Ένα νέο «κοινωνικό αφήγημα» ενόψει πιθανών πολιτικών ανακατατάξεων, αποτελούν η παρουσίαση της Κοινωνικής Συμφωνίας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας από τη Νίκη Κεραμέως και η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη για το δημογραφικό, στέλνοντας ένα ενιαίο πολιτικό μήνυμα, ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να ξανασυνδεθεί με τον κόσμο της εργασίας και της οικογένειας.
Του Κώστα Πασίση
Η Κοινωνική Συμφωνία, που υπεγράφη μεταξύ κυβέρνησης και εθνικών κοινωνικών εταίρων (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ, ΣΒΕ), σηματοδοτεί μια ρήξη με το παρελθόν. Η υπουργός Εργασίας την χαρακτήρισε «ιστορική» επειδή καταργεί τους μνημονιακούς περιορισμούς, όπως η μερική μετενέργεια των συμβάσεων.
Στην προκειμένη περίπτωση το Μαξίμου επιδιώκει να «κλείσει» το κεφάλαιο των μνημονίων, παρουσιάζοντας μια εικόνα σταθερότητας και συνεργασίας.
Μετά από επτά μήνες διαβουλεύσεων, η συμφωνία αποδεικνύει ότι η ΝΔ μπορεί να γεφυρώσει διαφορές μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, ως απάντηση στην κριτική της Αριστεράς για αντεργατικές πολιτικές.
Αντίστοιχα, οι δηλώσεις Μητσοτάκη στο συνέδριο «Το δημογραφικό και η Ελλάδα του 2040» εστιάζουν σε μια άλλη πτυχή της κοινωνικής πολιτικής, που είναι η οικογένεια.
Ο πρωθυπουργός εστίασε στα φορολογικά κίνητρα για οικογένειες με παιδιά, στα προγράμματα όπως το «Σπίτι μου», η επιστροφή ενοικίου έως 800 ευρώ και η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ σε χωριά.
Αναφέρθηκε σε 1,7 δισ. ευρώ για το 2026, υπογραμμίζοντας ότι το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο οικονομικά, αλλά με οριζόντια στρατηγική.
Παράλληλα, έστειλε μήνυμα σε τράπεζες για «γενναιόδωρα» επιτόκια σε νέα ζευγάρια, ενώ ήταν αυστηρός στη μετανάστευση, λέγοντας ότι Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μη μπει κανείς παράνομα.
Με την τοποθέτηση αυτή ο κ. Μητσοτάκης ενισχύει το λεγόμενο «πατριωτικό» προφίλ της Νέας Δημοκρατίας, συνδέοντας το δημογραφικό με μετανάστευση, απαντώντας σε …περιθωριακά κόμματα και όχι μόνο…
Ηχηρά πολιτικά μηνύματα
Πίσω όμως από τις τεχνικές ρυθμίσεις της Εθνικής Σύμβασης Εργασίας και τα στεγαστικά δάνεια, κρύβεται ένας σαφής σχεδιασμός που στέλνει τέσσερα ηχηρά πολιτικά μηνύματα.
Πρώτο. Επανασύνδεση με τις «λαϊκές μάζες» της …αυτοδυναμίας.
Η βασική ανάγνωση των χθεσινών ανακοινώσεων αποκαλύπτει το άγχος της κυβέρνησης να επαναβεβαιώσει τους δεσμούς της με τις ευρείες λαϊκές μάζες. Τα κοινωνικά στρώματα, μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, χαμηλοσυνταξιούχοι και βιοπαλαιστές, που χάρισαν στη Νέα Δημοκρατία την αυτοδυναμία στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.
Το Μαξίμου φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η φθορά της καθημερινότητας απειλεί αυτή την προνομιακή σχέση.
Έτσι, η ενίσχυση του εισοδήματος όχι πλέον με επιδόματα, αλλά μέσω θεσμικών παρεμβάσεων (Συλλογικές Συμβάσεις), αποτελεί το «σήμα» ότι η κυβέρνηση επιστρέφει στις ρίζες της εκλογικής της επιτυχίας, βάζοντας τον άνθρωπο στο επίκεντρο.
Δεύτερο. Η στροφή στα κοινωνικά θέματα είναι πλέον αδιαμφισβήτητη. Η υπογραφή της Κοινωνικής Συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και του συνόλου των Εθνικών Κοινωνικών Εταίρων αποτελεί μια κίνηση υψηλού συμβολισμού.
Η κυβέρνηση επενδύει πλέον στην «κοινωνική ειρήνη», δείχνοντας ότι η ανάπτυξη δεν αφορά μόνο τους αριθμούς, αλλά μεταφράζεται σε απτό μέρισμα ευημερίας για τους πολλούς, που εν τέλει είναι και το μεγάλο ζητούμενο.
Τρίτο. Το «ανάχωμα» στον Τσίπρα και την Κεντροαριστερά. Με την κινητικότητα στο συγκεκριμένο χώρο να πυκνώνει και τον πρώην πρωθυπουργό να δείχνει σημάδια δυναμικής επανεμφάνισης διεκδικώντας ρόλο εγγυητή στον προοδευτικό χώρο, η κυβέρνηση χτίζει τις δικές άμυνες.
Υιοθετώντας μια ατζέντα που παραδοσιακά ήταν προνομιακό πεδίο της Αριστεράς (Συλλογικές Συμβάσεις, προστασία εργαζομένων), ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο…
Τέταρτο. Η απάντηση στην κοινωνική δεξιά. Οι τελευταίες κοινωνικές παρεμβάσεις λειτουργούν κατευναστικά και στο εσωτερικό του κόμματος. Και αυτό επειδή το τελευταίο διάστημα, φωνές που εκφράζουν τη λεγόμενη «λαϊκή δεξιά», άσκησαν κριτική για απομάκρυνση από τα προβλήματα του πολίτη.
Η ρητορική του Πρωθυπουργού στο συνέδριο για το δημογραφικό, με την πίεση προς τις τράπεζες να φανούν «γενναιόδωρες» και την έμφαση στην παραδοσιακή οικογένεια, αποτελεί την έμπρακτη απάντηση.
