15.2 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20478

Η “μαγκιά” του Έλληνα

*Του Πρόδρομου Παπαηλιόπουλου

 

Η περίπτωση της Μυκόνου δεν είναι η μόνη. Λιμουζίνα να μεταφέρει
τουρίστες χωρίς καμία άδεια κανένα έγγραφο, άρα και καμιά οφειλή στην
Εφορία.

Τα λεφτά στο παντελόνι και ας πληρώνουν τα άλλα κορόιδα…

Κάντε μια βόλτα στο αεροδρόμιο. Γεμάτο βαν που μεταφέρουν τουρίστες. Όλα
νόμιμα; Ποιος ξέρει…

Όσους ελέγχους και αν κάνει η Τροχαία δεν μπορεί να
έχει έναν τροχονόμο για κάθε τουρίστα που θέλει κούρσα πολυτελείας.

Αυτό, είναι απλά ένα δείγμα της καθημερινότητας μας, δυστυχώς όχι το
μόνο. Πάνω που μπήκαν στη ζωή μας τα capital controls και άρα οι
συναλλαγές μέσω τραπεζών με πληρωμές iban είναι πλέον το σύνηθες, ο
Ελληναράς βρήκε τη λύση.

Τα μισά στην τράπεζα και τα άλλα μισά στο χέρι…

Να μη «φανούν» όλα τα χρήματα.

Όποιος μπορεί τα κρύβει τα χρήματα, οι
υπόλοιποι απλά πληρώνουν και οι άλλοι απλά θησαυρίζουν εις βάρος αυτών
που δεν μπορούν ή και δεν έχουν να κρύψουν κάτι.

Αν αναλογιστούμε μάλιστα τους Αλβανούς που δουλεύουν σχεδόν αποκλειστικά
με «μαύρο» χρήμα, χρήμα που βγαίνει το περισσότερο εκτός Ελλάδος, τους
πάσης φύσεως τεχνίτες που δεν δίνουν απόδειξη, μην εκπλαγείτε, αν η
φορολογία μονίμως θα αυξάνεται για να καλύπτονται τα κενά της έτσι κι
αλλιώς άθλιας Οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Διέσχισε 25 χώρες με TESLA για να τρακάρει στην Ελλάδα

Άδοξο τέλος φαίνεται ότι πήρε το μεγάλο ταξίδι ενός Tesla Model 3 και του οδηγού του στην Ευρώπη, αφού ευρισκόμενο στη χώρα μας και λίγο πιο έξω από την Φλώρινα, το αυτοκίνητο προσέκρουσε με ταχύτητα στις μπαριέρες με το Autopilot σε λειτουργία, με αποτέλεσμα να υποστεί μεγάλες υλικές ζημιές.
Σκοπός του οδηγού του Model 3, του You You Xue, ο οποίος είναι και ένας από τους πρώτους ιδιοκτήτες του νέου ηλεκτρικού της Tesla παγκοσμίως (σημειώστε ότι το Model 3 δεν πωλείται ακόμη στην Ευρώπη), είναι να διαδώσει μέσω αυτού του ταξιδίου του την αγάπη του για το Model 3 σε Βόρεια Αμερική και Ευρώπη.
Ήδη και μέχρι την περασμένη Παρασκευή που συνέβη το ατύχημα, ο Xue είχε διανύσει πάνω από 39.000 χλμ. σε 25 χώρες στις δύο Ηπείρους.
Τι συνέβη όμως; Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, ευρισκόμενος στον αυτοκινητόδρομο E65 και κινούμενος νοτιοδυτικά προς την Κοζάνη, λίγο έξω από τη Φλώρινα και με το Σύστημα αυτόνομης οδήγησης (Autopilot) σε λειτουργία, το Model 3 ξαφνικά πήρε απότομη πορεία προς τα δεξιά και, παρά τις προσπάθειες του οδηγού να το επαναφέρει στην πορεία του, προσέκρουσε με το αριστερό του τμήμα στις μπαριέρες μιας από τις εξόδου του αυτοκινητοδρόμου.

Ο You You Xue τονίζει ότι η ταχύτητα κατά την απότομη αλλαγή πορείας του αυτοκινήτου ήταν 120 χλμ./ώρα, ενώ τη στιγμή που βρισκόταν στον αυτοκινητόδρομο δεν υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα γύρω του, ο καιρός ήταν πολύ καλός, όπως και η κατάσταση του οδοστρώματος, οι διαγραμμίσεις κ.ο.κ. Όταν συνέβη το ατύχημα ο ίδιος ακουμπούσε με το αριστερό του χέρι το τιμόνι και παράλληλα, κοίταζε στο κινητό του το Σύστημα πλοήγησης.

Το ατύχημα, σύμφωνα πάντα κατά τον Xue, οφείλεται σε δυσλειτουργία του Autopilot, αφού το αυτοκίνητο βρισκόταν στην ευθεία και υπήρχε πολύ καλής κατάστασης διαγράμμιση στο οδόστρωμα.

Όπως αναφέρει πάντα ο οδηγός, η Tesla μπορεί να προειδοποιεί τους ιδιοκτήτες να κρατούν και με τα δύο τους χέρια το τιμόνι με το Autopilot σε λειτουργία, όμως λίγοι είναι αυτοί που το κάνουν, αφού όπως και ο ίδιος έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στο σύστημα, ιδίως αφού έχουν διανύσει χιλιάδες χλμ. με το Autopilot σε λειτουργία.

Προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση της Tesla για το συμβάν, παρά τη δημοσιοποίηση του ατυχήματος του Xue, ο οποίος προσπάθησε ακόμη και να επικοινωνήσει με τον ίδιο τον Elon Musk μέσω Twitter.

Ωστόσο, πριν λίγες ώρες η εταιρεία απάντησε σε ερώτηση που της έγινε από το Electrek για το ατύχημα, σημειώνοντας τα εξής:

«Παρόλο που εκτιμούμε την προσπάθεια του You You Xue να διαδώσει την ιδέα του Model 3 σε όλο τον κόσμο, ο ίδιος έχει ενημερωθεί από εμάς ότι προς το παρόν η Tesla δεν έχει παρουσία στην Ανατολική Ευρώπη και ότι δεν είναι διαθέσιμες οι υπηρεσίες συνδεσιμότητας για τα οχήματά μας εκεί. Επιπρόσθετα, το Model 3 δεν έχει πάρει ακόμη έγκριση οδήγησης εκτός Η.Π.Α. και Καναδά. Παρόλο που δεν έχουμε ακόμη μπορέσει να ανακτήσουμε δεδομένα από το όχημα, αφού το ατύχημα συνέβη σε μη υποστηριζόμενη περιοχή, η Tesla καθιστά πάντα σαφές ότι ο οδηγός παραμένει υπεύθυνος για το αυτοκίνητο ανά πάσα στιγμή όταν χρησιμοποιεί το Autopilot. Λυπούμαστε για αυτό το ατύχημα και είμαστε χαρούμενοι που ο You You είναι ασφαλής».

Σε ανάρτηση στο facebook ο οδηγός αναφέρει ότι επικοινώνησαν μαζί του από την Tesla και του πρότειναν να μεταφέρει το αυτοκίνητο στις Η.Π.Α. για να εξακριβωθεί τι έγινε ακριβώς. Ο Xue αντιπρότεινε την μεταφορά του Model 3 σε κάποιο ευρωπαϊκό κέντρο επισκευής της Tesla, όπου μέσω του εκεί διαγνωστικού θα μπορούσαν να δουν τι έγινε, όμως ο εκπρόσωπος της εταιρείας το αρνήθηκε.
Τελικά, ύστερα από τη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα, η Tesla δέχθηκε να μεταφερθεί το αυτοκίνητο στη Γερμανία και στο εκεί κέντρο επισκευής της εταιρείας για να μπει στο διαγνωστικό και να εξακριβωθεί τι ακριβώς έγινε.

Δείτε φωτογραφίες και βίντεο από το ατύχημα:

Taking one last ride in my Model 3. I'm sad guys, I loved this car and the adventures that came along with it. Thank you for being a part of it. No matter what happens after today I'll remember this experience for a lifetime.

Posted by Tesla Model 3 Road Trip on Saturday, May 26, 2018

 

Model 3 crash 640d

Model 3 crash 640a

Model 3 crash 640

Model 3 crash 640b

Model 3 crash 640c

Πηγή φωτογραφιών / βίντεο:  Tesla Model 3 Road Trip

O γιος του Γρηγόρη Λαμπράκη επέλεξε τη Ν.Δ. – όχι τον ΣΥΡΙΖΑ!

Οι εκλογές του 2012 είχαν χαρακτηριστεί ως οι πιο κρίσιμες της Μεταπολίτευσης. Τότε συγκρούονταν δύο κόσμοι, αυτός της διαφύλαξης του Ευρωπαϊκού πλαισίου της χώρας, με εκείνον του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ που υπονοούσαν σύγκρουση και έξοδο από την Ευρώπη.

