Στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για να τιμήσει την πολυετή προσφορά του καθηγητή Θεοδόση Π. Τάσιου στην επιστήμη και την κοινωνία παρέστη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας.
Αναφερόμενος στον διακεκριμένο καθηγητή, ο κ. Τασούλας υπογράμμισε: «Αναγνωρίζουμε την προσφορά στην επιστήμη και στην κοινωνία ενός σπουδαίου καθηγητού, ο οποίος, κατά την ομηρική διατύπωση “τιμής και αιδούς έμμορος εστί”, “είναι άξιος τιμής και σεβασμού”».
Επίσης, τόνισε ότι «σε εποχές, κατά τις οποίες η κοινωνία αναζητεί προσανατολισμό της συλλογικής της πορείας, η Πολιτεία οφείλει να στρέφει το βλέμμα της σε εκείνους που αναδεικνύουν, με τον βίο και το έργο τους, ότι η γνώση μπορεί να γίνεται ευθύνη και η σκέψη πράξη προσφοράς» και πρόσθεσε: «Η σημερινή τιμητική εκδήλωση δεν περιορίζεται μόνο στη διαδρομή ενός στοχαστή. Αφορά το παράδειγμα ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με συνέπεια την ιδέα ότι ο πνευματικός μόχθος είναι δημόσιο αγαθό που συμβάλλει καθοριστικά στην ενδυνάμωση και τη συνοχή της κοινωνίας».
Κατά τον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέδειξε τη σημασία της αναγνώρισης έναντι της παραγνώρισης, την οποία χαρακτήρισε ως «ποινή», «τιμωρία» και συμπεριφορά που συνδέεται με «τον φθόνο, τη μικρότητα και την περιφρόνηση», υπογραμμίζοντας ότι το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο διαχρονικά επιλέγει να αναγνωρίζει την αξία. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στο κτίριο Αβέρωφ, καθώς και στο «Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας» στο Μέτσοβο, το οποίο χαρακτήρισε ως έργο αναγνώρισης της σημασίας που έχει η ανάπτυξη των ορεινών περιοχών της χώρας, οι οποίες καταλαμβάνουν περίπου το 70% της ελληνικής επικράτειας.
Ο Πρόεδρος τόνισε ότι η σημερινή εκδήλωση αποτελεί έκφραση της ίδιας αξίας της αναγνώρισης, καθώς τιμάται η προσφορά ενός σημαντικού συναδέλφου, καθηγητή και φιλοσόφου, επισημαίνοντας, με την ομηρική διατύπωση, ότι ο τιμώμενος «τιμής και αιδούς έμμορος εστί». Υπογράμμισε ότι σε περιόδους κατά τις οποίες η κοινωνία αναζητεί τον προσανατολισμό της συλλογικής της πορείας, η Πολιτεία οφείλει να στρέφει το βλέμμα της σε εκείνους που αποδεικνύουν, με τον βίο και το έργο τους, ότι «η γνώση μπορεί να γίνεται ευθύνη και η σκέψη πράξη προσφοράς», επισημαίνοντας ότι ο πνευματικός μόχθος αποτελεί δημόσιο αγαθό που ενισχύει τη συνοχή της κοινωνίας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη φράση του Θεοδόση Τάσιου, όπως τη μνημονεύει ο Άρης Κωτοπόδης, «Το Είναι στέκει ενιαίο – κι αυτό το γεγονός καθιστά επιτακτική την υποστασιακή ολοκλήρωση», σημειώνοντας ότι αυτήν ακριβώς την «υποστασιακή ολοκλήρωση» επεδίωξε και εξακολουθεί να επιδιώκει ο τιμώμενος καθηγητής, υποδεικνύοντας ένα ευ ζην που αντλεί από το κλασικό ιδεώδες της πολυμερούς καλλιέργειας, το «πολύτροπον» του Ομήρου, την πλατωνική παιδεία ως «περιαγωγή» της ψυχής και την αριστοτελική «ενέργεια κατ’ αρετήν», καθώς και από το ουμανιστικό credo της ελεύθερης αυτοδιαμόρφωσης του ανθρώπου.
Ο Πρόεδρος ανέδειξε την πολυσχιδή προσωπικότητα του Θεοδόση Τάσιου, ο οποίος υπερέβη τα όρια της πολιτικής μηχανικής και δραστηριοποιήθηκε σε πεδία όπως η επιστημολογία, η ηθική της τεχνολογίας, η ιστορία των επιστημών, η οικονομία, η αισθητική, η φιλοσοφία της παιδείας και της επικοινωνίας, το περιβάλλον και η δημόσια σκέψη. Αναφέρθηκε, επίσης, στη βαθιά του ενασχόληση με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τη νεοελληνική γλώσσα και τη δημοτική παράδοση, αλλά και στη δημόσια παρουσία του ως διανοούμενου με λόγο τεκμηριωμένο, τολμηρό και παρεμβατικό.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη διεθνώς αναγνωρισμένη επιστημονική του εμβέλεια ως καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, στη συμβολή του στη δομοστατική, στο οπλισμένο σκυρόδεμα και στη σεισμική μηχανική, καθώς και στη διεθνή του παρουσία σε πανεπιστήμια της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης. Ο Πρόεδρος επισήμανε ότι ο Θεοδόσης Τάσιος δεν αντιμετώπισε ποτέ την τεχνολογία ως ουδέτερο εργαλείο, αλλά ως πολιτισμικό φαινόμενο με ηθικές και κοινωνικές προεκτάσεις, συμβάλλοντας στη γεφύρωση της τεχνικής επιστήμης με τις ανθρωπιστικές σπουδές.
Αναφερόμενος στον δημόσιο λόγο και τη Δημοκρατία, ο Πρόεδρος τόνισε τη σημασία της σκέψης και του λόγου ως θεμελίων της αντοχής της, υπογραμμίζοντας την ανάγκη αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης με νηφαλιότητα και κριτικό πνεύμα, παραπέμποντας στη ρήση «Νάφε και μέμνασ’ απιστείν». Επισήμανε, τέλος, την ιδιαίτερη ενασχόληση του Θεοδόση Τάσιου με τη γλώσσα, επικαλούμενος τη θέση του Τζων Λοκ ότι «Οι λέξεις πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή, διότι διαμορφώνουν τον τρόπο της σκέψης μας».
Καταλήγοντας, ο Πρόεδρος χαρακτήρισε τον Θεοδόση Τάσιο ως σύγχρονο homo universalis και ουμανιστή, επισημαίνοντας ότι η τιμή που αποδίδεται σήμερα δεν αφορά μόνο έναν σπουδαίο βίο, αλλά στρέφεται και προς το μέλλον που οφείλει να διαμορφώσει μια κοινωνία η οποία αντιμετωπίζει τη γνώση ως δημόσιο αγαθό και τη σκέψη ως πράξη ευθύνης απέναντι στον δήμο.
