Η «επόμενη μέρα» της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών βρίσκει την Ευρώπη σε κατάσταση εγρήγορσης, αλλά και με μια αίσθηση προσωρινής ανακούφισης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στο Euronews και στην εκπομπή «Europe Today», σκιαγράφησε τον «οδικό χάρτη» της Αθήνας, αναδεικνύοντας τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και «γέφυρας» μεταξύ Βρυξελλών και Ουάσιγκτον.
Του Κώστα Πασίση
Το κλίμα στις Βρυξέλλες, αν και βαρύ αρχικά λόγω της ατζέντας για τη Γροιλανδία, βελτιώθηκε αισθητά μετά τις διευκρινιστικές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός παραδέχθηκε εμμέσως πως ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», ωστόσο η διαβεβαίωση ότι δεν επίκεινται στρατιωτικές ενέργειες ή δασμοί προς τις χώρες που στήριξαν τη Δανία, λειτούργησε εκτονωτικά.
Το μήνυμα που εξέπεμψε ο κ. Μητσοτάκης ηταν για άλλη μια φορά καθαρό. Η Ευρώπη οφείλει να υπερασπίζεται τα συμφέροντά της με ενιαία φωνή (με την πάγια πλέον εξαίρεση της Ουγγαρίας), αλλά ταυτόχρονα πρέπει να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας.
Η φράση «οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους» αποτυπώνει τον ρεαλισμό με τον οποίο η Ε.Ε. καλείται να διαχειριστεί τον απρόβλεπτο παράγοντα της αμερικανικής ηγεσίας.
Απαντώντας στις αιτιάσεις περί «χαμένου χρόνου» που εξέφρασε ο Σλοβάκος ομόλογός του, ο Έλληνας Πρωθυπουργός επέμεινε στην ατζέντα της στρατηγικής αυτονομίας.
Για την Αθήνα, η αμυντική θωράκιση της Ευρώπης αποτελεί πλέον μια επιτακτική ανάγκη.
Η Ελλάδα, έχοντας επενδύσει νωρίς στην κοινή άμυνα, εμφανίζεται δικαιωμένη, προτάσσοντας την ανάγκη για ευρωπαϊκή χειραφέτηση, χωρίς όμως να διαρρηγνύονται οι δεσμοί με το ΝΑΤΟ.
Το καλό νέο, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, είναι ότι η συζήτηση για την αμυντική θωράκιση έχει ωριμάσει και κινείται σε τρεις κεντρικούς άξονες, με την Ελλάδα να διαδραματίζει από ότι φαίνεται σημαντικό ρόλο.
Ο πρώτος άξονας είναι το περίφημο ευρωομόλογο, το «ιερό δισκοπότηρο» της ελληνικής διπλωματίας στις Βρυξέλλες, καθώς η Ελλάδα είναι σταθερά μια από τις χώρες με τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ.
Η Αθήνα, μαζί με το Παρίσι και τις χώρες της Βαλτικής, πιέζει ώστε οι αμυντικές δαπάνες να εξαιρούνται από τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας ή να χρηματοδοτούνται κεντρικά μέσω ευρωπαϊκού δανεισμού.
Ο δεύτερος είναι η στρατιωτική αυτονομία της Ευρώπης εντός του ΝΑΤΟ. Το επιχείρημα που χρησιμοποιεί κατά κόρον ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πως μια ισχυρή Ελλάδα σημαίνει μια ισχυρή Ευρώπη στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτό φυσικά δίνει στην Αθήνα το δικαίωμα να ζητά αυστηρότερη στάση της Ε.Ε. απέναντι σε τρίτους (βλέπε Τουρκία), παρουσιάζοντας τα ελληνικά σύνορα ως ευρωπαϊκά.
Ο τρίτος άξονας είναι η ενιαία αμυντική βιομηχανία. Για την Ελλάδα ο στόχος σε αυτό το μεγαλεπήβολο εγχείρημα είναι να συμμετέχει στη συμπαραγωγή.
Γάζα: Ρεαλισμός και συνεργασία
Στο «καυτό» ζήτημα της Μέσης Ανατολής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υιοθέτησε μια στάση ρεαλισμού… Αναγνωρίζοντας ότι «δεν θα είχαμε ανακωχή χωρίς την εμπλοκή Τραμπ», η Αθήνα τάσσεται υπέρ της συνεργασίας με τις ΗΠΑ στο σχέδιο ανοικοδόμησης της Γάζας.
Το κέρδος για την ελληνική διπλωματία εδώ είναι η προθυμία της να λειτουργήσει ως αξιόπιστος εταίρος σε μια ανθρωπιστική και γεωπολιτική κρίση, διασφαλίζοντας παράλληλα την ευρωπαϊκή παρουσία στην περιοχή.
Η «επόμενη μέρα» από το Νταβός και τις Βρυξέλλες βρίσκει την Αθήνα να κινείται προσεκτικά σε ένα ναρκοθετημένο διεθνές πεδίο.
Το στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να διατηρήσει την Ελλάδα στο τραπέζι των αποφάσεων, ως έναν παίκτη που μπορεί να συνεννοηθεί τόσο με τους ευρωπαίους ηγέτες όσο και με την Ουάσιγκτον του Ντόναλντ Τραμπ.
