εποχή στην τηλεόραση με αφορμή την επικείμενη διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου το καλοκαίρι στην ευρασιατική υπερδύναμη. Μια διοργάνωση που, και λόγω των γεωπολιτικών συνθηκών που διακρίνονται από ποικίλες αναταράξεις, αναμένεται να αποτελέσει μια άνευ προηγουμένου επίδειξη τής δύναμης του κράτους του Πούτιν στον υπόλοιπο κόσμο. Οι άσοι της μπάλας είναι έτοιμοι,. σε ρόλο μονομάχων, για τις συγκρούσεις εντός του αγωνιστικού χώρου και απομένει να δούμε ποιός τελικά θα επικρατήσει ( βεβαίως σύμφωνα με την περίφημη ρήση του Λίνεκερ, οι Γερμανοί..)

Θέαμα εντυπωσιακό αναμένεται να δούμε στις οθόνες μας αλλά, και χωρίς ουδεμία διάθεση…προγονολατρείας, όταν παρακολουθείς τα παλιότερα παγκόσμια κύπελλα, η αίσθηση είναι τελείως διαφορετική, πολύ πιο αυθεντική και κοντά στην ανθρώπινη φύση. Τι εννοώ? Η…κλωτσιά, ειδικά από τους μετρ Ουρουγουανούς και Αργεντίνους “πάει σύννεφο”, αντίπαλοι σφαδάζουν και οι περισσότεροι διαιτητές τα αντιμετωπίζουν όλα αυτά με παροιμιώδη αταραξία. Βεβαίως αραιά και πού δείχνουν κάποια κάρτα στον…χασάπη της φάσης αλλά το γενικό κλίμα είναι “βαράτε κι όποιος αντέξει”. Κάπως έτσι, ο Πελέ έχασε λόγω τραυματισμού από Πορτογάλο τα κρίσιμα ματς του Π.Κ. του 1966, γεγονός που πιθανότατα συνετέλεσε στην απώλεια του τίτλου απο τη Βραζιλία ( είχε ήδη πάρει σερί αυτά του 1958 και του 1962 ενώ ακολούθησε εκείνο του 1970 ).
Ασφαλώς το ευνόητο ερώτημα είναι: και ήταν καλό αυτό που συνέβαινε τότε? Ισως όχι, αλλά είχε έναν χαρακτήρα πιο “αλανιάρη”, πιο “αγορίστικο”, πιο κοντά στα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης. Αφού δεν ήταν λίγες οι φορές που το θύμα του σκληρού μαρκαρίσματος “τη φύλαγε” στον αντίπαλό του και τον κυνηγούσε σχεδόν φανερά στην επόμενη φάση να τον καρατομήσει. Κανονική μονομαχία στον Πράσινο Βάλτο…(ενίοτε με κωμικά παρεπόμενα)
Ετερο ενδιαφέρον -σουρεάλ- στοιχείο, οι διαιτητές. Οι οποίοι επειδή δεν είχαν ακριβώς την εξουσία που διαθέτουν σήμερα έπρεπε να επιβληθούν κάπως και με τη φυσική τους…ρώμη και παρουσία. Εσπρωχναν παίκτες που διαμαρτύρονταν όχι και τόσο κόσμια, έκαναν εξαιρετικά θεατρικές κινήσεις ( κάπως σαν τον Αρνιακό που λέει τον καιρό αλλά μοιάζει σα να ερμηνεύει την Τόσκα ), γενικότερα  συνέβαλαν με τον τρόπο τους στον όλον χαμό. Πάντοτε με έναν υποβόσκοντα φόβο μην “τις μαζέψουν”, αφού οι αστυνομικές δυνάμεις εμφανίζονταν πέριξ του γηπέδου κάπως “ατάκτως ερριμένες”. Συνεπώς η αυτοπροστασία τους ήταν ( και ) δικό τους θέμα.
Η απουσία των λατινομαμερικανών σταρ από τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα επίσης συνέβαλε στην ατμόσφαιρα μυστηρίου και γοητείας του θεσμού. Περίμενες κάθε 4 χρόνια να δεις τον όποιον φημισμένο Βραζιλιάνο ή Αργεντίνο “μάγο της μπάλας”, για τον οποίον τόσα πολλά
είχες ακούσει ή διαβάσει στις εφημερίδες. Η φαντασία οργίαζε και η επαφή με την πραγματικότητα, παρ’οτι όχι πάντα ευτυχής, συνέβαλε στη διέγερση των αισθήσεων. Να δεις από κοντά τον Πελέ? Τον Ζαϊρζίνιο? Σχεδόν μεταφυσική εμπειρία.
Στους πανηγυρισμούς, περιττό να αναφέρουμε ότι γινόταν “το σώσε”. Ο σκόρερ απλώς μεταβαλλόταν σε σπρίντερ, διέσχιζε όλο το γήπεδο, έβγαινε εκτός αυτού, έφτανε στις κερκίδες και, καμιά φορά, σκαρφάλωνε σε αυτές σε μια εντυπωσιακή επίδειξη…ευλύγιστου ενθουσιασμού.Βεβαίως όλα αυτά, αν προηγουμένως η πορεία του δεν διακοπτόταν από σχετικούς και άσχετους που έπεφταν πανω του, τραβώντας τον από παντού είτε απλώς για να τον φιλήσουν και να τον αγκαλιάσουν είτε για να μοιραστούν κάποιο προσωπικό ιμάτιό του για ενθύμιο ( μια βρεγμένη κάλτσα, ένα βρώμικο παπούτσι, μια ταλαιπωρημένη επιγονατίδα κ.λπ.)Ενίοτε, κυρίως μετά το τέλος του ματς, οι χιλιάδες των φιλάθλων είχαν την μοναδική ευκαιρία να αντικρύσουν τους παίκτες με -σχεδόν- αδαμιαία περιβολή, αφού φανέλε ςκαι σορτσάκια είχαν αφαιρεθεί από τους τρελαμένους φανς. Συχνές ήταν οι σκηνές που οι παίκτες, παροτι απολάμβαναν την λατρεια των οπαδών, αγριεύονταν και μια ιδέα, γιατί ως γνωστόν love kills. Ο.Κ., δεν το είχε τραγουδήσει ο μεγάλος Φρέντο τότε, αλλά ούτως ή άλλως, πρόκεοιται για μια διαχρονική αλήθεια.
Επίσης εντυπωσιακό στοιχείο των περιορισμών ήταν ότι το ματς διακοπτόταν για κανένα πεντάλεπτο και ότι εντός αγωνιστικού χωρου έμπαινε -κυριολεκτικά- όποιος ήθελε. Φυσικά προηγούνταν οι φωτογράφοι αλλά από κει κι ύστερα, ο κακός χαμός. Συμπαίκτες, παράγοντες, βετεράνοι, φίλαθλοι, δημοσιογράφοι, έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Ομως να ομολογήσουμε ότι αυτές οι σκηνές, πέρα από την…αναρχια που τις διέκρινε, προκαλούσαν -και εμπνεονταν από- γνήσια αισθήματα χαράς καιανατριχίλες στους οπαδούς.και τους τηλεθεατές. Σήμερα, ο πάικτης έχει συγκεριμένο χώρο να κινηθεί για να πανηγυρίσει, αν βγάλει και περιφέρει τη φανέλα του “τρώει” κάρτα, ο πάγκος της ομάδας σφιχταγκαλιάζεται σε στενό κύκλο,.άσχετος -πέραν του Jimmy Jump- μέσα δεν μπαίνει και όλα -μετά την επίτευξη ενός τέρματος-έστω και εξαιρετικά κρισιμου- τελειώνουν μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Δεν προλαβαίνεις να το νιώσεις, να το χαρείς, να το ευχαριστηθείς.