Το 2012,  η «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, έβλεπε τις εκλογές ως ευκαιρία να πάρει την ιστορική  ρεβάνς από την «επάρατο δεξιά» και να βρεθεί στην εξουσία, χωρίς να υπολογίζει την διατήρηση του αστικού χαρακτήρα του κράτους ή την διασφάλιση της συμμετοχής της στους ευρωατλαντικούς θεσμούς!

Σε αυτό το περιβάλλον η Ν.Δ. είχε τότε παρουσιάσει το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της όπου την όγδοη θέση κοσμούσε ο Θόδωρος Λαμπράκης, γιός του αείμνηστου Γρηγόρη Λαμπράκη.

Ήταν μια πολιτική κίνηση η οποία συμβόλιζε την υπέρβαση των παλαιών διαχωριστικών γραμμών που πάντα αποτελούσε τον  πολιτικό φάρο του Αντώνη Σαμαρά, τότε αρχηγού της Ν.Δ.

Ο κ. Λαμπράκης λάμπρυνε το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. και στις αμέσως επόμενες εκλογές του Ιουνίου του 2012, απέναντι στον λαϊκισμό και την πληθωρικότητα του τότε ΣΥΡΙΖΑ.

Οι περισσότεροι ίσως να αγνοούσαν την ιστορική αυτή αναφορά. Ο  γιος του Γρηγόρη Λαμπράκη επέλεξε να ταυτιστεί με τη Ν.Δ. και τον  «ακροδεξιό» Σαμαρά και όχι με τον “αριστερό” ΣΥΡΙΖΑ, επιλογή που λίγα χρόνια πριν είχε κάνει και ο Ανδρέας Λεντάκης, έτερο σύμβολο της Αριστεράς.

Γι αυτό και ακούγεται ως κωμική, η ένταση που επιδιώκει σήμερα o ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να καπηλευτεί  τη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη. Και είναι κωμική γιατί η φρασεολογία του μίσους δεν αφορά κανέναν, πέραν των ίδιων που την εκτοξεύουν. Η κοινωνία έχει ξεπεράσει τους διαχωρισμούς του παρελθόντος όπως πολύ σωστά είπε στην πρόσφατη συνέντευξή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και κοιτάει μπροστά προς το μέλλον. Επιζητά λύση στα προβλήματά της και ενότητα. Όχι μίσος και διχασμούς βγαλμένους  από το παρελθόν.

Άλλωστε με αυτή τη Ν.Δ., της μετριοπάθειας και της σύνθεσης ταυτίστηκε ο Θ.Λαμπράκης και όχι με τον ΣΥΡΙΖΑ του διχασμού και της πόλωσης.

Γι αυτό και στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή χρησιμοποιούν επιλεκτικά την Ιστορία, θα όφειλαν πριν από οποιαδήποτε αναφορά τους, να είχαν συμβουλευτεί τον γιό του Γρ. Λαμπράκη που θα τους απέτρεπε να ξεχωρίσουν τους Έλληνες σε «δεξιούς» και «αριστερούς», σε «καλούς» και «κακούς». Ίσως τους  έλεγε αυτά που είπε δημοσίως σε  ανύποπτη στιγμή (Το Βήμα 2010): «Είμαι ανεξάρτητος, δεν ανήκα ποτέ σε κάποιο κόμμα, είμαι ένας ελεύθερος πολίτης. Αφήστε που σιχαίνομαι τον «ρατσισμό» των χαρακτηρισμών, δεξιός, κομμουνιστής και πασόκος. Και ο πατέρας μου δεν ήταν κομμουνιστής. Συνεργαζόμενος ήταν με την ΕΔΑ. Ελεύθερος άνθρωπος ήταν, δημοκρατικός. Υπάρχουν και κακοί κομμουνιστές και καλοί, υπάρχουν και καλοί δεξιοί και κακοί. Όλα έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο. Αν είναι σωστός, δεν έχει σημασία ποιο κόμμα υποστηρίζει».

Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο γιος του Γρ. Λαμπράκη δείχνει τον δρόμο της σύνθεσης και της ενότητας που οδηγεί στο μέλλον της πατρίδας.

Η κοινωνία είναι αυτή που τελικά θα αποφασίσει ποιον δρόμο θα επιλέξει να ακολουθήσει:

Την ασφαλή πορεία μπροστά που σηματοδοτεί η στρατηγική του Κ.Μητσοτάκη, ή τη βουτιά στο παρελθόν με την ανάσυρση του διχασμού και την πόλωσης που προτιμά ο κ. Τσίπρας;

Σε λίγο καιρό θα ξέρουμε…

Γιώργος Μουρούτης

 

Ο καλλιτέχνης, η συναυλία, οι Ιλλύριοι και η “ρόμπα”

Ρόμπα είναι το πρόχειρο, γυναικείο αρχικά αλλά και ανδρικό μετέπειτα, μακρύ ρούχο που συνήθως κουμπώνει μπροστά ή δένει με ζώνη και φοριέται μέσα στο σπίτι. Ανάλογα με την εποχή μπορεί να είναι από χοντρή μάλλινη μέχρι ανάλαφρη μεταξωτή, όπως ανάλογα με το γούστο το καθενός, μπορεί να είναι από μονόχρωμη, ριγέ, καρό, πολύχρωμη, μέχρι και με λαχούρια σαν τα πουκάμισα του Βαρουφάκη.
Ρόμπα είναι, επίσης και το μακρύ επίσημο ένδυμα, δηλωτικό της ιδιότητας ή του επαγγέλματος. Π.χ. η ιατρική και νοσοκομειακή ρόμπα, η ρόμπα του σεφ, οι ρόμπες των κομμωτριών και κομμωτών ή των εργαζομένων σε εργοστάσια.
Μερικές δεκαετίες πριν, η ρόμπα μπήκε στο αργκό λεξιλόγιο, λόγω της εικόνας που έφερνε στο μυαλό, της «παραδομένης» στην καθημερινότητα αφρόντιστης γυναίκας με ρόλεϊ, παντόφλες και νυχτικό. Κυρίως όμως, επειδή η ρόμπα συνδέθηκε από τους μάγκες της εποχής, με τις ξεπεσμένες και μεγαλύτερης ηλικίας πόρνες που «δούλευαν» είτε στα «σπίτια» είτε στο «καλντερίμι», πουλώντας όσο – όσο τις υπηρεσίες τους.
Κάπως έτσι η λέξη «ρόμπα» άρχισε να χρησιμοποιείται στην αργκό και να αποδίδεται, κυρίως σε άντρες και σπανιότερα σε γυναίκες, με την έννοια του «ρεζίλη» και του «ξεφτίλα».
Οι συνειρμοί και ο συνδυασμός της λέξης «ρόμπα» με πρόσωπα που μπορεί να κάνει ο καθένας είναι άπειροι και από πολλούς χώρους, πέραν του οικείου του περιβάλλοντος. Από τον χώρο της πολιτικής μέχρι τον καλλιτεχνικό.
Αφορμή για την σημερινή, εκτενή αναφορά, στον όρο «ρόμπα» στάθηκε, η, κατά ορισμένους, απόλυτα ταυτισμένη με τη λέξη συμπεριφορά γνωστού τραγουδιστή, οι οποίοι όμως δεν κατάλαβαν, τυφλωμένοι από εμπάθεια, ότι αυτό που έκανε, ήταν μια πραγματικά επαναστατική και ταυτόχρονα πατριωτική κίνηση…
Γιατί; Γιατί πήγε στην Αλβανία και έφερε πίσω στην πατρίδα, τα χρήματα που πολλοί λαθρομετανάστες, όπως τους αποκαλούσε παλιά ή Ιλλύριοι όπως τους λέει πλέον, είχαν «υπεξαιρέσει» με την μαύρη εργασία από τους Έλληνες. Γι΄αυτό και το εισιτήριο ήταν στα 120 ευρώ… Για να φέρει πίσω όσα περισσότερα μπορούσε… Γιατί δεν είναι και κανένας φοροφυγάς…
Και όλα αυτά που τον κατηγορούσαν ότι «τα κάνει όλα για τα λεφτά» και ότι «γλύφει εκεί που έφτυνε» και πως πήγε στην Αλβανία για να κατηγορήσει τους συμπατριώτες του, ο πατριώτης, αποκαλώντας τους ούτε λίγο ούτε πολύ τεμπέληδες μήπως και «σώσει» τα όσα είχε πει εναντίον των Αλβανών παλιότερα, είναι ανοησίες όσων δεν μπορούν να συλλάβουν το μεγαλοφυές σχέδιο του, για την επιστροφή των ελληνικών κεφαλαίων στη χώρα.
Γιατί, πάνω από όλα, ο Notis είναι Έλληνας.

