Στον εβδομαδιαίο απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρεται στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής που ολοκληρώθηκε χθες και στα μέτρα της κυβέρνησης προκειμένου να περιοριστούν οι επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
«Τρεις μείζονες ελληνικές πρωτοβουλίες συζητήθηκαν εκτενώς και πήραν το πράσινο φως από τους Ευρωπαίους ηγέτες για να εξειδικευτούν περαιτέρω. Αναφέρομαι στην πρότασή μας για έκτακτη προσαρμογή των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων λόγω της ενεργειακής κρίσης ώστε χώρες με πλεονάσματα, όπως η Ελλάδα, να μπορούν να στηρίξουν στοχευμένα για όσο διαρκεί η κρίση νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η Σύνοδος ζήτησε από την Κομισιόν να έρθει με προτάσεις για αυτό το ζήτημα άμεσα. Αναφέρομαι επίσης στον ευρωπαϊκό μηχανισμό για την αντιμετώπιση υβριδικών απειλών στο μέτωπο της μετανάστευσης, σαν αυτή που ζήσαμε στον Έβρο το 2020 και πρόσφατα στη Θέουτα της Ισπανίας, και βεβαίως στη θέσπιση ενός πιο αυστηρού πλαισίου ηλικιακών ορίων για πρόσβαση των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης» σημειώνει ο πρωθυπουργός.
«Όλα αυτά είναι ελληνικές προτάσεις που γίνονται ευρωπαϊκές πολιτικές. Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί πιο γρήγορα και στα τρία μέτωπα και εμείς είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε να πιέζουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ελλάδα έχει πλέον ισχυρή φωνή στην Ευρώπη και την αξιοποιεί για το συμφέρον των Ελλήνων και φυσικά των Ευρωπαίων πολιτών» τονίζει ο πρωθυπουργός.
Επίσης αναφέρεται στα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, τόσο στο πετρέλαιο θέρμανσης όσο και στα καύσιμα κίνησης. «Επιδοτούμε το πετρέλαιο κατά 40 λεπτά το λίτρο, με το κόστος να μοιράζεται ανάμεσα στο κράτος και τα διυλιστήρια, και αυξάνουμε κατά 30% το επίδομα θέρμανσης, ανεξάρτητα από το μέσο που χρησιμοποιείται. Έτσι, το πετρέλαιο θέρμανσης θα διατίθεται στα 1,55 ευρώ αντί για 1,95, ενώ για όσους λαμβάνουν και το επίδομα, το κόστος υποχωρεί περίπου στα 1,35 ευρώ το λίτρο. Συνολικά, η στήριξη αφορά σχεδόν 1,2 εκατομμύρια νοικοκυριά» σημειώνει.
«Παρεμβαίνουμε και στα καύσιμα κίνησης, με μείωση της τιμής στην αντλία κατά 20 λεπτά στο diesel και 10 λεπτά στην αμόλυβδη, έως τις 31 Οκτωβρίου, χωρίς αιτήσεις και χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Η μείωση περνά απευθείας στην τιμή που πληρώνει ο οδηγός» προσθέτει.
«Ξέρω ότι οι πιέσεις παραμένουν μεγάλες και κανένα μέτρο από μόνο του δεν αρκεί για να τις εξαφανίσει. Γι’ αυτό θα παρακολουθούμε τις διεθνείς εξελίξεις και θα προσαρμόζουμε τις παρεμβάσεις μας, κρατώντας δυνάμεις και για τους δύσκολους μήνες που έχουμε μπροστά μας» υπογραμμίζει ο πρωθυπουργός.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση του πρωθυπουργού:
«Κατά πλειοψηφία τα σχόλιά σας στην προηγούμενη ανασκόπηση ήταν υπέρ της νέας δομής. Οπότε θα την κρατήσουμε και, όπως θα δείτε, έχω ενσωματώσει κάποιες ιδέες που μου δώσατε.
Θα ξεκινήσω από τη Σύνοδο Κορυφής που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή και είχε έντονο ελληνικό χρώμα, καθώς τρεις μείζονες ελληνικές πρωτοβουλίες συζητήθηκαν εκτενώς και πήραν το πράσινο φως από τους Ευρωπαίους ηγέτες για να εξειδικευτούν περαιτέρω. Αναφέρομαι στην πρότασή μας για έκτακτη προσαρμογή των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων λόγω της ενεργειακής κρίσης ώστε χώρες με πλεονάσματα, όπως η Ελλάδα, να μπορούν να στηρίξουν στοχευμένα για όσο διαρκεί η κρίση νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η Σύνοδος ζήτησε από την Κομισιόν να έρθει με προτάσεις για αυτό το ζήτημα άμεσα. Αναφέρομαι επίσης στον ευρωπαϊκό μηχανισμό για την αντιμετώπιση υβριδικών απειλών στο μέτωπο της μετανάστευσης, σαν αυτή που ζήσαμε στον Έβρο το 2020 και πρόσφατα στη Θέουτα της Ισπανίας, και βεβαίως στη θέσπιση ενός πιο αυστηρού πλαισίου ηλικιακών ορίων για πρόσβαση των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όλα αυτά είναι ελληνικές προτάσεις που γίνονται ευρωπαϊκές πολιτικές. Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί πιο γρήγορα και στα τρία μέτωπα και εμείς είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε να πιέζουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ελλάδα έχει πλέον ισχυρή φωνή στην Ευρώπη και την αξιοποιεί για το συμφέρον των Ελλήνων και φυσικά των Ευρωπαίων πολιτών.
Σε ό,τι μας αφορά, αυτήν την εβδομάδα προχωρήσαμε σε νέα μέτρα για να περιορίσουμε τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Πρώτα απ’ όλα, στη θέρμανση. Επιδοτούμε το πετρέλαιο κατά 40 λεπτά το λίτρο, με το κόστος να μοιράζεται ανάμεσα στο κράτος και τα διυλιστήρια, και αυξάνουμε κατά 30% το επίδομα θέρμανσης, ανεξάρτητα από το μέσο που χρησιμοποιείται. Έτσι, το πετρέλαιο θέρμανσης θα διατίθεται στα 1,55 ευρώ αντί για 1,95, ενώ για όσους λαμβάνουν και το επίδομα, το κόστος υποχωρεί περίπου στα 1,35 ευρώ το λίτρο. Συνολικά, η στήριξη αφορά σχεδόν 1,2 εκατομμύρια νοικοκυριά.
Παρεμβαίνουμε και στα καύσιμα κίνησης, με μείωση της τιμής στην αντλία κατά 20 λεπτά στο diesel και 10 λεπτά στην αμόλυβδη, έως τις 31 Οκτωβρίου, χωρίς αιτήσεις και χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Η μείωση περνά απευθείας στην τιμή που πληρώνει ο οδηγός. Ξέρω ότι οι πιέσεις παραμένουν μεγάλες και κανένα μέτρο από μόνο του δεν αρκεί για να τις εξαφανίσει. Γι’ αυτό θα παρακολουθούμε τις διεθνείς εξελίξεις και θα προσαρμόζουμε τις παρεμβάσεις μας, κρατώντας δυνάμεις και για τους δύσκολους μήνες που έχουμε μπροστά μας.
Στα μέτρα αυτά προσθέτουμε και τη στήριξη των αλιέων. Πέρα από όσα ανακοινώσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, αυξάνουμε την επιδότηση του αλιευτικού πετρελαίου από τα 16 στα 40 λεπτά το λίτρο για τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, ενώ διαθέτουμε 15 εκ. ευρώ για την αποζημίωση των παράκτιων αλιέων από τις ζημιές που προκαλούν στα δίχτυα τους προστατευόμενα θαλάσσια είδη, δίνοντας λύση σε ένα πρόβλημα που τους απασχολεί εδώ και χρόνια.
