Τη νέα πολιτική ατζέντα γύρω από το δίπολο «νόμος ή ανομία» διαμορφώνει το Μαξίμου μετά τη δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη, που κόστισε τη ζωή στη Βάγια Νέστορα, μητέρα της πολιτεύτριας της Νέας Δημοκρατίας, Αφροδίτης Νέστορα.
Στην παρούσα συγκυρία, προεκλογική κατά πολλούς αναλυτές, η κυβέρνηση δείχνει να εστιάζει στην ανάγκη να «βγουν οι κουκούλες» των δραστών, αλλά και να «πέσουν οι μάσκες» όσων για χρόνια βαφτίζουν «παρεμβάσεις» τις επιθέσεις σε σπίτια και γραφεία, «ακτιβισμό» τις καταλήψεις και δικαιολογούν τη βία ανάλογα με την πολιτική προέλευση.
Του Κώστα Πασίση
«Όσο σημαντικό είναι να βγαίνουν οι κουκούλες, τόση αξία έχει να πέφτουν οι μάσκες», τόνισε χαρακτηριστικά ο Παύλος Μαρινάκης καλώντας όσους μείωσαν ποινές για μολότοφ ή έσπευδαν να προσφέρουν πολιτική «ομπρέλα» σε εγκληματίες να αναλογιστούν τις συνέπειες των επιλογών τους, φωτογραφίζοντας κυρίως την ερμαφρόδιτη στάση της Αριστεράς αλλά σε πολλές περιπτώσεις και της κεντροαριστεράς.
Μάλιστα ο νέος γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, Κώστας Κυρανάκης το πήγε και ένα βήμα …παρακάτω υποστηρίζοντας ότι επί σειρά ετών διαμορφώθηκε ένα «καθεστώς ανοχής» απέναντι στη βία και την τρομοκρατία. Παράλληλα, κάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα να αποδοκιμάσει στελέχη του πρώην πολιτικού του χώρου που, όπως υποστήριξε, εξέφρασαν θέσεις υπέρ καταδικασμένων τρομοκρατών.
Για την κυβέρνηση η δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη αποτελεί την κορύφωση μιας χρόνιας ανοχής απέναντι στην παρανομία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έδωσε το στίγμα της επόμενης μέρας, ξεκαθαρίζοντας ότι η πολιτεία δεν θα δείξει πλέον καμία αδράνεια.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να καταστήσει σαφές ότι η μάχη με το «άβατο» της ανομίας περνά πλέον σε άλλο επίπεδο.
Όπως επεσήμανε οι ενέργειες αυτές ήταν αντίποινα, επειδή επιτέλους βρέθηκε μια κυβέρνηση με καθυστέρηση δεκαετιών να βγάλει όλους αυτούς τους εγκληματίες, όλα αυτά τα κακοποιά στοιχεία της άκρας αριστεράς από τα Πανεπιστήμια, να τα ξεριζώσει, να τα πετάξει έξω.
Σε αυτή τη χρονική στιγμή, το Μαξίμου επιθυμεί να υπογραμμίσει τις μεγάλες διαφορές αλλά και διαχωριστικές γραμμές της δικής του διακυβέρνησης σε σχέση με το παρελθόν, προτάσσοντας το δόγμα «νόμος και τάξη» ως υπαρξιακή ανάγκη για τη λειτουργία της ίδιας της Δημοκρατίας και όχι ως ιδεολογική εμμονή, όπως υποστηρίζει «κομμάτι» της αντιπολίτευσης για προφανείς λόγους.
Η πολιτική στόχευση
Με τη ρητορική αυτή το κυβερνών κόμμα απευθύνεται σε ένα ευρύ και συνάμα κρίσιμο εκλογικό ακροατήριο.
Αφορά τη λεγόμενη παραδοσιακή δεξιά και το συντηρητικό Κέντρο. Πρόκειται για πολίτες που ιεραρχούν την ασφάλεια ως μεγάλο κοινωνικό αγαθό και ζητούν επί χρόνια την εκκένωση των καταλήψεων και την πάταξη των «μπαχαλάκηδων», που παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις της κυβέρνησης απ’ ότι φαίνεται ζουν και βασιλεύουν, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη.
Αφορά επίσης την πολύπαθη μεσαία τάξη, τους επαγγελματίες και τα νοικοκυριά που ασφυκτιούν από το κλίμα της καθημερινής βίας στις γειτονιές και στα πανεπιστήμια, και οι οποίοι ζητούν πλέον εφαρμογή του νόμου με πιο αυστηρό τρόπο.
Σε πολιτικό επίπεδο εκείνο που προκύπτει από την υψηλών τόνων αντίδραση του Μαξίμου, είναι ότι θέλει να επιβεβαιώσει το συμβόλαιο εμπιστοσύνης με αυτούς τους ψηφοφόρους, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει την πολιτική βούληση να συγκρουστεί με κατεστημένες παθογένειες, χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος.
Η αλήθεια είναι πάντως ότι το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε αυτό το θέμα – εκ του αποτελέσματος – οφείλει απαντήσεις στην κοινή γνώμη.