“Καθαρή έξοδος” και πράσσειν άλογα

Η «καθαρή έξοδος» που υπόσχεται η κυβέρνηση στον ελληνικό λαό θα είναι τόσο «καθαρή» όσο καθαρή ήταν για παράδειγμα η δέσμευσή του Αλέξη Τσίπρα ότι θα σκίσει με ένα νόμο τα μνημόνια, ή ότι θα μας διαγράψουν το χρέος. 

Η αλήθεια, όπως προκύπτει από τις οικονομικές εξελίξεις εντός και εκτός Ελλάδας, είναι ότι πρώτον η «καθαρή έξοδος» θα γίνει γκρίζα και μουντή, έως κατάμαυρη, μόλις θα αρχίσει το πετσόκομμα των συντάξεων.

Επίσης, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες μας η έκδοση νέου ομολόγου «πάει για Δεκέμβριο και αν…», όπως λένε στο υπουργείο Οικονομικών.

Με απλά λόγια όσο πλησιάζει η μέρα που το πρόγραμμα θα λήξει τυπικά και όχι ουσιαστικά, τόσο θα πλησιάζει πιο κοντά και η ώρα των πρόωρων εκλογών και το τέλος της σημερινής συγκυβέρνησης.

Τρέχοντας έρχεται η …όρεξη!

*Του Νίκου Αρμένη

Με ρωτούν μερικές φορές: «Έχεις πάντα διάθεση για τρέξιμο;».

Φυσικά και δεν έχω πάντα διάθεση για τρέξιμο.

Πώς να έχω διάθεση δηλαδή να αφήσω τα ωραίο και ζεστό κρεβατάκι μου το χειμώνα για να βγω πρωί πρωί με την αυγούλα με το σορτσάκι  έξω για τρέξιμο;

Πώς να έχω διάθεση καλοκαιριάτικα να ξυπνάω άγρια χαράματα για προπόνηση προκειμένου να προλάβω το πάρτυ που κάνει καθημερινά ο ήλιος..;

Και πώς να έχω διάθεση για τρέξιμο εκείνες τις ημέρες που τρέχω σαν το Βέγγο όλη μέρα στη δουλειά ή τα προβλήματα που έχω κληθεί να αντιμετωπίσω την προηγούμενη ημέρα μοιάζουν ανυπέρβλητα;

Κι όμως. Έχω δεν έχω διάθεση δένω τα κορδόνια μου, πατάω ΟΝ στο gps μου και ξεκινώ..!

Και για να είμαι απολύτως ειλικρινής, στα 8 χρόνια που τρέχω συστηματικά ζήτημα είναι να έχω υποκύψει σε τέτοιες σκέψεις 3 ή 4 φορές.

Την προπόνησή μου θα την κάνω ο κόσμος να χαλάσει.

Και κάθε φορά ακούω το σώμα μου να διαμαρτύρεται στα πρώτα χλμ.

Με ψέλνει κανονικά. Ύστερα συμμορφώνεται. Και στο τέλος με ευγνωμονεί!

Όσο για το ντους μετά την προπόνηση, θα το παρομοίαζα με την απόλαυση που μου προσφέρει ένα δροσερό μπολ οικογενειακού προφιτερόλ στις περιόδους που μου επιτρέπω την κατανάλωση γλυκών!

Ο κανόνας λέει πως όταν ξεκινώ τη μέρα μου με τρέξιμο, τα καταφέρνω μετά καλύτερα στις όποιες δραστηριότητές μου μέχρι το βράδυ.

Καταλήγω στο συμπέρασμα πως δικαιολογίες δεν υπάρχουν τελικά.

Με καλή ή κακή διάθεση, ξεκινάς να τρέχεις. Στην πορεία η διάθεση από κακή θα γίνει καλή, και από καλή υπέροχη..! Νόμος.

Υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Μέρες που βγήκα με σούπερ διάθεση για προπόνηση και αποδείχθηκε η προσπάθειά μου – για χ ή ψ λόγους – λίγο πιο εύκολη από ορειβασία στον Όλυμπο…

Για τέτοια σπαρίλα μιλάμε..

Ή άλλες φορές που ένα τυχαίο γεγονός ή ακόμα και μια φευγαλέα σκέψη κατόρθωσε να με επηρεάσει ψυχολογικά σε τέτοιο βαθμό που ένιωθα το σώμα μου βαρύ κι ασήκωτο..

Αλλά αυτά συμβαίνουν σπάνια. Για την ακρίβεια συμβαίνουν όταν το αποφασίσουμε. Συνειδητά ή ασυνείδητα.

Νομίζω ο Χαρούκι Μουρακάμι (*) έχει γράψει σχετικά, πως θα μπορούσε να βρει 1000 λόγους για να μην τρέχει και 1 εκατομμύριο λόγους για τους οποίους αισθάνεται εξαρτημένος από το τρέξιμο.

Αυτή είναι και η απάντηση. Όταν σκέφτεσαι τους λόγους που σε κάνουν να θέλεις να τρέχεις, οι εσωτερικές «σειρήνες» που σου λένε το αντίθετο είναι σαν να σφυρίζουν σε κουφό.  

 (*) Ο Χαρούκι Μουρακάμι είναι ένας από τους κορυφαίους Ιάπωνες συγγραφείς και δεινός μαραθωνοδρόμος. Τα βιβλία του πουλάνε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια θεωρείται φαβορί για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και μεταξύ άλλων έχει γράψει το βιβλίο «Για τι πράγμα μιλάω όταν μιλάω για το τρέξιμο».

*Ο Νίκος Αρμένης εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης στον τηλεοπτικό σταθμό Star και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων

Eurostat: To 6% των Ελλήνων εκτός Ελλάδος το 2017

To 6% των Ελλήνων ηλικίας 20-64 ετών κατοικούσαν το 2017 σε άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα η Eurostat. To 2012 το εν λόγω ποσοστό ήταν 4,7% όπως και το 2007.

Συνολικά, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) το 3,8% των πολιτών κατοικούσαν σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος της ιθαγένειάς τους το 2017, αυξημένο κατά 2,5% σε σχέση με πριν από δέκα χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, τα ποσοστά αυτά ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των κρατών-μελών, από 1% για τους πολίτες της Γερμανίας έως 19,7% για τους πολίτες της Ρουμανίας. Επίσης υψηλά ποσοστά καταγράφηκαν στη Λιθουανία (15,0%), στην Κροατία (14,0%), στην Πορτογαλία (13,9%), στη Λετονία (12,9%) και στη Βουλγαρία (12,5%).

Σε γενικές γραμμές, μεγαλύτερη κινητικότητα παρατηρείται στους απόφοιτους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην ΕΕ, καθώς αποτελούν το 32,4% του συνόλου των πολιτών που έχουν μετοικήσει σε άλλο κράτος-μέλος. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, το ποσοστό αυτό είναι 31,4%.

Τέλος, παρατηρείται πως το ποσοστό απασχόλησης στους Έλληνες που βρίσκονται σε άλλη χώρα της ΕΕ, είναι κατά 19,5% υψηλότερο από το αντίστοιχο στους κατοίκους της Ελλάδας, (77,3% σε σχέση με 57,8%). Συνολικά στην ΕΕ, η διαφορά είναι 4% (76,1% σε σχέση με 72,1%).

ΕΕ: Δέσμη μέτρων κατά των πλαστικών

Νέους κανόνες για τον περιορισμό της χρήσης πλαστικών προϊόντων πρότεινε σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βάζοντας στο στόχο κυρίως μαχαιροπήρουνα, καλαμάκια, πιάτα, μπατονέτες αλλά και μερικώς τα ποτήρια και μπουκάλια μιας χρήσης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής, όλα μαζί αυτά τα προϊόντα αποτελούν το 70% του συνόλου των θαλάσσιων απορριμμάτων, τα οποία συχνά καταλήγουν στο πιάτο μας αλλά και στους πνεύμονές μας, ενώ είναι ακόμη άγνωστες οι επιπτώσεις στην υγεία μας από τα μικροπλαστικά που περιέχονται στον αέρα, στο νερό και στα τρόφιμα.

Οι νέοι κανόνες είναι αναλογικοί και σχεδιασμένοι για κάθε περίπτωση χωριστά, ώστε να επιτυγχάνονται τα βέλτιστα αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει ότι διαφορετικά μέτρα θα εφαρμόζονται για διαφορετικά προϊόντα. Όταν υπάρχουν εναλλακτικά προϊόντα άμεσα διαθέσιμα και οικονομικά προσιτά, τα πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης θα απαγορεύονται από την αγορά. Όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία δεν υπάρχουν σαφείς εναλλακτικές επιλογές, δίνεται έμφαση στον περιορισμό της χρήσης τους μέσω μείωσης της κατανάλωσης σε εθνικό επίπεδο, απαιτήσεων σχεδιασμού και επισήμανσης, καθώς και υποχρεώσεων των κατασκευαστών τους για διαχείριση των αποβλήτων/καθαρισμό.

«Τα πλαστικά απόβλητα είναι αναμφισβήτητα ένα σημαντικό πρόβλημα και οι Ευρωπαίοι οφείλουν να συνεργαστούν για να το αντιμετωπίσουν, επειδή τα απόβλητα αυτά καταλήγουν στον αέρα που αναπνέουμε, στο έδαφός μας, στις θάλασσές μας, και στα τρόφιμά μας. Χάρη στις σημερινές προτάσεις, τα πλαστικά μιας χρήσης θα μειωθούν στα ράφια των σουπερμάρκετ μέσω μιας σειράς μέτρων. Θα απαγορεύσουμε ορισμένα από αυτά τα είδη και θα τα αντικαταστήσουμε με άλλα καθαρότερα, ώστε οι καταναλωτές να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν τα αγαπημένα τους προϊόντα», δήλωσε σήμερα ο πρώτος αντιπρόεδρος της Επιτροπής και επίτροπος Βιώσιμης Ανάπτυξης Φρανς Τίμερμανς.

Γιατί ο κ.Τσίπρας χρειάζεται γυμναστήριο;

Του Γιάννη Τριανταφύλλου

Μην δει καναπέ. Μην δει βαθιά πολυθρόνα. Μην δει αναπαυτική καρέκλα. Αμέσως σπεύδει να σωριαστεί. Οχι δεν πρόκειται για σταχανοβίτη που δούλευε ολημερίς κι ολονυχτίς στα γκουλάγκ της Σοβιετικής Ενωσης. Πρόκειται για τον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Προχθές είχε συναντήσει στη Θεσσαλονίκη τον Μπουτάρη ( για να τον ανακηρύξει “συμβολοποίηση” μιας κάποιας -απολύτως νεφελώδους- δημοκρατικότητας ).
Είχε απέναντί του έναν υπέργηρο άνθρωπο 75+ ετών, Και αντί με τη στάση του σώματός του να εκπέμπει προς όσους κάλυπταν τη συνάντηση έναν στοιχειώδη σεβασμό στον συνομιιλητή του, εκείνος είχε…καταβαραθρωθεί σε έναν -προφανώς εξαιρετικά αναπαυτικό- καναπέ, με εκείνο το γνωστό βαρεμένο ύφος. όπως όταν είσαι σε καφενείο στην Αραχώβης ή σε κάποιο ταβερνείο της Βαλτετσίου. Τι να κάνεις; Παιδικές συνήθειες είναι αυτές, δύσκολα αποβάλλονται…
Ανάλογης αισθητικής προσέγγισης ήταν και η παρουσία του κατά τη συνάντησή του προ μηνών με τον πρόεδρο Ομπάμα. Ευθυτενής, χαμογελαστός, άνετος στις κινήσεις, αρχοντικός ο Αμερικανός, η προσωποποίηση της κακομοιριάς του βαρελόφρονα ο δικός μας. Και πάλι αραγμένος σε μια βολική πολυθρόνα, το σώμα ¨”χύμα στο κύμα”, άλλοτε έδινε προσοχή στον συνομιλητή του άλλοτε τον “έγραφε” κανονικά, με δυό λόγια, η απόλυτη ντροπή και ξεφτίλα.
Ενδεχομένως να αναρωτηθείτε; Μα καλά, έχουν τόσο μεγάλη σημασία όλα αυτά; Ασφαλέστατα. Πρώτα από όλα, ο όρος body language χρησιμοποιείται κι εγώ δεν ξέρω πόσες δεκαετίες. Δηλαδή τι μηνύματα εκπέμπεις στο κοινό με το σώμα σου, τον τρόπο που κινείσαι, που στέκεσαι, που γελάς ή δεν γελάς, που σφίγγεσαι, που είσαι χαλαρός, που είσαι παρα-χαλαρός ( αυτός είναι ο δικός μας…), που προσέχεις τον συνομιλητή σου κ.ο.κ.
Τα πιο σωστά πράγματα του κόσμου να λες ( δεν αφορά τον Τσίπρα αυτό…), αν τα λες σφιγμένος, ιδρώνεις και λαχανιάζεις, δύσκολα θα πείσεις. Περισσότερο θα μείνει στο μυαλό η εικόνα σου παρά ο λόγος σου. Τι να κάνουμε; Η δύναμη της εικόνας είναι αυτή. Αξεπέραστη…
Ενα κλασσικό παράδειγμα που αναφέρεται από τους επαγγελματίες επικοινωνιολόγοους είναι το debate Κένεντι-Νίξον. Νέος, γυμνασμένος, φρέσκος και δροσερός ο ένας, εξέφραζε το νέο στην Αμερική, μεγάλης ηλικίας, κακομούτσουνος, αμακιγιάριστος, με κυρτούς ώμους ο άλλος, ιδρωνε-ξε-ίδρωνε και γενικά ζοριζόταν. Η αντίθεση ήταν κραυγαλέα και συνηγόρησε σε μεγάλο βαθμό στον θρίαμβο του Κένεντι.
Κάπως αντίστοιχη ήταν και εκείνη των Μακ Κέιν-Ομπάμα, το 2004. Ο Ομπάμα όπως τον περιγράψαμε, ο 70+ ΜακΚέιν παρότι δείχνει μάλλον αξιόλογος άνθρωπος, βετεράνος ήρωας πολέμου στο Βιετνάμ κ.λπ., σκόνταψε, τον στήριξε ο Ομπάμα, γενικότερα έδινε μια εικόνα γέρικης αδυναμίας. Πόσο να τον εμπιστευτούν οι Αμερικανοί για πρόεδρο με πληθώρα υπερατλαντικών ταξιδιών και αλλεπάλληλων υποχρεώσεων;
Τι εικόνα δίνει ο έλληνας πρωθυπουργός στις δημόσιες συναντήσεις του; Θέλετε να είμαστε απολύτως ειλικρινείς; Δίνει την εικόνα του ελληνάκου καταφερτζή, με τους κυρτούς, κληρονομιά δουλοπάροικου, κατοίκου προτεκτοράκου, ώμους, καλοπερασάκια, με τα περιττά κιλάκια του και αγύμναστου, που σημαίνει ότι ποτέ δεν κατέβαλε στοχευμένη ενέργεια να γίνει καλύτερος. Με δύο λόγια, δίνει αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν περιορισμός στο ελάχιστο της προσπάθειας, γεγονός που υποσυνείδητα γίνεται αντιληπτό από τον καθένα. Για το τι προσλαμβάνουν ως εντύπωση οι ξένοι ηγέτες, δεν το συζητώ καν.
Ας πάρουμε, ως δικηγόροι του διαβόλου, την αντίθετη περίπτωση: χρειαζόμαστε για ηγέτη κάποιον που να μπορεί να περπατήσει στις πασαρέλες του μόντελινγκ; Οχι, σε καμία περίπτωση δεν είπαμε ούτε εννοούμε αυτό. Χρειαζόμαστε κάποιον που με την εικόνα του να εκπέμπει εμπιστοσύνη και δυναμισμό. Ας συγκρίνουμε Παπανδρέου και Σαμαρά.
Ο Σαμαράς, αρέσει-δεν αρέσει στους επικριτές του, είχε το “στιλ Ομπάμα”. Από τους πιο κομψούς και ευθυτενείς ευρωπαίους ηγέτες, εξέπεμπε άνεση, δυναμισμό, κοσμοπολιτισμό, αίσθηση χιούμορ και ικανότητα κίνησης στο οποιοδήποτε περιβάλλον. Δυναμικές κινήσεις, γυμνασμένο σώμα, γοητεία, άμεση επαφή με το κοινό του, ευστροφία σε twist τής συζήτησης, είχε την σχεδόν τέλεια εικόνα ηγέτη.
Ο Παπανδρέου, παρότι ενδεχομένως πιο αθλητικός από τον Σαμαρά, κουβαλούσε – ο βαριόμοιρος- εκείνο το “ο άτιμος ο πατέρας μου μου ισοπέδωσε την παιδική ηλικία”. Ψηλός και  ευθυτενής και αυτός, γυμνασμένος, εμφανίσιμος αλλά και φορέας μιας μιζέριας που, ειδικά στις εκφράσεις του προσώπου του, έκανε ‘μπαμ¨.
Πλάκα-πλάκα, οι δύο δικοί μας ηγέτες ξεπερνούσαν κατά πολύ τα ευρωπαϊκά πρότυπα ηγετικής φιγούρας. Αλλά το θέμα είναι, ότι σε αντίθεση με τον κουρασμένο Τσίπρα, εκείνοι τουλάχιστον το πάλευαν. Τον Σαρκοζί δεν τον έλεγες και ομορφάντρα αλλά και με τον τρόπο του και με το γενικότερο attitude του, εξέμεμπε δυναμισμό και αυτοπεποίθηση.
Αρκεί να δει κανείς τα debate με τη Ρουαγιάλ. Συν τοις άλλοις, παρότι ¨’στραβοχυμένος’, έβαζε κάθε πρωί τα sneakers του και έτρεχε κάποια χιλιόμετρα με τους σωματοφύλακές του για να είναι σε φόρμα. Ο Τσίπρας κάνει  κάτι αντίστοιχο ή αυτός είναι και ο λόγος που σωριάζεται σε καρέκλες και καναπέδες; Οι αγώνες τσίπουρου με τον Φλαμπουράρη και τον Μπαλαούρα δύσκολο να σου βελτιώσουυν τη φυσική σου κατάσταση.
Ή πάμε στη Μέρκελ. Για την ευφυία και τον δυναμισμό της, περιττό να επιχειρηματολογήσει κανείς, είναι αυταπόδεικτα. Πώς τα μετουσιώνει στην εμφάνισή της;
Γνωρίζοντας ότι δεν είναι Μπρούνι ( ή η άλλη η…ξετσίπωτη η Δανέζα πρωθυπουργός; που την έπεφτε στον Ομπάμα και είχε κάνει έξαλλη τη Μισέλ ) έχει εγκαινιάσει ένα cool look, όχι επιθετικό, με σακάκια που αν μη τι άλλο κρύβουν ατέλειες, φαρδιά παντελόνια και κινήσεις “γλυκές”, φιλικές, του θηλυκού που δεν απειλεί. Με δύο λόγια, έχει δουλέψει και αυτή για την εικόνα της.
Και για να το…τερματίσουμε, πάμε στο άλλο άκρο, στους χοντρούς! Εκεί, το στοιχείο που παίζει τον σημαντικότερο ρόλο είναι η πληθωρικότητα του ανδρός σε σχέση ,ε την προσωπικότητά του. Χοντρός ήταν κι ο Τσόρτσιλ, χοντρός κι ο Χέλμουτ Κολ. Οταν τους έβλεπες όμως, τραβούσες το βλέμμα τους από πάνω τους ή δεν έδινες σημασία στα λεγόμενά τους; Οχι, διότι το πάχος τους ήταν κατι το…φυσιολογικό, σε σχέση με τον δυναμισμό που εξέπεμπαν. Κατ’αντιστοιχία με τα ελληνικά, φαντάζεστε έναν λεπτό Πάγκαλο ή Βενιζέλο; Εχω την αίσθηση ότι μάλλον αυτή η εικόνα δεν θα τους ταίριαζε.
Συνεπώς: ποιός ηγέτης ( λέμε τώρα…) δεν έχει
δουλέψει καθόλου; Ποιός είναι αφημένος; Ποιός, πέρα από ένα κουτοπόνηρο γελαστό μουτράκι εφήβου, διαθέτει μια φιγούρα και μια κινησιολογία που μόνον σε πρωθυπουργό που έχει να διαχειριστεί μια σοβαρότατη κρίση, δεν παραπέμπει; Ευκολάκι η απάντηση: ο Αλέκος ο αλανιάρης, ο σερέτης. Που σωριάζεται στις πολυθρόνες και τους καναπέδες, έχει απέναντί του τον πλανητάρχη και τον σνομπάρει ( γιατί, μεταξύ μας, τι ανάγκη έχει η Ελλάδα τον πλανητάρχη; αστεία πράγματα ) και γενικά είναι ο κακομοιράκος της παρέας, ο Καρανίκας της Κομισιόν ( καθόλου τυχαία η πρόσληψη του παιδικού του φίλου. Ομοιος ομοίω κ.λπ. ) Ποιός, βλέποντάς τον, “κολλάει” τη ματιά του πάνω του? Ποιός προσωπικός μαγνητισμός? Ποιός ηγέτης και ποια ηγετική φιγούρα?
Αν παίζουν ρόλο όλα αυτά ή μήπως είναι δευτερεύοντα ζητήματα; Καθόλου! Παίζουν εξαιρετικά πρωτεύοντα ρόλο σε μια εποχή που η επικοινωνία τείνει να υπερβεί την παραγωγή πολιτικής. Καλό-κακό, έτσι είναι. Γιατί πέραν των τεράστιων πολιτικών επιτευγμάτων του, μιλούν όλοι ακόμη και σήμερα για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή; Γιατί τον έβλεπες δίπλα στους ξένους ηγέτες και με έναν τρόπο αισθανόσουν υπερήφανος για τον ηγέτη σου, εκείνον που σε αντιπροσώπευε.
Εν κατακλείδι: ο Τσίπρας χρειάζεται γυμναστήριο, personal trainer, κάποιον, τέλος πάντων, που να τον κάνει άνθρωπο. Να αποκτήσει ηγετική φιγούρα. Για να..συμβολοποιεί ( όπως ρήμαξε και τη λέξη στις δημόσιες δηλώσεις του αναφερόμενος στον Μπουτάρη ) μια ηγεσία δυναμική και αποφασιστική. Μια ηγεσία που να πείθει. Προσωπικά, αν τον ξαναδώ χωμένο σε πολυθρόνα, να μισοκοιμάται από τα τσίπουρα,με ξένο ηγέτη απέναντί του, θα κλείσω την τηλεόραση, αφού η συγκεκριμενη εικόνα βαθέως με προσβάλλει.
Οι συμβολισμοί στην πολιτική έχουν τεράστια σημασία κι αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Εκτός ίσως από τον έλληνα πρωθυπουργό…

