Το κεντρικό δίλημμα των επόμενων εκλογών έθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα του 16ου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, επιχειρώντας να επανακαθορίσει το πολιτικό αφήγημα ενόψει της κάλπης του 2027.
«Το δίλημμα δεν είναι Μητσοτάκης ή χάος, αλλά Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης, Τσίπρας ή οποιοσδήποτε άλλος», διαμήνυσε, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από το φόβο της ακυβερνησίας στην προσωπική σύγκριση ηγετών και κομμάτων.
Του Κώστα Πασίση
Με αυτόν τον τρόπο θέλησε να υπογραμμίσει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν αναμετράται με τη δυσαρέσκεια, αλλά με συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, πρόσωπα και εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης. Και αυτό αποτελεί ένα νέο σημείο αναφοράς στα όσα έπονται…
Με μια ομιλία με έντονο πολιτικό, εθνικό και ιδεολογικό στίγμα, ο πρωθυπουργός παρουσίασε έναν οδικό χάρτη για την επόμενη πενταετία, θέτοντας ως καταληκτικό στρατηγικό ορόσημο το 2030, τη χρονιά που θα συμπληρωθούν 200 χρόνια από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους.
Το βασικό πολιτικό συμπέρασμα που βγήκε είναι ότι η Νέα Δημοκρατία μπαίνει ουσιαστικά σε προεκλογική τροχιά και το κόμμα τέθηκε σε κατάσταση ετοιμότητας…
Το συνέδριο φαίνεται ότι λειτουργεί ως σημείο επανεκκίνησης, με στόχο τη συσπείρωση της κομματικής βάσης, την επαναπροσέγγιση απογοητευμένων ψηφοφόρων και τη διαμόρφωση ενός νέου αφηγήματος με ορίζοντα το 2030.
Το αφήγημα της τρίτης τετραετίας οικοδομείται πάνω σε τρεις άξονες, οικονομία-μεταρρυθμίσεις, άμυνα-εξωτερική πολιτική και θεσμική αναγέννηση.
Ειδικά η αναφορά του ε φρεγάτες, Rafale, γεωτρήσεις και ενεργειακό κόμβο στοχεύει να ενισχύσει το προφίλ του «ηγέτη που θωρακίζει τη χώρα».
Το μήνυμα συσπείρωσης προς τα «γαλάζια» στελέχη
Αίσθηση αλλά και μικρή …έκπληξη προκάλεσε η αναφορά του σε όσους απομακρύνθηκαν από την παράταξη. «Είναι ώρα συστράτευσης, τους ζητώ να βαδίσουμε μαζί στην κοινή μας πορεία, υπογράμμισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης , απευθυνόμενος ευθέως στα στελέχη που διαφώνησαν το προηγούμενο διάστημα με κυβερνητικές επιλογές, από τα εθνικά θέματα έως τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών.
Η πρόσκληση συνοδεύτηκε και από την επισήμανση ότι «δεν έχω την απαίτηση να μη θυμώνουν». Και αυτή έχει τη δική της αξία στην παρούσα φάση.
Πολιτικά, πρόκειται για μια κίνηση «γεφύρωσης» με το δεξιό ακροατήριο σε μια περίοδο που δημοσκοπικά καταγράφεται διαρροή προς τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Ενώ πλανάται απειλητικά και η ίδρυση νέων κομμάτων…
Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να επαναπροσεγγίσει τους κεντρώους ψηφοφόρους που στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία το 2019 και το 2023.
Η τοποθέτηση του για τους πολίτες που «το 2015 συναντήθηκαν στον αγώνα να μείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη» ήταν υπενθύμιση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου, με ότι αυτό συνεπάγεται…
Η οικονομία ως διαβατήριο αξιοπιστίας
Το κυβερνητικό αφήγημα στηρίζεται στο «το είπαμε, το κάναμε». Ο πρωθυπουργός παρέθεσε σειρά δεικτών, εστιάζοντας περισσότερο στην ανεργία που από το 25% πήγε σε μονοψήφιο ποσοστό. Μίλησε για τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και τη ψηφιοποίηση του κράτους.
Παραδέχθηκε ότι «λυπάμαι και θυμώνω με την ακρίβεια», ωστόσο απέρριψε μαγικές λύσεις, αντιπροτείνοντας μειώσεις φόρων και μόνιμες αυξήσεις αποδοχών.
Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται και η εξαγγελία για συνταγματικό κόφτη δαπανών, ώστε η χώρα να μη κινδυνεύσει ξανά με χρεοκοπία.
Η αναθεώρηση του Συντάγματος, με 30 προτεινόμενα άρθρα, αποτελεί τη θεσμική μεταρρύθμιση της επόμενης περιόδου, μαζί με την επιστολική ψήφο και την αλλαγή του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών.
Η αντιπολίτευση στο στόχαστρο
Τέλος, ο κ. Μητσοτάκης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση σε ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, ενώ ειδική αναφορά έκανε και στον Αλέξη Τσίπρα, τονίζοντας ότι το μόνο που κατάλαβε από το παρελθόν είναι ότι έπρεπε να κλείσει νωρίτερα τις τράπεζες
Ενώ για τον Νίκο Ανδρουλάκη σχολίασε με νόημα ότι είναι εμπαθής ή μονίμως θυμωμένος…Απ’ ότι φάνηκε ο πρωθυπουργός θέλησε να αποδομήσει από νωρίς τις εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης και ταύτισε τη σταθερότητα με το πρόσωπό του… «Μόνο η Νέα Δημοκρατία ξέρει και μπορεί να κρατήσει με σιγουριά το τιμόνι του εθνικού σκάφους», υπογράμμισε προϊδεάζοντας για μια προεκλογική εκστρατεία που θα εστιάσει στην ασφάλεια έναντι του ρίσκου.
