8 χρόνια από την επίθεση στη Μυρτώ – Η συγκλονιστική ανάρτηση της μητέρας της

186

Οχτώ χρόνια κλείνουν σήμερα από την ημέρα που η Μυρτώ έπεσε θύμα ενός αλλοδαπού εγκληματία πουτη βίασε και προσπάθησε να τη σκοτώσει στην Πάρο.

Ήταν 22 Ιουλίου 2012 και στην 15χρονη τότε κοπέλα είχε επιτεθεί βίαια ο 24χρονος Πακιστανός Αχμέτ Βακάς για να της κλέψει το τηλέφωνο αρχικά, όπως ισχυρίστηκε στο δικαστήριο, και στην συνέχεια για να την βιάσει. Δεν αρκέστηκε όμως στα εγκλήματα αυτά, αλλά χτύπησε βάναυσα την κοπέλα με πέτρες και την πέταξε στα βράχια για να την σκοτώσει, προκαλώντας της τραυματισμούς που απείλησαν την ίδια της τη ζωή.

Χθες το απόγευμα η μητέρα της νεαρής κοπέλας, Μαρία Κοτρώτσου, ανήρτησε κάποια λόγια στο facebook που ραγίζουν καρδιές. Η κυρία Κοτρώτσου η οποία εδώ και 8 χρόνια δίνει τη δική της καθημερινή μάχη αναφέρθηκε στην Ελλάδα που «τρώει τα παιδιά της» αλλά και για τους νόμους του Κράτους που επιτρέπουν σε εγκληματίες να αποφυλακίζονται έχοντας καταστρέψει ανθρώπινες ζωές.

Η κα Κοτρώτσου έγραψε:

ΜΥΡΤΩ ΜΟΥ,

Σαν σήμερα ακριβώς 22 Ιουλίου πριν 8 χρόνια, ένα τέρας κατέστρεψε την ζωή σου. Έτσι χωρίς λόγο όπως κάνουν όλοι οι εγκληματίες. Σου πήρε την ζωή την κίνηση την ξεγνοιασιά των 15 χρόνων, την ευτυχία,και σε άφησε να χαροπαλεύεις για χρόνια μέσα στα νοσοκομεία και τα κέντρα αποκατάστασης. Η χαρά της ζωής μπορεί να σταμάτησε για σένα και να έμεινε ο πόνος η πίκρα η τυραννία,ο αγώνας για καλυτέρευση και η ελπίδα.

Ζεις γιατί ο Θες το θέλει και σε βοηθά. Όχι το κράτος, αυτό σε ξέχασε, σε άφησε στην άκρη να ξεχαστείς,ανεύθυνα χωρίς ντροπή να πολεμάς μόνη σου, λες και δεν έφταιξε αυτό για ότι συνέβη. Δυστυχώς γεννήθηκες Ελληνίδα! Όσο ζω θα φωνάζω για εσένα θα παλεύω για εσένα , και θα ελπίζω να σε δω έστω λίγο καλύτερα. Όχι όπως ήσουν, όχι όπως σε γέννησα αυτό χάθηκε 22-7-2012 από ένα κτήνος, αλλά για αυτό το χαμόγελο σου που μου δίνει δύναμη ,για την ψυχή σου που την μαύρισε ένα καταραμένο χέρι, και μαζί με εσένα μαύρισε τις ζωές όλων μας. Δεν ξεχνώ, δεν συγχωρώ . Πιστεύω στην θεία δίκη. Παλεύω διεκδικώ το δίκιο σου, και ισως κάποτε να τα καταφέρω για εσένα και μόνο ζωή μου.

Αυτός ζει μια χαρά και τον πληρώνουμε όλοι εμείς, και εγώ μαζί, το κράτος καλά κρατεί και εσύ μωρό μου,εξακολουθείς να τυραννιέσαι. Έτσι είναι σ αυτήν την χώρα που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ, οι αθώοι πληρώνουν , τα θύματα όχι οι θύτες. Οι θύτες αποφυλακίζονται, γιατί τα ισόβια δεν είναι ισόβια, το κράτος κάνει τον τυφλό και κουφό, που δεν θυμάται τίποτε, και οι αθώοι πονούν αγωνίζονται υποφέρουν ματώνουν για το αυτονόητο που ούτε αυτό δεν τος αναγνωρίζονται. Όσο για όλες αυτές τοις οργανώσεις για τα δικαιώματα των ανθρώπων, αυτές μάνα μου δεν έγιναν για εσένα έγιναν για να υποστηρίζουν τους θύτες, τους εγκληματίες αυτού του τόπου. Δικαιοσύνη δεν υπάρχει την κουρέλιασαν την ξέφτισαν.

ΕΛΛΑΔΑ η χώρα που τρώει τα παιδιά της. Δεν το λέω εγω το έχουν πει άλλοι πολυ πριν και είναι αλήθεια».