Κρείσσον ελέσθαι ψεύδος, ή αληθές κακόν * Γράφει η Αγγελική Λάζου

*Προτιμότερο ένα ψέμα από μια κακή αλήθεια

Δεν υπάρχει κανένα γνωμικό που να αποτυπώνει καλύτερα αυτό που συμβαίνει τα τελευταία πολλά χρόνια στη δημόσια συζήτηση, δηλαδή η επιλογή μιας κακής  ή μισής αλήθειας που οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και σε κοινωνικούς αυτοματισμούς, και είναι συνειδητή επιλογή από όπου και αν προκύπτει αφού εξασφαλίζει μια μεγάλη διάρκεια με αποτέλεσμα στο τέλος της ημέρας.

Της Αγγελικής Λάζου

Δεν χωρεί αμφιβολία πως η καλύτερη ανάλυση γίνεται εφόσον «καθίσει» ο κουρνιαχτός δυστυχώς η ταχύτητα που κινείται η ζωή μας δεν παρέχει αυτή την πολυτέλεια και κάπως έτσι ξεπροβάλλουν ως βασιλικότεροι του Βασιλέως , ορισμένοι δημοσιολογούντες  με την επίφαση είτε του ενδιαφερόμενου είτε του ευαισθητοποιημένου. Για να μην αδικούμε όμως κανέναν , οφείλουμε για την οικονομία του χρόνου να πάρουμε ως δεδομένη την ανασφάλεια που προκαλείται κάθε φορά που ξεπροβάλλουν  οι ακανθώδεις ενέργειες των μεταρρυθμίσεων, όσο εύηχες και αν ακούγονται, οι αρνητικές συνέπειες ακόμα μετρούνται στην καθημερινότητα μας.

Πολύ σκόνη λοιπόν σήκωσε η μεταρρύθμιση στο ΚΕΘΕΑ, που  ειρήσθω εν παρόδω  το έργο του δεν αμφισβητείται. Το διάστημα που προηγήθηκε ακούστηκαν πολλά, κυρίως κραυγές και αγωνίες, αλλά και ιαχές και ασυναρτησίες, από την υποβάθμιση των υπηρεσιών έως την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας του. Μένοντας μόνο στα κουρνιαχτά, δημιουργείται σύγχυση, αμφιβολία και εν τέλει  διαστρέβλωση, με δεδομένο ότι  η αλήθεια είναι πάντα στη μέση ξεδιπλώνουμε τα σημεία αιχμής των επικείμενων αλλαγών.

Επίσης για την οικονομία του χρόνου, συνοπτικά αναφέρουμε πως οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ, που το προηγούμενο διάστημα αντιδρούσαν , στον έλεγχο, αντιδρούσαν στην εναρμόνιση με το Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, που αντιδρούσαν στην κατάργηση του προϊσταμένου (που εισέπραττε το επίδομα χωρίς όμως να διαθέτει υφισταμένους) και μια σειρά άλλων ενστάσεων που προέβαλλαν καθώς με ανακοίνωση τους διαβεβαιώνουν πως  σε κάθε περίπτωση τα παραπάνω ισχύουν εδώ και 34 χρόνια που λειτουργεί ο οργανισμός.

