Με το «πολιτικό ημερολόγιο» να ετοιμάζεται να γυρίσει σελίδα, το Μαξίμου «αποκρυπτογραφεί» τη «μεγάλη εικόνα» των επόμενων καλπών, έχοντας ως στρατηγικό πλεονέκτημα ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει ο μοναδικός πόλος πολιτικής σταθερότητας σε ένα κατακερματισμένο τοπίο που βγάζει μόνο …αβεβαιότητα για τη διακυβερνησιμότητα της χώρας.
Του Κώστα Πασίση
Ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης που είναι ο πιο δημοφιλής στους πολιτικούς αρχηγούς, δηλώνει επισήμως ότι δε σκέφτεται εκλογές το 2026, ούτε αλλαγή του υφιστάμενου εκλογικού νόμου.
Όπως τονίστηκε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο η προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η αντιμετώπιση της ακρίβειας, που πλήττει τα νοικοκυριά και δη τους οικονομικά ασθενέστερους και φυσικά το στεγαστικό πρόβλημα, άλλη μια τεράστια πρόκληση για την κυβέρνηση τη νέα χρονιά.
Παρόλα αυτά το 2026 έχει ήδη αρχίσει να χαρακτηρίζεται ως προεκλογική χρονιά… Εξού και οι παρασκηνιακές διεργασίες κυρίως στην κεντροαριστερά, χωρίς αυτές να αφήνουν …αδιάφορη την κεντροδεξιά.
Η είσοδος στη νέα χρονιά φέρνει, νέα δεδομένα στην πολιτική σκακιέρα. Η διαφαινόμενη ίδρυση νέου σχήματος από τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και η μετεξέλιξη της κοινωνικής δράσης της Μαρίας Καρυστιανού σε κόμμα προκαλούν δυνατούς κυματισμούς και πολιτικές ταλαντώσεις.
Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα με νέο κόμμα, απογαλακτισμένο από τον ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται ότι λειτουργεί ως «μπούμερανγκ» για τα σενάρια της λεγόμενης «μεγάλης προοδευτικής παράταξης».
Αντί για σύνθεση, ο χώρος οδηγείται σε περαιτέρω διάσπαση. Ο πρώην πρωθυπουργός κοιτώντας περισσότερο την υστεροφημία του, ουσιαστικά διεμβολίζει το κόμμα που τον ανέδειξε αλλά και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, απορροφώντας τα όποια ζωτικά στοιχεία από το παλαιό σύστημα.
Εξού και οι αλυσιδωτές αντιδράσεις που σημειώθηκαν μετά την παρουσίαση του βιβλίου του, Ιθάκη, στο Παλλάς και τον …εξοστρακισμό στον εξώστη του θεάτρου της παλαιάς παρέας Φάμελλου – Χαρίτση και λοιπών συντρόφων.
Την ίδια στιγμή μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζει και η …Αξιωματική Αντιπολίτευση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται ότι δεν έχει λύσει τα εσωκομματικά του. Ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας συνεχίζει να στηρίζει την ηγεσία, αλλά μόνο στα λόγια…
Η Άννα Διαμαντοπούλου ψάχνεται και ο Παύλος Γερουλάνος παραμονεύει στη γωνία, μαζί με άλλους συντρόφους τους, αναμένοντας τις εξελίξεις για να καθορίσουν τη στάση τους.
Από την άλλη πλευρά, η πιθανή κάθοδος της κυρίας Καρυστιανού στην πολιτική αρένα δυσκολεύει την εξίσωση…
Ωστόσο, πολιτικά, το νέο αυτό εγχείρημα λειτουργεί ως «συλλέκτης» της ψήφου διαμαρτυρίας, αντλώντας δυνάμεις από δεξαμενές που δεν επικοινωνούν με το χώρο του ρεαλισμού που εκφράζει η Νέα Δημοκρατία.
Η διασπορά της αντισυστημικής ψήφου σε περισσότερα σχήματα, όπως η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας, η Φωνή Λογικής ακόμη και το ΜεΡα25 του Γιάνη Βαρουφάκη αποδυναμώνει τη συγκρότησης ενός συμπαγούς αντικυβερνητικού μετώπου…
Όσον αφορά την Κεντροδεξιά, το σενάριο για δημιουργία νέου κόμματος υπό τον Αντώνη Σαμαρά όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο αδυνατίζει. Μέχρι στιγμής ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει αποσαφηνίσει τις προθέσεις του και το μόνο που βγαίνει προς τα έξω είναι ότι σταθμίζει τα δεδομένα…
Αυτό το σκηνικό για το Μαξίμου και τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνιστά την καλύτερη δυνατή εξέλιξη, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης με τις αναμενόμενες φθορές.
Συνεργάτης του πρωθυπουργού επισημαίνει ότι σε αυτή τη φάση η αντιπολίτευση αναλώνεται σε εμφύλιες συρράξεις, αδυνατώντας να αρθρώσει πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εξελίξεις αυτές, αντί να απειλούν την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας, ενδέχεται στο τέλος να την «κλειδώσουν»…