Πέρα από τα ενεργειακά, αυτήν την εβδομάδα:
1. Ξεκίνησε η αποστολή των SMS για τις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις καρκίνου του μαστού, στο πλαίσιο του «Προλαμβάνω», που είναι πλέον μόνιμη εθνική πολιτική υγείας. Θεωρώ ότι από τις πιο σημαντικές αλλαγές που έχουμε κάνει στο ΕΣΥ είναι ότι βάλαμε την πρόληψη στην καθημερινότητα των πολιτών και αρχίσαμε να χτίζουμε μια νέα κουλτούρα υγείας. Σας καλώ και πάλι, αν λάβετε το μήνυμα, να μην το αμελήσετε!
2. Παραδώσαμε στο Κιλκίς το νέο Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων, ένα έργο που έμενε ημιτελές για χρόνια. Είναι μια σύγχρονη, αμιγώς δημόσια δομή 50 κλινών, που φιλοξενεί ήδη 38 συμπολίτες μας. Καθοριστική ήταν η συμβολή της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, τις οποίες και ευχαριστούμε πολύ.
3. Ανοίγουμε περισσότερες θέσεις σε βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς, με δύο αλλαγές που προχώρησε το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Πρώτον, η μετάβαση από τον βρεφικό σταθμό στον παιδικό θα γίνεται από την ηλικία των 2 ετών αντί για 2,5, ώστε να ελευθερώνονται θέσεις κυρίως για βρέφη, χωρίς καμία έκπτωση στην ασφάλεια. Και δεύτερον, στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, οι σταθμοί θα μπορούν να δέχονται έως 15% περισσότερα παιδιά, αντί για 10% που προβλεπόταν μέχρι τώρα.
4. Επίσης, ξεκίνησε η διανομή των σχολικών γευμάτων, που φέτος φτάνουν σε περίπου 2.000 δημοτικά σχολεία σε 160 δήμους, με έως 250.000 γεύματα την ημέρα, 18.000 περισσότερα από πέρυσι. Από το 2019 η κάλυψη έχει σχεδόν διπλασιαστεί, καλύπτοντας σήμερα σχεδόν 1 στα 2 παιδιά. Να τονίσω ότι ο ΟΠΕΚΑ και ο ΕΦΕΤ ελέγχουν συστηματικά την παρασκευή και τη μεταφορά των γευμάτων, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα και η ασφάλειά τους.
5. Στην τελική ευθεία βρίσκεται και η σημαντική πρωτοβουλία μας για την προστασία των παιδιών από τους κινδύνους των social media. Το νομοσχέδιο που θεσπίζει όριο ηλικίας 15 ετών για την πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (από 1η Ιανουαρίου 2027, για παιδιά που έχουν γεννηθεί από το 2013 και μετά) συζητείται πλέον στη Βουλή, με την ψηφοφορία να έχει προγραμματιστεί για την ερχόμενη Πέμπτη. Δεν μπορούμε να ζητάμε μόνο από τους γονείς να προστατεύουν τα παιδιά τους, όταν απέναντί τους έχουν πλατφόρμες με αλγόριθμους σχεδιασμένους να τα κρατούν διαρκώς μπροστά σε μια οθόνη. Με το νέο πλαίσιο, η ευθύνη για τον έλεγχο της ηλικίας περνά στις ίδιες τις πλατφόρμες, με τη βοήθεια του Kids Wallet και με προστασία των προσωπικών δεδομένων.
6. Ο πρώτος από τους 14 πλήρως ανακατασκευασμένους συρμούς του Ηλεκτρικού (γραμμή 1 του Μετρό) είναι γεγονός και είχα την ευκαιρία αυτήν την εβδομάδα να μπω σε αυτόν και να δω από κοντά την αλλαγή. Θα ακολουθήσει η ανακατασκευή επιπλέον 10 συρμών, ενώ παράλληλα, στις Γραμμές 2 και 3 αναβαθμίζουμε 12 συρμούς, προσθέτοντας κλιματισμό, και προχωρούμε στην προμήθεια 19 νέων, εκ των οποίων οι 7 για το αεροδρόμιο.
7. Στις Νέες Καρυές της Θεσσαλίας εγκαινιάσαμε τη μεγαλύτερη αυτόνομη μονάδα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες στην Ελλάδα, μία από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, έργο της Metlen και του Ομίλου Καράτζη. Με απλά λόγια, αποθηκεύει την ενέργεια που περισσεύει από τον ήλιο και τον άνεμο, ώστε να διοχετεύεται στο σύστημα όποτε χρειάζεται.