Βεβαίως θα αναρωτηθείτε – και πάλι:  ήταν καλύτερα τότε? Δεν εντάσσεται μια παρόμοια οπτική στην κλασσική προσέγγιση της…προγοναλατρείας, “΄΄όσο παλιότερα, τόσο καλύτερα”? Χμ, όχι απαραίτητα. Ουδείς αντιλέγει ότι η ΦΙΦΑ και οι οργανωτικές αρχές του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με τη δημιουργία του Champions League, καθιέρωσαν ένα εξαιρετικό μοντέλο ποδοσφαιρικού προιόντος που σαγηνεύει τα πλήθη. Ταυτόχρονα όμως εξαντλεί τους παίκτες οι οποίοι εμφανίζονται στα Π.Κ. “καμμένοι”, χωρίς δυνάμεις, συχνά και χωρίς κίνητρο αφού το να διακριθούν ή όχι στη διοργάνωση, ρεαλιστικά δεν σημαίνει πολλά ούτε για το όνομά τους ούτε για την αμοιβή τους. Ετσι, ο ενθουσιασμός εκλείπει, όλοι παίζουν κάπως μηχανικά και βαριεστημένα ενώ και η μείωση του εθνικιστικού στοιχείου -παρότι απαραίτητη- αφαιρεί το drive της εθνικής υπερηφάνειας που -όσο να’ναι- κάπως υφίσταται. Το να παίζει στα μεγάφωνα ένας εθνικός υμνος και από κάτω να τον μισοτραγουδούν άσπροι, μαύροι, Αγγλοι, Πορτογάλοι, όλοι μέλη της ίδιας ομάδας, είναι μια τραγελαφική εικόνα.
“Παικτικά” που θα έλεγε κι ο ΑΛέφαντος, τα συστήματα των προπονητών κυριαρχούν, πολύς χώρος  για επίδειξη ατομικού ταλέντου δεν υπάρχει, ας πούμε Κρόιφ να πάρει την μπάλα από την μια μεριά και να φτάσει μέχρι την άλλη ντριμπλάροντας δύσκολο να δεις, μόνο γρήγορες πάσες, δυνατά μαρκαρίσματα και σουτ. Ούτε ροκ τερματοφύλακες που να αφήνουν την εστία τους και να το διασκεδάζουν κάπως πιο έξω από την περιοχή.
Τέλος, νσ κλείσουμε αυτό το όχι ακριβώς νοσταλγικό κομμάτι αλλά περισσότερο υπενθύμιση μιας πιο ροκ ν ρολ εποχής, με μια σημείωση. Από όλα τα παραπάνω, εξαιρέστε τους Γερμανούς. Επαιζαν, παίζουν και θα παίζουν πάντοτε με ό,τι διαθέτουν. Αγαπούν την χώρα τους, τραγουδούν τον εθνικό της ύμνο, κατεβαίνουν πάντοτε ως αφεντικά του αγώνα, δεν είναι τα ψυχρά ρομπότ που όλοι διατείνονται ( δείτε πανηγυρισμούς Κλίνσμαν τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής ), δεν παραδίδονται ποτέ και, χάρη σε αυτούς, έχουμε βιώσει μερικές από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές των Παγκοσμίων Κυπέλλων με ισοφαρίσεις στη λήξη του κανονικού αγώνα, με απίστευτες παρατάσεις και με πέναλτι,καθώς και με τους  καλύτερους τερματοφύλακες της ποδοσφαιρικής ιστορίας ( Νόιερ, Καν, Ιλγκνερ, Στάιν, Μάγερ κ.α.) Οσο κι άλλαξαν προς το πιο…τεχνοκρατικό τα Παγκόσμια Κύπελλα, οι Γερμανοί, όπως θα έλεγε κι ο μεγάλος Αλεξανδρινός, « είναι πάντα μια κάποια λύσις». Είναι δυνατόν, άλλωστε, ο εξίσου μέγιστος Λίνεκερ να κάνει λάθος?

Eurovision: Ένας θεσμός σε αμφισβήτηση και κρίση

Αν κάποιος κοιτάξει λίγο βαθύτερα, θα βρει εύκολα την επωνομαζόμενη “διαφορετικότητα” στον τρόπο σκέψης και διαχείρισης, μεταξύ των Ευρωπαίων και των Αμερικάνων, (έως και) σε έναν απλό καλλιτεχνικό διαγωνισμό.

του Ιωσήφ Αβράμογλου*
 Οταν πέρσι κέρδιζε το Φεστιβάλ της Eurovision ο Πορτογάλλος νεαρός τραγουδιστής Salvador Sobral, με το τραγούδι “Amar Pelos Dois”, έλεγε προς το κοινό που τον χειροκροτούσε, ότι ήλπιζε η νίκη του εκείνη να έφερνε και πάλι μιά “μουσική που θα σήμαινε κάτι”. Συμπληρώνοντας ότι “η μουσική δεν είναι πυροτεχνήματα, η μουσική είναι συναίσθημα”.
Δυστυχώς φάνηκε ότι ο Salvador, ενώ ήξερε πολύ καλά τι έλεγε, δεν δικαιώθηκε. Το φετινό βραβείο πήγε σε ένα μίνι freak-show, με πρωταγωνίστρια την Ισραηλινή Netta και το τραγούδι της “Toy”, το οποίο πολλοί ειδικοί σε θέματα της μουσικής το απεκάλεσαν υποτιμητικά “ένα ακόμη σκουπίδι”. Βέβαια η νεαρή Netta πέρασε τα μηνύματά της. Το ένα, ότι “και εμείς που δεν είμαστε μοντέλα έχουμε δικαίωμα στον ήλιο της δισκογραφίας” (ασχέτως εάν υπάρχει φωνή και καλή μελωδία) και το άλλο, το πιό ευπρόσδεκτο, κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης. Και τα δύο αρκετά επίκαιρα και ισχυρά για να βοηθήσουν μαρκετινίστικα οποιοδήποτε μουσικό κατασκεύασμα. Αλλά αυτό είναι που περιμένει κάποιος από έναν διαγωνισμό τραγουδιού ? Μήπως είναι πλέον ένας διαγωνισμός εντυπωσιασμού και προκλητικού μάρκετινγκ ? Πάντως η Eurovision δεν ξεκινούσε έτσι πριν από περίπου 60 χρόνια, όταν ιδρύθηκε ως θεσμός.
 
Διοργανωτής του φεστιβάλ της Eurovision είναι η EBU (European Broadcasting Union), δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ενωση Μέσων Ενημέρωσης, με έδρα την… Γενεύη της Ελβετίας. Τα μέλη της EBU είναι κατά κανόνα και επιδεικτικά θα έλεγα, μόνον τα κρατικά κανάλια των χωρών, όπως από την Ελλάδα είναι η ΕΡΤ. Είναι ενδιαφέρον και αξιοσημείωτο στην Ευρώπη, που υποτίθεται ότι ενθαρρύνει την ιδιωτική πρωτοβουλία, ότι ένας τέτοιος φορέας δεν έχει ή δεν θέλει να έχει ως μέλη του και τα ιδιωτικά κανάλια, που αδιαμφισβήτητα συγκεντρώνουν την πλειοψηφία της ακροαματικότητας γενικώς.
Μέλη της EBU είναι ασφαλώς οι ευρωπαϊκές χώρες, αλλά είναι και οι ακόλουθες: Αλγερία, Αρμενία, Αζερμπαϊζάν, Αίγυπτος, Γεωργία, Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανος, Λιβύη, Μαρόκο, Ρωσία, Τυνησία, Τουρκία και Ουκρανία. Πολλοί αναρρωτιούνται τι δουλειά έχουν όλες αυτές οι χώρες σε έναν “ευρωπαϊκό” οργανισμό. Εγώ αναρρωτιέμαι αν στην περίπτωση που γινόταν ένας παρόμοιος οργανισμός στην Αφρική, αν θα συμμετείχε και το… Βέλγιο!
Δεν ξέρω αν μ’ αυτόν τον τρόπο η EBU επιθυμεί να ανέβει πίστα και να μετεξελιχθεί από ευρωπαϊκό σε διεθνή οργανισμό των ΜΜΕ, πιστεύω όμως ότι κατ’ αρχήν θα πρέπει να ξεφύγει από την κρατικίστικη νοοτροπία (του να δέχεται μόνον τα κρατικά κανάλια) και κατά δεύτερον, όταν διοργανώνει απλές εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ της Eurovision, να φροντίζει αυτές να βελτιώνονται με το πέρας των ετών και όχι να χειροτερεύουν. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά στα θέματα αξιολόγησης έργων τέχνης (τραγούδια), ως υποψήφια προς διαγωνισμό και αξιοπιστίας του τρόπου παραγωγής των αποτελεσμάτων (δεν υπονοώ θέματα διαβλητότητας).
Αλλά ας δούμε τι κάνουν οι Αμερικάνοι, οι οποίοι ενώ έχουν ετήσιους διαγωνισμούς και βραβεία για τον κινηματογράφο (Academy Award – Oscars), την μουσική (Grammy Awards), το θέατρο (Tony Awards), την τηλεόραση (Emmy Awards) κλπ., δεν έχουν έναν διαγωνισμό τύπου Eurovision…! Γιατί άραγε ?