Η επικοινωνιακή διαχείριση του Σκοπιανού

 

Του Γιώργου Μουρούτη 

Τις τελευταίες ημέρες εισήλθε στη ζωή μας μια καινούργια λέξη ή καλύτερα μια καινούργια έννοια: το «ονοματολογικό» πρόβλημα των Σκοπίων.

Αν ανατρέξετε στις ανακοινώσεις της κυβέρνησης, στις δηλώσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σε ρεπορτάζ που εντέχνως διοχετεύονται στον φιλικό Τύπο του ΣΥΡΙΖΑ, οι διαφορές μας με τα Σκόπια ανάγονται αποκλειστικά στο «ονοματολογικό» πρόβλημα.

Πέραν του γλωσσολογικού,  δηλαδή την εισαγωγή στην καθομιλουμένη  μιας λέξης που αποτελεί «ελληνικούρα», η κυβέρνηση κατάφερε, εισάγοντας αυτή την έννοια, να περιορίσει την διαφορά μεταξύ των δύο κρατών αποκλειστικά στο «όνομα», τη συζήτηση στο «ονοματολογικό», αποκλείοντας έτσι την αναφορά  στο πραγματικό πρόβλημα του ζητήματος των Σκοπίων που δεν είναι το όνομα, αλλά ο αλυτρωτισμός τους που απορρέει (και) από το όνομά τους.

Είναι προφανείς οι λόγοι που η κυβέρνηση υποβαθμίζει τη συζήτηση με τα Σκόπια στο επίπεδο μιας μικρής διαφοράς γύρω από έναν προσδιορισμό του όρου «Μακεδονία». Ο πρωθυπουργός μας μάλιστα, ενόσω διαρκεί η «διαπραγμάτευση» χαρακτήρισε ως τεράστια επιτυχία για την χώρα μας τα Σκόπια να ονομαστούν ως «κάπως – Μακεδονία».

Η διαφορά μας όμως με τα Σκόπια δεν είναι προφανώς το όνομα, αλλά ο αλυτρωτισμός τους που απορρέει από το όνομα το οποίο θα πιστοποιηθεί με ελληνική υπογραφή! Το πρόβλημα επομένως δεν είναι το “ονοματολογικό” αλλά το “αλυτρωτικό”!

Γι αυτό θα έπρεπε να συζητά η χώρα μας. Και όταν θα το έκλεινε, προς όφελος των Ελληνικών συμφερόντων, μετά να συζητούσε για το όνομα.

Αντιθέτως, στις κυβερνητικές δηλώσεις δεν διακρίναμε ούτε μία αναφορά στο «εθνολογικό» ή στο «γλωσσικό» των Σκοπίων, προβλήματα πολλαπλασίως μεγαλύτερα από το ονοματολογικό. Για παράδειγμα, αν ο κ. Τσίπρας επιτύχει οι Σκοπιανοί να ονομάζονται ΒορειοΜακεδόνες, τότε ποια γλώσσα θα μιλούν οι Βόρειοι γείτονές μας; Προφανώς τη «Μακεδονική», η οποία για όσους δεν γνωρίζουν αποτελεί μια διάλεκτο της Βουλγαρικής.  Ή μόλις η Ελλάδα πιστοποιήσει με τη δική της υπογραφή την «Ανω-Μακεδονικότητα» των Σκοπιανών, τότε οι «Κάτω-Μακεδόνες» θα επιτρέπεται να χρησιμοποιούν το προσδιοριστικό «Μακεδόνας» ή αυτό θα τους προσδιορίζει ως τους αλύτρωτους αδερφούς των «Ανω-Μακεδόνων» στους οποίους θα έχει παραχωρηθεί και κρατική υπόσταση;

Όμως γι αυτά τα θέματα η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα δεν συζητά. Είτε γιατί δεν τη νοιάζει, είτε γιατί δεν την συμφέρει να τα συζητά. Έχει επικεντρώσει αποκλειστικά στο «ονοματολογικό», σε μια λεκτική ανοησία που η ίδια εισήγαγε στον δημόσιο διάλογο προκειμένου να κοιμίσει την κοινή γνώμη για την τεράστια εθνική ήττα που έρχεται.

