Πλείστα ερωτήματα για το timing και τη σκοπιμότητα της, ειδικά σε μία περίοδο έντονης ρευστότητας, προκαλεί η «αθόρυβη» αλλά πολιτικά φορτισμένη συνάντηση του Κώστα Τασούλα με τον Κώστα Καραμανλή αλλά και η πρόθεση του για αντίστοιχες επαφές με Γιώργο Παπανδρέου, Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα.
Του Κώστα Πασίση
Η κίνηση αυτή, που χαρακτηρίστηκε από την Προεδρία ως προσπάθεια ενίσχυσης της εθνικής ομοψυχίας, έρχεται σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον, τόσο στο εξωτερικό (πόλεμος στην Ουκρανία, η εξέγερση στο Ιραν, η υπόθεση της Γροιλανδίας) όσο και στο εσωτερικό.
Σύμφωνα με πληροφορίες το εν λόγω τετ-α-τετ (Τασούλα-Καραμανλή) διεξήχθη σε εξαιρετικό κλίμα και κάλυψε ένα ευρύ φάσμα κρίσιμων ζητημάτων.
Ενώ πηγές από την Ηρώδου Αττικού ανέφεραν ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή που η εθνική ομοψυχία, η σταθερότητα και η ενότητα είναι αξίες που πρέπει να διαφυλάσσονται και να υποστηρίζονται από όλους τους παράγοντες του δημοσίου βίου και στο πλαίσιο αυτό έχει σημασία η επικοινωνία και η ανταλλαγή απόψεων.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνωρίζει ότι η εικόνα μιας αρραγούς εθνικής ενότητας είναι το ισχυρότερο «όπλο» της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Με τη συνάντησή του με τον κ. Καραμανλή, στέλνει το μήνυμα ότι η η χώρα διαθέτει θεσμική συνέχεια και οι μεγάλες αποφάσεις λαμβάνονται με σεβασμό και στην εμπειρία εκείνων που διαχειρίστηκαν την τύχη της χώρας στο παρελθόν.
Από την άλλη πλευρά ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει ένα σταθερό σημείο αναφοράς στο πολιτικό σύστημα, με βαθιά γνώση των εθνικών θεμάτων και διαχρονικά χαμηλούς τόνους, στοιχεία που συνδέονται με την εικόνα θεσμικής σοβαρότητας που επιδιώκει να εκπέμψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ο Κωνσταντίνος Τασούλας φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι το 2026 δεν συγχωρεί διχασμούς. Η απόφασή του να καλέσει στο Προεδρικό Μέγαρο προσωπικότητες από όλο το πολιτικό φάσμα, από τη Μαρία Δαμανάκη έως τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και σύντομα τον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιώργο Παπανδρέου, δείχνει μια διάθεση για συνένωση των πολιτικών δυνάμεων.
Ωστόσο, η χρονική συγκυρία είναι αυτή που πυροδοτεί συζητήσεις. Η Ελλάδα εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης διπλωματικής κινητικότητας, με κορυφαίο γεγονός την επικείμενη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα.
Μια επίσκεψη που χαρακτηρίζεται από διπλωματικές πηγές ως κρίσιμη για τη σταθερότητα στο Αιγαίο και για την προοπτική επανεκκίνησης του διαλόγου.
Το μείζον ερώτημα όμως παραμένει. Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε αυτήν περίοδο για να προβεί σε αυτές τις κινήσεις. Τα σενάρια σε πρώτη ανάγνωση είναι τρία
Πρώτο. Η δημιουργία ενός εθνικού μετώπου. Ο Πρόεδρος θέλει να εξασφαλίσει ότι πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, οι πρώην ηγέτες θα είναι πλήρως ενημερωμένοι.
Αυτό μειώνει την πιθανότητα σκληρής εσωτερικής κριτικής που θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη διαπραγματευτική θέση του πρωθυπουργού.
Δεύτερο. Προετοιμασία για μεγάλες αποφάσεις. Η αναφορά στην «εθνική ομοψυχία» ίσως προμηνύει εξελίξεις που θα απαιτήσουν ευρύτερη πολιτική συναίνεση, όπως μια σημαντική συμφωνία για την ΑΟΖ!
Τρίτο. Ρόλος «πυροσβέστη» στις ενδοπαραταξιακές κόντρες. Ειδικά για την περίπτωση των Μητσοτάκη – Καραμανλή και Σαμαρά, η παρέμβαση του Κωνσταντίνου Τασούλα μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα.
Ο κ. Τασούλας, ως υπερκομματικός «άρχοντας», μπορεί να αμβλύνει τις γωνίες και να προωθήσει τη σταθερότητα εντός της κυβερνητικής παράταξης.