Επειδή δεν έχουμε αρκετό χώρο για να εξετάσουμε την διαφορά “φιλοσοφίας” των Αμερικανών σε σχέση με των Ευρωπαίων, σε όλα αυτούς τους τύπους των διαγωνισμών και βραβείων, ας δούμε λιγάκι πως λειτουργεί η Ακαδημία Κινηματογράφου (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) στις ΗΠΑ, που απονέμει τα περίφημα όσκαρς.
Κατ’ αρχήν δεν ενδιαφέρεται να πουλήσει μηνυματάκια sms και να μαζέψει λεφτουδάκια με αυτόν τον τρόπο, όπως κάνει η Eurovision. Την ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα να διατηρηθεί το υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο και η αξιοπιστία στην έκδοση των αποτελεσμάτων. Αυτά είναι τα δύο βασικά περιουσιακά στοιχεία. Σε αυτά στηρίζεται το κύρος του θεσμού και αυτά φροντίζουν να διαφυλάσσουν με μεγάλη επιμέλεια και σωφροσύνη, οι Αμερικάνοι. Αντίθετα οι Ευρωπαίοι ζητούν την ψήφο από τα κρατικά κανάλια, όπου υποτίθεται έχει συσταθεί μία “επιτροπή” (από ίσως κάποιους βολεμένους του πελατειακού κράτους, όπως π.χ. στην ΕΡΤ). Αυτές οι ψήφοι μετρούν κατά 50%. Και μετά προστίθενται και οι ψήφοι του κοινού, από κάθε χώρα-μέλος, που δεν μπορεί όμως να ψηφίζει τον εαυτόν της. Οι οποίες μετρούν και αυτές κατά το υπόλοιπο ήμισυ. Συνεπώς, παρατηρούμε ότι οι ειδικοί… δηλαδή οι συνθέτες, στιχουργοί, τραγουδιστές, παραγωγοί, στελέχη δισκογραφικών εταιριών, μουσικοκριτικοί, μουσικοί παραγωγοί ραδιοτηλεόρασης, μάναντζερς καλλιτεχνών, διοργανωτές συναυλιών κλπ., δεν έχουν λόγο…! Η εξειδίκευση απλώς δεν έχει λόγο στο Φεστιβάλ της Eurovision. Εκτιμούν, αποφασίζουν και ψηφίζουν όλοι οι άλλοι… πλην των ειδικών, των ειδημόνων και των επαγγελματιών του χώρου της μουσικής.
Στις ΗΠΑ, η Ακαδημία Κινηματογράφου αριθμεί πάνω από 8.000 μέλη, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γνωστά. Ξέρουμε όμως ότι αποτελούνται από ηθοποιούς, σε ποσοστό περίπου 22%, σκηνοθέτες, διευθυντές φωτογραφίας, οπερατέρ, μοντέρ, σκηνογράφους, σχεδιαστές κοστουμιών, συνθέτες, στιχουργούς, παραγωγούς και αναγνωρισμένους από όλα τα σχετικά με την μεγάλη οθόνη επαγγέλματα, καθώς και καταξιωμένους κριτικούς του κινηματογράφου σε έγκυρα μέσα.

Είναι τόσο προσεγμένη η δουλειά που γίνεται, που ενώ το 2007 ξεκίνησε μιά προσπάθεια να αυξηθούν τα μέλη, που τότε αριθμούσαν λίγο κάτω από τις 6.000 και πράγματι υλοποιήθηκε αυτό μετά από την ένταξη υποψηφίων του αγαλματιδίου αλλά και συστημένων (από τουλάχιστον 2 μέλη) επιτυχημένων επαγγελματιών, από τότε το σώμα των ψηφοφόρων δεν αυξήθηκε και αυτό αναλόγως και αυτόματα…! Παραμένουν με δικαίωμα ψήφου μόνον οι περίπου 6 χιλιάδες. Διότι η Ακαδημία δεν θέλει να χάσει την αξιοπιστία του ο μηχανισμός απονομής υποψηφιοτήτων, με μία απότομη πρόσθεση νέων μελών. Αναμένεται ασφαλώς, μέσα στα προσεχή χρόνια, να αυξάνεται το σώμα των ψηφοφόρων, προσθέτοντας μέλη από την “λίμνη” των νεωτέρων. Ας σημειωθεί ότι τόσο η διαδικασία ψηφοφορίας, η οποία από το 2013 συμπεριλαμβάνει πλέον και online σύστημα, όσο και οι ίδιες οι ψήφοι, είναι επικυρωμένες από την εταιρία auditing PriceWaterhouseCoopers.