8. Υπογράψαμε τη συμφωνία με τη LAMDA Development για τη δημιουργία του «Σπιτιού της Γυμναστικής» στο Ελληνικό. Το Υπόστεγο Β του πρώην αεροδρομίου θα αποκτήσει νέα ζωή, καθώς θα μετατραπεί σε ένα από τα πιο σύγχρονα προπονητήρια της Ευρώπης και θα παραχωρηθεί για 30 χρόνια στην Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία ώστε να προπονούνται οι εθνικές μας ομάδες και χιλιάδες αθλητές και αθλήτριες. Είναι, άλλωστε, το λιγότερο που τους οφείλουμε.
9. Και στον πολιτισμό, είχαμε την επιστροφή από το Ισραήλ είκοσι δύο αρχαιοτήτων που είχαν φύγει παράνομα από τη χώρα μας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται επαναπατρισμός από τη συγκεκριμένη χώρα και σίγουρα είναι ένα σημαντικό βήμα στη συνεργασία μας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων, σε έναν μαραθώνιο επαναπατρισμού που φυσικά συνεχίζουμε.
Για το τέλος άφησα μια σημαντική εξέλιξη από τον χώρο της υγείας, που αφορά τις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Από την αρχή της χρονιάς έχουν πραγματοποιηθεί 251 μεταμοσχεύσεις, χάρη σε 114 δότες οργάνων. Είναι σημαντικό ότι οι μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα προχωρούν και ότι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να βρουν τη θεραπεία που χρειάζονται. Θέλω όμως να σταθώ ιδιαίτερα στις οικογένειες των δοτών. Σε ανθρώπους που, ενώ βίωναν μια τόσο δύσκολη απώλεια, πήραν μια απόφαση που έσωσε άλλες ζωές. Τους οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ. Όπως και στους γιατρούς, τους νοσηλευτές και όλους όσοι εργάζονται για να γίνονται αυτές οι μεταμοσχεύσεις. Υπάρχει και μια ακόμη σημαντική εξέλιξη: στο Ωνάσειο πραγματοποιούνται πλέον μεταμοσχεύσεις νεφρού από ζώντες δότες ακόμη και σε παιδιά πολύ χαμηλού βάρους. Ήδη οκτώ παιδιά έχουν αντιμετωπιστεί εδώ, στην Ελλάδα, χωρίς να χρειαστεί να φύγουν μακριά από τις οικογένειές τους.
Αυτά για αυτήν την εβδομάδα. Περιμένω και πάλι τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις σας. Καλή Κυριακή!».
Παρίσι, Μάης του ’68 και η Ευρώπη των χαμένων προσδοκιών: Υπάρχει ακόμη ελπίδα; – Γράφει η Αλίκη Τσίκα
Από τις εξεγέρσεις μιας γενιάς που ονειρεύτηκε να αλλάξει τον κόσμο, στις σημερινές διαδηλώσεις μιας νεολαίας που διεκδικεί το δικαίωμα να έχει μέλλον. Μιας νεολαίας που μάχεται ακόμα και αν πιστεύουμε ότι ζει μόνο μέσα στις οθόνες.
Της Αλίκης Τσίκα
Οι μαζικές διαδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα τώρα στη Γαλλία, με επίκεντρο την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, την έλλειψη εκπαιδευτικών, τις ανισότητες και το αυξανόμενο κόστος ζωής, επαναφέρουν στο προσκήνιο μνήμες μιας ιστορικής εξέγερσης που σημάδεψε όχι μόνο τη Γαλλία, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Και μαζί τους επαναφέρουν μια βαθύτερη αγωνία: μπορεί η Ευρώπη να ξαναγίνει η ήπειρος της κοινωνικής προόδου, της αλληλεγγύης και των ευκαιριών ή έχει συμβιβαστεί οριστικά με τη διαχείριση της απογοήτευσης;
Τον Μάιο του 1968, η Γαλλία συγκλονίστηκε από ένα φοιτητικό κίνημα που σύντομα μετατράπηκε σε γενικευμένη κοινωνική εξέγερση. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τα πανεπιστήμια, με αιτήματα για ελευθερία, δημοκρατία και αλλαγή ενός αυταρχικού εκπαιδευτικού συστήματος. Σύντομα, εκατομμύρια εργαζόμενοι συμμετείχαν σε απεργίες, ενώ εργοστάσια καταλήφθηκαν και η λειτουργία της χώρας κυριολεκτικά παρέλυσε.
