Σημαντική μεταρρύθμιση στον τομέα της Ανακουφιστικής Φροντίδας δρομολογεί το υπουργείο Υγείας, με την υλοποίηση για πρώτη φορά ενός ολοκληρωμένου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την περίοδο 2025-2030.
Όπως τονίζει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους, η ανακουφιστική φροντίδα εντάσσεται πλέον οργανωμένα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, με στόχο την καθολική και ισότιμη πρόσβαση των πολιτών, την ανάπτυξη δομών σε νοσοκομεία και κοινότητα και την ενίσχυση της κατ’ οίκον φροντίδας.
Ο κ. Θεμιστοκλέους υπογραμμίζει ότι η χώρα περνά από μια μακρά περίοδο αποσπασματικών πρωτοβουλιών σε ένα θεσμοθετημένο πλαίσιο με συγκεκριμένες δομές και προδιαγραφές λειτουργίας. «Η χώρα αποκτά για πρώτη φορά στρατηγική, κανόνες και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα», τονίζει ο κ. Θεμιστοκλέους.
Σχεδιάζεται η ανάπτυξη της πρώτης πραγματικής, αυτόνομης δημόσιας δομής ανακουφιστικής φροντίδας στην Αττική, ενώ προχωρούν οι διαδικασίες για νέες εξειδικευμένες μονάδες σε Θεσσαλονίκη.
Όπως σημειώνει ο κ. Θεμιστοκλέους, στόχος της μεταρρύθμισης είναι ένα πιο ανθρώπινο σύστημα υγείας που θα διασφαλίζει αξιοπρέπεια, ανακούφιση από τον πόνο και ολιστική υποστήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους.
Η συνέντευξη του υφυπουργού Υγείας Μάριου Θεμιστοκλέους στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τη δημοσιογράφο Έφη Φουσέκη
Ερ: Η ανακουφιστική φροντίδα θεωρείται διαχρονικά ένα από τα σημαντικότερα κενά του συστήματος υγείας. Τι αλλάζει σήμερα ώστε η χώρα μας να γυρίσει σελίδα;
Απ: Η Ανακουφιστική Φροντίδα δεν είναι μια ακόμη υπηρεσία υγείας. Είναι κυρίως ένα χρέος διασφάλισης της ατομικής αξιοπρέπειας για κάθε οργανωμένη πολιτεία. Δεν είναι μόνο μια αυτονόητη παροχή. Αλλά, μια πολιτική ενσυναίσθησης και σεβασμού προς τον συμπολίτη μας που την έχει ανάγκη. Σήμερα, η Ελλάδα κάνει ένα μεγάλο βήμα. Αποκτά για πρώτη φορά ένα ολοκληρωμένο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ανακουφιστική Φροντίδα. Για δεκαετίες η ανακουφιστική φροντίδα στην Ελλάδα αναπτυσσόταν κυρίως χάρη στην προσπάθεια επιστημονικών εταιρειών και φορέων της κοινωνίας των πολιτών, χωρίς όμως να υπάρχει ένα ολοκληρωμένο εθνικό πλαίσιο. Αυτό αλλάζει οριστικά. Τα τελευταία χρόνια θεσμοθετήσαμε για πρώτη φορά το Ολοκληρωμένο Σύστημα Παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας και στη συνέχεια προχωρήσαμε στη συγκρότηση της Εθνικής Επιτροπής για την Ανάπτυξη της Ανακουφιστικής Φροντίδας.
Σήμερα, έχουμε πλέον ένα εγκεκριμένο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την περίοδο 2025-2030, έναν εθνικό οδικό χάρτη για την παροχή ολιστικής υποστήριξης από τη στιγμή της διάγνωσης έως το τέλος της ζωής και την περίοδο του πένθους. Έχουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τις δομές, τις υπηρεσίες, την εκπαίδευση και τη χρηματοδότηση, ενώ έχει αποσταλεί και το Προεδρικό Διάταγμα που καθορίζει τις προδιαγραφές ίδρυσης και λειτουργίας των δομών. Με απλά λόγια, η χώρα αποκτά για πρώτη φορά στρατηγική, κανόνες και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Δεν μιλάμε πλέον για μια θεωρητική συζήτηση αλλά για μια οργανωμένη μεταρρύθμιση που υλοποιείται.
Ερ: Ποιοι είναι οι βασικοί στόχοι για την ανακουφιστική φροντίδα στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια;
Απ: Δεν θέλουμε κανένας πολίτης να νιώθει αβοήθητος την κρίσιμη στιγμή. Στη θέση της απόγνωσης, στον ανθρώπινο πόνο, απαντάμε με το «μαζί» και με ένα οργανωμένο σχέδιο. Ο στόχος μας είναι η ανακουφιστική φροντίδα να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Εθνικού Συστήματος Υγείας και να είναι διαθέσιμη σε κάθε πολίτη που τη χρειάζεται, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας ή την οικονομική του δυνατότητα. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο υπηρεσιών που θα λειτουργεί σε πολλά επίπεδα: μέσα στα νοσοκομεία, στην κοινότητα και κυρίως στο σπίτι του ασθενούς, όταν αυτό είναι εφικτό. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι περισσότεροι ασθενείς επιθυμούν να παραμένουν στο οικείο περιβάλλον τους, κοντά στους ανθρώπους τους. Για αυτόν τον λόγο, ο βασικός μας προσανατολισμός είναι η ανάπτυξη ισχυρών υπηρεσιών κατ’ οίκον φροντίδας και κοινοτικής υποστήριξης.
Παράλληλα, η ανακουφιστική φροντίδα δεν αφορά μόνο τους ογκολογικούς ασθενείς. Αφορά ανθρώπους που ζουν με σοβαρές, χρόνιες ή απειλητικές για τη ζωή παθήσεις, παιδιά, ηλικιωμένους και τις οικογένειές τους. Θέλουμε ένα σύστημα που να μπορεί να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όλων αυτών των ανθρώπων με επιστημονική επάρκεια και ανθρωπιά.
Ερ: Ποια είναι τα επόμενα βήματα που θα δουν στην πράξη οι πολίτες το αμέσως επόμενο διάστημα;
Απ: Βρισκόμαστε ήδη στη φάση της εφαρμογής. Προχωρούν οι απαραίτητες ρυθμίσεις για τη λειτουργία των δομών ανακουφιστικής φροντίδας, για τα κριτήρια εισαγωγής των ασθενών και για το μητρώο ασθενών. Παράλληλα, σχεδιάζεται η ανάπτυξη της πρώτης πραγματικής, αυτόνομης δημόσιας δομής ανακουφιστικής φροντίδας στην Αττική, η οποία θα ανακοινωθεί στο προσεχές διάστημα και θα λειτουργήσει σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
Επιπλέον, προβλέπεται η ανάπτυξη 25 κλινών στο Θεαγένειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και 4 παιδιατρικών κλινών στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Ένα ακόμη πολύ σημαντικό βήμα είναι η εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας. Έχουν ήδη εγκριθεί οι βασικές κατευθύνσεις για το πρόγραμμα επιμόρφωσης και προχωρούμε στη δημιουργία ενός πλαισίου πιστοποίησης και εξειδίκευσης. Για να πετύχει η μεταρρύθμιση χρειάζονται δομές, αλλά κυρίως άνθρωποι με γνώση και εξειδικευμένες δεξιότητες.
Ερ: Ποια είναι η θέση της ανακουφιστικής φροντίδας σε ένα σύγχρονο σύστημα υγείας;
Απ: Επίκεντρο των προσπαθειών μας είναι ένα: Ο άνθρωπος. Η υγεία δεν εξαντλείται στην αντιμετώπιση μιας νόσου. Υγεία είναι, πάνω από όλα, η πρόληψη, η ανακούφιση από τον πόνο, η ψυχολογική υποστήριξη, η παροχή βοήθειας από την πολιτεία σε μια δύσκολη στιγμή.
Ένα σύγχρονο Εθνικό Σύστημα Υγείας σημαίνει καθολική και ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, αλλά και φροντίδα με αξιοπρέπεια. Σημαίνει να γνωρίζει κάθε ασθενής και κάθε οικογένεια ότι το κράτος βρίσκεται δίπλα τους όταν το έχουν περισσότερο ανάγκη. Η ανακουφιστική φροντίδα είναι ίσως η πιο ανθρώπινη έκφραση του ΕΣΥ που χτίζουμε. Ενός ΕΣΥ που δεν μετρά μόνο χρόνια ζωής, αλλά φροντίζει και για την ποιότητα αυτών των χρόνων. Ενός ΕΣΥ που αντιμετωπίζει όλους τους πολίτες με σεβασμό, ισότητα και αξιοπρέπεια. Γιατί τελικά η υγεία δεν είναι μόνο θεραπεία. Είναι και φροντίδα. Είναι μια πολιτική ενσυναίσθησης, ένα χρέος διασφάλισης της ατομικής αξιοπρέπειας, και η φροντίδα αυτή είναι δικαίωμα για όλους.