 Οταν έρχεται εκείνη η κορυφαία και παγκοσμίως γνωστή και συγκλονιστική στιγμή όπου απονέμεται ένα βραβείο Oscar, είναι εύλογο να δημιουργούνται και αρνητικά συναισθήματα, απογοητεύσεις, διαμαρτυρίες, ενστάσεις κλπ. Αλλά η προσπάθεια διασφάλισης παραγωγής του πιό δίκαιου, αξιοκρατικού και αποδεκτού αποτελέσματος, είναι φανερή, είναι τεκμηριωμένη και κατά συνέπεια διασφαλίζει τόσο το ενδιαφέρον του κοινού όσο και των δημιουργών για τις επόμενες διοργανώσεις. Σε πλήρη αντίθεση με την Eurovision, όπου οι καταξιωμένοι δημιουργοί και καλλιτέχνες έχουν γυρίσει την πλάτη τους στον “ευρωπαϊκό” αυτόν θεσμό. Ο οποίος αναμένεται του χρόνου να γνωρίσει νέες περιπέτειες διότι ο Yaakov Litzman, επικεφαλής του υπερ-ορθόδοξου εβραϊκού κόμματος “Agudat Yisrael”, ο οποίος είναι και υφυπουργός Υγείας του Ισραήλ, δεν έχασε χρόνο και την μεθεπομένη του διαγωνισμού της Eurovision, έστειλε επιστολή στους υπουργούς Τουρισμού, Επικοινωνιών και Πολιτισμού και Αθλητισμού, απαιτόντας να μην παραβιασθούν οι ιεροί θρησκευτικοί νόμοι και κανόνες, όταν θα διοργανωθεί ο διαγωνισμός στην χώρα τους. Υπονοώντας κατ’ αρχήν ότι το Σάββατο είναι ιερό και σημαντικό για εκείνους και ότι δεν θα μπορούσε ο τελικός του Φεστιβάλ να προγραμματισθεί ημέρα Σάββατο, όπως συνήθως γίνεται.
* Ο Ιωσήφ Αβράμογλου είναι γνωστός μουσικός παραγωγός και αναλυτής και κάνει εκπομπές στον ΘΕΜΑ RADIO 104.6

Ολιστική αυταπάτη

Η τρόικα απορρίπτει το περίφημο «ολιστικό» – αναπτυξιακό σχέδιο της κυβέρνησης, στα βασικά του σημεία. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα στελέχη των δανειστών μιλούν για «ανέφικτους στόχους», γενικεύσεις και πολλές…. υποσχετικές. Για παράδειγμα διάγραψαν αμέσως την «πρόβλεψη» ότι η χώρα μας μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις 1,5 δις. ευρώ με τη νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης. Το κείμενο που πήραν στα χέρια τους οι θεσμοί επεστράφη σχεδόν αμέσως πίσω στην Αθήνα, με πολλές παρατηρήσεις και με ακόμη περισσότερες (σκληρές) προσθήκες-απαιτήσεις. Αυτό που ξάφνιασε τους τροικανούς ήταν ότι ενώ περίμεναν μια δομημένη αναπτυξιακή πρόταση, με αρχή-μέση και τέλος, οι της αριστερής κυβέρνησης τους έστειλαν κείμενο που… περιέγραφε το «αριστερό πρόσωπο» του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως έγραφε εξάλλου προ ημερών το έγκυρο γερμανικό περιοδικό Wirtschaftswoche «οι προτάσεις δεν αξίζουν ούτε το χαρτί στο οποίο γράφτηκαν». Τι καταδεικνύουν όλα αυτά; Ο ΣΥΡΙΖΑ κι αν… εγέρασε χούγια δεν αλλάζει. Νομίζουν οι κύριοι και οι κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορούν να κοροϊδέψουν τροικανούς και αλλήλους… Πέρασαν αυτές οι «καλές εποχές» και θα το καταλάβουν σύντομα μιας και …εκλογές, κοντή γιορτή.