Μια συζήτηση που επιχειρήθηκε να ανοίξει στο πρώτο κύμα των αντιδράσεων για τις επικείμενες αλλαγές ήταν ένας μύθος υπέρ της τεράστιας ακίνητης περιουσίας (αποτέλεσμα δωρεών) και το ποιοι θα «εξυπηρετούνταν» από τη διαχείριση τους, ωστόσο  αυτό το επιχείρημα αποδείχτηκε αίωλο καθώς δεν υπάρχει καμία δυνατότητα διαχείρισης οποιουδήποτε ακινήτου παρά μονάχα για τους σκοπούς του οργανισμού, και κάπως έτσι έπεσαν και σε αυτό το επιχείρημα οι τίτλοι τέλους.  Δεν χωρεί αμφιβολία πως το προσχέδιο νόμου που δόθηκε προς διαβούλευση είναι εξαιρετικά σύγχρονο και φιλόδοξο και όπως εξηγήθηκε στο The President  από την αντιπρόεδρο του ΚΕΘΕΑ M.A Κοινωνιολόγο, Πρόεδρο Κέντρων Πρόληψης Εξαρτήσεων Δ. Αθηναίων, “Αθηνά-Υγεία”, Φωτεινή  Λεομπίλλα μπορεί να είναι η απάντηση της επόμενης μέρας για την απεξάρτηση. Όμως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς δράκο και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα και γίνονται δύσκολα όταν η πραγματικότητα δεν μπορεί να πείσει  εκείνους που έβαλαν κομμάτι από τη ζωή τους στο ΚΕΘΕΑ. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο επί σειρά ετών πρόεδρος του ΚΕΘΕΑ και πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος τοποθετείται υποστηρίζοντας  « δεν θέλω να κάνω δίκη προθέσεων,  όμως στις ρυθμίσεις δεν μνημονεύεται η θεραπεία». Εύλογο ερώτημα πως ένα σχέδιο – οργανόγραμμα μπορεί να επηρεάζει τη φιλοσοφία ενός προγράμματος με συμπαγή κοινωνικά χαρακτηριστικά; Το σημείο αιχμής είναι το πώς λειτουργεί η ΓΣ και αυτό γιατί η εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου από τους άμεσα ωφελούμενους,  τους περνά την ευθύνη για τη διαμόρφωση του προγράμματος , δηλαδή εν τοις πράγμασι μετουσιώνει την ατομική ευθύνη, δεν αποφασίζει κάποιος άλλος για σένα αλλά εσύ και αυτό όπως εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος είναι η φιλοσοφία του προγράμματος , « προφανώς πρέπει να προβλέπεται η μείωση της βλάβης» συνεχίζει και προσθέτει πως αυτή η μικρή αλλά ουσιώδης διαφοροποίηση ενέχει την αλλαγή του θεραπευτικού μοντέλου του ΚΕΘΕΑ». Ο κ. Παρασκευόπουλος ξεκαθαρίζει πως σε ολόκληρο τον κόσμο λειτουργούν διαφορετικά προγράμματα και αυτό γιατί ο καθένας και η καθεμιά ανταποκρίνονται σε διαφορετικές θεραπείες όμως σε καμία περίπτωση τα προγράμματα δεν μπορούν να λειτουργούν παράλληλα δεν γίνεται να είναι μαζί.

Από την πλευρά της η κ. Λεομπίλλα ξεκαθαρίζει πως δεν υπάρχει κανένα ζήτημα αλλαγής της φιλοσοφίας του προγράμματος είτε συγχώνευση του με οποιωνδήποτε άλλο φορέα (ΟΚΑΝΑ ή 18 Άνω) και ζητά από όλους τη συμβολή τους και τη συμμετοχή τους για το μέλλον του ΚΕΘΕΑ, όπως σημειώνει στη Γενική Συνέλευση του ΚΕ.Θ.Ε.Α. εξακολουθούν συμμετέχουν με δικαίωμα ψήφου το προσωπικό του οργανισμού με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, τα μέλη των θεραπευτικών προγραμμάτων που βρίσκονται στο στάδιο της κοινωνικής επανένταξης, τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των συλλόγων γονέων και φίλων των θεραπευτικών προγραμμάτων του ΚΕ.Θ.Ε.Α και τα μέλη των προηγούμενων Διοικητικών Συμβουλίων του οργανισμού.  Σε μια εποχή που το σημαντικό είναι να βρίσκουμε εκείνα που μας ενώνουν  ίσως το νέο ΔΣ θα πρέπει να κάνει μια υποχώρηση στο κομμάτι των αρμοδιοτήτων της ΓΣ στο σκέλος των αρμοδιοτήτων .

*Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής