Το νέο κόμμα της παρουσίασε η Μαρία Καρυστιανού στο γεμάτο από κόσμο «Ολύμπιον» στη Θεσσαλονίκη, σηματοδοτώντας την επίσημη είσοδό της στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η «Ελπίδα για την Δημοκρατία», με σύμβολο το περιστέρι και το κλαδί ελιάς, φιλοδοξεί να αποτελέσει τον πολιτικό εκφραστή ενός κοινωνικού ρεύματος που γεννήθηκε μέσα από την εθνική τραγωδία των Τεμπών.
Του Κώστα Πασίση
Η κυρία Καρυστιανού στην πρώτη της επίσημη εμφάνιση, ως αρχηγός κόμματος προσπάθησε να ξεφύγει από τα …τετριμμένα και να μιλήσει όχι ως επαγγελματίας πολιτικός, αλλά ως μητέρα, πολίτης και γιατρός, οικοδομώντας το αφήγημά της στην απαίτηση για κάθαρση και στην ανάγκη επαναφοράς της εμπιστοσύνης στους θεσμούς.
«Αυτό το κίνημα δεν ανήκει σε οικογένειες εξουσίας, ανήκει σε εμάς». «Όταν ένας απλός πολίτης φτάνει να συγκρούεται με το κατεστημένο, τότε το κατεστημένο πραγματικά απειλείται…». «Δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί που τρέμουν μη χάσουν τις καρέκλες τους». «Στα Τέμπη δεν χάθηκαν μόνο παιδιά. Συγκρούστηκε η αλήθεια με ένα ολόκληρο σύστημα».
Αυτές είναι τέσσερις ενδεικτικές φράσεις που αποκαλύπτουν ότι η ρητορική της είχε έντονα αντισυστημικά χαρακτηριστικά. Και ταυτόχρονα δείχνουν το πολιτικό στίγμα του κόμματος.
Η Καρυστιανού μίλησε για «ισχυρή δημόσια παιδεία», για «υγεία που δεν είναι εμπόρευμα αλλά δικαίωμα», για «κάθαρση στην οικονομία και σεβασμό στο φυσικό πλούτο».
Ζήτησε «μια Ελλάδα που θα κρατάει τα παιδιά της εδώ» και προειδοποίησε ότι «η Δημοκρατία χωρίς δικαιοσύνη είναι γράμμα κενό».
Στη βάση αυτών η ομιλία της είχε ιδεολογικό στίγμα που συνδυάζει τον αντισυστημικό λόγο που είναι κοντά στον λαϊκισμό, με τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό, καθώς μίλησε για δημόσια υγεία-παιδεία, κριτική στο κέρδος, πασπαλισμένο με πατριωτικές κορώνες…
Πολιτικό ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επιχειρεί να τοποθετηθεί εκτός του παραδοσιακού πλαισίου «Αριστερά-Δεξιά», αντλώντας τη «νομιμοποίησή» της από το «κεφάλαιο» των Τεμπών.
Το αφήγημα της είναι ελκυστικό αλλά έχει κενά που εστιάζονται στο πώς χρηματοδοτείται η «ισχυρή υγεία», ποια είναι η «κάθαρση» στην οικονομία, με ποιες συμμαχίες θα επιδιωχθεί η δικαιοσύνη «πάνω από όλους». Ενώ παράλληλα δεν διευκρίνισε που τοποθετείται η Ελλάδα στον σημερινό γεωπολιτικό χάρτη.
Απαρατήρητη δεν πέρασε ούτε η …σκηνοθεσία της χθεσινής βραδιάς. Την εκδήλωση άνοιξε ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός φορώντας μαύρη μπλούζα με τους Ντοστογιέφσκι, Τολστόι και Τσέχωφ, επικαλούμενος το «Έγκλημα και Τιμωρία» για να πει ότι «στις δημοκρατίες όποιος εγκληματεί πρέπει να τιμωρείται».
Η ιδρυτική διακήρυξη της Ελπίδα για τη Δημοκρατία.
Όπως επισημαίνεται το κίνημα της κυρίας Καρυστιανού επιδιώκει την εδραίωση της αληθινής δημοκρατίας, της ισονομίας και του κράτους δικαίου, με πλήρη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία.
Προτεραιότητα αποτελεί η κοινωνική στήριξη, με έμφαση στο δημογραφικό πρόβλημα, τις οικογένειες και τους νέους.
Ζητείται ανασυγκρότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και του ΕΣΥ, καθώς και ειδική μέριμνα για ηλικιωμένους, ΑμεΑ και ευάλωτες ομάδες.
Στον οικονομικό τομέα, το κίνημα στοχεύει στην παραγωγική ανασυγκρότηση, την ενίσχυση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την προστασία εργασιακών δικαιωμάτων και την καταπολέμηση καρτέλ και αισχροκέρδειας.
Θέλει έλεγχο δημόσιων συμβάσεων, διαφάνεια στις τράπεζες και προστασία της πρώτης κατοικίας.
Ζητά προστασία του περιβάλλοντος, ανάπτυξη της υπαίθρου, ελεύθερη ενημέρωση, ενίσχυση πολιτισμού και αθλητισμού.
Τέλος, τονίζει την προάσπιση εθνικής κυριαρχίας, εδαφικής ακεραιότητας και ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής.