Στις 13 Μαΐου, οι μεγάλες εργατικές συνομοσπονδίες ενώθηκαν με τους φοιτητές σε μια μαζική διαδήλωση στο Παρίσι. Η αμφισβήτηση ξεπέρασε τα όρια της εκπαίδευσης και της εργασίας, αγγίζοντας την οικογένεια, τις κοινωνικές ιεραρχίες, την εξουσία και τις καθιερωμένες αντιλήψεις για την ελευθερία.
Το σύνθημα «Απαγορεύεται το απαγορεύεται» συμπύκνωσε το πνεύμα μιας γενιάς που αρνιόταν να αποδεχθεί έναν κόσμο σχεδιασμένο χωρίς τη δική της συμμετοχή.
Βεβαίως, ο Μάης του ’68 δεν οδήγησε στην πολιτική ανατροπή που πολλοί οραματίζονταν. Ο Σαρλ ντε Γκωλ επικράτησε στις εκλογές του Ιουνίου. Ωστόσο, η πολιτική έκβαση δεν ακύρωσε την κοινωνική και πολιτισμική επίδραση της εξέγερσης. Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονταν την εξουσία, την εκπαίδευση, την εργασία και τις προσωπικές ελευθερίες είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει.
Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη ιστορική παρακαταθήκη του: ακόμη κι όταν ένα κίνημα δεν κερδίζει άμεσα την εξουσία, μπορεί να μεταβάλει όσα μια κοινωνία θεωρεί μη αποδεκτά.
Ερχόμαστε στο τώρα. Από την Ευρώπη των δικαιωμάτων, στην Ευρώπη της ανασφάλειας, της απραξίας και της πλήρους παράλυσης.
Έξι δεκαετίες αργότερα, η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαφορετική, αλλά εξίσου κρίσιμη κρίση νομιμοποίησης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομήθηκε πάνω στην υπόσχεση της ειρήνης, της δημοκρατίας, της ευημερίας και της σταδιακής σύγκλισης των κοινωνιών της. Για εκατομμύρια Ευρωπαίους, αποτέλεσε το όραμα μιας ηπείρου όπου η καταγωγή δεν θα καθόριζε το μέλλον και όπου η Ένωση θα άνοιγε δρόμους κοινωνικής ανέλιξης, οικονομικής ασφάλειας, δικαιοσύνης και προόδου.
Σήμερα, όμως, αυτή η υπόσχεση δοκιμάζεται. Η στεγαστική κρίση, η εργασιακή επισφάλεια, οι ανισότητες, η ακρίβεια και η αποδυνάμωση των δημόσιων υπηρεσιών διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο η οικονομική ανάπτυξη δεν μεταφράζεται πάντοτε σε καλύτερη ζωή. Οι νέοι καλούνται να εκπαιδευτούν περισσότερο, να εργαστούν σκληρότερα και να προσαρμοστούν διαρκώς, χωρίς να έχουν την ίδια βεβαιότητα ότι θα μπορέσουν να αποκτήσουν ένα σπίτι, μια σταθερή εργασία ή ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Χωρίς καν να μπορούν να δημιουργήσουν οικογένεια πριν τη μέση ηλικία (ναι τα 40 είναι μέση ηλικία).