Γι αυτό και η δημόσια συζήτηση θα πρέπει να μεταφερθεί και πάλι από το «ονοματολογικό» στην ουσία του προβλήματος: Στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων που συνεχίζει να υφίσταται αμείωτος, εκπορευόμενος (και) από το ίδιο το όνομά τους!

Ας μην κάνουμε λοιπόν το χατήρι του κ.Τσίπρα στρέφοντας τη συζήτηση εκεί που ο ίδιος επιθυμεί…

Στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ το Κίνημα Αλλαγής

*Του Δημήτρη Τσιόδρα

 

Η επίσκεψη του Αλ.Τσίπρα στον Γ.Μπουτάρη και οι ένθερμες δηλώσεις του  σε συνδυασμό με τις αναφορές του περι “δημοκρατικού προοδευτικού μετώπου” καταγράφουν τις προθέσεις του να γίνει ο εκφραστής του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου και  αναζωπυρώνoυν την έντονη συζήτηση του τελευταίου διαστήματος για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεταβληθεί ή μεταβάλλεται σταδιακά σε ένα σοσιαλδημοκρατικό ευρωπαϊκό κόμμα.

Ο κ.Τσίπρας αντιλαμβάνεται ότι για να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις, πρέπει να φορέσει άλλο κοστούμι. Κι αυτό επιχειρεί να κάνει, δίχως κανένα ενδοιασμό και δίχως ιδεολογικές ενοχές. Άλλωστε η μοναδική ιδεολογία του είναι η εξουσία. Το 2015 του αρκούσε ο Π.Καμμένος και η ακροδεξιά. Τώρα ψάχνει για άλλους εταίρους.  Κατ΄αρχάς να υπενθυμίσουμε ότι ο Γ.Μπουτάρης, που καλείται τώρα να ηγηθεί ενός προοδευτικού μετώπου δεν ήταν η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Η επίλογή του Α.Τσίπρα το 2014 ήταν ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης ο οποίος παρότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε ανοδική φάση κι ερχόταν στην εξουσία, κατέγραψε μόλις 10,57%. Στον β’ γύρο στήριξε τον Γ.Μπουτάρη απέναντι στον Στ.Καλαφάτη της ΝΔ. Τώρα βλέποντας ότι με επιλογές  κομματικών στελεχών του ο  ΣΥΡΙΖΑ θα καταποντιστεί στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, προσεγγίζει τους αυτοδιοικητικούς από το χώρο της κεντροαριστεράς κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία κι επιχειρώντας να διαμορφώσει όρους που θα του επιτρέψουν να έχει τον πρώτο λόγο στον κεντροαριστερό χώρο.

Οι κινήσεις αυτές υπηρετούν εκλογικές σκοπιμότητες και δεν δείχνουν μετατόπιση από την ριζοσπαστική αριστερά προς την κεντροαριστερά. Η σοσιαλδημοκρατία δεν είναι σημαία ευκαιρίας, ούτε ταμπέλα δίχως νόημα. Συνδέεται με αρχές και συγκεκριμένη πολιτική πρακτική. Συνδέεται με το σεβασμό των θεσμών, του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών, τη δημιουργία αξιόπιστου κοινωνικού κράτους και την καταδίκη πελατειακών πρακτικών. Η σοσιαλδημοκρατία τηρεί τους κανόνες του δημοκρατικού διαλόγου, σέβεται το τεκμήριο της αθωότητας του κάθε πολίτη, τοποθετείται απέναντι στη βία σε οποιαδήποτε μορφή της, δεν χρησιμοποιεί τη λάσπη ως πολιτικό όπλο.

Τι από τα παραπάνω κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Τίποτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ένα σχήμα της παλαιομοδίτικης αριστεράς. Εμφορείται από απόψεις περασμένων δεκαετιών.  Η άποψη “ έχουμε την κυβέρνηση δεν έχουμε την εξουσία” παραπέμπει στη λενινιστική-σταλινική παράδοση κι όχι στη σοσιαλδημοκρατική. Ο λόγος του εξακολουθεί να είναι επιθετικός, διχαστικός κι ενίοτε ακραίος και οι πρακτικές του το ίδιο. ‘Οχι μόνο δεν έχει γίνει κεντροαριστερό κόμμα, αλλά έχει μεταβληθεί σε έναν πολιτικό οργανισμό δίχως ιδεολογικό έρμα, όπου κυριαρχούν ο κυνισμός, ο αμοραλισμός και η με κάθε τρόπο και μέσο επιδίωξη για παραμονή στην εξουσία.Υπάρχουν πράγματι στελέχη στον ΣΥΡΙΖΑ που οι απόψεις τους είναι κοντά σε αυτές τις ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Είναι ισχνή μειοψηφία. Η ταυτότητα του χώρου καθορίζεται από την ηγεσία. Και η ηγετική ομάδα κάθε άλλο παρά από σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις εμφορείται.

Ο κ.Τσίπρας ξέρει παράλληλα ότι δίχως αναφορά στους σοσιαλδημοκράτες δεν θα έχει κανένα ισχυρό σύμμαχο στην Ευρώπη. Από την άλλη οι σοσιαλδημοκράτες τον χρησιμοποιούν για να απευθυνθούν στο αριστερό κοινό των χωρών τους. Το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας φωτογραφίζεται μαζί τους κι ότι τον χτυπούν φιλικά στην πλάτη οι εταίροι επειδή υλοποιεί κατά γράμμα τα μνημόνια δεν τον κάνει σοσιαλδημοκράτη.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι διατεθειμένη να κάνει οτιδήποτε προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία και αν τη χάσει, να δημιουργήσει όρους επανόδου. Τώρα που ο κ.Τσίπρας βλέπει  ότι η συμμαχία με τον Π.Καμμένο εξαντλησε τα όρια της, τα στελέχη του Κινήματος Αλλαγής από “θιασώτες του μαύρου μετώπου” κι “ενεργούμενα της διαπλοκής” όπως τους ανεβοκατέβαζαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μεταβλήθηκαν ξαφνικά σε προοδευτικούς και δέχονται φλερτ συνεργασίας ως “πολιτικοί συγγενείς”.

Σκοπός της συζήτησης περι προοδευτικού μετώπου, σοσιαλημοκρατικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ κλπ που ξεκινάει από το  Μέγαρο Μαξίμου αλλά αποτελεί αντικείμενο αναλύσεων και από καλοκροαίρετους ακαδημαϊκούς, είναι η εμφάνιση του κ.Τσίπρα ως ενός πολιτικού που ξεπέρασε πλέον τις παιδικές πολιτικές αρρώστιες και τώρα με την αποδοχή και των ευρωπαίων εταίρων μπορεί να ηγηθεί του συνόλου της Κεντροαριστεράς και προεκλογικά και μετεκλογικά. Προϋπόθεση για την επιτυχία αυτού του σχεδιασμού αποτελεί η κυριαρχία στο χώρο της κεντροαριστεράς.

Ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ, λαμβάνοντας υπόψη πως η ήττα τους στις επόμενες εκλογές είναι περίπου βέβαιη, δεν είναι σήμερα η ΝΔ. Είναι η κεντροαριστερά και ο πολιτικός χώρος που την εκφράζει, το Κίνημα Αλλαγής. Γιατί μόνο έτσι θα καταστεί μόνιμα ο δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος. Η αποδυνάμωση του Κινήματος Αλλαγής και στη συνέχεια η  δορυφοριοποίησή του αποτελεί στρατηγικό στόχο. Και προσπαθεί να τον πετύχει με διπλή τακτική: Άλλοτε με επιθέσεις φιλίας άλλοτε με επιθέσεις λάσπης. Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υποστεί στρατηγική ήττα στις ερχόμενες εκλογές. Κι΄αυτό μπορεί να γίνει αν το Κίνημα Αλλαγής κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα για ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών επιτυγχάνοντας ένα εκλογικό αποτέλεσμα αισθητά πάνω από 10%. Τότε θα μιλάμε για ένα νέο σκηνικό που θα αλλάξει τα δεδομένα και θα συμβάλει στην πρόοδο της χώρας.

*Ο Δημητρης Τσιόδρας είναι Επικεφαλής του Τομέα  Επικοινωνίας του Κινήματος Αλλαγής 

Ανάλυση: Στην μέγγενη Τράμπ το άδειο κοστούμι της Κίνας

Ειδικού Συνεργάτη

Η στρατηγική της επιβολής δευτερευόντων οικονομικών κυρώσεων που εφαρμόζει η κυβέρνηση Τράμπ στην εξωτερική της πολιτική, πέρα από την περίπτωση του Ιράν και την Ευρώπη, αποτελεί θανάσιμη απειλή για τον μεγαλύτερο εισαγωγέα πετρελαίου και μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, την Κίνα. Και για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις η Κίνα, ήδη βρίσκονταν σε δύσκολη θέση.

