Στο στάδιο των τελικών συνεννοήσεων βρίσκεται η αναμενόμενη συνάντηση κορυφής του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν, με Αθήνα και Άγκυρα να αναζητούν ημερομηνίες και να «δείχνουν» προς τον Φεβρουάριο, χωρίς ακόμη να έχει κλειδώσει το τελικό ραντεβού.
Του Κώστα Πασίση
Την «εικόνα» αυτή επιβεβαίωσε δημόσια τόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σημειώνοντας ότι τα δύο επιτελεία αναζητούν κοινό χρόνο για τη σύγκληση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας, όσο και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν λέγοντας ότι «κοιτάμε ημερομηνίες».
Η κινητικότητα αυτή έρχεται λίγα 24ωρα μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης και ο Χακάν Φιντάν, όπου – σύμφωνα με πληροφορίες – μπήκαν στο τραπέζι τόσο τα επόμενα βήματα του διαλόγου όσο και το πλαίσιο προετοιμασίας της συνάντησης κορυφής στην Άγκυρα.
Στην ίδια συζήτηση έγινε αναφορά και σε περιφερειακές εξελίξεις, με έμφαση στη Συρία και το Ιράν, ενώ εξετάστηκε σοβαρά για το τετ-α-τετ του Έλληνα Πρωθυπουργού και του Τούρκου Προέδρου το πρώτο δεκαπενθημέρου του Φεβρουαρίου, καθώς στη συνέχεια παρεμβάλλεται το Ραμαζάνι.
Στο παρασκήνιο, η προετοιμασία αναμένεται να κορυφωθεί στις 20 και 21 Ιανουαρίου, όταν στην Αθήνα είναι προγραμματισμένοι νέοι γύροι του πολιτικού διαλόγου και της θετικής ατζέντας, με στόχο να διατηρηθούν ανοικτά τα κανάλια επικοινωνίας και να υπάρξει «πακέτο» συμφωνιών χαμηλής πολιτικής έντασης (μετανάστευση, οικονομική συνεργασία, διευκολύνσεις μετακινήσεων).
Ωστόσο, πίσω από την «θετική ατζέντα», το πολιτικό βάρος της συνάντησης Μητσοτάκη -Ερντογάν παραμένει υψηλό, καθώς η Άγκυρα διατηρεί στη δημόσια «σφαίρα» ζητήματα που η Αθήνα δεν αναγνωρίζει ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Ο Χακάν Φιντάν χθες ανέφερε ότι στόχος της τουρκικής πλευράς είναι να υπάρξει «μόνιμη λύση» για το Αιγαίο, κάνοντας ειδική αναφορά σε χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα, ενώ άφησε αιχμές ότι οι «εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες στην Ελλάδα» δυσκολεύουν μια συνολική συμφωνία…
Οι δηλώσεις Φιντάν, πάντως έτσι όπως είναι «ραμμένες» (μόνιμη λύση – χωρικά ύδατα – υφαλοκρηπίδα – εσωτερικές ισορροπίες στην Ελλάδα), σε δεύτερη ανάγνωση δεν είναι και τόσο φιλειρηνική τοποθέτηση.
Αντίθετα είναι προσεκτική διπλωματική γλώσσα με πίεση και διεύρυνσης της ατζέντας ενόψει του ραντεβού κορυφής.
Όπως εξηγεί διπλωματική πηγή ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών βάζοντας και τα χωρικά ύδατα στο ίδιο κάδρο, επιχειρεί να μετατρέψει το πακέτο σε ολική διευθέτηση Αιγαίου. Δηλαδή περισσότερα θέματα στο τραπέζι, περισσότερες ανταλλαγές και συμβιβασμό…
Η Τουρκία χτίζει αφήγημα εμείς θέλουμε λύση. Η Ελλάδα δυσκολεύεται…
Εδώ ακριβώς η Αθήνα επαναλαμβάνει καθαρά τις «κόκκινες γραμμές» της, που είναι η μοναδική διαφορά που αναγνωρίζει με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας.
Όπως τόνισε και ο Παύλος Μαρινάκης, «διαχρονικά, μία είναι η διαφορά» και αφορά την υφαλοκρηπίδα, ενώ όλα τα υπόλοιπα σοβαρά ζητήματα μπορούν να συζητούνται στο πλαίσιο διαλόγου, χωρίς όμως να μετατρέπονται σε παζάρι κυριαρχίας.
Επί το λαϊκότερο, η χώρα μας δεν αποδέχεται συζήτηση για θέματα εθνικής κυριαρχίας, όπως τα χωρικά ύδατα που αποτελούν κυριαρχικό δικαίωμα, δεν αναγνωρίζει «γκρίζες ζώνες» και απορρίπτει λογικές που νομιμοποιούν απειλές ή αναθεωρητικές αξιώσεις.
Το μήνυμα που στέλνει η Αθήνα παραμονές της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν είναι διάλογος ναι, αλλά με καθαρούς κανόνες, χωρίς εκπτώσεις στις πάγιες θέσεις μας.