Οι σημερινές γαλλικές κινητοποιήσεις αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την αντίφαση. Οι μαθητές δεν διαμαρτύρονται μόνο για τις ελλείψεις στα σχολεία τους. Αμφισβητούν ένα σύστημα που τους ζητά να ανταγωνιστούν για το μέλλον τους, χωρίς να εξασφαλίζει σε όλους ισότιμες ευκαιρίες. Οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι υπερπλήρεις αίθουσες και οι άνισες ευκαιρίες πρόσβασης στην εκπαίδευση μετατρέπονται σε σύμβολα μιας ευρύτερης κοινωνικής αδικίας.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αποτυχία του ευρωπαϊκού οράματος: όχι στην απουσία θεσμών ή διακηρύξεων, αλλά στην απόσταση ανάμεσα σε όσα κάποτε υποσχόταν και σε όσα βιώνουν οι πολίτες της σήμερα.
Θα ήταν, ωστόσο, ιστορικό λάθος να εξιδανικεύουμε το 1968 ή να θεωρήσουμε ότι κάθε εξέγερση αποτελεί από μόνη της εγγύηση προόδου. Οι δρόμοι μπορούν να εκφράσουν την κοινωνική διεκδίκηση, αλλά και την οργή που εκμεταλλεύονται ακραίες πολιτικές δυνάμεις. Η απογοήτευση, όταν δεν βρίσκει δημοκρατική διέξοδο, μπορεί να μετατραπεί σε κυνισμό, εθνικισμό ή συνολική απόρριψη των θεσμών.
Η απάντηση, επομένως, δεν βρίσκεται ούτε στην καταστολή ούτε στην εύκολη επίκληση της κοινωνικής ειρήνης. Βρίσκεται στην πολιτική ικανότητα να ακούει, να διορθώνει και να αλλάζει. Μια ικανότητα που μάλλον έχει εκλείψει από τις ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες. Η Ευρώπη δυστυχώς δεν έχει πλέον ηγέτες και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι πολίτες, ακόμα και αν κάποιοι σφυρίζουν δήθεν αδιάφορα. Η ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης και της υγείας, η προστασία της εργασίας, η πρόσβαση σε προσιτή κατοικία και η δημιουργία πραγματικών προοπτικών για τις νεότερες γενιές δεν είναι παλαιομοδίτικες έννοιες αλλά επιτακτική ανάγκη που κανείς δεν αφουγκράζεται.
Η Ευρώπη χρειάζεται να ξαναβρεί το κοινωνικό της περιεχόμενο. Να αποδείξει ότι η ανταγωνιστικότητα δεν είναι αυτοσκοπός, ότι η οικονομική αποτελεσματικότητα δεν μπορεί να υπερισχύει κάθε κοινωνικής ανάγκης και ότι η δημοκρατία δεν εξαντλείται στην περιοδική προσέλευση στις κάλπες.
Υπάρχει, άραγε, ελπίδα;
Ίσως η ελπίδα να βρίσκεται ακριβώς σε εκείνους που εξακολουθούν να βγαίνουν στους δρόμους και να διεκδικούν έναν διαφορετικό κόσμο. Στους νέους που αρνούνται να αποδεχθούν ως φυσιολογική την ανισότητα, στους εκπαιδευτικούς που υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο, στους εργαζομένους που απαιτούν αξιοπρέπεια.
Ο Μάης του ’68 δεν μας κληροδότησε έναν έτοιμο δρόμο προς την κοινωνική αλλαγή. Μας κληροδότησε, όμως, την υπενθύμιση ότι καμία κοινωνική πραγματικότητα δεν είναι αμετάβλητη.
Η Ευρώπη δεν θα ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της με επετειακές αναφορές στις ιδρυτικές της αξίες. Θα την κερδίσει όταν αυτές οι αξίες πάψουν να αποτελούν αφηρημένες διακηρύξεις και γίνουν καθημερινή εμπειρία.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ονειρεύονται μια καλύτερη Ευρώπη. Είναι αν υπάρχει μια πολιτική εξουσία πρόθυμη να μετατρέψει αυτά τα όνειρα σε πράξη.
Και όσο η απάντηση παραμένει αβέβαιη, οι δρόμοι του Παρισιού θα συνεχίζουν να θυμίζουν στην Ευρώπη εκείνο που θα ήθελε να ξεχάσει: ότι η μεγαλύτερη απειλή για το μέλλον της δεν είναι η διαμαρτυρία των πολιτών της, αλλά η απώλεια της πίστης τους στα πρόσωπα εξουσίας.