Με το βλέμμα στραμμένο στη δεξαμενή των μετριοπαθών κεντρώων ψηφοφόρων, το Μαξίμου αναπροσαρμόζει την τακτική του ενόψει των εκλογών του 2027. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επενδύει πλέον σε ένα νέο αφήγημα που εστιάζει στις δυνάμεις της ευθύνης από το μέτωπο της άρνησης.
Του Κώστα Πασίση
Ο σχεδιασμός του κυβερνώντος κόμματος «στοχεύει» στο δίλημμα «σταθερότητα ή περιπέτεια», που αποτελεί τον κεντρικό άξονα πάνω στον οποίο χτίζεται ήδη η προεκλογική της στρατηγική, καθώς το πολιτικό σκηνικό εισέρχεται σε αχαρτογράφητα νερά με την είσοδο νέων κομμάτων.
Η δημοσκόπηση της Interview για την «Political» αποτυπώνει αυτή τη δυναμική. Η ΝΔ προηγείται με 31,9% στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, με το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί στο 14%, την Πλεύση Ελευθερίας στο 8,3%, την Ελληνική Λύση στο 7,3% και το ΚΚΕ στο 6,5%. Ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο 3,9%, ενώ μια σειρά μικρότερων σχηματισμών κινούνται οριακά πάνω ή κάτω από το κατώφλι εισόδου στη Βουλή.
Το αβίαστο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ο κατακερματισμός στην αντιπολίτευση και η απουσία ενός ισχυρού εναλλακτικού πόλου εξουσίας.
Στην κυβέρνηση διαβάζουν με προσοχή και τα «δεύτερα» ποσοστά των μετρήσεων.
Το 37% που δηλώνει προτίμηση στη σταθερότητα έναντι του 58% που εκφράζει διάθεση ψήφου διαμαρτυρίας, αποτελεί για το επιτελείο του πρωθυπουργού μια κρίσιμη δεξαμενή. Η εκτίμηση είναι ότι όσο πλησιάζει η κάλπη, το δίλημμα διακυβέρνησης θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τμήμα των ψηφοφόρων που σήμερα κινούνται πιο χαλαρά ή προς τις λεγόμενες αντισυστημικές επιλογές.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πορεία του υπό ίδρυση κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, το οποίο εμφανίζει μείωση της δυναμικής του σε τρεις διαδοχικές μετρήσεις της ίδιας εταιρείας (από 14,5% στο 11,8%).
Παράλληλα, το 65,8% δηλώνει «καθόλου πιθανό» να αλλάξει την ψήφο του υπέρ ενός τέτοιου σχήματος.
Αντίστοιχα, στην περίπτωση ενδεχόμενης επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα, το 76,3% απαντά επίσης «καθόλου πιθανό».
Τα στοιχεία αυτά ερμηνεύονται από κυβερνητικά στελέχη ως ένδειξη ότι η «αντισυστημική» δεξαμενή έχει μεν εύρος, αλλά όχι απαραίτητα συνοχή ή βάθος.
Την ίδια στιγμή, στο οργανωτικό πεδίο η Νέα Δημοκρατία εντείνει την κινητικότητά της. Μετά το προσυνέδριο στα Ιωάννινα, ακολουθεί η Αλεξανδρούπολη και στη συνέχεια μια σειρά σταθμών σε μεγάλες πόλεις, ενόψει του Συνεδρίου του Μαΐου.
Η στρατηγική είναι διπλή. Ανασύνταξη της κομματικής βάσης και επανασύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες, σε μια περίοδο όπου οι αγροτικές κινητοποιήσεις και οι κοινωνικές πιέσεις προκαλούν αναταράξεις
Στο πεδίο των πιθανών συνεργασιών, η ΝΔ έχει διατυπώσει καθαρά ότι μοναδικός δυνητικός εταίρος θα μπορούσε να είναι το ΠΑΣΟΚ, με τον Άδωνι Γεωργιάδη να δηλώνει πως διαφορετικά η χώρα θα οδηγηθεί σε νέες εκλογές.
Η θέση αυτή λειτουργεί και ως μήνυμα προς το Κέντρο όπου η αυτοδυναμία προβάλλεται ως ασφαλής επιλογή, ενώ κάθε άλλο σενάριο περιγράφεται ως πηγή αστάθειας.
Από την πλευρά του, το ΠΑΣΟΚ απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ, επιμένοντας στη στρατηγική της διεύρυνσης προς τη λεγόμενη μεγάλη κεντροαριστερά.
Ωστόσο, η δημοσκοπική του στασιμότητα και η πίεση από τα δεξιά και αριστερά του περιθώρια δυσκολεύουν την προσπάθεια να εμφανιστεί ως αυτόνομος πόλος εξουσίας. Στον ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη όπως ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος μιλούν για την ανάγκη ενός μεγάλου προοδευτικού φορέα, παραδεχόμενα εμμέσως ότι η πολυδιάσπαση του χώρου δεν επιτρέπει αξιώσεις διακυβέρνησης.
