Σε μετωπική πολιτική σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα οδηγείται η κυβέρνηση, αποδομώντας από την πρώτη στιγμή το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να ακυρώσει εν τη γενέσει της την προσπάθεια του πρώην πρωθυπουργού να εμφανιστεί ως φορέας μιας νέας, εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.
Του Κώστα Πασίση
Από χθες όλα τα υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη ανεβάζουν τους τόνους και επαναφέρουν στο προσκήνιο το περιβόητο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του 2014, ταυτίζοντας τα νέα… γενναιόδωρα μέτρα Τσίπρα με την περίοδο των μεγάλων υποσχέσεων που ως γνωστόν, κατέληξαν στο αχρείαστο τρίτο μνημόνιο.
Το αμείλικτο ερώτημα που βάζει η κυβέρνηση – όπως προέκυψε από τη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών – είναι «που θα βρεθούν τα χρήματα»;
Η αντίδραση του Μαξίμου ήταν άμεση, καθώς στη σύσκεψη που έγινε μετα την ομιλία στη Θεσσαλονίκη, εκτιμάται ότι οι εξαγγελίες του αποτελούν κίνηση επανατοποθέτησης του στο πολιτικό σκηνικό ενόψει των επόμενων εκλογών.
Ο κ. Τσίπρας προσπάθησε να επανασυστηθεί στον κόσμο και να παρουσιάσει ένα νέο πρόσωπο, ένα νέο προφίλ το οποίο φιλοτεχνεί από τη στιγμή που πήρε την απόφασή να προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος, σχολίασε στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού.
Έτσι, η κυβερνητική αντεπίθεση αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα. Στο κόστος των εξαγγελιών, στην αξιοπιστία Τσίπρα και στη σύγκριση των πεπραγμένων της περιόδου 2015-2019 με τη σημερινή οικονομική κατάσταση.
Στο θέμα της κοστολόγησης, που είναι το πρώτο πεδίο της μεγάλης κόντρας, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. υποστηρίζει ότι το δημοσιονομικό αποτύπωμα του προγράμματος κινείται μεταξύ 5,5 και 7,5 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση ανεβάζει τον λογαριασμό στα 13 δισ. ευρώ.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα προβάλλεται η εξαγγελία για 50.000 νέες κατοικίες. Σύμφωνα με τον Παύλο Μαρινάκη, εάν υπολογιστεί ένα μέσο σπίτι 80 τετραγωνικών μέτρων και κόστος κατασκευής 2.000 ευρώ ανά τετραγωνικό, η συγκεκριμένη παρέμβαση φτάνει από μόνη της τα 8 δισ. ευρώ.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται οι αυξήσεις 300 έως 500 ευρώ σε εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές, το μηνιαίο φοιτητικό επίδομα των 500 ευρώ, η μείωση του ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα και η αύξηση του μεταφορικού ισοδύναμου.
Στο στόχαστρο του Μαξίμου έχει μπει και η πατριωτική εισφορά στο μεγάλο πλούτο, με 1% εισφορά.
Το οικονομικό επιτελείο υπολογίζει ότι εάν εφαρμοζόταν φόρος 1% στο φορολογητέο εισόδημα περίπου 67.000 φυσικών προσώπων, τα έσοδα θα περιορίζονταν περίπου στα 145 εκατ. ευρώ.
Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε και τις σχετικές δηλώσεις κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών.
Ο Μάκης Βορίδης μίλησε για επιστροφή στα «μη κοστολογημένα μέτρα», ενώ ο Τάκης Θεοδωρικάκος κάλεσε τον κ. Τσίπρα να καταθέσει τις προτάσεις του στο ανεξάρτητο Δημοσιονομικό Συμβούλιο προκειμένου να υπάρξει επίσημη αποτίμησή τους.
Στη βάση αυτή η πατριωτική εισφορά μπορεί να είναι εύηχη, ίσως και έξυπνη ως πολιτικό σύνθημα, αλλά κάλλιστα μπορεί να γίνει και αχίλλειος πτέρνα στο πρόγραμμα Τσίπρα, καθώς δεν μπορεί να υποστηρίξει τη χρηματοδότηση των εξαγγελιών.
Το δεύτερο μέτωπο αφορά την αξιοπιστία του Αλέξη Τσίπρα, που δεν είναι και το μεγαλύτερο ατού του…
Με δεδομένο αυτό, η κυβέρνηση υπενθυμίζει την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, το τρίτο μνημόνιο και τη διάψευση των υποσχέσεων της πρώτης περιόδου του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός αποφεύγει οποιαδήποτε ουσιαστική αυτοκριτική.
Ο τρίτος άξονας είναι η αντιπαραβολή συγκεκριμένων εξαγγελιών με κυβερνητικές παρεμβάσεις που είτε έχουν ήδη εφαρμοστεί είτε βρίσκονται σε εξέλιξη.
Το Μαξίμου υπενθυμίζει ότι ο κατώτατος μισθός, τον οποίο ο κ. Τσίπρας παρέδωσε στα 650 ευρώ, έχει αυξηθεί στα 920 ευρώ και προβλέπεται να φτάσει τουλάχιστον τα 950 ευρώ το 2027.
Αντίστοιχα, προβάλλεται η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα φυσικά πρόσωπα και η λειτουργία των κινητών μονάδων υγείας.
