Σε μεγάλο «βαρίδι» για την κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη εξελίσσεται ο Μακάριος Λαζαρίδης οποίος δεν παραιτείται, παρά τις καταιγιστικές αποκαλύψεις για το αμφιλεγόμενο ακαδημαϊκό του παρελθόν και τους παράτυπους, ίσως και παράνομους διορισμούς του στο Δημόσιο.
Του Κώστα Πασίση
Η υπόθεση του νέου υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης φαίνεται πως έχει μετατραπεί σε μια βαθιά «αιμορραγούσα» πολιτική πληγή στο μαλακό υπογάστριο της κυβερνητικής ρητορικής περί «αριστείας» και όχι μόνο…
Η περίπτωση του προσλαμβάνει χαρακτηριστικά μεγάλου προβλήματος, καθώς αγγίζει τον πυρήνα ενός διαχρονικού «σκανδάλου» του ελληνικού κράτους, την αναξιοκρατία, τις «γκρίζες» διαδρομές προς το Δημόσιο και το χειρότερο, την αίσθηση ότι τελικά για όσους έχουν μπάρμπα στην Κορώνη ισχύουν άλλοι κανόνες…
Η εν λόγω αποκάλυψη κάνει ζημιά στην κυβέρνηση γιατί «έσκασε» σε μια περίοδο που αντί να συζητείται η κυβερνητική ατζέντα, για φυγή προς τα εμπρός, στο προσκήνιο βρίσκεται πλέον η εικόνα ενός υφυπουργού που καλείται να απαντήσει για το εκπαιδευτικό υπόβαθρό του, για τους διορισμούς του τα προηγούμενα χρόνια και για το κατά πόσον αυτοί στηρίχθηκαν σε τίτλους που δεν αναγνωρίζονταν από το ελληνικό Δημόσιο.
Αυτή η προβληματική κατάσταση φαίνεται ότι έχει γίνει αντιληπτή πλέον από πολλά κυβερνητικά στελέχη που αρχίζουν πλέον να παίρνουν διακριτές αποστάσεις από το νέο-άπειρο βουλευτή ο οποίος υπέπεσε σε σωρεία τραγικών λαθών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος καλύπτει – χωρίς καν να του το ζητήσουν – σχεδόν όλους τους συναδέλφους του (πλην Δένδια). Στην περίπτωση Λαζαρίδη απέφυγε να πάρει θέση.
Επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η άρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη βουλή να προφέρει το όνομα του υφυπουργού του, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχθηκε.
Για κάποιους η στάση αυτή είναι η πιο κομψή και συνάμα σκληρή μορφή πολιτικής αποπομπής σε αναμονή… Αυτό βέβαια μένει να αποδειχθεί στο πεδίο…
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κρίσης
Όλα ξεκίνησαν από την αποκάλυψη ότι ο κ. Λαζαρίδης διορίστηκε το 2007 σε θέση ειδικού επιστήμονα στο υπουργείο Παιδείας, χρησιμοποιώντας έναν τίτλο σπουδών από το University of Southeastern Europe.
Πρόκειται για ένα ίδρυμα που λειτουργούσε ως κολέγιο ελευθέρων σπουδών το οποίο έχει κλείσει εδώ και χρόνια και το κυριότερο ουδέποτε αναγνωρίστηκε ως ισότιμο με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από το ελληνικό κράτος.
Η αρχική στάση του υφυπουργού, μπορεί να πει κάποιος, υπήρξε ένα μνημείο πολιτικής αλαζονείας.
Στην πολυσυζητημένη τηλεοπτική του εμφάνιση, επιχείρησε να μετατοπίσει την ευθύνη, στους αριστερούς τεμπέληδες, όπως είπε, την ώρα που ο ίδιος αδυνατούσε να εξηγήσει πώς ένας τίτλος αμφίβολης εκπαιδευτικής αξίας αποτέλεσε το …διαβατήριο του για έμμισθες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό.
Μια παραδοχή που εξόργισε πολλά νέα παιδιά, με σημαντικές πανεπιστημιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, που έφυγαν στο εξωτερικό αναζητώντας μια καλύτερη τύχη…
Επίσης η αποκάλυψη ότι το …κληρονομικό δικαίωμα του στην κρατική μηχανή συνεχίστηκε και το 2013, με τη σύζυγό του να τον αντικαθιστά στη Γενική Γραμματεία Ισότητας, κατέρριψε όλα τα επιχειρήματα του και ειδικά όσα είπε για επιλογές ζωής!
Έτσι και υπό το βάρος των στοιχείων, ο κ. Λαζαρίδης αναγκάστηκε σε μια θεαματική κυβίστηση. Ζήτησε να του καταλογιστούν έντοκα τα ποσά που εισέπραξε παρανόμως, παραδεχόμενος ουσιαστικά ότι οι διορισμοί του ήταν προϊόν εξαπάτησης(;) του Δημοσίου.
Τελικά μήπως για λόγους πολιτικής ευθιξίας ο κ. Λαζαρίδης έπρεπε να είχε υποβάλει παραίτηση …χθες;