Πριν από λίγες ημέρες ο έμπειρος σε σκληρές εμπορικές διαπραγματεύσεις, Εμπορικός Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρόμπερτ Λαϊχάϊζερ, ηγήθηκε υψηλόβαθμής αμερικανικής αντιπροσωπείας η οποία βρέθηκε στο Πεκίνο, για να παρουσιάσει τις απαιτήσεις της κυβέρνησης Τράμπ, σε θέματα εμπορίου. Ο κ. Λαϊχάϊζερ, δεν είναι μια τυχαία περίπτωση αφού πρόκειται για το πρόσωπο που συνέγραψε το νομικό πλαίσιο γιαυτό που όλοι μας γνωρίζουμε ως Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, και κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ρέηγκαν, ήταν αυτός που γονάτισε την Ιαπωνία σε μια σειρά οικονομικά και εμπορικά θέματα.

Ο Εμπορικός Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ, συνοδεύονταν από μια σφικτή ομάδα ανώτερων αξιωματούχων, όπως ο Υπουργός Οικονομικών, Στήβ Μινιούτσιν, ο Υπουργός Εμπορίου, Γουίλμπουρ Ρός, ο Οικονομικός Σύμβουλος του Προέδρου Τράμπ, Λάρυ Κούντλοου, και ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Κίνα, Τέρι Μπράντστάντ. Από όλη αυτή την ομάδα, οι Κινέζοι, τον μόνο που θεωρούν φιλικό πρόσωπο, είναι ο Αμερικανός Πρέσβης.

Δεν επρόκειτο για διαπραγμάτευση, αλλά για παρουσίαση μιας λίστας απαιτήσεων από την πλευρά της Ουάσιγκτον.

  • Η Κίνα θα αυξήσει μονομερώς τις εισαγωγές της από τις ΗΠΑ, τουλάχιστον 100 δις δολάρια.
  • Η Κίνα θα διακόψει άμεσα οποιοδήποτε προστατευτικό πλαίσιο και επιδοτήσεις στους τομείς του Made in China 2025, κεντρικό οικονομικό της σχέδιο, και θα καταργήσει μετρά δασμών και μη επιβολής δασμών σε αυτούς τους τομείς.
  • Η Κίνα θα αποδεχθεί ότι είναι μια non market οικονομία σύμφωνα με τους κανόνες του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (WTO), κάτι που επιτρέπει στις ΗΠΑ να επιβάλλουν δασμούς στις κινεζικές εξαγωγές.
  • Η Κίνα θα δεχθεί αμερικανικούς περιορισμούς στις κινεζικές επενδύσεις που έχουν ως αποτέλεσμα τις εξαγορές στις Ηνωμένες Πολιτείες.

· Η Κίνα θα παύσει όλες τις κλοπές τεχνολογίας / κυβερνοχώρου καθώς και θα παύσει όλες τις πολιτικές που στοχεύουν να αναγκάσουν τις αμερικανικές επιχειρήσεις να μοιραστούν τεχνολογίες με την Κίνα.·

Η Κίνα θα δεχτεί αμερικανικές τριμηνιαίες επιθεωρήσεις για όλες τις εμπορικές πολιτικές και θα δεσμευτεί προκαταβολικά για συνεργασία με τα αμερικανικά ευρήματα.·

Η Κίνα θα υποβάλει καταλόγους εμπορευμάτων που αποστέλλονται σε τρίτες χώρες, έτσι ώστε να μην μπορεί να παρακάμψει τους αμερικανικούς περιορισμούς εισαγωγής.·

Η Κίνα θα εγκαταλείψει όλες τις υποθέσεις που έχει καταθέσει εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στον WTO, όσον αφορά οποιοδήποτε από τα παραπάνω ζητήματα και θα συμφωνήσει προκαταβολικά να μην ξεκινήσει νέες.

Η παραπάνω λίστα απαιτήσεων είναι πρωτοφανής για τα δεδομένα του μεταπολεμικού συστήματος διεθνούς εμπορίου, όσο αφορά το πόσο λεπτομερής και σε βάθος προχωρά, το πώς εισβάλλει στον πυρήνα της νομιμότητας της κυβέρνησης της Κίνας, πώς το Πεκίνο ελπίζει να αναπτύξει τον κινεζικό οικονομικό και πολιτικό χώρο, πώς η Κίνα ελπίζει να προβάλει την οικονομική δύναμη σε διεθνές επίπεδο και, πάνω απ ‘όλα, την προθεσμία της 1ης  Ιουλίου, που έθεσε η αμερικανική αντιπροσωπεία για την αποδοχή τους.Σύμφωνα με τα δεδομένα που επικρατούσαν μέχρι σήμερα, όλα αυτά τα αιτήματα θα απορρίπτονταν  πριν καν τεθούν.  Αντ ‘αυτού, οι Κινέζοι έστειλαν τη δική τους αντιπροσωπεία στις Ηνωμένες Πολιτείες για συνομιλίες πριν από λίγες ημέρες για να δουν πόσο περιθώριο διαπραγμάτευσης μπορεί να υπάρχει με την κυβέρνηση Τράμπ. Στις 18 Μαΐου οι Κινέζοι ανακάλυψαν ότι η κυβέρνηση Τράμπ, δεν έκανε πλάκα αλλά το εννοούσε. Όπως συμβαίνει στην Ευρώπη, τα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Κίνα είναι πολύ επιθετικά με το πόσο παράλογοι είναι οι Αμερικανοί. Όπως και στην Ευρώπη, οι πραγματικοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων είναι πολύ πιο προσεκτικοί. Ο πρόεδρος Σι είναι αναπάντεχα σιωπηρός. Αυτός και το Πολιτικό Γραφείο μπορεί να έχουν εθνικιστικές προσδοκίες, αλλά συνειδητοποιούν πλήρως την πραγματικότητα του παγκόσμιου εύρους ισχύος.

  • Οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη αγορά λιανικής για την Κίνα και οι Αμερικανοί εισάγουν περισσότερο από τριπλάσια από ότι εισάγουν οι Κινέζοι από τις ΗΠΑ. Σε οποιαδήποτε σύγκρουση δασμών, οι Κινέζοι δεν έχουν πολλά πυρομαχικά. ·
  • Οι Κινέζοι είναι οι μεγαλύτεροι εξαγωγείς στον κόσμο. Σχεδόν όλο αυτό το εμπόριο εξαρτάται από το σύστημα εμπορικών συναλλαγών που εκφράζεται σε δολάρια ΗΠΑ και SWIFT. Σε περίπτωση που η Κίνα υποστεί αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις, η ιστορία της Κίνας θα καταρρεύσει αρκετά γρήγορα. ·
  • Το Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α. έχει δέκα φορές τη δύναμη των συνδυασμένων ναυτικών όλων των άλλων. Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν αυτήν την ανισορροπία για να δημιουργήσουν ένα ενοποιημένο παγκόσμιο σύστημα. Σε περίπτωση που η δέσμευση αυτή αποσυρθεί, όποιος εξαρτάται από το παγκόσμιο εμπόριο είναι περισσότερο ή λιγότερο χαμένος. Στην περίπτωση αυτή και η Κίνα. Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα, σχεδόν όλο το κινεζικό εμπόριο με την υπόλοιπη Ασία είναι γίνεται μέσω θαλάσσης, και ως εκ τούτου είναι ευάλωτο.

Η πάσχουσα από έλλειψης στρατηγικής γραφειοκρατία των Βρυξελλών, δεν είναι σε θέση να το αντιληφθεί αυτό. Το ίδιο και τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Η Μέρκελ το κατανοεί, το ίδιο και Κινέζος Πρόεδρος, Σι. Ήδη ο Αμερικανός Υπουργός Οικονομικών, Μινιούτσιν, έχει απειλήσει την Κίνα, με κόψιμο από το σύστημα Swift. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα που έχει προκύψει από αυτό το σκληρό παιχνίδι μέχρι σήμερα, είναι ότι στις 20 Μαΐου οι δύο πλευρές συμφώνησαν να σταματήσουν να απειλούν η μια την άλλη δημόσια για επιβολή δασμών. Είναι σαφές ότι η Κίνα, έχει πλέον χωνέψει ότι ο Πρόεδρος Τράμπ και η κυβέρνηση του μιλάνε σοβαρά, και δεν υπάρχει κανένα νόημα να πιπιλάνε την απειλή του εμπορικού πολέμου, διότι είναι μια μάχη όπου ξέρουν ότι θα χάσουν.Για να καταφέρει η Κίνα να αποφύγει μια ολοκληρωτική καταστροφή του οικονομικού και πολιτικού της συστήματος, από τις δράσεις των ΗΠΑ, θα πρέπει να προσκομίσει κάτι πολύ μεγάλο στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Και θα πρέπει να είναι στην ίδια κλίμακα των απαιτήσεων που έχει καταθέσει η αμερικανική πλευρά. Είναι βέβαιο ότι τι Πεκίνο αναζητά στρατηγικού επιπέδου θέματα  για να προσφέρει ως αντάλλαγμα στην κυβέρνηση Τράμπ, έτσι ώστε η Ουάσιγκτον, να συνεχίσει να είναι γαλαντόμος απέναντι στην Κίνα. Η Βόρεια Κορέα είναι ψηλά στη λίστα. Και η συνεργασία με τις ΗΠΑ στο θέμα του Ιράν, ίσως και τη Ρωσία, είναι επίσης σοβαρές υποψηφιότητες.

Με διαδικασίες fast track θέλουν να “κλείσουν” το Σκοπιανό

Ως ιδιαίτερης αξίας χαρακτηρίζονται οι σημερινές δηλώσεις του ΥπΕξ Νίκου Κοτζιά σχετικά με την πρόοδο του ζητήματος των Σκοπίων. Ο Έλληνας υπουργός που βρίσκεται στης Βρυξέλλες για διαπραγματεύσεις, αποκάλυψε με επίσημη δήλωσή του, ότι εντός των προσεχών ημερών τελικά κείμενα της συμφωνίας θα εκχωρηθούν στους δύο Πρωθυπουργούς προκειμένου να καταλήξουν στην οριστική συμφωνία.

Να σημειωθεί ότι νωρίτερα σήμερα τόσο η αρμόδια Ευρωπαίος Επίτροπος Φρ.Μογκερίνι, όσο και ο Σκοπιανός ΥπΕξ, είχαν εντοπίσει με δηλώσεις του ιδιαίτερη πρόοδο στις διαπραγματεύσεις

Η δήλωση του κ. Κοτζιά έχει ως εξής:

«Οι δύο υπουργοί Εξωτερικών τελειώσαμε με ό,τι είχαμε αναλάβει από τους πρωθυπουργούς των δύο κρατών». Aυτό δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, εξερχόμενος από το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, σήμερα από τις Βρυξέλλες, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ.

«Σήμερα, και πιθανόν και αύριο, θα συνεχιστεί η διαπραγμάτευση σε επίπεδο ειδικών -τεχνικά και νομικά ζητήματα είναι αυτά που πρέπει να αντιμετωπιστούν», συνέχισε ο Ν. Κοτζιάς.

Καταλήγοντας ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών ανέφερε: «Μόλις τελειώσουν και αυτοί, και αφού θα έχουν διαλευκανθεί τα τεχνικά και νομικά ζητήματα, τα κείμενα που έχουν φτιαχτεί σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, θα δοθούν στους δύο πρωθυπουργούς, οι οποίοι θα μιλήσουν μεταξύ τους και θα καταλήξουν στην οριστική συμφωνία».

Κυβερνητικός αξιωματούχος με γνώση των διαπραγματεύσεων για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ τόνισε πως, «Οι δύο υπουργοί Εξωτερικών έκαναν σημαντική πρόοδο, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις δεν τελείωσαν, αντιθέτως βρίσκονται στην πιο κρίσιμη καμπή τους»

Ενώ ο ίδιος αξιωματούχος σχολίασε: «Ορισμένοι βιάζονται να πούνε χοπ, πριν ακόμη τα Σκόπια πηδήξουν το χαντάκι. Υπομονή και ψυχραιμία μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου».

Υπάρχει ένα νέο μνημόνιο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

«Ο κ. Τσίπρας γνωρίζει πολύ καλά ότι όποτε και να γίνουν εκλογές θα τις χάσει» τόνισε σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό «Ε» ο Μακάριος Λαζαρίδης.

Ο σύμβουλος επικοινωνίας του πρόεδρου της Ν.Δ υπογράμμισε ότι «το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι μην χάσουν την καρέκλα τους».

Και πρόσθεσε: «Πάντως σε κάθε περίπτωση, είμαστε πλέον σε προεκλογική περίοδο, είτε οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο, είτε τον Μάιο του 2019. Αυτό που λέει η Κυβέρνηση για εκλογές το  φθινόπωρο του 2019 ξέρει ότι δεν μπορεί να γίνει. Διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι θα έχει προηγηθεί η συντριβή στις Ευρωεκλογές και άρα δεν θα πάει μετά από τέσσερις μήνες σε  Εθνικές εκλογές».

«Ο κ. Τσίπρας», συμπλήρωσε, «δεν έχει να μας πει κάτι άλλο, τα ψέματα τα είπε μαζεμένα  το 2014.  Εμείς πρέπει να μιλήσουμε για το μέλλον  και για το πως οραματιζόμαστε τη χώρα. Και αυτό έκανε και χθες στην τηλεοπτική του συνέντευξη ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος  Μητσοτάκης.  Η Νέα Δημοκρατία θέλει η Ελλάδα να επιστρέψει στην κανονικότητα και να δώσει προοπτική στους πολίτες. Πρέπει επομένως να κοιτάμε μπροστά. Οι νέοι άνθρωποι -και κυρίως αυτοί που φεύγουν- περιμένουν από τα κόμματα και τους πολιτικούς αρχηγούς να τους μιλήσουν  για το πως θα επιστρέψουν οι 500 χιλιάδες  άνθρωποι που έχουν φύγει στο εξωτερικό, για την Παιδεία, αλλά και για τις ευκαιρίες στην επαγγελματική τους αποκατάσταση. Επίσης, με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας  στην χώρα θα επανέλθει ο νόμος και η τάξη. Δεν είναι μόνο ο Ρουβίκωνας , η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί το τελευταίο χρόνο άσχετα με ότι υποστηρίζει ένας από τους ποιο αποτυχημένους υπουργούς Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Τόσκας.  Θα καταργήσουμε τον νόμο Παρασκευόπουλου, θα ενισχύσουμε την ομάδα “ΔΙΑΣ” και θα επανασυστήσουμε την ομάδα “ΔΕΛΤΑ”».

Ερωτηθείς για την πόλωση που υπάρχει ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση ο κ. Λαζαρίδης επισήμανε: «Αυτή η κυβέρνηση έχει επενδύσει στην πόλωση. Εμείς, όμως, θέλουμε να έρθουμε και να ενώσουμε τους Έλληνες πολίτες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ιστορική μνήμη έχει και το σεβασμό του σε ιστορικά πρόσωπα έχει δείξει .   Είναι ντροπή η κυβέρνηση να εγκαλεί την Παράταξη την Νέας Δημοκρατίας -η οποία θέλω να θυμίσω ότι με τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή νομιμοποίησε το Κ.Κ.Ε.- και  να μας λέει ότι δεν έχουμε ιστορική μνήμη. Επειδή, χθες, το Μέγαρο Μαξίμου μας θύμισε ποιοι δολοφόνησαν τον Λαμπράκη, καλό είναι να μας πουν ποιοι είναι αυτοί που δολοφόνησαν τον Παύλο Μπακογιάννη. Διότι στελέχη του Σύριζα ήταν αυτοί που υπερασπίζονταν την εγκληματική οργάνωση 17 Νοέμβρη. Αυτή είναι η πραγματικότητα». 

Σχετικά με τα περί καθαρής εξόδου που λέει ο κυβέρνηση ο κ. Λαζαρίδης  υπογράμμισε: «Πώς μπορεί να υπάρξει “καθαρή” έξοδος όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ  έχει ψηφίσει  από 1.1.2019 και μέχρι το ’22 μέτρα 5,1 δισ. ευρώ που περιλαμβάνουν νέους φόρους, μειώσεις συντάξεων από 1.1.2019 και μείωση αφορολογήτου από 1/1/2020, εάν δεν έρθει και νωρίτερα όπως αφήνει ανοικτό το νέο μνημόνιο που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από λίγα 24ωρα. Μιλάμε για ένα καινούργιο μνημόνιο. Δεν είναι επικαιροποιημένο, καθώς αυτή η λέξη είναι ένα εφεύρημα προκειμένου να μην  χρειάζεται η έγκρισή του  από τα Κοινοβούλια των χωρών που μας δανείζουν.  Επίσης, δεν μπορεί να υπάρξει “καθαρή” έξοδος γιατί είμαστε δεσμευμένοι μέχρι το 2023 σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%, υπάρχει πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ, υπάρχει κατάργηση του μειωμένου Φ.Π.Α. σε όλα πλέον τα νησιά, ενώ το  νέο Μνημόνιο δεν μιλάει για μείωση στον ΕΝΦΙΑ, περιλαμβάνει το ίδιο ακριβώς ποσό το οποίο εισπράττει κάθε χρόνο το κράτος, 2,65 δισ.».