Αν και οι κάλπες είναι προγραμματισμένες για το 2027, το πολιτικό σκηνικό της χώρας τις τελευταίες ημέρες έχει έντονη «οσμή» προεκλογικής περιόδου. Αφορμή για την αναζωπύρωση της εκλογολογίας στάθηκε μια αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «η μάχη των επόμενων εκλογών έχει ήδη ξεκινήσει» η οποία έγινε viral στα social media, την ώρα που το ζήτημα των μετεκλογικών συνεργασιών αναδεικνύεται σε κεντρικό διακύβευμα.
Του Κώστα Πασίση
Το 2026 θεωρείται έτος-καμπή, με την κυβέρνηση να προσπαθεί να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία, ενώ η αντιπολίτευση βρίσκεται σε μια διαρκή εσωτερική και εξωτερική σύγκρουση για το ποιος θα έχει στο τέλος της ημέρας τα ηνία της…
Ταυτόχρονα στο πολιτικό παρασκήνιο κυκλοφορούν ευρέως «ψίθυροι» για πιθανό εκλογικό αιφνιδιασμό από την κυβέρνηση μετά τη ΔΕΘ. Σε αυτό το κλίμα, όλα τα κόμματα έχουν ήδη κινητοποιηθεί, με νέες στρατηγικές, προγράμματα αλλά και κατάρτιση ψηφοδελτίων.
Σε αυτό το παιχνίδι Game of Thrones δεν απουσιάζει το Μαξίμου, πιθανώς μάλιστα να το καθοδηγεί κιόλας, ποντάροντας στο αφήγημα της σταθερότητας.
Οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ μιας «σταθερής πορείας» με συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και ενός «ακυβέρνητου καραβιού» που θα προκύψει από τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν αναχωρήσει για το Νέο Δελχί, βάζοντας φωτιά στα τόπια…
Στρατηγική διεύρυνσης
Στόχος αυτής της ρητορικής είναι η συσπείρωση της βάσης του κόμματος, περιγράφοντας τη Νέα Δημοκρατία ως «βαθιά πατριωτική δύναμη», «κοινωνικό κόμμα» και «φορέα ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού».
Με αυτόν τον τρόπο, ο πρωθυπουργός απευθύνεται σε ένα ευρύ φάσμα ψηφοφόρων, από την παραδοσιακή δεξιά μέχρι το μετριοπαθές κέντρο, επιδιώκοντας να διευρύνει τη βάση στήριξης και να διεκδικήσει υψηλότερα ποσοστά, που ενδεχομένως να του χαρίσουν την αυτοδυναμία, αν όχι στις πρώτες κάλπες, αλλά στη συνέχεια…
Στο επίκεντρο της κυβερνητικής στρατηγικής βρίσκεται η κριτική στην αντιπολίτευση, η οποία παρουσιάζεται ως διχασμένη και ανίκανη για συνεννόηση.
Το Μαξίμου περιγράφει τα κόμματα της αντιπολίτευσης ως αλλοπρόσαλλα, κατηγορώντας τα για έλλειψη οράματος, λαϊκισμό, δογματισμό που εστιάζουν μόνο στην πτώση του πρωθυπουργού.
«Έχουμε απέναντί μας κόμματα που ενώ αδυνατούν να μιλήσουν μεταξύ τους, ενώνονται μόνο κατά εναντίον της κυβέρνησης» τονίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπονοώντας ότι η αυτοδυναμία είναι απαραίτητη για να εξασφαλιστεί η πολιτική σταθερότητα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, ο οποίος χαρακτήρισε την επιλογή ως δίλημμα μεταξύ «ορθολογισμού και ανορθολογισμού».
Στο πολιτικό πόκερ που είναι σε εξέλιξη πλέον ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επιμένει να δηλώνει ότι θέλει το ΠΑΣΟΚ για συνέταιρο, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις επερχόμενες εκλογές, χωρίς να βρίσκει ανταπόκριση μέχρι στιγμής.
Το ΠΑΣΟΚ, με τη σειρά του, κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία ότι μπορεί να στραφεί σε ακροδεξιούς συμμάχους, όπως ο Κυριάκος Βελόπουλος ή η Κατερίνα Λατινοπούλου και καλεί σε συμμαχία τις «προοδευτικές δυνάμεις» για να αντιμετωπίσουν αυτή την απειλή.
«Η Ν.Δ. μπορεί να συνεργαστεί με την ακροδεξιά, ενώ εμείς προτείνουμε ενότητα στο προοδευτικό μέτωπο», τονίζουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας να προσελκύσουν ψηφοφόρους από το κέντρο και την αριστερά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, απευθύνει κάλεσμα συνεργασίας προς τα άλλα κόμματα της κεντροαριστεράς, αλλά …παραπονιέται για έλλειψη ανταπόκρισης. «Προτείνουμε διάλογο για κοινή πορεία και κοινά ψηφοδέλτια, αλλά δεν υπάρχει ενδιαφέρον», λένε στην Κουμουνδούρου η οποία συνεχίζει να λοξοκοιτά προς την πλευρά της Αμαλίας (γραφεία Τσίπρα).
