Αυτές τις ημέρες ο καιρός είναι πολύ ζεστός και συζητάμε πόσοι θα μείνουμε αλώβητοι από την τρομερή ζέστη, χωρίς να παραφρονήσουμε.
Γράφει η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα
Ὁ, ἡ ἀλώβητος, τὸ ἀλώβητον είναι αυτός που δεν έχει ζημιωθεί, δεν έχει βλαφθεί. Πέρασε ό, τι πέρασε, αλλά η δοκιμασία δεν του άφησε αποτυπώματα.
Το επίθετο το πρωτοσυναντάμε στα ελληνιστικά χρόνια. Σύνθετη λέξη με πρώτο συνθετικό το ἀ, το στερητικό, και το ρηματικό επίθετο λωβητός. Λωβητός είναι αυτός που έχει υποστεί λώβη, πλήγμα (από το ρήμα λωβάομαι – λωβῶμαι = βλάπτω, κακοποιώ).
Η λώβη μάλιστα είναι ομηρικός τύπος. Δηλώνει τον ακρωτηριασμό, τη βιαιότητα. Η έκφραση τίσετε λώβην της Ιλιάδας σημαίνει κατά λέξη θα πληρώσετε για την κακία σας. Εμείς σήμερα θα λέγαμε απλώς «θα το πληρώσετε».
Στα μεσαιωνικά ελληνικά λώβη ήταν η λέπρα. Το λεπροκομείο καλούνταν λωβητοτροφεῖον, χώρος για τους λωβούς, δηλαδή τους λεπρούς. Στο λεξιλόγιό μας έχει μείνει μάλιστα το λωβιάζω, ισοδύναμο του προσβάλλομαι από την αρρώστια αυτή. Άρα λογικά ο αλώβητος θα ήταν ο καθαρός, ο υγιής, ο αμόλυντος ή άμωμος, που δεν τον προσέβαλε η ασθένεια. Με τον καιρό επικράτησε η μεταφορική χρήση περισσότερο.
Εμείς με τη σειρά μας, ελπίζουμε να παραμείνετε αλώβητοι αυτό το καλοκαίρι από χίλια πράγματα που ενδέχεται να σας τραυματίσουν κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Είθε η ομορφιά σας να παραμείνει αλώβητη στο χρόνο, το ίδιο η οικονομική σας κατάσταση, η υγεία σας, το κύρος σας, η φήμη και η δημοτικότητά σας, αν είστε γνωστός στο ευρύ κοινό.
Για να παραμείνετε αλώβητοι, η συμβουλή είναι: προσέχετε!
*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας
