Στην ταινία «Αποστολή Χαίρε Μαρία», που κυκλοφόρησε χθες, ο Ράιαν Γκόσλινγκ ταξιδεύει σε ένα εξωπλανητικό σύστημα αναζητώντας τρόπο να σώσει τη Γη. Μια νέα έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, θα μπορούσε να τον βοηθήσει: η ερευνητική ομάδα εντόπισε 45 εξωπλανήτες που είναι πιο πιθανό να είναι κατοικήσιμοι.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Κορνέλ, χρησιμοποίησαν νέα δεδομένα από την αποστολή Gaia του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και το Αρχείο Εξωπλανητών της NASA για να εντοπίσουν πλανήτες στην κατοικήσιμη ζώνη, μια περιοχή που δεν είναι ούτε πολύ κοντά σε ένα αστέρι-ξενιστή για να είναι πολύ ζεστή ούτε πολύ μακριά για να είναι πολύ κρύα και όπου ένας πλανήτης είναι πολύ πιο πιθανό να έχει νερό στην επιφάνειά του.
Ανάμεσα στους 6.000 γνωστούς εξωπλανήτες, οι ερευνητές εντόπισαν 45 βραχώδεις κόσμους που μπορεί να υποστηρίζουν ζωή. Στη λίστα συγκαταλέγονται ο πιο κοντινός εξωπλανήτης στο Ηλιακό μας Σύστημα, Εγγύτατος Κενταύρου b (Proxima Centauri b), ο εξωπλανήτης με ίδιο μέγεθος με τη Γη, TRAPPIST-1f, και ο Kepler 186f, που έχει διάμετρο λίγο μεγαλύτερη από τη Γη. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι πιο ενδιαφέροντες πλανήτες από αυτούς που ξεχώρισαν είναι οι TRAPPIST-1d, e, f και g, που απέχουν 40 έτη φωτός από τη Γη, καθώς και ο LHS 1140b, που απέχει 48 έτη φωτός. Το αν αυτοί οι πλανήτες θα μπορούσαν να έχουν υγρό νερό εξαρτάται εν μέρει από το αν μπορούν να διατηρήσουν ατμόσφαιρα.
Σημειώνεται ότι η λίστα αυτή μπορεί να καθοδηγήσει αστρονόμους που μελετούν τον ουρανό με επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, όπως το James Webb, το Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο που αναμένεται να λειτουργήσει το 2029, το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων, που αναμένεται να εκτοξευθεί τη δεκαετία του 2040 και το προτεινόμενο έργο «Μεγάλο Συμβολόμετρο για Εξωπλανήτες» (LIFE). Η παρατήρηση των μικρών εξωπλανητών είναι ο μόνος τρόπος για να επιβεβαιωθεί εάν έχουν ατμόσφαιρα.
Ακολουθεί διάγραμμα που απεικονίζει τα όρια της κατοικήσιμης ζώνης ανάλογα με τον τύπο του άστρου, μαζί με βραχώδεις εξωπλανήτες. Τα όρια της κατοικήσιμης ζώνης μεταβάλλονται ανάλογα με το χρώμα του άστρου, καθώς διαφορετικά μήκη κύματος φωτός θερμαίνουν διαφορετικά την ατμόσφαιρα ενός πλανήτη:
